De ware Iron Dome

Spreker

R. Speelman

Date
July 21, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters hier in de reddingsark.! Prachtig thema hadden de kinderen. Ga je mee?

! God vraagt dat aan ons.! De verhalen die ze behandeld hebben, prachtig tot uiting gebracht.

Ga met me mee, ik wil een God zijn in jullie leven. Laat dat toe. Ga je met me mee? Een vraag vanuit God.

Maar ook vanuit ons moet die vraag zijn aan de Heer. Heer, gaat u met ons mee op vakantie?

De carven is geladen. Ja, we moeten een bepaald gewicht in het oog houden. We kunnen niet teveel nemen, maar voor u is er plek.

Bijbeltje? Ja, zeker. Dat ligt in de carven. Gaat u met me mee? Als ik vlieg naar Mallorca? Ja, 20 kilo mogen we meenemen.

Niet meer. Strenge controles op Schiphol. Voor u heb ik altijd een plekje. Ik heb zelfs een paar tractaten in mijn koffer meegenomen.

Om uit te delen. Onderweg. Misschien mijn buurman in het hotel. Of iemand die ik op het strand ontmoet. Gaat u ook met mij mee op vakantie.

Want de ware recreatie ligt niet in het zwembad of het strand of het paella eten, sangria drinken en lekker in je lichtstoel zitten.

Maar de ware recreatie is en blijft bij hem. Wij zijn wedergeboren. Gerecreëerd.

Niet uit vergankelijk zaad, maar uit het onvergankelijke zaad. Zijn woord. Laten we dat meenemen. Heer, gaat u met mij mee.

Ik ga op vakantie. Ik wil uitrusten. Ik wil bijtenken. Ik wil recreëren. Maar dat is alleen maar mogelijk. Bij hem.

Laten we dat niet uit het oog verliezen. Heel fijn met u Gods woord te openen. U bent het van me gewend.

Ik heb een powerpoint voorbereid. Die komt dan ook tevoorschijn. Waar wil ik het vanochtend over hebben?

Ik was gisteren wel geschrokken door het nieuws op het journaal dat Tel Aviv weer bestookt is met een drone.

Die door wist te dringen door het geheime wapen van de Israëli's. De Iron Dome. En ja, dat is enorm schrikken voor dat volk.

Israël. Zo plotseling een drone. Hij werd afgevuurd vanuit Jemen. De Houthis hebben het opgeëist.

Deze aanval. En dan ook gelijk weer. Nou, u heeft het ook wel beslist gehoord. Die luchtaanval van de Israëli's. Als antwoord op de honderden drone aanvallen van de Houthis.

De Israëli's hebben teruggeslagen. Een havenstad in Jemen is aangevallen. Ik wil spreken over de ware Iron Dome.

De ware Iron Dome. Voor Israël. Maar ook voor ons. En ja, wij behoren ook tot Israël.

De wilde olijfboom. Geënt op de edele olijfboom. Geënt samen in Christus.

Toegang hebbende tot dat heerlijke fundament. De wortels. De sappige wortels. Die God wil zijn.

Voor zijn schepping. Voor zijn volk. Dat is het. De ware Iron Dome voor Israël. Ook voor ons. We gaan een tekst lezen.

Daar beginnen we mee. Een psalm. Psalm 91. Daar lezen we een paar versen uit. En dan staat er.

Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten. Zal overnachten in de schaduw van de Almachtige.

Hoe heeft u overnacht? Hoe heeft u geslapen? Er is een mogelijkheid om goed te kunnen slapen.

Er is een mogelijkheid voor ons allen. Om goed te kunnen overnachten. Ja. Ook al word je vaker wakker. En moet je naar de toilet.

Ook al word je wel eens overvallen. Dat je echt niet kan slapen. Sta dan op. Ga de donkere zitkamer in. Doe geen licht aan.

Neem een kussen. En leg dat voor de zitbank. En ga op je knieën. En ga in gebed. Overnachten onder de vleugels van de Allerhoogste.

Zijn schuilplaats heel bewust zoeken. Hem plek geven in je leven. Iedere dag. Ga je met me mee.

Verder gaan we met de tekst. Ik zeg tegen de heren. Mijn toevlucht. En mijn burcht. Mijn God.

Op wie ik vertrouw. Want hij zal u redden. Van de schrik van de vogelvanger. Van de zeer verderfelijke pest.

Nu zit hij mij een beetje te pesten. Hij doet. Oh. Ja. Nou. Even kijken. Aanzetten. Hij zal u beschutten.

Met zijn vlerken. Onder zijn vleugels. Zult u de toevlucht nemen. Zijn trouw is een schild.

En een panzer. U zult niet vrezen. Voor het beangstigende van de nacht. Voor de pijl die overdag aankomt vliegen.

Voor de pest die in het donker rondgaat. Voor het verderf dat midden op de dag verwoest. Omdat hij liefde voor mij opgevat heeft.

Zegt God. Zal ik hem bevrijden. Ik zal hem een veilige vesting zetten. Want hij kent mijn naam.

Hij zal mij aanroepen. En ik zal hem verhoeren. In de benauwdheid zal ik bij hem zijn. Ik zal hem eruit helpen.

En hem verheerlijken. Ik zal hem met lengte van dagen verzadigen. Ik zal hem mijn heil doen zien.

Psalm 91. Het is niet helemaal bekend wie die psalm geschreven heeft. Ja, de eigenlijke auteur. Dat is hij.

Geïnspireerd is het. Door zijn geest. Een mens heeft God gebruikt om deze woorden op te schrijven. Men denkt dat het waarschijnlijk David is.

Of Mozes zou het ook kunnen zijn. Of Hiskia. Zo die drie worden gezien bij deze psalm 91. De ware Iron Dome.

Iron Dome. Jullie weten allemaal wat daarmee bedoeld wordt. Het geheime wapen van de Israëli's.

We kunnen er niet lang over praten. Want het is geheim. Dat willen we niet verklappen. Maar de Iron Dome. Ja, een heleboel landen zijn er jaloers op.

Dat is het geheime wapen van de Israëli's. Misschien is het nog in ons geheugen toen Iran daar al die raketten, al die missailles en projectielen afvuurde op Israël.

Wel 300 stuk waren dat die allemaal opeens werden afgevuurd uit verschillende locaties.

De Iron Dome. Het geheime wapen van de Israëli's. Speelde een belangrijke rol. Om al die vijandelijke projectielen uit de lucht te schieten en de bevolking te beschermen.

Ja, ze werden van verschillende locaties afgeschoten. Israël omringd door vijanden. Iran natuurlijk.

De Houthis in Jemen die ondersteund worden door Iran. Groeperingen in Syrië. Libanon. Ook vanuit Irak werden raketten gestuurd richting Israël.

Het ging over Jordaans grondgebied. Israël omringd door vijanden. Die raketten en projectielen op ze afvuren.

De Iron Dome heeft drie belangrijke systemen. Nummer 1. Het radarsysteem.

Om raketten die worden afgevuurd. Drones die onderweg zijn. Te detecteren. Het radarsysteem. Dan heb je het battlefield control systeem.

Dat bepaalt wat voor een projectiel is. Welke richting die opgaat. En wat voor een gevaar dat betekent. En dan heb je ook het systeem om Tamir missiles af te vuren.

Die dan de vijandelijke projectielen tegemoet komen. En als ze in de buurt zijn. Boom. Ontploffen ze. En daarmee ook het vijandelijke projectiel.

Het is een heel duur systeem. En al die aanvallen. Telkens weer. Kost Israël. Heel veel geld.

En de vijand weet dat. En de vijand weet dat Israël dat niet eeuwig kan volhouden. Ja. Nare situatie.

Israël die vertrouwt op de Iron Dome. Het schild wat ze hebben. Om het land en de bevolking te kunnen beschermen. Maar ook de bondgenoten die ze nog heeft.

Amerika. Maar hoe lang zal dat nog zijn? He. En het is hartverscheurend. Als je nu al ziet.

Dat de wereld zich verenigt. Tegen Israël. Het is hartverscheurend om te zien. Het tribunaal in Den Haag. Wat ze daar met hun uitspraken.

Richten. Over Israël. Het is hartverscheurend. Ja. Heel triest. Ik wil dit woord lezen.

Matthäus 23. Vers 37. Daar spreekt God. De Heer Jezus.

En dan staat er in de tekst. Jeruzalem. Jeruzalem. Weg Nun om payments provided by Jews in Daniel再 lạierde voor mij schomen.

Heb ik uw kinderen bijeen willen brengen op de wijze waarop een hen zijn kuikens bijeenbrengt onder haar vleugels.

Maar u hebt niet gewild. Dat is een les die Israël moet leren. Dat is een les die ik telkens weer moet leren.

Niet op eigen schild, op eigen kracht, op eigen kennis, op bondgenoten te vertrouwen.

Maar dat je zegt, de Heere, Hij is mijn schild. De Heere, Hij is mijn toevluchtsoord.

De Heere, Hij alleen, is mijn schuilplaats. God wil een God zijn voor u en mij.

En dat wordt hier uitgebeeld met een hen die zijn kuikens vergaart en beschermt onder haar vleugelen. God wil zijn vleugelen uitstrekken over mij, over u.

Als wij aangevallen worden door vuurige pijlen, door projectielen die op ons afgevuurd worden. God wil een schuilplaats zijn voor zijn volk.

En zolang Israël vertrouwt op de Iron Dome en Amerika en de bondgenoten, Israël moet leren zijn vertrouwen te zetten op God.

Hem aan te roepen. En dat zal ook gebeuren. God is een vader die geduld heeft met zijn kinderen.

En die zijn kinderen ook tuchtigt. Israël moet nog een zware tijd tegemoet gaan. Om de les te leren.

Alleen op Hem te vertrouwen. Alleen bij Hem de ware Iron Dome te zien. Jacobs benauwdheid.

De grote verdrukking. We weten dat er nog een hele zware periode komt voor het Joodse volk.

Maar we weten ook dat het moment zal komen dat ze Hem zullen aanroepen. En dat Hij zal horen. En dat Hij zal komen om zijn vleugelen over zijn volk uit te strekken.

Ja, geweldig. De ware Iron Dome. God wil dat zijn. Nu willen ze dat niet. Ze hebben de profeten gedood. Staat hier in de tekst.

Hen die God zond naar hen hebben ze gestenigd. Dan moet ik denken bijvoorbeeld aan Stefanus. Een gezondene door God.

Ze hebben hem gestenigd. Weg met Hem. En dan natuurlijk de Heere Jezus zelf. Ik zal mijn zoon sturen.

Hem zullen ze niks doen. In dat gelijkenis met de wijngaardeniers. Maar ze hebben hem verworpen. Barabbas moet vrij.

De moordenaar. Maar weg met Hem. Ja. God wil de ware Iron Dome zijn. Voor u en mij.

En Israël moet de les leren. Misschien moeten wij die les ook nog steeds leren. Vol en gans. Op Hem te vertrouwen.

We gaan kijken naar iemand uit het Oude Testament. Opgetekend in Gods woord. Die God ook gebruikt. Zijn leven. En de dingen die hij heeft ervaren.

Ons tot lering. Waar we dat zien. Een man. Die werkelijk zijn toevlucht zocht. Bij de ware Iron Dome.

De man zien we hier in het schilderij. Afgebeeld. Met een lier. Met een harp. Dus het moet zijn David. Ja. We gaan een paar teksten lezen.

Die het verhaal van David. Of een deel van zijn leven. Schilderen. Eerst maar even hier weer. Een psalm van David. Psalm 57.

Vers 1 tot en met 4. Waar ook heel duidelijk weer naar voren komt. Dat de Iron Dome. De ware Iron Dome. In Davids leven.

Dat dat was. De Heer. Psalm 57. Vers 1 tot en met 3. Daar staat een gouden kleinoot van David.

Een pareltje. In Gods woord. Een gouden kleinoot van David. Toen hij voor Saul vluchtte in de grot.

En dan zegt David. Wees mij genadig. O God. Wees mij genadig. Want mijn ziel heeft tot u de toevlucht genomen.

Ik neem mijn toevlucht onder de schaduw van u vleugels. Totdat de rampen voorbij zijn gegaan.

Ik roep tot God. De Allerhoogste. Tot God. Die zijn werk aan mij voltooien zal.

Hij zal hulp zenden uit de hemel. En mij verlossen. Een psalm van David.

Toen hij op de vlucht was voor Saul. Een psalm van David. Toen hij zijn toevlucht zocht in die grot.

Maar David verwachtte het niet van die grot. Hij verwachtte het van de Heer. U bent mijn toevlucht.

Ik zoek de schaduw van uw vleugels. Daar zal mijn ziel tot rust komen.

Ben jij op de vlucht? Voor bepaalde mensen op je werk? Die projectielen op je afvuren.

Die scherp zijn met hun woorden. En denk je. Nou. Ga nou op vakantie. Ik heb toch een super hotel.

Alles is er. Zwembad. Vertier. Vertier. Animatie. Een e-reader vol met krimis en romanetjes.

Ik kom als een nieuw mens terug. Nou dan kom je bedrogen uit. Want je komt niet tot rust.

Er is er maar eentje die rust kan geven. En dat is hij. En treur je. Omdat je niet mee kan doen met vakantie gaan.

Schiphol. Een reis. Ik moet mijn vakantie hier houden. In Nederland. Want. Ga met God.

Ga met God fietsen in de bossen. Ga met God zwemmen in het water. Ga met God lekker in je tuin.

Een boek lezen. En laat God jou tot rust komen. De ware recreatie. Bij hem. Hij onze toevlucht.

Schuilen onder zijn vleugels. Dat is belangrijk. En dan gaat David in de versen die nu volgen.

In psalm 57. Ook beschrijven wie er achter hem aan zit. Nou laten we het maar eens lezen. Mijn ziel verkeert te midden van leeuwen.

Moet ik denken aan Daniel in de leeuwenkuil. Wauw. Heftig. Mijn ziel verkeert te midden van leeuwen.

Ik lig tussen mensen die verzengen als vuur. Moet ik denken aan de vrienden van Daniel.

In de vuurige oven. Drie. Maar Nebekadnezer zag er vier. God is erbij.

En God wil zijn vleugelen ook daar over ons uitstrekken. De ware Iron Dome. Ik lig tussen mensen die verzengen als vuur.

Zegt David. Mensenkinderen van wie de tanden speren. En pijlen zijn. En hun tong een scherp zwaard.

Ook David lag onder vuur. Ook op David werden projectielen afgevuurd. Pijlen.

Scherpe zwaarden. En wij hebben dat ook. De strijd waarin wij staan.

De mensen om ons heen. Wij herkennen dat wel. Gepest worden op school. En dan ben je oud. En dan zit je in een bejaardescentrum.

En dan heb je ook weer de kans dat je gepest wordt. Nee jij mag niet bij ons aan tafel zitten. Nee jij mag vanavond geen bingo meespelen.

Nou zeg. Gepest worden op je werk. Collega's. Die jou niet mogen.

Ja. Ook wij liggen onder vuur. En hoe ga je daarmee om? We leren van David. We gaan over David lezen.

Vervolgd door Saul. Wat was er dan gebeurd? Nou. In 1 Samuel hoofdstuk 16. Vers 14 tot en met 16.

Lezen we iets heel belangrijks. Dan staat er. De geest van de heer had Saul verlaten.

In plaats daarvan stuurde de heer hem een kwade geest. Die hem kwelde. Zijn hovelingen zeiden tegen hem.

Het is duidelijk. Dat u door een kwade geest wordt gekweld. U heeft maar te bevelen. En uw dienaren staan klaar.

Om iemand voor u te zoeken. Die leer kan spelen. Een goede therapeut. Hij kan dan muziek voor u maken. Wanneer u door de kwade geest van God wordt bezocht.

Dat zal u goed doen. Zo. Door de heren uitverkozen. De gezalfde des heren. Om koning te zijn over het volk van God.

Daar heb je wijsheid voor nodig. En die gaf God. Door zijn geest. Zijn goede geest. De heilige geest.

De geest van God. Om Saul te inspireren. Om Saul wijsheid te geven. In de vele beslissingen. Die hij moest nemen als koning.

Maar er kwam een punt in Sauls leven. Dat hij niet meer vroeg. Naar de wegen des heren. Maar dat hij ging eigen wegen.

En zijn eigen wil. Hij zelf wilde regeren. En op de troon zitten. En het werd zo bar. Saul maakte er zo een zooitje van.

Dat God zijn geest. Van Saul wegnam. De heilige geest. En daarvoor in de plaats.

Hem gaf een kwade geest. Best moeilijk om dat te kunnen begrijpen. Waarom doet God zoiets.

Een kwade geest geven. Die Saul kwelt. En de omgeving van Saul. Kreeg dat mee.

Zag dat. Hoe Saul daaronder leed. En zij kwamen dan met het goede idee. Heer geef ons toch.

Groen licht. Om door het land te gaan. Op zoek naar een goede therapeut. Zodat als de koning gekweld wordt door de kwade geest.

De therapeut bij hem kan zijn. En hem kan behandelen. Misschien op de lier spelen met muziek. Muziektherapie.

Om tot rust te komen. Geef ons groen licht. In het rijk op zoek te gaan. Naar zo iemand. Ja.

God had Saul een kwade geest gegeven. En ik herinner mij dat ik wel eens gesproken heb over het thema contrast in Gods schepping.

Die preek heb ik hier gehouden. Ik weet niet precies de datum. Maar dat is een hele belangrijke. Om ook aan te tonen dat God duisternis gebruikt in zijn schepping.

Om bepaalde dingen betreffende hem beter te accentueren. Beter tot licht te brengen.

Contrast. Zodat God beter zichtbaar wordt in bepaalde situaties. God gebruikt heel bewust contrast.

Duisternis. Om bepaalde dingen van hem, hij die licht is, beter tot uiting te brengen. Ook een beetje in dit verhaal.

God gebruikt een kwade geest bij Saul die hem kwelde. En dan gaan die hovelingen op zoek. Ze gaan door het land.

En dan, nou gelezen we verder in dat verhaal. Dan komt er een hoveling. En die zegt dan, ik heb het. Ik heb iemand gevonden.

Ik weet iemand die goed kan spelen. Zei een van de hovelingen. Hij is een zoon van Isaïe uit Bethlehem.

Hij behoort tot een voorname familie. En is een goed krijgsman. En hij is wel bespraakt. En goed gebouwd.

Hij is nog knap ook. Maar nou komt het allerbelangrijkste. Bovendien staat de Heer hem bij.

Dat is het allerbelangrijkste. Ja, het is een knapperd. Hij kan vechten. Want we weten over wie het gaat. David.

Zijn broers mochten in het leger. Maar het was David. Die versloeg Goliath. David die de schapen hoedde van zijn vader.

En niet bang was voor leeuwen. Of beren. Of beren. Om de schapen weg te jatten. Hij ging het gevecht aan.

Een dappere vent. En hij kon goed met de harp. Maar bovendien. Was de Heer.

Bij David. David. En we weten waarom. We hebben het gelezen. De woorden van David. Hij had zijn keuze gemaakt.

David. God. Mijn. Iron Dome. En dan lezen we verder. In het verhaal.

En steeds. Wanneer de geest van God. Die kwade geest. Saul overmandde. Nam David zijn lier.

En tokkelde op de snaren. Dat luchtte Saul op. En deed hem goed. De kwade geest liet hem dan.

Voor even. Met rust. Dan gaan we verder lezen. De volgende dag. Werd Saul opnieuw.

Overmand. Door een kwade geest van God. Hij liep als een razende. Door het huis. Met zijn speer in zijn hand.

Terwijl David. Zoals gewoonlijk. Op de lier tokkelde. Ik spiest die jongen aan de wand. Riep Saul uit. Hij wirp.

Zijn speer. Maar David kon hem tot twee maal toe. Ontwijken. Toen begon Saul bang te worden.

Voor David. En dat is ook opmerkelijk wat hier staat. Omdat hij merkte. Dat de heer hem verlaten had.

En David bijstond. Er ging een strijd. In dat paleis. Er was een strijd aan de gang.

En het was niet alleen. Saul. Die uit zijn humeur was. Die als een razende door het paleis wandelt.

Met de speer in zijn hand. En dan die David. Die daar tokkelend op zijn lier. Probeert rust te brengen. In dat huis.

Het was niet alleen dat wat op elkaar knalde. Maar het waren ook de geesten. Die daarbij behoorden.

De kwade geest. Op Saul. En de geest des heren. Die was met David.

Het was ook een geestelijke strijd. Die aan de gang was. En dan wordt Saul zich daarvan bewust.

Hij merkt. Dat er iets is met die David. Hij merkt. Dat de heer hem verlaten had.

En David bijstond. Jaloersheid. En boosheid. Kwam nog meer over hem.

Het waren niet alleen Saul en David. Die op elkaar botsten. Maar het waren ook. Licht en duisternis. Een geestelijke strijd. Die daar op elkaar knalde.

En dat moet je ook zien. Achter de pesterijen. Die jij ervaart in je leven. Mensen die jou niet mogen. Een buurvrouw die je toch telkens weer netjes begroet.

Goedemorgen buurvrouw. Maar je krijgt altijd een morren en een knorren terug. Wat is er aan de gang? Het is ook een geestelijke strijd.

De geest des heren. Die op jou rust. Jij. Jouw lichaam. Een tempel. Van gods geest.

De niet gelovigen. Die dat niet hebben. Die merken dat. Die ruiken dat. Dat geurtje. Wat jij hebt.

Wat jij verbreidt. Zij worden beheerst door een andere geest. De geest van de antichrist. Die werkzaam is in deze wereld.

Die vele maskers heeft. Maar het is die ene geest die erachter zit. De geest van de antichrist. Die dat luchtje wat jij verbreidt.

Door middel van de heilige geest. Niet mag. Je stinkt. En er komt haat. En neid. Bij die andere persoon. Die andere persoon zal het misschien ook niet helemaal begrijpen.

Waarom ben ik toch zo? Waarom ben ik toch zo? Iedere keer als die persoon komt. Dan begint het bij mij te kriebelen. Dan moet ik gewoon iets zeggen.

En aan de hand heb ik er spijt van. Ik snap het ook zelf niet wat er aan de hand is. Maar dat is het. Het is een geestelijke strijd die ook gaande is. Een projectiel wordt er op David afgevuurd.

Een speer. Onderschat dat niet. Saul was een krijgsman.

En wist de speer te hanteren. En op korte afstand. Wap! Schiet hij dat ding af op David. En tot twee maal toe.

Wist David die raket. Dat projectiel. Die drone. Die op hem afgevuurd wordt. Te ontwijken.

De ware. Iron dome. Ik zoek mijn toevlucht bij de Heer. Onder zijn vleugels.

Wil ik vertoeven. Zegt David. En dan gaan we verder in dat verhaal. Dan lezen we in 1 Samuel 19.

Vers 19. En weer werd Saul gekweld door een kwade geest van de Heer. Hij zat thuis.

Zijn speer in de hand. Terwijl David muziek voor hem maakte. Weer probeerde hij David met zijn speer aan de muur te spiezen.

Maar weer kon David hem ontwijken. En boorde de speer zich in de muur. De ware eierendoom. David vluchtte weg.

En zocht nog dezelfde nacht een veilig heenkomen. Ja. Tot drie maal toe. Raketten.

Scoots. Op David afgevuurd. En hij wist ze te ontwijken. En wij weten waarom. David vlucht.

De woestijn in. Vanuit Jeruzalem. Naar beneden. De Judea woestijn. Waar kom je dan? De Jordaan vallei.

De Dodezee. En degenen die wel eens Israël bezocht hebben. Hebben ook beslist daar. Dat natuurgebiedje daar bezocht. Met die watervalletjes.

En die groene bomen en zo. En die grotten die dan daar ook zijn in dat gebiedje. En in een van die grotten. Daar is dan David geweest.

Hij zocht zijn toevlucht in een grot. Ja. Hier zie je een schilderijtje. Daarvan. Door Tissot gemaakt.

Een schilder. Hij heeft het Oude Testament prachtig in beeld gebracht. Doe jij zondags werk. Moet je je voorbereiden voor kinderverhalen.

En zoek je illustraties. De schilder Tissot. Ik denk dat hij een Jood is ook. Heeft het Oude Testament prachtig in beeld gebracht.

Dit is ook een schilderijtje van die schilder. Tissot. David die op de vlucht is. En daar bij die rots.

Die schuilplaats. Terecht komt. Maar. Wij weten. Dat David niet zijn toevlucht zoekt.

In dat donkere holletje. Maar. We hebben heel duidelijk gelezen. Dat David zijn toevlucht neemt. Bij de heren.

Ik neem mijn toevlucht. Onder de schaduw. Van uw vleugels. Nou. Het was toch wel een groepje.

Die met David was. Ook weer een tekening. Van die Joodse schilder Tissot. David met zijn mannen.

Op de vlucht. Voor. Saul. Saul had 300 man op de been. Om op David te jagen. Hij komt ook met zijn leger.

In de buurt. Daarvan. En dan lezen we. Dat. Saul. Even pauze wil nemen. Hij moet iets doen.

Hij wil even. Alleen zijn. En hij gaat naar die grot. Waarin. David met zijn mannen. Verstopt is. En dan zeggen.

De mannen van David. Die zeggen. Nu is je kans. Nu kan jij wraak nemen. Nu kun jij terug slaan.

En laten zien wie jij bent. God heeft Saul in jouw handen gegeven. Pak de kans.

En neem wraak. En dood deze man. Drie keer geprobeerd jou te doden. Een speer heeft hij op je afgevuurd.

Je hebt alle reden. Om je hand te leggen aan Saul. Neem wraak. En dan gaat David.

En dan gaat David. Op de tenen van zijn voeten. Heel zachtjes. Sluipt hij daar naar Saul. Met zijn zwaard. En met zijn speer.

En met zijn mes. Niet. Om Saul te doden. En dan gaat Saul. Want David zegt. Hij is.

De gezalfde. Desheren. En ik sla mijn hand niet. Aan hem. Dat is niet mij. Het is niet aan mij. Om dat te doen. En wat doet David.

Hij snijdt een stukje van die mantel af. Van Saul. En dan trekt hij zich terug. En dan gaat Saul. Weer uit de grot. Naar zijn mannen.

David gaat achter hem aan. En David spreekt hem aan. Met luide stem. En dan noemt David. Saul.

Hij zegt. Mijn heer. Mijn koning. En hij zegt. Mijn vader.

Zo spreekt hij Saul aan. David. En dan zegt David. Ja. De heer heeft u in mijn handen gegeven.

Ik had de kans u te doden. Maar ik heb het niet gedaan. U bent de gezalfde van de heer. En hier heb ik het bewijs.

Een stukje van uw mantel. En zo. Kijk. En dan komen die twee bij elkaar. Maar het gaat mij erom. Hoe David. Daar omgaat met zijn vijanden.

Jij hebt ook vijanden. Jij bent ook omringd door mensen die je niet mag. Die jou pijn doen. En hoe ga je daarmee om.

We kunnen leren van David. Wat zegt Gods woord? Heb. Uw vijanden. Uw vijanden. Lief.

Vergeeft elkaar. Ook als de ander niet om vergeving vraagt. Wil God dat jij vergeeft.

Omdat God jou vergeven heeft. Al die overtredingen. Al die overtredingen die jij hebt gedaan. Al die zonden.

Die schuldbrief die tegen jou getuigd. Heeft God weg gedaan. En zo wil God ook dat wij in zijn kracht.

In zijn geest. gedreven door zijn geest. Gedreven door zijn geest. De heilige geest. Die in ons woont. Dat wij onze vijanden lief hebben. En dat wij vergeven.

En dat wij zeggen. Hé je hebt me hier geslagen. Je mag me ook hier slaan. Ga je gaan. Ja. David.

Een geweldig voorbeeld. Voor ons. Ik wil deze tekst ook noemen. Deuteronomium 32 vers 11 en 12. Zoals een arend over zijn jongen waakt.

En voortdurend erboven blijft zweven. Zijn vleugels uitspreid. En zijn jongen daarop draagt. Zo heeft de Heere zijn volk geleid.

Hij alleen. Geen andere God. God stond hem bij. Laat God. Een adelaar zijn.

In jouw leven. Zoek zijn vleugelen. De schaduw van de vleugels. Van de allerhoogste. Daar wil ik schuilen. Dat zei David.

God wil ons dragen. Soms gooit hij ons uit het nest. En vallen we daar naar beneden. Maar dan toch is hij er weer. Die onder ons zweeft.

En ons draagt met zijn vleugelen. Psalm 18 vers 2. De Heere is mijn rots.

En mijn burcht. En mijn bevrijder. Mijn God. Mijn rots. Tot wie ik de toevlucht neem. Mijn schild.

En de horen van mijn heil. Mijn veilige vesting. We staan in een geestelijke strijd.

Dat moet je gewoon weten. Het is niet alleen die boze buurman. Die knorrige vent. Maar het zijn ook die geesten die we niet zien.

De heilige geest die in jou woont. Je verbreidt een bepaalde geur. En voor sommige mensen. Is dat onverdraagzaam.

Is dat onverdraagzaam. Is dat een stinkende geur in hun neus. Er is een geestelijke strijd gaande.

Trek aan de wapenrusting. En ervaar de ware Iron Dome. Die God wil zijn in jouw leven.

Neem bovenal het schild van het geloof op. Waarmee u alle vurige pijlen van de boze zult kunnen uitblussen.

Neem het schild van het geloof. Dat deed David. God is mijn schild. Hij is mijn toevlucht. Onder de vleugels van de Allerhoogste.

Daar ben ik veilig. Neem God mee op je vakantie. Ga je mee?

Gaat u mee in de week die voor me ligt? Gaat u mee vanmiddag? Gaat u mee als ik straks onderweg ben? Weer terug naar Almere?

Op de snelweg? Ben soms zo ongeduldig. En zo onvriendelijk in het verkeer. Gaat u mee? Bij u wil ik schuilen.

Waar is de klok? Daar is de klok. Tien voor half twaalf. Ik heb niet meer veel tijd. Ik ga nog dit verhaaltje vertellen aan jullie. En dat is speciaal een verhaal voor de opa's en oma's onder ons.

Die vanmiddag bezoek krijgen van hun kinderen en kleinkinderen. En dan zeggen de kleinkinderen misschien. Opa, mag ik bij u op schoot zitten? Oma, mag ik bij je komen zitten?

En dit is een kinderverhaal. Een verhaal van opa en oma's aan hun kinderen. Ik ben al heel vroeg in mijn leven naar de zondagsschool geweest.

En in mijn jeugd, toen ik nog een klein ventje was, werd dit verhaal verteld. Op de zondagsschool. Op de kinderclub. De Little Red Han.

En dat verhaal is mijn hele leven bijgebleven. Ik ben naar Afrika gegaan. En ik heb dat boekje gekocht waar dit beelden erin staan.

Die dat verhaal vertellen van de Little Red Han. En ik heb gestaan in de dorpjes. In een preek, in een toespraak aan mensen die niet lezen en schrijven konden.

En ik heb verteld van de Little Red Han. En ik doe het nu bij mijn kleinkinderen. Als ze bij opa op schoot zitten.

Ik heb een verhaal voor jullie. De Little Red Han. Ik kan het heel kort maken. Het is een kip. Die een heleboel kuikentjes heeft.

En zo blij is met haar kindjes. En altijd goed zorgt. Kom maar lekker onder mijn vleugels. Ik hou je warm. En ik zal je beschermen. En wat gebeurt er op een dag?

Het is droog geweest. En de boerderij staat daar ook. Eenzaam daar. In een droog gebied. En er breekt vuur uit.

Een grote bosbrand. En de golven die komen steeds nader en nader. De boer met de brandspuit probeert zijn dak en de schuur nat te houden.

Maar de Little Red Han zei. POP! POP! POP! POP! POP! Kom naar mij toe. Ga maar onder mijn vleugels.

Daar ben je veilig. En ik zal je beschermen. En dat deden ze. En het vuur kwam. En het ging over de boerderij. En het erf van de boerderij.

En de volgende dag loopt de boer daar over het erf. En neemt de schade op. En dan ziet hij een bruin hoopje daar op de grond liggen.

En hij schopt een beetje met zijn klomp er tegenaan. En wat komt er onder dat bruin hoopje vandaan? Allemaal gele kuipetjes.

Ze hebben het overleefd. Onder de vleugels van moeder. Moeder hen heeft het niet overleefd.

Zij heeft haar leven gegeven. Het vuur heeft haar getroffen. Maar de kuikentjes. Zij hebben het overleefd. Nou. En hoe u dan dat verhaal verder gaat vertellen.

Aan uw kleinkinderen. Dat laat je inspireren. Laat je leiden. Door de Heer. Maar er zit een prachtige waarheid in.

De Heer Jezus. Die zijn leven gaf voor u en mij. Hij. Die onze ware droom. Doom wil zijn.

Ga je met me mee? Samen met hem op vakantie. Niet leven als God in Frankrijk. Maar leven met God in Frankrijk.