Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Een heel goede morgen aan jullie allemaal.! Het doet mij plezier om jullie hier terug te zien.! Weer in jullie midden te mogen zijn.! Ik vond het heel mooi getuigenis van u.
! Fijn om dat te horen. Dus ik zou graag in de zending willen gaan. Ik denk dat je te verzoekt. Niet over zee, maar België is een zending.
Ja, maar jullie moeten niet lachen. Dat is de waarheid. Dat is de waarheid. En daar zijn alle Nederlanders het wel mee eens, maar ze doen er niks aan.
Ja, ik ben nu 70 jaar geworden en ik maar wachtte op iemand die mijn taak kan overnemen. Niemand. Maar daar gaat binnenkort verandering in komen.
Door jullie toedoen. Geweldig. En trouwens, jullie hebben wel vernomen dat ding staat scheef. Even. Oh nee. Zit vast.
Jullie hebben vernomen dat wij overwogen hebben om naar Nederland toe te komen. Inmiddels is daar een verandering in gekomen.
We hadden het heel fijn gevonden om dichter bij de kinderen te komen. En ook, we zouden jullie wat vaker zien. Maar er is toch geen vrijmoedigheid geweest voor ons om uiteindelijk definitief de stap te zetten.
Dus wij blijven in dat prachtige land, België. Maar binnenkort ga ik jullie daar dus wel ontmoeten. Ja. Ik wil graag iets met u delen uit de Korinthebrief.
Daar ben ik laatst bij bepaald. En ik wil dat heel graag met u delen. 1 Korinthe, hoofdstuk 4. En dan gaat het mij om vers 18 tot en met 20.
1 Korinthe 4, vers 18 tot 20. Daar lezen we het volgende.
Uiteraard woorden van Paulus. Maar sommigen hebben zich heel gewichtig voorgedaan, alsof ik niet naar u toe zou komen. Maar ik zal spoedig naar u toe komen, zo de Heer wil.
En ik zal dan van hen die zich zo gewichtig hebben voorgedaan, niet de woorden leren kennen, maar de kracht. Want het koninkrijk van God bestaat niet in woorden, maar in kracht.
Tot zover. Ja, ik ben zelf, zoals de meeste van jullie, van Nederlandse afkomst. Ik ben geboren in Rotterdam.
Maar woon inmiddels al meer dan 50 jaar in Vlaanderen. Met veel plezier, overigens. En ik heb, moet ik zeggen, heel veel van de Vlaamse mensen geleerd.
Ben ik trouwens goed te verstaan voor iedereen, tot achteraan toe? Goed. Ja, veel geleerd van de Vlaamse mensen. En ik heb ook veel moeten afleren.
Als je van Rotterdam komt, dan ben je dus, zoals een Vlaming zegt, een echte Hollander. Bijvoorbeeld mensen in Groningen of mensen bijvoorbeeld in Brabant. Die zullen zich niet graag Hollanders laten noemen.
Maar ja, voor mij geldt dat dan wel. En Hollanders, die zijn geweldig direct. Die zeggen het waar het op staat. Dat vinden zij een uiting van eerlijkheid.
Bijvoorbeeld twee vrienden komen elkaar tegen. Die hebben elkaar een half jaar niet gezien. En dan, hé, wat heb jij een oude kop gekregen? En dan die ander die zegt, nou, jij bent nog niet veranderd.
Je hebt nog altijd datzelfde rotkarakter. En dan slaan ze elkaar nog eens op de rug en dan gaan ze ergens iets drinken of zo. Maar als een Vlaming zoiets zou horen, die zou helemaal door de grond zakken.
Nu, de jongeren, Vlamingen, die worden ook al heel wat meer gebackt, om het zo eens te zeggen. Maar de generatie, mijn generatie in Vlaanderen, ja, die mensen zijn toch wat bescheidener.
Ja, er wordt heel wat afgepraat zo. En een Nederlander heeft toch wel die neiging om datgene wat hij weet te berden te brengen.
De vraag is of dat wel altijd nodig is. En christenen, die doen daar soms nog wel een schepje bovenop. Want die hebben nog een extra dimensie waar ze dan weer heel veel van weten.
Ja, en ze vinden het soms heel erg belangrijk om dat te spuien. Nu, ik heb van de Vlaamse mensen geleerd dat niet iedereen zit te wachten op mijn privé mening.
We kunnen beter een beetje terughoudend zijn. De vraag is, als wij zo, ja, sterk zijn met woorden. Wat levert dat nu eigenlijk op?
Wie of wat heb ik nu precies op het oog, hè? Als ik zo op een dergelijke manier mijn kennis spui. We moeten ons zeker als christen afvragen, zien de mensen, de heer Jezus, meer in mij, door mijn gepraat of mijn geraaskan.
We moeten beseffen dat we allemaal maar heel erg weinig weten. Iemand heeft dus gezegd, een specialist.
Ik ben er deze week toevallig nog bij geweest. Iemand heeft me geholpen, een geweldige knappe man. Maar die zei, een specialist is iemand die steeds meer weet van steeds minder.
En als je zo iemand dan vraagt, bijvoorbeeld een longarts, je zegt, ja, nu dat ik toch bij u ben, ik heb pijn in mijn oor.
Dan zal die zeggen, ja, excuseer me, maar daar heb ik weinig zicht op. Hij heeft in zijn opleiding daar natuurlijk wel het een en ander over meegekregen. Maar zijn kennis beperkt zich vooral tot de longen of zijn speciaal gebied.
Paulus die zegt, indien wij menig enige kennis verworven te hebben, dan hebben we nog niet leren kennen zoals het behoort.
Het is een belangrijk iets om dat te zien. Wij weten gewoon heel erg weinig. Heel erg weinig. Betekent dat dan dat we onze mond nooit open kunnen doen?
Dat we nooit onze mening eens kunnen geven? Jawel, dat kan zeker wel. En soms moet dat ook wel. Maar de vraag is, vanuit welk motief doe ik dat?
Nu, er waren hier mensen onder de Corinthiërs, of misschien binnengeslopen onder de Corinthiërs. En die hadden een grote mond. En die braken de andere apostelen af.
Want zij wisten het. Nu, onlangs heb ik nog zo iemand ontmoet. Ook, het was absoluut een christen. Maar die had dan een bepaalde visie. Visie, op zaken.
Waar die het vandaan haalde, weet ik niet precies. Maar in ieder geval Grieks gaat er dan over de tafel. Meestal met zulke gesprekken. Nee, in de grondtekst staat enzovoort.
En ik werd bedolven eigenlijk met al die wetenswaardigheden. En ik dacht bij mezelf, wat levert dat nu eigenlijk op?
Bouwt dit nu op? Word ik hier nu geestelijk door versterkt? Zie ik inderdaad het leven van de heer Jezus meer door deze persoon heen.
Vanwege die speciale opvatting die deze broeder wilde spuien. Ik moest in verband met deze tekst denken aan de heer Jezus.
Die op een bepaalde dag honger heeft. En hij gaat naar een vijgenboom. Die ziet hij in de verte. En hij gaat er naartoe.
En dan zoekt hij tussen de bladeren of er vijgen zijn. Maar ze waren er niet. En dan staat er ook nog bij, het was de tijd niet voor vijgen.
En dan heeft hij haar Jezus die vijgenboom vervloekt. Nu, ik geloof dat daar een hele betekenis achter schuil gaat. Maar waar ik aan moest denken, dat is het...
We kennen de uitdrukking bla bla. Het is allemaal bla bla, zeggen we. En ik vraag me af, waar komt die uitdrukking eigenlijk vandaan? Ik heb al gelezen, het zou uit het Frans komen.
En ik heb nog andere verklaringen gehoord. Maar ik dacht, misschien komt het wel vanuit het evangelie. De heer Jezus kwam bij die bomen. En het waren allemaal bla bla bladeren. Zie je?
Maar er was geen vrucht. Er was geen vrucht. En nu staat er hier geschreven. Het koninkrijk van God bestaat niet in woorden, maar in kracht.
Dat wil zeggen dat er kracht moet uitgaan van degene die deel uitmaakt van dat koninkrijk.
En als we dan denken aan kracht, dan gaat het niet in de eerste plaats om geweldige wonderen of tekenen.
Er zijn sommige christenen die daar heel sterk mee bezig zijn. More power, zeggen ze. Ja, en dan denken ze een beetje in die richting. Maar de kracht waar het om gaat in het koninkrijk van God, dat is kracht tot verandering.
Dat ons leven niet blijft zoals dat het is, maar dat we groeien naar het beeld van de heer Jezus Christus. Dat is eigenlijk de hoge roeping die wij allemaal als christenen hebben.
Worden zoals de heer Jezus zelf. En we hebben juist gehoord van onze zuster hier dat dat gaat door een proces van afsterven.
Daar wil ik zo nog eventjes op terugkomen. Laat ons niet zo hoog van de toren blazen. Sommige mensen zijn gewoon heel extravert.
Dat zit ook een beetje in hun karakter. En daar moeten we niet te veel over oordelen. God heeft ons ook allemaal verschillend gemaakt. Maar we moeten geen blaaskaken zijn.
Niet denken, oh ik weet zoveel en dat moet ik toch nodig spuien in dat gesprek met die ander. Dat is toch niet de bedoeling.
De heer Jezus die heeft gezegd. Indien jij u niet bekeert en wordt als de kinderen, dan zul je het koninkrijk van God niet binnen gaan. Dat is toch een bijzondere uitspraak eigenlijk die hij gedaan heeft.
Je moet je bekeren, dus je moet omdraaien en worden als een kind. En wij strekken ons vaak uit naar veel kennis.
En goed voor de dag kunnen komen enzovoorts. Maar een kind, dat is zich voortdurend eigenlijk bewust, een klein kind, dat het nog zo weinig weet.
Het kijkt ook op naar de ouders of naar andere grote mensen. Dus zelfs fysiek wordt dat kind erbij bepaald. Ik ben nog heel klein. En ik weet nog zo weinig.
En dat kind dat vraagt maar, dat schaamt zich ook niet. Dat het veel dingen niet weet. En de heer wil dat wij eigenlijk die gezindheid hebben tegenover God. Het koninkrijk van God bestaat niet in woorden, maar in kracht.
Er is in Vlaanderen een tv-reeks geweest. Ik weet niet of u ervan hebt gehoord of misschien zelfs een uitzending hebt gezien. En dat heet een God vergeten.
God vergeten. En dat ging over het seksuele misbruik van hooggeplaatste mensen, vooraanstaande mensen in de katholieke kerk.
En dat heeft schrikbarende vormen aangenomen door de loop van de jaren. Heel veel kinderen die misbruikt zijn door priesters op internaten, maar gewoon ook als ze met de priester in contact kwamen enzovoort.
En de schok is voor mensen zo groot geweest dat ze opkeken naar die dienaars van de kerk die ze beschouwden als plaatsvervangers van God op aarde.
En ze bleken eigenlijk, als ik het even zo mag zeggen, rotzakken te zijn. En heel veel mensen die dat hebben meegemaakt of van dichtbij ermee geconfronteerd zijn, die hebben gezegd, wij willen niks meer te maken hebben met deze kerk.
En vele van hen hebben zich laten ontdopen. Nu, dat is een uitdrukking. Voor de kerk kan dat eigenlijk niet.
De katholieke kerk ziet de doop als een sacrament wat niet ongedaan gemaakt kan worden. Dus jij kan je laten ontdopen zoveel als je wilt. Je blijft een gedoopte, dus je blijft een katholiek.
Maar het was een uitdrukking van de mensen van kijk, wij zijn geschokt door dit gedrag en wij willen er helemaal niks meer mee te maken hebben.
Deze mensen hadden woorden en soms ook heel mooie woorden. Maar ze misten de kracht om hun eigen hartstochten als het ware te beteugelen.
Hun godsdienst bestond uit woorden, maar ze was krachteloos. Dat doet ons denken aan de fariseers en de schriftgeleerden. De heer Jezus is heel wat keren met hen in bod zien gekomen.
En de heer Jezus heeft van hen gezegd, ze zijn witgepleisterde graven. Ze zijn van de buitenkant wel mooi om te zien, met hun gewaden enzovoorts.
Maar van binnen zaten ze vol rottigheid. De heer Jezus heeft ook van hen gezegd, doe wel naar hun woorden, maar zie niet naar hun daden.
Want ze zeggen het wel, maar ze doen het niet. Nu, dat is het grote spanningsveld in het leven van de christen, van u en van mij.
We weten het na een zekere tijd echt wel redelijk goed wat God van ons vraagt. Maar we bemerken in ons dagelijks leven dat wij nog zo schromelijk veel tekort schieten.
En dat spanningsveld moet ons eigenlijk tot nederigheid brengen. En zeggen, ja, wat heb ik nu eigenlijk gepresteerd?
Ik vind dat het leven verschrikkelijk snel gaat. En het is al zo vaak gezegd, naarmate het je ouder wordt, gaat het nog sneller. En ik ben dus nu 70.
Ja, hoe lang zal de heer mij nog geven, dat weet ik niet. Maar op een bepaald ogenblik is mijn kaarsje uit. Mijn rolletje af, zo. En dan kom ik voor God.
En wat houdt mijn leven dan in? Ik heb heel veel gesproken, met mensen gesproken, in het openbaar gesproken. Maar wat ben ik geworden in de Heer Jezus?
Dat is de grote belangrijke vraag. De fariseers hadden een uiterlijke godsdienst. En mensen laten we daar alsjeblieft toch voor oppassen.
Dat we niet zo zouden leven als schijnheilige mensen. Het wordt wel eens gezegd, een heilige en een schijnheilige, dat ligt heel dicht bij elkaar.
Maar de laatste, die houdt de schijn op van heiligheid, maar in werkelijkheid deugt hij niet. De fariseers, die spraken tot het volk.
Maar toen de Heer Jezus op het toneel kwam, toen waren de mensen diep onder de indruk. Er staat van hem geschreven. Nooit heeft een mens zo gesproken als deze mens spreekt.
En op een andere plaats, in Markers 1 wordt dat gezegd. Hij sprak met gezag, niet zoals de schriftgeleerden en de fariseeën.
De Heer Jezus sprak met gezag. Daar ging enorme kracht van de Heer Jezus uit. Dan kun je zeggen, ja, dat kwam omdat hij de zoon van God was. Ja, dat was natuurlijk ook wel zo.
Maar, de Heer Jezus was mens hier op aarde geworden. En woord en daad waren in het leven van de Heer Jezus volkomen één.
Volkomen. En dat maakte dat hij met kracht spreken kon. In de spreuken, daar staat geschreven, de benen van een kreupel, die hangen slap neer.
De benen van een kreupel hangen slap neer. Zo is een spreuk in de mond van dwazen. Een dwazen. Met andere woorden, een dwaas is iemand in een bijbels perspectief die niet leeft zoals God het bedoelt.
Die zijn eigen weg gaat. En die kan misschien wel mooie dingen zeggen. Die zegt een spreuk die zo waar is als het maar zijn kan. Maar die spreuk die komt niet over.
Maar als iemand die spreuk leeft als het ware, dan gaat er kracht van die woorden uit. Paulus die heeft op een bepaald ogenblik gezegd, volgt mijn voorbeeld zoals ik Christus navolg.
Wij hebben er soms wel een handje van om heel snel tegen mensen te zeggen. Ja, je moet niet op mij zien. Want ja, kijk, ik ben ook maar een mens en ik heb ook fouten en gebreken.
Maar je moet op Jezus zien. Nu, op zichzelf is dat een prima standpunt natuurlijk. Maar toch is de vraag, waarom zeg ik dat nu zo gehaast?
Dat u niet naar mij moet kijken. Waarom? Is dat werkelijk omdat ik zo geweldig veel eerbied heb voor de Heer? Of is het dat ik een beetje uit het zicht wil gaan?
Omdat ik bang ben dat u te veel het vergrootglas erbij haalt om te zien wie ik ben. Hoe ik leef. Hoe ik met mijn vrouw omga. Hoe ik met mijn kinderen omga.
Met de mensen rondom mij heen. Hoe ik me gedraag achter mijn computer. En als ik het belastingformulier invul.
En ga zo maar verder. Wie ben ik? Wie ben ik? Ja. Nuttige vragen. Om die onszelf eens te stellen.
Nu is het zo. We kunnen zeggen, ja. Ik weet het, ik weet het. Ik schiet nog zoveel te kort. Maar ja, heeft Jacobus dat ook trouwens niet gezegd.
Wij struikelen alle in vele lijn opzicht. Ja, dat is waar. Dat is waar. Maar toch. God heeft ons kracht beloofd.
De heer Jezus die sprak met zijn discipelen. Kort voordat hij naar de hemel opvoert. En hij heeft gezegd, jullie moeten hier wachten in Jeruzalem. Totdat jullie bekleed worden met kracht uit de hoge.
En dat hebben ze ook gedaan. De heer Jezus zei, jij zult kracht ontvangen. Wanneer de heilige geest over u komt. En jij zult mijn getuige zijn.
En u zult die uitleg al wel vaker hebben gehoord. Het woord wat daar gebruikt wordt voor kracht. Dat is het woord dynamis. Waar ons woord dynamiet vandaan komt.
Dynamiet heeft enorme kracht. Nu, wanneer de geest van God in ons komt. Dan komt daar een soort explosie vrij.
Ik heb misschien al eens eerder gezegd. Ik ben zelf helemaal niet vanuit een christelijke achtergrond. En ik was 17 jaar toen ik de Bijbel begon te lezen. Ik snapte er werkelijk geen bied van.
Maar ik bleef lezen. En het greep mij aan. En op een zeker moment ontdekte ik plotseling wie de heer Jezus was. En ik heb mijn leven radicaal aan de heer overgegeven.
En ik veranderde. Ik veranderde. Ik ging zien dat er dingen in mijn leven helemaal niet deugden. Die ik na moest laten. Ik zag dat er dingen in mijn leven niet waren die er wel moesten zijn.
En daar strekte ik me naar uit. Ik wilde echt veranderen. Ik wilde een disciple worden van de heer Jezus. En mensen in mijn omgeving die merkten dat op.
En ik was geen beter mens geworden. Ik was nog altijd diezelfde. Maar Christus was in mijn leven binnengekomen. En de heer Jezus zelf is eigenlijk de kracht van God.
Hij is de kracht van God. En er zijn christenen die voor zichzelf tot de conclusie komen. Ik ben zo krachteloos. En ze gaan op zoek. Ze gaan op zoek.
Er zijn bijeenkomsten. Waar gebeden wordt voor de kracht van God. Waar mensen zich misschien de handen laten opleggen. Of waar aangeraden wordt om hele tijden te vasten.
Er is niks mis met die dingen op zich. Maar dan gaan wij het zoeken buiten de heer Jezus om. Het is in de heer Jezus.
Paulus die zegt dat de volheid van God in de heer Jezus woont. En dan staat er. En jij hebt de volheid verkregen in hem.
Dus ik moet niet dat buiten de heer Jezus zoeken. Mensen denken ja ik heb de heer Jezus. Maar ik heb niet de kracht van de geest.
Maar hoe woont Jezus dan in mij? De heer Jezus woont door zijn geest in mij. Dat is de geest van Jezus. Dat is de geest van God. Dat is de heilige geest.
Die door de wedergeboorte in mij is gekomen. En die mij van binnenuit wil veranderen. En mensen denken soms.
Ja wat moet ik dan doen om die kracht aan te wakkeren? Nu je ziet die kracht openbaar worden. Bijvoorbeeld in het leven van Petrus.
Wij weten van zijn grote struikeling. Toen hij daar zijn handen stond te warmen. Bij dat vuur. En die slavin zei.
Jij hoorde ook bij die Jezus. Dat hij reageerde en zei. Nee nee nee nee. Die ken ik helemaal niet. En dat tot drie maal toe is dat gebeurd.
En op een zeker moment ziet hij de heer Jezus in de ogen aan. Staat er geschreven. En toen weende hij bitter. En ik vind het prachtig. De Chinese schrijver Watchman Nee.
Die heeft gezegd. Petrus hield zich voor de man die hij wenste te zijn. Petrus hield zich voor de man die hij wenste te zijn.
Hij wilde door het vuur gaan voor Jezus. En hij dacht dat hij ook werkelijk zo was. Paulus die zegt in de Galatenbrief. Dat als wij menen dat we iets zijn en we zijn het niet.
Dan vergissen we ons zeer. Zeer. Nu Petrus heeft zich zeer sterk vergist in zichzelf. Maar toen de geest van God in het leven van Petrus kwam.
Toen stond hij daar voor duizenden mensen. En hij zegt. En jullie hebben hem aan het kruis gehangen. Ongelooflijk. We weten ook vanuit de kerkgeschiedenis.
Dat Petrus op een gewelddadige manier uiteindelijk gestorven is. Aan het kruis. En er wordt gezegd dat hij het zelfs een te grote eer vond.
Om gekruisigd te worden zoals zijn heer. En dat hij gevraagd heeft. Kruisigd mij maar met mijn hoofd naar beneden. Ongelooflijk. De moed en de kracht.
Die was niet van Petrus. Maar dat was nu de kracht van Christus. In hem. Ik denk aan de eerste martelaar. Stephanus. Onvoorstelbaar.
Als je dat verhaal leest. Dat grijpt je toch aan. Een man vol van de geest. Staat er ook verschillende keren geschreven. Vol van het woord was hij ook.
En uiteindelijk de menigte die hij toesprak. Ze konden zijn woorden niet meer verdragen. En ze hebben stenen opgepakt. En ze hebben Stephanus gestenigd. En hij viel op een zeker ogenblik op zijn knieën.
En wat roept hij uit. Heer Jezus. Reken hun deze zonden niet toe. Dat is wat. Dat is wat. Daarin wordt de kracht.
Daarin wordt de kracht van Jezus openbaar. De kracht van de geest. Als we zo kunnen reageren.
Als iemand als Stephanus. Denk aan de enorme verandering in het leven van Paulus. Hij was een vervolger. Zoals we allemaal weten van de gemeente. Waar hij zich later nog altijd voor schaamde.
Maar hij werd gegrepen. En hij is een dienaar van God geworden. Op een zeker moment komt er een profeet. Agabus. En die pakt Paulus zijn riem.
En dan bindt hij om zich heen. En hij zegt. Zo zal de man gebonden worden. Van wie deze riem is. En dan zijn omgeving zegt. Och. Ga toch niet naar Jeruzalem.
Paulus. En dan zegt hij. Wat doen jullie? Dat jullie mijn hart week maken. Want ik ben bereid. Niet alleen gebonden te worden. Maar zelfs te sterven. Voor de naam van Jezus.
Was hij nu zo'n geweldige krachtpatser? Paulus? Nee. Hij was helemaal geen krachtpatser. En zelfs de kracht die er in hem was.
Die moest juist gebroken worden. En we zien. Paulus heeft geweldige indrukwekkende dingen in zijn leven meegemaakt. Maar op een zeker moment is er een demon geweest.
Die hem met vuisten sloeg zater. Wat het geweest is. Daar is heel veel over gepraat en geschreven. We weten het niet. Maar in ieder geval. Hij leed daaronder.
Hij leed daaronder. En hij bad. Hij heeft tot drie maal toe. Ik denk dat het gebedstijden geweest zijn. Die hij gekend heeft. Hij bad. Heer. Neem toch die doren uit mijn vlees.
En het antwoord was. Mijn genade is u genoeg. Want de kracht. De kracht openbaart zich eerst ten volle in zwakheid.
Ik moet geen krachtpatser worden. Maar ik moet juist zwak worden. En dat is wat we van onze zuster zojuist hebben gelezen. Indien de graankorrel niet in de aarde valt en sterft.
Blijft zij op zichzelf. Wie zijn leven lief heeft. Maakt dat het verloren gaat. En dat is de waarde van al die moeilijke dingen die wij in ons leven te verwerken krijgen.
Soms welter in ons op. Waarom? We kunnen zelfs diep in ons hart denken. Dat heb ik toch niet verdiend zo. Dat heb ik toch niet verdiend. Dat is ook een vreselijke gedachte. Ik was pas tot de kering gekomen.
En toen zei een broeder. Wij hebben niets verdiend. Eén ding zegt hij. En dat is de dood. Want het loon dat de zonde geeft.
Is de dood. Nou. Erken je dat je een zondaar bent? Als je zegt nee ik ben geen zondaar. Dan kan Jezus niks voor je doen. Want hij is niet gekomen om rechtvaardigen te roepen.
Maar zondaars. Maar als jij je beroept op Jezus. Dan zeg je daarmee dat je een zondaar bent. En dan erken je dat je de dood verdiend hebt. Dus alles wat beter is dan de dood.
Dat is genade. Soms goed om dat gewoon ook eens van die kant te bezien. En natuurlijk. We moeten ons niet heel flink gaan voordoen.
Wie heeft nu plezier in het lijden? Dat is ook ongezond. Als je daar iets in ziet.
Maar. God wil het wel gebruiken. Ik weet niet wat uw omstandigheden op dit ogenblik zijn. We hebben juist gehoord van Koen.
Ik wist het niet. Maar dat zijn zware dingen om dat te horen. Maar God is erbij. God is erbij. En al die dingen die dragen er toe bij dat we zwak worden in onszelf.
We worden ouder. En ja. De kracht neemt af. En wat zegt dan Paulus? Wij hebben die kracht in aardvaten.
Dat is Gods bedoeling. Dat wij zijn als aardvaten. Nu een aardvat. Daar geef je een klap tegen. Die valt in diggelen. Maar daar is in die kruik.
Daar zit een schat. En die schat die moet zichtbaar worden. Christus moet zichtbaar worden in mij. En om dat zichtbaar te laten worden moet ik niet sterker worden.
Maar ik moet juist zwakker worden. En dat is een proces. Stap voor stap wordt mijn vlees afgebroken.
En Christus wordt verheerlijkd in mijn leven. Wat werkt het geloof in Christus in uw leven uit?
Dat is toch een belangrijke vraag. Wat werkt het leven met Christus in u uit?
We kunnen vaak een mening hebben over van alles en nog wat. Maar weet u, de rare gedachte kwam bij mij op toen ik deze tekst zo overdacht. Paulus zegt, volg mijn voorbeeld.
We hebben het juist even genoemd. Stel u nu voor dat iedereen in de gemeente van Baren zou zijn zoals u.
Hoe zou dan de gemeente van Baren eruit zien? Zou u in die gemeente willen zijn?
Dat is een interessante vraag op zich. Ja. We zullen het antwoord maar in het midden laten.
Even zien. Ik geloof dat ik nog iets wilde zeggen. Ik begin vergetenachtig te worden. Ja.
Ik denk dat ik hier ook al veel over gezegd heb. In ieder geval. God komt niet onder de indruk van onze kracht. Psalm 147.
Een interessante uitspraak. God heeft geen behagen. In de kracht van het paard. Nog in de benen van de man.
Eigenaardige uitspraak. Dat God iets tegen mannen benen heeft. Nee, natuurlijk niet. En hij heeft ook op zich niks tegen het paard.
Maar het paard is een beeld van kracht. waarmee oorlog werd gevoerd. En die benen van die man. Die staan er van die zeebenen. Maar daar komt God niet van onder de indruk.
Er staat. Dat God behagen heeft in hen die hem vrezen. Daar komt God van onder de indruk.
Ja. Dat God in alles verheerlijk zou worden.
Ik heb hier opgeschreven. Wij hebben deze schat in aarde kruiken. Opdat de alles overtreffende kracht van de geesten van God zou zijn.
En niet van ons. Dus als het resultaat is van mijn gepraat. En van mijn optreden. En weet ik het wat allemaal. Dat mensen gaan denken.
Wat is hij. Een geweldige kerel. Dan zit ik er helemaal naast. Dan ontroof ik God de eer. En er staat in Jezaja geschreven. Dat God zijn eer aan niemand anders zal geven.
Dat komt ons niet toe. Het is God die verheerlijk moet worden. Dus we hebben deze schat in aarde kruiken. Opdat de alles overtreffende kracht van God zou zijn.
En niet uit ons. God woont in de hoge en in het heilige. En bij de verbreizelde en nederige van geest.
En ik zou u ook willen vragen. Lieve broeder. Lieve zuster. Hoe reageert u als u op iets wordt gewezen.
Wat niet goed is. Als u wordt vermaand. Hoe reageert u? Hele belangrijke vraag. Daar.
Daarin wordt zichtbaar. Wat er in mij leeft. Van de heer Jezus wordt er gezegd. Ik ben geen.
Ik ben een worm. En geen mens. Of geen man. Ik ben een worm. En geen man. De heer Jezus die heeft zich laten vertrappen. En de heer Jezus heeft gebeden voor de zondaren.
Onvoorstelbaar. Hij zei tegen Judas. Vriend. Waartoe zijt gij hier? Dat is het karakter van de heer Jezus Christus. Wanneer we ons verzetten tegen vermaning.
Kunnen we niet groeien. En vermaning komt soms heel onverwachts op ons af. En soms ook langs een kanaal. Dat je zegt. Ik kan heel gemakkelijk de bal terugkaatsen.
En te zeggen. Kijk jij eerst maar eens naar jezelf. Maar daar gaat het niet om. Daar gaat het niet om. Dat is de verantwoordelijkheid van die ander. Maar zit er waarheid in.
In datgene wat er gezegd wordt tegen mij. En als je dat ter harte neemt. En je gaat daarmee naar huis. Je worstelt daar misschien wat. Je hebt het moeilijk. Maar uiteindelijk brengt je het voor God.
En je zegt. Heer. Wat heeft u daar nu mij mee te zeggen? Dan gaat God je verder vormen. En dan wordt je zelf afgebroken.
Maar Christus gaat verheerlijk worden in jou. Ik heb me afgevraagd. Ik ben dus nu 70 geworden. Hoe wil ik zijn als ik echt oud ben?
Hoe wil ik dan zijn? En dan verlangt mijn hart ernaar. Om de Heer te mogen vereerlijken. Zoals er in Psalm 92 staat. Tot in de ouderdom zullen ze nog vrucht dragen.
Groen en fris zullen ze zijn. Om te verkondigen dat de Heer warachtig is. Daarin wordt de kracht van God openbaar.
Het koninkrijk van God bestaat niet in woorden. Maar in kracht. Soli, Deo, Gloria. Alleen aan God de eer.
Aan hem die op de troon zit. En aan het lam. Zij de dankzegging. De eer. De eer. De heerlijkheid. En de kracht.
In alle eeuwigheid. En de vier dieren zeiden amen. En de 24 oudsten wierpen zich neer. En aan bade. Hem die leeft tot in alle eeuwigheid.
Amen.