Overvloed van blijdschap is bij uw aangezicht

Spreker

J. Brunt

Date
Nov. 3, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Iedereen een goede morgen. Het is een tijd geleden dat ik hier geweest ben, maar Bunschoten lag er nog.! Dat viel niet tegen. Het is een voorrecht om met elkaar het woord van God te openen en ik nodig jullie uit om met mij mee te bladeren naar Psalm 16.

Psalm 16, dat is een psalm van David. En dat is een heel bijzondere psalm waar ik de laatste tijd mee bezig ben geweest en waar ik graag iets over wil delen.

Wat denk ik van fundamenteel belang is, willen wij het volhouden in de navolging van de Heer Jezus Christus. En de tekst waar ik over wil spreken is bijzonder Psalm 16 vers 11, waar het gaat over overvloed van blijdschap is bij uw aangezicht.

Het overvloed van blijdschap is bij uw aangezicht. En ik weet niet hoe het staat met uw, met jouw vreugde op dit moment. Die kan wel eens onder druk staan.

Althans, dat is mijn ervaring. En je durft natuurlijk niet je vinger op te steken. En je hoopt ook misschien niet dat het op het scherm komt te staan. Maar hoe staat het ervoor met onze blijdschap, met onze vreugde?

En dan bedoel ik niet die tandpasta glimlach die ik bij heel veel mensen tegenkom. Maar die diepe, gefundeerde blijdschap en vreugde in God, die onafhankelijk is, schrikt niet van mensen en omstandigheden.

Daar gaat het over. En dat is heel diep. En ik denk dat ik er voor mezelf beter over kan nadenken, mediteren, dan dat ik er woorden aan geef.

Dat vind ik een grote opdracht van morgen. Want vreugde is vaak iets wat je beter kan beleven. Zeker de vreugde met God, in God, dan dat je er woorden aan geeft.

Dat is nog niet zo eenvoudig, hè? Blijdschap, zegt Galate 5, vers 22, is een vrucht van de Heilige Geest. Dat wil zeggen dat dat groeit in ons leven.

Een vrucht zet zich niet op één dag. Een vrucht zet zich door de tijd heen. En zo is het ook met blijdschap. Met echte Bijbelse vreugde.

En ik wil daar wat gedachten met jullie over delen. En we lezen heel diep zalm. En ik wil je uitnodigen om met mij mee te lezen. Daar staat in vers 1 een gouden kleinoot van David.

Ik wist eigenlijk nooit wat een kleinoot was, maar dat is een juweel. Een gouden juweel van David. Nou ja, juwelen zijn de meeste mensen gek op.

Die koesteren ze ook, die beschermen ze ook. Die leggen ze veilig weg, die bergen ze op. Misschien wel in een kluis. Juwelen. Nou, op Psalm 16 is er zo één. Die je op moet bergen.

Die je moet koesteren. Een gouden kleinoot van David. Dat zal ik zo toelichten.

Dat is een beetje beroerd vertaald. De heer is mijn enig erfdeel.

Deel. En mijn beker. U onderhoudt wat het lot mij toewees. De meetsnoeren zijn voor mij in liefde plaatsen gevallen. Ja, een prachtig erfelijk bezit heb ik gekregen.

Ik loof de heren die mij raad heeft gegeven. Zelfs s'nachts onderwijzen mij mijn nieren. Ik stel mij de heren voortdurend voor ogen.

Omdat hij aan mijn rechterhand is. Wankel ik niet. Daarom is mijn hart verblijd. En mijn eer verheugt zich. Ook zal mijn lichaam veilig wonen.

Want u zult mijn ziel in de hel. In het graf. Sorry. Het dodenrijk niet verlaten. U laat niet toe dat uw heilige ontbinding ziet. U maakt mij het pad van het leven.

Het pad ten leven bekend. Overvloed van blijdschap is bij uw aangezicht. Lievelijkheden zijn in uw rechterhand voor altijd.

Nou, tot zover deze woorden uit een indrukwekkende psalm. Overvloed van blijdschap is bij uw aangezicht.

Nou, ik ben opgegroeid met de Statenvertaling. En ik denk meerdere van jullie. En de Statenvertaling geeft het nog veel mooier weer. Dat vers wordt zo vertaald.

Verzadiging van vreugde is bij uw aangezicht. Dat is nog mooier dan overvloed, hè? Verzadiging heeft iets in zich van die spons. Die je onderdompelt in een emmer met water.

En die je vervolgens naar boven haalt. En het water vloeit eruit. Die spons heeft zich helemaal vol gezogen met water. Is verzadigd. Is helemaal vol tot overvloeiend stoel.

Ja, en dan loopt het er aan alle kanten uit. David zegt, dat is het beeld wat ik wil gebruiken om mijn vreugde, die er is voor uw aangezicht in uw gemeenschap, uit te drukken.

Nou, zou het beter kunnen? Zou het mooier kunnen, dieper? Overvloed, verzadiging van vreugde.

Dan komen we gelijk bij een belangrijke vraag. Wat verzadigt ons hart vandaag? Velen zoeken hun verzadiging in deze wereld. Seculiere wereld.

Anderen in een godsdienstige wereld. We zoeken onze verzadiging in macht. In geld. In seks. En heb je het gevonden? Nou, jullie durven niet te antwoorden, maar dan ga ik het voor jullie doen.

Daar ga je geen verzadiging in vinden. En ik denk, God spreekt met je op dit moment, dat je op dit moment gebeurtenissen, situaties, pogingen voor de geest krijgt die je hebt ondernomen, om die verzadiging te vinden in de dingen die ik zojuist noemde.

En zelfs in het leven met de Heer kunnen er momenten zijn dat je het opnieuw daarin gaat zoeken. En ga dat nou niet voor je buurman of buurvrouw invullen, vul het voor jezelf in.

Waar zoek jij het in? En waar ligt ook je teleurstelling? Geloof mij, negen van de tien keer ligt je teleurstelling daarin dat je verzadiging van vreugde hebt gezocht, waarvan je verstandelijk al wist dat het er niet te vinden is.

En toch, toch zoek je het aan. Dat is aangrijpend, vind je niet? Omdat je uiteindelijk, als je eerlijk bent, jezelf voortdurend pijnigt.

En je brengt jezelf voortdurend in een teleurstelling. Maar je gevoel, en je emotie, en je verlangens, het lijkt allemaal zo mooi, gras ook altijd groener bij de buren trouwens, maar de Bijbel zegt in Psalm 16, en ik zeg het ook tegen mezelf vanochtend, troostje met die gedachte, overvloed van vreugde, verzadiging van blijdschap is er alleen in de intimiteit, in de gemeenschap met God.

En dat is zo'n belangrijk principe, broeders en zusters. Wil je het volhouden tot het einde toe? En nogmaals, ik zeg dit ook tegen mezelf. Ik wil niet halverwege afhaken.

Ik wil tot het einde toe volharden, zoals de Bijbel dat doet. Ik wil zijn als een Caleb en als een Joshua, die het beloofde land hebben ingenomen, en die op hun tachtigste, vijfentachtigste zeiden, geef mij maar dit bergland.

Dat ga ik innemen. Dat is toch taal van geloof, of niet? Is dat je verlangen? Nou, als je zo wil leven, althans, als je zo wil eindigen, dan is het belangrijk dat je de verzadiging van vreugde zoekt op de plaats waar het daadwerkelijk te vinden is.

En waar is dat? Nou, David zegt het, bij uw aangezicht, vers 11. In uw gemeenschap kiept er leven. En levensvolheid.

Meer en meer. En weet je, als je dat eenmaal in je leven geproefd hebt, ja, het is net als een goed restaurant, hè. Als je echt, ik hou, ik doe het niet vaak, maar ik hou al van een avond culinair eten met mijn vrouw.

Van 7 tot 11 of zo, weet je wel. Nou, als je echt goed hebt gegeten, dan weet je ook wat een restaurant is wat eigenlijk zo de cligo in kan, toch?

Als je echt goed hebt gegeten. Dan zeg je, nou, hij doet een poging om een goed restaurant te zijn, maar goed, het blijft bij een poging. Maar dit is echt, elk, alles wat op je bord ligt, is super, dat.

Nou, dat is ook met de vreugde in God. Als je het eenmaal geproefd hebt, dan weet je ook wat niet verzadigt. Dan krijg je onderscheiding. En wat zegt de dichter op een andere plaats?

Geef mij weer de vreugde van uw hel. Wie zei dat? David. Welke persoon? 51.

Wat was er gebeurd? Hij had verzadiging van vreugde gezocht in seks, Bathsheba. En wat was hij kwijtgeraakt?

Zijn vreugde. Hij dacht, die vrouw, die daar aan het baden was, die gaat mij de verzadiging geven. En hij was slim ook. Uriah heeft hij uit de weg geholpen, zo is het gewoon.

David is een vergeven moordenaar. Laten we eerlijk blijven daarover. Hij dacht het te vinden daar. En hij dacht ook, niemand weet ervan, totdat de profeet bij hem kwam.

En die schetste een bepaalde situatie. En wat zei David? Wat een vreselijke vent is dat. En wat zei de profeet? Jij bent het.

Jij bent het. Het gaat over jou. Jij bent de persoon in kwestie. En toen sloeg de bom naar binnen. De pijl kwam naar binnen. Ik ben het.

Dat is confronterend, hè? Het kan zomaar zijn dat God zo tot je spreekt vanmorgen. Ik ben het. Het gaat over mij. Dit is de bedoeling van de evangelieverkondiging.

Veel verkondiging gaat over de hoofden van de mensen heen. Dan krijgen we een soort zondagsschoolverhalen. Je gaat naar huis zoals je binnengekomen bent. Maar verkondiging van het evangelie doet altijd wat, of niet?

En ik heb al heel wat ervaring in het spreken. En ik merk, zodra je dicht bij het hart komt, gaan mensen schuifelen op hun stoel. Of ze kijken op hun klok. Of ze nemen nog een snoepje. Maar wist je dat Jezus altijd dichtbij kwam?

En dat deed hij niet om mensen af te wijzen of te veroordelen. Maar dat deed hij om hen dicht te brengen bij het vader van God. En als de prediking vanmorgen tot ons komt.

En de Heer zegt tegen je, jij bent die man, jij bent die vrouw. Dan doet hij dat met een heel positief doel. Om jou niet alleen voor het eerst in het licht te brengen. Waar Kees het over had.

Maar om ons voortdurend in het licht te laten wandelen. En daarin is verzadiging van vreugde. God heeft het allerbeste met ons voor.

Maar daarvoor moet hij wel eerlijk zijn. Nou, we gaan even inzoomen op die psalm. Want er is maar één zin eruit. Die zin, vers 11, die staat in een bepaalde context.

Dat is wel belangrijk om ons in te laten werken. Nou, die psalm is geschreven door David. En hij is een type, dat hoef ik hier in de reddingshark natuurlijk niet uit te leggen. Hij is een type, een schaduwbeeld van de Heer Jezus.

Dus van de Messias. En psalm 16 is ook een Messiaanse psalm. Daar zal ik niet teveel over zeggen. Maar vooral komt dat hierin naar voren. Dat er wordt gesproken over de opstanding van de Heer Jezus uit de dood.

Een Messiaanse psalm heeft als eigenschap. Dat zovele eeuwen voordat dat heilsfeit plaats zou vinden. Er al geprofiteerd werd over dat wat zou gaan gebeuren.

Nou, hier gaat het heel specifiek over de opstanding uit de dood. Ja, geloof het of niet. Je moet het geloven. Psalm 16 spreekt al over de Heer Jezus die geen ontbinding zou zien. Hij zou opstaan uit de dood.

Dus David, die krijgt al een ver gezicht over wat zou gebeuren in de volheid van de tijd. Met niemand minder dan die grote David, zoon de Heer Jezus Christus. Dat is toch heerlijk.

David heeft meer zicht op de opstanding dan de meeste christenen vandaag. En hij leefde nog voor Pinksteren. Hij zag al in de verte. Een van de kenmerken, de eigenschappen van de Messias die de God beloofd is, is dat hij zou opstaan uit de dood.

Hij zal geen ontbinding zien. Nou ja, de prediking van de opstanding uit de doden, daarmee staat of valt ons geloof. Want als Jezus niet was opgestaan, had ik hier ook niet gestaan.

En dan had deze prediking ijdel geweest. En ook ons geloof had zinloos geweest. Maar ik heb goed nieuws. Jezus is opgestaan, is de eersteling geworden van degene die ontslapen zijn.

Daar spreekt David al over in Psalm 16. Die laatste verse. Ik noem het wel, maar ik laat het even liggen. Schitterend. Een ver gezicht. Op hem die zou komen in de volheid van de tijd.

Hij die ons leven is. Kan je daar aan op zeggen? En ik ben met hem gestorven. En ik ben met hem opgestaan in nieuwheid van leven.

En daarom zoek ik mijn verzadiging niet meer in de dingen van deze wereld. Want die verzadigen mij niet. En soms moet je daar met vallen en opstaan achterkomen.

De een die wordt door de theorie al zo ver gebracht. En de ander moet vastlopen in de praktijk van het leven. Herken je dat of ben ik de enige? En dat is soms pijnlijk, vind je niet?

Maar de Heer laat het gebeuren. Als je het niet zo wil leren. Vanuit mijn woord. Vanuit de principes. Vanuit de theorie. Dan laat ik je vastlopen in de praktijk.

Omdat je zal weten. En dat het diep tot je door zal dringen. Dat deze wereld niet verzadigt. Met al het mooie wat deze wereld biedt. Ik ben gelukkig getrouwd. Ik heb vier prachtige zonen. Ik geniet van het goede.

In de dagen van voorspoed. Ik hou van een vakantie en een goede maaltijd. Maar onderaan de streep zeg ik toch. Het vult mijn hart niet.

Ik mocht een vrouw begraven. Die ernstig ziek was. En die vroeg aan mij. Zou je mijn dankdienst willen leiden? En dat niet alleen.

Ze zeggen wil je hem ook nog een aantal keren bezoeken? Nou dat vind ik het allermoeilijkste wat er is. Kijk dit spreken dat gaat nog wel. Maar een ernstig zieke vrouw bezoeken die te horen heeft gekregen.

Ik kan niks meer voor je doen. Dat is niet eenvoudig toch? Want ja jij kan allerlei mooie dingen zeggen. Maar zij zit in de situatie. En ik bad. Heer geef mij woorden. Maar weet je wat het resultaat was?

Zij bemoedigde mij meer dan dat ik haar bemoedigde. Ik ging binnen op een fietsje door de polder heen. En de heer alsjeblieft geef woorden geven. Een ingang geven. Maar zij was een bemoediging van mij. En ik was naar haar onderweg om haar op te bouwen.

Te bemoedigen. En ze vertelde over haar leven. En dat was eigenlijk alleen maar roze geur en manenschijn wat ze vertelde. En ze was ook heel positief. Ondanks de boodschap. En toen kwam er iets in mijn hart op.

Ja logisch. Als het allemaal voor de wind gaat in je leven. Dan vind je volheid van verzadiging natuurlijk in God. Dat bereid ik ook wel. En toen durfde ik ondeugend maar wel liefdevol de vraag te stellen.

Maar waren er ook andere tijden in uw leven? Ze zat daar met haar man. Oh zegt ze wil je daar ook wat van weten? Ik zei nou ja. Voor een beetje evenwicht zou ik dat wel willen weten ja.

Ter lering hè. Ter bemoediging van mezelf. Toen zegt nou dan wil ik wel een boekje open doen. Toen ging er toch een boekje open. Maar toen werd het wonder nog groter. Dat ze zo positief was.

En in het leven stond. En een zicht had op Christus Jezus. En toen vroeg ik. En nu heb je die boodschap ontvangen. U bent overhoogd en door diepte gegaan.

En u heeft zo'n rijk getuigenis. Dat maakt me heilig jaloers. Wat is de sleutel van uw leven geweest? En toen zei ze nou dat is onze trouwtekst.

Psalm 84 vers 7. Gaan zij door het dal van moerbijbomen. Dan maken ze God tot hun broon. Ze zegt dat is de sleutel. Zo eenvoudig is het. Hey.

Dat is psalm 16. Proef je het? Verzadiging van vreugde is voor uw aangezicht. Of je kan het ook anders vertalen.

In uw aanwezigheid is volheid van vreugde. En zij leerde mij aan het einde van haar leven. Over hoogte en door diepte. God maken tot de bron van je leven.

Die altijd opweldt. Waar altijd fris levend water te verkrijgen is. Ik werd toch bemoedigd door haar. Is dat de sleutel dat je zo kan eindigen?

Ondanks de ziekte. Kon ze getuigen. Mij is een beter lot bereid. Mijn heilzon is aan het dagen. Zo is ze heen gegaan.

Zo is ze heen gegaan. Ze ging op tot Gods altaar. Op Psalm 43 ken je nog wel toch? Tot God haar God. Nou komt het. De bron van vreugde.

Dat is een sterfbed. Heb je wel eens aan een sterfbed gestaan? Dan sta je erbij. We hebben samen gehuild. Van vreugde. Van verwondering. En ik kwam bij haar.

Eén van de laatste dagen voor haar sterven. Ik kende dat lied niet. Jullie misschien wel. Maar ze zei. Ik heb een lied geluisterd. Dat gaan we samen. Kom bij me. En ze had geen kracht meer.

Zeg. Kom op de rand van mijn bed zitten. En op dat iPadje keken we dat lied. Nog één rivier. En dan ben ik thuis. Nou dan hou je het niet droog toch?

Het geheim is. God. Als verzadiging. Van vreugde. Te ervaren. Te beleven. De diepe overtuiging. Al het andere stelt teleur.

Moet je ook loslaten. Loslaten. En gaat voorbij. Ik hoop dat dit je bemoedigt. Dat het je helpt om focus aan te brengen in je leven.

Waar vestig ik mijn hoop op? En waar zoek ik mijn verzadiging in? Dank u wel heer voor op Psalm 16. David die begint met een roep. Bewaar mij o God. Hij bevindt zich in een onzekere situatie.

Wat er aan de hand is weten we niet. Maar hij roept God aan. Als zijn bescherming. Als zijn bewaking. En hij eindigt met. Volheid van vreugde.

Mooi is dat he? Zo kan het afwisselen in je leven. De roep om bescherming. Bewaar mij o God. Bewaak mij. En tegelijkertijd te ervaren. Volheid van vreugde.

Is voor u aangezicht. En wat ik ontdekt heb in mijn leven. Vertel het niet verder. Ik wil altijd eerst van mijn probleem af. En van mijn zorg af.

En dan komt die volheid van vreugde. Dan kan ik u echt genieten heer. Dan zegt de heer. Nee nee nee nee. Het gaat om in de storm. Ga jij mij genieten. Ik los niet alles op. Dat is wel een evenredie.

Wat hier en daar klinkt. Dat kan het woord evenredie niet dragen. Alles zal opgelost worden. Alles is voorspoedig. Qua gezondheid. Qua bankzaldo. Qua huizen. Qua auto. Het is allemaal geweldig.

En de heer heb je er ook nog bij. Nou wat wil je nog meer. Dat wil iedereen. Ja daarom gaat het er natuurlijk in. Als koek vandaag. Dat begrijp ik ook wel. Alles wordt opgelost in het hier en nu. Maar de Bijbel spreekt anders.

In de storm ben ik erbij. In de diepte van het leven. Ga ik je doen ervaren. Dat er voorbij aangezicht. Volheid van vreugde is.

Meer dan een tandpasta glimlach. Maar een vreugde. Gefundeerd en geworteld. In het karakter van God. God. Mooi is dat hè. En weet je waarom dat zo belangrijk is.

Omstandigheden veranderen. Mensen veranderen. Maar Gods karakter verandert. Nooit. En daarom wil ik mijn vreugde funderen. En wortelen.

In hem. Die gisteren en heden dezelfde is. En dat tot in eeuwigheid. Dan heb je toch fundamenten onder de voeten. Kijk mijn opa zei altijd.

Je moet wel lol hebben om te lachen. Nou ja mag ik het vandaag iets degelijker zeggen. Dit is geen officiële kansel. Maar je moet wel geworteld zijn. Gefundeerd zijn.

In een persoon. Om echte vreugde. Te beleven. En dat is een vreugde. Waarvan ik in de Bijbel. En in de praktijk van geloven ontdekt heb.

Die is onafhankelijk van omstandigheden. Je zal toch Paulus en Silas zijn. Die gode lofzangers zongen in de kerken. Er was een andere omgeving als vandaag de gevangenis. Het is nog geen pretje. Maar goed. Maar wel anders.

Die diepe vreugde in God. Die met geen pen te beschrijven is. Wat jaloers maakt. Zo'n sterfbed als nu.

Als ik beschreven heb. Vreugde. Broeders en zusters. Het is een fundamentele. En positieve emotie. Waar we allemaal naar verlangen. En wat we ook allemaal nodig hebben.

Toch? Het is een vrucht van de heilige geest. Heb ik je ook al gezegd. Gelaten 5 is 22. Dat is iets wat mag groeien. En ook in Bunschot is het zo. Dat de een een beetje een opgeruimd karakter hebt.

Laten we dat ook eerlijk tegen elkaar zeggen. En de ander is per definitie gewoon somber. Die mensen kom je ook tegen toch? Het is per definitie altijd het negatief eigenlijk. Hoe positief het ook is. Beetje karaktergebonden is het ook wel.

Maar. Prijs de Heer. Hij wil ook je karakter veranderen. Geloof je dat? Nou dat klinkt nog niet enthousiast. Maar dan laat ik het. Hij wil jouw karakter veranderen. Echt. Sommige mensen leven zo.

Dat ze zeggen. Ja mijn opa had dat karakter. Mijn vader. Dus ik heb het ook. Maar jij kan degene zijn die het kan doorbreken. Somberheid in je geslachts.

In je familielijn kan je doorbreken. Want de vreugde van de Heer. Zijn hemiaal. Mag onze dagelijkse kracht zijn. Hoe je voorgeslacht ook was.

Was qua karakter. Is het toch heerlijk of niet? Het is een vrucht van de geest. Nieuw leven. En dat heeft te maken met het zicht op God. David zijn omstandigheden niet gemakkelijk. Hij vraagt om een gebed.

Of hij roept het uit. En hij spreekt over verzadiging van vreugde. Ik las in de voorbereiding. Misschien hebben jullie niet zoveel met beleidenissen.

Maar ik las in de voorbereiding. In de Westminster Confessie. Dat is een Engelse geloofsbeleidenis. Over het doel waarvoor de mens geschapen is. En dat komt helemaal over een hiermee.

Weet je wat het doel is waarvoor de mens geschapen is? Er staat in het Engels. To glorify God. And enjoy Him forever. Dat is mooi.

Nou de aanmensen hadden wel ten hemel mogen reizen nu. Dat is waarvoor jij en ik geschapen zijn. Nee daar komt ie Nico. Ik zal het even vertalen voor je. Dat betekent.

Wij zijn geschapen om God te verheerlijken. Niet straks. In eeuwigheid. Vandaag. En hem eeuwig te genieten. Is dat mooi of niet?

Dat is ontscheppingsdoel. Nou ja. Totdat ik tot. Het moment dat ik tot bekering kwam. Heb ik altijd voor mezelf geleefd. Ikke, ikke. En de rest kan. Stikken, hebben, halen en houden.

Dat was het levensmotto. En misschien zeg je het niet. Maar in je hart ervaar je het wel zo. Nou dat moet je je bekeren vandaag. Want dit is ontscheppingsdoel. God te verheerlijken. In mijn huwelijk.

In mijn gezin. In mijn bediening. In mijn werk. In de relaties waarin ik sta. En hem eeuwig te genieten. Mooi woord is dat hè? Het is niet nou ja dan moeten we de Heer Jezus maar volgen.

Nee. Hem eeuwig te genieten. Dat is iets anders. Van dan moet het maar. Nee. Door uw wil te doen. Leer ik om vrij te zijn. Daarin ligt mijn vreugde.

De verzadiging. Nou misschien zegt iemand het punt is wel helder wat je wil maken. Maar nu wil je natuurlijk en daar ga ik nu wat over zeggen. Ik kreeg wat later het woord hè.

Dus ik mag nog even door. Dat zeg ik gewoon in alle eerlijkheid. Kijk nu vraagt iemand aan mij. Maar David. Wat is nu de reden.

Wat is nu de oorzaak van die diepe innerlijke vreugde. Want het is niet iets wat je opwekt. Vanuit jezelf hè. Je kan wel eens met jezelf. Kijk ik kan mezelf niet aan mijn haar omhoog trekken. Voor sommigen is dat sowieso lastig.

Je begrijpt waarom. Ze hebben weinig haar meer. Maar dat is sowieso lastig hè. Om aan je haar omhoog te trekken. Maar soms kan je zo diep zitten. Je zegt. Ja Jack ik volg je wel.

Ik verlang er ook wel naar. Die verzadiging van vreugde. Maar ik kan het niet opwekken vanuit mezelf. Hoe sterk ook je verlang is.

Nou. In deze psalm. Je moet natuurlijk altijd in de context lezen hè. Heb ik vijf redenen gevonden waarom David reden had. Ondanks die moeilijke onzekere omstandigheden.

Om zijn vreugde. In God te ervaren. En ik zal ze alle vijf noemen. De eerste is al heel mooi. Die staat in vers 2. De eerste reden dat David die vreugde ervaart en beleeft is.

Dat David. Luister goed hoor. Genoeg had. Aan de Heere God. Je zal zeggen dat is een eenvoudige reden. Ja maar wel een hele diepe. David had genoeg aan God zelf.

Dat is diep hoor. Dan kunnen je omstandigheden tegen zijn. En mensen kunnen tegen je zijn. Maar wat zegt hij in vers 2. Mijn ziel. U hebt tegen de Heere gezegd.

U bent de Heere. Mijn goedheid is niet voor u. Ik zei al. Dat is een beetje moeilijk vertaald. Maar dat kan je vanuit het Hebraeus ook zo vertalen. Buiten u heb ik niets goeds.

Of nog vrije vertaald. Heer u bent alles voor mij. Buiten u. Het is trouwens de taal van Psalm 73. Nevens u.

Heb ik niets op deze aarde. Dat he. U bent mijn alles. Hé. Hij heeft het helemaal niet over omstandigheden. Hij heeft het ook niet over mensen in zijn omgeving.

Die zijn leven te neerdrukken. Hij zegt. Ik heb genoeg aan God zelf. Aan wie hij is. Naast u. Vind ik nergens vreugde in.

Op aarde. Je zal zeggen. Was hij depressief ofzo. Nee. Nee. Nee. Maar ik geloof dat hij tot de conclusie is gekomen. Ik heb het overal wel in gezocht.

Maar ik heb het niet gevonden. Ik heb het goede. Echte verzadiging alleen in u gevonden. En ik heb aan u ook genoeg. Wat is dat mooi hè.

Laten we eerlijk zijn naar elkaar. Wat kan je in van alles en nog wat zoeken. Het kost tijd. Het kost energie.

Brengt soms stress in je hart. Spanning in je huwelijk en gezin. De agenda staat onder druk. Man. Ik zal niet vragen wat jullie heel de week gaan doen. Ik zag die agenda. En dan wil je nog sporten.

En dan wil je nog vrienden natuurlijk. Je kent het. Die agenda's. Dat gaat nergens over. Ik had er gisteren met mijn vrouw over. En wat zie je dat mensen overal naar streven.

En niet vinden wat ze zoeken ten diepste. Je hoeft geen vingers op te steken. Echt niet. Maar toets je eigen leven. Heb je verzadiging gevonden in datgene wat je zocht.

David die geeft ons zo'n wijs advies. Hij zei ik heb genoeg aan God. Aan hemzelf. En al het andere wat daarbij komt. Is een toegift. Wat valt er dan veel van je schouders af.

Althans wel van die van mij. Genoeg hebben aan God. Wie de zoden heeft. Die heeft het leven. Dit is al hierin opgesloten. Is dat het echt?

Ja dat is het echt. Verzadiging van vreugde in de gemeenschap met God. Door geloof in de Heer Jezus Christus. Weet je ik heb niet alleen vergeving van zonden in hem ontvangen.

Ik heb ook een nieuwe identiteit ontvangen. Ik heb een gezond zelfbeeld gekregen. Ik hoef niet meer te vechten om iets te worden. In hem. Een koninklijk kind.

Door de vader bemint. En daar heb ik genoeg aan. Voor de tijd en voor de eeuwigheid. Wat de mensen ook van me denken. Over mij wordt ook gepraat. Maar het gaat om de instemming van God over mijn leven. Dat geeft zoveel rust.

En dat gun ik je echt. Dan valt er zoveel van je af. Dit is hetgene wat rust geeft. Hij, de Heer Jezus, is volkomen toereikend om in al mijn behoeften heerlijk te voorzien.

Christus is genoeg. Wat een rust. En weet je waar je het merkt? Ja ik haal het maar weer aan als je bij een stervenwet staat. Daar heb je niet zoveel over hè. Heb je niks meer aan je bankzaldo?

Heb je niks meer aan je tweede huis in Spanje? Niks meer aan hè. Ik heb aan stervenwetgen gestaan van mensen. Oh daar gaat mijn bril. Aan mensen die onderscheiden waren. Maar ze waren alles kwijt. En wat hou je dan over?

Heer Jezus op mijn stervenwet u genoeg. Wat een rust hè. Dat gun ik je toe hè. Al het andere moet je achterlaten. Echt. Mensen laten je in de steek. Het tweede, we zijn er nog niet.

De tweede reden wat David noemt. Hij zegt in vers 3. De verbondenheid met gelovigen is voor mij ook een reden tot vreugde. Maar voor de heiligen die op de aarde zijn en de machtigen. In wie ik al mijn vreugde vind.

De heiligen, de gelovigen, de machtigen. Zij die apart gezet zijn door God voor de toewijding aan hem. De gemeenschap der heiligen noemen wij vandaag. Dat. Daar vind ik vreugde in. Dat is toch ook iets heerlijks.

Ben je blij om hier te zijn? Ik zie mijn broer weer. Ik zie mijn zus weer. Hij bemoedigt mij. En zij bemoedigt mij. En jij bemoedigt natuurlijk hem of haar. Zweedersijs.

Die gemeenschap der heiligen, zegt David. Onder het oude verbond. Is voor mij reden tot vreugde. Wat ik in de wereld soms niet vind. Of vaak niet vind.

Vind ik in de gemeente wel. Hoe eenvoudig ook. Maar toch krachtig. We hebben dezelfde focus. Hoop ik hier in Bundschoten. Hetzelfde verlangen. We vinden in dezelfde persoon onze vreugde.

Wat een geweldige kracht is. De gemeenschap der heiligen. Zie hoe lief ze elkaar hebben. Kan dat hierboven de reddingsark geschreven worden? De gemeenschap der heiligen. Een geweldig instrument.

Daarom is de gemeente geen verzinsel van mensen. Het is een instelling van God. Met een doel. Om ons aan te sporen. Aan te vuren. Te vertroosten. Te bemoedigen. David zegt daarin vind ik iets van vreugde.

Ik ben met de psalmen opgevoed. Die blijven mooi. Hoe ouder ik word. Hoe mooier ik ze vind. Ik vind ze soms mooier. Sorry. Dan de hoogopwekking. Een van de psalmen zegt. Ik ben een vriend.

Ik ben een metgezel. Van allen die uw naam ootmoedig vrezen. En leven naar uw goddelijk bevel. Ik heb vrienden in de oud-gevermiddel kerk. Ik heb ook vrienden in de charismatische kring.

Dat verwijten ze mij altijd. Maar goed. Het is er. Soms proef je binnen no time. We zitten op dezelfde lijn. In de kern zijn we één. Ik had vorige week een conferentie met twee broeders uit de Filipijnen.

Ik kende ze niet voor die tijd. Binnen no time. De verbondenheid van hart. Wonderlijk hè. De gemeenschap der heiligen. Dat is een van de gedeelten die wij beleiden in ons geloof.

Het is een reden om dankbaar te zijn. Petrus noemt het in 2 Petrus 1 vers 1. Zij die een even kostbaar geloof als ons ontvangen hebben.

Herken je dat in Bunschoten Spakenburg? Ik weet ook wel. Het ligt hier soms heel gevoelig en ingewikkeld. En er zijn ook dingen die scheiding brengen. Laat ik gewoon eerlijk zijn. Ook leestellig. Maar wij moeten niet allereerst op zoek gaan naar wat ons scheidt.

Dat zeg ik ook tegen mezelf. Maar naar dat wat bindt. In de kern uitkomen. Het hart van het evangelie. Dan kan je een heel eind komen. Toch? Mooi dit.

Het derde argument. Vers 5. David zegt die verzadiging van vreugde heeft ook te maken met mijn geestelijke rijkdom. Wat staat er in vers 5? Nou, de Heer is mijn enig deel en mijn beker.

Weet je wat daar staat? Mijn erfdeel. Dat heeft met een erfenis te maken. Nou, erfenissen liggen altijd gevoelig. Ik heb 13 jaar in de makelaardij gewerkt. Ik zat elke week bij de notaris. Erfenissen, dat maakt wat los.

Soms is oma nog niet begraven en dan begint ellende al. Geloof me. Echt. Maar dit is heel positief, deze erfenis. Als je mag beleiden vanmorgen met een kind van God. Door het geloven in Jezus Christus ben je ook erfgenaam.

En weet je wat zo bijzonder is aan dit woord in vers 5? Kijk, David gebruikt hier een beeld van een erfenis. En hij getuigt dat God zijn erfdeel is. Met andere woorden, God is zelf mijn rijkdom.

Datgene wat mij toe is gekomen. En de meetsnoeren vers 6 zijn mij in lieflijke plaatsen gevallen. Nou, een meetsnoer.

Dat werd gebruikt om het land te verdelen. Toen het volk van Israël beloofde land erin kregen ze allemaal een erfdeel, toch? Behalve Levi. Nu denken sommigen dat het ook vervelend was voor Levi.

Nee, die was best af. Want ze kregen allemaal een deel. Maar wat zei God tegen Levi? Ik ben jullie erfdeel. Nou, wat wil je nog meer? Ik ben jullie erfdeel. Je kijkt naar grond en zand en afmetingen.

Maar ik ben jullie erfdeel. Ik ben de inhoud van jullie rijkdom. Hé, David gebruikt dat beeld van die meetsnoeren. Van de verdeling van het land en van de erfdelen. Maar hij gaat naar dat punt toe.

God is mijn erfdeel. Hij is mijn rijkdom. Daar heb ik genoeg aan. Je zegt, wat is mijn erfdeel dan? Nou, vanmiddag. Je hebt toch niks te doen, hè? Kop thee erbij, kop koffie, Eves 1 lezen.

Je geestelijke zegen. In Christus. Dat is je rijkdom. Ja, maar ik verlang ook een... Dit is je rijkdom. David zegt, u bent mijn erfdeel, heer. Ik heb aan u genoeg.

Voldoende. Om mee te leven. En eenmaal mee te sterven. Onze geestelijke rijkdom. Broeders, zusters. Los van alles wat we missen.

En los van moeilijke situaties en personen in ons leven. Onze geestelijke rijkdom staat vast. En dat mag onze blijdschap bepalen. Vind je dit niet mooi?

Voor mij zijn het handvatten. Want het gaat hier af en toe zo tekeer in mijn hoofd. Allerlei gedachten, gevoelens. Ik heb ook emoties. Nou en of. Dat schiet soms ook alle kanten op. En David helpt me.

Beetje focus aanbrengen, Jack. Volle verzadiging is slechts voor zijn aangezicht, zegt hij. Ja, wat is de reden dan? Genoeg hebben aan God zelf. De verbondenheid met medegelovigen.

De derde reden. Je richten, focussen. Je verheugen over je geestelijke rijkdom. En ben je rijk? Nou ja, tel je zegeningen maar.

Vanuit even zijn. Ik heb vergeving van zonde. Ik heb vrede met God. Dat is wat? Met mijn schepper. Ik kan er meer recht in de ogen kijken. Ligt niks tussen. Kan je het zeggen vanmorgen?

Dat is toch rijk of niet? Ik ben vrij in mijn geweten. Wat een rijkdom. Gereinigd door het bloed van Jezus. In mijn geweten. Ik zal doden werken. Ik heb een eeuwigheid in het vooruitzicht.

Duurzaamheid is toch een populair begrip vandaag in de politiek? Nou, weet je wat echt duurzaam is? Als je Jezus kent en volgt. Dat is duurzaam. Want wat is duurzaamheid? Laten mensen zich vastplakken aan een of andere grond.

Nou ja goed, ik weet niet hoe jullie hier over denken. Ik was pas op de haven daar in Rotterdam. En dan liggen ze van extintie en rebellie op de grond. Ja, dat is ergens heilig verontwaardiging in mijn hart.

En ik had een toppers allemaal. En ik zeg niet dat je niet voor de schepping moet zorgen. Laat dat duidelijk zijn voordat ik allemaal mails krijg. Maar als dit dan echt duurzaam is dat je leeft om God te verheerlijken.

En hem eeuwig te genieten. Dat is duurzaam. Dus de enige mensen die in Nederland duurzaam zijn. Dat zijn christenen. Die hun geestelijke rijkdom kennen.

En daaruit leven. Het vierde. We zijn er bijna. Vers 7. Het vierde dat David noemt. Ja, dat is ook mooi hoor.

Vers 7. Hij zegt. Ik loof de heren die mij raad heeft gegeven. Zelfs s'nachts onderwijzen mij mijn nieren. David zegt. In de wandel met hem geeft hij mij raad.

Hij staat me met raad en daad ook nog bij. Dat is ook voor mijn bron van vreugde. Want ik weet soms niet hoe het leven er morgen uitziet. En ik weet ook niet over anderhalve week welke keuze ik moet maken. Wat wijs is.

Maar hij belooft. Ik zal raad geven. Mijn oog zal op je zijn. Hoe je weg ook zal zijn. David zegt. Dat is voor mijn reden tot vreugde. Vind je dat niet mooi? Wat een ontspannen leven.

Ik weet ook niet hoe het van de week moet. Maar ik klem me hier aan vast. U heeft het beloofd. U zal raad geven. Uw oog is op me. U staat me met raad en daad bij. En dat bepaalt vandaag mijn vreugde.

Terwijl ik nog niet weet hoe de week eruit ziet. Wat een ontspannen leven. Ik geloof dat de Heer ons daar wil hebben. David zegt. Dat is voor mij reden. Dat ik me in hem verheug.

Hij kent en doorgrond me. En weet wat ik nodig heb. Wat een heerlijke wetenschap. Het gaat zelfs zo ver.

Dat David zegt. Mijn nieren onderwijzen mij in de nacht. Nou. Dat is een beeld natuurlijk. Van het binnenste deel van de mens. De plaats van verborgen gedachten. Als je gericht bent op God.

Dan gaan je gedachten zelfs in de nacht. Naar hem uit. Ligt je wel eens wakker? Als je wakker ligt.

Kan je dan ook getuigen. Mijn nieren onderwijzen mij. Zelfs in de donkerste nacht. Mijn vrouw en ik lagen pas in bed.

Heel oppervlakkig verhaal natuurlijk. Misschien. Maar ik lag op mijn kussen zo. En ik had net iets moois gelezen. En ik zei te gaan. Wat is het toch heerlijk.

Dat je gewoon met die gedachten mag gaan slapen. Dat is toch een zegen. Een goede gedachte over de heer Jezus. Een heerlijke gedachte over het helsplan van God. Dat je. Ik lag en sliep.

Gerust. Van zeer en trouw bewust. Dat je zo in slaap valt. Ik heb genoeg gedachten gehad. Dat ik met zon in slaap ben gevallen. En dat ik soms dacht.

Word ik morgen nog wel wakker. En toen werd ik wakker. Toen dacht ik. Ah. Ik ben er nog. Ik heb het overleefd. Maar wat is het heerlijk. Om met de heren je neer te leggen.

En dat s'nacht zelfs je nieren. Je onderwijzen. Is dat niet een beetje overdreven? Nee. Ik hoop dat je het herkent. Hij staat ons met raad en daad bij.

En nou het laatste. Het vijfde. Ik heb het een beetje ingekort voor jullie. Vers 10. De laatste reden. En dat is misschien wel het mooiste. Is vers 10. David zegt.

Die verzadiging van vreugde. Voor de aardigheid van God. Welke reden ik ervoor heb? Nou. De vijfde reden die ik wil noemen is dit. Want u zult mijn ziel en het graf niet verlaten. En u laat niet toe.

Dat u heilige ontbinding ziet. Nou dit gaat natuurlijk over de heer Jezus. Dit is dat messiaanse aspect. In psalm 16. Dit is het zicht op de opstanding. Maar als je in Christus gelooft.

Zegt de Bijbel. Dan ben je met hem gestorven. Maar je bent ook met hem opgestaan. In nieuwheid van leven. De laatste reden voor de vreugde. Die David beleeft. Is dat hij mag leven in.

Verwachting. In hoop. Dat is toch heerlijk. De dood hoort niet bij het leven hoor. Laat je dat niet wijs maken. In Bunschoten omgeving. De dood is een gevolg van de zonde. En ik merk dat veel begrafenissen.

Die worden vandaag ook opgeleukt. Zeg maar. Moet ook leuk zijn. Moet vooral gezellig en leuk zijn. Vooral dat nare niet. Dat. Moet niet zeggen. Ja dat is een ontwikkeling.

Jo vroeger gingen we in het zwart. En nu doen we het zo. Het heeft ook iets in zich van dat nare. Dat drukken we weg. Moet niet altijd. Nee. We worden geconfronteerd met iets wat niet bij het leven hoort. En dat mag best eens binnenkomen toch.

En ik heb ooit in een graafdingsgeleid. En zei ze. Ja probeer het niet al te zwaar te maken. Want. Niet al te zwaar te maken. We hebben verdriet toch.

En de dood heeft scheiding gemaakt. En heeft iets weggenomen. Iemand weggenomen die we lief hebben. Daar zijn we aan verbonden. En als ik ooit voel. Dat de dood die bij het leven hoort. Is als ik bij de opgebaard iemand sta.

Maar David zegt. Wacht even. In het leven van een christen. Heeft de dood niet het laatste woord. De Heer Jezus heeft geen ontbinding gezien. Prijs de Heer daarvoor. En als hij in hem gelooft.

Dan zegt de Bijbel. Hij leeft. Maar ik leef met hem. Dit is het perspectief waarin een christen mag leven. Het zij dat we leven. Het zij dat we sterven. We zijn van hem.

Dat is leven in perspectief. Kijk dat geeft reden tot vreugde in je hart. Of niet? Ik ben door een hele degelijke broeder gedoopt. Eenvoudige man was dat. En ik ben netjes opgevoed.

En na de samenkomst. Dan zei ik dan. Nou broeder. Tot volgende week. Zo de Heer wil aan mij leven. Zei ik dan heel netjes. En dan zei hij tegen mij. Leven doen we. Hij zegt.

Het is alleen de vraag waar. Nou dat ben ik zo niet meer verreden aan die man. Maar die leefde echt uit. Zei ik. We leven doen we. Dus ja. Met een heel fatsoenlijke jongen. Deo volente.

Zo de Heer leven doen. En dat heb ik altijd meegenomen. Want dat is de perspectief. En de verwachting waarin een christen leeft. De dood heeft in het leven van een christen. Niet het laatste woord.

Dat is de boodschap die hierin opgesloten ligt. En dat geeft vreugde aan het hart van David. Hij zegt. Ja.

Ik ben reeds gestorven eigenlijk. Dat zegt hij. En als je eenmaal gestorven bent. Dan ben je opgestaan om nooit meer te sterven. Dat is een mysterie. Maar dat is wat het geloof gelooft.

En beaamt. En in dat perspectief zegt David. Ja dat bepaalt mijn vreugde. Dat is diep hè. Er zijn mensen die hun leven geven voor de navolging van Christus.

Ik was onlangs op de Open Doorsdag. Maar die leven in dit perspectief. Het enige wat ze kunnen doden. Zeg Jezus al. Is je lichaam. Ja wacht eens even. Zeg je dan in bundschoten. Dat is nogal wat.

Ja maar Jezus zegt. Meer als dat kunnen ze ook niet hè. Dus een christen bestaat meer. Bestaat uit meer dan alleen een fysiek lichaam. Vergeet dat niet.

En daarom hoef je ook niet te laten cremeren. Er zit ook altijd iets achter. Er is alles weg. Ben ik ongrijpbaar.

Onvindbaar. Wat een dwaas ben je. Die in de hemel woont zal lachen. Hij heeft een mens gemaakt uit het niets. Hij riep alles uit het niets tevoorschijn.

Zou hij dan dat stof van mij niet kunnen vinden. In die urn daar. Op een of andere plek. Begrijp je. Een christen mag zich gewoon laten begraven. Want deze aardse tent.

Die gaan we inklappen. Zoals jullie in september gedaan hebben. Na de vakantie. Inklappen. Die bergen we zorgvuldig op. Een christen breng je ook niet naar zijn laatste rustplaats.

Moet je ook niet meer zeggen na vandaag. Je moet ook niet meer zeggen. Kees is dood of Jan is dood. Nee. Hij is overlijden heen geteeld. Hoor je al die dingen? Dus hij is niet dood. Billy Graham zegt.

Als ze zeggen dat ik dood ben. Dan ben ik levendiger dan ooit. Dat is het. Hij leefde in perspectief. Op de eeuwigheid. En we gaan hem ook niet naar de laatste rustplaats brengen. Het is een tijdelijke verblijfplaats.

Ik benadruk het altijd als ik een christen mag begraven. Een tijdelijke verblijfplaats. Je kan oma nakijken. Maar oma blijft hier tijdelijk. God waakt over haar stof. Tot op de jongste dag.

Indrukwekkend toch? Zo zaaien we het. Omdat het zou opstaan. Een verheerlijk lichaam. Geeft dat vreugd aan je hart of niet? David zegt. David hè. Voor pinksteren.

Was dit al voor David. Reden tot. Dankbaarheid en vreugde. En hoe moet je nou met die vijf redenen omgaan? Nou dat is het laatste. Dat zegt vers 8.

Prachtige tekst. Ik stel de Heer. Voortdurend mij. Voor ogen. Ja daar zou ik nog een uur over kunnen spreken. Dit is zo mooi. Wat is de sleutel?

David zegt. Hier vul ik mijn denken mee. Hier voed ik me mee. Met die vijf redenen. Die oorzaken van vreugde. En hoe doe je dat dan David? Nou ik som ze op.

En ik stel de Heer gedurend mij voor ogen. Ik overdenk wat hij tot mij gezegd heeft. Gesproken heeft. Ik mediteer daarover. Ik maak ze mijn eigen.

Ik sluit het in mijn hart. En ik roep mezelf er ook toe op. Om daar mijn hoop op te stellen. Doe je dat wel eens? Dat als we straks naar de dienst staan.

Je vragen. Wat ga je doen vanmiddag? Ja ik ga fietsen. Of ik ga dat. Nee nee nee. Ik ga de Heer vanmiddag. Voortdurend voor mijn ogen stellen. Nou niet zo overdreven Jos.

Je moet ook leven. Nou dat is leven. Dat is het echte leven. Waar leidt dat toe? Verzadiging van vreugde. Ik kan het je niet geven. Het is een werk van de geest van God.

In je. Maar dit is wel de sleutel. Waardoor wij niet alleen positief beginnen. Maar waardoor wij ook positief. Eindigen. En dat je met Paulus kan zeggen.

Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de wetloop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. Voort is mij weggelegd.

Dat is mooi hè. Dat is rijk toch. En ik geloof persoonlijk. Laat ik dat ook eerlijk zeggen. Dat de hemel een plaats is voor een toebereid volk. Als je in dit leven de heren niet met regelmaat voor ogen hebt gesteld.

Dan heb je daar niks te zoeken. Laat ik gewoon maar eerlijk zeggen. Laat ik gewoon maar eerlijk zeggen. Heel veel mensen die denken met hun leven hier op aarde. En ik geregeld leven. Straks heerlijk in de eeuwigheid. Op een zilvergrijze wolk met een gouden site.

De tijd door te brengen. Maar de Bijbel zegt eerlijk. Als je leven Christus is. Dan is stervenwins. En heel veel mensen maken ervan. Ja mijn leven is nu voor mezelf.

En ik hoop dat sterven straks Christus is. Mijn leven is Christus. Ik stel de heren voortdurend mij voor ogen. Dan kan ik je zeggen.

Dan is stervenwins. Dan gaat het allerbeste nog komen. Dan kan je getuigen. Ik word overlijden heen geteeld. En ik ga de heerlijkheid bij God in. En deze vreugde wens ik je toe.

De wereld geeft hem je niet. Maar bij God. Is overvloed. Verzadiging van vreugde. In zijn gemeenschap. En wie dit beleefd heeft vanmorgen. Laat ik ook maar bevindelijk zijn.

Die weet waar ik het over heb. Die weet wat het is. En dit is zo heerlijk. Dit is zo rijk jongelui. Dat is met niets van deze wereld te vervullen.

Ik heb het gezocht in geld. In macht. In seks. In sport. Maar het is niet te vinden. Er is een oud vestje. Alles verkrijg je aan Jezus.

Kies dan heden wie je dienen wil. En hoe je hier leeft. Zal bepalen uiteindelijk. Waar je de eeuwigheid. Zal doorbrengen. Ik hoop dat we elkaar allemaal ontmoeten. En dat we met elkaar.

Mogen getuigen. We stellen de Heer ons voortdurend voor ogen. Hij. Is de bron van mijn vreugde. Hij is mijn verzadiging. En dan kan ik gerust leven.

En dan kan ik zijn komst. Of mijn dag van mijn sterven. Ook gerust tegemoet zien. Nou. Wil je een rijke mens? Ik weet het niet wie rijke is. Je zegt. Ja. Maar ik ken mijn bankzalden niet. Sorry.

Mijn is niet zo hoog. Klopt. Maar ik zou je dit. Jij moet het achterlaten. En de vreugde aan de binnenkant van mijn leven blijft. Over de dood en het graf heen.

Tot in alle. Alle eeuwigheid. Amen. Zullen we de Heer danken? Vader in de hemel. Vreugde is een hele fundamentele. Een positieve emotie.

De Bijbel spreekt er volop over. Verblijt je in de Heer het alle tijden. Wederom zeg ik u. Verblijt u. Maar Heer. U weet ook. Hoe het soms onder druk kan staan. Nou.

Zullen we de wereld inkijken. Dichtbij en ver weg. Zullen we de strijd soms zien in ons eigen leven. En ik heb vanmorgen ook over mezelf gesproken. Ik heb deze dingen ook mezelf voorgehouden.

Ik ben niet beter. Of fromer dan anderen. Maar ik heb het advies van David zo nodig. Dank u wel daarvoor. Dank u wel voor op Psalm 16. Dat u weer focus aanbracht in mijn leven.

Om het daar te zoeken. De echte vreugde. Waar het ook daadwerkelijk te vinden is. En ik zie u staan vanmorgen. Mag ik het eens zo zeggen. Met open armen.

Met een open, ontvankelijk, lievevol vaderhart. En u zegt het tegen ieder van ons. Zoek het nou bij mij. Laat mij je volle verzadiging zijn.

Heer, als er hier zijn die u nog niet kennen. Mag dit vanmorgen de dienst zijn. Dat ze hun knieën voor u zullen buigen. Voor het eerst in hun leven. En dat ze zullen erkennen.

Ik heb het overal gezocht, maar niet gevonden. Geef mij Jezus. Schenk mij uw vergeving, hoor Heer. Was en reinig mij. Door uw kostbare bloed.

En dan ontvang je vanmorgen de Heilige Geest. En dan mag je leven door de kracht van de Heilige Geest. Al de dagen van je leven. Heer, dank u wel voor allen die deze vreugde kennen.

Die zeggen, ik weet waar je het over hebt. Ik weet waar David over schrijft. Heer, mogen we daarin groeien. In die vreugde. In het ervaren van die vreugde. Het beleven ervan.

Dat mensen jaloers worden. In de goede zin van het woord. Ondanks onze omstandigheden misschien. En dat we het geheim van ons leven mogen delen.

Ik heb God gemaakt. Tot de bron van mijn leven. Dank u wel voor deze heerlijke woorden. Zegen ons zo hoofd voor hoofd en hart voor hart.

In Jezus naam. Amen. Bedankt voor het kijken.