Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Fijn om jullie te zien.! En ook als jullie meeluisteren, misschien vanaf je vakantieplek.! Fijn om samen het woord van God te openen.
Ik wil dat bedoelen door eerst de twee bijbelgedeeltes met jullie te lezen. En ze staan hier ook op de bier, maar ik heb ze gehaald uit de NBV-vertaling. Dus je kunt ook zelf meelezen.
Het eerste stuk is een stuk uit Jezai, hoofdstuk 61. En dat is geciteerd door de Heer Jezus in de synagoge. En dat kun je vinden in Lukas 4, vers 18.
En daar staat, de geest van de Heer rust op mij, want hij heeft mij gezalfd. Om aan armen het goede nieuws te brengen, heeft hij mij gezonden.
Om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken. En om aan blinden het herstel van hun zicht. Om onderdrukte hun vrijheid te geven. Om een genadejaar van de Heer uit te roepen.
En het tweede gedeelte komt uit de Romeinenbrief. Daar moet ik zelf op het knopje drukken. Ja. En dat is het eerste gedeelte van Romeinen.
Romeinenhoofdstuk 1. De eerste versen en nog vers 14 en 15. Van Paulus, dienaar van Christus Jezus.
Geroepen tot apostel en uitgekozen om het evangelie van God te verkondigen. Dat al bij monden van zijn profeten in de heilige schriften is beloofd.
Het evangelie over zijn zoon. Als mens voortgekomen uit het nageslacht van David. Aangewezen als de zoon van God. En met macht bekleed door de heilige geest.
Toen hij opstond uit de dood. Jezus Christus, onze Heer. Hij heeft mij de genade geschonken apostel te zijn. Op dat ik omwille van zijn naam aan alle volken gehoorzaamheid en geloof zou verkondigen.
Ook aan u. Die geroepen bent door Jezus Christus. Ik sta ten dienste van alle volken. Van beschaafde en niet beschaafde.
Geletterde en ongeletterde. En daarom is het mijn wens, het evangelie, ook aan u in Rome te verkondigen. Ik heb als titel van de overdenking deze morgen neergezet het evangelie.
Op zoek naar een complete verhaal. En als ondertitel de boodschap van de Romeinenbrief. Want als we de liederen, de teksten van de liederen die we deze morgen hebben gezongen.
Dan geloven we toch met elkaar dat God een plan heeft. En dat hij een missie heeft. Dat hij zelf aan het uitvoeren is. En dat hij dat doet door het werk van zijn zoon.
En hoe God zijn plan uitvoert, ja dat kun je vinden in de Bijbel. Dat is onze, dat is de rode draad door de Bijbel heen. En zo heeft hij ook de gemeente, zo heeft hij ook u geroepen om onderdeel te zijn van dat grote plan.
God nodigt u uit, ook deze morgen, om zijn mede-arbeiders te zijn. Nou de eerste gemeente geloofde dit ook.
En zij gebruikten een term om duidelijk te maken wat ze over Gods plan wilden vertellen aan de wereld. En die term is evangelion. Of in het Nederlands evangelie.
Maar wat is het evangelie? Ik geloof vandaag de dag dat het zo belangrijk is dat we een complete voorstelling van het evangelie kunnen uitleggen aan de mensen om ons heen.
Ik denk dat het tijd is dat veel mensen die achtergronden die ze vroeger hadden niet meer hebben. Dus er zijn veel meer voorvragen waar we vroeger van konden uitgaan dat mensen het wel wisten.
Het is ook mijn persoonlijk verlangen om aan mensen een goede, complete presentatie te geven van wat het evangelie is. Voordat mensen een keuze kunnen maken. Het is als het ware dat je in de levens van sommige mensen een nieuw fundament mag bouwen.
Gebaseerd op het evangelie. We proberen dat nu in aanwerongen te doen bij een aantal mensen met een islamitische achtergrond. Ja, dan moet je echt helemaal opnieuw beginnen.
Dan moet je als het ware een nieuw huis bouwen naast het oude. En dan kun je ze uitnodigen om in dat nieuwe huis te gaan wonen. Om het zo maar te zeggen. Dus dat doen we dan met de Al-Masira cursus.
Of in andere streken waar je misschien niet met moslims in contact bent. Maar dan kun je het met de Alfa cursus doen. Maar een complete presentatie van het evangelie is in deze tijd heel belangrijk.
Maar wat je vaak hoort is ongeveer zoiets. Iedereen doet wel verkeerde dingen of ervaart verkeerde dingen. En Jezus houdt van je. En hij is gekomen om dat voor jou op te lossen door te sterven aan het kruis.
En als je dat offer accepteert dan mag je naar de hemel als je sterft. Nou ik zeg niet dat dat het evangelie niet is. Het is het ook. Maar het is niet compleet.
Het evangelie dat gebracht wordt is veel groter. En heeft een veel diepgaandere impact. Ten eerste omdat ik denk dat het evangelie altijd begint met de Heerde God zelf en zijn eer.
En niet met de zonde. Dat is de gevolg daarvan. Maar het begint bij Gods eer. Het tweede dat belangrijk is. Is dat we niet enkel moeten denken dat het evangelie er is om jou uit de problemen te houden.
Nee. Ik denk dat het Gods reddende kracht is die veel verder doorwerkt. Het heeft een diepgaande impact op je persoonlijkheid, op gezinnen en zelfs op de hele maatschappij.
Ten derde denk ik ook dat het evangelie niet alleen maar iets is om een ticket naar de hemel te krijgen. Het is niet alleen maar iets wat relevant is voor na je dood. Nee, het werkt nu al door in je leven.
En ten vierde denk ik ook dat we het evangelie niet kunnen vertellen zonder de opstanding erbij te benoemen. De opstanding van de Heer Jezus en uiteindelijk van onszelf. Nou, daar heb ik al eens een keer in een voorgaande overdenking over gehad.
Dus dat laat ik misschien een beetje rusten. Maar die toekomstige hoop is een cruciaal onderdeel van het evangelie. Oké, ik begrijp natuurlijk ook wel dat als je in de lift staat en je wat evangelie aan je collega uitlegt, dat je dan niet zoveel tijd hebt. Dan neem je een kortere versie misschien.
Maar toch denk ik dat we elkaar moeten trainen om die complete voorstelling uit te kunnen leggen. Het is tijd dat we als christenen dat kunnen vertellen aan de mensen om ons heen.
En ik hoop dat je aan het eind van deze overdenking, als je daar nog niet toe in staat bent, daar beter toe in staat bent. Dat is eigenlijk het doel van deze overdenking.
We gaan dus een poging doen om een complete beeld te schetsen. En allereerst wil ik dan stilstaan bij de vraag, waar komt die term, dat woord evangelie, nou eigenlijk vandaan?
Waarom hebben ze dat gebruikt? En dan zullen we toch ook om een stap verder te komen en te kijken hoe de apostelen en de gemeente het uitwerkte in hun tijd, moeten gaan naar de Romeinenbrief.
De Romeinenbrief is de brief die het evangelie op meest systematische manier uitwerkt. Maar het is ook de brief die het woord evangelie het meest noemt van alle brieven en bijbelboeken die we hebben.
Dus daar kunnen we niet omheen. Goed, we gaan een poging doen vandaag. We hebben deze tekst al net gelezen, van Jezaja.
Ik denk dat de term evangelion voortkomt uit twee bronnen die de eerste christenen hadden. De eerste bron, dat was eigenlijk de Griekse en de Romeinse cultuur zelf.
Zij gebruikten het woord evangelion of evangelie om fundamenteel nieuw nieuws te brengen. Bijvoorbeeld als de keizer was gestorven en er een nieuwe keizer was.
Of als er een oorlog was gevoerd en er was vrede gekomen, dan gebruikten ze het woord evangelion om die nieuwe werkelijkheid aan te kondigen. En daarom geloof ik ook dat als we het evangelie vertellen, dan gaat het om fundamenteel nieuws.
Het gaat niet om een nieuwtje, het gaat niet om een advies, het gaat niet om een leuk weetje. Er zijn ook christenen die het evangelie zien als goede raad, van zo en zo moet je leven.
Maar dat is het niet. Het is goed nieuws. Het is goed nieuws. Het geeft een nieuwe werkelijkheid en als je dat tot je door laat dringen, dan is de wereld nooit meer hetzelfde als het daarvoor was.
De tweede bron van het woord evangelie is belangrijk om te weten wat het evangelie dan is. Wat het goede nieuws dan is. Wat is dan die nieuwe werkelijkheid? En dat is Jezaja hoofdstuk 61.
Daar staat het goede nieuws. En dat is ook in de tijd van het Nieuwe Testament vertaald met natuurlijk evangelion. Dus dit is een oud-testamentische bron die de Heer Jezus zelf heeft gebruikt.
En de Heer Jezus last dit niet voor niets voor bij de start van zijn bediening. Het is een boodschap van vrijlating, van herstel, van vrijheid en van genade.
En het is ook een boodschap voor armen, voor gevangenen, voor blinden en onderdrukten. En Jezus las deze woorden voor en hij zei toen, Vandaag is deze schrifttelling, schrifttekst die jullie gehoord hebben, in vervulling gegaan.
Dat was het nieuws dat hij bracht. En het evangelie is dus ook dat God is gaan doen wat hij al die eeuwen al had beloofd.
In de Heer Jezus Christus. Er was een nieuwe stap gezet. En om te begrijpen wat die nieuwe stap is, en hoe de apostelen die uitbrachten, zullen we dus moeten gaan naar de Romeinenbrief.
Ik wil jullie eerst een korte inleiding op de brief geven. Het bijzondere van de gemeente in Rome was dat die eigenlijk niet gesticht is door een apostel of door Paulus.
In ieder geval voor zover we weten. De meesten gaan er vanuit dat er pelgrims waren op die eerste Pinksterdag. Joodse pelgrims die naar Jeruzalem waren gekomen. En zij hebben het evangelie gehoord.
En zij hebben het meegenomen terug naar Rome. En daar hebben ze het evangelie gebracht in de synagoge. En ontstond er een Joodse christelijke beweging.
Nou je snapt natuurlijk wel, dat heeft tot conflicten geleid. En de ene groep Joodse mensen wilde het houden zoals het was. En de andere die hadden het evangelie gehoord.
En ze wilden in die nieuwe werkelijkheid ook gaan leven. Er is een schrijver, een Seutonus, dat is de geschikschrijver van Claudius, keizer Claudius.
En die vermeld dat de Joden in Rome zoveel ruzie kregen om ene Christus. En er zijn veel bijbelgeleerden die denken dat dat Christus is. Dus dat ze zoveel ruzie kregen om Christus.
En Claudius die kon niet anders dan dat hij zei van nou dan verband ik alle Joden uit Rome. Dus dat heeft hij gedaan. En zo zijn de Joodse gelovigen verspreid over het hele Rijk.
Jullie kennen misschien nog wel Priscila en Aquila. Dat waren twee Romeinse gelovigen die Paulus ontmoette in Korinthe. Maar goed, de keizer stierf en alle Joodse mensen gingen weer terug naar Rome.
En ook de Joodse christenen. We lezen bijvoorbeeld in Rome dat Priscila en Aquila een gemeente bij hun aan huis in Rome hadden. Zij waren dus ook teruggegaan. Maar wat was er gebeurd in die tussentijd?
Er waren heidenen ook tot geloof gekomen en die hadden een gemeente onder de heidenen gesticht. En die was goed gegroeid. En die waren niet gewend dat alle Joodse gebruiken aan de besnijdenis, de feesten en de maaltijd gebruiken die ze hadden.
Nou je snapt natuurlijk wel dat leidde tot een conflict. De Joodse christenen wilden zich aan de Joodse gebruik houden. De heidense christenen hadden een manier gevonden om Jezus te dienen in hun cultuur.
Dus er was een botsing. En het leidde tot partijschap en scheuring. Nou ik denk dat voor Paulus de eenheid tussen Jood en Heiden in de Heerde Jezus cruciaal is.
Het is cruciaal omdat juist in de Heerde Jezus kloven kunnen worden overbrugd die mensen niet kunnen overbruggen. Kloven tussen God en mens.
Kloven tussen hemel en aarde. Kloven tussen mannen en vrouwen. En ook kloven tussen volken. En daarom besluit Paulus een brief te schrijven.
Hij is nog in Korinthe. En hij wil met de collecte die hij heeft ingezameld terug gaan naar Jeruzalem. Om daarna naar Rome te komen. En door te reizen naar Spanje. En om dat probleem te adresseren.
Wil hij alvast zich een brief schrijven waarin hij zichzelf introduceert. Het probleem bespreekbaar maakt. En wil laten zien dat Jood en Heiden beiden de Heerde Jezus nodig hebben.
En daarom kunnen we misschien ook wel begrijpen. Dat deze Romeinenbrief zo systematisch is opgezet. Hij is zo gestructureerd opgezet. Heel anders dan de andere brieven die Paulus heeft geschreven.
En je kunt ook keer en keer in terugvinden dat hij iets vertelt aan de Heidenen. En hij vertelt iets aan de Joodse mensen. En elke keer probeert hij dat bij elkaar te brengen.
En dat is, denk ik, deze morgen ook een les voor ons allemaal. Gemeente zijn, dat doe je niet. Met mensen met dezelfde sociale achtergrond. Met hetzelfde karakter of dezelfde cultuur.
Nee, net zoals jij niet zelf hebt mogen uitkiezen in welk gezin je bent opgegroeid. Hebben we misschien ook niet altijd de keuze om te kiezen met wie wij samen een gemeente vormen.
Dat hebben we met elkaar te doen. En in de Heerde Jezus mogen kloven overbruggen. En dat samen doen is al een groot getuigenis. Er zijn in onze maatschappij niet zoveel plekken waar dat nog gebeurt.
We leven vrij veel langs elkaar heen. Maar in de gemeente mag dat anders zijn. Goed, laten we dan nu eens kijken naar het eerste hoofdstuk van de Romeinenbrief.
Laten we dat eens doen met die kennis die je nu hebt in je achterhoofd. Paulus was dus nog niet bekend in de gemeente in Rome. Dus hij moest zichzelf eerst maar eens introduceren.
En hij schrijft als eerste, ik ben Paulus. Saulus, dat was de heidense equivalent van zijn Hebrauwse naam, Saulus. Hij is een jood die een heidense naam aanneemt.
Dat is al de eerste brug die hij wil slaan tussen die twee. Dat is bijzonder. Dat deed je niet zomaar. Dan zegt hij, ik ben een dienaar of ik ben een slaaf van Christus.
Hij zegt niet, ik ben een wetsgeleerde. Ik ben een Romeins staatsburger. Dat zegt hij allemaal niet. Nee, hij zegt, ik ben een slaaf. Ik ben gekomen om te dienen.
Dan zegt hij ook nog eens, ik ben genoepen en uitgekozen. Ik ben een afgezand. Ik ben een apostel. Hij zegt, ik ben afgezonderd met een speciale opdracht.
Die moet ik uitvoeren. En wat moet ik dan doen? Ik moet het evangelie verkondigen. Het goede nieuws. En ik denk dat deze houding van Paulus, dat we daar al wat van kunnen leren.
Hoe die, als het ware, die mensen tegemoet kwam. Hoe die kwam om te dienen. Dat is de houding die we ook vinden bij de Heerde Jezus. Dat hij na ons toe kwam te dienen. Dat is de manier waarop je het evangelie kunt uitleven.
En dan komt hij al eigenlijk bijna direct tot de kern van zijn brief. Ik heb een kleurtje gegeven waar hij het woord evangelie gebruikt. Gelijk drie keer. En het gaat over het evangelie over de zoon.
De eerste keer in dit stukje vind je dus dat Paulus een verband legt tussen het evangelie en God. De tweede keer legt hij het verband tussen de zoon, het evangelie en de zoon en de heilige geest.
En de derde keer legt hij het verband tussen de lezers van de brief en het evangelie. Paulus zegt dat hij geroepen is om het evangelie te verkondigen in vers 1.
Het is niet het evangelie van Paulus, maar het evangelie van God. En daarmee linkt hij als het ware dat woord direct aan de missie en de plan van God. En Paulus plaatst zichzelf eigenlijk in de lijn van de profeten die altijd al het nieuws van God hebben gebracht.
Hij zegt eigenlijk dat het evangelie verbonden is met het handelen van God. God is de initiatiefnemer. Hij heeft voor het goede nieuws gezorgd.
En hij zorgde dat het tot ons kwam via de schriften, maar het gaat over de heer Jezus, de zoon. Het goede nieuws is niet alleen dat de heer Jezus de Messias is, maar ook dat hij de zoon van God en onze heer is.
Jezus was als mens en nazaat van David, maar hij was ook de zoon van God. Die beleidenis staat hier gelijk. Paulus zegt ik ben een slaaf, maar hij zegt gelijk Jezus is de heer.
De verhouding is duidelijk. En Jezus heeft ook keer op keer gezegd, ik ben de zoon van God. Maar door de opstanding bewees hij dat ook. Daarom staat dat ook hier in de tekst.
En daarom is hij met macht bekleed door de Heilige Geest. En Paulus wilde ook dat dit goede nieuws bij alle volken terecht kwam. Als dat niet was gebeurd, hadden jij en ik hier niet gezeten.
Denk ik. De reden van God om Paulus erop uit te sturen is dat God wilde dat de mensen gehoorzaam zouden worden. Aan God staat hier.
Het is om willen van de naam van God. En daarmee begint ook het evangelie Paulus weer bij de eer van God. Het is belangrijk om te beseffen dat in alles God in eerste instantie altijd zijn eigen eer zoekt.
Dat vinden wij van mensen raar, maar voor God is dat niet raar. Het is rechtvaardig dat we zien dat God de mooiste is, de grootste, de sterkste en dat hij zijn plannen waar maakt.
Ik denk dat als we vanuit dat standpunt naar het evangelie kijken, dat we dan een stap verder kunnen gaan. Want dan kun je ook zien dat het Gods eer ten na is om zijn schepping verloren te laten gaan.
Dat zijn schepping vast blijft zitten onder de zonde. En daarom, om Gods eigen eer, heeft hij jou en mij betrokken in zijn plan en wil hij jou en mij redden en zelfs de hele schepping daarbij.
Goed, hoe vouwt zich dat dan uit in de Romeinenbrief? Als je de Romeinenbrief goed bekijkt, dan kun je zien dat het middenstuk tussen de intro en de slot eigenlijk vier aspecten van het evangelie probeert uit te leggen.
Het eerste is dat het evangelie Gods redder de kracht openbaart. Dat vind je in hoofdstuk 1 tot 4. Het tweede is dat het evangelie vertelt dat God voor een nieuwe mensheid komt.
Het schept een nieuwe mensheid. Het derde is dat God ook de belofte aan Israël vervult. En als je de brief analyseert, dan is dat de climax van de brief.
Dat is het hoogtepunt van de brief. Er zijn ook veel bijbeluitleggers die dat maar een irrelevant intermezzo vinden, maar ik denk dat hoe zoveel Paulus dat stuk opbouwt, is de kern van de brief.
En dan het laatste stukje is dan dat de evangelie dus eenheid brengt in de gemeente. Paulus legt dat keer op keer dus zo uit dat het voor Jood en Heiden, ja, eigenlijk waar het bij elkaar wordt gebracht.
In het eerste stukje, daar zegt Paulus, oké, het is Gods redder de kracht, maar let op, beide hebben de genade van de Heer Jezus nodig. Jood en Heiden. En in het tweede stuk, waar het gaat over de nieuwe mensheid, er zijn beide gestorven in Adam en ze komen tot leven in Christus.
Jood en Heiden. En ook als je dat derde stuk ziet, dat God zijn belofte aan Israël vervult, is dat ook de opdracht van Heidenen. Stop nou met je misplaatste opvattingen over Joden.
En neem je verantwoordelijkheid, maak hen jaloers op de rijkdom van het evangelie. En weet dat de gemeente Israël niet vervangen heeft. En het laatste is dus dan de conclusie.
Ook voor Jood en Heiden, laat je niet verwijderen van elkaar. Vorm een eenheid. Dat is belangrijk. Om het evangelie uit te leveren. Goed.
Ik wil nu in een wat hoog tempo door deze vier elementen heen gaan. Zodat je ook iets begrijpt van de structuur en de opbouw. De hoofdgedachte en de kerntekst.
En ook de toepassing daarvan voor je leven. Zodat je besef hebt hoe die Romeinenbrief in elkaar zit. En daarmee hoop ik je dan ook aan te moedigen om als je op vakantie bent. Of voor je teentje op je stoel zit, om die brief eens helemaal te lezen.
En hem is goed tot je te laten doordingen. Want het is zo'n geweldig mooie brief. Het eerste stukje. Romeinen 1.
En tot en met hoofdstuk 4. Ik heb er een kerntekst bij gehaald. Daar zie je dat Paulus al direct met de deur in huis valt. Hij zegt eigenlijk drie keer want.
Drie keer omdat, zeg maar. En die geven een antwoord op een aantal vragen natuurlijk. Want, voor dit evangelie schaam ik mij niet.
Want, het is Gods reddende kracht voor alle die geloven. Voor Joden in de eerste plaats, maar ook voor alle andere volken. Want, in dit evangelie openbaart Gods gerechtigheid zich immers van begin tot eind door geloof.
Zoals ook geschreven staat. De rechtvaardige zal leven door geloof. Waarom wil Paulus het evangelie aan de Romeinen verkondigen?
Nou, hij schaamt zich niet. Waarom schaamt hij zich niet? Nou, het is Gods reddende kracht. Waarom is het Gods reddende kracht? Omdat God de mens kan rechtvaardigen als hij vertrouwt op het verlossingswerk van de Heer Jezus.
Dat is het ritme dat je hier vindt in deze tekst. En ook wij hoeven ons niet te schamen voor het evangelie. Maar dat kan kennelijk wel.
Dat is mogelijk. Als Paulus dat doet, dan zou het zomaar kunnen dat u daar ook wel eens last van heeft. En dan is het ook belangrijk dat wij hem allemaal voor ogen houden.
Dat het evangelie over Gods reddende kracht gaat. Het is de kracht van God om te verlossen. Een andere manier is ons niet geopenbaard. Dat is belangrijk om te beseffen.
Dat geeft je moed om je niet te hoeven schamen voor het evangelie. En dan is de vraag natuurlijk, verlossing van wat dan? Nou, als je dat leest in Romeinen hoofdstuk 2, dan kom je er al gauw achter.
Dat God je wil verlossen van zijn toorn en zijn oordeel. Gods toorn is nu. Dat is tegenwoordige tijd. Gods oordeel en straf komen later. Later.
Het is als een ouder die ziet dat een kind iets doet wat niet mag. Dan ben je boos. Maar de straf en het oordeel komen later. Zo ziet God dat de mensheid afwijkt.
Ze zijn in opstand gekomen. Ze willen niet meer God de eer geven. En ze willen eigenlijk hun eigen normen bepalen.
En God speelt geen rol meer in deze maatschappij. En daarvan is de toorn van God gekomen. En in dat hoofdstuk staat dat, oké, jullie willen het zonder mij doen.
Dan zul je ook de consequenties daarvan ondervinden. Dat is eigenlijk de kernboodschap van hoofdstuk 2. En dat is geen goede boodschap voor deze maatschappij. Dat betekent dat we onder de macht van de zonde zijn.
En daarom is er een reddende kracht nodig. Het enigste manier waarop de achteruitgang stop kan worden, is dat God zelf ingrijpt.
En dat vind je dan terug in hoofdstuk 3, verder uitgewerkt. Hij zegt eerst nog, ook als jij religieuze maniertjes hebt, of Joodse mensen, als jullie je aan de wet proberen te houden, het gaat je niet helpen.
Je hebt een andere manier van redding nodig. En dat vind je dan in hoofdstuk 3. En in vers 21 staat heel duidelijk dat het niet gaat om onze prestaties, of onze inspanningen, maar dat het gaat om die van Jezus.
Maar nu is Gods gerechtigheid zichtbaar geworden. God geent vrijspraak op grond van het geloof in Jezus Christus en alle die geloven. Er is geen onderscheid.
Want iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God. En iedereen wordt uit genade rechtvaardig verklaard om niet, dankzij de verlossing door Christus Jezus. Jezus is door God aangewezen om door zijn dood het middel van verzoeding te zijn, voor wie gelooft.
En als je dan verder blaast in hoofdstuk 4, dan zie je dat Paulus alvast laat zien dat dat hele idee van rechtvaardiging op grond van geloof al bestond ten tijde van Abraham.
We hebben vanochtend bij de opening al over Abraham gelezen. Abraham geloofde God en dat was al voordat de wet of de besnijdenis er was. En daarmee biedt deze uitleg van Paulus een basis in het oude testament.
Jood en heiden kunnen nu samen kinderen van Abraham zijn door te leven vanuit geloof. Het tweede stuk gaat dan over het idee dat de genade of dat de evangelie veel verder reikt dan alleen dat je gered bent.
Nee, het ruikt niet dat je alleen maar gered bent van Gods toorn. Nee, het evangelie wil je eigenlijk een totaal andere manier van leven aanreiken. En dat vind je in hoofdstuk 5 tot en met 8.
Ik heb jullie al gezegd dat om gered te willen worden, om verlost te willen worden, is er een gelijke behandeling.
Iedereen moet op dezelfde manier gered worden. Er is geen verschil. We zijn allemaal afhankelijk van Gods genade. Wel nu, deze gelijke behandeling maakt ook dat we een gelijke basis hebben om een nieuwe start te maken.
Een nieuwe start voor een nieuwe mensheid. Hoofdstuk 5 legt dat denk ik heel duidelijk uit, dat de hele mensheid als een gemeenschappelijke basis adem had en dat de nieuwe mensheid als gemeenschappelijke basis de Heerde Jezus heeft.
De nieuwe adem. Maar de genade reikt verder dan de overtreding. Dus niet alleen dat je gered bent, maar er komt een nieuw feit over de evangelie.
Als door de overtreding van één mens, dat is dan adem, alle mensen moesten sterven, is het des te zekerer dat de genade van God het geschenk, dat we danken aan die ene mens, Jezus Christus, aan alle mensen overvloedig geschonken wordt.
Dit geschenk gaat het gevolg van de zonde van één mens verder te boven, want die ene overtreding heeft tot veroordeling geleid, maar de genade die na talloze overtredingen geschonken werd, tot vrijspraak.
Als de dood kon gaan heersen door de overtreding van één mens, is het des te zeker dat allen die de genade en de vrijspraak in zo'n overvloed hebben ontvangen, zullen heersen in het eeuwige leven dankzij die ene mens, onze Jezus Christus.
Dat eeuwige leven is niet alleen een oneindig lang leven, het is eigenlijk een compleet nieuwe kwaliteit van leven. Die nieuwe schepping is in zekere zin nu al begonnen, maar zal natuurlijk tot zijn volmaaktheid komen als de Heer Jezus terugkomt, als de opstanding heeft plaatsgevonden.
Het opstandingsleven dat de Heer Jezus heeft gehad, dat deelt Hij als het ware met jullie en met mij. En daardoor is het mogelijk geworden dat wij kunnen heersen over de zonde, in plaats van de zonde over ons.
Het geeft u en mij een nieuwe status. We zijn geadopteerd in een nieuw huisgezin. We zijn Gods kinderen. Het geeft u een nieuwe familie.
We vormen samen een nieuw huisgezin. De gemeente bestaande uit Jood en Heide. En het geeft ons een nieuwe toekomst. En omdat we nieuwe mensen zijn en omdat we een nieuw leven hebben, is het dan ook belangrijk om te bezuifelen hoe we dat nieuwe leven moeten leiden.
En daarover gaat Paulus in hoofdstuk 6, daar spreekt hij met name tot de heidenen, en in hoofdstuk 7 spreekt hij met name tot Joodse mensen. Hij zegt in hoofdstuk 6, weet je nog dat je gedood bent?
Weet je dat je dan een nieuw leven hebt gehouden? Leef dan ook zo. Leef naar de status die je ontvangen hebt. Van niet terug in oude dingen. En hij zegt in hoofdstuk 7, gaat hij in over de betekenis van de wet.
Dat was natuurlijk een vraag die Joodse mensen hadden. Wat moeten we nog met die wet? En dan wil hij laten zien dat die wet op zich wel goed was. Maar het grote probleem is dat hoe meer regels je verzint, hoe groter de kans is dat je die overtreedt, hoe verder je vastloopt.
En voor beide is het antwoord op die vraag, hoe moeten we dan leven? Hoofdstuk 8. Hoofdstuk 8 geeft ons die betere weg. Dat is het leven dat je door de Heilige Geest hebt ontvangen.
Het helpt je om van binnenuit te veranderen, in plaats van allerlei regels proberen na te leven. Gods Geest helpt je om een leven te leiden, waarmee je God wel kan eren.
En Gods Geest stort zijn liefde in jou uit, waardoor je anders naar mensen kan kijken, waardoor je anders met elkaar om kan gaan, waardoor je in elkaar het werk van de Heer Jezus kan zien.
En als je het werk van de Heer Jezus in elkaar ziet, dan kan je toch een eenheid vormen? Dan is dat toch wat ons eenmaakt? En zo werkt Gods reddende kracht in een nieuwe schepping, in onze levens, in een nieuwe mensheid.
En hoofdstuk 8 laat ook zien dat dat ooit eens zal leiden tot een hele nieuwe schepping. Een vernieuwde hemel en een vernieuwde aarde, uiteindelijk. En dan komen we bij het derde gedeelte.
Het punt van Paulus, dat het evangelie ook Gods belofte aan Israël vervult. Dat is een belangrijk punt voor Paulus. Paulus begint daarbij met eerst zijn enorme pijn daarover te delen met ons.
Hij had bijna wel van Christus gescheiden willen zijn terwille van dat volk. Daarmee praat hij als het ware, net zoals Mozes bidt en pleit voor dat volk. Ik wil jullie er ook op wijzen dat hij vanaf dit moment het woord Israël gebruikt.
Daarvoor heeft hij het alleen maar gehad over Joden. Dus ik denk dat deze passages niet alleen gaan over de volken die terugkeerden uit de ballingschap, maar over het hele volk Israël, alle stammen.
Paulus wil daarbij ingaan van ja, is Gods plan dan mislukt? Is God op start weggegaan met het volk Israël?
En ja, is het dan mislukt en is hij daarom maar met de heidenen doorgaan? Nou, Paulus antwoord daarop is dat het God nooit uit de vingers loopt. Gods plannen mislukken niet.
Het is Gods eer tena. Hij zal uiteindelijk ook het volk Israël redden en bij zich brengen. Dat is het centrale karakter van God. Wat hij begonnen is, maakt hij af.
Hij is begonnen met Israël en hij is nu verder doorgegaan met de heidenen. Het was altijd al Gods plan om verder te gaan. Hij heeft Abraham geroepen, altijd al, om tot zegen te zijn voor alle volken.
Het is als het ware dat Paulus zegt, Israël heeft wel voorrang, maar niet per se Gods voorkeur. Dat is belangrijk om vast te houden. Het gaat hem om de wisselwerking tussen Jood en heiden.
En dat legt hij dan uit door in hoofdstuk 9 in te gaan op hoe Israël was in het verleden. In hoofdstuk 10 hoe Israël was in het heden. En in hoofdstuk 11 hoe het zal zijn voor Israël in de toekomst.
De centrale les erbij is dat je wel een nazaat van Abraham kan zijn, maar dat maakt je nog niet per se een erfgenaam van de belofte. Daarvoor heeft God zijn eigen keuzes gemaakt.
Hij wil dat je leeft, gelooft zoals Abraham. Dat is veel belangrijker dan dat je nazaat bent. Dat brengt ons ook bij Israël in het heden.
Het kan wel zijn dat de Joden destijds de Heer Jezus hebben verworpen. Het kan wel zijn dat zij de gerechtigheid van God niet hebben gezien en hun eigen gerechtigheid zijn nagegaan streven.
Maar hun verwerping heeft ertoe geleid dat het evangelie bij ons kon komen. Hun verwerping heeft uiteindelijk geleid tot het offer van de Heer Jezus.
En dat zou ons als heidenen met dankbaarheid moeten vervullen. Hun geschiedenis is onze Bijbel. Uit hun is de Heer Jezus voortgekomen.
En daarom mogen wij ook allemaal meewerken om het Joodse volk bij de Heer Jezus te brengen. Om ze als het ware in Paulus woorden jaloers te maken. Om te laten zien hoe groot het evangelie is, hoe het onze levens heeft veranderd.
Om hen te laten zien dat God echt met ons bezig is. En dat is de opdracht die wij dan hebben. En we mogen dus nooit denken dat Gods plan met Israël is afgedaan.
Hij zal verder gaan. En dat lees je dan in het laatste stuk van de brief van die Joostukken. En tegen u, afkomstig uit die andere volken, zeg ik. Het is waar dat ik een apostel voor de heidense volken ben.
Maar ik schat mijn taak juist daarom zo hoog. Omdat ik hoop afgunst bij mijn volksgenoten op te wekken. En een deel van hen te redden. Daar zit ook onze taak. En dan eindigt hij met dat laatste stukje.
Als God, toen zij afvallig werden, de wereld met zich heeft verzoend. Zal hij zeker, wanneer zij opnieuw aangenomen worden, leven schenken uit de dood. Of letterlijk leven schenken tussen de doden uit.
Dat gaat over de eerste opstanding. De opstanding van de gelovigen. Dus ook jouw toekomst. Wanneer jij dichter bij de Heere God komt.
Hangt af van de bekering van het volk Israël. Er is een wisselwerking die nog steeds doorgaat. Vergeet dat niet. Zo komen we dan bij het laatste stuk van de punt dat Paulus wilde maken over het evangelie.
Als je nu beseft dat iedereen in de gemeente de Heere Jezus nodig heeft. Dat Jood dat nodig heeft als heiden. Als je begrijpt dat we allemaal in hem een nieuwe schepping zijn.
Als we van elkaar afhankelijk zijn om Gods redding te vinden. Is dat dan niet de sterke basis om één te zijn in de Heere Jezus. De reactie op Gods redding zou eenheid moeten zijn.
Niet eenheid omdat we allemaal theologisch dezelfde standpunten hebben. Geen eenheid omdat we ons exact op dezelfde manier gedragen. Maar omdat de geest ons één maakt in Christus.
Juist eenheid in Christus kan ook verschillen waarderen. Ik denk niet dat de eenheid die de Bijbel leert hetzelfde is als die van het communisme. Zo van allemaal een maop pakje aan.
Weet je wel? Nee. Een Jood mag als hij de Heere Jezus volgt nog steeds Jood blijven. En een heiden hoeft niet alle Joodse gebruiken te kopiëren. We mogen juist waarderen dat we allemaal een eigen rol hebben.
We mogen elkaar oprecht lief hebben daarin. We mogen ons niet uit elkaar te laten drijven door de verschillen die er zijn. Maar we mogen ze uit gebruiken tot eer van God.
En elkaar vergeven. Een gemeenschap die zo leeft. Is denk ik een levend getuigenis van het evangelie. Dat we hier in de Romeinenbrief hebben gevonden.
Het is een demonstratie van de waarheid dat God echt kan redden. En dat is denk ik ook jullie aandeel in zijn missie. Zo kunnen jullie samen God eren.
Goed. Je hebt nu een inleiding op de brief gehad. Ik ben met een raceauto door die brief heen gegaan. Maar dan hoop ik dat je daarmee eens een keer een compleet overview hebt.
Dat je dat helpt om zo'n brief zelf ook beter te lezen. Ik hoop dat het je niet alleen aanwakkert. Maar ik hoop ook dat je het je aanwakt om die brief te lezen. Maar om je ook je niet te schamen voor de evangelie.
Hoe groot en hoe mooi het evangelie is. En om het samen uit te dragen. En je hebt een inleiding gehad op het belang van de evangelie. Ik wil afsluiten met het slot van de climax van de Romeinenbrief in hoofdstuk 11.
In 11 vers 33 staat. Hoe onuitputtelijk zijn Gods rijkdom. Zijn wijsheid. Zijn kennis. Hoe ondergrondelijk zijn oordelen.
En hoe onbegrijpelijk zijn wegen. Wie kent de gedachten van de Heer. Wie was ooit zijn raadsman. Wie heeft hem iets gegeven. Dat door hem moest worden terugbetaald.
Alles is uit hem ontstaan. Alles is door hem geschapen. Alles heeft in hem zijn doel. Hem komt de eer toe tot in eeuwigheid.
Amen.