Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Wat een prachtige lied er hebben gezongen.! Fijn om zo'n dienst ook te mogen beginnen.! Eigenlijk heb ik een beetje hetzelfde onderwerp.
Ik wil eerst met u naar een tekst gaan uit Matthäus 7 Geli. Maar uiteindelijk gaan we wat hoofdstukken van Marcus doorbladeren. Maar het is ook een hele bekende tekst uit Matthäus 6.
Dan zegt Jezus tegen zijn discipelen. Als het om eten en drinken gaat. Als het gaat om bezorgen. Dingen waar je om bezorgd bent in je leven.
Juist in zo'n situatie dus. Dan zegt hij in vers 31 van Matthäus 6. Wees daarom niet bezorgd.
En zeg niet wat zullen we eten of wat zullen we drinken. Of waarmee zullen we ons kleden. Dat zijn de basisbehoeften voor een mens. Eten, drinken en kleding hebben.
En je kunt u voorstellen dat er mensen zijn die daar zorgen over hebben. En dan zegt de Heer Jezus hier. Daar moet je niet bezorgd over zijn. Juist als je daar zo op zoek naar gaat.
Omdat je daar zo vol van bent. Omdat er dingen in je leven komen waarvan je zegt. Nou daar ben ik nou echt bezorgd om. En dat kan op heel veel terreinen liggen. Dan moet je eerst.
Gaan zoeken. Naar het koninkrijk van God. En naar zijn gerechtigheid. Je zegt hou op met zoeken. Maar ga eerst de stilte van je kamer binnen.
En ga eerst op zoek naar het koninkrijk van God. En niet alleen op zoek naar het koninkrijk van God. En ook naar zijn gerechtigheid. Dat betekent dat als je dat gevonden hebt.
Als je gekomen bent in dat koninkrijk van God. En in de gerechtigheid van God. Dat je heel anders in dat zoeken. En in die bezorgdheid van je leven komt te staan.
Dat je van binnen verandert. Dat het zoeken. Een zoeken wordt in. Een overgave. Aan God. Zo. En ik hoop dat u dat ook.
Een beetje herkent in uw leven. Wat het betekent. Om eerst het koninkrijk van God te zoeken. En eerst zijn gerechtigheid te realiseren. Wat wij in de Heer Jezus hebben ontvangen.
Aan vrede. Aan gerechtigheid. En aan blijdschap. Dat is hetgeen waar het koninkrijk van God uit bestaat. Zo staat het. Het koninkrijk van God bestaat niet uit eten en drinken.
Dan heb je precies dezelfde gedachte. Maar uit gerechtigheid. Vrede. En blijdschap. Door de Heilige Geest. Dus als je het koninkrijk van God gaat zoeken in je leven.
En je gaat dat koninkrijk van God ontvangen. Dan komt er in je. Innerlijk. In je leven. Een gerechtigheid. En een vrede.
En een blijdschap. Die niet van jezelf zijn. Maar die van de Heilige Geest zijn. En als je dat ervaart in je leven. Zegt Jezus.
Dan wordt alles anders. Dan zul je merken dat God je alles geeft. Dan zul je merken. Hoe God van zijn kinderen houdt. Dan zul je merken dat er. Achter God.
Achter wie God is. Zee van genade en liefde zit. Voor jouw leven. Dan zul je God leren kennen. En. Nou is het zo dat.
Hoewel de heer Jezus dat zijn discipelen heeft uitgelegd. Hebben ze dat niet begrepen. Elke keer weer hebben ze zich zorgen gemaakt. In de gedachte dat God niet zou kunnen voorzien.
En eigenlijk. Ik ga het niet allemaal aanhalen. Ik ga al die tekst niet aanhalen. Eigenlijk is dat. Het. Hetgene waar heel Israël. In het oude testament. Zich schuldig aan maakten.
Ze hadden God bij zich in de woestijn. En ze geloofden niet dat God voor hen zou zorgen. Ze waren nog altijd bezorgd. Kan God ook vlees verschaffen aan zijn volk.
Kan hij voedsel geven. Kan hij brood geven. Kan hij voor ons zorgen. Kan ons leven een leven zijn. In afhankelijkheid van hem. Deze woorden zijn zo.
Zo geladen. Met zoek eerst tot koninkrijk van God. En daar gaan we naar kijken. We gaan naar het Markesevangelie. Eerst gaan we naar Markes 6.
Ik ga zo'n beetje. Ik neem wat plukken uit de hoofdstukken die nu volgen. Om u dat ook te laten zien. Markes 6 vers 30.
En de apostelen kwamen weer samen bij Jezus. En berichten hem alles wat zij gedaan. En wat zij onderwezen hadden. En u moet zich dat voorstellen.
Dan komen ze terug bij Jezus. En wat is het onderwerp? Dat zijn zij. Wat zij gedaan hebben. Wat zij beleefd hebben.
Wat zij hebben meegemaakt. Ze zijn helemaal vol van de dingen die op hun weg zijn gekomen. Wat zij hebben onderwezen. Als ze bijvoorbeeld de hoofdstuk neemt als handelingen 14.
Dan komen de apostelen terug. En dan vertellen ze alles wat God door hun gedaan heeft. Dat is precies het tegenovergestelde. Dan vertellen ze aan de andere apostelen en aan de gemeente.
Ze zijn uitgezonden. En vertellen ze we hebben zulke geweldige dingen gezien. God heeft zo door ons heen gewerkt. We hebben zo het werk van God gezien. Door onze levens heen.
Waar vinden we? Dat is precies eigenlijk de andere manier. Dat hebben de discipelen, de apostelen. Het gaat over dezelfde mensen. We hebben het over de apostelen hier. Want dan staat hier ook apostelen en niet discipelen.
De apostelen kwamen bij Jezus terug. De apostelen vinden we ook in handelingen 15. Zelfde mensen. En dan vertellen ze andere dingen. En dan zegt Jezus dit.
Komt u zelf mee naar een eenzame plaats alleen. En rust wat uit. Want er waren velen die kwamen en die gingen.
Er zat er zelfs geen gelegenheid om te eten. Kom u zelf mee. Waarvoor staat dat dan?
Komt u zelf mee. Neem je hele zijn mee. Neem mee wie je zelf bent. Neem dat mee waar je vol van bent. Neem dat mee wat je hart vult.
Als je het koninkrijk van God gaat zoeken. Neem jezelf mee gewoon. Zeg gewoon tegen God. Neem jezelf mee. Dit vind ik moeilijk.
En dit houdt me bezig. En eigenlijk heb ik helemaal geen rust om bij u te komen. Eigenlijk ben ik zo ergens vol van. Neem jezelf mee.
Als je het koninkrijk van God gaat zoeken. Maar ga naar een eenzame plaats. En rust er weinig. Er zat er zelfs geen gelegenheid gehad om te eten.
En nou krijg je iets wat de discipelen moeten leren. En wij ook natuurlijk. En ook Israël. Dan krijg je die wonderlijke geschiedenis dat Jezus gaat spijzigen.
We lezen gewoon even door. En zij vertrokken in hun schip naar een eenzame plaats alleen.
En de menigten zagen hen weggaan en velen herkenden hem. En gingen uit alle steden gezamenlijk de voeten daar naartoe. En ze kwamen er voor hen aan en gingen samen naar hem toe.
En toen Jezus uit het schip ging. Zag hij een grote menigte. En was innerlijk met ontferming bewogen over hem. Want ze waren als schapen die geen herder hebben.
En de Heer Jezus is de goede herder. Dan is het logisch dat je bewogen bent. Als je schapen ziet die geen herder hebben. Waarvan bij mensen bij wie het leven heen en weer zwalkt.
Die geen sturing hebben in hun leven. Die geen vast kompas hebben. Die onrustig zijn. Die geen rots hebben waarop ze kunnen bouwen. Die hun leven niet kunnen overgeven.
Die niet in de rust kunnen komen die God geeft. En dat zijn deze mensen. En Jezus ziet ze. En hij begon hun veel dingen te onderwijzen.
En toen het al laat geworden was. Kwamen zijn disciplinaar. En toen zeiden deze plaats is eenzaam. En het is al laat. Stuurde hem weg. Omdat zij naar de omliegende gehuchten en dorpen kunnen gaan. Om broden voor zichzelf te kopen.
Want ze hebben niets te eten. Maar hij antwoordde hun. En zei geeft u hun te eten. En ze zeiden tegen hem. Moeten wij voor 200 penningen brood gaan kopen.
En hun te eten geven. Ze hadden dus even gekeken hoeveel geld er in de kast zat. 200 penningen. Dat was best een behoorlijk bedrag. Maar onvoldoende voor die grote menigte. En hun te eten geven.
En hij zei tegen hem. Hoeveel broden hebt u? Ga eens kijken. En toen ze te weten gekomen waren. Zeiden ze vijf en twee vissen. En hij droeg hun op om allen in groepen te laten gaan zitten.
In het groene gras. Zij zag hen als schapen die geen herder hebben. En waar geven schapen te eten? In het groene gras. Dan leid je ze naar grazige weiden toe.
Toch? Dus Jezus laat ze zitten in het groene gras. Als schapen die hij gaat voeden. En eigenlijk is deze. Ik weet niet of dat wel eens opgevallen is.
Deze hele geschiedenis had voor deze mensen. Voor deze discipelen. Hun ogen hadden moeten open gaan. Ze hadden moeten kijken naar het oude testament.
Ze hadden moeten zien dat zij de schapen van God waren. Het huis van Israël. Ze hadden moeten zien wat hier gebeurde. Dat dat hetzelfde was wat gebeurde. Toen Jezus.
Toen God. Maar het was ook de Heer Jezus. Jawel. Vanuit het oude testament. Zijn volk had gehaald uit Egypte. Ze door de Schelfzee had geleid.
En ze toen gebracht had naar een berg. Naar de berg Sinai. Al zijn volk. En hij was de herder van Israël. En hij neemt ze niet voor niks mee naar een eenzame plaats.
Naar een woeste plaats. Je zou ook net zo goed kunnen vertalen. Hij neemt dat volk mee naar de woestijn toe. Dat is hetzelfde beeld. God nam Israël mee.
Uit Egypte vandaan. Hij bracht ze naar de woestijn. Naar een eenzame plaats. Om hen daar te voeden. Om daar in hun leven te voorzien.
Dat zijn prachtige lieden die hebben gezongen. Dat past er zo mooi bij. Maar dan moeten ze wel eens dat koninkrijk van God zoeken. En zijn gerechtigheid. En daar was Israël ook niet mee bezig.
Dus eigenlijk hadden ze moeten zeggen. Wauw zeg. Wat hier gebeurt is precies hetzelfde wat Mozes gedaan heeft. Hij is zijn volk gebracht naar de woestijn.
En daar heeft God zijn volk voorzien van het manna. Toch? En in Johannes 6 vindt u die vergelijking. Heel eenvoudig.
Dan zegt de Heer Jezus. Jullie hebben van de broden gegeten. Maar ik ben het ware manna dat uit de hemel is neergedaald. Je moet niet naar de spijs zoeken die vergaat. Maar de spijs die bereift tot het eeuwige leven.
Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid. Ik ben het manna. Dat aan jullie het leven geeft. En ze hebben het niet begrepen.
Dus blijf je met dat oude leven zitten. Ik ben het mannen dat hij jullie het leven geeft. Jezus. Hij laat ze zitten in het groene gras.
En hij doet... En hij zat in vers 40 en zij gingen zitten. In groepen van 150. Ja, en dat vind ik zo mooi hè. Want als je opgewonden bent, dan kun je niet rustig op je stoel blijven zitten.
Dan ga je hele weereisberen. Dan is er geen rust in je ziel, in je hart. En hier zegt Jezus, jullie moeten gaan zitten. Je hoeft niks te doen.
Je hoeft alleen maar tot je te nemen. Zitten. Zitten. En ze gaan zitten. En hij neemt de vijf brood en de twee vissen.
Het is ons bekend. Hij kijkt naar de hemel. Hij zegert en hij breekt de broden. En geeft ze aan zijn discipelen op de opzijde die aan hen zouden voorzitten. En de twee vissen verdeelde hij onder hen. En ze aten.
En werden allemaal verzadigd. En dat was precies het beeld van de woestijn. Van de mannen. Dus nooit als God mannen liet regenen in de woestijn, hadden ze voor iedereen genoeg.
Werd het hele volk verzadigd. En ze hebben het niet gezien. Ze hebben niet gezien dat deze man, die hen bracht in een eenzame plaats, ergens zoals Mozes het volk bracht in de woestijn, degene was over wie Mozes had gesproken.
Er zal iemand opstaan uit de broeders zoals ik. En ze zagen het niet. Ze zagen niet dat Jezus degene was die zijn volk zou voeden en zou gaan voorzien.
Is dit helder? Is het ook helder voor ons in ons eigen leven? Want dan gaat het ook natuurlijk om. Want als we de Heer Jezus alleen maar zouden kennen als degene die ons verlost heeft van onze schuld en zonde, dat is natuurlijk prachtig.
Maar de Heer Jezus wil natuurlijk veel meer voor ons betekenen. En dan hebben ze, rapen ze de brokken op. En dan krijg je de volgende geschiedenis in het hoofdstuk. Want we krijgen een aantal geschiedenis die hebben allemaal met elkaar te maken.
En dan gaat de Heer Jezus, die gaat de bergen op om te bieden. En dat is een beetje een geschiedenis zoals het nu is. De Heer Jezus is boven. Hij is in de hemel.
Hij is ook in ons midden geestelijk. Maar lichamelijk is hij in de hemel. Hij is op de berg. En hij doet daar. Hij bidt voor ons. Dit is onze situatie toch? Het is helemaal niet zo moeilijk om je Bijbel te lezen en te zeggen, ja dit is het.
Hij is de hoge priester. Hij bidt voor mij. Hij bidt voor mij persoonlijk. Dan mag ik in verloven. Dan mag u geloven. Dus hij weet van mijn situatie. Dat gaan we ook zien in dit stukje.
Dus ik ken jullie niet allemaal. Ik weet dus helemaal niet of u bepaalde zorg in uw leven hebt. Of u ergens mee zit. Of u... Maar ik weet wel dat Jezus dat weet. Van jou persoonlijk.
Als hij in de hemel is, hoef je niet eens te vertellen waar hij mee zit. Hij weet het. Hij wil graag dat jij ermee komt. Maar hij weet het. Want kijk maar, lees maar verder. En toen het avond was geworden, was het schip midden op de zee.
En hij zelf was alleen op het land. En hij zag dat zij veel moeite moesten doen om het schip vooruit te krijgen. Want ze hadden de wind tegen. Hij zag het allemaal.
Mooi hè? Mooi dat de Heer Jezus, dat God Jezus zelf, jou ziet. En omstreeks de vierde nachtwaker kwam hij lopend op de zee naar hen toe.
En wilde hij voorbij gaan. En toen ze hem zagen lopen op de zee, dachten zij dat het een spook was. En ze schreeuwden luid. Want alle zagen hem en raakten in verwarring.
Waarom raakten zij in verwarring? Waarom zou je in verwarring raken? Als Jezus zo dicht bij je komt. Ze raakten in verwarring.
En veel mensen raken in verwarring. Omdat ze er geen idee van hebben dat de Heer Jezus zo betrokken wil zijn op je leven. Dat het echt realistisch waar is.
Dat hij bij je is. Ze raakten in verwarring. En dan gaat hij tot een spreker. En dan zegt hij, heb goede moed, ik ben het. Wees niet bang.
Want dan ging het om. Het ging om angst, het gaat om bezorgdheid. Hier ook. En er gebeurden drie dingen. Hij klimt bij hen in het schip. En dan gaat de wind liggen. En dan raken ze innerlijk volkomen buiten zichzelf.
Zie je hoe mooi dat is? Dus eerst gaat het erom. Hij spreekt tot hen. Het tweede is, hij klimt bij hen in het schip. Ze zijn dus niet meer alleen in het schip.
Maar hij is er echt dat werk erbij. De Heer Jezus is niet iemand uit een mooi boek, wat wij de Bijbel noemen. De Heer Jezus is de levende Heer die in ons hart aanwezig is.
Die in ons schip klimt. Als het schip in nood is. En echt, u hoeft niet zoveel woorden te kennen. U hoeft alleen naar hem te verlangen.
Zeg je, Jezus, klim in mijn schip. Want anders vergaan we. En hij klimt bij hen in het schip. En dan gaat de wind liggen. Het wordt ineens stil.
Waarom? Omdat ze zo geprobeerd hebben om te roeien tegen de wind in. En ze konden het niet. En ze hadden de wind tegen. En Jezus komt en de wind gaat liggen.
Wist u dat u zo'n God had? Ik wil zo graag over hem vertellen. De wind gaat liggen. En als de wind gaat liggen en dan gaat de angst ook liggen.
Dan raken ze helemaal buiten zichzelf. Dat Christus zo groot is. Inelijk volkomen buiten zichzelf.
En dan komt het. En zij verwonderden zich. Waarom? Want zij hadden bij het wonder van de broden niets begrepen. Omdat hun hart verhaard was.
Het hebben we het over discipelen. We hebben het niet over de menigte in Israël. We komen er een aantal keren tegen dat Jezus zich verwondert over zijn discipelen.
Omdat hun hart zo is verhaard. Dat ze hem in hun hart, in hun binnenste, niet toelaten. En hem niet willen, het leven aan hem willen overgeven.
Laat ik het zo zeggen. Hun hart was nog verhaard. Dat was een groot probleem.
Dan gaan we verder naar het volgende hoofdstuk. Krijg er weer een bepaald zicht erop. Ging te lezen bij vers 1. En bij hem verzamelde zich ook weer een stuk in waarvan je zegt.
Hoe komt het dan dat dat niet in mijn leven gebeurt? Hoe komt het dan dat de Heer Jezus daar niet de volledige regie krijgt. En dat hij dat kan overgeven. En zoals een kind dat kan doen aan zijn vader.
En kan zeggen, nou ja, mijn vader die zorgt voor mij dus. En bij hem verzamelde zich de fariseeën. En sommige van de schriftgeleerden die uit Jeruzalem gekomen waren. En toen ze zagen dat sommige van zijn discipelen met onreine handen.
Dat is met ongewassen handen brood aten. Berispte zij hen. Het gaat weer om dat eten. Want de fariseeën en alle joden eten niet. Als zij niet eerst grondig hun handen gewassen hebben.
Omdat zij zich houden aan de overlevering van de ouderen. Dat is het volgende punt. Het volgende punt is dat Jezus met zijn leven en zijn goedheid en zijn liefde ons haak niet kan binnenkomen.
Omdat wij ons houden aan de overleveringen van de ouderen. Omdat anderen tegen ons zeggen dat het op een bepaalde manier moet. Omdat anderen ons afwijzen en tegen ons zeggen ja maar dat kan helemaal niet wat jij zegt wat je doet.
Wat er allemaal gebeurt. Ze houden zich aan de overlevering van de ouderen. En dan stellen ze de vraag in vers 5. De fariseeën in de schriftgeleerden aan de Heer Jezus. Waarom wandelen uw discipelen niet volgens de overlevering van de ouderen.
Maar eten zij het brood met ongewassen handen. En dan zegt Jezus dit. Terecht heeft je, tegen de fariseeën in de schriftgeleerden. Terecht heeft je zaaiën over u huigelaars.
Wat was die huigelarij nou? De huigelarij was dat ze hun hart niet toelieten, niet openden voor Christus.
Zijn hart niet toeopenden voor het leven van God. Ze eerden hem wel met de lippen. Ze zeiden wel, om het hedendaagslied te gebruiken.
Mijn Jezus, ik hou van u. Maar in hun aard sloten ze hem buiten. In het huigelje. Nou wat is in de Bijbel je hart? Wat is het Bijbelse hart dan van een mens?
Nou de Heer zegt dat hij uit het hart van de mens, zoals ze zijn, komen voort. Allemaal boze overleggingen, hoorderij, twist, oorlogen. Alles komt uit het hart van de mens. Het is de bron van ons leven.
Het is de uitgang van ons doen. Het is dat wat ons leven bepaalt. Dat is ons hart. En als we datgene wat we in diepste wezen zijn, wat we zelf zijn.
Ons eigen ik. Ons eigen leven. Ons eigen denken. Ons eigen angsten. Dat wat we innerlijk zelf zijn. Hoe we naar onszelf kijken.
Wat we van onszelf vinden. Als we op dat gebied, op dat terrein van ons leven, Christus niet toelaten. Dan sluiten we ons hart voor hem.
Als je dat wel doet, dan kan er heel veel dingen in ons hart voor richten. En dan ga je hem loven en danken en prijzen. En dan doe je dat vanuit je hart. Omdat daar het gebeurd is.
Begrijpen we dit of leg ik dat niet goed uit? Ja, snappen we het allemaal? Dat is hetgene wat je wil vasthouden. Dat is datgene wat je niet wil prijsgeven.
Waar je liever niet wilt dat anderen daarvan weten. Omdat daar soms dingen gebeuren, daar schaam je je voor. Dat dat hele terrein waar jij, u en mij, u en ik, waar wij ons zo voor schamen.
Omdat het zo in stilte is. Omdat dat is terrein dat God kent. Dat is terrein waar hij wil veranderen. Mijn zoon, mijn dochter, geef mij je hart.
Dat is het Bijbelse hart. Waar God binnen wil komen. Volk eert me met de liepen, maar hun hart houdt zich ver bij mij vandaan. Daarom te vergeef ze eerder ze mij.
Door leringen te onderwijzen die gebouwde van mensen zijn. En ze houden zich wel aan de overleveringen van mensen. Want dan worden ze door mensen geëerd.
Dan zeggen ze, kijk eens hoe keurig ik leef. Kijk eens wat ik doe. Kijk eens hoe ik mij geloof. Ze vertellen allerlei dingen. Waardoor mensen jou gaan bewonderen. Dat je zo goed gelovig bent.
En je hart. Je bent een huigelaar. Als je je hart niet aan God geeft. Als Jezus daar niet mag komen.
En dan. Dat is de les die de discipelen moeten leren. In dat volgende hoofdstuk. En dan gaan we naar hoofdstuk.
Ja, dan moeten we nog even niet erbij zeggen. Ik ga dat niet allemaal lezen. Hoofdstuk 7. Dan gaat de Heer Jezus. Gaat zeggen. Dit volk eert mij met de liep.
Het heeft oren en het hoort niet. Het heeft ogen en het kan niet zien. Dus dan krijgen we eerst in hoofdstuk 7. Dat hij een dove gaat genezen.
Zegt hij. Effata. Wordt geopend. Je hoort het niet. Je kan niet bij je binnenkomen. Maar wordt geopend. En dan wordt het die oren geopend. En dan krijg je als resultaat.
Het resultaat in vers 37 van hoofdstuk 7. Ze stonden boven maat versteld. En ze zeiden. Hij heeft alles. Goed gemaakt. Heeft u van die ervaring in uw leven.
Waarvan je zegt. Van ja. Ik heb er zelf. Paar nog deel aan. Maar hij heeft alles in mijn leven goed gemaakt. Hij heeft het gedaan. Nou als je dat kunt zeggen. Dan is ook de dank en de lof.
En de eer die is voor hem. Nou dan krijg je weer een herhaling. Ik loop er even snel door. Dan krijg je een tweede wonderbare spijziging. En dan ga ik naar vers 10 van hoofdstuk 8.
En toen hij meteen in het schip. Ook weer zijn discipelen in het schip. Nu met de heer Jezus. En toen hij meteen naar die wonderbare spijs ging. In het schip was gegaan met zijn discipelen.
Kwam hij in de streken van Dalmanat toe. En de fariseeën liepen uit. En begonnen met hem te reden. Het wisten. En verlangde van hem om hem te verzoeken. Een teken uit de hemel.
En hij zuchtte diep in zijn geest. En zei. Waarom verlangt dit geslacht een teken? Voor waar ik zeg u.
Eer aan dit geslacht een teken gegeven zal worden. En hij verliet hem. Nou dat is ook gebeurd he. Wees ook de Bijbel door de heer Jezus.
Die heeft Israël verlaten. Maar zij begonnen te reden twisten. Dat is het volgende he. Reden twisten. Moet je even goed op dat woord letten. Dat is met allerlei redeneringen. Jezus buiten je leven sluiten.
En het gebeurt heel veel. Dat is met allerlei redeneringen. Het woord van God. bij jou vandaan houden.
En er gebeurt heel veel. Je gaat redeneren. En dan ga je discussiëren. Dan ga je twisten. Dat is reden twisten.
Ja maar je kunt het ook zo lezen. En je maakt van iets. Van een gebod wat God gegeven heeft. Want daar gaat het hier ook om. Een gebod dat God gegeven heeft. Maakt je krachteloos. Zegt Jezus.
Doordat jij gaat redeneren. Bij dat gebod vandaan. En ik ga geen voorbeelden noemen. Dus ik zou ze te over kunnen noemen. Ik zou de hele morgen ermee kunnen vullen. Maar ik ga het niet doen.
Maar het is gewoon een godelijk principe. Voor ons eigen leven. Dat we niet gaan reden twisten. En dat we ons dus ook niet tegen gaan houden. Door mensen die gaan reden twisten. Om een voorbeeld te noemen.
Er staat wel dat God alles geschapen heeft. En dat hij dat in zeven dagen gemaakt heeft. Maar, maar, maar. De wetenschap. Je gaat allemaal redeneren. En je gaat twisten.
En je laat dat God. Woord van God laat je buiten je hart. Wat weet u. We hebben het hart van ons moet geopend worden. Als er wat moet gebeuren.
Dat is de les waar we het over hebben. Zoek eerst het koninkrijk van God. En zijn gerechtigheid. Dat is de les. De Heer Jezus zegt. Als je mij lief hebt. Dus als je hart van liefde is voor de Heer Jezus.
Dan doe je mijn geboden. Dus een hele andere soort manier van denken is dat. Ze houden hun hart heel ver bij. Ze gaan reden twisten.
En ze gaan verzoeken. En dan gaat Jezus hen daarvoor waarschuwen. Zijn discipelen. Zet vers 14. En ik vind het zo mooi. Ik vind het zo praktisch ook.
En zijn discipelen hadden vergeten brood mee te nemen. En ze hadden niet meer dan één brood bij zich in het schip. Nou, dat was een probleem voor hen. Dat noemt de Bijbel eerst. Ze hadden een probleem.
Ze hadden nog steeds niet begrepen dat de Heer Jezus zou kunnen zorgen. Ze hadden één brood. En ze zeiden, dat is voldoende. Maar ze hadden, terwijl de Heer Jezus in het schip zat. Ze hadden nog steeds dat één brood is voldoende.
Terwijl ze net gezien hadden dat hij een hele menigte had gevoed. En even daarvoor in hoofdstuk 6. Zo'n 10.000, 15.000 mensen. Moet je naar 10.000, 15.000 mensen.
Moet je mee aankomen. Dan met een paar brood en wat visjes die hele menigte voeden. En dan met een probleem komen en denken dat Jezus niet kan voorzien in je leven. Ga even naar een vers verder.
Vers 21 van hetzelfde hoofdstuk. Kijk, dan zien we het probleem dat de Heer Jezus met zijn discipelen had. En hij zei tegen hen, waarom begrijpt u dat nou niet?
Zie je toe? Waarom begrijpen ze dat niet?
Gaan we even terug. En hij, vers 15, hij geboot hun en zei, kijk uit, pas op voor het zuurdeeg van de fariseeën en voor het zuurdeeg van de herouders.
Nou, dat is niet zo moeilijk om daar achter te komen wat dat is. Dat zuurdeeg van de fariseeën, dat hebben we net gezien. Dat is dat reden twisten, reden twisten bij de Bijbel vandaan. Reden twisten bij God vandaan.
Reden twisten bij zijn woord vandaan. Zodat je op het laatst niet meer gelooft in een letterlijke opstanding uit de dood. Zodat je niet gelooft in de wederkomst. Ze hebben het allemaal door twisten en door reden twisten en door theologische gedachten, hebben het allemaal weggereden niet.
Dat is het zuurdeeg van de fariseeën. Ze kwamen nooit met hun hart bij Jezus. Ze daagden hem uit. Ze gingen met hem praten om hem te verzoeken.
Er stond een wetgeleerde op, Lucas 10, om hem te verzoeken. En zei meester, zogenaamd meester, want hij herkende hem heel niet als een meester. Wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven?
En als Jezus ergens over gesproken had, in de menigte was hoe ze eeuwig leven konden krijgen. Maar ze bleven maar bij hem komen met de vraag, hoe kan ik eeuwig leven?
En ze hopen mensen die maar blijven komen van, hoe kan ik een kind van God worden? Het is wel duizend keer in de Bijbel uitgelegd. En ze blijven maar reden twisten.
Dat was het zuurdeesum van de fariseeën. Maar ook van Herodes. Wat was het zuurdeesum van Herodes? Nou, laten we even terug naar Marcus 6, vers 20.
Marcus 6, vers 20. Want Herodes was bevreesd voor Johannes, omdat hij wist dat Johannes een rechtvaardig en een heilig man was.
En hij beschermde hem. En als hij hem aangehoord had, ondernam hij vele dingen en hij luisterde graag naar hem. En dan krijg je die geschiedenis van de dochtertje van Herodes.
En die vraagt het hoofd van Johannes de Dope. En daar zat hij in vers 26. En de koningin werd zeer bedroefd, maar wilde haar omwille van de ede en omwille van hen die mee aanlagen niet afwijzen.
Dat is het zuurdeesum van Herodes. Je wilt je niet dat gaan doen wat andere mensen niet willen dat je doet. Je wil het niet afwijzen om de andere, wilde Herodes.
Je wilt wel graag naar de samenkomst, je wilt wel graag horen. Je vindt dat, hij vond dat Herodes en Johannes de Dope een heilig man was, een man van God. Hij vond het ook, hij was onder de indruk van het woord van God.
Maar hij wilde nooit zo ver gaan. Want wat zou de andere er dan van zeggen? Snap je? Dat is een beetje, toch? Dat leest u er toch ook in?
Dat was datgene wat, dat was het zuurdeesum van Herodes. Hij kwam nooit, hij kwam nooit verder. En vers 16, en ze spraken met elkaar over, zeiden, dit zegt hij omdat wij geen brood hebben.
Omdat ze de heer Jezus niet zo kenden, dat hij vol liefde over hem was. Ook dat hij hun problemen wilde oplossen. Gingen ze met elkaar overdragen, nou krijgen we op onze kop.
Nou zegt hij, wacht eventjes, jullie hebben een fout gemaakt, hè? Ik ga jullie straffen, jullie hebben geen brood voldoende. Denkt u dat de heer Jezus zo is? We mogen bij de heer Jezus fouten maken.
We mogen dat tegen hem zeggen, we mogen onze tekortkomingen. De hele dienst van de heer Jezus is begonnen met de bruiloft in Kana. Er was geen wijn meer en hij ging dat tekort oplossen.
Dus, hoezo? Nou krijgen we op onze kop, nou hebben we iets gedaan wat niet goed is. Nou zit er iets tussen God en tussen ons.
Nou durf ik het niet aan hem te vragen. Nou kan ik van de heer Jezus niet verwachten dat hij het voor mij oplost. Want nou heb ik iets gedaan wat hij niet prettig vindt. Zou u zo het christelijk leven?
Doet u dat zo in uw leven? Dat u niet bij hem durft te komen omdat er kwaad is in je leven gekomen? Dat je zegt, nou durf ik niet bij hem te naderen. Terwijl hij ons kent, terwijl hij wacht tot we bij hem komen omdat hij zo graag wil vergeven.
En omdat hij zo graag met ons verder wil gaan. Laat dat zuur deze om niet in ons leven toe. En dan zegt Jezus weer, kijk. En Jezus die dat wist, zei tegen hen. Waarom spreekt u er met elkaar over dat u geen brood hebt?
Ziet u het nog niet en begrijpt u het niet? Hebt u nog uw verhaarde hart? Dus de volgende keer dat hij dat zegt. Is uw hart nog verhaard? Zie je hoe belangrijk dat is?
Is uw hart nog steeds verhaard? U hebt ogen en u ziet niet. U hebt oren en u hoort niet. Herinnert u zich niet toen ik de vijf broden brak voor de vijfduizend mannen? Hoeveel volle mannen met stukken brood u opraapte?
Ze zeiden tegen hem twaalf. Nou, twaalf is het getal van de twaalf stammen van Israël. U kunt zo de lijn doortrekken naar het Oude Testament. Ik heb heel Israël gevoed, twaalf stammen.
Twaalf mannen vol met brokken hielden jullie over. En toen ik de zeven brak voor de vierduizend mannen, hoeveel volle mannen met stukken brood ze opraapte?
En ze zeiden zeven. Dat is een hele week. Ben ik wel voldoende? Ben de heer Jezus altijd voldoende voor ons hele leven? En hij zei tegen hen. Waarom begrijpt u het dan niet?
En dan komt het antwoord. En hij kwam in Bethsaida. Nou, Bethsaida, dat is de plaats waar Philippus, Andreas en Petrus vandaan kwamen.
Hij neemt ze dus mee naar hun geboorteplaats. Voordat ze Jezus gingen volgen. Hij gaat naar Bethsaida. Hij zou van mij kunnen zeggen, Beth, vertweer het gaat naar Bunschout.
Niet, want hier ben ik geboren. Maar hij nam zijn discipelen daarmee. En ze brachten een blinde bij hem. Hij had net gezegd, let op hè. Je hebt jullie ogen en je ziet jullie niet.
Je hebt jullie oren en je horen jullie niet. En dan gaat hij een schaal op onderwijs geven. Dan laat hij een blinde bij hem komen en ze smeekten dat hij hem aanraakte. En dan gaat hij doen wat hij eigenlijk vanmorgen betoogd heeft.
En toen hij de hand van de blinde genomen had, leidde hij hem het dorp uit. Hij bracht hem buiten de mensen. Hij bracht hem buiten wat anderen zeiden.
Hij bracht hem buiten zijn opvoeding. Hij bracht buiten wat zelfs de ouders zeiden. Hij bracht hem buiten het dorp. Alleen. Alleen met Jezus.
Buiten het dorp. En nadat hij in zijn ogen gespuwd had en de hand had opgelegd, vroeg hij of hij iets zag. Wat doet Jezus? Hij doet precies hetzelfde trouwens wat u bij de doven ziet.
Daar spuugt Jezus ook. En hier spuugt hij ook. Jezus brengt iets van zichzelf over op deze man.
Hij zouden vandaag te zeggen, als je DNA van iemand wil weten, als je weet wat iemand heeft, dan moet je een beetje slijm nemen. Daar zit het hele DNA van iemand in.
De Heer Jezus spuugt deze man. En hij brengt iets van hemzelf naar deze man over. En hij legt hem de hand op en vraagt of hij iets ziet.
En hij zegt, ik zie de mensen, want ik zie hen als bomen rondlopen. Maar hij zag dus geen mensen, hij zag bomen. En het is dat hij de bomen rondliep, dus er konden geen bomen zijn. Dan moesten het wel mensen zijn.
Dus hij zag niet helder. Hij zag niet zoals het was. Hij had meer nodig. Hij moest opnieuw, moest de Heer Jezus zijn handen opleggen. En op zijn ogen en hem weer laten kijken.
En hij was gesteld. En dan ziet hij alles duidelijk. En ik geloof dat dit zo belangrijk is. Dat we, dat we de Heer Jezus kunnen toegaan.
Dat we ook niet te snel moeten ophouden met bidden. Dat we mogen weten dat we zijn gerechtigheid hebben. In het koninkrijk van God. En dat we dat mogen zoeken. Maar dat het nog niet betekent dat we ook moeten leren zien met de ogen.
Zoals Jezus naar de situatie keek. Deze man moest volledig helder kunnen zien. En als hij helder kan zien. Zit hij duidelijk.
En dan stuurt hij hem naar huis. En zei ga het dorp niet in. En zeg het tegen niemand in het dorp. Moet alleen dan. Als hij helder kan zien. Dan kan Jezus hem gebruiken.
Dan kan hij wegsturen. Dan kan hij ook anders naar de hele situatie kijken. Dan ziet hij de werkelijkheid zoals God de werkelijkheid ziet. Wij leven in een hele laatste fase van de wereldgeschiedenis.
En we krijgen zoveel over ons heen. En er is zoveel leugen bij. Zoveel dingen wat ons niet verteld. Die verteld hadden moeten worden.
En als u alleen maar kijkt naar datgene wat de journaals zeggen. Of de nieuwsrubrieken. Of de mensen om ons heen. Dan is het heel moeilijk om deze tijd door te komen. Dus ik zou zeggen.
Zoek eerst het koninkrijk van God. En dan ga je de dingen zien. Zoals God ze ziet. Want Jezus komt.
Zijn we er klaar voor? Ga gewoon naar hem toe. Laat hij je hart mogen beheersen.
En niet de nieuwsrubriek. Zodat je vol bent van hem. Hij heeft je lief. En zonde in jouw leven neemt zijn liefde voor jou niet weg.
Er moet wel wat gebeuren. Het moet je wel beleiden. Maar het neemt zijn liefde voor jou niet weg. Niets kan ontscheiden van de liefde van God. Is de zee van liefde en vergenade.
Door Jezus Christus. Voor ons de beschikking. Alleen door hem. Alleen door hem. Amen. Zullen we samen danken.
Kreeg Jezus. Ik bid u dat we niet zullen zijn als de discipelen. In die zin dat we ogen hebben en niet zien. En dat we oren hebben en niet horen. Maar dat we u opzoeken.
En dat we met die doofheid en die blindheid bij u komen. En dat u zegt. Wordt geopend. En dat u in ons bent hier Jezus. Dat u uw handen op ons legt.
Zodat we werkelijk kunnen zien. Met ogen zoals u ziet. Een wereld die in nood is en die verloren dreigt te gaan. Een wereld die u gaat buitensluiten en steeds meer buitensluit.
Een wereld die gerichtsrijp wordt gemaakt voor het oordeel dat komen zal. En we danken u Heer dat we u hebben mogen leren kennen. We danken u dat u in alle dingen voorziet dat u het wilt dat we zorgen hebben.
Zoals de discipline dat hadden. U dacht hoe moet dat nou opgelost worden als we maar één brood hebben. En u zei. Is uw hart daar nog zo verhaard? Begrijpen jullie het dan niet?
Heer. Leert u ons leren begrijpen wat het betekent om eerst het koninkrijk van God te zoeken. En uw gerechtigheid. Zodat ons leven in handen is van u.
En we zo gelukkig zijn en zo blij worden van binnen. En zo gerust, ja zo vol vrede. Omdat we het niet hoeven te zoeken en niet hoeven te doen. Maar omdat u het voor ons doet.
Heer Jezus wie bent u toch? Dat u ons kent. Zoals we hier zijn. En toch zo ontzettend onnoemelijk veel van ons houdt.
En ons nooit loslaat. Amen.