Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Lieve broers en zussen in de Heer. Ter inleiding lees ik voor u uit de NBG 1951 Johannes 8 vers 31 tot en met 36.
Ik noem u het evangelie naar Johannes, het achtste hoofdstuk vanaf het 31ste vers. Daar staat, Jezus dan zeide tot de Joden die in hem geloofden, Als gij in mijn woord blijft, zijt gewaarlijk discipelen van mij, En ge zult de waarheid verstaan en de waarheid zal u vrijmaken.
Ze antwoorden hem, wij zijn Abrams nageslacht en zijn nooit iemand slaven geweest. Hoe zeg je dan, gij zult vrij worden? Jezus antwoordde hun, voorwaar, voorwaar ik zeg u, En ieder die de zonde doet is een slaaf der zonden.
En de slaaf blijft niet eeuwig in het huis, de zoon blijft er eeuwig. Wanneer dan de zoon u vrijgemaakt heeft, zult gij werkelijk vrij zijn.
Ik hield deze preek voor het eerst op 5 mei. En dat is natuurlijk een belangrijke traditionele datum.
Dan vieren we traditioneel onze duurverworven vrijheid. Dat vond ik een mooi onderwerp. Vrijheid.
Dus daar ga ik vandaag over preken. In het jaar dat ik leraar godsdienst was, of eigenlijk levensbeschouwing zoals dat heette, in Almere, of all places, hadden mijn leerlingen een beetje moeite met de definitie van vrijheid.
Ze vonden hun eigen persoonlijke vrijheid natuurlijk het allerbelangrijkst. En als iemand daaraan kwam, nou berg je dan maar. Ik heb hen toen uitgelegd dat de grens van jouw vrijheid ligt bij de vrijheid van de ander.
Dus dat ze vrij waren om te doen wat ze maar wilden, behalve als dat de vrijheid van iemand anders beperkte. Dat vonden ze eigenlijk best wel stom.
Weer een mooi voorbeeld van de postmoderne mens die niet wil dat hij of zij in zijn of haar vrijheid beperkt wordt. We noemen dat persoonlijke of morele vrijheid.
En hoewel dat natuurlijk erg belangrijk is, gaat het daar vandaag niet over. Ook niet over de zogenaamde politieke vrijheid, die we op 5 mei vieren.
De bevrijding van onderdrukking. Vrijheid, bevrijding van de nazi's in de Tweede Wereldoorlog. En nu wellicht de Russen in de Oekraïne. Eigenlijk gaat het in alle oorlogen ooit gevoerd op deze aarde over vrijheid.
Maar de vrijheid waarover ik ga preken is niet persoonlijke of politieke vrijheid, maar christelijke vrijheid. Een van de hoofdthema's van het boek Galaten is precies dat.
De christelijke vrijheid. Laten we eerst de tekst van vandaag eens lezen. Galaten 5 vers 13. En die lees ik vandaag uit de NBV 21, want daar staat die mooi in.
Galaten 5, het dertiende vers. En het is handig om daar dan even je touwtje bij te doen. Daar staat dus in de NBV 21, is er altijd sprake van broeders en zusters.
Dus u wordt ook erbij betrokken, lieve zusters. Broeders en zusters, u bent geroepen om vrij te zijn. Misbruik die vrijheid niet om uw aardse begeerten vrij spel te geven, maar dien elkaar in liefde.
Nou, ik heb op degelijk geformeerde wijze drie punten hiervan gemaakt. Ten eerste, geroepen om vrij te zijn. Ten tweede, misbruik die vrijheid niet.
En ten derde, dien elkaar in de liefde. En ik heb te even tussen haakjes gezet, want het staat er niet, maar ik denk dat het wel bedoeld wordt.
Geroepen om vrij te zijn. Dus, misbruik die vrijheid niet en dien elkaar in de liefde. Allereerst dus geroepen om vrij te zijn.
Laten we ons dus verheugen in het feit dat God ons heeft geroepen. Wat was er van ons terechtgekomen als die roepstem niet ergens in ons leven had geklonken?
Het feit dat God ons roept is onverdiende, pure genade. Laten we nooit stoppen God daarvoor vanuit het diepst van ons hart te danken.
Ik moest hierbij denken aan de roeping van Jeremia. Ik heb er alles over gesproken. Dus even een heel klein stukje hier. Jeremia 1 vers 5. Daar zegt God tegen Jeremia.
Voordat ik je vormde in de moederschoot, had ik je al uitgekozen. Voordat je de moederschoot verliet, had ik je al aan mij gewijd. Je een profeet voor alle volken gemaakt.
Dat is wat. Hier zien we Gods verkiezende genade. En het klinkt misschien in de oren van sommigen onder u wat overdreven.
Maar ook voor ons geldt dit. In alle nederigheid zeg ik dat. Een van de teksten waarmee ik iemand laatst gedoopt heb.
Dat komt uit Jezaja, hoofdstuk 43 vers 1b. Daar staat vrees niet, want ik heb u verlost. Ik heb u bij uw naam geroepen.
Gij zijt mijn. God kent jouw naam. Het raakte me wat Rachel net zei.
Dat ze die aanwezigheid van God daarin zo sterk voelden. Dat God met jou persoonlijk te maken wil hebben.
God kent je naam. Hij roept je bij name. Hij heeft jou op het oog. En we beseffen denk ik niet hoe een enorm wonder dat is.
De schepper van hemel en aarde. Groter. Groter. Sterker. Beter dan wie dan ook. Het almachtig opperwezen heeft jou persoonlijk op het oog.
Heeft jou persoonlijk innig en onvoorwaardelijk lief. En hij heeft jou geroepen. Je hebt een roeping.
Een taak in het leven. En als je geen idee hebt wat die roeping is. Dan helpen wij. En dat bedoel ik. En ieder die hier al wat langer zit. Je daar graag mee.
Om die roeping te vinden. Door met je te praten. En vooral met je te bidden. Kijk zo om me heen. Ik zie verschillende mensen die dat graag met jou zouden willen doen.
God heeft een plan met je leven. Hij heeft je niet zomaar geroepen. Nee hij wil dat je zijn wil doet. En waartoe heeft hij je geroepen?
Nou hij heeft je geroepen vanuit deze gebroken wereld. Om waarlijk vrij te zijn. Dat is zeg maar het tweede gedeelte van het eerste punt. Dus zeg maar 1b.
Wat houdt dat hierin? Vrijheid. Nou dan moeten we even naar de context kijken. Gelaten dus. Daar staat verschillende keren dat wij niet meer onder de wet zijn.
Maar onder de genade. Dus we zijn vrij van zonde en schuld. De wet leert immers zonde kennen. Maar we zijn nu vrij van overheersing door de zonde.
Vrij van verslaving. Wij waren verstokte zondaars. Doelloze slaven van de zonde. We gingen met gesloten ogen aan de hand van de duivel richting de eeuwige verdoemenis.
Mag ik het nog zeggen? In deze gemeente in 2024. We gingen rechtstreeks naar de hel. Maar we horen nu niet meer bij de duivel en zijn verderfelijke zondige wereld.
We liggen nu niet meer onder de vloek van de wet. Maar we horen bij Jezus Christus Godzoon. We mogen kinderen van de vader in de hemel zijn. Betekent dat dat we nooit meer naar de verleidingen van de duivel luisteren?
Dat we nooit meer zondigen? Ik zeg was het maar zo'n feest. Nee, maar wel dat we een plek hebben om naartoe te gaan als we hebben gezonderd.
Het kruis van Christus. We zijn vrij. We hebben de vrijheid. We zijn geroepen door God zelf om vrij te zijn. De boeien zijn er afgenomen.
We zijn free at last. Ervaar jij persoonlijk die vrijheid? Ben je bevrijd? Of zucht je nog onder bijvoorbeeld een verslaving?
Als je het toelaat wil God je helpen te stoppen met roken, te veel drinken. En om te laten zien dat het menens is, te veel en verkeerd eten.
Drugs gebruiken, porno kijken, ontrouw zijn in je relatie, gewelddadigheid enzovoort. Noem het maar op. Die zonden, die verslavingen kunnen als een donkere wolk, als een zwaard van Damocles boven je leven hangen.
Maar God maakt waarlijk vrij. Geef het allemaal aan hem. Beleid vrijmoedig je zonden. Gewoon echt letterlijk zeggen wat je hebt gedaan.
Hij weet het al. Hij weet het al. Je hoeft geen schroom te hebben. En keer je dan daarvan af en naar God toe. Hij staat op je te wachten.
Met open armen en een open hart. Ga toch in op die uitnodiging. Doe dat nou. Wordt werkelijk en waarachtig vrij.
ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Ik heb die staan.
Maar ik vind het niet moeilijk ofzo. 4-4-7 Opwekking 4-4-7 Oh, heb ik gefaald.
Sorry, mijn schuld. Ik heb gefaald. 4-4-7 Komt helemaal goed. Ja. Als je een kind zingt mee.
Ik ben vrijgekocht door het hoogste goed. Ben verlost en geheiligd door Jezus. MUZIEK 2. Misbruik die vrijheid niet.
Kijk, God heeft ons goed geschapen. Wij waren bedoeld als eeuwige, bijna goddelijke wezens. Maar God heeft ons niet zo geschapen dat we automatisch zijn wil doen.
Ik zeg ontzettend vaak, God heeft geen robotjes geschapen. We hebben een eigen vrije wil. Dus we kunnen, dat is eigenlijk ongelooflijk stom, maar we kunnen het doen tegen Gods wil ingaan.
Niet doen wat God zegt. God zegt. Dingen doen die God verboden heeft, die God verdriet doen. En dat hebben we gedaan, denk maar aan de zondeval, Adam, Eva, Appel enzovoort. En dat bijt ons nu nog in de kuit.
Ligt een beetje aan welke theorieën volgen, maar zo'n 8000 jaar verder hebben we nog maar weinig bijgeleerd. En als God ons dan ook nog, zoals we bij het eerste punt besproken hebben, onze zonde vergeeft en ons de vrijheid teruggeeft, zijn we zo onvergefelijk stom, en ja sorry ik heb er geen ander woord voor, om dan die vrijheid te misbruiken om weer lekker te gaan zonderen.
De vrijheid te misbruiken voor het vlees. Dat staat er feitelijk, liefhebbers van de Griekse taal, sarx. Sarx. Vlees.
Nou, wat was het vlees in, wat betekent dat woord in de brief aan de Galaten? Nou, dat is jouw zondige natuur. Je van nature slechte zelf.
Je aardse begeerten, je haast dierlijke driften. Eerder en later in Galaten wordt het woord vlees ook wel gebruikt als woord voor de voorhuid, dat wat weggesneden wordt bij de besnijdenis.
Het is zeg maar een symbool van je heidense zondige lusten. En daar, ja, wordt hier dus tegen gewaarschuwd.
Dat moet je onder controle zien te krijgen en te houden. Een aanleiding voor het vlees, heeft de MBG 1951.
Het woord voor aanleiding kun je ook vertalen met springplank. Punt van afzet. Dan krijg je misbruik de vrijheid niet als springplank voor het vlees.
Stot verwoordt het mooi. Christelijke vrijheid is vrijheid van zonde, niet vrijheid om te zondigen. Ik zal het nog een keer doen.
Christelijke vrijheid is vrijheid van zonde. Niet vrijheid om te zondigen. En nu we toch aan het citeren zijn, Schrijner vat het mooi samen.
Ware vrijheid moet nooit gelijk geschakeld worden met natuurlijke menselijke verlangens. Mensen als zoons en dochters van Adam zien vrijheid als de verwijdering van alle beperkingen, zodat we in staat zijn te doen wat we maar willen.
Bij Paulus is vrijheid nooit hetzelfde als natuurlijke verlangens, want dat laatste is een product van het vlees en een menselijke wil die tegen zichzelf vecht.
Einde citaat. Kijk, het is makkelijk om in een soort van cirkel terecht te komen. Er zijn tijden in mijn leven geweest dat dat zo was. Je zondigt, vraagt de Heer om vergeving, neemt je voor om het niet meer te doen, doet het dan toch weer.
Vraagt de Heer om vergeving, neemt je voor om het niet meer te doen, doet het dan toch weer, enzovoort, enzovoort, enzovoort. Mag ik kort even met u allen bidden.
Heer, als dat in ons leven zo is, help ons dan die cirkel te doorbreken.
Heer, het is een diep verlangen van ons hart om een heilig leven te leiden voor u. Help ons alsjeblieft om zo te leven dat u daar blij van wordt.
Heer, niet om ons heil te verdienen, want dat hebben we als een geschenk van u ontvangen en daar danken wij u voor tot in de eeuwen der eeuwen. Maar Heer, kom ons te hulp.
Was onze harten schoon. We pleiten op het offer van uw Zoon Jezus Christus op zijn vergroten bloed. Heer, maak ons maar nederig en dankbaar.
Laat ons maar beseffen wat het u heeft gekost om onze redding te bewerkstelligen. In de naam van Jezus. Amen. Ja, graag.
Heer, niet om ons bevreden zijn en vrij.
Hoor veel sterk om de zonde te zijn. Heer, niet om ons bevreden zijn en vrij. Vrij van de wintst en van de korte zijn.
Want het is van de Heer, niet om ons te zijn. Ga niet meer om de konden, niet om zijn vergroten. Deze zichtstelheid met de buiten voor mij.
Heer, niet om ons te zijn. Die de zonde vrij is, niet om ons bevreden zijn en vrij. Hoor veel sterk om de zonde te zijn.
Heer, niet om ons bevreden zijn en vrij. Vrij van de korte zijn. U verwacht misschien al een amend, maar dat gebeurt nog lang niet.
Ik heb nog een punt en wat voor een punt. Bij de eerste bruiloftsdienst die ik ooit mocht leiden, dat is al een tijdje geleden, heb ik deze tekst behandeld.
Dient elkaar in liefde. Voor dient staat er in onze moderne ogen een gek woord. Een vorm van doelos. Dat betekent slaaf.
En nou snap ik er niks meer van. We zijn net met oneindig veel moeite vrijgezet. Vrijgemaakt. Niet meer onder het juk van de zonde.
En dan nu slaven zijn van elkaar. Dat is toch in directe tegenspraak met elkaar. Dat klopt toch van geen kanten. Nou allereerst er staat dient elkaar, dient elkander.
Die dienst is dus wederkerig. En dat maakt het al veel beter en veel makkelijker om te doen. Het is niet zoals in een foute relatie, dat de een een slaaf is en de ander een heer.
Nee, we worden geacht elkaar te dienen. Dan is het al een stuk beter op te brengen. En verder staat er nog bij wat het kader waarin je dat doet is.
Namelijk de liefde. Als er liefde tot elkaar is, echte zelfopofferende liefde, agape, is het jukzacht en de last licht.
Ik moet denken aan die twee broeders die tegelijk bij de deur van de kerk aankomen en bijna vechten om voor de ander de deur open te houden. Het is een vrijwillige toewijding tot het welzijn van elkaar, las ik ergens.
En dat vind ik wel heel mooi. Een vrijwillige toewijding tot het welzijn van elkaar. Nog een citaat van Schreiner dus. Ik vind het een fijne theoloog.
Zo. Lustig. Mensen zijn waarlijk vrij als ze niet langer onder de slavernij aan natuurlijke lusten gebukt gaan.
Vrijheid komt niet door toegeven aan egoïstische verlangens, maar paradoxaal genoeg wordt gevonden als gelovigen elkaar dienen.
Zij die gebonden zijn door natuurlijke lusten zijn niet vrij, maar slaven. Terwijl diegenen die leven in liefde bevrijd zijn om anderen te dienen, zodat slavernij aan de wil van God perfecte vrijheid is.
Zulke vrijheid zal pas perfect zijn in de nieuwe schepping. Want dan zullen gelovigen altijd en alleen maar de wil van God doen. Tot zover.
Paulus zegt dat dan in vers 14 achteraan. Want de gehele wet is in één woord vervuld. In dit. Gij zult uw naaste lief hebben als uzelf.
Nou hij haalt daar Leviticus 19 vers 18 aan. Uit de wet, de Torah. Daar lezen we. Gij zult niet wraakzuchtig en haatdragend zijn tegenover de kinderen van uw volk.
Maar uw naaste lief hebben als uzelf. En dan zegt de Heer er altijd iets moois achteraan. Ik ben de Heer.
Dus even voor de duidelijkheid. Paulus pleit hier niet voor het afschaffen van de wet. En beperkt de wet ook niet tot het liefdesgebod. Maar hij geeft de sleutel tot waar het in de wet in wezen om gaat.
Liefde. Mozes kwam van de berg af met twee tablets.
Ja toch? Oké. Er is wat discussie over. Maar traditioneel, theologisch zegt men dan. Op de ene staan dingen die te maken hebben.
Geboden en verboden die te maken hebben. Met de mens. Nee, dat is de tweede. En de eerste, daar staan allerlei geboden en verboden die te maken hebben met het dienen van God.
Dus liefde voor God. En liefde voor de mensen. Voor ons evangelische christenen is dat een beetje wennen. Ja, ik merk dat.
Vooral bij mij in de gemeente zijn ze nog ietsje charismatischer. En daar, ja, dat wordt al gauw het woord wetties gebruikt. Maar ik zeg nee, de wet, de tien geboden, dat is een liefdesbrief van God.
Liefde tot God en liefde tot de naaste. Wat wil je nog meer? Dus, ja, als in Matthäus 22 vers 36 een wetgeleerde aan Jezus vraagt.
Meester, wat is het grote gebod in de wet? Dan zegt Jezus, gij zult de Heer uw God lief hebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het grote en eerste gebod, het tweede daaraan gelijk is.
Gij zult uw naaste lief hebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten. Nou ja, meer heb ik er ook niet te vertellen.
Want daar draait het om in een christenleven. Liefde. Liefde tot God en liefde tot de naaste. Ja, moet ik dat nog toepassen?
Dit ligt zo voor de hand. Ik roep u op, elkaar als broers en zussen, maar ook al uw naasten en, dit wordt wat lastiger, zelfs uw vijanden van harte onvoorwaardelijk liefde hebben.
Ja, maar Harm, dat breng ik toch nooit op. Jij alleen niet, nee. Maar niets is onmogelijk samen met je redder.
En ik weet niet hoe u het heeft, maar ik word daar zo ongelooflijk blij van. Zullen we erbij gaan staan?
ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK
Ja, Jezus, zet het mij. Gaan we even zitten hoor.
Ik wil graag afsluiten met een stukje uit Filippensen 2. Filippensen 2, vanaf vers 5. Want daar staat heel goed hoe je dat in de praktijk kan brengen.
Dat van die dienstknecht bedoel ik.
En vroeger zeiden wij dan. Duizend, duizendmal o Heer.
Zei u daarvoor dank en eer. Amen.