Bent U opweg naar een levende hoop

Spreker

Aart Haverkamp

Date
Nov. 3, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, broeders en zusters, jonge mensen niet te vergeten. Ik heb het op mijn hart gekregen om vanmorgen met u iets te zeggen over het thema.

trekken u op weg naar een levende hoop. En deze boodschap is min of meer geboren, als ik dat zo mag zeggen, toen ik een citaat las van de bekende Maranatha prediker Hal Lindsey.

Hij schreef eens het volgende. Hij schreef, een mens kan veertig dagen in leven blijven zonder voedsel.

Circa drie dagen zonder water. Acht minuten zonder lucht.

Maar, zegt hij dan, geen seconde zonder hoop. Ik weet nu hoe u tegen het hele wereldgebeuren om ons heen aankijkt.

Maar wat zijn er niet een onvoorstelbaar groot aantal hopeloze situatie waar de mensheid in zijn totaliteit voor geplaatst wordt.

En daarom deze vraag. En ik heb die titel niet van mezelf, maar die komt van zuster Lidie van der Zanden, die een boekje heeft geschreven met als thema een hopeloos einde of een eindeloze hoop.

Dat is een prachtige woordspeling. Je hoeft het maar om te draaien en je krijgt een wereld van verschil. En als de hele persoonlijke vraag aan u vanmorgen deze.

Als nou straks, zo de Heer vertoeft te komen, uw leven eindigt. Gaat u dan een toekomst vol van hoop, van levende hoop binnen?

Of bent u eigenlijk nu al, omdat u geen keuze hebt gemaakt voor de Heer Jezus Christus, op weg naar een hopeloos einde?

Sterker nog, als kinderen van God dienen we er door genade van overtuigd te zijn, dat die hoop, en dat is vanmorgen in de liederen al zo prachtig naar voren gekomen, dat die hoop alleen maar te vinden is bij onze Heer Jezus Christus.

Een christelijke hoop is daarom een vertrouwen op iets wat zeker zal gaan gebeuren, louter en alleen omdat God ons dat heeft beloofd.

En daarom wil ik vanmorgen in dit verband iets lezen met u vanuit de eerste Petrusbrief. Zoekt u even op, 1 Petrus 3, de versen 1 tot en met 5.

3 tot en met 5, sorry. 1 Petrus 1 vers 3 tot en met 5. Dan ga ik die versen iets veranderen.

En als ik dat hier doe in deze gemeente, dan zijn de oren van de oudsten gespitst, van wat gaat die er nou van maken. En anders word ik gecorrigeerd en terecht trouwens.

Maar ik ga deze tekst eens zo lezen, dat die regelrecht uw richting inkomt. Ik heb zelf de gewoonte als ik de Bijbel lees, en ik kom het woordje u tegen, dan vul ik daar gewoon concreet mijn eigen naam in.

Dan gaat zo'n tekst opeens bijzonder tot je spreken. Nou, lees u eens met mij mee. In 1 Petrus 1 vers 3. Daar staat dit.

Het begint zo prachtig. Geprezen zij de God en Vader van mijn Heerde Jezus Christus, die mij, overeenkomstig zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden, tot wat?

Tot een levende hoop. Hoe? Door de opstanding van Jezus Christus uit de doden, tot, en kijk goed wat er staat nu, een onvergankelijke, onbevlechte, en onverwelkbare erfenis, die in de hemelen bewaard wordt, voor mij.

Ik word immers, door de kracht van God, bewaakt door het geloof, tot de zaligheid, die gereed ligt om geopenbaard te worden, in de laatste tijd.

Ziet u hoe bijzonder deze woorden worden, als u ze betrekt op uw eigen geloofsleven, in en door de Heerde Jezus Christus. Nou, en door ons nou vaste klampen, broeders en zusters, aan deze hoopvolle woorden, zullen we in staat zijn, om elke situatie, die het leven met zich meebrengt, voor ons persoonlijk, het hoofd te bieden.

Ook al lijkt het zo ogenschijnlijk, dat alle aardse hoop om ons heen, in duigen dreigt te vallen. En laat maar heel eerlijk zijn, hoop is wezenlijk voor elk mens.

En wanneer hoop gaat ontbreken in je leven, op welk terrein dan ook, dan slaat al gauw de moedeloosheid, en de hopeloosheid toe.

Nu zijn er in onze tijd, broeders en zusters, ontzettend veel zaken, die onze verwachting, of onze hoop, de kop dreigen in te drukken.

Je wordt niet vrolijk van het nieuws, te beluisteren of te bekijken. Je wordt niet vrolijk, als je de pagina's in de bladen leest.

Want wereldwijd, vallen we als het ware, om het zomaar eens te zeggen, van de ene specifieke nood, in de andere. Waar we ook, met alle gedachten, die geleerde mensen daarover hebben, nauwelijks iets aan kunnen veranderen.

Nee, in zijn tijd, van 2000 jaar geleden, schreef de apostel Paulus al, deze prachtige, behartigenswaardige woorden, in Romeinen 8, vers 22.

Hij schrijft in Romeinen 8, vers 22, wij weten, wat zegt hij dan? dat heel de schepping, gezamenlijk, zucht, en, gezamenlijk, in barens nood, verkeert, tot nu toe.

Wat zijn dit, een profetische woord, die we dagelijks, om ons heen, waar zien worden. En in dat, stukje, en wij weten, ligt dus opgesloten, dat u en ik, in het strijdperk van dit leven, mee zuchten, in die schepping.

Maar, en dat is nou het bijzondere, wat de Bijbel ons steeds weer laat weten, levende hoop, daarentegen, dat geeft kracht, om ons leven met geluk, te vullen.

en als dit verlangen van ons hart, nu wordt aangetast, door, de een of andere situatie, of de een of andere reden, dan kan je hart daar, behoorlijk ziek van worden.

Spreuken 13 vers 12, zegt het al zo kernachtig, uitgestelde verwachting, je zou kunnen lezen, uitgestelde hoop, dat krengt ons hart, maar, zegt de spreukendichter, tegenover, maar een vervuld verlangen, is een boom, des levens.

Dan zegt Peter, in dit stukje, en ik wil u aanraden, omdat komende weken, eens een paar keer, voor uzelf te lezen. Nu zegt Peter, dat de hoop, die levende hoop, die ons in het vooruitzicht, is gesteld, gebaseerd is, het directe resultaat is, van uw en mijn, wedergeboorte, door het geloof, in de Heer Jezus Christus.

Sterker nog, en Joël, die lichtte dat vanmorgen, ook al zo mooi, tijdens de bid stond, deze hoop, deze zekere, levende hoop, broeders, zusters, is gebaseerd, op, de overwinning, op de dood, van, onze Heer Jezus Christus.

En omdat Hij, voor u en voor mij, de dood overwon, kunnen we eigenlijk, in dubbele zin, een opgerekt, leven, leiden.

want, wij worden in de kracht van God, zegt dit prachtige vers, veilig bewaard, voor een eeuwige toekomst, met Hem.

Dus met andere woorden, toen de Heer Jezus, opstond, uit de dood, was dat de ultieme, overwinning, voor hoop, op alle, hopeloosheid, die ons, in de wereld, tegemoet komt.

Dus, levende hoop, broeders, zussen, is een, absolute, zekerheid, dat die hoop, ooit ook, werkelijkheid, gaat worden, in ons leven.

En op dat terrein, heb ik een beetje, zo mijn zorgen, en dat zullen de oudsten, ook hebben, als ze van tijd, tot tijd, met broeders, en zusters, spreken. Want, wij zijn mensen, die zo van nature, gericht zijn, op zichtbare dingen.

Terwijl, heel de Bijbel, ons oproept, zeker in een tijd, waarin de hopeloosheid, als het ware, lijkt te zegenvieren, op elk terrein, hef je hoofd omhoog.

Bedenkt, zegt de Colossense brief, zo nadrukkelijk, bedenk nou de dingen, die boven zijn, waar Christus is. En bedenken, gaat verder dan, van tijd, tot tijd, denken aan.

Maar bedenken, wil zeggen, dat je dan voortdurend, opgericht moet zijn. En wat zijn we, jammer genoeg, niet een gelovige, mensen die zondag, aan zondag, onder het woord, van God zit.

En als je vraagt, over hoe het met hen gaat, met betrekking, tot hun eeuwige leven. Weet je wat ze dan, soms zeggen. Ik hoop, van wel.

Dan heb je jarenlang, onder de klanken, van het evangelie gezeten. En als het op deze, ultieme dingen aankomt, dan zeg je, ik hoop van wel.

Ik werd hiermee geconfronteerd, toen ik aan mijn eigen moeder, moest gaan vertellen, dat ze ongeneeslijk ziek was. En vader zei, aard doe jij het, maar ik kan het niet.

En ik zei, mama, we hebben een gesprek gehad, met de arts. En ik moet je laten weten, dat je ongeneeslijk ziek bent. Ik had de woorden nog niet uitgesproken, of mijn moeder riep, maar dan ben ik voor even verloren.

Het was even stil, en toen zei ze, nee, dat mag ik niet zeggen. In mijn ogen was mijn moeder zo'n christie.

Ze leefde zo dicht bij God, maar toen het op dat ultieme moment aankwam, had ze zo haar twijfels. Weet je wat ik vanaf dat moment heb voorgenomen?

Elke keer als ik in het ziekenhuis kom, dan ga ik haar iets vertellen over die levende hoop. Maar weet u, in het ziekenhuis heb je daar vaak geen tijd voor.

En dan helemaal niet tijdens het bezoekuur. Want daar ontdekken familieleden elkaar na zoveel jaar weer eens, en die praten dan over het bed van de zieken heen, in elkaars richting.

Als dat gebeurt, doe dat dan straks onder het genot van een kopje koffie. In de gelegenheid die ze in zijn ziekenhuis hebben. Maar richt je voorkomen op de zieken. Want mijn moeder zei, ik wil er zo graag over praten, maar de ziekenhuispredikant, die komt alleen maar onder het eten.

En dan zegt hij, oh ik zie dat jullie aan het eten zijn, ik kom wel weer terug. En ik kreeg nooit de tijd, want er waren zoveel mensen rondom het ziekbed. En toen op een zondagavond, toen waren we samen zingen, en dat kon dan in de hal van het ziekenhuis, dan werd dat opgenomen, en dan werd dat geluid verspreid, in alle kamers van het ziekenhuis.

En ik zat bij mijn moeder aan het ziekbed. En ik zal het nooit vergeten, we zongen, salm 42. En mijn moeder zong nee.

En toen kwamen we bij de regel, wanneer zal ik naderen, voor uw ogen, en in uw huis, uw naam verhogen.

Maar mijn moeder zong die twee regels niet mee. Ik zei, mama, waarom stop je nou? Ze zei, jongen, daar heb ik geen zekerheid over.

De avond voor de verjaardag van mijn vader, is ze overleden.

En ze voelde dat aankomen. En ze had in die tijd een bijzondere relatie opgebouwd, met een gelovige zuster uit Elspete.

En die merkte dat ze onrustig was. Ze zei, zal ik je kinderen en je man bellen? Ja, zei ze, doe dat maar. Maar ze werd steeds onrustiger.

En die zuster zei, denk je dat ze niet op tijd zullen komen? Ja, dat denk ik. Zou je nog wat tegen ze willen zeggen?

Ja, zei ze. Zeg maar, dat met mij alles goed is. Broer en zusters, levende hoop is een absolute zekerheid, dat die hoop werkelijkheid gaat worden over je leven.

Ook al spreken je gevoelens en je gedachten een andere taal. Maar christelijke verwachting op hoop, loopt uit op een rotsvaste zekerheid.

We weten waarom? Omdat de bron van die hoop gelegen is in de liefde van God voor u en voor mij.

Zou u eens met mij willen opzoeken wat er staat in 2 Thessalonians 2? 2 Thessalonians 2, de versen 16 en 17.

In 2 Thessalonians 2, versen 16 en 17, staat dit.

Onze, dus u en mijn, Heer Jezus Christus zelf, en u en mijn, God en Vader, die u en mij heeft lief gehad, en u en mij een eeuwige troost en goede hoop gegeven heeft, uit genade, en wat staat er dan achter?

Mogen u en mijn harten vertroosten, en u en mij in elk goed woord en werk, wat staat er dan?

versterken. Zijn dat geen prachtige woorden, waarmee je je hart en je leven mag vullen, zeker als er situaties in je leven zijn, die zo hopeloos naar je toe staren als het ware.

Vergeet dus nooit, dat de allerhoogste kracht, die achter ons hele universum staat, de liefde van God is, die hij geopenbaard heeft, in het verzoenen, lijden en sterven van ons Heer Jezus Christus.

En God heeft maar één dierbaar verlangen, en dat is, hij wil onze vader zijn. En als we God door genade kennen, als onze vader, wederom geboren zijn, noemt Petrus dat, dan hebben we, dan hebben we deze goede hoop.

Want het is namelijk een gave van zijn liefde die voorkomt uit ons vertrouwen in de onveranderlijke liefde en trouw van de Heer.

Joël, die heeft aan het begin van de dienst zo'n prachtig stukje gelezen uit Hebraïe 4.

Schitterende woorden. En in Hebraïe 6, vers 19, wordt daar, als het gaat om die levende hoop, ook iets heel moois aan toegevoegd.

In Hebraïe 6, vers 19, daar staat dit. Deze hoop hebben u en ik als een anker voor de ziel dat vast en onbreekbaar is en rijdt tot in het binnenste heiligdom achter het voorhaksel.

Toen ik ooit in mijn gemeente in Zaandammers over deze tekst sprak, kwam er na afloop een oudere zuster naar me toe en ze zei, Broeder Havenkamp, mijn man en ik hebben heel ons leven een varend bestaan gehad.

En als wij s'avonds voor anker gingen, dan moet ik zeggen, mijn man was er een kei in om het anker zo vast te leggen dat we de hele nacht gerust konden slapen.

Ik zei, ja zuster, dat begrijp je. Ik heb er niet veel verstand van, maar dat begrijp ik. Maar waarom vertelt u mij dit verhaal eigenlijk? Nou, zei ze, dan gebeurde het wel eens dat het s'naast heel erg kon spoken.

Wat het enorm stormde en dan werd ik wakker en dan dacht ik, waar is mijn man? En dan wist ik, hij is even gaan kijken of het anker toch wel vast genoeg legt zodat we rustig kunnen verder slaan.

Ik zei, zuster, wat ben ik u bang, wat ben ik blij dat u mij dit verhaal vertelt. Zo zitten wij mensen eigenlijk in elkaar.

We leggen ons anker, rots vast in de grond, bouwen op de rots Jezus Christus, maar niks menselijk is ons vreemd.

We zijn vaak van die momenten dat ook bij ons de twijfel om de hoek komt kijken. Niet zo lang daarna kwam er een broeder naar me toe die zei, ik heb laatst gepreekt over dat anker.

Hij zegt, en ik krijg een beetje uit uw woorden de indruk dat u dat anker zo belangrijk vindt. Ik zeg, dat staat er toch ook.

Deze hoop hebben wij als een anker voor de ziel. Hij zegt, ja, maar weet je wat nog veel belangrijker is? Hij zegt, dat is de ketting die tussen een anker en het schip ligt.

En ik werd aan die prachtige woorden herinnerd toen Joël vanmorgen Hebraïe 4 voorlas. Want wat staat er over dat anker?

Dat ligt nu, staat er, dat rijk nu tot in het binnenste heiligdom achter het voorhangsel. En wat heeft hij u vanmorgen en mij zo prachtig voorgehouden?

Daar zit aan de rechterhand van de vader, die grote hoge pristen, die onophoudelijk voor ons bid en pleit dat wij staande blijven met het zicht op die levende hoop.

Hoop die is, als je Hebraïe 6 vers 18 leest, niet alleen maar bestemd is voor kinderen van God, maar die worden daar zelfs genoemd erfgenamen van de belofte.

Nou, als iemand tegen mij zou zeggen, Broeder Haverkamp, jij staat in mijn erfenis, dan ben ik best nieuwsgierig wat hij nalaat. Ik hoop niet dat het dan schulden zijn, dat ik er toch nog iets aan overhoud, maar hier staat dat zo prachtig.

Dat onvast en onwrikbaar is en rijk tot in het binnenste heiligdom. Dan is het toch belangrijk dat je als broeders en zusters, als je geconfronteerd wordt met de nood, soms met de wanhoop in het leven van een van Gods kinderen, dat je met vrijmoedigheid met hem of haar toetreedt tot de troon van Gods genade.

Omdat terecht, Joël zei, degene die daar zit, die is in alles aan ons gelijk geweest. Hij kent als geen ander ons hart en ons leven.

En weet je wat Paulus zegt in de Ephesiebrief? Als je nou in het leven alleen maar voor jezelf leeft, als je leeft zonder God, dan leef je inderdaad zonder God, maar zegt hij erbij in Ephesie 2, dan leef je ook zonder hoop in deze wereld.

Dan hebben we Petrus aan het woord gelaten. Dan heeft Paulus een en ander gezegd. De schrijver van de Hebraïebrief weten we niet helemaal zeker wie dat is.

Maar ik wil u ook nog even meenemen naar de apostel Johannes. En wel naar 1 Johannes 3 vers 1.

1 Johannes 3 vers 1. En terwijl u dat opzoekt, vertel ik u dat wij vanmorgen met elkaar in de bid stond, een gedeelte hebben gelezen van Johannes 20, de laatste verse.

En weet u waarom ik zo hou van Johannes? Die maakt zo feilloos duidelijk waarom hij bijvoorbeeld een evangelie heeft geschreven. Hij heeft heel dat evangelie, waarvan hij nog veel meer had kunnen schrijven, geschreven opdat uw gelovende het eeuwige leven zou hebben.

Maar deze broeder is ook rondgegaan in de gemeentes. En hij kwam tegen wat ik bij mijn moeder bespeurde. Geen zekerheid van het geloof.

En toen heeft hij zo'n prachtige brief geschreven. 1 Johannes. Johannes. En weet u, in dat briefje komt veertig keer het woord weten voor.

Dan heeft het ons wel wat te zeggen. Dat horen we dus te weten. En wat horen we dan te weten? Nou, dat kunt u lezen in 1 Johannes 5 vers 13.

Ja, zoek dat maar even op, want dat is een tekst die moet je echt in je geheugen griffen. In 1 Johannes 5 vers 13, daar zegt hij, en dit heb ik u geschreven, wat staat er dan achter?

Opdat, en dat is dus het doel, opdat u weet, en vul nou je eigen naam in, ik, Aard Havenkamp, eeuwig leven heb.

nee, niet krijgen als je straks gaat sterven, dat leven is en al zijn volheid, maar al die geestelijke zegeningen van Ephese 1, hier en nu al werkelijkheid geworden.

En wat gaat hij nou in hoofdstuk 3, want dat moest u opzoeken, in 1 Johannes 3, dan gaat hij u en mij een geweldige bemoediging geven, en troost wat betreft die levende hoop, dan gaat hij uitleggen wat dat in uw en mijn geloofsleven doet.

Nou, lees weer mee in 1 Johannes 3, vers 1. Het begint al zo duidelijk. Ziet, wat zongen we vanmorgen?

Voor waar, voor waar. Als de Heer Jezus dat zegt, dan betekent dat goed opletten. Voor waar, voor waar. Wie en mij gelooft, heeft eeuwig leven.

Kijk, daar kun je de kinderen zingend lezen, leren, maar je moet zelf laten zien, dat je in die realiteit staat. En wat zegt nu 1 Johannes 3, vers 1?

Ziet. Welk een liefde de Vader mij gegeven heeft, dat ik kind van God genoemd zou worden, en ik ben het ook.

daarom kent de wereld ons niet, omdat zij hem niet heeft gekend.

Dit hoofdstuk, zo belangrijk, beschrijft de kenmerken van het leven van een wederomgeboren christen. Dus, waaraan je dus kinderen van God met een levende hoop kunt herkennen.

Maar voordat hij daarover verder gaat, in de volgende versen, is het alsof hij schrijvend overweldigd wordt door de gedachte dat u en ik een kind van God zijn.

Daarom hou ik van dat prachtige lied. Ik ben een koninklijk kind. Door de vader de mint. Wat staat er dan?

en zijn oog rust zo teder op mij. Niet veroordelen. Want mijn heiland nam die zondeschuld, droeg die zondeschuld van mij aan het kruis op Golgotha.

Als je daar toch eens even stil bij staat, dan kan je dat ontzettend diep raken. Dat je door genade een kind van God bent.

Je zo mag noemen. En dat is alles door de gave van de liefde van de vader. Als je dat nou gewoon alleen al naar je toe laat komen, dan moet je dat toch overstelpen met gevoelens van dankbaarheid en bewondering.

Van zo bijzonder, we zongen net vijf keer achter elkaar. Hij is Heer. Hij heeft dus de heerschappij over u en mijn leven in een tijd die zich voordoet als wanhoop.

En dan verder lezen. Hoofdstuk Johannes 1 Johannes 3 vers 2. Kijk eens wat daar staat.

Kijk eens goed wat daar staat. geliefden. Nu. Niet straks.

Nee. Nu zijn wij, zijn u en ik een kind van God. En het is nog niet geopenbaard wat wij zullen zijn.

Maar wij weten dat als hij geopenbaard zal zijn. Kijk eens wat er nou staat.

Kijk nou eens wat daar staat. Wij hem gelijk zullen zijn. Want wij zullen hem zien zoals hij is.

Kijk om hem echter te kunnen zien broeders zusters. is het wel noodzakelijk dat wij hem gelijk zullen zijn.

En als wij hem gelijk zijn dan kan het niet anders dan moeten u en ik in deze hopeloos wordende wereld laten zien en wij geheel anders.

Dat we Christus leren kennen. Wat zegt u nou broeder Havenkamp ik aan hem gelijk ik die nog vaak zo twijfel aan mijzelf ik die in mijn gedachten en gevoelens nog zo vaak terug wordt genomen naar mijn zondige leven van vroeger ik aan hem gelijk ja ik hou wel broeder Havenkamp van dat lied maak mij een beeld van u zo vol van ootmoed liefde en trouw maar als ik heel eerlijk ben dan schiet dat er vaak bij mijn geloofsleven bij in ik probeer het ook wel maar eerlijk gezegd het breekt me bij de handen af broeder zuster als dat op dit moment uw geestelijke strijd is heb ik een geweldige boodschap voor u vers 3 wat staat daar in vers 3 dus wij zijn op weg naar een levende hoop en gedurend die tijd totdat ons geloof overgaat in een heerlijk wonderbaar aanschouwen is er ook nog een reinigende hoop die met ons meereist hoe vaak doen we niet onze best om echt christelijk te leven en hoe vaak moeten we jammer genoeg ook niet erkennen dat het vandaag weer niet gelukt is onze focus ligt veel te veel op het doen van het goede maar zodra we dat gaan doen dan leggen we onszelf weer een wet matigheid op die ons alleen maar veroordeeld als het fout gaat kijk als wij zeggen je moet goed je best doen hoor om zo netjes en zo christelijk mogelijk te leven zeg je tegelijkertijd ook dat je dus geen zondige dingen meer mag doen en is er weer een wet in je leven geboren terwijl als christus je vrij maakt ben je verlost uit die gevangenis van de wet matigheden in 1 corinthius 15 vers 56 dat geweldige hoofdstuk over de opname van de gemeente daar zegt paulus in 1 corinthus 15 vers 56 een wet prikkelt je tot het doen van de zonde en de kracht van de zonde is de wet

reinigende hoop die houdt geweldige dingen in als je voor jezelf de komende week eens biddend die versen 1 tot en met 3 overdenkt dan ontdek je over die reinigende hoop over die levende hoop geweldige dingen ik las het bij broeder speuzje en die was daar ook zo vol van en hij schrijft daar 6 tot 7 punten over en hij zegt onder andere dit het is de hoop gelijk te zijn aan jezus volmaakt heerlijk overwinnaar over de zonde de dood en de hel en die levende hoop is gegrond op ware goddelijke liefde en zij vloeit als derde voort uit het kindschap wat wij door genade een kind van god zijn en zij rust op onze eenheid met jezus als hij geopenbaard zou zijn en het vijfde het is bepaald en duidelijk een hoop op hem wij zullen hem gelijk wezen met andere woorden en dat lied gaan we straks als het goed is zingen het is de hoop op zijn wederkomst u en ik mogen door genade zingen dwars tegen alles wat de kranten en het journaal ons laat weten we hebben een toekomst vol van hoop dan moet je niet naar de omstandigheden kijken maar heb je hoofd omhoog want hij komt genade neemt u en mij aan en die aanneming zeegt peters die geeft ons hoop en johannes zegt en die hoop die reinigt ons totdat wij gelijk zijn aan de eerst geborene daarom is het goed om van tijd tot tijd om van tijd tot tijd maar voor jezelf te zingen heer maak mij een beeld van u zo vol van ootmoed liefde en trouw waar deze wereld behoeft aan heeft is hoopvolle christenen die laten zien wat de heiland hem door genade geschonken heeft en daar staan in de bijbel zulke prachtige teksten op toen ik daar gisteren nog even over nadacht schoot me wel eens deze teksten binnen maar als wij in het licht wandelen zoals hij in het licht is hebben we gemeenschap met elkaar en het bloed van jezus christus zijn zoon reinigt ons van alle zonden of hoeveel te meer zal het bloed van christus die door de eeuwige geest zichzelf als een smetteloos offer aan god heeft gebracht ons bewustzijn reinigen van dode werken om de levende god te dienen tot slot dit geliefde broeders en zusters ik weet niet wat ons als gods geliefde kinderen nog te wachten staat in deze steeds hopeloos wordende hopelozer wordende wereld

maar een ding is zeker als jezus christus u en mijn levende hoop is dan zal niets en niemand u en mij nog ooit kunnen scheiden van de liefde van god welke is in christus jezus en dat houdt dus in dat onze hoop een doel moet hebben en als je dan nog even verder leest in 1 petrus 1 vers 13 dan staat er broeders zusters om god daarom de lendenen van uw verstand in de nieuwe american standard version staat om god uw denken daarom voor actie en hoe moet die actie er dan uitzien nou heel simpel zo wees nuchter en hoop voorkomen op de genade die u gebracht wordt in de openbaring van jezus christus en zo verwachtingsvol en hoopvol levend met hem wordt ook die prachtige waarheid bevestigd van psalm 33 vers 10 in de berijmde versie daar staat aan het eind in de grootste smarten blijven onze harten in de heer gerust ik zal hem nooit vergeten hem mijn helper heten al mijn hoop en lust en ik zie je na uit straks voor eeuwig bij hem te zijn en hem te danken voor die levende voor die eindeloze hoop hier en nu reis in het strijdperk van ons leven maranatha halleluja amen

PDlaf