De strijd tegen Amalek

Date
Oct. 20, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Een hele goede morgen, broeders en zusters. Fijn om deze morgen weer in u en jou midden te zijn.! Israël en de Bijbel.

Een stichting waar ik mezelf, ja inmiddels, ik zit even hard op te denken, 17 jaar denk ik inmiddels al voor mag inzetten. Dus ja. Broeders en zusters, ik wil u vanmorgen meenemen naar Exodus 17, waar we lezen over de strijd tussen Amalek en Israël.

En ik wil vanmorgen met u stilstaan bij, ja, vooral de geestelijke strijd die daar achter de schelging en ook de geestelijke strijd die we vandaag in onze tijd, ja, achter het huidige Israël-Palestina-conflict zien schelgaan.

We leven best wel in een hele lastige tijd. We zien dat die spanningen in het Midden-Oosten voortdurend oplopen. En ik kan me voorstellen dat u van tijd tot tijd naar het Midden-Oosten-conflict kijkt en dat u, ja, ook zoekend bent van hoe moeten we als gelovigen daar mee omgaan.

Er is heel veel verdeeldheid in deze wereld, maar ik merk ook in heel veel kerken en gemeentes waar ik spreek dat er ook best wel veel onderlinge verdeeldheid is van hoe moet je nou als christen daar mee omgaan.

Aan de ene kant zien we dat Israël heel veel onrecht wordt aangedaan. We hebben onlangs stilgestaan bij 7 oktober, de verschrikkingen. We zijn een jaar verder.

We kijken naar het wereldwijd antisemitisme wat hand over hand toeneemt. Israël die aan de ene kant moet vechten voor haar staat, om de ontmanteling van de staat te voorkomen.

Maar aan de andere kant, broeders en zusters, moeten we ook heel eerlijk kijken en zien we dat er ook heel veel onschuldig bloedvloeit bij de gezanen. Natuurlijk, we zijn tegen de daden van Hamas.

We zijn tegen de daden van terroristische organisaties als Hamas en ook als Hezbollah. Maar we moeten tegelijkertijd ook erkennen dat ook de gezanen in erbarmelijke omstandigheden leven.

En het is belangrijk om daar ook oog voor te hebben, ook als christen. Ik heb van de week een nieuw boek gelezen van Natasja van Wezel. Misschien dat sommigen van u haar kennen.

Zij is een Joodse journalist. En wat ik heel knap vond in haar boek is dat ze echt die rauwe werkelijkheid beschrijft. Aan de ene kant aan Joodse zijde, maar dat ze ook die rauwe werkelijkheid beschrijft aan de kant van de gezanen.

En het is verdrietig als je daarover leest en ook als je die beelden op je in laat werken. Hoe moeten we nou omgaan met het Midden-Oosten conflict?

Hoe blijf je evenwichtig? En ik denk dat deze geschiedenis uit Exodus 17 ons daarin ook sturing geeft. Om vooral ook oog te hebben voor de geestelijke werkelijkheid.

Het eerste deel van mijn preek wil ik stilstaan bij de strijd tussen Israël en Amalek. En hoe dat doorloopt door de geschiedenis tot de dag van vandaag.

En tweede, het laatste stukje van mijn preek wil ik ook een paar lijnen doortrekken naar ons persoonlijk geestelijk leven. De strijd van Amalek en ons leven.

Maar ik stel voor dat we eerst met elkaar twee gedeelten lezen. Dat eerste gedeelte dat vinden we in Exodus 17. En daarvan lezen we de verse 8 tot en met 16.

En dan lezen we het volgende. Ik lees vanuit de Herzine Statenvertaling. Toen kwam Amalek en bond de strijd aan met Israël in Ravidim.

En Mozes zei tegen Jozua, kies mannen voor ons uit en trek op. Bind de strijd aan met Amalek. Morgen zal ik op de top van de heuvel staan met de staf van God in mijn hand.

Jozua deed zoals Mozes tegen hem gezegd had door de strijd aan te binden met Amalek. Mozes, Aaron en Hur die klommen echter op de top van de heuvel.

En het gebeurde als Mozes zijn hand ophief dat Israël de overhand had. Maar als hij zijn hand neerliet dat Amalek de overhand had. De handen van Mozes die werden echter zwaar.

En daarom namen zij een steen en legden die onder hem. Zodat hij erop kon gaan zitten. Aaron en Hur die ondersteunden zijn handen. De een aan de ene kant en de ander aan de andere kant.

En zo bleven zijn handen onbewegelijk totdat de zon onderging. Zo overwon Jozua Amalek en zijn volk met de scherpte van het zwaard.

Toen zei de heren tegen Mozes schrijf dit ter gedachtenis in een boek en prent het Jozua in dat ik de herinnering aan Amalek van onder de hemel geheel zal uitwissen.

En Mozes die bouwde een altaar en gaf het de naam de heren is mijn banier. Hij zei voorzeker de hand op de troon van de heren.

De strijd van de heren zal tegen Amalek zijn van generatie op generatie. En dan maken we een sprongtje broeders en zusters naar Deuteronomium 25.

En daar lezen we nog drie versen. Deuteronomium 25. En daar lezen we nog drie versen met elkaar. Deuteronomium 25.

En daarvan af vers 17. En dan lezen we het volgende.

Denk aan wat Amalek u onderweg aangedaan heeft toen u uit Egypte weg trok. Hij ontmoette u onderweg en overviel bij u in de achterhoede alle zwakke achter u, terwijl u moe en uitgeput was.

En hij vreesde God niet. Als de Heer uw God uw rust gegeven heeft van al uw vijanden van rondom in het land, dat de Heer uw God u als erfelijk bezit geeft om dat in bezit te nemen, moet het zo zijn dat u de gedachtenis aan Amalek van onder de hemel uitwist.

Vergeet het niet. Tot zover, broeders en zusters. Ja, allereerste vraag. Wie was Amalek? Nou, als we de lijn van Amalek in de Bijbel volgen, dan is Amalek een nazaad van Ezoum.

Ezoum. En ja, het eerste wat in dit Bijbelgedeelte naar voren komt, is dat Amalek niet zomaar een volk was. Achter Amalek gingen hele duidelijke duistere machten schelm.

Het volk kon niet zomaar van Amalek winnen. Iedere keer als Mozes zijn armen omhoog deed, dan zag je dat Israël won. Maar op het moment dat hij zijn armen liet zakken, zie je dat Amalek won.

En dan lezen we, broeders en zusters, in vers 16, de strijd van de heren zal tegen Amalek zijn van generatie op generatie. En als we die strijd van Amalek verder in de Bijbel volgen, ja, dan zien we inderdaad van generatie op generatie die strijd terugkomen.

Het volk Israël moest met Amalek dealen in de tijd van Richteren, in de tijd van koning Sal, in de tijd van koning David. Iedere keer stak Amalek weer zijn kop omhoog en zien we dat hij doorging.

Als we even inzoomen op de tijd van Sal, dan kunnen we daarover lezen in 1 Samuel 15, dat Sal dan van God de opdracht krijgt om Amalek te vernietigen.

En alle spullen moet hij dan met de ban slaan. En met de ban slaan, dat betekent, dat die spullen ze daarvan niet mochten meenemen, dat alles was bestemd voor de heren.

En we zien dat Sal daar een half gehoor aan geeft. In de eerste plaats, alle mooie spullen die hij zag, dacht hij van, ja, dat is toch wel een beetje zonde, laat ik dat toch maar meenemen.

Maar ja, het is een beetje zonde om dat zomaar te vernietigen. En het tweede wat we zien is dat hij dan de koning van de Amalekieten, koning Agag, niet dood, maar dat hij die meeneemt.

En de heren die zendt dan vervolgens Samuel met de boodschap dat er een einde zou komen aan zijn koningschap. En dan lezen we, u hoeft het verder niet op te zoeken, in 1 Samuel 15, toen zei Samuel, Dat is nogal een geschiedenis, hè?

Wat we hier vinden. Broers en zusters, als we volgens een sprongetje maken in de tijd, dan komen we in de tijd van Esther. En Esther, we kennen allemaal de geschiedenis, daar was Haman.

En wat lezen we over Haman? Nou, we lezen over hem in Esther 3, vers 10. Haman, de zoon van Amedata, de Agagiet, de tegenstander van de Joden.

Dus we zien bij Esther dat deze Haman een latere afstamming is van koning Agag, en daarmee dus ook van Amalek.

En wat lezen we over deze Haman? We lezen over hem dat hij op één dag het Joodse volk wilde wegvagen. En dan staat erbij, van jong tot oud, met kleine kinderen en vrouwen aan toe.

En we zien opnieuw dat hier apart de kinderen en de vrouwen worden genoemd. Zo ziek, broeders en zusters, was Amalek. Amalek spaarde zelfs niet de vrouwen en kinderen, nee, alles moest gedood worden.

Haman. Haman die als nazaat van Amalek ongetwijfeld ook de geschiedenis van Amalek kende. Hij wist van die satanische strijd van Amalek en hij wilde die strijd afmaken door het Joodse volk op één dag uit te roeien.

Ja, broeders en zusters, Amalek als volk bestaat niet meer. Maar wat we wel zien is dat die geest van Amalek nog altijd aanwezig is.

En laten we eens gaan naar Psalm 83 met elkaar. Psalm 83, laten we dat eens opzoeken met elkaar. Want daar komen we Amalek weer tegen. Moet u opletten wat daar staat.

Psalm 83. En daar lezen we het volgende, Psalm 83.

Daar lezen we, o God, zwijg niet, vers 2. Houd u niet doof, wees niet stil, o God. Want zie uw vijanden tieren, wie uw haten steken hun hoofd omhoog.

Zij beramen listig een heimelijke aanslag tegen uw volk en beraadslagen tegen uw beschermelingen. Kom, zeiden zij, laten wij hen uitroeien, zodat er geen volk meer zal zijn en aan de naam van Israël niet meer gedacht wordt.

Want samen hebben zij in hun hart beraadslaagd. Dezen hebben een verbond tegen u gesloten. De tenten van Edom en de Ismaëlieten, Moab en de Hagrieten, Gebel, Amon en, ziet u, Amalek.

Moetjes en zusters, hoe actueel zijn deze woorden ook in onze tijd. Die strijd van Amalek, die blijft doorgaan. De Bijbel leert dat die strijd zal blijven doorgaan tot de wederkomst van de Heer Jezus Christus.

Totdat hij zal terugkeren naar deze aarde en zijn rijk van gerechtigheid en vrede op deze aarde zal brengen. En of je het nu hebt over een Haman, of je het nu hebt over een Hitler in de geschiedenis, of je het nu hebt over een Hamas, een IS, bepaalde extreme groeperingen binnen Iran, of je het nu hebt over de toekomstige antichrist die in de toekomst nog zal verschijnen.

Ze hebben allemaal hetzelfde voor ogen en dat is Israël van de kaartvegen. Zodat, zo lezen we hier in Psalm 83, zij geen volk meer zijn en aan de naam van Israël niet meer gedacht zal worden.

Als ik dan denk, waar ik het net over had, over de antichrist, in 2 Thessalonica 2 omschreven als de mens van de wetteloosheid, de zoon van het verderf die straks op het wereldtoneel nog zal verschijnen.

We lezen over hem ook in openbaring 13, die twee beesten, die twee satanische figuren, die straks op het wereldtoneel zullen verschijnen in het Midden-Oosten, die daar eerst een soort van valse vrede zal brengen, maar uiteindelijk nog een hele moeilijke tijd voor Israël zal aanbreken, een tijd van grote verdrukking.

Dat is wat de Bijbel ons leert. Ik kan het nu allemaal niet onderbouwen vanuit het woord, die tijd hebben we niet. Maar broeders en zusters, er staat volk en land nog heel wat te wachten.

En die geest van Amalek, die zien we op heel veel verschillende manieren terugkomen. Ik had het net over Hamas, over Hezbollah. Maar als je kijkt naar de extreme islambroeders en zusters, die radicale groeperingen, dan is het natuurlijk verschrikkelijk wat daar op 7 oktober plaatsvond.

Zo'n laffe daad waar, net als Amalek, men eigenlijk vanuit die achterhoede aanviel en de jongeren en de kinderen, de vrouwen niet spaarden.

Verschrikkelijk als je die beelden ziet waar zelfs baby's niet werden gespaard, broeders en zusters. De geest van Amalek, we herkennen het erin. En met name in de laatste decennia zien we dat binnen de eindtijdvisie van deze radicale islamitische groeperingen, dat dat een veel prominentere rol is gaan spelen binnen de islam.

Let op wat ik dus zeg, dat is vrij recent, de laatste 10, 20, 30 jaar, echt in een stroomversnelling terechtgekomen. En binnen de radicale eindtijdvisie van de islam is er een hele sterke ideologie dat straks de Madi zal komen.

Een soort van islamitisch messiasfiguur die op deze aarde zal komen en hij zal met zijn leger met zwarte vlaggen optrekken naar Israël.

Dat is wat men leert. Dat is wat er geleerd wordt binnen deze groeperingen.

Er valt uiteraard nog veel meer over te zeggen, ik moet mij beperken vanochtend. Maar dat is de ideologie, broeders en zusters, waar we vandaag de dag mee te maken hebben.

En het feit dat Hamas 7 oktober operatie Al-Aqsa-storm noemt, dat laat ook de religieuze lading daarachter zien. Want bij de Tempelberg in de toekomst, daar gaat het allemaal plaatsvinden in de toekomst.

Volgens de eindtijdvisie binnen de islam. En let op wat ik nu zeg, broeders en zusters. Ik zeg daarbij niet dat iedere moslim direct op dit denkspoor zit.

Ik noem het bewust de radicale stromingen. Het is belangrijk dat we daar oog voor hebben. Het is belangrijk ook dat wij als christenen niet in extreme gaan vallen.

Maar het is wel belangrijk dat wij ons bewust zijn dat deze ideologie daar heerst. In het Midden-Oosten. Dat dat zich niet alleen beperkt tot Hamas, tot Hezbollah.

Maar dat je veel meer groeperingen als IS in Jemen, Syrië, Iran. Dat je ziet dat ze op datzelfde denkspoor zitten.

En broeders en zusters, ook als we kijken naar het wereldwijd antisemitisme. Dan zien we dat we niet te maken hebben met zomaar een haat tegen Israël. Nee, het is een buitenproportionele haat.

Een jood die hier in Nederland woont. Die niet eens een Israëli staatsburger is. Die wordt afgerekend op het conflict wat in Israël plaatsvindt.

Puur en alleen omdat hij of zij jood is. En nogmaals, we zien dat die geest van Amelk doorgaat. En dat hij ook aanwezig is in onze maatschappij.

Nou kan ik me voorstellen dat je hier zo zit en dat je dit aanhoort. En dat je denkt van ja, wacht eens eventjes. Je zegt dit allemaal wel. Maar als we kijken naar de huidige staat Israël, dan is dat een seculiere staat.

Het is belangrijk om ook oog voor te hebben. Die handelt op seculiere gronden. Roes en zusters, niet iedere daad die Israël doet, kunnen we goedkeuren.

En nogmaals, als we die beelden in Gaza zien, dan zijn dat afschuwelijke beelden waar ook heel veel leed is onder deze gezane.

En het is belangrijk dat we ook die onder ogen zien, broeders en zusters. Hoe moeten we als christen daar nou mee omgaan? Nou laten we teruggaan naar Exodus 17.

Hoe blijf je evenwichtig? Wat ik net al zei, het eerste wat we in deze geschiedenis zien, is dat Mozes zich ervan bewust was dat het een geestelijke strijd was.

Die daarachter schel gaat. En wat deed hij? Zoals ik net al zei, hij hief zijn handen omhoog naar de heren. En broeders en zusters, als het gaat om het huidige Midden-Oosten conflict, dan is het nogmaals heel belangrijk dat wij ontdekken gaan zien dat daar een hele duidelijke geestelijke strijd achter schel gaat.

En als we het hebben over een geestelijke strijd, broeders en zusters, dan moeten we nooit zelf de wapens gaan hanteren. Maar dan moeten we ons bewust zijn dat we ons alleen maar kunnen overwinnen door die geestelijke wapenrusting aan te trekken.

Om die geestelijke tools te gaan gebruiken die de heren ons geeft. En dat is ten diepste wat ik Israël zo gun dat ze oog gaan krijgen voor die geestelijke werkelijkheid.

En dat ze die geestelijke wapenrusting gaan hanteren. Dat ze net als Mozes hun handen omhoog zullen steken en het van de heren gaan verwachten. En we weten in de eindheid gaat het daar uiteindelijk naartoe werken, maar Israël is nu nog niet zover.

En broeders en zusters, dat geldt ten diepste ook voor ons. We kunnen helemaal de politieke kant op gaan. En soms is het ook belangrijk dat we ons uitspreken.

Maar laten we ons altijd ervan bewust zijn dat we als gemeente van Christus, dat we als lichaam van Christus, bovenal geroepen zijn om onze geestelijke positie in te nemen.

En dat is wat Paulus ook schrijft in Ephesus 6. Als hij zegt, want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen, let op, de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.

En Paulus, hij roept ons op om vooral die geestelijke wapenrusting te hanteren. Als het gaat om de geestelijke strijd in ons leven, maar ook als we kijken naar het Midden-Oosten conflict en alles wat daar gebeurt.

Gebeurt. Onze strijd als gelovigen is in de reëzes. Onze strijd is daarboven en ten diepste niet hier op deze aarde.

En als we bidden voor Israël, als we bidden voor het Midden-Oosten, dan zijn we vaak geneigd, zoals we net ook zongen op Psalm 122, om te bidden voor de vrede van Jeruzalem.

En broeders en zusters, dat is een mooi gebed, maar tegelijkertijd moeten we ook een stap verder kijken en ons ervan bewust zijn dat elke menselijke vrede die in Jeruzalem tot stand wordt gebracht, een tijdelijke vrede is.

Als je denkt aan de Oslo-akkoorden in de jaren 90, misschien dat sommigen van u dat nog hebben meegemaakt, dat prachtige moment voor dat witte huis, waar die handen werden geschud tussen Arafat aan de ene kant en Simon Peres en de voormalige, wie was het ook weer?

Rabin, ja, Yitzhak Rabin. Aan de andere kant, dan denk je, wauw, wat een bijzonder moment. En wat is er allemaal van deze vredesakkoorden terechtgekomen? Elke vrede die gesloten wordt, dat is een tijdelijke menselijke vrede.

En natuurlijk, ik gun Israël, ik gun het Midden-Oosten rust. Maar het is zo belangrijk dat we een stap verder kijken op grond van het woord, broeders en zusters, en dat we ook weten dat de vrede waar Psalm 122 over spreekt, dat dat ten diepste eigenlijk een Messiaanse psalm is.

En dat die vrede zal aanbreken als de vrede fors zal terugkeren naar deze aarde, de Heer Jezus Christus. En weet u wat de Bijbel leert? Dat de vrede fors pas terugkeert als Israël als volk tot bekering komt.

Ja. Zijn handen gaat uitstrekken zoals Mozes dat deed naar de hemel. En gaat zeggen, Heer, wij kunnen het niet. Wij moeten het van u verwachten.

En Paulus, hij roept ons in Romeinen 10 op, als we bidden voor Israël, dat we vooral bidden voor Israël om hun behoud.

Dat ze de Heer Jezus Christus gaan leren kennen als hun Messias. Het vergeten gebed van Paulus noem ik dat. Want het gebed wat we allemaal kennen is Psalm 122.

Maar wie is er nog bekend met Romeinen 10? Het gebed van Paulus wat gericht voor Israël ging over hun behoud. Christus, hij is het antwoord.

En dat wil ik vanmorgen echt ten diepste nog eens een keertje onderstrepen. Dat het antwoord ligt in Christus. Dat geldt in het groot als het gaat om het Midden-Oosten conflict.

Maar dat gaat ook om het individu. Dat gaat als het gaat om ons. Om het Joodse volk. Om de Arabische volk. En ook als het gaat om Ghazanen.

En let op wat ik nu zeg. Ook als het gaat om terroristische leiders van Hamas en Hezbollah. Weet u, ik sprak onlangs een broeder.

Net toen die piepers waren afgegaan. Kent u dat nog of niet? Die piepers die waren ontploft. Enkele weken geleden was dat gebeurd. En weet u, hij zei.

Het is natuurlijk een geweldige knappe actie. Van Israël. En ik moest eerst heel hard lachen. Ik dacht, tjongejonge, dat heeft Israël toch goed voor elkaar. En broeders en zusters, het is natuurlijk een hele knappe actie.

Maar deze broeder die zei tegen mij. Tot het moment dat de heren mij bepaalden bij die tekst uit 2 Peterus 3. Dat hij niet wil dat enigen verloren gaan.

Maar dat alle mensen tot bekering komen. Broeders en zusters. Ook als het gaat om die terroristen. Ten diepste is toch ons gebed.

Dat ze Christus mogen leren kennen. Dat hun levens toch veranderd worden. En durven we als christenen ook met die geestelijke bril.

Naar het hele Midden-Oosten conflict te kijken. Laten we bidden voor Israël. Maar laten we ook blijven bidden voor Gaza. Dat juist op die duistere plekken.

De kerk. Onze broeders en zusters. Christenen in Gaza. Die daar nog altijd zijn. Versterkt mogen worden in hun geloof. Dat ze een licht mogen zijn.

In hun eigen omgeving. En dat gezanen ook mogen uitkomen. Bij de Heer Jezus Christus. En broeders. Bidden. Dat is iets.

Ja. Dat is in de geestelijke wereld. We zien dat niet. Als je gaat protesteren. Dan ga je met elkaar opstaan. Dat zie je. Maar bidden zie je niet.

Terwijl broeders en zusters. Het zo belangrijk is om ons ervan bewust te zijn. Dat we als gemeente vooral die geestelijke positie innemen. Er is maar één weg. Dat leidt tot verzoening.

Tussen God en de mens. En tussen Israël en de Arabische volken. En dat is de Heer Jezus Christus. En weet u wat mij zo opviel?

Dan staat er in vers 13. Zo overwon Jozef Amalek en zijn volk met de scherpte van het zwaard. Weet u als ik dat dan lees.

En ik denk aan de geestelijke wapenrusting. Die wij hanteren. Wat is dan het zwaard? Nou het zwaard is het zwaard van de geest. Dat is het woord van God.

En daarom ben ik zo dankbaar. Dat u als gemeente ook achter een Jos aan de Linden staat. Die erop uitgaan. Om dat woord van God te verspreiden.

Onder die Israëlische backpackers. Onder die Joden. Maar ook dat woord van God te verspreiden. Juist onder die Palestijnen. Ik heb laatst nog de boek gelezen. Zoon van Hamas.

Kent u dat boek of niet? Dat is een van de zonen van de oprichters van Hamas. En weet u hoe hij tot geloof is gekomen? Heel eenvoudig door het lezen van het woord van God.

Dat is de scherpte van het zwaard. Nou ik wil tot slot nog ingaan op de strijd van Amalek en ons leven.

Maar broeders en zusters. Als we deze geschiedenis vanmorgen tot ons nemen. Dan moeten we ons altijd van bewust zijn. Zoals Paulus ook leert in 1 Korinther 10. Dat alles wat Israël is overkomen ons ten voorbeeld is.

En dat is belangrijk om ook die stap te maken. Wat we net lazen is dat Israël vlak na de uitocht uit Egypte werd aangevallen door Amalek.

En broeders en zusters zo is het eigenlijk ook bij ons. Als we de heer Jezus Christus leren kennen als onze persoonlijke verlosser. Ja dan weet Satan dat hij vooral niet stil moet zitten.

Maar dat hij ons moet aanvallen. En dat doet Satan altijd onverwachts. Net als Amalek onverwachts. Vanuit de achterhoede. Toen ze moe en uitgeput waren.

En broeders en zusters dat geldt ook voor ons. Wanneer valt Satan ons aan? Juist op onze zwakke momenten. Juist als we moe zijn. Als we uitgeblust zijn.

Weet Satan ons op onze zwakke momenten te pakken. En we kunnen heel veel leren van de overwinning die wordt behaald. Kijk toen Israël de strijd met Amalek aanbond.

Zien we dat Mozes zijn positie op de heuvel in neemt. En dat moet heel indrukwekkend zijn geweest. Dus we zien dat voor ons. Mozes die staat daar op de top van de heuvel.

En daar in het dal. Daar werd door Jozef en zijn mannen de strijd gevoerd. En terwijl zij die strijd voerden met Amalek. Zagen zij omhoog.

En zagen zij Mozes. En wat deed Mozes? Nou we lazen het. Hij had zijn armen in de lucht. En wat hield hij in zijn hand? De staf.

Ja. En dat vind ik zo enorm mooi. Wat hier gebeurt. Hij hield die staf van God omhoog. Die staf broeders en zusters.

Die ooit een slang met. Die staf die hij bij zich had. Waar hij al die tekenen mee gedaan had in Egypte. De staf waar hij mee voor die schelfzee stond.

Die hij ophief. En waar de schelfzee splijten voor zijn ogen. De staf waarmee hij sloeg op de rots. En waar levend water uit voortkwam.

Die staf die hield hij als een banier omhoog. En dat zien we ook in deze geschiedenis. Want naar aanleiding van deze geschiedenis. Krijgt God een nieuwe naam erbij.

De Heere is mij banier. Dus broeders en zussen. Wat hier eigenlijk gebeurt is heel bijzonder. Want de strijd moest nog gestreden worden.

En wat deed Mozes? Hij deed zijn arm omhoog. Hij hield die staf als een banier omhoog. En hij stond als het ware in de overwinning.

De overwinning was al behaald. Als Nederland scoort, wat doen we dan? Ja, toch? Of niet? Ja. Dan doen we onze arm omhoog.

En dan staan we eigenlijk in die overwinning. En dat is eigenlijk ook wat Mozes deed. Die overwinning was in feite al behaald. En hij, ja, juicht het naar de Heere uit.

En hij wil het van hem verwachten. Nou, broeders en zussen. Als we vervolgens die brug staan naar ons eigen leven. Dan ken ik ook iemand. Die erboven zit.

De Jezus Christus. En de Bijbel leert dat hij daar zit. Net als Mozes. Hij bidt. Hij pleit voor ons. Hij is onze banier.

En het geweldige is dat we in hem reeds die overwinning al behaald hebben. Dat is wat de Bijbel ons leert. Sterker nog. De Bijbel leert ons dat wij in Christus meer dan overwinnaars zijn.

Toch? Of niet? Dat is wat de Bijbel ons leert. In Romeinen 8. In Christus zijn we meer dan overwinnaars. De strijd is al bepaald.

2000 jaar geleden toen de Heere Jezus opstond uit de dood. Christus. En het geweldige is dat wij in Christus mogen strijden. En als we het hebben over die geestelijke strijdbroeders en zusters.

In ons eigen leven. Als het gaat om die oude mens. Maar ook de strijd die we voeren met Satan. Dan is het zo belangrijk dat we niet vanuit onszelf aan de slag gaan.

Maar dat we op hem zien. Christus. Hij is onze banier. In hem ligt de overwinning. Wanneer was Israël machtig?

Op het moment dat Mozes zijn handen omhoog deed. Wanneer was Israël zwak? Op het moment dat hij zijn handen liet zakken. En dat geldt in feite ook voor ons broeders en zusters.

In Christus. Handen omhoog. Zijn we meer dan overwinnaars. Maar op het moment dat wij onze handen laten zakken. Dat we buiten Christus om de strijd in ons leven gaan voeren.

Dan gaan we terugvallen op ons vlees. En dan zijn we nergens. En dat is de les die we vanochtend mogen leren vanuit deze geschiedenis.

En dan vind ik het zo mooi. Dat op een gegeven moment Aaron en Hur met een steen aankomen rollen. En dan mag Mozes gaan zitten.

En wat doen zij? Zij ondersteunen beide zijn armen. Daar valt nog heel veel meer over te zeggen. Ga ik nu niet doen. Maar broeders en zusters. Dit is het geheim van een Christus.

Van een christen. Dat hij de overwinning heeft behaald. Dat hij voor ons strijdt. En dat wij net als Mozes rustig mogen zitten.

Waarom? In hem zijn we meer dan overwinnaars. En dat is ook belangrijk om te benoemen als we het hebben over deze strijd. Kijk, Jooswa die voerde beneden in dat dal de strijd.

Maar waar werd de overwinning bepaald? Daarboven. Toch of niet? En dat is zo belangrijk dat we ons daar ook van bewust zijn. De strijd die wordt hier beneden op aarde gevoerd.

Maar de overwinning is daar. Op hem moeten we zien. En dan vind ik het zo mooi. Daar staat er. We hebben het net al over gehad. Hoe overwon Jooswa door de scherpte van het zwaard.

We hebben gezien. Dat is een beeld van het woord van God. Als je denkt aan de heer Jezus. Toen hij door de Satan misleid werd in de woestijn. Hoe overwon hij door terug te gaan naar het woord van God.

Broeders en zusters. We hebben zoals we hier vanmorgen zitten. Allemaal onze eigen strijd te voeren. De strijd van u, van jou is wel anders dan mijn strijd. We hebben allemaal onze eigen strijd te voeren.

Maar we overwinnen allemaal door dezelfde tools. Allereerst door naar boven te kijken. En op hem te zien. En het tweede door het woord van God.

En het is zo belangrijk dat we ons daar ook vanmorgen weer opnieuw van bewust zijn. En als je dat gaat zien. Dan ga je de dingen hier op aarde ook vanuit een hemelsperspectief bekijken.

Dan ga je wat Paulus leert in zijn brieven. Dan ga je bedenken de dingen die boven zijn. Dan ga je op zoek naar de dingen die boven zijn. En dat stijgt bovenal wat hier op aarde gebeurt uit.

Hemels denken. Zo enorm belangrijk. Nou ik sluit af. Ik ga nog veel meer over te zeggen. Maar ik sluit af. Dan vind ik het zo mooi.

Dan lezen we dat er dan staat. Mooi hè?

Dus Mozes die zat daar zo. Met die onbewegelijke handen naar de hemel gericht. En hij zat daar zo. Totdat de zon onderging.

En de strijd was gestreden. Moeders en zusters. Zo is het ook met de heer Jezus in ons leven. Als je hem kent. Dan mag je weten.

Dat je op hem mag zien. En dan kan er hier op aarde van alles gebeuren. Dan kunnen wij ook van tijd tot tijd met moeilijke omstandigheden ons leven te maken krijgen.

Maar we mogen weten. Hij zit daar. Hij strijdt voor ons. Hij bidt en pleit voor ons. We mogen op hem zien. En als de strijd hier op aarde is gestreden.

En het leven eindigt hier. En we nemen onze hemels in intrek. Dan mogen we weten dat we hem zullen zien. Van aangezicht tot aangezicht. Maar tot die tijd zit hij daar.

Hij bidt en pleit voor ons. Geprezen zij zijn heilige naam. Amen. Broeders en zussen. Laten we met elkaar nog de heren danken.

Mag ik u daarin voorgaan. Ja liefdevolle vader in de hemel. Dank u wel. Dat we deze morgen ook in alle rust zo uw woord mochten overdenken.

Dank u wel heer dat we vanuit uw woord ook mochten stilstaan bij de strijd tussen Israël en Amlek. Dank u wel dat we vanuit uw woord ook mochten ontdekken dat het bovenal een geestelijke strijd is.

Heer en wilt u ons dat ook meegeven ook deze week en de komende tijd in dat als we daarnaar kijken dat het bovenal een geestelijke strijd is. Heer wilt u ons bewogen maken.

Bewogen maken als het gaat om uw volk Israël maar ook als het gaat om de Arabische volken, om de Gazanen, om de volken daaromheen. Dat we ook die geestelijke bril durven op te zetten en dat we zien dat u wil dat niemand verloren gaat maar dat allen behouden worden en allen tot erkentenis van de waarheid van uw zoon tegen Jezus Christus komen.

Heer laat ons gebed zo zijn dat ons gebed gericht is op hun zaligheid. Heer we willen zo bidden ook als het gaat om Amlek en de strijd in ons leven.

Heer u kent ons zoals we hier vanmorgen zitten. Heer ik wil u zo bidden. Heer wilt u met ons meegaan ook komende week weer in. Heer wilt u ons helpen in de strijd die we ook zelf voeren.

Heer als het gaat om de strijd tegen de oude mens of als het gaat om geestelijke strijd. Heer dat we bovenal op u zullen zien. Heer dat we mogen weten dat in u de overwinning ligt.

Op egoïsme, op verslaving in ons leven, op bitterheid, op wat dan ook. Heer we willen zo bidden of u zo met ons meegaat deze week ook weer in.

En ja u weet wat er deze week ook allemaal weer staat te wachten. Maar ik wil vooral bidden heer dat we ons oog ook deze week weer gericht mogen houden op de volleinde van het geloof tegen Jezus Christus.

Heer dank u wel voor deze morgen. Voor alle liederen die we ook zo mochten zingen. Tot lof en eer van u. En we willen zo bidden. Wilt u met ons meegaan? Geprezen zij uw heilige naam.

Amen. Geprezen zij uw heilige naam.