Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Israël zondag. Hoe bedenk je het in deze tijd om een Israël zondag te houden?! Maar voordat we daarover gaan nadenken wil ik een stukje met u gaan lezen van de provincie van Jezaja.
! Hoofdstuk 54. Hoofdstuk 54 van Jezaja. Ik zet dat even weg, want... En dan begin ik bij vers 5.
Want uw maker is uw man, heren van de lege machten is zijn naam. En uw verlosser is de heilige van Israël. De God van heel de aarde zal hij genoemd worden.
Want als een verlaten vrouw, een bedroefde van geest, roept de heren u. De vrouw van de jeugd die afgewezen was, zegt uw God. Voor een klein ogenblik heb ik u verlaten, maar in grote barmhartigheid zal ik u bijeenbrengen.
In een stortvloed van grote toren heb ik voor u mijn aangezicht een ogenblik verborgen. Maar met eeuwige goede tierenheid zal ik mij over u ontfermen, zegt de heren, uw verlosser.
Want dat zal voor mij zijn als bij de wateren van Noach, toen ik zwoer dat de wateren van Noach niet meer over de aarde zouden komen. Zo heb ik gezworen dat ik niet meer op u toren zal en u niet meer bestraffen zal.
Want dan zouden bergen wijken en de heuvelen wankelen. Mijn goede tierenheid zal van u niet wijken. En het verbond van mijn vrede zal niet wankelen, zegt de heren, uw ontfermer.
Hele mensen, ik moet u zeggen, iedere keer als ik dit gedeelte lees, ontroert het mij. Ontroert het mij dat die machtige God, de God van hemel en aarde, zich zo vastlegt op het plan wat hij ooit begonnen is.
Ik heb boven mijn overdenking gezet Israels perspectief. En je kunt je afvragen, is dat wel gepast vandaag aan de dag?
Is het wel verstandig om één jaar na 7 oktober 2023 te spreken nog over Israels perspectief? Want als we de situatie rondom Israël ziet, de strijd in het Midden-Oosten, de gekleurde berichten vanuit nieuwsmedia, en de massale protesten tegen Israël die gehouden worden, ook de politieke reacties, of het nu in Nederland is, Europa of in de VN.
En de schrikbarende oplevering van het antisemitisme in Nederland, Europa en de wereld om ons heen. Ik hoorde juist gisteren nog voor de radio dat er plannen zijn dat de Palestijnse beweging in verschillende stations in Nederland op maandag een sit-in willen houden.
Hoe haal je het in je hoofd? Precies een jaar nadat het volk verdreven is dat de gijzelaars nog steeds gevangen zitten.
En dan zal je ongetwijfeld opgevallen zijn dat sinds de terreurslaars van de Hamas de eerste veertien dagen de bewogenheid was voor het volk van Israël.
Maar na veertien dagen draaide de wereldopinie om en Israël werd de aggressor. Ik las een verslag van een gijzelaar die 52 dagen lang in de tunnels van de Hamas gezeten heeft.
En zij schreef letterlijk. Toen ik gevangen genomen werd, ondervond ik de haat.
En toen ik vrijgekomen was, dacht ik dat de wereld na onze bevrijding ons zou oorarmen. Maar de wereld waarin ik terugkwam was verdeeld en wachtte een online met name een woedende haat over mij.
Hamas werd het slachtoffer zoals nu misschien straks ook de Herzbollah. En Israël de aggressor. Alhoewel beide door de VN bestempeld zijn als terreurorganisaties.
Maar daar wil ik het eigenlijk vanmorgen verder niet over hebben. Wel over Israël. Maar ik wil terug, wat is de oorsprong van die strijd in de Gaza en in Libanon?
Sowieso in het Midden-Oosten. En ik wil doorgaan naar een diepere oorzaak van die strijd die in het Midden-Oosten ligt, die zich in de wereld afspeelt. En ik ben er diep van overtuigd dat het een geestelijke oorsprong heeft die zijn begin vindt in de strijd die al ontstaan is direct na de schepping.
Zoals Genesis 3 vers 15 zegt.
Zegt het woord. Haar nageslacht. Staat in enkelvoud. En God roept Abraham. En zijn lijfelijk nageslacht. En al de generaties door.
Tot een eeuwig verbond. En het nageslacht van de vrouw. Het zaad van de vrouw. Dat werkt Paulus later uit. In Galate 3 zegt.
Zo zijn de beloften aan Abraham. En aan zijn nageslacht gedaan. En letterlijk staat er in het woord. Hij zegt niet aan zijn nageslachten. Alsof er sprake zou zijn van velen.
Maar van één. En het nageslacht van dat zaad is Christus. Je kunt het zelf teruglezen in de geslachtslijn van de Heer Jezus.
Je kunt het lezen in Matthijs 1 of in Lukas 3. En God sloot met dat nageslacht. Een eeuwig verbond. Een nageslacht dat loopt van Abraham.
Isaac en Jacob. En niet van Ishmael. Toen Ishmael geboren was. Was Abraham ongeveer 85 jaar oud.
En ik kan me voorstellen dat hij gedacht heeft. God dit is hem. En misschien heeft hij al zijn tent uitgekropen. Met de kleine Ishmael op zijn armen. Heeft onder de hemel gestaan.
En zegt Heerde God dank u wel. Ik heb een nageslacht. En dan zegt God nee. Niet deze. Uw lijfelijke zoon. Zal uw nageslacht zijn.
En hij moest nog 25 jaar wachten. Voordat Isaac geboren werd. Maar in die lijn. In het onmogelijke.
Heeft God. Een eeuwig verbond gesloten. En vandaar ook dat ik. Vandaag niet de opinie. Van de wereld als leidraad wil nemen.
Maar het onfeilbare woord van God. En daarbij gaan we niet uit. Van verschillende interpretaties. Of verklaringen. Of zienswijzen die er zijn. Nee.
Gewoon het woord lezen. Zoals er staat. Want laten we eerlijk zijn. In de loop van de tijd. Zijn er wel veel ontwikkelingen geweest. De vervangingsleer.
De leer. Waarbij. De kerk. De gemeente van Israël. Overgenomen heeft. Gods plan. Van recht en gerechtigheid.
Zou via de kerk lopen. En niet via Israël. Of. Zoals op het ogenblik ook. Het preterisme.
De vervullingsleer. Even in het kort. Gods plan met Israël. Is na 70. Naar Christus. Tot einde gekomen. Gods volg heeft zijn kans gehad. Maar heeft die kans laten lopen.
En de roeping wordt nu vervuld. In Christus. Als het ware. Israël. En krijgt dan gesteld. In de gemeente. Maar lieve mensen.
Als we uit dat woord van God. Israël wegstrepen. Hou maar een heel dun bijbeltje over. Heel klein. Want 80% van wat er in het woord staat.
Gaat over Israël. Want. In de vervangingsleer. Maar ook in de vervullingsleer. Heeft Israël eigenlijk geen plaats meer.
Maar weet je wat dat betekent? Dat betekent ook. Dat de provincieën over Israël. Er niet meer toe doen. Dat betekent ook.
Dat we niet meer kunnen zien. In welke tijd we perdiets leven. Het is al jaren dat men zegt. Wij leven vijf minuten voor twaalf. Maar als je die klok niet meer hebt.
Als je niet meer weet. Hoe God met Israël doorgaat. Dan weet je ook niet. Of het vijf minuten voor twaalf is. En betekent ook.
Als je Israël eruit streept. Dat God de belofte aan Abram. Door de tijden heen. Kennelijk veranderd heeft. Maar dat zegt het woord van God mij niet.
Want toen Biliam aan Balak een professie moest uitspreken. Toen zei hij. God is toch geen man. Dat hij liegen zou. Of een mensenkind. Dat hij berauwd zou hebben.
Zou hij zeggen en niet doen? Zou God spreken en niet volbrengen? Er komt nog bij.
Als God zijn belofte aan Abraham en Isaac. Aan het volk van Israël. Veranderd zou hebben. Omdat het via de gemeente.
Of dat het vervuld zou moeten zijn. Hoe zeker bent u dan nog. Dat Gods belofte aan u. Aan zijn gemeente. In stand gehouden wordt.
Waar blijft dan uw zekerheid? Als God niet de vertrouwen zou zijn. Dan is de genade. Ook een vraagteken geworden. Maar gelukkig is dat niet zo.
Want God staat vast. Gods woord is ja en amen. Maar dan kun je zeggen Hans. Maar hoe zie je dan. De toekomst van Israël.
Want je zegt wel heel keurig. Het perspectief van Israël. Hoe zie je dat in het licht van deze tijd? En daarvoor gaan we opnieuw terug. Naar Genesis 3 vers 15.
Want in die profetie. In dat gegeven. Heeft God twee aspecten gelegd. Naar waar langs Gods plan gaat verlopen.
De één is de redding. En de verlossing van de mensheid. Na de zonderval. Uiteindelijk. De mens mocht niet meer bij de boom des levens komen.
Was gescheiden. En God wil niets liever dan. Dat de mens weer terugkomt. Dat die verbinding met hem er is. Dus dat is het eerste aspect. En tweede aspect is de heerschappij over deze wereld.
Heerschappij wat zich vertaalt in het koningschap. Koningschap. En die beide aspecten. Het plan van God.
Lopen via één kanaal. En dat kanaal is zijn volk. Israël. Naar de schepping heeft de mensheid zich ontwikkeld.
En de Heer zag dat het slecht was. En dat er aardevol geweld was. En dan komt er een oordeel. Maar Noah vond genade in de ogen van de Heer. En de mensheid die dan weer ontstaat.
Gaat een toren bouwen. Tot in de hemel. Gelijk zijn aan God. En God grijpt in. En verspreidt de mensheid over de aarde.
En dan. Dan kiest God. Dan kiest God zijn eigen volk. Het volk uit Abraham. Het volk Israël. Vanuit die volken.
En hij belooft Abraham. Dat het tot een groot volk gemaakt zal worden. In u. Dus in Abraham. En zijn nageslacht.
Zullen alle geslachten. Van de hele aardebodem. Gezegend worden. Waarom riep God nou juist Israël.
Waarom dat volk. Maar u kunt het lezen in Deuteronomie 7. Daar staat. De Heerde uw God heeft u uitgekozen. Om hem tot een volk te zijn. Tot zijn persoonlijk eigendom.
Niet omdat u groter was. En beter was dan andere volken. Maar omdat de Heerde liefde voor u had opgevat. En u uitgekomen.
En u uitgekozen heeft. Want u was de kleinste van alle volken. Ook daarin ziet. God werkt met het kleinste. God werkt met de onmogelijkheden.
God werkt door Abraham. Die naar de mens gesproken. Geen kinderen meer kan voorbrengen. God werkt via Sarah. Dat is God.
En zij zijn het uitverkoerde volk van God. Ik moet u zeggen. Ik kom nog eens in Amsterdam. Daar kom ik Joodse mensen tegen. En ik zei de laatste keer tegen.
Joodse iemand. Ik zeg. Weet je wel dat jullie het uitverkoerde volk van God zijn? En toen antwoordde hij Hans. Kunnen we ruilen?
Proeft u? Proeft u wat daarin zit? De tragiek. Het veracht worden. Het vervolg zijn. Wilt u ruilen?
Ik kan niet ruilen. Met Paulus zou ik zeggen. Ik zou wel willen. Maar het gaat niet. Want het is Gods keuze geweest. Het is lang geleden dat koningin Wilhelmina regeerde in Nederland.
En toen ze stopte en het overdroeg. Heeft ze een boek geschreven. Eenzaam, maar niet alleen. Ongetwijfeld weten vele van ons wat eenzaamheid is.
En wat eenzaam zijn betekent. Maar het gebracht wel op de gedachte. Dat juist vandaag. Israël.
Is eenzaam. En. Nog steeds alleen. En dat heb ik. Drie kleine aspecten uitgewerkt. Ten eerste de eenzaamheid.
In Israël. Ten tweede. De eenzaamheid. Van Israël. En ten derde. Israël. Na. Zijn eenzaamheid.
In het bijbelse perspectief. Het eerste. De eenzaamheid in Israël. U weet dat sinds 48 zijn er heel wat joden. In Israël komen wonen.
En werken. In het beloofde land. Maar we moeten ons wel realiseren. Dat het overwegend. Seculiere joden zijn.
Naast de orthodoxe gemeenschap. Is het overgrote deel van de bevolking. Die niet van de God van hun vaderen kent. En niet in de God van hun vaderen gelooft.
En in Israël zie je alle mogelijke. Religies. Oosterse religies. New Age. Kabbalah. Mystieke leringen. Maar hun geschiedenis van hun eigen volk.
En de weg die God met hun volk gegaan is. Kennen ze niet. Toen ik een keer vanaf het centraal station in Amsterdam. Naar de dam. Liep. Over het damrak.
Was dus. Mijn schoenveten. Ging los. Niet nou. Voordat ik nou een smak maak. Kijken of ik hem ergens vast ga maken. En langs op het damrak heb je allemaal restaurantjes.
En er was een restaurantje. Er zat een tafeltje met twee mensen aan. En er was een stoel was daarbij vrij. Ik denk nou. Wat maakt het uit. Dus ik ging naartoe. Ik zeg jongens mag ik.
Hier even komen zitten. Moeten wij even een schoenveten was maken. We komen in gesprek. Ik zeg. Twee jonge mensen. Ik zeg. Hoe heet jullie?
Nou zegt ze. Ik heet Esther. Ik zeg. Dat heb je een prattige naam. Dat doet mij meteen denken aan de geschiedenis. Zeg ze. Welke is er nou? Waar komen jullie vandaan?
Ja. Het is er wel. Nou jullie geschiedenis. Ken je die geschiedenis niet? Dat Esther. Aan het hof. Aangesteld werd. En uiteindelijk. Jullie volk redden.
Van haar man. Oh. Oh. Oh. Oh. Oh. We mochten dus voor een stukje delen. En mocht je daarin al wijzen. Op de grote verlosser.
Die eens zal komen. Op de Messias. Maar ze kennen het niet. En je kunt je ook afvragen. Hoeveel Nederlanders. Hun geschiedenis van honderd jaar geleden ook nog kennen.
Maar goed. Dat is een andere zaak. Maar de heren. Ook al zijn ze alleen. In Israël. Maar de heren werken door zijn woord.
En bewerkt vandaag heel veel Joodse mensen. Met het verlossende evangelie. En steeds meer Joden leren hun verlosser. Hun Messias kennen.
Degene die gekomen is. En degene die nog zal komen. En met name in de orthodoxe Joden. Is het zicht op het komst van de Messias.
Is heel sterk. Maar dat hij al gekomen is. Zoals Jezaja 53 schrijft. Als de leidende knecht des heren. Die de redding van de mens en de mensheid gaat geven.
Dat is niet zo. Ze mogen het wel lezen. Maar het drent niet tot ze door. Als het ware. Dat de Messias gekomen is.
Die zich liet verdrukken. En zijn mond niet open deed. En als een lam ter slachting werd geleid. Zoals de Heer Jezus voor Pilatus. Voor de wereldorde.
Zijn mond niet open deed. Voordat hij naar het kruis geleid werd. En het is een zegen. Echt een zegen. Om met Joden over het evangelie van Christus te spreken.
Zoals Paulus zegt. Tot behoud van ieder die gelooft. Eerst voor de Jood. Maar ook voor de Griek. We zijn allemaal geneigd om het om te draaien.
Het evangelie van Christus. Eerst voor de Griek. En dan misschien voor de Jood. Nee. Paulus zegt heel bewust. Eerst voor de Jood. En dan voor de Griek.
Het evangelie van Christus. Niet het evangelie van onze dominatie.
Niet van de richting waar we vandaan komen. Niet of we baptist zijn. Of we een grote kerk of een kleine kerk hebben. Of dat we dus misschien wel orthodox christelijk zijn.
Nee. Het evangelie van Christus. Het plan van God. Om vanuit het Oude Testament met Joodse mensen te kunnen delen. Dat is zo belangrijk. Wij kunnen wel met het Nieuwe Testament aanbieden.
Want het is een vervulling van het Oude. Maar toen de Heer Jezus aan de Emmausgangers. Wilde vertellen wie hij was. Begon hij. Bij Mozes.
Hij begon bij de profeten. Hij begon al de schriften. Dus ook vandaag aan de dag is het. Mijn zin is nog steeds belangrijk om vanuit het Oude Testament. Vanuit de nacht.
Vanuit de Joodse geschriften te kunnen laten zien. Wie die Messias is. En dat die Messias gekomen is. Zoals Jost en Alinde momenteel in Nieuw-Zeeland doen.
De Messias brengen. Lieve mensen. Laten we geen kerk brengen. Laten we geen lering brengen. Laten we het woord brengen. En de Messias. Hun verlosser. En door het Joodse volk.
De verlosser van deze wereld. Maar deze Messiaanse broeders en zusters. In Israël. Zien uit naar de wederkomst.
En verwachten hem als hun koning. Die vanuit Jeruzalem regeren zal. Maar ze zijn helaas. Een moeilijke periode. Zijn we dat niet eenvoudig in Israël.
Zowel in sociaal als in geestelijke opzicht. Worden ze onderdrukt. En ze zijn eenzaam. In het beloofde land. Dus laten wij niet denken.
Israëlite is goed. Nee. Ze worden onderdrukt in het eigen land. In Bezhewa is er een open huis. Waar een echtpaar woont.
Die. Als roeping ziet. Om het Joodse volk bekend te maken met hun Messias. En het gebeurt heel regelmatig.
Dat er een opstand is. Georganiseerd. Door het rabbinaat. Die hun locatie. Zeg maar besmeurt. Die ze aanklaagt.
Messiaanse Joden. Christenen. Die echt de Heer Jezus lief hebben. En die op die manier verdrukt worden. In Israël.
In het beloofde land. Dat is de eenzaamheid in Israël. Maar er is ook de eenzaamheid van Israël.
En het is vandaag overduidelijk dat Israël steeds meer in eenzaamheid gedreven wordt. In politiek. In de wereld. In de VN. De beschuldigende vinger. Op welk gebied dan ook.
Wij steeds meer op Israël. Rechts in Europa. overheerst al in meerdere landen. Oost-Duitsland.
In Oostenrijk. Hongarije. Frankrijk. Ontwikkelingen. En het antisemitisme. De haat. De intense haat. Tegen het Joodse volk.
Groeit enorm. Maar wil ik zeggen. Ook in Nederland. Moeten de universiteiten bewaking nodig hebben. En overwegen ze. Te stoppen met de samenwerking met Israël.
En Joodse mensen durven haast geen keppeltje mee te dragen. Ik hoop regelmatig als ik in Amsterdam ben.
Joodse mensen te ontmoeten. Het wordt steeds moeilijker. Om gewoon. Te weten te komen. Of het echt Joodse mensen zijn. Soms ben ik er diep van overtuigd.
Dat Joodse mensen zijn. En als ik er vragen waar ze vandaan komen. Noemen ze een land in het Midden-Oosten. Of in Zuid-Amerika. Omdat ze angst hebben.
Vandaag en de dag. Voor de reacties. En die negatief zijn. Op de Dam staat regelmatig. Een stand.
Van de Palestijnse. Een Palestijnse stand. Grote Palestijnse vlag. En allemaal plakaten op de vloer. Met leugens. Over.
En zowel. Waar onwaarheden. Geproclameerd worden. En het geeft onder Joodse bezoekers. Ongelooflijk. Veel onbegrip. Dat dit gewoon mogelijk is.
En die reacties zijn soms zo heftig. Zoals ik een keer meemaakte. Dat een vader met twee zoons. Jongens die net uit de dienst kwamen in Israël.
Die vader werd zo ongelooflijk boos. Dat hij die mannen wilde aanvallen. En het is dat zijn zoon zijn tegenhielde. En dat er op een bepaald moment de orde dienst.
Op de Dam tussen beiden kwam. Lieve mensen. Wij kunnen ons niet voorstellen. Maar het is ongelooflijk. Als je die haat tegenover het Joodse vork ziet.
Het is werkelijk. Ongekend. En als je dan met mensen kunt spreken.
En zeggen dat. Alhoewel de hele wereld tegen hen is. Maar dat we hun Messias hebben leren kennen. Dat er een aansluiting mag zijn.
En dat we dan met hem mogen spreken. Over die Messias die gekomen is. En weer zal komen. Laten we maar gewoon eerlijk zijn.
Israël is eenzaam in het Midden-Oosten. Israël is eenzaam in de Verenigde Naties. En we moeten steeds beseffen.
Dat Iran op dit moment. Als het ware een ring van vuur. Rondom dat land legt. Rondom dat volk legt. En daarmee.
Zien we exact wat gebeurt. Wat de psalmist zegt. In psalm 83 vers 5. Dat aan de naam van Israël. Niet meer gedacht zal worden.
Als de volken rondom Israël. Agressie zullen zijn. En inderdaad. Het land in de zee willen dreven. In de Duitsche vertaling staat er.
In diezelfde psalm. Dat de volken Israël. Willen uitradieren. En ik weet niet of het met u is. Maar als ik dat hoor. Heb ik onmiddellijke visioen bij me.
Een beeld bij me. Over die 7 miljoen joden. Die in 4045. De dood ingejaagd zijn. Dat is het plan van de boze.
De overste van deze wereld. En broeders en zusters. We gaan het niet mooier maken dan het is. Want we gaan gewoon naar Gods woord. En daarin staat heel duidelijk.
Dat Israël. Nog een tijd. Van grote eenzaamheid. En grote verdrukking zal krijgen. Isaiah 61 zegt. De dag van de wraken van onze God.
Jacobs benauwdheid. En vanaf het begin. Van de schepping. Heeft de Satan geprobeerd. Heeft de overste van deze wereld.
Geprobeerd. Om Gods plan. To door kruisen. Weet u wel. Dat plan. Van verzoening. Van zegening. En dat plan van heerschappij.
Wat via Israël loopt. En daarom is het zo duidelijk. Dat de haat. Tegen Israël. Zo groot is. Ja. Hij heeft dat geprobeerd. Toen het volk in Egypte was.
Gaf de vader een opdracht. Om alle jongetjes te vermoorden. En God heeft Mozes geroepen. Aan het eind van de terugkier van de 70-jarige ballingschap van het volk.
Was het plan van Haman. In het Persische Rijk. Dat is het Iran. Van vandaag. En Haman had het plan opgevat.
Om het Joodse volk. Te elimineren. Toen Jezus geboren werd. Gaf Herodes opdracht.
Om de kinderen in Bethlehem. Onder de twee jaar. Te vermoorden. In 4045. Was er misschien Hitler.
Die op een bepaald moment. Sloten had. Om het Joodse volk te vermoorden. En wat zal het zijn. In 2024.
2025. Ik weet het niet. Maar ik weet wel. Dat die druk op Israël.
Na het woord. Steeds groter gaat worden. En uiteindelijk heeft. De overste van deze wereld gedacht. Als ik het niet via volk.
Dan op het na zaad. De zoon van God. Als na zaad van Abraham. Werd aan het kruis. Genageld.
De erfgenaam. Het zaad van de vrouw. Maar als de beheerser van deze eeuw. Geweten had. Over het plan van God.
Maar ook over de heerlijkheid. Die daarna zou komen. Zouden ze hem nooit gekruisigd hebben. Maar naar de eindtijd.
Profecie. Uit Matthäus 24. Zal er voor het volk. Nog verdrukking zijn. Zoals er niet geweest is. Vanaf het begin van de wereld. Tot nu toe. En er nooit meer zal zijn.
Maar juist. In die verdrukking. In. Die benauwdheid.
Zal het volk hem zoeken. En terugkeren naar hem. En dan krijgt u het derde aspect. Israël. Nooit.
Nooit meer eenzaam. Zoals het. Deuteronomie al zei. Wanneer al deze dingen u getroffen hebben. Dus al deze dingen.
Al de verdrukkingen. In later tijd. Zult u terugkeren. Naar de Heer uw God. En hij zal. U niet loslaten.
En niet te gronden richten. En het verbond met de vaderen. Onder edige sloten. Niet. Vergeten. Het is Gods belofte.
Het is Gods zekerheid. Zo zeker als u en ik kan zijn. van de genade van God gebracht door de Heer Jezus Christus. Zo zeker. Is dwars door de verdrukking.
Het volk van God. Dat God. En niet zal verlaten. En niet zal vergeten. Ik ga even terug naar waar we begonnen. Isaiah 54.
Met dat. Dat geweldig wat er staat. Want er staat. Uw maker. Uw man. Wie is dan die vrouw? U weet dat Israël vaak. In het woord vergeleken wordt.
Met de vrouw. Zoals vers 6 zegt. Als een verlaat de vrouw. Een bedroefde van geest. Roept de Heer u. En de vrouw van de jeugd.
Die afgewezen was. Zegt u God. Voor een klein ogenblik. In onze gedachten. Kan dat wel eeuwen duren misschien.
Maar God zegt. In een klein ogenblik. Heb ik u verlaten. Dat betekent dat Israël van vandaag. Het grootste gedeelte. Zonder die God is.
God heeft zich als het ware. Teruggetrokken. Een klein ogenblik heb ik u verlaten. Maar in de grote barmhartigheid. Dan zal ik u bijeen brengen.
In een stortvoet van grote toren. Jacob's verdrukking. Heb ik voor u. Mijn aangezicht. Een ogenblik verborgen.
Maar met een eeuwige goede tierenheid. Zal ik mij over u ontfermen. Zegt de Heere. Uw God. Uw verlosser. Dat zal het moment zijn.
In die verdrukking. Dat dat volk. Zal roepen. Zal uitschreeuwen. Zal pleiten. Heere God. Uw belofte. Zoals Mozes deed.
Toen het gouden kalf. Door het volk van Israël. Gebouwd was. En God tegen Mozes zei. Ik ga dat volk vernietigen. En Mozes.
Een pleit dooi houdt. Heere God. Vernietig van mij. Het volk van Israël. Zal de Heere God. Die hen gekozen heeft.
Opnieuw aanbieden. Als volk. Niet de enkele Joodse mensen. Maar als volk. Zal het gebeuren. Dat ze hem.
Alle eer. En alle los zullen geven. Dat ze hem. In zijn wegen. Zullen gaan wandelen. En de Heere God zegt dan. Mijn belofte staat vast.
Want. Dit zal voor mij zijn. Zegt God. Als bij de wateren van Noach. Toen ik zwoer.
En ik. Dat de wateren. Dat de wateren. Niet meer over de aarde zouden komen. En ik heb gezworen. Dat ik niet meer op u tonen zal. En u niet meer bestraffen zal. Houd dat goed vast.
Dat is. Israels perspectief. Dat is. Israels toekomst. Want ook al zouden bergen wijken. En heuvelen wankelen. Mijn goede tierenheid.
Zal van u niet wijken. Zegt de almachtig. De eeuwige. Tegen het volk van Israël. Het verbond. Van mijn vrede. Zal niet wankelen.
Zegt de Heere. U ontfermen. God zelf. Zal zijn volk terugbrengen. Van waar ze ook zijn. Van alle uiteinden van de aarde.
Zal God zelf. Het volk terugbrengen. Of ze nu in Amerika wonen. Of in Rusland. Of in Ethiopië. God brengt zijn volk. Zelf terug.
En. Daar zullen ze. In Israël. Waar God hen terugbrengt. Aan het hoofd van de volken staat. Staan.
Dat is de toekomst. Waar de provincieën op duiden. Zoals Jezaja 2 zegt. Het zal geschieden in het laatste dagen. Dat alle volken zullen optrekken.
Naar de berg van de Heer. En het huis van God van Jacob. Een zegen. Voor alle geslachten. Van de aardbodem. Weet u.
Israël is geen doel op zich voor God. Israël is het middel. Om door Israël. De redding van deze wereld. Tot stand.
Te brengen. Jou. U. En mijn redding. Is door Israël. De God. Van Jacob. Tot slot.
Tot slot moet ik denken aan. Wat Mordegai aan Esther zegt. Toen de dreiging van Haman. Bekend werd. Bij Mordegai.
Laat Mordegai. Via een boodschapper aan Esther weten. Wie weet. Of jij. Juist niet.
Voor een tijd als deze. Tot een koninklijke waardigheid. Gekomen bent. Juist. Voor een tijd.
Als deze. Wij. Als we Jezus kennen. Als gemeente van Christus Jezus.
Hebben wij een koninklijke waardigheid. Uitvangen. Om juist. In een tijd. Als deze. Ook het Joodse volk. Tot jaloersheid te wekken.
Paulus schrijft in Romeinen 11. Vers 11. Niet om hem. Liet van onze kerk te maken. Want tot jaloersheid te wekken. Want waar komt uw zekerheid vandaan.
Gekomen. Door het volbrachte werk. Van Jezus Christus. En dat is hetgeen. Wat ook eenmaal. Het Joodse volk. Zal beseffen.
En zal zien. We hebben het vanmorgen al genoemd. Het is net de Joodse nieuwjaar geweest. 3 of 4 oktober. En het is nu.
Juist vandaag. Voor het Joodse volk. De tien verschrikkelijke dagen. De tien verschrikkelijke dagen.
Waarin ze uitzien. Naar het Yom Kippur. De grote verzoendag. In die tien verschrikkelijke dagen. Probeert het Joodse volk. Zoveel mogelijk in orde te brengen.
Wat het afgelopen jaar fout gegaan is. Ze gaan naar uw buurman misschien. En zeggen. Jong. Ik heb je beledigd. Ik wil dat. Ik wil dat. Recht zetten.
Omdat ze op de grote verzoendag. Zo rein mogelijk willen zijn. Grote verzoendag. Je kent het ongetwijfeld uit het oude testament.
Als de hoge priester het heilige der heiligen binnen gaat. Verzoening doet voor hemzelf. En voor het volk. Dan naar buiten komt.
En het volk zegent. Maar gebed is. Dat veel Joodse mensen vandaag nog. De vrede in de hoge priester hun messia zullen vinden.
Ik heb het u meegenomen. Ligt op de tafeltje net bij de uitgang.
Tien dagen. Om gericht. Juist deze tien dagen. Gericht. Voor het Joodse volk te bidden. Lieve mensen.
Het gaat me niet om. Wat de politiek gaat doen. Het gaat me niet om wat. Iemand gaat zeggen over het Israel. We hebben een krachtig wapen.
En dat wapen. Is het gebed. Wat gaan we dan bieden? Net wat de Heer u in uw hart geeft.
Maar ik geloof heel sterk. Dat we God mogen herinneren. We zongen liederen. Over El Shedai. Alle namen van God. We zongen liederen.
Over dat God trouw is. Ik geloof zoals Mozes. God herinnert aan zijn belofte. God eraan herinnert.
Dat hij toch geen God wil zijn. Die zijn volk in de woestijn geleid heeft. Om het om te laten brengen. Mozes zegt letterlijk Heerde God.
Wat zullen de omlegende volken wel niet zeggen. Als uw volk ten gronde gaat. Hij pleit. Hij pleit op de belofte van God.
En ik denk dat wij ook. Voor het Joodse volk. Mogen pleiten. Op de belofte. Van de Heerde God. Want Gods plan. Om redding te brengen voor deze wereld.
Loopt. Via zijn volk. Israël. En we bidden. Dat God. In zijn trouw.
We er aan herinneren. Zoals Adam pleit. Abraham pleit. Bij God. Over Sodom en Gomorrah. Heerde God.
Als en nog. Mogen wij pleiten. Heerde God. Dat er veel uit uw volk. Tot beeld. Tot vrede mogen zijn. In deze wereld.
Amen. Maar daar można zijn.