Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
We willen met elkaar lezen uit Gods woord. Je mag voorgaan in het woord.
Het is een vreugde om samen te aanbidden. Laten we met elkaar lezen Johannes 1, vanaf vers 19. En daar staat, en dit is het getuigenis van Johannes, toen de Joden priesters en levieten uit Jeruzalem stuurden om hem te vragen, wie bent u?
En hij beleed en ontkende het niet, maar hij beleed, ik ben de Christus niet. En ze vroegen hem, wat dan? Bent u Elia? Hij zei, ik ben het niet. Bent u de profeet?
En hij antwoordde, nee. Ze zeiden dan tegen hem, wie bent u, opdat wij antwoord kunnen geven aan hen die ons gestuurd hebben. Wat zegt u van uzelf? Hij zei, ik ben de stem van een die roept in de woestijn.
Maak de weg van de heren recht, zoals Jezaja de profeet gesproken heeft. En zij die gestuurd waren, behoorden tot de fariseeën. En ze vroegen hem, waarom doopt u dan, als u de Christus niet bent, en Elia niet, en even minder profeet?
Johannes antwoordde hun, ik doop met water, maar midden onder u staat hij die u niet kent. Hij is het die na mij komt, die voor mij geworden is. Want bij wie ik niet waard ben de riem van zijn sandalen los te maken.
En dit gebeurde in Betabara, aan de overkant van de Jordaan, waar Johannes doopte. De volgende dag zag Johannes Jezus naar zich toekomen. En hij zei, zie het lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt.
Hij is het, van wie ik gezegd heb, na mij komt een man die voor mij geworden is, want hij was er eerder dan ik. En ik kende hem niet, maar opdat hij aan Israël geopenbaard zou worden, daarom ben ik gekomen om te dopen met het water.
En Johannes getuigde, ik heb de geest zien neerdalen uit de hemel als een duif, en hij bleef op hem. En ik kende hem niet, maar hij die mij gezonden heeft om te dopen met water, die had mij gezegd, op wie u de geest zult zien neerdalen en op hem blijven, die is het die met de heilige geest doopt.
En ik heb gezien en getuigd dat hij de zoon van God is. Tot zover. Ik wil kort met u bidden voordat we hier samen met elkaar over nadenken. Heer, we danken u dat we voor uw aangezicht mogen zijn deze morgen.
We danken u voor het voorrecht om u te kunnen aanbidden, om onze blik op u te kunnen richten. Het voorrecht om tot u te mogen naderen dat u ons welkom heet, dat u niet ons veroordeelt, dat u niet ons afwijst, ons niet wegstuurt.
Maar dat u ons aanvaardt en ons lief heeft. U bent onze vader, u bent een goede vader. U bent een goede God. We danken u dat we ons nu mogen verblijden.
We danken u voor uw zoon. Dank u voor het evangelie. Dank u voor het avondmaal. Dank u voor de gemeenschap der heiligen. Dank u voor alles. Zegen ons in deze momenten.
Wilt u spreken zodat we uw stem zullen verstaan. Tot lof en eer van uw naam willen we dat bidden. Om Jezus wil. Amen. Amen. We hebben dus gelezen dat de joden, priesters en levieten uit Jeruzalem stuurden.
Er staat later dat zij hoorden bij de groep van de fariseeën. Zij stuurden mensen naar Johannes de Doper. Johannes de Doper wordt ook wel geassocieerd met de Essenen. En die woonden ook bij Qumran bijvoorbeeld.
Vandaag de dag kan je ook Qumran bezoeken bij de Dode Zee, waar de Dode Zee rollen ook zijn gevonden. In 1947, 48. En Johannes de Doper maakte waarschijnlijk deel uit van die soort van kloostergemeenschap.
Dat waren mensen die zich helemaal terug trokken uit de maatschappij. Dat waren mensen die het religieuze establishment in Jeruzalem als corrupt beschreven. Zij vonden dat dat allemaal uitgemond was in verkeerde dingen en houdingen van mensen.
En zij waren daar om de Bijbel te bestuderen. En ze hebben de Bijbel ook heel zorgvuldig overgeschreven. Ze hebben dat in de aanloop naar de val van Jeruzalem. In 70 na Christus hebben ze al die Dode Zee rollen hebben ze weggestopt in kruiken.
Daar in de grotten bij de Dode Zee. Vlak voordat Jeruzalem is gevallen en nota bene vlak voordat Israël weer een staat is geworden. Eigenlijk zo'n beetje tegelijkertijd dat Israël weer een staat is geworden.
Zijn die Dode Zee rollen weer allemaal gevonden. Dat is de grootste archeologische ontdekking van de moderne tijd. Het is onvoorstelbaar. Waar heel veel Bijbelboeken blijken ook gewoon heel zorgvuldig bewaard te zijn gebleven door de eeuwen heen.
De Bijbel is niet vervals. De Bijbel is niet overgeschreven. De Bijbel is niet... Weet je wel dat we allerlei verschillende versies hebben. De Bijbel is gewoon betrouwbaar. Maar goed, Johannes de Doper die wordt wel dus in verband gebracht met de Essenen.
Maar er kwamen dus mensen van dat religieuze establishment naar de Essenen of naar Johannes de Doper toe. En die stelde hem de vraag... Wie bent u? Want Johannes de Doper die doopte namelijk veel mensen.
Er kwamen veel mensen ook naar de woestijn. Ze kwamen naar de Jordaan. En ze lieten zich dopen. Veel mensen die zich bekeerden. Mensen die hun zonden beleden. Mensen die zeiden ik wil terugkeren naar God. Ik wil hem weer gaan dienen.
Ik ben afgedwaald. Er gebeurde iets bijzonders. Er was een speciale zalving op het leven van Johannes de Doper. Hij had een bijzondere roeping en een bijzondere bediening.
En ze vroegen zich af... Wie is zij? Wie is deze man? Wie bent u? En dat zinnetje wat hier staat...
Ze stelde hem de vraag... Wie bent u? Dat triggerde mij toen ik dit weer las. Want toen werd ik herinnerd ook aan wat ik afgelopen week heb meegemaakt.
Ik was van de week aanwezig bij een conferentie van Bijbelsberaad Man Vrouw. Sommige van onze kringen waren daar ook. Alhoewel het meeste publiek reformatorisch was.
We waren met meer dan 500 mensen bij elkaar. In het gebouw van de hersteld hervormde gemeente in Lunteren. Een hele grote conferentie was heel mooi. En een van de sprekers was Carl Truman.
Carl Truman heeft een zeer spraakmakend boek geschreven. En dat heet in het Engels The Rise and Triumph of the Modern Self. Dus het moderne zelf.
De triomf van het moderne zelf. Dat is een behoorlijk moeilijk boek om te lezen. Er is in het Nederlands... Hij heeft ook een samenvatting geschreven. Dat is in het Nederlands vertaald met Vreemde Nieuwe Wereld.
Dat boek is goed te lezen. Maar Carl Truman is zeer bekend geworden de afgelopen jaren. Vanwege hoe hij ook de tijd van nu duidt. En wat mij duidelijk is geworden de afgelopen conferentie.
Waar ik ook bij was. Is dat hij zegt. Het probleem van de moderne mens is antropologisch. Dat wil zeggen dat heeft te maken met ons mensbeeld.
En dat kan je eigenlijk samenvatten met de uitspraak. We weten niet meer wie we zijn. We weten niet meer wie we zijn. Sorry, ik ben even in de war.
Maar we weten niet meer wie we zijn. Wie zijn wij? Is de grote vraag. Waar mensen mee worstelen. En hoe komt dat? En dan wil ik even iets anders voorlezen. Wat ik toevallig heel kort geleden tegenkwam.
In een LinkedIn post. Waar iemand het volgende schreef. We leven in een periode waarin alle vanzelfsprekendheid weg is. Is verdwenen.
Omdat alles voor onze ogen ingrijpend verandert. Zijn we massaal verwart en verdwaald. Als we even denken aan de moderne mens. De modern mens.
De tijd van nu. De tijdgeest. Het postmodernisme. Je zou eigenlijk ook kunnen zeggen. We leven in een tijd. Waarin iedereen verwart is. En iedereen anderen verwart.
We verkeren in een existentiële shock. Schok. Ons zijn klopt niet meer.
Iemand heeft de term oriëntatieloos geïntroduceerd. We zijn oriëntatieloos geraakt. We ervaren collectief geen richting. En daarmee ervaren we individueel ook geen bedoeling meer.
Vroeger waren religie of ideologie oriëntatiepunten. Transcendente waarheden. Die je als individu altijd tot je beschikking had. Als levensrichting en levensduiding.
Maar nu moeten we de waarheid in onszelf vinden. Iedereen moet nu de waarheid in zichzelf vinden. Er zijn geen waarheden meer.
Waar we ons denken en ons doen aan kunnen ontlenen. Hoort u dat? Voor heel veel mensen zijn er geen waarheden meer. Waar we ons denken en doen aan kunnen ontleden.
Of aan kunnen toetsen. Met andere woorden er zijn geen gegevens meer. Dat kwam afgelopen woensdag ook zo duidelijk naar voren. There are no more givens. Veel dingen in het leven zijn voor veel mensen geen givens meer.
Vroeger waren dingen een gegeven. Bijvoorbeeld op zondagmorgen ga je naar de kerk. Ik zat net te denken we zitten hier vanmorgen bij elkaar. En dat is heel mooi. En ik denk dat de meeste van jullie de gewoonte hebben om op zondag naar de kerk te gaan.
Dat is een non-negotiable. Gewoon je gaat gewoon naar de kerk. Het is ook goed om kinderen mee te nemen naar de kerk. Al hebben ze er geen zin in. Tot op een bepaalde leeftijd natuurlijk. Maar dat kinderen gewoon...
Dat we in de kerk zitten met elkaar op zondag. Als dat gewoon een gegeven is. Dan is dat heel gezond. Dat is goed. Dat is goed voor je weekritme. Het is ook goed voor je sociale contacten. En dat je in een gemeenschap leeft.
En dat je gewoon bij een gemeente hoort. Dat is ook sociaal gezien gewoon heel goed. Maar dat is een voorbeeld van een given. Een gegeven. Maar heel veel mensen vandaag de dag hebben dat natuurlijk niet.
Vroeger ging 80% van de Nederlanders naar de kerk. Het was een gegeven voor 80% van de Nederlanders om naar de kerk te gaan. Maar dat is niet meer het geval.
En dus... Dat is een voorbeeld van hoeveel dingen onzeker zijn geworden. Hoeveel dingen verdwenen zijn. Hoeveel dingen niet meer vanzelfsprekend zijn in deze tijd. Wat is het gevolg daarvan?
Het gevolg daarvan is... Dat mensen oriëntatieloos zijn. En nogmaals, dan kom ik terug met waar ik mee begonnen ben. Mensen weten niet meer wie ze zijn. En dus... En dat staat in deze post...
Daarom is persoonsvorming een eerste levensbehoefte. En een noodzaak. Jonge mensen moeten leren om zich te verhouden... Tot zichzelf. Dan denk ik...
Wat hij tot dan toe had geschreven... Kan ik helemaal volgen als een duiding van deze tijd. Maar om dan te zeggen... Ja, persoonsvorming is het grote antwoord. Dan werf je mensen opnieuw terug op zichzelf.
Dan wordt het opnieuw van... Jij moet worden. En dat is eventjes nog als laatste over de tijd waarin wij leven. Dan gaan we verder kijken weer naar die bijbeltekst. Maar het evangelie wat... In antwoord op al die onzekerheid...
En al die verwarring... En al dat gebrek aan oriëntatie wordt gegeven door de moderne tijd is natuurlijk... Weet wie jij bent. Weet wie je kan worden.
Weet hoe je jezelf mag aanvaarden. Zorg dat je jezelf ontwikkelt. Zorg dat je jezelf wordt. Wees jezelf.
En jij bepaalt... Wat goed en kwaad is. Jij bepaalt wat de normen en de waarden in je leven zijn. Je moet het zelf weten. Jij moet het uitzoeken. Er zijn ontzettend veel keuzes in het leven.
Jij moet je eigen keuzes maken. Het is allemaal jij. Het is allemaal ik. En het heeft allemaal met onszelf te maken. En het heeft allemaal te maken met de vraag die aan Johannes de Doper werd gesteld.
Wie bent u? Wie ben jij? Maar het is geen evangelie. Het geeft geen oriëntatie. Ik ben er echt van overtuigd dat deze tijdgeest waar wij nu in leven...
The rise and triumph of the modern self. De nadruk op zelf. Zelfaanbidding. Als moderne religie. Dat was het thema van afgelopen woensdag.
Ik ben ervan overtuigd dat dat de reden is. Dat zoveel jongeren, om het even te hebben over de twintigers van deze tijd... Zoveel twintigers in onze cultuur en samenleving... Die raken uitgebrand.
Burn-out. Uitgeblust. Overspannen. Grote psychische problemen. Grote percentages. Soms 35% van de twintigers in onze cultuur heeft behoorlijk ernstige psychische problemen.
Het heeft met dit te maken. Want allemaal wordt er gezegd. Jij, jij, jij. Dus al die twintigers, al onze jongeren denken.
Ik moet worden. Ik moet zijn. Ik moet mijn eigen leven werkelijkheid maken. Ik moet mezelf ontplooien. Ik moet iets van mijn leven maken. Ik moet succes hebben. Mijn leven moet wel een beetje een sprookje worden.
Ik moet wel lang en gelukkig leven. Weet je, dat is gewoon wat mensen uitermate vermoeid maakt, denk ik. Daarom vind ik het zo mooi om dit te lezen.
Want Johannes de Doper wordt de vraag gesteld. Wie bent u? En dat is de vraag die iedereen zichzelf stelt. En dat is de vraag waar iedereen over in verwarring is. En waar iedereen onzeker over is.
En waar iedereen door zit te tobben over zichzelf. En zit te piekeren over zichzelf. En heel veel gewicht op zichzelf legt. Heel veel eisen aan zichzelf stelt. Heel veel vindt dat hij of zij moet, moet, moet.
Maar wat is het antwoord van Johannes de Doper? En dat is de bevrijding van deze morgen. Ik ben de Christus niet. Dat is gewoon het antwoord. Ik ben de Christus niet. Dat zei Johannes de Doper over zichzelf.
En dat mogen wij ook van onszelf zeggen. De tijd van nu zegt. Jij moet de Christus van je eigen leven zijn. Jij moet de verwerkelijker van je eigen leven zijn.
Maar het is niet juist. Het is niet terecht. Het is niet het antwoord. Johannes de Doper zei gewoon. Ik ben de Christus niet.
Wat een verademing. Wat een bevrijding. Als we op die manier door de ware Christus te leren kennen. Bevrijd mogen worden van onszelf. Als we niet meer zo met onszelf bezig zijn.
En niet meer zo kijken naar onszelf. En veel eisen van onszelf. En onszelf op de kop geven. En onszelf beschuldigen. En onszelf schuldig voelen. Maar als we gewoon stoppen met al dat kijken naar onszelf.
Al dat bezig zijn met onszelf. En als we gewoon naar Christus gaan kijken. En daarom zijn we vanmorgen bij elkaar. En dat vind ik zo mooi. Dat die liederen die we samen hebben gezongen.
Maar bijvoorbeeld dat lied God van trouw u verandert nooit. Weet je wat dat is? That's a given. Dat is een gegeven. Ik had het net over.
Het is een gegeven dat we op zondagmorgen in de kerk zitten. Dat geeft rust. Dat geeft duidelijkheid. Geen discussie. Geen gedoe. Gewoon naar de kerk gaan op zondagmorgen. Dat is misschien een saaie component van je leven.
Maar die saaie component van naar de kerk gaan. Die doet meer met je dan je denkt. Dat is belangrijker dan je denkt. Maar het gaat nog veel meer om de inhoud van wat er op zondag wordt gepredikt.
En wat we samen hebben gezongen zojuist. En dat is. God van trouw u verandert nooit. U bent de eeuwige. U bent God. En wat gebeurt er dan? Dan krijgen wij zoals vanmorgen dat we bij elkaar zijn.
Met elkaar een besef. Het draait niet om mij in mijn leven. Het gaat niet om mijn kleine bekrompen leventje. Het gaat niet om mijn persoon ten diepste. Maar het gaat om hem.
En daarom. En dat werd de afgelopen woensdag ook weer geciteerd. Maar dat is een van de mooiste dingen uit beleidingsgeschriften van de kerk. In de Westminster Catechism. Wordt de vraag gesteld. Even in het Engels.
What is the purpose of man? Wat is het doel van de mens? En in het Engels staat er dan. The purpose of man is to glorify God and enjoy Him forever.
Het doel van de mens is om God te verheerlijken en voor eeuwig van Hem te genieten. Dat is een gegeven. Dus als je met die vraag zit vanmorgen.
Als je je afvraagt wie ben ik? Als je je afvraagt wie mag ik zijn? Wat is mijn identiteit? Weet je, het woord identiteit is natuurlijk ook het toverwoord geworden vandaag de dag.
Het gaat allemaal over identiteit. En iedereen zegt van, als je je eigen identiteit maar vindt. Als je maar in je eigen identiteit staat ofzo.
Ik weet niet of het op allerlei manieren wordt. Identiteit is alles. Maar weet je, als je zegt mijn identiteit is wat ik allemaal kan. Dan vind je geen vaste grond onder de voeten.
Als je zegt mijn identiteit is wat ik heb. Ik heb mijn geld, ik heb mijn huizen, ik heb mijn beleggingen, ik heb mijn goederen. Dan vind je geen vaste grond onder de voeten. Want dat is zo vergankelijk als het maar kan zijn.
Als je zegt mijn identiteit is wat ik allemaal doe en mijn bekwaamheden. Wat ik allemaal voor elkaar krijg. De gaven die ik heb gekregen. Ja maar is dat nou werkelijk het waard om voor te leven?
Om zo te leven voor wat je allemaal doet? Als je zegt mijn identiteit is mijn gezondheid. En dat ik van het leven kan genieten. Ja maar wacht even, er komen ook tijden dat je niet meer zo van het leven zult kunnen genieten.
Er zijn altijd periodes in ons leven dat we niet kunnen genieten van het leven. Is dat je identiteit? Dan heb je geen vaste grond onder de voeten. Maar dat antwoord op what is the purpose of man?
Dat geeft ons vaste grond onder de voeten. Mijn identiteit is dat ik God zal dienen. Mijn identiteit is om hem te verheerlijken met alles wat ik doe.
Met alles wat ik doe op zondagmorgen, op zondagmiddag en zondagavond. En als ik ga slapen of als ik wakker ben in de nacht. En als ik de volgende morgen weer opsta.
En als ik naar de werk ga of als ik mijn verantwoordelijkheden draag. Als ik mijn klusjes doe, als ik met andere mensen omga. Het motto van mijn leven is om hem te verheerlijken.
Dat geeft vaste grond onder de voeten. Dat is een oriëntatiepunt. Dat geeft ons richting en oriëntatie. En ook dat ik elke dag vanwege zijn genade over mij in Christus Jezus.
Dat ik van hem mag genieten. Dat is het antwoord op de nood van deze tijd. Dat kwam afgelopen woensdag ook zo duidelijk naar voren. Wat deze tijd nodig heeft. Wat Nederlandse volk nodig heeft.
Wat onze leidende jongeren nodig hebben. Zoveel jongeren die lijden aan de tijd geest. Wat we nodig hebben met elkaar. Is de kerk. Maar ten diepste niet de kerk.
Maar de kerk die wijst op God. En de kerk die wijst op aanbidding. En natuurlijk de prediking van het evangelie. Johannes de Doper zegt. Ik ben de Christus niet.
Ik wil een paar dingen noemen uit deze tekst. Hij zegt. Ik ben de Christus niet. Want. Ik kan mijn eigen zonde niet wegnemen. En niemand kan zijn eigen zonde wegnemen.
Maar vers 29. Zie het lam van God. Dat de zonde van de wereld wegneemt. Ik wil een paar dingen noemen. Vier dingen vanuit deze tekst. Die ons bepalen bij wie wel de Christus is. En dat is Jezus.
En wij zijn niet de Christus in de zin van. Wij kunnen onze eigen zonde niet wegnemen. We hebben allemaal gezondigd.
Niemand van ons heeft ook de afgelopen week. Niet. Zijn hart rein bewaart. Zelfs als christenen. Zelfs als wedergeboren christenen. Is ons leven nog niet volmaakt.
Weet je. Ik was vorige week in een dienst. En toen was er iemand. Ik weet niet. Die had denk ik de leiding over de voordienst. Of de zangdienst. En die wijde daar wat woorden aan.
Die zei toen. We zijn gewoon nog niet volmaakt. En toen zat ik daar. En toen dacht ik. Wat is het eigenlijk een verademing om dat te horen. Vindt u niet. Ik vind het ook een verademing om het weer te zeggen. En u mag het horen vanmorgen.
We zijn niet volmaakt. En wij. Zelfs wij die de geest hebben ontvangen. Wij leven nog niet naar de volledige eisen van Gods heilige wet.
We hebben allemaal gefaald. We zijn allemaal falers en veilers. Zoals we hier vanmorgen bij elkaar zitten. En wij kunnen onze zonden niet zelf wegnemen. Maar. Er is iemand die dat wel doet.
Zie het lam van God dat onze zonden wegneemt. En daarom vieren we avondmaal met elkaar. En wie je ook bent. En wat je ook hebt gedaan. Ook de afgelopen week.
Of wat er ook mis is gegaan. Of waarin je ook je zelfbeheersing bent verloren. Kijk niet naar jezelf. Maar kijk naar buiten. Kijk naar Christus.
Die voor jou is gestorven aan het kruis. Die voor jou je schuld in jouw plaats heeft gedragen. Die jouw dood is gestorven. Want de straf op de zonde is de dood.
Maar hij heeft die straf gedragen in je plaats. Zie het lam Gods. Dat de zonde de wereld wegneemt. Hij nam toen de zonde weg. Maar hij neemt ook vanmorgen onze zonde weg.
Hij blijft onze zonde weg nemen. Hij nam toen onze zonde weg aan het kruis. Maar hij gaat door met vergeven. Hij gaat door met ons te reinigen.
En dat is een gegeven. Dat is een oriëntatiepunt. Dat geeft ons zin in het leven. Dat geeft ons moed. Weet je.
Het is ook voor jou. Het is niet voor degenen die het hebben bereikt of verdiend. Want niemand kan het bereiken of verdienen. Niemand kan zijn eigen zonde wegnemen. Maar Jezus Christus doet dat.
Wij zijn niet de Christus. Maar hij is de Christus. En daar mogen wij vanmorgen door bemoedigd worden. Dat wij door het bloed van Christus. En zo meteen nemen we van brood. En dat spreekt van zijn verbroken lichaam.
En we nemen we van wijn. En dat spreekt van zijn vergoten bloed. En beide staan voor zijn lijden en sterven in onze plaats. Dat we daardoor helemaal schuldvrij mogen zijn. Dat God ons ziet als rechtvaardig.
Hij behandelt ons als rechtvaardig. Terwijl we nog niet rechtvaardig zijn. Hoor je dat? Je bent nog niet rechtvaardig. Maar hij ziet je en hij behandelt je als rechtvaardig.
Vanwege het offer van zijn zoon. En dat is wie Christus voor ons is. En dat zijn wij zelf niet. In de tweede plaats. Ik ben niet de Christus.
Ik kan mijzelf niet dopen met de Heilige Geest. Johannes de Doper zegt in vers 33. Dat hij begrepen had van de heren.
Op wie u de Geest zult zien neerdalen. En op hem blijven. Die is het die met de Heilige Geest doopt. Jezus is ten eerste de verzoener van onze zonde.
Maar in de tweede plaats is hij de doper met de Heilige Geest. Nou weet ik dat in sommige orthodoxe evangelische kringen. Zoals hier vanmorgen ook.
Dat er soms wat angstig wordt gekeken naar de doop met de Heilige Geest. Dat komt omdat in Pinksterkringen natuurlijk daar een soort tweede zegen van gemaakt is.
En ik denk dat in sommige charismatische kringen. Dat er inderdaad ongenuanceerd over de doop met de Heilige Geest wordt gesproken. En zeker als we denken aan bepaalde charismatische uitingen.
Dan denk ik dat we daar echt afstand van moeten nemen. Want dat heeft niks met de werking van de Heilige Geest te maken. Maar we mogen niet uit het oog verliezen dat Jezus de doper met de Heilige Geest is.
En dat dat voor ons heel veel betekent. En de doop met de Geest dat gebeurt als je christen wordt. Dan staat er door één geest zijn we tot één lichaam gedoopt. Dus door de doop met de Geest ga je horen tot het lichaam van Christus.
Dus dan denk ik het staat aan het begin van je christenleven. Je kunt helemaal geen christen zijn zonder de doop met de Heilige Geest. Dus in dat opzicht als een tweede zege de doop met de Geest neerzetten. Dat klopt bijbels gezien niet.
Maar tegelijkertijd denk ik. Net zoals dat ik zojuist zei. Jezus blijft vergeven. Denk ik ook dat we vanmorgen mogen zeggen. Jezus blijft ons dopen met de Heilige Geest. Hij blijft ons vervullen met de Heilige Geest.
En dat is een gegeven. En dat geeft ons richting. En dat betekent dat wij in zijn kracht een ander leven kunnen leiden. Weet je dus. Ik ben de Christus niet.
Ik kan mijn hart niet veranderen. Maar dat doet Jezus door zijn geest in mij. Ik ben de Christus niet. Ik kan mijn leven niet heiligen. Maar dat doet de Heilige Geest.
Als de Heilige Geest in mij woont. Dan geeft hij mij andere verlangens. En dan ga ik vanuit die andere verlangens een ander leven leiden. Dan krijg je niet een wettisch christendom. Maar dan krijg je een hartelijk christendom.
Door de Heilige Geest. Ik ben de Christus niet. Ik kan niet een getuige van hem zijn. Uit mezelf. Maar als de Geest over mij komt.
En als ik vervuld ben met de Heilige Geest. Dan zal ik zijn getuige zijn. U zult gedoopt worden met de Heilige Geest. En jullie zullen mij getuige zijn. Tot aan de uiterste der aarde. Ik ben de Christus niet.
Maar Jezus is het. Die doopt met de Heilige Geest. Hij geeft ons pinksteren. Hij geeft ons elke keer weer pinksteren. En dat is de hoop voor de kerk in Nederland.
Dat wij stromen van levend water ervaren in ons binnenste. Dat wij de kracht van de Heilige Geest keer op keer mogen bemerken. Dat we met elkaar opnieuw vervuld worden met de Heilige Geest.
Wij kunnen de kerk niet levend maken in ons land. Wij kunnen het tijf van secularisatie niet keren. Maar de Geest kan het wel. Christus kan het wel.
Wij kunnen de kerk niet redden in Nederland. Wij zijn de Christus niet. Maar hij kan het wel. En dat is een gegeven waar we vanuit mogen gaan.
In de derde plaats. Weet je. Wij kunnen de wereld niet redden. Ik weet niet hoe u in het leven staat. Maar ik ben. Laat ik voor mezelf spreken.
Ik ben zeer nauw betrokken bij Israël. Dat weet u denk ik wel. Degenen die mij een beetje kennen. Ook de hele oorlog vanaf 7 oktober.
De toename van het antisemitisme. Vele leugens die over Israël. Geloofd worden. Een heel verschrikkelijk vals narratief.
Ten aanzien van Israël. Dat de overhand heeft gekregen. Waardoor zoveel mensen anti-Joodse zijn geworden. Niet alleen anti-Israël. Niet alleen anti-Zionistisch. Maar zelfs antisemitisch worden in onze tijd. Het is niet te geloven.
Maar het lijkt wel alsof de nazi's opnieuw zich roeren in onze tijd. Joden zijn niet meer veilig in ons land. Joden kunnen niet meer herkenbaar als Jood over straat in Amsterdam.
Ik heb steeds meer contact met de Joodse gemeenschap in Amsterdam. Ook vanwege interviews die ik afneem bij Joden in Nederland. En vragen hoe gaat het met jullie. Maar dat houdt me enorm bezig.
En soms denk ik. Soms krijg ik een gevoel van. Ik moet daar wat aan doen. Of ik moet proberen dat te redden. Maar dat gaat natuurlijk niet goed. Ik kan dat niet redden.
Ik kan dat niet zomaar veranderen. En waarschijnlijk heeft u ook wel een bepaald gebied in het leven waar u zich over opwint. En waarvan u zegt. Dat is zo erg. Dat is zo slecht.
Maar weet je. Wij zijn de christen niet. Wij kunnen deze wereld niet redden. De nood van onze tijd is gigantisch. Als je het journaal ziet.
En als je de krant leest. En als we ons op internet en op de telefoon verdiepen. In wat er allemaal gebeurt. Dan zijn er heel veel dingen die ons naar beneden kunnen trekken. Maar die ons ook een soort onrustig kunnen maken.
Van ja. Ik moet wel in de bres springen. Nou zeker. We mogen ook actief zijn. We mogen ook ons steentje bijdragen. Om aan een betere wereld te werken. Maar we moeten wel blijven beseffen. Ik ben de christen niet.
Maar Johannes de Doper zei dat ook van zichzelf. Want nu zei hij dit. Ik ben de stem van een die roept in de woestijn. Maak de weg van de heren recht. Zoals de profeet Jezaja heeft gesproken. Met andere woorden. Johannes de Doper was een wegbereider.
Als een weg recht wordt gemaakt. Dan worden de obstakels op de weg weggenomen. De weg is eigenlijk niet begaanbaar. Want er liggen stenen en rotsblokken op. En er zitten kuilen in. Maar een wegbereider haalt die stenen en die rotsblokken weg.
En die effend de weg. Effend de baan. Zodat die weg bereden kan worden. Zodat de koning over die weg kan gaan. Dat is de wegbereider van de koning. En Johannes de Doper was de wegbereider van de Messias.
Van de gezalfde. En zo mogen wij ook zijn. Wij mogen zijn als wegbereiders voor de ware Messias.
Wij zijn de Christus niet. Wij kunnen deze wereld niet redden. Maar er is er één die deze wereld wel kan redden. En hij zal de wereld ook redden. En dat is Jezus. Dat geeft ons richting.
Dat geeft ons oriëntatie. Dat is een given. Dat wij met alles wat we doen getuigen van hem mogen zijn. Zodat wij zijn als wegbereiders van de Heer.
Het goede nieuws is immers dat hij zal komen. Het goede nieuws dat wij mogen prediken in deze wereld. Het evangelie. Dat wij mogen prediken in deze wereld. Dat is dat de geschiedenis van deze wereld niet altijd door zal gaan zoals die gaat.
Het kwaad zal niet altijd de overhand blijven hebben zoals dat nu vaak het geval is. Alle systemische kwaad die er is in deze wereld. Denk aan slavernij.
Denk aan vrouwen die in de seksindustrie als moderne slaven worden misbruikt. Denk aan alle onderdrukking die er is van minderheden.
Denk aan alle oorlogen. Denk aan alle onschuldig bloed dat vergoten wordt. Denk aan alle verkeerde ideologieën die duizenden, honderdduizenden, soms miljoenen mensen de dood in jagen.
Denk aan alles wat de geschiedenis heeft gekend aan onrecht en kwaad en bloedvergieten. Maar de geschiedenis van deze wereld zal op een gegeven moment radicaal worden veranderd.
Dat is de hoop die wij hebben voor Israël en voor de volkeren en voor de kerk. Want Jezus gaat terugkomen. Hij is de Christus. En wij zijn zijn wegbereiders.
Wij getuigen van hem. En we zeggen tegen mensen, hij komt. Bekeer je. Bereid je voor op zijn komst. Zorg dat je deel uitmaakt van de nieuwe wereld die hij gaat creëren.
Als hij alle dingen nieuw gaat maken, zo mogen wij niet zelf. Wij zijn niet zelf degene die de wereld kunnen redden. Maar hij is degene die de wereld kan redden. En als laatste zou ik dit willen noemen.
Ten vierde, Johannes de Doper, die zei, ik ben de Christus niet. En hij zei dat ook in deze zin. Mij komt geen eer toe. Ik bedoel, wie bent u?
Er gebeurt nogal wat door uw leven. Er komen allemaal, de heel Israël loopt uit. Weet ik hoeveel mensen laten zich dopen. Er was echt wat gaande. Een enorme opwekking vond plaats. Maar Johannes de Doper had geen kapzone.
Dus Johannes de Doper dacht niet, zo, wat een bediening. Nou, ik ben wel succesvol in het leven. Ik heb het wel gemaakt eigenlijk. Gaat goed. God zegent me.
Duizenden, tienduizenden mensen stromen erop af. Maar hij zei, ik ben de Christus niet. Hij zei, ik ben het niet waard om de riem van zijn sandalen los te maken.
Hij zei, ergens anders staat er ook dat hij heeft gezegd, ik moet minder worden en hij moet meer worden. Nou, ook wat een opluchting weer. Wat een opluchting. Dat je niet in zelfaanbidding hoeft te blijven leven.
Wat een opluchting dat je niet geëerd hoeft te worden. Dat je niet per se aanvaard moet worden door mensen. Wat een bevrijding als je bevrijd wordt van je zelfaanbidding.
Dat je gewoon zoiets hebt, nou ja, of mensen me nou fijn vinden of niet fijn vinden. Of mensen me nou accepteren of niet. Of ze me nou eer geven of niet. Dat doet er niet zoveel meer toe. Ik zal niet hoogmoedig worden als mensen mij eren.
En ik zal niet ontmoedigd zijn als mensen mij kritiek geven. We zien hier eigenlijk Johannes de Doper die toch verlost is van vanzelf. Hij is verlost van van een ongebonden, een ongezonde gebondenheid aan zichzelf.
Of hij zegt, ja, hij zegt ook notabene, ik kende hem niet. Dat zegt hij tot twee keer toe in dit gedeelte. Ik kende hem niet, terwijl hij zijn neef was. Maar hij zegt, ik kende hem niet.
Maar dat impliceert, hij heeft hem wel anders leren kennen. Hij heeft hem nieuw leren kennen. En dan zegt hij, zoals ik hem nu ken, ja dan moet ik echt minder worden. Dan moet ik echt een stapje terug doen.
Dan wil ik echt voor hem buigen. En dan zeg ik van mezelf, ik ben niet waard om de riem van zijn sandalen los te maken. Dus vier dingen. Ten eerste, ik ben de Christus niet, ik kan mezelf niet redden van mijn zonde.
Maar dat doet hij wel, hij is de Christus. Ik ben de Christus niet, ten tweede, want ik kan mezelf niet dopen met de geest. Maar dat doet hij wel, prijs de Heer. Hij blijft mij dopen met de geest. In de derde plaats, ik ben de Christus niet, ik kan deze wereld niet redden.
Maar hij zal komen om de wereld radicaal te veranderen. Hij zal komen als rechter en hij zal oordelen. En hij zal het kaf van het koren scheiden. En het koninkrijk zal aanbreken in deze wereld.
En in de vierde plaats, ik ben de Christus niet. Het gaat niet om mijn eer. Het gaat niet om mijn succes. Het gaat niet om mijn lange en gelukkige leven. Maar het gaat om hem.
Hem komt toe alle lof en alle eer. Hij is zo groot. Hij is zo waardig. Hij is zo heilig. Ik zou niet eens durven om hem te dienen als degene die de riemen van zijn sandalen los of vast maakt.
Ik wil hem eren en aanbidden. En ik hoop dat deze boodschap je helpt. Ik hoop dat het je zegent. Het zegent mij terwijl ik erover spreek. Besef gewoon. Wij zijn de Christus niet.
Maar hij is het wel. En in hem mogen we ons verblijden. Halleluja. Amen.