Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Mag ik zo ook met jullie beginnen met gebed.! Heer God, we dank u wel dat we genade hebben ontvangen.
! Dat genade ons vond. Heer, dat we daaruit mogen leven. Heer, dat is ook een weg waarin we moeten leren. Te leren, heer, in afhankelijkheid van u.
Elke keer weer ontdekken, heer, wie u bent. Hoe groot u bent, heer, en dat u het alles heeft volbracht. Leer ons, heer, om te leven vanuit die vrijheid waarin u ons gezet heeft.
Ook als we uw woord vanmorgen lezen en met elkaar overdenken. Dat het uw geest is die de woorden in onze harten plant. Heer, zodat we daardoor mogen opgroeien en veranderen.
En steeds meer u gelijkvormig mogen worden. Heer, dat vragen we uit genade door uw zoon. Amen. Ja, na een aantal weken van voorbereiding in het diefste geheim, lukte het de geheime diensten Sin Beed en het Israëlische leger om vier gegijzelden vrij te krijgen uit het vluchtelingenkamp Nuzerat in Gaza.
Eindelijk, goed nieuws, na maanden nu al van bloedige strijd. Dat bevrijdingsverhaal wat daar dan in een keer is.
En ik heb daar grote bewondering voor. Grote bewondering voor die mannen en vrouwen die daarmee bezig zijn geweest. Die met gevaar voor eigen leven dat zich daar naar binnen gaan.
Dat vijandelijke gebied een tijd observeren. En met gevaar voor eigen leven deze mensen daar uittrekken om ze weer in veiligheid te brengen.
En dan die lachten mogen zien op de gezichten van die mensen. Dat ze eindelijk na zoveel maanden weer bevrijd zijn. En het haast nog niet kunnen geloven. En ook de blijdschap bij de familie die eindelijk hun geliefde weer kunnen aanraken.
Weer kunnen omarmen. Ja, dat zijn mooie verhalen als je dat hoort. En moet je je voorstellen dat je tegen je wil gegijzeld wordt.
Maandenlang in een donkere kamer zit. Vastgebonden. En je er geen kant op kan. Ja, dan besef je volgens mij eens te meer hoe vanzelfsprekend wij vrijheid in wezen vinden.
En besef je dat niet altijd. Maar hoe erg we daarna verlangen en hoe ontzettend hard wij dat nodig hebben. En misschien is het voor ons lastig om voor te stellen wat het betekent om gegijzeld te zijn.
Ik bedoel, dat is niet een risico waar ik mij elke dag zo van bewust ben. Die kans lijkt mij hier heel klein. Maar misschien herken je wel het gevoel, het idee dat je opgesloten zit in omstandigheden.
In een situatie. In dingen die in je leven gebeuren waardoor je gegijzeld bent. Waardoor je gevangen zit. Waardoor je je niet vrij voelt.
Misschien heb je te maken in een huwelijk waar er sprake is van emotioneel of fysiek geweld. Of misschien heb je te maken met depressieve gedachten.
Of misschien heb je zelf of ken je vrienden of familie dichtbij die vastzitten in een verslaving. Waar ze maar niet af van lijken te komen. Of zit je zelf continu in toch een soort spiraal van negatieve gedachten.
Van cynische gedachten. Waar je maar niet uit lijkt te komen. Die je zo kunnen overweldigen dat je als het ware gegijzeld bent.
Dat je niet vrij bent. En we verlangen zo naar die vrijheid. We zijn daarvoor gemaakt. En we mogen weten dat de Heer Jezus Christus daarvoor is uitgezonden.
Daartoe in de wereld is gezonden om ons te bevrijden. Om ons daarvan vrij te kopen. Van die gevangenschap. Van dat gegijzeld zijn.
En ik wil met jullie erover nadenken aan de hand van een aantal versen. In Marcus 3. En twee vragen die ik daarbij aan je wil stellen.
Om over na te denken. De eerste is. Ben je bevrijd? Ben je bevrijd uit die gijzeling? En zo ja.
Ben je betrokken? Ben je betrokken in de missie van de Heer Jezus Christus? Om andere gegijzelden te bevrijden?
Aan die twee vragen daar wil ik over nadenken. En zoals ik zei, ik wilde het doen aan de hand van een aantal versen in Marcus 3.
En om even een beetje de context te schetsen waar we zijn. We bevinden ons nog redelijk in het begin van de bediening van de Heer Jezus. Maar je ziet dat zijn bediening een enorme vlucht begint te nemen.
Zijn naam gonst overal rond. Zijn naam wordt overal bekend. Hij is niet meer anoniem. En er komen mensen uit allerlei hoeken en gaten van overal vandaan.
Helemaal vanuit Tyrus en Sidon. Dat ligt tegenwoordig in Libanon. Dus helemaal vanuit het noorden, maar ook vanuit het oosten en ook vanuit het zuiden. Leggen mensen vele kilometers af.
Soms om meer dan honderden kilometers. Om deze Jezus te zien en te horen. Want ze hebben gehoord dat hij mensen geneest.
Dat hij mensen bevrijdt. En in wezen is de menigte zo hongerig dat ze allemaal iets van hem willen horen. Hem misschien maar even kunnen aanraken.
Omdat er kracht van hem schijnt uit te gaan. Waardoor mensen gewoon genezen. En de massa die wordt in wezen zo groot, zo immens. Dat er zelfs veiligheidsmaatregelen genomen moeten worden.
En dat Jezus in de buurt van de kus blijft. En dat er altijd een bootje in de buurt is. Zodat als het te gek wordt, als de menigte te groot wordt.
En het gevaarderheid dat hij zelfs wordt verdrongen. Dat hij dan in dat bootje kan stappen om zo even fysiek afstand te creëren. Er zijn mensen die bezeten zijn door demonen.
Die op hun gezicht ter aarde vallen voor hem neer. En die zeggen, u bent de zoon van God. En de Heer Jezus die draagt ze op.
Die belet ze om daarmee door te gaan. Die zegt dat ze daarover moeten zwijgen. En na een nacht van gebed kiest hij twaalf discipelen uit die bij hem zijn.
Die hij als het ware dicht bij zich houdt. Die met hem mogen zijn. En die hij uiteindelijk ook zal uitzenden om te prediken. En ook om mensen te genezen.
En om demonen uit te drijven. Deze twaalf discipelen. Waarvan je ongetwijfeld wel een paar namen eerder hebt gehoord. Die kiest hij dan uit. Dus daar zijn wij zo ongeveer in de bediening van de Heer Jezus.
Hij is niet meer anoniem. Iedereen kent hem. Iedereen vindt ook wat van hem. En men vraagt zich af. Wie is hij? Is hij misschien die beloofde Messias?
Of is hij gewoon een leraar? Is hij Elia? Hij zegt dat hij de macht heeft om zonden te vergeven. En we zien dat hij de macht heeft om zieken te genezen.
En om demonen uit te drijven. Dus men is met die vraag bezig. Wie is hij? En die vraag wordt vandaag de dag ook nog steeds gesteld. Wie is hij?
Is hij de zoon van God? En de Heer Jezus die komt op een gegeven moment weer terug in zijn woonplaats. In Galilea. En hij gaat daar weer in een huis.
En we weten niet welk huis. Of dat zijn eigen huis was. Of het huis van Petrus. Maar hij is daar. En weer opnieuw verzamelt zich daar een enorme menigte. In dat huis. En rondom dat huis.
En de Heer Jezus is weer de hele tijd aan het onderwijzen. De mensen aan het bedienen. Dat er niet eens tijd is om te eten. Om een idee te krijgen van hoe groot het ongeveer al geweest was.
En werd. Dat Jezus als het ware populair werd zouden we misschien kunnen zeggen vandaag. En de schriftgeleerden die helemaal vanuit Jeruzalem zijn gekomen.
De fariseeën die waren natuurlijk ook hierop afgegaan. En die vonden er ook wel wat van. Die vonden ook wel wat van deze Jezus. Want ja ze konden niet ontkennen dat die wonderen die er gebeurden.
Dat die inderdaad hadden plaatsgevonden. Dat hadden ze zelf ook wel gezien. En bovendien er waren zoveel mensen die daarvan getuigden. Dus zij konden dat niet ontkennen. Dus ja hoe reageer je daar dan op.
En daar pakken we hem even op. In Marcus 3 vers 22. En daar staat er. En de schriftgeleerden. Die uit Jeruzalem gekomen waren.
Zeiden. Hij heeft Beelzebul. En door de aanvoerder van de demonen. Drijft hij de demonen uit. Nou dan.
Dan ben je wel hardvochtig. Dat je het voor je ogen ziet gebeuren. Dat mensen worden genezen. Dat demonen worden uitgedreven. En dat je dan nog zegt van.
Dat je het zelfs omdraait. Dat je zegt dit is niet van God. Nee dit is van Beelzebul. Beelzebul. Of Beelzebub.
Zoals het ook wel in het oude testament staat. Dat betekent. Heer van het huis. Of heer van de vliegen. Een godheid zeg maar vroeger.
Van de Filistijnen. En waar in deze dagen. De Satan zelf mee werd aangeduid. Deze heer van het huis.
Of de heer van de vliegen. En ik vind dat wel een. Ja. Opmerkelijke beschrijving. Heer van de vliegen. Heer. Dat. Dat. Stelt als het ware die demonen voor.
Ze kunnen niet zoveel. Maar ze kunnen wel verschrikkelijk irritant zijn. Heer. Daar zullen we in de zomer ook weer. Wat last van krijgen. Nou zo is dat.
Deze Beelzebul. Daar wordt de heer Jezus voor uitgemaakt. Terwijl ze dat bewijs zien. Dus. Mensen vragen wel eens. Nou. Als. God nou gewoon eens aan mij zou bewijzen.
Dat hij bestaat. Als hij dat gewoon eens zou bewijzen. Dan zou ik wel in hem kunnen geloven. Maar hier blijkt ook wel. Dat zelfs. Als dat bewijs wordt geleverd.
Zoals dat hier werd geleverd door de heer Jezus. Dat je het niet kan ontkennen. Dan nog. Vindt de mens. Altijd een uitweg. Om dat uit te leggen. Zoals. Hij of zij.
Dat wil. En dan wordt het gewoon omgedraaid. En dat zie je hier ook gebeuren. En de heer Jezus. Die reageert op deze. Aantijging. En dan pakken we hem verder in. Vers 23.
Van Marcus 3. En hij. Jezus. Riep hen. Deze schriftgeleerden. Bij zich. En zij tegen hen. In gelijkenis. Hoe kan. De Satan.
De Satan. Uitdrijven. En als een koninkrijk. Tegen zichzelf. Verdeeld is. Kan dat koninkrijk. Niet. Stand houden. En als een huis. Tegen zichzelf.
Verdeeld is. Kan dat huis. Niet. Stand houden. En als de Satan. Tegen zichzelf. Opstaat. En verdeeld is. Kan hij. Niet.
Stand houden. Maar is dat. Zijn einde. Dus de Heer Jezus. Die maakt. Duidelijk van. Dat zal. Belachelijk zijn. Wat jullie nu beweren.
Want het zou betekenen. Dat de Satan. Zichzelf. Als het ware. Zijn eigen. Koninkrijk. Zijn eigen. Huis. Aan het. Ondergraven is. Aan het. Uithollen is. Aan het.
Verzwakken is. En dan zal dat op den duur. Gewoon instorten. Dus met andere woorden. Natuurlijk bin ik dat niet.
Natuurlijk kom ik. Van God. En dan. Dan zegt hij iets opmerkelijks. Daar achteraan. In vers 27. Niemand. Kan het huis van een sterke binnengaan. En zijn huisraad roven.
Als hij niet eerst. De sterke bindt. En dan. Kan hij zijn huis. Leegroven. Dat is wat de Heer Jezus zegt.
Niemand kan het huis van een sterke binnengaan. En zijn huisraad roven. Als hij niet eerst de sterke bindt. En dan. Kan hij zijn huis. Leegroven. En. Dat is. Toe.
Waarvoor. De Heer Jezus. Is uitgezonden. Om allereerst. Die sterke. Die Heer. Van dat huis. Die Beelzebul.
Te binden. Zodat hij. Vervolgens. Dat huis. Kan. Leegroven. De mensen. Die daarin. Opgesloten. Zitten. Kan.
Bevrijden. En. Er weten. Die vier. Israëlische. Gegijzelden. Ook alles van. Dat snappen wij wel. Want toen zij bevrijd werden.
Moest eerst de tegenstander. Uitgeschakeld worden. Voordat zij. Een veilige uitocht hadden. En dat zien we in wezen ook in de geschiedenis met Egypte. Als het volk Israël daaruit wordt bevrijd.
Dan wordt de vare o. En zijn leger wordt als het ware eerst uitgeschakeld. En dan wordt het volk Israël eruit geleid. En dat is waartoe de Heere Jezus is uitgezonden.
Om allereerst de sterke te binden. Om vervolgens degene die in dat huis zich bevinden. Die gegijzeld zijn. Daaruit vandaan te trekken.
Zoals ook in Colossense 1 vers 13 staat. Hij heeft ons getrokken uit de macht van de duisternis.
En overgezet in het koninkrijk van de zoon van zijn liefde. Dus hij heeft ons daaruit getrokken. En u weet hoe hij dat heeft gedaan.
Hij deed dat niet door geweld. Door brute kracht. Nee, hij deed dat door zelf gebonden te worden. Door zelf vastgenageld te worden aan een kruis.
En zo de straf te dragen die wij verdiend hadden. Om zo het losgeld te zijn. Waardoor wij vrijgekocht konden worden.
Vanuit die gegijzelde positie. Hij is ons losgeld. Dus wij bevinden ons niet op neutraal terrein.
Wij zijn niet op neutraal terrein. En die indruk hebben sommige mensen wel eens. Als je met ze praat over de Heer Jezus. Over het geloof. En dan kun je een reactie krijgen in de lijn van.
Ja, ik vind dat wel mooi. Dat jij gelooft. En ik kan me voorstellen dat dat mooi voor je is. Voor wat moed en kracht.
In moeilijke dagen of zo. Wat neerbuigend vind ik het altijd wat. Maar goed. Maar dat suggereert alsof het geloof iets is van. Ja, dat kan je ook voor kiezen.
En dat kan je ook oppakken. Als een soort kledingstuk aantrekken. Voor degene die dat leuk vinden. Die dat mooi vinden. Die daar behoefte aan hebben.
Maar wij bevinden ons niet op neutraal terrein. Die bevrijding is noodzakelijk. Want van nature zitten wij gegijzeld.
Zitten wij gevangen. Zitten wij in dat huis van de tegenstander. En wil hij ons daaruit trekken. En zoveel mensen beseffen zich dat niet.
Dat ze zich daar bevinden. Sommigen ontwikkelen een soort Stockholm syndroom. U kent het Stockholm syndroom.
Dat is de emotionele reactie die gegijzelden kunnen ontwikkelen. Waarbij ze in wezen sympathie. Zelfs soms een soort affectie ontwikkelen.
Voor de gijzelaar. Voor de gijzelnemer. En dat ze die daden verdedigen. En dat ze zeggen. Nee ik vind het goed zo.
Ik voel me hier veilig. Zo kunnen mensen ook een soort Stockholm syndroom als het ware ontwikkelen. Zeggen. Ik vind het hier prima. Het is voor mij goed zo.
En met Jezus daar hoef ik. Ja daar hoef ik niks mee te maken te hebben. Dat heb ik niet nodig. Ik heb die bevrijding niet nodig. En zo kunnen mensen daarin vastzitten.
En dat is in wezen wat. De zonde tegen de heilige geest is. Waar de Heer Jezus hierna over begint te spreken. Vanaf vers 28. De zonde tegen de heilige geest.
Is niks anders dan. Ongeloof. Gewoon. Datgene wat de Heer Jezus Christus aanbiedt.
Afwijzen. Zeggen. Dat hoef ik niet. Dat wil ik niet. Het goede van God in wezen. Kwaad noemen. Dat is wat zonde tegen de heilige geest is.
En sommige gelovigen kunnen daar heel erg onder gebukt gaan. En. Bang zijn dat ze per ongeluk een zonde tegen de heilige geest hebben begaan. Maar de zonde tegen de heilige geest is de zonde van ongeloof.
En dat je dus dat offer, die bevrijding die de Heer Jezus aanbiedt, moedwillig afwijst. En zegt nee, dat hoef ik niet. Dat heb ik niet nodig.
En voor die zonde is er geen vergeving. Waarom niet? Omdat er simpelweg geen andere weg is waar langs God ons kan bevrijden.
Waar ons hij ons kan trekken uit het huis. En anderen die twijfelen. Die verlangen misschien wel naar vrijheid.
Maar die twijfelen of die zijn onzeker of de Heer Jezus Christus wel sterk genoeg is. Of hij inderdaad wel degene is die ons bevrijdt.
Worden in wezen geïntimideerd door nog steeds het geschreeuw van de tegenstander. Die wel kan blaffen, maar niet kan bijten. Maar hij kan nog wel schreeuwen.
En daardoor geïntimideerd, onzeker gemaakt, durven ze geen keus te maken. Blijven ze zitten waar ze zitten. En misschien herken je dat als je hier vanmorgen zit.
En dan wil ik ook tegen je zeggen. Maak die stap. De Heer Jezus Christus is sterk genoeg. Hij heeft de sterke gebonden. Hij heeft betaald.
Hij heeft het alles volbracht. En wanneer we hem ontvangen, wanneer we hem geloven, wanneer we hem aanvaden en omarmen, dan worden we bevrijd.
Dan worden we bevrijd uit die gegijzelde positie. En dan mogen we leren, nu wij in zijn koninkrijk zijn, nu wij in zijn huis geplaatst zijn, om ook te leren wat het betekent om vanuit die vrijheid die we nu gekregen hebben te wandelen en te leven.
Want het kan best zijn dat je zegt van ja, ik ken de Heer Jezus Christus als mijn redder en verlosser. En ik weet dat hij mij gekocht en betaald heeft.
En toch merk ik dat er nog zaken in mijn leven zijn waardoor ik als het ware word vastgehouden. Waardoor ik word gebonden en ervaar ik niet altijd die vrijheid.
Dingen die zich aan jou hebben vastgekleed. Bepaalde gedachten, manieren van spreken, gebruiken, die je als het ware nog hebt meegenomen.
Die als het ware touwen zijn die je nog om je polsen hebt zitten. En dan ben je wel uit het huis getrokken, maar zie je de striemen of de touwen nog zitten.
Omdat je nog steeds vast zit in een verslaving. Of omdat je nog steeds worstelt met depressieve gedachten. Of omdat je nog steeds vast zit in veroordeling.
Ook dat kan christenen nog steeds gebonden houden en kan gebeuren. En David de Vos, misschien ken je hem, een bekende spreker, een evangelist, die heeft recent een boek uitgebracht.
Ik heb het nog niet gelezen, maar wel het een en ander over gelezen en over gehoord. En die spreekt eigenlijk heel openlijk over dat hij te maken heeft gehad met depressie.
Iets wat in de kringen waarin hij zat in wezen een beetje een taboe was. Waar hij niet vrijheid over kon spreken. Want ja, dat kon niet meer.
Dat paste niet. Ik hoop niet dat dat een taboe is onder jullie, onder ons. Dat dat nog steeds kan gebeuren, ook met gelovigen.
En dat we mogen leren om ook steeds meer in die vrijheid te gaan wandelen. En wanneer je dat ervaart, wanneer je daarin zit, wanneer je dat gebonden houdt.
Breng het elke keer weer in het licht. Breng het elke keer weer bij de Heer Jezus. Betrek daar een broer of een zus bij of zoek misschien pastorale hulp.
Maar blijf daar niet mee rondlopen. Breng dat elke keer weer in het licht. Zodat je steeds meer mag ontdekken. En ervaren wat het betekent om ook in die vrijheid te zijn.
Dat de positie waarin je ook gezet bent, ook werkelijkheid mag worden in je dagelijkse praktijk. Dus dat is het eerste.
We zijn bevrijd door het offer van de Heer Jezus Christus. Hij heeft betaald. Hij heeft de sterke gebonden. En hij heeft ons in zijn huis gezet om te ontdekken wat het betekent om steeds meer te wandelen in die vrijheid.
Maar in zijn huis, in zijn koninkrijk, mogen we ook betrokken zijn en ingezet worden in het bevrijden van andere gegijzelden.
Die nog steeds vastzitten. En dit gedeelte, wat we net hebben gelezen, wordt in wezen omsloten door een reactie van mensen in de omgeving van de Heer Jezus.
En niet zomaar mensen, nee, mensen die dicht om de Heer Jezus stonden. Familie, vrienden, kennissen, die de Heer Jezus misschien wel van kleins af aan al hadden gekend.
Dus wat we net hebben besproken, wat we net hebben gelezen, dat wordt omsloten door die reactie van de verwanten van de Heer Jezus. En daar wil ik met jullie naar gaan kijken.
Allereerst lezen we dat in vers 21 van Marcus 3. En dan lezen we, En toen zijn verwanten dat hoorden, namelijk dat Jezus de menigte weer onderwees bij het huis en dat er niet eens tijd was om te eten.
Zo druk was hij daarin bezig. Toen gingen zij erop uit om hem tegen te houden, want zij zeiden, hij is buiten zichzelf. Hij is buiten zichzelf.
Hij heeft ze niet helemaal meer op een rijtje. Dus terwijl Jezus bezig is om mensen te bevrijden en vrij te zetten, komen zijn verwanten naar hem toe om hem in wezen te beperken en vast te houden.
Want dat is hoe je dit woord ook zou kunnen vertalen met tegenhouden, in wezen vasthouden. De Heer Jezus die voldeed niet meer aan het plaatje wat zij van hem hadden.
Hij paste niet meer in hun kadertje. De Heer Jezus die deed nu dingen en die onderwees nu dingen, klopt dat wel. Dus zij zouden hem wel even tot de orde roepen, hem weer even in het gareel krijgen.
En zo kunnen we te maken hebben, terwijl we ons inzetten voor die missie, om andere mensen te bevrijden, dat we te maken krijgen met druk van buitenaf, van mensen die misschien heel dicht bij ons staan, en die zeggen van, nou is wel mooi geweest hè, dat godsdienst gebeuren, leuk voor je, maar nu is het wel klaar.
Zullen we nou toch even normaal doen? En dat je op die manier weerstand en afleiding ervaart en proeft. Zoals de Heer Jezus daar ook niet vreemd mee was.
Dat de verwanten hem dat verweten. En dan lezen we verderop, vers 31 en 32 aan het einde. En dat moeten we lezen in dezelfde lijn als wat we ook in vers 21 hebben gelezen.
Nu kwamen dan zijn broers en zijn moeder, en terwijl zij buiten stonden, stuurden zij iemand naar hem toe om hem te roepen. En de menigte zat om hem heen.
En ze zeiden tegen hem, zie uw moeder en uw broers daarbuiten, zoeken u. Dus die zochten hem. En dat is wel opmerkelijk, want de Heer Jezus bevond zich in een huis.
En in dat huis zou je verwachten dat zijn familie, zijn verwanten, in dat huis zijn. En dat de menigte buiten staat. Maar hier is het andersom.
De menigte is binnen, en de familie staat buiten. Eigenlijk is dat in een notendop de geschiedenis van wat er gebeurd is met het Joodse volk.
Die de Heer Jezus, die bij hem kwam, afwees. Hem niet wilde geloven als hun Messias. En daardoor in wezen, ja, buiten stonden.
Niet betrokken waren in de boodschap, in de missie van de Heer Jezus Christus. En dan moet je bedenken, in een tijd, waarin familie alles is, hè.
Wij zijn redelijk individualistisch ingesteld. Maar juist in die tijd, in die cultuur, is familie alles. Familie is je zekerheid, is je bescherming, is je eer, je goede naam, je waarde.
Dat haal je uit je familie. Maar de Heer Jezus, die blijft binnen. Hij gaat niet eens naar ze toe. En zo kunnen wij, wanneer wij betrokken zijn in die missie van de Heer Jezus, om ook anderen te bevrijden, druk ervaren.
Druk ervaren, misschien van binnen of van buiten, van mensen in onze omgeving, die niet begrijpen waar wij het over hebben. Die daar zelfs tegen zijn.
Die dat maar belachelijk vinden. En zo kunnen we afgeleid worden, van datgene waartoe we zijn uitgezonden. Om namelijk te getuigen.
Om alle volken tot zijn discipelen te maken. En heel vaak is het niet eens misschien druk van buitenaf, en is het veel eenvoudiger. En zijn het gewoon de afleidingen in ons dagelijks leven.
De hang naar meer bezit. Het verlangen naar meer succes. De zorg gewoon voor het dagelijks leven, waarin we zitten, dat ons bezighoudt.
Waardoor we worden afgeleid. Van onze koers worden afgedrukt. En dan zien we de reactie van de Heer Jezus op het roepen van zijn broers en moeder.
Zonder zelf dus naar buiten te gaan, hij antwoordde hun en zei, wie is mijn moeder? Of wie zijn mijn broers? En terwijl hij rondom zich keek naar hen die om hem heen zaten, zei hij, zie mijn moeder en mijn broeders.
Want wie de wil van God doet, die is mijn broeder. En mijn zuster. En mijn moeder. Dus met andere woorden, de mensen die gehoorzaam zijn, die Gods wil willen doen, die staan hem naderbij, dan zijn biologische of familiaire kring.
Zijn halfbroers. Die mensen staan hem naderbij. Die noemt hij zijn broers en zussen. Daaraan geeft hij prioriteit. Om hen allereerst te bedienen, zonder zijn familie tekort te doen.
En gelukkig weten we ook dat later een aantal van zijn familie ook tot inkeer komt. Maar hij richt zich allereerst op de broers en zussen in dat geestelijke huis.
Dat is zijn eerste prioriteit. En je zult misschien zelf ook wel ervaren hebben dat je soms iets kunt delen, een bepaalde gemeenschappelijk hebt, met iemand die het weet wat het betekent om bevrijd te zijn uit die gegijzelde positie.
Dat je daar iets mee kunt delen, iets gemeenschappelijks mee hebt, omdat hij hetzelfde heeft meegemaakt, dat verder gaat dan dat gemeenschappelijke wat je hebt met broers en zussen die je vanuit de familie hebt meegekregen.
Die misschien niet geloven. Dat je soms meer gemeenschappelijk hebt met anderen, zonder anderen daarmee tekort te willen doen. Maar deel je diezelfde geschiedenis?
Weet je wat het betekent om gevangen te zijn en om daaruit vrijgezet te worden? En dat is aan de ene kant heel pijnlijk, als je dat bemerkt, als je dat ervaart, dat je dat niet kunt delen met degene die zo dicht bij je staan.
En aan de andere kant mag het ook een troost zijn en bemoedigend dat je zoveel broers en zussen hebt gekregen met wie je dat wel kunt delen.
Die God ook op je pad heeft gegeven. Met wie je kan leren wat het betekent om in die vrijheid steeds meer te gaan wandelen. Dus laat je niet afleiden.
Laat je niet van koers brengen. Maar volg daarin het voorbeeld van de Heer Jezus Christus die zoveel afleidingen onderweg ook tegenkwam. Door alles wat mensen zeiden en vonden en iets van hem wilden voor hun eigen agenda Nee, maar hij bleef wandelen.
Hij bleef gaan op de weg die God hem had voorgesteld. Dus laat je niet afleiden en hou je vast aan die roeping en die loopbaan waarop God jou gezet heeft.
Dus terugkomend op die vragen waar ik mee begon. Allereerst ben je bevrijd? Ken je de Heer Jezus Christus als jouw redder en verlosser?
En misschien zeg je nee, die ken ik nog niet. Of misschien weet je het niet en heb je daar vragen over. Spreek dan vanmorgen iemand aan hier in de gemeente om daar verder over door te praten.
Om je vragen erover te stellen. Zodat hij ook jou kan leren en jou kan bevrijden. Zodat jij ook gezet kan worden in zijn huis, in zijn koninkrijk.
En als je hem kent, als jouw bevrijder, ben je betrokken. Ben je betrokken in zijn missie om andere gegijzelden te bevrijden.
Want wij bevinden ons niet op neutraal terrein. Nee. We bevinden ons in het licht. En zoveel mensen nog in het duister.
Maar hoe kan ik dat dan doen? Hoe kan ik daarin betrokken zijn? Allereerst heel eenvoudig door gewoon te getuigen. Gewoon te getuigen met de mensen die je ontmoet van wat God in jouw leven heeft gedaan.
Hoe jij bevrijd bent. En dat hoeven geen spectaculaire verhalen te zijn. Maar simpelweg hoe jij hebt ontdekt wat het betekent dat de Heer Jezus Christus jou ook heeft vrijgekocht.
Ja, ze zien me aankomen. Ze zullen me voor gek verklaren. Nou, welkom in het gezelschap van de Heer Jezus. Die kreeg dat ook te horen.
Dat is niet de maatstaf voor of het klopt of niet. Daardoor kunnen we ons wel eens van de wijs laten brengen. Dus zo kunnen we daarin betrokken zijn. We kunnen betrokken zijn door betrokken te zijn in de zending.
Door daarin te ondersteunen. En tuurlijk, we kunnen niet al het zendingswerk ondersteunen wat er gaande is. Maar kies er één, misschien twee projecten uit waarvan je zegt van ja, daar ga ik mij aan verbinden.
Financieel, door gebed, door daar interesse voor te hebben om op zo'n manier ook daarin betrokken te zijn. En te zien hoe daarin ook elke dag weer bevrijdingsacties plaatsvinden.
En daar ook onderdeel van uit te mogen maken. En daarnaast ook gebed. Eenvoudig gebed. Je kent ongetwijfeld iemand in je omgeving die de Heer Jezus Christus nog niet kent.
Neem je gewoon eenvoudig voor om de komende twee weken, elke dag, voor die persoon, voor die man of vrouw te bidden. Zodat die ook het licht mag leren kennen, de Heer Jezus Christus, en bevrijd mag worden.
Zodat er steeds meer broers en zussen en moeders hier in de gemeente mogen verwelkomen. Die hier thuis mogen komen, hier of op andere plaatsen.
En zijn huis steeds voller mogen zijn. Hoe ontzettend bemoedigend is dat elke keer weer. Als je iemand mag ontmoeten die ook bevrijd is. Vanuit die gegijzelde positie.
Zullen we daarvoor bidden? Heere God, dank u wel voor uw bevrijding. Dat u ons heeft gezien. Terwijl wij u misschien niet eens zagen, terwijl alle hoop misschien verloren was.
Heer, had u het oog op ons en heeft u ten koste van uw eigen leven het hol van de leeuw betreden. En heeft u ons daaruit getrokken. Dank u wel, Heer, voor die genade.
Dank u wel dat u ons in uw huis heeft geplaatst. En dat u de Heer bent van dat huis. Dat we u mogen dienen. Help ons, Heer, om ons daarvan ook bewust te zijn.
Ook als we weer de week straks ingaan. Heer, dat we betrokken zijn, Heer, in dat werk wat u vandaag de dag nog steeds doet. Een volk verzamelen voor uw naam.
Heer, leidt ons daarin zo. In Jezus naam. Amen. filed bij Wat biraz过look voor mijn voyez Зд الك影iek heleemit Venezuela getrokken.
OUT