O vrouwen groot is uw geloof

Spreker

J. Schep

Date
Oct. 6, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Het geeft me altijd weer vreugde om naar Baden toe te rijden. Het is hier toch wel een speciaal plekje. Het is een beetje huiselijk. En als je elkaar dan ontmoet, dan doe je even een kommatje en je gaat gewoon weer verder.

En we hadden een hele prachtige tijd vanmorgen met elkaar in Jezaja 40. En ook met het gebed, het was weer heerlijk dat je zo met elkaar op reis bent naar de overkant. Amen.

Hij die in u een goed werk begonnen is, dat goede werk wat hij in ons begonnen is, dat zal hij volleinden. Want hij is de Alpha en de Omega. Wat hebben we al een prachtige tijd gehad in aanbidding.

En u moet weten, ook al hebben wij dat niet met elkaar voorbereid, er is toch een lijn in dit uur zo met elkaar ook. Vanwege de liederen en ik hoop ook dat ik mijn steentje bij kan dragen om in die geest van aanbidding door te gaan.

Want als wij het woord openen, dan verspreidt het altijd licht. Amen. Er is een klein versje wat diepe indruk op mij gemaakt heeft.

Dat is spreuken 8 vers 31b. Ik zal het gewoon lezen. Moet u goed luisteren. Mijn bron van blijdschap vind ik bij de mensenkinderen.

Dus het verlangen van de heren is om bij de mensenkinderen te wonen. Spreuken 8, dat gaat over de wijsheid, maar het eindigt met wie mij gevonden heeft, heeft het leven gevonden.

De bron van wijsheid is de Heer Jezus. Ik weet nog goed, toen ik als jong gelovige dat voor het eerst mocht zien en dat ik dat uitlegde aan een Israëli.

Nou, ik raakte wel een klein beetje verward, want ja, hij had zoveel moeilijke vragen. Maar voor mij was het een waarheid. De bron van wijsheid is een persoon.

In hem is alle wijsheid. En zijn verlangen is het om bij de mensenkinderen te wonen. En dat is natuurlijk geweldig dat zijn verlangen gaat naar ons uit.

En dat is een heerlijk perspectief. Nou, de Bijbel is begonnen met een huwelijk. Het eerste wonder van de Heer Jezus is een huwelijk.

En de Bijbel eindigt met een huwelijk. Maar, houd dit vast, het is het huwelijk van het lam. Lam, dat hoort erbij. Dat is de bruidegom.

Het lam van God. Dat was de vraag van Isaac. Waar is het lam? Het antwoord kwam door Johannes de Doper. Zie het lam van God, die de zonde van de wereld.

Wegneemt, dat was nieuw hè. Want tot nu toe was het alleen maar bedekking. En we hebben het gezongen. In de hemel. In het midden van de hemel. Waardig is het lam.

Het lam dat geslacht is, dat staat. Hoe vind je nou zoiets? Wij zullen tot in de eeuwigheid eraan herinnerd worden. Wat het hem gekost heeft om ons vrij te kopen.

En hij is in het centrum. En hij is waardig. Waardig is het lam. Zie het lam. Toekomst. Waardig is het lam. En we gaan naar het huwelijk. En dat is het huwelijk van het lam.

Dat hoort bij mensen die het lam in hun hart hebben aangenomen. Voor hen ligt die heerlijke toekomst. Nou.

Uit het paradijs is er nog een woord gebleven. En dat is het woord Shabbat. Dan moet u niet denken aan een dag. Maar dan moet u denken aan de betekenis van het woord Shabbat.

Dat is rust. Dat is rust, ja. En dat was de eerste volle dag van Adam en Eva. Ze zijn geschapen in de namiddag van de zesde dag.

En dan de volle dag is Shabbat. En daar staat niet bij het was avond en het was morgen. Dat is een levensprincipe. De eerste persoon in de Bijbel die genade ontvangt.

Want dan komt het woord genade voor de eerste keer. Dat is Noach. En Noach betekent rust. En door het geloof van Noach kwam hij in die nieuwe aarde.

En de heer Jezus heeft aan ons toegeroepen. Kom tot mij. Allen die vermoeid en belast zijn. En ik zal u rust geven. Zijn rust uitziende naar dat huwelijk van het lam.

Dat moeten we vasthouden. Nou, er is in de Bijbel heel duidelijk een moment geweest dat de mens ongehoorzaam was.

En daar hebben we het vanmorgen ook al over gehad met de kippa. De mens ging zichzelf bedekken. Maar het initiatief kwam van de Heere God omdat hij bij de mensenkinderen wil wonen.

Hij heeft het eerste dier geslacht. En van de vellen heeft hij de naaktheid bedekt. Maar dat was ook alweer een heenwijzing. Een heenwijzing naar het omgewisselde leven wat de Heere Jezus vervuld heeft uiteindelijk op het kruis van Golgotha.

Als gevolg van de eerste dood van dat dier reageert Adam. En hij noemt zijn vrouw Gava.

Niet Eva, Gava. En Gava betekent leven. Door het geloof in het omgewisselde leven zag hij het leven.

En zo ging hij zijn vrouw noemen. Dan krijgen we twee stromen. De ene stroom is de stroom van het geloof. En dat is Abel.

Maar die andere stroom, dat is de stroom van eigen werken. Dat is de weg van Kaaien. Nou is er een broeder die wandelde eerst in de weg van Kaaien.

Maar door de wedergeboorte kwam hij in de weg van Abel. Dat is Saulus van Tarsus die later Paulus is geworden. En deze twee stromen die gaan nog steeds in deze wereld door.

Kaaien was onverschillig. 1 Johannes 3 vers 12. Abel, er staat geen woord van hem in de Bijbel. Maar zijn geloof wordt wel als eerste genoemd in Hebraïa hoogstuk 11.

En dat is weer het omgewisselde leven. Hij stierf voor mij. Abel zag dat. En die lijn van het geloof, die willen wij volgen.

Maar die andere lijn van Kaaien is er ook nog. En zo zie je dat als je tot geloof komt, dan kom je uit het domein van Satan.

En dan heb je het transfer en dan kom je in het koninkrijk van de zoon zijn er liefde. Je komt uit de Kaaienitische samenleving, de Babylonische samenleving.

En je komt in het koninkrijk van de zoon zijn er liefde. De tweede reis in het Oude Testament. De eerste reis van Egypte naar het beloofde land.

De tweede reis van Babylon naar Jeruzalem. Babylon, dat is deze Kaaienitische samenleving. Dat betekent verwarring. Maar de reis naar Jeruzalem, dat heeft dat volk in het Oude Testament ook gedaan.

Maar wat is nou zo belangrijk? Want deze twee reizen zijn een werkelijkheid voor ons. Jeruzalem in het Hebraïus is meervoud.

Nou, het Jeruzalem van vandaag, gelaten 4 vers 25, is nog steeds in slavernij. Wij zijn op reis vanuit dit Babylonische systeem naar niet dit Jeruzalem, maar het hemelse Jeruzalem.

Nou, deze plaatjes moet je vasthouden. Want dat is zo heerlijk. Twee reizen. De eerste reis uit slavernij van de zonde gebracht in het beloofde land. Het leven in overvloed.

Want de Heer zei tegen Jozef, het land is van jou. Je moet nu alleen nog maar wandelen. Nou, dat is het leven als een christen. Wij zijn gezegend met alle geestelijke zegeningen.

Wij leven nog in dit Babylonische, Kaanitische samenleving, maar wij zijn op reis naar het Nieuw Jeruzalem. Naar de bruiloft van het lam. Nou, in het Oude Testament of het Tijdelijke Testament of de Tanach, daar heeft de Heere God een verbond gesloten bij de berg Sinai met het volk Israël.

Dat was als het ware een verloving. En in Jeremia hoogstuk 2, daar wordt Israël ook wel de bruid genoemd of de vrouw van de Heere God.

Maar als je dan een studie maakt van het Oude Testament, dan zie je ook iets heel verdrietigs. Want op het moment dat de Heere God bij de berg Sinai een verbond maakt met zijn vrouw, is zijn vrouw al reeds daar ontrouw.

Want ze dansen rondom het gouden kalf. En ze noemen het gouden kalf Yahweh. Dan komt het oordeel. En 3000 mensen sterven.

Later rijk de Heere constant zijn liefde uit naar dat volk. Maar constant zien we dat ze hun eigen wegen gaan. In Jeremia 2 bijvoorbeeld, daar zie je dat ze bakken uitgehouden hebben die geen water houden.

Maar hem hebben ze vergeten. En dat is ook zo. Ik ben in Izzel tot geloof gekomen. Maar het Jodendom noemt het Talmoed wijn en de Bijbel water.

Zij doen de bijboeken boven de Bijbel zetten. En dat was in de tijd van Jeremia ook al zo. De bruid of de vrouw van God deed de Heere ontzettend veel verdriet.

We hebben zelfs een heel boek. Het boek Hosea. Waar we zien de ontrouw van Gomer. Maar dan komt toch die andere kant.

Hij is trouw aan zijn eigen beloften. En zo gaat hij door met zijn liefde. En 2000 jaar geleden, toen kwam de bruidegom, want dat is de tweede Adam, dat is de Heer Jezus.

Die kwam smoorverliefd op zijn bruid naar deze aarde. Hij kwam tot het zijne. Maar de zijne hebben hem niet aangenomen.

De Heer Jezus was nog geen twee jaar oud of de heidenen wilden hem al reeds vermoorden. Herodes en zijn soldaten. Later ging de Heer Jezus prediken anderhalf jaar in Galilea.

Laten we even kijken hoe het eindresultaat is van zijn prediking in Galilea. Wij zien dat in Matthäus hoofdstuk 11. Matthäus hoofdstuk 11.

Dit is de eindconclusie van de Heer Jezus nadat hij zoveel tekenen en wonderen had gedaan. In vers 20.

Toen begon de Heer Jezus de steden waarin de meeste krachten door hem verricht waren te verwijten. Dat zij zich niet bekeerd hadden.

Ziet u daar de onverschilligheid? Wee u Korazin. Wee u Bethsaida. Want als Tyrus en Sidon, als daar de krachten gebeurd waren die in u plaatsvonden, zouden zij zich allang in zak en as bekeerd hebben.

Maar ik zeg u. Het zal voor Tyrus en Sidon verdragelijker zijn op de dag van het oordeel dan voor u. En u, Capernaum, die tot de hemel toe verhoogd bent, u zult tot de hel toe neergestoten worden.

Want als in Sodom de krachten waren gebeurd die in u hebben plaatsgevonden, dan zou het tot op de huidende dag gebleven zijn.

Maar ik zeg u dat het voor klant van Sodom verdragelijker zal zijn op de dag van het oordeel dan voor u. Het is heel duidelijk.

De Heer Jezus kwam als een verliefde bruidegom. Maar wat heeft hij beleefd? Alleen maar afwijzing. En dit is het moment dat de bruidegom tot zijn vader had kunnen zeggen, ik ben gekomen met een hart vol liefde.

Ik heb bewezen dat ik de lang beloofde Messias ben door wonderen en tekenen. Maar mijn bruid, ze willen me niet. Maar de Heer is niet teruggegaan.

Dan staat er een prachtig vers voor ons ook in Matthäus hoofdstuk 13 vers 1. Op die dag verliet Jezus het huis en ging bij de zee zitten.

Het land of het huis, dat staat voor het land, het beloofde land. Dat is het huis van God. De zee staat in de Bijbel voor de volken.

En hier zie je een ommekeer, want hij gaat van nu af aan spreken tegen het Joodse volk in gelijkenissen. Die gelijkenissen, dat is eigenlijk een stap omlaag.

Na anderhalf jaar prediking, na anderhalf jaar weerstand, na anderhalf jaar onbegrip, na anderhalf jaar halssterigheid, was het hoogste wat hij bereikte met zijn discipelen.

Hoe worden die Joodse discipelen genoemd? Klein gelovigen. Verder kwamen ze niet. Klein gelovigen. Nou wil ik een moment nemen dat de Heer Jezus, voordat hij zijn gezicht strekt naar Jeruzalem, om zijn werk hier op aarde te volbrengen op het kruis van Gogota, dan gaan we even mee naar een plaats die nu weer in het nieuws is, de grens van Libanon.

En wij gaan naar Sidon. Sidon. En Sidon, dat is wel een heel bijzondere plaats in de geschiedenis, want de vader van Izebel had daar zijn hoofdkwartier.

Sidon was het hoofdkwartier van de Baaldienst. Weet u nog dat Elia gestuurd werd van de Beekrit naar een plaats, Sarfat, dicht bij Sidon, want daar vonden, daar zochten de spoorzoekers hem niet als Joodse profeet.

Zo dicht bij Sidon, het centrum van de Baaldienst. Dus het heeft al een geschiedenis. Een centrum van afgoderij. De heer Jezus heeft zijn liefdevolle hand uitgestrekt naar zijn eigen volk.

Hij noemt zijn eigen volk de kinderen. En dan gaat hij voor een periode, een time-out, naar Sidon. En daar gebeurt wat.

Hij was daar niet van plan om daar een bediening te hebben. Hij was daar van plan om uit te rusten. Maar wat staat er in Hooglied 1 vers 3?

De heer Jezus is als uitgegoten olie. Hij is als uitgegoten parfum. Nou ja, als je een goede parfum op hebt, dat valt op.

Dat wordt geroken. En broeders en zusters, nu Christus in ons woont, waar wij ook zijn, ook al is het vakantie. Je kunt ook op je vakantie de mooiste ontmoetingen hebben.

Ik heb het pas nog gehoord. Er was iemand op vakantie en een Filipijns meisje, die was de kamer aan het opruimen. En ze vonden de Bijbel op het nachtkastje.

En vandaar kwam een vriendschap. En ik heb dat zelf ook beleefd. Want waar jij bent, daar is... Daar is Jezus. Amen.

En je kunt dan wel lekker op vakantie gaan, zoals de heer Jezus met zijn discipelen. Maar die geur, die verspreidt je overal.

Dat is bemoedigend, hè. Dus wees altijd bereid. Want je kunt de mooiste ontmoetingen hebben op dat moment dat je het juist niet verwacht. Of er niet helemaal mee bezig bent.

Dus wees bereid. Maar goed, er gebeurt daar in Sidon iets. En ik heb wat met deze vrouw. Ik hou van deze moeder. Ik vind dat zo'n prachtig mens.

En daarom lees ik het nog een keertje. Het staat in Matthäus 15, vers 21. En Jezus ging vandaar weg.

Dus waar ging hij vandaan? Hij ging weg uit Galilea. Amen. En vertrok naar Tyrus en Sidon.

En zie, een Kananese vrouw, die uit dat gebied kwam, riep naar hem. Laten we even hier stoppen. We houden het bij de schrift.

Maar wat had deze vrouw tegen? Ze was, ja, niet boos hoor op moord, maar ze was een vrouw. En voor Joodse mensen, dat is helemaal niet zo aardig hoor.

Maar die bidden iedere dag, die rabbijnen, dank u wel heren, dat ik geen gooi ben, dat ik geen heide ben. En dank u wel heren, dat ik geen vrouw ben. Dat is niet aardig, maar het is wel zo.

Ze had dit tegen, ze was een vrouw. Dat is niet in de gemeente hoor. En daar gaan we het straks over hebben op die avond toch? Komt het helemaal weer goed toch? Maar een vrouw.

Maar ja, wat voor vrouw? Een Kananese. Ja, dit is Kananees, maar Kananitis is hetzelfde. Daar was ik mee opgegroeid. Kananese vrouw. En als je daar een studie van maakt, Deuteronom hoofdstuk 7, zij was een van de volken die door Jozua uitgeroeid had moeten worden.

Want de zonde was vol. Maar ja, daar is Jozua nooit aan toegekomen door ongehoorzaamheid. Dus zij was eigenlijk een trofie van genade dat zij nog in leven was.

Dus hier komen we een vrouw tegen. Zij is geen Joodse vrouw. Zij is een Kananese vrouw. Maar het is een vrouw die liefde heeft voor haar dochter.

Het is een vrouw die een crisis heeft, want haar dochter is demonisch belast. Dat is niet gezellig. Het is niet gezellig om samen te wonen met een dochter die demonisch belast is.

En daar is een centrum van afgoderij. Maar wat had deze vrouw gedaan? Ze had al die afgoden van Sidon de rug toegekreerd.

En daar was de Heer Jezus. En dan moet je eens kijken hoe die vrouw naar de Heer Jezus toe gaat. Nee, wat die vrouw zegt. Hoe noemt ze hem?

Heren. Jawèh. Drie keer toe. Wat een vreugde moet dat geweest zijn. Hoe verfrissend moet dat geweest zijn voor de Heer Jezus.

Dat hij opeens iemand uit het buitenland hem Heer hoort noemen. Want broeders en zusters, het was constant afwijzing.

Zijn wonderen, ja dat doet hij in de macht van de demonen. Als hij met iemand een glaasje wijn dronk, dan was hij een dronkaart. Als hij tijd nam voor de tollenaar, dan was hij een vriend van de tollenaars.

Als hij iemand genast op de Shabbat, dan kreeg hij het moeilijk. En als hij dit deed, deed hij het moeilijk. Hij kreeg altijd kritiek, weerstand. En hier is een buitenlandse Canaanese vrouw en die noemt hem Heere.

Het wordt nog mooier. Want wat noemt ze hem ook? Zoon van David. Hoho. Dat is een Messiaanse titel.

Maar zij was een buitenlandse vrouw. En toch noemt ze hem zoon van David. Hoe is zij achter deze kennis gekomen?

Nou, dit is een fout die wij vaak maken. Wij denken dat de mensen die niet naar de gemeente komen, helemaal niets weten.

Maar dat is niet waar hoor. Want de Heere spreekt tot iedere mens. Eén, a, twee keer. De Samaritaanse vrouw. Die had kennis aangaande de Messias.

Want ze zei tegen de Heere Jezus. Als de Messias komt, dan komt degene die alles weet. Dat zaad van geloof zat in haar hart.

Hier komt deze Canaanese vrouw. Buiten het verbond. Buiten de zaligpredding. Die had zij niet gehoord. Buiten de aanbidding in de tempel. Maar zij wist dat zij wist dat hij de zoon van David is.

Maar zij was niet een Joodse. En dat is een Joodse titel. De Heere Jezus doet iets. Nee, de Heere Jezus doet niets. Dat is apart.

Hij zegt niets tegen haar. Want die titel hoort bij het Joodse volk. Bartimeus heeft hem ook zoon van David genoemd. En toen reageerde de Heere Jezus wel.

Dus die vrouw die laat die titel zoon van David weg. Maar ze loopt niet boos weg. Ze blijft bij hem. Dat zegt Peter zo.

Naar wie zullen wij gaan? U alleen hebt woorden van eeuwig leven. Amen. Moet ik naar Boeddha? Moet ik naar Mohammed? Weet je, als je eenmaal bij hem bent, dan zit je goed.

En dat vind ik zo mooi. Want dan roept zij. Ontferm u over mij. Mijn dochter is ernstig door een demon bezeten. Maar hij antwoordde haar met geen woord.

En zijn discipelen kwamen naar hem toe. En vroegen hem, stuur haar weg. Want zij roept ons na. De discipelen wilden haar wegsturen. Nou had de Heere Jezus al duizenden mensen genezen.

Misschien zeiden ze wel zo in hun hart. Genees die dochter. Zodat we weer verder kunnen en genieten kunnen van onze vakantie. De discipelen wilden haar wegsturen.

Maar de Heere Jezus stuurt haar niet weg. En die vrouw, die maakt de duvel zenuwachtig. Jazeker. Je maakt hem zenuwachtig als je hem gaat aanbidden.

Als je hem gaat aanbidden. Dan wordt de duvel zenuwachtig. Weet je. Zolang Jonah in de buik van de vis bad. Gebeurde er niets.

Maar in Jonah 2 vers 9. Toen Jonah ging aanbidden. Toen spook de vis hem uit. Oh. Er is power in praise. Amen. Josaphat. Er is kracht in aanbidding.

En in plaats van met hoge poten weg te lopen op zijn Hollands gezegd. Ging ze dichterbij. Ze knielden neer. En kijk eens wat ze zegt. Heren.

En wat zegt de Heere Jezus. Ja. Die maakt het wel moeilijk voor haar. En ik kan me nog herinneren toen ik tot geloof kwam daar in Israël. Dat er af enkele hindernissen waren.

Voor mij van minderwaarheidscomplex. Van onzekerheid. Of het heil wel voor mij is. Oh. Er waren zoveel hindernissen. Ik kon in Israël ook mijn Bijbel niet lezen in het Nederlands.

Want dan kon ik niet met een ander praten. Ik moest leren in het Engels te leren lezen. Er waren zoveel hindernissen. En hier. Ja. Zie je dat de Heere Jezus. Hindernissen oplegt.

Maar wat hebben we gezongen. Psalm 139. U kent mij. Weet je. De Heere kent mij. Weet je waarom dat de Heere dit deed met deze vrouw.

Niet uit onbewogenheid. Want dat zien we in vers 32. Hij was innerlijk met ontferming bewogen. Hij was wel bewogen voor deze vrouw. Hij stuurt deze vrouw niet weg.

Maar. Zij wordt getest. En dat is net als bij de blind geborene Johannes 9. Te meer dat die blind geborene die mocht zien getest werd.

Te sterker dat hij werd. Pas heb ik weer gesproken bij. Hé jij daar. Dat zijn reformatorische jongeren. Ik ben daar vier keer geweest.

En vier keer komen ze met precies dezelfde vragen. Ja maar je kan toch de Heere Jezus niet aannemen. Dat moet God toch doen.

Ik zei nou ja. Je kon toch ook kiezen om op die stoel te gaan zitten. Je kon toch ook kiezen om hier vanavond naartoe te komen. Wat is dit nou voor vraag. Kom maar op met je vragen. Want ik ben er doorheen gegaan.

Weet je. En zo krijg je elke keer vragen. Maar tussen haakies. De jongen die mij de meeste vragen stelde die avond. Ik kwam om drie uur tot geloof in de nacht.

De Heere brak door in zijn hart. Want ik wist het. Ik wist dat hij heeft zielen strijd. Hij heeft jarenlang geluisterd naar valse leer.

En allen die hem aangenomen hebben. Hun heeft hij kracht gegeven. Kinderen gods te worden. Amen. Het heil is er voor ons. Hij verlangt om bij ons te wonen.

Hij heeft er de hemel voor leeggegeven. Hij reikt zijn armen uit. Naar ieder mens. Maar waarom werd deze vrouw zo getest? Denk eens aan die discipelen.

Kleingelovigen. Verder kwam die niet met hun. En deze discipelen stonden erbij en luisterden. Luisteren. En wat zegt de Heere Jezus?

Ik ben alleen maar gezonden naar de verloren schapen van het huis van Israël. Kijk. Daarom is het zo goed om ook een ruimte te geven voor de bedelingen in de Bijbel.

Want dit is nog voor het kruis. En voor de uitstelling van de Heilige Geest. Voor de geboorte van de gemeente. In eerste instantie kwam de Heere Jezus voor de verloren schapen van het huis van Israël.

Want als de verloren schapen gevonden zouden worden door de Heere, dan zou er een grote verandering komen in deze wereld. Hij reikt nog steeds uit naar Israël, naar Israël, naar Israël.

Maar in deze woorden ligt ook een bemoediging. Wat staat er? Verloren. Weet je dat een Jood zonder de Heere Jezus verloren gaat?

De Heere Jezus zegt het. De schapen zijn... De schapen, dat is Israël. Maar ze zijn wel verloren. En als iets verloren is, kan het gevonden worden.

Amen. Het zijn verloren schapen. Daarom moeten we bidden voor de redding van het Joodse volk. Want je kunt ze alles aanbieden, maar ze hebben de Heere Jezus nodig.

Want ze zijn verloren. En als ze zich niet bekeren, zegt de Heere Jezus, dan sterven zij ook in hun zonden. Verloren schapen. Daar ben ik in eerste instantie naartoe gezonden.

En dan zegt die vrouw... Ze kwam dichterbij. Dat is mooi, hè? Ze kwam dichterbij. En ze knielt voor hem neer en zegt... Heren, help mij.

Help mij. Hij antwoordde echter en zei... Het is niet behoorlijk het brood van de kinderen te nemen en naar de hondjes te werpen. Nou, de kinderen, dat was duidelijk, dat wisten de discipelen.

Dat zijn wij. De hondjes, dat zijn de goyim. En dan moet je kijken wat ze zegt. O ja, heren. Kijk, je hebt gelijk. Je hebt gelijk, hoor.

Maar de hondjes egen ook van de kruimels die ervallen van de tafel van hun bezitter. Weet je, kruimeltjes is ook brood. Alles wat in een snee brood zit, zit ook in het kruimeltje.

En als je dat kruimeltje eet, dan blijf je in leven. En zij kende haar positie onder de tafel. Ook al is het maar een kruimeltje wat per ongeluk van de tafel valt.

Het is genoeg voor mij. Nou ja, de heer Jezus had genoeg gehoord. Toen antwoordde Jezus en zei tegen haar. O vrouw, groot is uw geloof. Het zal gebeuren zoals u wilt.

En haar dochter was vanaf dat moment gezond. Er staat nergens in de Bijbel dat die dochter geloofde. Maar zij werd wel gezond door het geloof, het vastberaden geloof van haar moeder.

Amen. Nou. Kleingelovigen. Horen de heer Jezus spreken over een vrouw uit de Canaanitische samenleving in Sidon met een groot geloof.

Hij had dat al gezegd ook over de centurion in Matthäus 8 vers 10. Groot is uw geloof. Beide niet-Joden. Maar ja, wat is de bemoediging hier?

Een klein geloof kan een groot geloof worden. Want dat is natuurlijk wel gebeurd met de discipelen. Want ze hebben de wereld ondersteboven gezet toen ze door de Heer Jezus uitgezonden werden na de Pinksterdag.

En dat is zo bemoedigend geweest voor deze discipelen. Wel, ik heb hier heel veel aan gehad.

Want ik ben in Israël tot geloof gekomen. En ik streed met de taal. Engelse taal, Hebreeuwse taal. En als ik naar de gemeente ging, ja, ik ben gewoon een toerist.

Blauwe ogen, blonde haren, echt een buitenlander. En ik ben nooit in het leger geweest. Ik ben eigenlijk gewoon een toerist.

En dan komt het wel eens over je heen. Ik ben hier bij de kinderen. Maar een beetje tweede rangs. Als je op je gevoel afgaat. En dan heb ik altijd geleerd.

Ja, nee. Ik moet leren leven vanuit mijn positie. Ik moet leren leven vanuit mijn positie. Als gemeente van de Heer Jezus Christus is er nu geen verschil meer tussen Joden en niet-Joden.

Wij zijn allen gezegend met alle geestelijke zegeningen. En daarom is het zo heerlijk dat de Heer Jezus dat plan al had van voor de grondlegging van de wereld.

Dat hij in Matthäus 16 vers 18 zegt. Ik zal mijn gemeente bouwen. Hij heeft het over mijn gemeente.

Toen was de gemeente nog een geheimenis. Maar dat was al reeds in zijn gedachten. Zijn, niet mij, zijn gemeente.

Hij maakt dat openbaar. En dan zegt hij tegen Peters. En jij krijgt de sleutel. Nou, als de gemeente geboren is op de Pinksterdag. Krijgt Peters de sleutel tot de harten van de Joden.

Tot de harten van de Samaritanen. En tot de harten van de niet-Joden. Eén gemeente, één lichaam en één hoofd. De tweede Eva en het lichaam en de toekomstige bruid van het land.

En dat vind ik zo mooi. Dat wij mogen leven in deze tijd waar de voorbereidingen zijn. Dat hij al reeds zich richt naar de niet-Joden. En dat de niet-Joden ook mogen komen.

En dat hij hun vereert met een groot geloof. En dat die discipelen daardoor worden aangerakt. En uiteindelijk zelf ook door deze wereld gaan met een groot geloof.

Nou is er een zwak in Nederland. En dat is, dat er dan gezegd wordt. God heeft afgedaan met het Joodse volk. Kijk, want deze tussenperiode is de tijd van de genade van de gemeente.

Wederom geboren Joden, wederom geboren niet-Joden. Maar dat is niet waar. Want, kijk nog even mee naar handelingen, hoogstuk 1 vers 6. Kijk, de discipelen waren altijd bezig.

Wie is de belangrijkste? Zelfs in de bovenzaal. De bovenzaal. En ze waren het ook helemaal niet mee eens dat de Heer Jezus steeds weer sprak over zijn sterven en zijn lijden.

Maar nu, in handelingen, hoogstuk 1, is dat voorbij. De Heer Jezus heeft geleden. De Heer Jezus is gestorven. En de Heer Jezus is opgestaan.

En voordat hij terug had naar de hemel, hebben ze nog een gesprek in de bovenzaal. En dan komt die vraag weer naar boven. En dat is een goede vraag. En dan moeten we eens kijken wat de Heer Jezus antwoordt.

In vers 6. Zij dan, die samengekomen waren, vroegen hem, Heren, zult u in deze tijd voor Israël het koninkrijk weer herstellen?

Als het plan met het Joodse volk voorbij zou zijn, dan had de Heer Jezus nu de kans gehad. Wat gezegd wordt, ze hebben hun kans gehad.

Het is voorbij. Ik ga door met mijn gemeente. Joden en niet-Joden. Maar dat zegt de Heer Jezus niet. Amen. Even goed opletten, want dit is belangrijk.

En wat zegt hij wel? Hij zei tegen hem, het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten, die de Vader in zijn eigen macht gesteld heeft.

Met andere woorden, hij zegt niet dat het niet komt. Hij zegt alleen niet nu. Want al Gods beloften zijn ja en amen.

Al Gods beloften zijn onberouwelijk. Ja, ze wezen Jozef de eerste keer af. Ja, ze wezen Mozes de eerste keer af. Ja, ze wezen Jozef de eerste dag.

Ja, ze wezen David de eerste keer af. Dat is de zwakheid van het volk. Maar het positieve is, ze knielden voor Jozef de tweede keer.

Ze aanvaarden Mozes en geloofden hem. Ze gingen achter Jozef aan. In 2 Samuel 5. Ze aanvaarden David als hun koning.

En er komt een dag. Zacharië 12 vers 10. Dat ze hem zullen zien die zij doorstoken hebben. En ze zullen weeklagen. En ze zullen zich bekeren. En er zullen tien mannen uit de volken de slip van een Joodse jas pakken.

En ze zullen zeggen, wij willen met u meegaan. Want wij weten dat God met u is. Romeinen 11. Als hun afwijzing de bekering is voor de hele wereld.

Wat zal hun aanneming zijn? Als een leven uit de dood. Dus ja zeker. De tussenperiode van de gemeente is nog steeds hier.

Maar God pakt ook de draad weer op met Israël. En nu vandaag komen er enigen tot geloof. Toen ik tot geloof kwam, dat was 1974, waren er maar 300 in het hele land.

Nu zijn er duizenden. Iran. 20% komt tot bekering. Gods geest is aan het werk in deze wereld.

En als er één groep niet wil, dan gaat hij naar een andere groep. Als hij aan de ene kant van het meer afwijzing heeft, dan gaat hij naar de andere kant van het meer.

En uiteindelijk roepen ze daar, hij heeft alles wel gedaan. God komt tot zijn doel. Met de volken. God komt tot zijn doel. Met Israël.

En God komt tot zijn doel. Met de gemeente. En wat is ons vooruitzicht? Een bruiloft. De bruiloft van het land.

Tot slot. Heeft de Heer ons ook gewaarschuwd. In Matthäus 25. Want de bruidegom bleef zo lang weg. En wat gebeurde er met die meisjes?

Meisjes. Ze werden slaperig. Wat zegt de Heer Jezus als waarschuwd? Zal ik nog het geloof vinden?

Deze morgen. Laat deze morgen eraan bijdragen. Dat wij tegen ons eigen ziel zeggen. Tandje bij. Tandje bij.

Tandje bij. Ik wil hem verwachten. Ik wil olie in mijn kruikje. Ik wil niet in slaap vallen. Ik wil niet mijn eerste liefde verliezen.

Ik wil vernieuwd mij geven aan hem. En leven in die verwachting. Amen. En nog één ding. De Heer Jezus voedde de Joodse mensen.

En dan staat er. Ze zaten in het gras. Dat is toch gezellig. Dus wat vertelt mij dat. Dat was.

Dat was. De lente. Maar later gaat hij naar de overkant. En daar voedt hij de mensen ook met hetzelfde brood. En daar zaten ze op de grond.

Dus dat was. In de zomer was het gras alweer weg. De orde. Eerste Jood. Maar ook de Griek. Maar er is geen aanzien des persoons.

Dat is belangrijk. De Heere God houdt van alle mensen evenveel. Hij houdt van Joodse mensen. Hij houdt van Palestijnse mensen. Hij houdt van alle mensen evenveel. Maar. Het gras was in de lente.

En de grond was in de zomer. En dat moeten we blijven zien. De Heere God heeft een scheppingsorde. Met mam en vrouw. Maar de Heere God heeft ook een heilsorde. En hij kwam in eerste instantie.

Naar de verloren schapen. Van het volk Israël. Maar door genade. Mogen wij vandaag. Mede erfgenamen zijn. En zijn wij net zo volmaakt in Christus.

Als mijn Joodse broeder. En mijn Joodse zuster. En wij zien uit. Naar die bruiloft van het lam. De Heere Jezus. Kom terug voor zijn bruid.

En laten wij dan leren. Van die eerste vrouw. Die onverschillig was. Die ontrouw was. Dat wij vandaag zeggen.

Ik wil trouw blijven tot de dood. Ik wil een tandje bijzetten. Ik wil mij helemaal weer opnieuw geven aan hem. Ik wil doen een stap naar voren. In aanbidding. En ik noem hem Heere.

Wat zal het heerlijk zijn. Als we hem dan ontmoeten. Mijn vader. Is drie jaar en zeven maanden. Naar Indonesië geweest. Dat heeft wel een effect gehad.

Want ik ben getrouwd met een Indonesische vrouw. En toen zei zijn moeder tegen mijn vader. Mijn jochie. Ken je die moeders? Zorg ervoor.

Dat je waar je bent. Kunt sterven. Met andere woorden. Ga niet naar plaatsen waar je de Heere niet kan ontmoeten. Nou. Die vrezen des heren droeg mijn vader met zich mee.

En wij ook. Het is nog nooit zo laat geweest. En de Heere Jezus zegt. Kom. Ik zag in Genesis hoogstuk 7 vers 2.

Ga in de ark. Maar dat is niet in het Hebraaus. In het Hebraaus staat. Kom in de ark. Want ik ben al reeds in die ark. En de geest en de bruid zeggen.

Kom. Ja Heer Jezus. Kom. Laten we met een heerlijke verwachting van de Heere Jezus verder leven. Een tandje bijzetten. Dat we net als Jacob hoog eindigen.

Leudend op onze staf. Hem aanbiddend. Amen. En blijven bidden voor Israël. Want God is aan het werk. Vader in de hemel.

Ik wil u danken voor deze morgen. Er is een scheppingsorde. In het gezin. Er is een scheppingsorde. Met uw heilsplan. En u maakte dat duidelijk aan deze vrouw.

Maar in plaats van boos weg te lopen. Ging ze dichter naar u toe. En viel ze op de grond. En riep ze. Heer help me. U was bewogen.

U was bewogen met die ziel van die vrouw. Maar u bent ook bewogen met uw Joodse volk. Want die stonden daar op heen. En ze zijn dat nooit meer vergeten. En hun kleine geloof is ook veranderd.

In een groot geloof. En binnen dertig jaar zetten ze de hele wereld ondersteboven. O heren. Laat er ook vanmorgen een nieuwe wind waaien in deze gemeente.

Dat we opnieuw zeggen. Heer ik hou van u. Ik ben bereid. Ik wil niet slapen. Ik wil u verwachten. Ik wil dat geloof. Wat mij is toevertrouwd.

Gaan sterken. Ik wil in dat geloof verder wandelen. O heren. Ik wil u danken voor deze tijd met elkaar. In Jezus naam.

We zijn allemaal op reis. We hebben allemaal ons eigen feestje. Maar we gaan naar de overkant. En ook al stormt het in ons leven. Ons bootje vaart gewoon door.

En het is beter met u in de storm. Dan alleen op het strand. In Jezus naam dank ik u. Amen. Amen. Haha. Hahaha. Bravo.

visions van nou hetιο напр sowie eg midnight maar TIMatsufficients