De opstanding

Date
Oct. 27, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Shalom. Ik was vanmorgen in de gebedskalender van Open Doors dat er een groep gelovigen in Mexico is.

! En die moesten vandaag zeven uur wandelen om uiteindelijk een samenkomst te kunnen bezoeken, want in hun eigen dorp mogen ze geen samenkomst houden. Nou, dan hebben wij het toch eigenlijk wel erg makkelijk. Ik denk niet dat er veel zijn hier die zeven uur gewandeld hebben vanmorgen.

Ja, misschien wel voordat je... Het was natuurlijk wel een lange ochtend in dit geval. Misschien voordat je hier naartoe kwam al. Maar ja, zo zijn er heel wat broeders en zusters die lijden vanwege hun geloof.

En wat geweldig dat wij dan in zo'n land mogen wonen, waar misschien wel een heleboel dingen zeggen. Nou ja, oké, dat had allemaal anders gekund, maar dat wij zoveel vrijheid hebben. Afgelopen vijf weken zijn mijn vrouw en ik drie zusters en één broeder kwijtgeraakt door de dood.

En dan word je natuurlijk wel erg bij de dood bepaald ineens. Sommigen, die waren wat langer ziek. Anderen was binnen één maand, was het over en uit. Wat dat betreft, of over en het begon eigenlijk pas.

Ja, maar in ieder geval, ja, dan word je heel bepaald bij de dood. En dan denk ik van ja, dat is natuurlijk geweldig om te weten dat je dan als gelovige, als je de Heer Jezus hebt leren kennen, als je redder en verlosser, en als degene die voor je zonden stierft, dat je dan mag weten dat dan de geest, de ziel bij de Heer is.

En dat lichaam, dat gaat dan in de aarde. En als je dan bij zo'n graf staat, zo'n open graf, dan is dat natuurlijk best wel confronterend. En dat is ook wat de Bijbel natuurlijk zegt, het is beter om naar het huis van rouw te gaan, dan naar een huis van blijdschap.

Want dan word je bepaald bij de eindigheid van het leven. Ik wil vanmorgen met jullie stilstaan bij de opstanding. Want wat is uiteindelijk Gods doel? Vaak hebben we het als gelovigen natuurlijk geweldig dat je dan bij de Heer mag zijn, als het hier eindigt het leven.

Maar is dat Gods doel uiteindelijk? Gaat dat niet verder dan het met geest en ziel bij de Heer zijn? Het is heel bijzonder dat we natuurlijk de Heer Jezus mogen kennen.

Althans, ik hoop van al gans haar harten dat u hem allemaal kent. In de tekenen van brood en wijn denken we ook vanmorgen aan hem, aan zijn lijden, aan zijn sterven, maar ook aan zijn opstanding.

Dat wordt soms een klein beetje wel wat op de achtergrond geschoven, maar doe dit doodat hij komt. En dat is natuurlijk een geweldige hoop en uitzicht.

Maar het is bijzonder om bij de Heer Jezus te zien dat die geweldige Zoon van God, die mens werd, dat zowel het begin van zijn mens zijn, als het einde van zijn mens zijn, betwijfeld wordt, respectievelijk ontkend wordt.

Ik ben een boek aan het lezen over de Bijbelgodswoord van Frederik Bethex. Dat is al van eind 1800, begin 1900. Toen was daar al de Bijbelkritiek. En die nam een hele hoge vlucht in Duitsland onder andere.

Maar dat dan, ja, de bevluchting van Maria door de Heilige Geest ontkend wordt en de opstanding van de Heer Jezus uit de doden ontkend wordt.

En vandaag wil ik dus bij die opstanding stilstaan. Je hebt een werkwoord opstaan en misschien dat je daar ook wel het woordje opstand van kunt maken en het woordje opstanding. Opstand en opstanding.

En de menselijke geschiedenis begon met opstand. In de Hof van Ede. Toen de mens in feite als God wilde zijn.

Kennende goed en kwaad. Het begint met opstand. En vanwege die opstand is uiteindelijk die Zoon van God gekomen. Om al die gevolgen van die opstand uiteindelijk weg te nemen door zijn kruisdood en door zijn opstanding.

En de mensheid, zijn geschiedenis eindigt met opstanding. Openbaring 20. En de zee gaf de doden in haar waarde. De dodenrijk gaf de doden in haar waarde.

En ze kwamen allemaal voor de grote witte troon te staan. Dat is de laatste fase van de opstand. Dat is niet de eind, zeg maar, waar wij als gelovigen zullen staan. Daar kom ik zo meteen nog wel even op terug.

Als de Heer Jezus bij een graf staat, dan wordt daar natuurlijk ook stilgestaan bij de dood. Maar ook, zegt de Heer Jezus, dan wat anders.

En ik wil lezen uit Johannes 11. Dat is de opwekking van Lazarus, zoals die geschiedenis dan bekend staat. Prachtige opwekking, geschiedenis. De derde opwekking die de Heer Jezus doet.

Dochtertje van Jairus. Als ik even kijk naar de leeftijd. Dochtertje van Jairus. Die was net overleden. De jongen van Naïn was onderweg naar de begraafplaats. En Lazarus lag al de vierde dag in het graf.

We gaan niet de hele geschiedenis lezen. Want dat is een beetje te veel. Vanwege de tijd. Maar ik wil met jullie vers 21 beginnen. Martha nu zei tegen Jezus.

Heren, als u hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn. Maar ook nu weet ik dat God u alles wat u van God vraagt geven zal. Jezus zei tegen haar, uw broer zal weer opstaan.

Martha zei tegen hem, ik weet dat hij zal opstaan bij de opstanding op de laatste dag. Jezus zei tegen haar, ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook al was hij gestorven.

En ieder die leeft en in mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat? Ze zei tegen hem, ja heren. Ik geloof dat u de Messias bent. De zoon van God die in de wereld komen zou.

Geweldige beleidenis van deze Martha die zo bedroefd was vanwege het overlijden van haar broer. Dat thema van de opstanding, dat kom je natuurlijk ook in de schepping tegen.

Dat kan natuurlijk ook niet anders. Want de schepping spreekt van God. Spreekt van de zoon van God. En die opstanding kom je dus ook tegen. Wij gaan nu de winter in. De winter is eigenlijk officieel begonnen en straks zit het weer lente.

Winter, dood, lente, opstanding, nieuw leven. Een rups die sterft en in een andere gedaante tevoorschijn komt als een vlinder.

Een bijenlarve die sterft en in een andere gedaante tevoorschijn komt als een bij. De graankorrel die in de aarde valt en sterft waarvan heer Jezus over spreekt.

En die moet sterven om uiteindelijk vrucht voor te brengen. Om uiteindelijk opstanding te laten zien. Die opstanding is in de Bijbel een thema wat je in het oude testament hier en daar tegenkomt.

Maar in het nieuwe testament heel veel wordt genoemd. Het is de apostel Paulus die daar veel over spreekt. En die zegt ook als hij voor koning Agrippa staat. Ik heb hoop op God.

Zij zelf verwachten het ook dat er een opstanding van de doden zal zijn. Zowel rechtvaardigen als onrechtvaardigen. In de dagen van de apostelen na handelingen 2.

Wordt die opstandingsboodschap bestreden door de godsdienstige leiders. Zij geloven de Sadduceeën bijzonder. De vrijzinnigen van die dagen geloven niet in geesten, in engelen en niet in opstanding.

En zo zijn er vandaag heel veel mensen die nog wel naar de kerk gaan. Maar niet in engelen geloven. Niet in de opstanding geloven.

Dat moet je niet letterlijk nemen. Dat moet je dan geestelijk zien. En natuurlijk, er is sprake van een geestelijke opstanding. Op het moment dat je de Heer Jezus leert kennen, dan sta je geestelijk op. Je was dood en je wordt levend op grond van dat volbrachte werk van de Heer Jezus.

Je staat met hem op in een nieuw leven. En dat is geweldig. Maar het is niet alleen dat geestelijke. Het is uiteindelijk ook dat letterlijke.

Als de Heer Jezus in Johannes 5 zegt, verwonder u daar niet over, over dat hij de Zoon van God is. Want de tijd komt waarin allen die in de graven zijn, zijn stem zullen horen.

En ze zullen eruit gaan. Zij die het goede gedaan hebben tot de opstanding ter leven. Maar zij die het kwade gedaan hebben tot de opstanding ter verdoemenis. De stem van de Heer Jezus zal uiteindelijk alle doden levend maken.

Alle doden opwekken. Die stem waarmee hij alles geschapen heeft. Hij heeft de... Ik vond het zo mooi dat ik dat ergens las. Wat is nou eigenlijk scheppen? Dat is dat God zijn gedachten zichtbaar maakt.

En God de Vader had gedachten. En de Zoon heeft door te spreken ze zichtbaar gemaakt. Want God en de Vader, de Heer Jezus en de Vader zijn één. Hij zegt, kijk maar wat ik doe, dat doet de Vader.

En wat de Vader doet, dat doe ik. Het is een geweldige, onlosmakelijke eenheid. En hij heeft dus met zijn stem God sprak en het was er. En hij gebood en het stond er.

En diezelfde stem zal uiteindelijk dode mensen levend maken. Als de Sadduceeën bij de Heer Jezus komen, vragen over die opstanding, dat dat toch eigenlijk helemaal niet kan.

Want dan komen ze met dat hele bizarre verhaal van die vrouw die met een man trouwt. En hij sterft kinderloos. En die broer neemt dan die vrouw. En uiteindelijk zijn er zeven met die vrouw getrouwd geweest.

En ze heeft nog steeds geen kind. Dus je kan je afvraag of die vrouw wel vruchtbaar was. Maar goed, in ieder geval, dan gaat het over het feit dat ze vragen dan, ja maar van wie zal ze dan de vrouw zijn in de opstanding?

En dan zegt hij, in de opstanding nemen ze niet ten huwelijk. En worden ze niet ten huwelijk gegeven, maar ze zijn als engelen van God in de hemel. Dat wil niet zeggen dat mensen engelen worden, want dat wordt al zo weleens gedacht.

Zie je ook weleens zelfs bij mensen die naar mijn idee niet geloven. In de rouw tekst zie je soms van die ideeën van, nou ben je in een sterretje. Of nou ben je in de hemel. En hij zegt, ze zijn als engelen van God.

Niet ze zijn engelen, maar ze zijn als engelen. Want dat is het unieke van engelen, die zijn allemaal individueel geschapen. Wij mensen, wij zijn voortgekomen uit onze vader en moeder. Maar engelen zijn allemaal individueel geschapen.

En dat zijn de mensen in de opstanding dus ook. En wat de opstanding van de doden betreft, hebt u niet gelezen wat God tot u gesproken heeft toen hij zei, ik ben de God van Abram en de God van Isaac en de God van Jacob.

God is niet een God van doden, maar van levenden. God zei niet tegen Moos, ik was de God van Abram en ik was de God van Isaac en ik ben. En dat zegt de Heer Jezus, dat is dus een bewijs dat die Abram, Isaac en Jacob gewoon nog leven.

En het Lukas evangelie zegt er dan bij, want voor hem leven zij allen. Als je daar eens over nadenkt. Dat betekent dat alle mensen die ooit geleefd hebben, alle miljarden die er vandaag leven, en degene die dan nog misschien komen tot aan het moment dat de nieuwe hemel en nieuwe aarde komt, al die mensen bestaan voor God nog steeds.

Die leven voor God, die zijn voor God niet dood. Hoe groot moet God zijn? Want hij weet niet alleen dat die mensen leven, maar hij kent ze ook allemaal. En hij weet wat ze denken.

En hij weet wat ze doen. Wat een gigantische grote God. De God van de Bijbel. De God van Israël. In de Tanach lezen we ook natuurlijk wel over opstanding.

Het is Isaiah die zegt, Dus Isaiah spreekt al van de opstanding.

Ja, van zijn eigen opstanding. Ook mijn doodlichaam. Met andere woorden. Als ik gestorven ben, zal ik uiteindelijk toch weer opstaan. En Job, die zegt dat zo mooi.

Ik weet echter mijn verlosser leeft. Misschien heeft hij dat prachtige lied waarin schreef. Ken je dat ook, Leo? Ik weet wat mijn verlosser leeft. Dit is wat mij troost hier geeft. Hij leeft die voor mij stierf.

Ik weet wat mijn verlosser leeft. En hij zal ten laatste over het stof opstaan. Dat vond ik eigenlijk best wel bijzonder. Het stof. Waarom wordt dat nou dat stof? Omdat de mens door de zonde sterft en stof wordt.

Stof zijt gij. En tot stof zult gij wederkeren. Maar hij zal ten laatste over het stof opstaan. En hij zal uiteindelijk dat stof tot leven wekken.

En als ze na mijn huid dit doorknaagd hebben. Zal ik uit mijn vlees God aanschouwen, zegt Job. Ik zal hem zelf aanschouwen. En mijn ogen zullen hem zien.

En niet een vreemde. Mijn nieren bezwijken van verlangen in mijn binnenste. En dat woordje verlangen. Dat is het Hebreeuwse woord wat met voltooiing te maken heeft.

In Genesis 2 vers 2. De Heere voltooide, God voltooide de schepping. Dus Job zag uit naar de voltooiing. Naar wat God uiteindelijk van plan is.

Dat is heel bijzonder. Dat deze oud-testamentische gelovigen daar al zicht op hadden. En dat dat hun verwachting was. Ja, ook bij Abraham. Abraham zegt Hebraïë dan.

Dat hij verwachtte de stad met fundamenten. Waarvan God de ontwerper en bouwmeester is. Waarom verwachtte hij die stad? Omdat hij verwachtte dat hij daar gewoon lichamelijk aanwezig zal zijn in die stad.

Het gaat uiteindelijk over dat dit lichaam. Dat dat verlost wordt. Paulus spreekt erover in Romeinen 8.

Hij zegt. We zien uit naar de... Wij verwachten de verlossing van ons lichaam. Niet de verlossing uit ons lichaam. Maar de verlossing van ons lichaam. Wij zijn als mensen geschapen door God.

En wij bestaan uit geest, ziel en lichaam. Zo zijn wij compleet. En wat is het geweldige? Dat God ons uniek gemaakt heeft.

En dat hij degene is die uiteindelijk ook daar dat plan verder uitwerkt en volvoert. Het is natuurlijk geweldig als je hier komt te overlijden.

Als je hier je ogen sluit. Dat dan je ziel en je geest naar de Heren gaan. Maar dan ben je niet compleet. Want dat lichaam. Dat ligt dan in de aarde. Of waar dat dan ook is.

Dat hoort erbij. En zo heeft God dat natuurlijk ook bedoeld. In 1 Korinther 15. Dat hele lange hoofdstuk over de opstanding. Spreekt Paulus. Ik ga dat niet allemaal met jullie lezen.

Maar dan zegt hij wel in vers 20. Maar nu Christus is opgewekt uit de doden. Is de eersteling geworden van hen die ontslapen zijn. Christus is opgewekt uit de doden.

Ik heb dat wel eens meer gezegd. Want dat is een beetje een stokpaartje van me. Dat staat nergens in de Bijbel. Dat Christus is opgewekt uit de dood. Zo wordt het wel vaak gelezen. Maar uit de doden betekent tussen de doden mensen uit.

En dat is het unieke van zijn opstanding. Er waren natuurlijk ook in zijn dagen toen hij die drie mensen opwekte. Die stonden ook tussen de doden uit op.

Maar die stonden op in hun oude lichaam. En zijn later gewoon weer gestorven. Maar de Jezus stond op tussen de doden uit. In een nieuw lichaam. In dat lichaam wat hij had.

Maar nou in een hele andere hoedanigheid. En dat is wat er hier staat. Christus is opgewekt uit de doden. Is de eersteling geworden van hen die ontslapen zijn.

Want omdat de dood er is door een mens. Is ook de opstanding van de doden er door een mens. Want zoals alle in Adam sterven. Ze zullen ook in Christus alle levend gemaakt worden. Ieder echter in zijn eigen orde.

Christus als eersteling. Daarna wie van Christus zijn bij zijn komst. Daarna komt het einde. Wanneer hij het koningschap aan God en de Vader heeft overgegeven. Wanneer hij alle heerschappij en alle macht.

En alle kracht heeft teniet gedaan. Want hij moet koning zijn. Totdat hij alle vijanden onder zijn voet heeft gelegd. De laatste vijand die teniet gedaan wordt. Is de dood.

Openbaring 20. De laatste vijand. De dood wordt geworpen in de poel des vuurs. De heer Jezus is de eerste. Van degenen die ontslapen zijn. Van de gelovigen.

Die tussen de doden uit opstaan. Alle gelovigen staan tussen de doden uit op. Dat is in de eerste plaats nu. Na de heer Jezus de gemeente. Vervolgens de oud testamentische geloven.

Want die hebben deel aan het koninkrijk. Die eten en drinken in het koninkrijk. Vervolgens degene die onthoofd zijn. In de tijd van de grote verdrukking. Openbaring 19.20. En dan uiteindelijk.

Dan na de duizend jaar. Zal dan die eindopstanding zijn. Daarna komt het einde. De einde van de opstanding. Het is die geweldige God.

Die zoals wij gemaakt zijn. Ons tot in eeuwigheid ook nog voor zich zal zien. We zijn allemaal uniek. God maakt geen duplicaten.

Zelfs een eeneiige tweeling. Er is altijd toch een klein verschilletje. En dat vind ik het geweldige van God. Pas liep ik ook een beetje dat die bladeren gaan kleuren. En dacht ik wat gigantisch ontzettend veel verschillende vormen van blad heb je.

En dat is allemaal kenmerkend voor die boom of die struik. En dat zie je natuurlijk in de hele schepping. God is zo ontzettend uniek en creatief. En dat is dus ook in de opstanding.

Maar zal iemand zeggen in vers 35. Hoe worden de doden opgewekt? En met wat voor lichaam komen ze terug? Dwaas wat u zaait wordt niet levend als het niet gestorven is. En wat u zaait daarvan zaait u niet het lichaam dat worden zal.

Maar een kale graankorrel al naar het voor valt van tarwe of van een andere graansoort. God echter geeft eraan een lichaam zoals hij heeft gewild. En aan elk van de zaden zijn eigen lichaam.

Alle vlees is niet hetzelfde vlees. Want het vlees van mensen is verschillend. En het vlees van dieren is verschillend. En dat van vissen is verschillend. En dat van vogels is verschillend. En er zijn hemelse lichamen en er zijn aardse lichamen.

Maar de heerlijkheid van de hemels is verschillend. En die van de aardse is verschillend. De glans van de zon is verschillend. De glans van de maan is verschillend. De glans van de sterren is verschillend.

Want de ene ster verschilt in glans van de anderen. Zo zal het ook bij de opstanding van de doden zijn. Valt je op, dat viel me nou toen ik het van de week zat voor te bereiden, dat dat woordje verschillend daar zoveel genoemd wordt.

Alles is verschillend. En zo zal het ook in de opstanding zijn. Wij zijn allemaal verschillend. En dit lichaam en jouw lichaam zal in de opstanding datzelfde lichaam zijn met diezelfde kenmerken, maar dan in perfectie met datzelfde lichaam.

Waarmee we gewoon fysiek daar bij de heren zullen zijn. Toen de heer Jezus opgestaan was uit de doden, toen zei hij tegen zijn discip, toen ze dacht dat het een geest was.

Toen zegt hij, kijk maar, een geest heeft geen vlees en beenderen zoals je ziet dat ik heb. Dus vlees en beenderen, maar dan in een volmaakte heerlijkheid en perfectheid.

Zo zullen wij zijn. We zullen elkaar dan duidelijk herkennen. Nou zeg ik het misschien een beetje, ik bedoel het niet moeilijk, maar zouden wij ons in de hemel herkennen, elkaar herkennen, als we geest en ziel zijn daar.

Want ons lichaam is kenmerkend voor ons. Kijk, als ik jullie hier allemaal zielen en geesten zou zien zitten, dan zou ik hier nog niet zien zitten natuurlijk. Nee, dat is het unieke van God, dat hij ons een lichaam gegeven heeft wat kenmerkend is.

Dat is uniek. En dat zal ook in de eeuwigheid zo zijn, dat kan niet anders. Dat God in die eeuwigheid ons allemaal in een nieuw lichaam, maar met een kenmerkend, eigenlijk dit lichaam, maar dan met zijn specifieke kenmerken, maar dan in volmaaktheid.

En dat we daar dan, waar zullen we zijn? Ik denk in het nieuwe Jeruzalem. De vader van alle gelovigen zag ook uit naar het nieuwe Jeruzalem. In het nieuwe Jeruzalem, dat een gigantische grote berg is, openbaring, twintig.

Ik zag een hele grote berg en ik zag de stad liggen. Dan staat hij dus blijkbaar boven op die stad en dan kijkt hij zo naar beneden. Ik persoonlijk geloof, het is een verschil van inzicht over, dat het in de vorm van een piramide is.

Want de piramide, bij de piramide zijn de lengte en de breedte en de hoogte hetzelfde. En dan boven die top woont God. Dus een piramide van ongeveer, nou, bijna 2000 kilometer hoog.

En 2000 kilometer, wat een gigantische mogelijkheid om daar te wonen. En daar zal Israël zijn, daar zal de gemeente zijn. En buiten die stad staat er dan, dan brengen de volken hun heerlijkheid in de stad.

Dus er is ook gewoon verkeer. Ik zal niet zeggen met een auto, maar er is wel verkeer. Mensen wonen buiten de stad, volken, de volken. Dat zijn waarschijnlijk dan de volken die in de periode van de duizend jaar tot geloven komen zijn.

Die zullen dan die stad binnengaan om dan God de eer en de heerlijkheid te brengen. Wat een bijzondere situatie, hè. Dat is wat wij mogen verwachten. Wij mogen verwachten dat wat God gaat doen met betrekking tot ons.

En als je merkt aan je lichaam, en ik ben ook een dagje ouder. En dan merk je allerlei dingen die eraan gaan mankeren. Dan denk ik van nou, het zal geweldig zijn. Als je straks een volmaakt lichaam hebt.

Waar niks van alles aan mankeert. En dat we dan uiteindelijk voor altijd bij de heren zullen zijn. Wij verwachten naar zijn belofte, zegt Petrus. Nieuwe hemelen en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont.

Dat verwachten wij. Wat verwachten wij? Wat verwachten uiteindelijk de opstanding. En op die nieuwe aarde. En in die nieuwe hemelen, hoe dat precies in elkaar zit. Dat zal ons duidelijk worden terzijne tijd.

Maar dan zullen wij daar de heren voor altijd mogen zien van aangezicht op aangezicht. En dan zullen wij denk ik ook toch wel allerlei dingen mogen doen. En zullen wij hem alle eer en glorie mogen brengen.

En voor hem mogen leven in volmaaktheid. In nieuwe fysieke lichamen. Ieder uniek. En daar zullen we zijn. En ik denk dat dat Gods einddoel is.

Dat we daar ook naar uit mogen zien. Dat wij mogen verwachten. En dat is allemaal gebaseerd uiteindelijk. Op wat hier in die tekenen van brood en wijn zichtbaar gemaakt wordt. De reëze die zijn leven gegeven heeft.

Zijn bloed gevloeid is. Maar uiteindelijk opgestaan is tussen de doden uit. Wat Paulus zegt in 1 Corinthe 15. Als Christus gestorven zou zijn en niet zou zijn opgestaan.

Dan waren we nog in onze zonde. Dan waren we reddeloos verloor. Dan waren we hopeloze mensen. Maar er is hoop omdat er een opstanding is. De reëze zei tegen Martha. Ik ben de opstanding en het leven.

Dat bedoelt hij denk ik mee. De opstanding en het leven wat erop volgt. Die letterlijke opstanding. Hij zegt ik ben de opstanding. En een paar versen later dan zegt hij Lazarus.

Kom naar buiten. En dan komt hij naar buiten. Ongelooflijk. Ja ik geloof het. Het is heel bijzonder. Maar de Heere is degene die uiteindelijk.

Alle doden op deze manier. Zal doen opstaan. En wat geweldig dat wij daar een onderdeel van mogen zijn. En dat we dan aan de goede kant mogen zijn. Dat we inderdaad de Heer hebben mogen leren kennen.

En we nog gebruikt mogen worden om de mensen om ons heen te bereiken die de Heer nog niet kennen. Want die zullen ook eenmaal opstaan. Openbaring 20. Maar die komen dan voor de grote witte troon.

En wie niet geschreven staat in het boek des levens wordt geworpen in de poel van het vuur. Dat is ook een realiteit. En het geweldige is dat God wil dat mensen behouden worden. En ons daarvoor gebruiken wil.

Glorie voor zijn naam. Amen. Bin eigenlijk voor ons goed gaan enemen je geen penis.