Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
We gaan luisteren naar het woord van God, wordt dan zo mooi gezegd, maar ik voel me dan altijd een beetje, hoe zeg je dat, bescheiden. Het is een stukje uitleg wat ik mag geven over het woord van God en daarin mag hopelijk iets van Gods woord voor u klinken.
Dat hoop ik vandaag en dat verlang ik ook. Goedemorgen, fijn dat ik u weer mag zien, al een tijdje geleden volgens mij. Ik ben dankbaar dat ik het woord vanmorgen weer met u mag delen.
Ik wil beginnen met een gedichtje. Alles. Kijk ook gelijk even een beetje mee. Alles. Je kussen weet alles.
Je verhalen in de nachten, wat je wel en niet verwachtte, een alwetende plek voor je ziel. Je kussen weet alles.
De dromen door de dagen, wat je wel en niet kunt vragen, wanneer je opstond en weer viel. Je kussen weet alles. De gebeden in het huilen, waar je wel en niet kan schuilen, een altijd luisterende plek.
Je kussen weet alles. Je verlangen zijn je zorgen, wat er wel en niet komt morgen, als de ochtend je weer tot leven wekt. Heb je zo'n alwetende kussen thuis?
Ik wel hoor. En soms is die een beetje nat. Dat heb je soms. In de nachten, hè. Vandaag is het thema, de genezing van de bloedstooiende vrouw. En het thema daaraan ontleend is, is van schaamte tot schuilplaats.
Dan heb ik een vraagje aan u. En ik hoorde op de Heenweg de preek van Hans Waagmeester een paar weken geleden. Die had er zo'n mooi muziekje bij. Nou, dat heb ik niet.
Maar ik dacht, dat is een ideetje. Als er een keer een vraag wordt gesteld, dat je even kan nadenken, dat er dan op de achtergrond een klein muziekje klinkt. Kan je soms helpen of afleiden misschien. Bij nadenken. Maar ik heb wel een vraagje.
Kent u het? Schaamte? Heb je je ooit wel eens zo diep geschaamd dat je hoopte dat de vloer onder je zou verdwijnen?
En dat je even niet meer in beeld bent? Zo'n gevoel. Zo diep dat je even niet meer wil bestaan. Ook zelfs niet voor de Heerde God.
En dat je feitelijk weg wil schuilen. Zoals Adam zeg ik, ben je ongeveer na de zondeval. In de struiken. Even niet gezien willen worden.
Nou, ik ken het wel hoor. Dat gevoel van schaamte. Ik kan me bijvoorbeeld herinneren, een klein dingetje. Hoewel, klein. Op dat moment vast voor de broeder niet zo klein. Maar ik ben een beetje chaotisch.
Dat wil zeggen dat mijn hoofd altijd een paar tellen later is. Ik ben heel veel druk aan het denken. En ik kan het bijna niet stilzetten. Als ik ooit een test zou doen voor ADD, zou ik geloof ik slagen.
Maar ik doe het niet meer. Ik denk bij 60 ga ik niet meer aan beginnen. Maar daardoor ben ik ook wat verstrooid. En chaotisch. En kan ik soms dingen vergeten. Ik probeer het allemaal heel goed bij te houden.
Agenda en dergelijke. Maar soms gaat er wel eens iets mis. Nou, zo'n twintig jaar geleden was dat ook al zo. Nou, dertig jaar geleden denk ik al. En een broeder uit de gemeente was daar zo verontrust over. Dat hij hoorde van een training die in de regio werd gegeven.
Voor mensen om hun leven wat meer op orde te krijgen. Nou, het was echt liefdevol bedoeld. Maar hij zei, ik ga je die training geven. Ik betaal alle kosten. Als jij er nu de komende vier weken naartoe gaat op dinsdag.
En de eerstvolgende datum is komende dinsdag. Heb je daar tijd voor? Nou, ik kon niet nee zeggen. Ik schaamde al een beetje alleen al door het verzoek. Maar goed, ik zei, ja dat ga ik doen.
De zondag erop vroeg hij, hoe was het de eerste keer? Ik zei, oh, vergeten. Toen schaamde ik me.
En ik denk ook dat ik helemaal rood werd vanaf de kin. Zo tot boven de ogen. Ik was het gewoon vergeten. Nou ja, goed dat er kan gebeuren. De andere avonden niet. Dus uiteindelijk heb ik mijn leven op orde gekregen.
Een beetje. Maar ik heb ook een keer iemand beschuldigd van een fout. Die we gezamenlijk zouden hebben gemaakt. Waar ik alleen verantwoordelijk voor was. En dat ging dieper.
Want dan doe je iemand pijn. Dan kwets je iemand. Dat heb ik gedaan in mijn leven. En zo zijn er wel dingen die de Heer alleen weet. Waar ik me diep voor schaam. Maar wat is schamen eigenlijk?
Nou, schaamte, zoals ik het even opgezocht heb. Schaamte is een onaangename psychosociale emotie ten aanzien van het afwijken van de eigen normen.
Dat kan een aantasting dan zijn van eergevoel of trots. En of de normen van anderen in verband met de angst om misprezen of niet meer geaccepteerd te worden.
Je hebt je eigen norm. Zo wil je leven. Dit is je standaard. Je gaat erover. Of je haalt het niet. En je schaamt je. En waarom? Want je bent bang voor de afwijzing van anderen.
Of misschien wel voor het schuldgevoel wat je zelf kan krijgen. Door de schaamte. Het is onaangenaam. Het is afwijken van eigen normen.
Het is de angst voor afwijzing. Nou, kennen we dat gevoel van schaamte. Ik ga met jullie een kleine geschiedenis lezen. Waarin schaamte een rol speelt. En dat is Marcus 5 vanaf vers 25.
Het staat niet op het scherm. Dus ik lees het gewoon voor vanuit Gods woord. Marcus 5. En vanaf vers 25.
Daar staat een zekere vrouw. Die al twaalf jaar bloedvloeien had. En veel geleden had door toedoen van veel dokters. En alles wat zij had daaraan uitgegeven had.
En geen baat gevonden had. Maar met wie het nog veel eer erger geworden was. Deze had van Jezus gehoord. En kwam van achteren de menigte in. En raakte zijn bovenkleed aan.
Want zij zei, als ik maar zijn kleren kan aanraken, zal ik gezond worden. En meteen droogde de bron van haar bloed op.
En merkte zij aan haar lichaam dat zij van die aandoening genezen was. En meteen toen Jezus merkte dat het kracht van hem uitgegaan was, keerde hij zich om in de menigte en zei, Wie heeft mijn kleren aangeraakt?
En zijn discipelen zeiden tegen hem, U ziet dat de menigte tegen u opdringt en zegt u dan, wie heeft mij aangeraakt? Maar hij keek om zich heen om haar te zien die dat gedaan had.
En de vrouw die bevreesd was en beefde, omdat zij wist wat er bij haar gebeurd was, kwam en wierp zich voor hem neer en vertelde hem de volle waarheid.
Toen zei hij tegen haar dochter, Uw geloof heeft u behouden. Ga heen in vrede en wees genezen van uw aandoening.
Belangrijk om dit verhaal te kennen. Maar de belangrijkste vraag die ik wil beantwoorden vandaag is, Waarom greep de vrouw, deze vrouw, de mantel van Jezus?
En werd daardoor genezen? Nou om een antwoord te vinden op die vraag, gaan we een uitstapje doen 1500 jaar daarvoor. En dan ga ik u meenemen langs een aantal teksten, die een antwoord gaan geven op die vraag, waarom ze juist het kleed van Jezus aanraakten.
En dat zijn teksten die ik dadelijk ga lezen en die gaan over vleugels. Maar voordat ik daar naartoe ga, wil ik u graag even meenemen nog een keer in het verhaal zelf. Alsof u zelf die bloedsloeiende vrouw bent.
En dan heb ik hem in een bepaalde vorm overgezet, dit verhaal, om het wat dichtbij te brengen. Zodat je die schaamte die er was in het leven van deze vrouw ook zal voelen, zal kunnen voelen.
Dochter, je bent een paria, een oudkast, een onaanraakbare. Je kan niet naar de tempel voor verzoening, je mag geen offer brengen en nooit kan je nog enig contact hebben met God.
Nooit kan je nog rekenen op vergeving. Je mag niet in de buurt van een priester komen. Alles wat je aanraakt, wordt door jou ook onrein.
Dit zegt de wet. De wet is waar. De wet is goed. De wet komt immers van God. Je omhelst niemand. En niemand omhelst jou.
Zou je gewoon niet beter dood kunnen zijn? Iedere dag ververs je je beschermende doeken, soms twee maal per dag. Dan kan er niets langs je benen lekken, maar soms gebeurt het wel.
Soms laat je een spoor achter. De schaamte achtervolgt je iedere dag. Als je je was te droog hangt, als je je stank verspreidt. En niemand kan je helpen.
Alle dokters heb je geprobeerd, al je geld heb je uitgegeven. Nu ben je blut. Je zal wel gezonderd hebben, hoor je om je heen fluisteren. Of je ouders dragen de vloek verder de generaties in.
Jij bent wanhopig. Dus je bent hem gaan volgen. Eerst op afstand, later vermomt steeds dichter in zijn buurt.
Want hij heeft iets van hoop aangewakkerd. Zijn roep is van hem uitgegaan. Hij is een genezer. Zal hij weten van je tranen, s'nachts weten van de verhalen die liggen op je kussen?
Kan hij de vloek verbreken? Opdat je je nooit meer hoeft te schamen? Opdat je met een opgeheven hoofd weer tussen de mensen kan lopen? Opdat je was weer echt schoon wordt?
Opdat je in je tuintje kan zitten met een gezicht dat zich laat warmen door de zon? Zal hij? Zal hij? Je bent toch een dochter van Abraham?
Ik zei dat ik jullie mee zou nemen, 1500 jaar voor deze gebeurtenis, of misschien nog wel iets langer. Naar een aantal teksten, die als je ze gaat begrijpen, je ook begrijpt waarom zij de mantel van de Heer Jezus aanraakt om genezen te worden.
En de eerste tekst is Exodus 19, vers 3 tot 6. En de tweede, en die gaat u even meenemen, want de eerste die gaat over arends vleugelen.
En de tweede die gaat over bedekkende vleugels. De derde gaat over beschermende vleugels. En de vierde over genezende vleugels.
Het zijn allemaal teksten over vleugels. En de eerste is genomen uit Exodus 19, waarin u ziet in het geel het woord staan waarin vleugelen staan.
We lezen vanaf het derde vers. Lees maar mee. Mozes klom omhoog de berg op naar God. De Heer riep tot hem vanaf de berg.
Zo moet u tegen het huis van Jacob zeggen en de Israëlieten verkondigen. U hebt zelf gezien wat ik met de Egyptenaren gedaan heb en hoe ik u op arends vleugelen gedragen en u bij mij gebracht hebt.
Nu dan. Als u nauwgezet mijn stem gehoorzaamt en mijn verbond in acht neemt, dan zult u uit alle volken mijn persoonlijk eigendom zijn.
Want heel de aarde is van mij. U dan zult voor mij een koninkrijk van priesters en een heilig volk zijn.
Dit zijn de woorden die u tot de Israëlieten moet spreken. En dit is het hoofdstuk in de Bijbel dat vooraf gaat aan de wet. De tien geboden zoals wij die kennen. Maar je proeft in deze woorden als het ware een soort teleurstelling van de vader in de hemel over zijn eigen volk.
Ze wilden een wet. Het werd hun voorgehouden. Willen jullie dat echt? Ja, dat willen wij. Maar, zegt hij, ik heb jullie bevrijd uit Egypte. Ik heb jullie op arends vleugelen gedragen.
En ik heb jullie bij mij gebracht. Is dat niet voldoende? Kan ik niet voor jullie gewoon een vader zijn? Kan ik niet voor jullie gewoon de God zijn in jullie en wie jullie vertrouwen?
Waardoor jullie de dingen gaan doen die ik van jullie verwacht. Gewoon uit liefde voor mij. Ik heb jullie tenslotte gedragen. Jullie zijn mijn persoonlijke eigendom.
Maar oké, als jullie een wet willen, dan zullen jullie je ook aan die wet moeten houden. Dan zullen jullie moeten gehoorzamen. En mijn verbond in acht nemen. En jullie, inderdaad, jullie zijn mijn eigendom.
Uit alle volkeren, jullie zullen een koninkrijk van priesters zijn. Of een priestelijk koninkrijk. Dat is wat ik van jullie ga maken. En dat is wat jullie voor mij mogen zijn.
Maar je proeft het. Maar die arends vleugelen, daarin ligt een stukje leiding van God. Onder die vleugelen ben je veilig. Onder die vleugelen mag je weten, deze kant gaan we op. Want God vraagt dat van mij.
Stukje bescherming, maar vooral ook leiding. Nu dan krijgt het volk de wet. En dan gaat die wet ook op een plekje krijgen.
Op het meest heilige plekje wat te midden van het volk kwam. Het heilige, de heilige van de tabernakel die gebouwd zou gaan worden. Een stukje, een tijd daarna. En dan moet u eens lezen wat er dan staat in Exodus 25.
Vanaf vers 20. Exodus 25 vanaf vers 20. Dan staat er iets vermeld over de gerubs, de engelen.
Die op dat bijzondere kistje, de verzoendeksel waaronder dan de wet lag verborgen. In tien geboden. En dat moest bedekt worden met uit één stuk gemaakt.
Prachtig stukje beeldhoudwerk van twee engelen met hun vleugels. En dan staat er. En let op het woordje vleugels. De gerubs moeten hun beide vleugels naar boven uitgespreid houden.
Terwijl ze met hun vleugels het verzoendeksel bedekken en hun gezichten naar elkaar toe gericht zijn. De gezichten van de gerubs moeten naar het verzoendeksel gericht zijn. Vervolgens moet u het verzoendeksel op de ark leggen.
En in de ark moet u de getuigenis leggen die ik u geven zal. De wet. En daar zal ik u ontmoeten. Dan zal ik u daar ontmoeten. En van boven het verzoendeksel.
Van tussen de twee gerubs die zich op de ark van de getuigenis zullen bevinden. Zal ik met u spreken over alles wat ik u voor de Israëlieten gebieden zal.
Die vleugels daar op die verzoendeksel spreken van een plek waar een heilige ontmoeting zal kunnen plaatsvinden. Niet voor het hele volk maar voor de vertegenwoordiger van het hele volk.
De hoge priester. Maar het is een plek van ontmoeting. Nou hebben we al een plek van leiding en bescherming. En een plek van ontmoeting. En we gaan verder naar een volgende tekst.
Psalm 91 vers 1 tot 4. Psalm 91 vers 1 tot 4. En wie kent deze woorden niet?
Want het zijn een van die mooie teksten uit de psalmen. Die we allemaal op de ene van de misschien wel een keertje gehoord hebben. En toegepast hebben op ons eigen leven. Omdat we veiligheid zoeken in de relatie met God.
En wat staat er dan in psalm 91? Wie in de schuilplaats... Ik ben eigenlijk benieuwd als je dat nou niet zou zien. Wie dat uit het hoofd dan verder zou kunnen opzeggen. Moet eigenlijk even zo doen en dan kijken of je het weet.
Maar goed. Wie in de schuilplaats van de allerhoogste is gezeten. Hoe gaat die dan verder? Vernacht. Dat is de NBG vertaal. Vernacht in de schaduw van de Almachtige.
Hier staat zal overnachten in de schaduw van de Almachtige. Ik zeg tegen de heren mijn toevlucht en mijn burg. Mijn God op wie ik vertrouw. En waarom? Nou hij zal u redden van de strik van de vogelvanger.
Want er kan zomaar iets in je leven gebeuren dat je hele leven op zijn kop kan zetten. Maar hij zal daarin je redder zijn. Je helper. En van de zeer verleidelijke pest.
Of verderfelijke pest. Hij zal nabij zijn wanneer het leed je treft. Hij zal u beschutten staat er met zijn vlerken.
En dan komt dat woord weer. Onder zijn vleugels zult u de toevlucht nemen. Zijn trouw is schild en pansen. Zo is God. En blijf onthouden.
Al deze teksten staan in verband met de vraag. Waarom raakte de vrouw de kleding van Jezus aan? We nemen er nog eentje. Malachi hoofdstuk 4 versen.
2. Laatste bijbelboek. Van het oude testament dan. Hoe ging dat vroeger altijd?
Het rijmpje. Kent u dat nog? Malachi, waarom lach ik? Habberkeuk je broek een stuk. Laat hem naaien door je zaaien. Zo heb ik de oud-testamentische boeken geleerd. Maar goed.
Dat is even terzijde. Malachi hoofdstuk 4. En wat staat in hoofdstuk 4 vers 2.
Voor u die mijn naam vreest zal de zon van de gerechtigheid opgaan. En onder zijn vleugels zal wat zijn?
Zal genezing zijn. En u zult naar buiten gaan en dartelen als kalveren uit de stal. Lijkt me een prachtig mooi gezicht.
Dat zie ik dan zo voor me. Zo in de lente gaan al die koeien weer uit de stal. Al die kalveren. En sommigen hebben voor het eerst het grasland volgens mij gezien daar. En ze huppelen als het ware de stal uit.
Nou dat heb je als je genezing vindt onder de vleugels van God. Daar zal genezing zijn. Nu.
Waarom deze teksten over de vleugels? Waarom deze vier? Wat betekent het? Nu het zit hem in het woord vleugel. Want dat woord vleugel is het woord.
Nou even nog een stukje herhaling. Ik zie dat in de powerpoint dat even gekomen is. We hebben dus nu vier teksten gelezen over leiding, ontmoeting, bescherming en genezing.
Deze vier teksten bevatten allemaal het woord vleugels. En dat woord vleugel is het Hebreeuwse woord kanaf. En dat betekent letterlijk hoek, uiteinde, vleugel van een vogel, slip van een mantel of het uiteinde van een kledingstuk.
En u voelt hem aankomen. En als de Israëlieten de opdracht krijgen om kleding te maken voor hen zelf. Er zijn allerlei wetten in het Oude Testament. En in Deuteronomium staat dan zo'n wet.
Namelijk dan moesten zij aan de onderkant van hun kleding. Moesten zij iets naaien. Namelijk een aantal kwastjes. En daarmee moesten ze herinnerd worden aan het gebod van God.
Om hem lief te hebben boven alles. En om te eren. En om zijn verbond als het ware te onderhouden. Dus onderaan het bovenkleed moesten zij voor zichzelf kwastjes maken.
Zegt Deuteronomium 22 vers 12. Iedere keer, iedere morgen, wanneer de Israëliet kleding aantrok.
Konden zij herinnerd worden aan de woorden van God voor hun leven. Aan het gebod van God wat zij mochten onderhouden. En iedere keer, als zij dan het woord vleugel zouden horen.
Zouden ze kunnen denken aan de plek waar kwastjes ter herinnering aan het gebod van de Heer werd gegeven aan hun eigen kleding. En zouden ze kunnen herinnerd worden aan die ene tekst in Malachi.
Dat onder zijn vleugels genezing gevonden zou kunnen worden. En dit is wat die vrouw bedacht heeft. Dat denk ik echt. Waarom greep zij waarschijnlijk, daar ga ik eigenlijk wel van uit.
De hoek van zijn kleding vast. Onderaan zijn kleding, want ze pakte niet ergens bovenaan vast. Zij liep van schaamte als het ware zo. Om maar niet opgemerkt te worden. Want ja, je mocht je niet begeven onder de mensen.
Want alles in jouw omgeving werd onrein. Dus zij boog haar gezicht naar de aarde toe. En het enige wat ze nog kon pakken zijn die vleugels als het ware.
Die kwastjes onderaan de kleding van Jezus. Met daarbij was inderdaad denk ik de gedachte. De zon van de gerechtigheid zal voor u opgaan.
En onder zijn vleugels zal genezing zijn. Het was een stap in vertrouwen dat ze genezen zou worden. Het was nog de enige weg die ze kon gaan.
Voor u die mijn naam vreest zal de zon der gerechtigheid opgaan. En onder zijn vleugels zal genezing zijn. En u zult naar buiten gaan en dartelen als kalveren uit de stal.
Jij bent bang. Maar met die angst ga je één richting op. Richting hem die jou aan jou een woord van de profeet doet denken.
Dat ene woord, die ene tekst onder zijn vleugels zal genezing zijn. En je denkt aan bescherming. En je denkt aan leiding.
En je denkt aan veiligheid. En je denkt aan genezing. Je ziet zijn mantel, zijn bovenkleed. En je ziet alleen nog zijn mantel. Je loopt gebukt, ziet sandalen, ziet zijn mantel.
En daar onderaan, aan de rand van zijn kleding, zie je ze. De kwastjes. De vleugels. Je klamp je eraan vast. Je rukt eraan.
Je weet dat je veroordeeld kan worden. Je weet dat als de wet wordt toegepast, je anderen in gevaar hebt gebracht. Anderen. Ook hij.
Je wilt er maar niet aan denken. Maar dan voel je de verandering. Het bloeden is gestopt. En jouw zijn is kracht gekomen van hem.
Je hoort de anderen zeggen. Iedereen raakt u aan, meester. Maar het is andersom. De meester heeft jou aangeraakt. De meester heeft jou genezen.
Hij was voor jou dit pad gelopen. Hij weet van jouw chronische pijn. Jouw bloedarmoede. Jouw levensmoeheid. Hij vraagt naar je.
En je denkt. Zal ik nu dood neervallen. Maar dan gooi je het eruit. Heer. Hier is mijn schande.
Hier is mijn schaamte. En je vertelt hem de volle waarheid. En dan voel je dat hij in je gebroken hart kijkt.
Dan hoor je de woorden die ook je ziel genezen. Dochter. Dochter. Dochter. En dan is er geen schaamte meer. Je bent weer een dochter dat opgenomen is in Gods gezin.
En omdat jij nooit meer hoeft te twijfelen. Hoor je hem ook zeggen. Je geloof heeft je behouden. Je hebt geen bloedverlies meer.
Je hebt nieuw leven. Niet langer een slaaf van vrees en schaamte. Je bent een kind van God. Geliefd. En daar mijn vraag aan jullie.
Is de Heer Jezus ook daadwerkelijk het antwoord op je schaamte? En die vraag heb ik natuurlijk in de voorbereidingen ook aan mezelf gesteld. Want wij lijden allemaal aan bloedverlies.
Bij tijd en wijle zeg ik dan maar. We hebben leven en een overvloed ontvangen van de Heerde God. Alle geestelijke zegeningen zijn ons toebedeeld.
Paulus heeft het erover. Wat is ons niet gegeven? Alles wat tot leven en godsvrucht strekt. Maar soms maken we er niks van.
Soms overtreden we onze eigen normen. En ook godsnormen. Soms voelen we ons waardeloos. En schamen we ons. Maar weet je wat zo bijzonder is?
Jezus is naar het kruis gegaan. En hing daar totaal vernederd voor de hele wereld als het ware. In zijn nakie. Want hij had geen lenderdoek op.
Meer schaamte kan je niet kennen. En hij deed dat voor ons. Maar hij is ook opgestaan. En hij zegt later door middel van de schrijf van de Hebraïe brief dat hij zich niet schaamt om ons zijn broeders te noemen.
Dat is toch wat hè? Hij schaamt zich er niet voor. Ik ben een zoon van God. Ik ben een dochter van God. En hij zegt dat met volle overtuiging tegen je.
Je hoeft je niet te schamen. Je hebt misschien voor jezelf redenen om te schamen. Maar voor mij mag je een kind van God zijn. Een dochter of een zoon. Natuurlijk de eerste toepassing ligt bij Israël die zich in de toekomst zal schamen om hem die ze doorstoken hebben.
Dat zal gebeuren. Maar ook naar onszelf toe mogen we ons door deze geschiedenis laten raken. Wat doe je met je schaamte? Kruip je weg? Of ga je naar de Heerde God?
Weet je wat het verschil is tussen daadwerkelijk schuld en schuldgevoel? Schuldgevoel brengt je bij God vandaan. En als je niet bij schuldgevoel is het verlangen krijgt om al je schaamte en schande bij het kruis neer te leggen.
Of bij dat open graf, bij de Heer Jezus te brengen. Dan is het een vals schuldgevoel. Dan heb je jezelf overtreden in wetten die je jezelf hebt opgelegd. Maar als je dat verlangen in je hart hebt om daar toch naar hem toe te gaan.
Dan vergeeft hij alles wat je fout hebt gedaan. En hij zegt het is eigenlijk al in mijn vergeving opgesloten. Toen hij in het kruis hing voor ons, toen lagen alle zonden van ons nog in de toekomst.
Hij zegt ik vergeef je. Maar vertel me wel de volle waarheid. Verberg je niet. We hebben een nieuwe identiteit ontvangen.
Een kind van God mogen we zijn. Dus hoeven wij nooit meer bang te zijn voor oordeel. Over de schaamte die we ervaren. Laat je niet lijden door die angst. In zijn liefde is geen vrees.
Je bent zijn kind. Mijn kinderen hebben best wel wat uitgevreten in hun leven. In hun tienertijd. Je wil niet alles weten denk ik. Er is nooit een moment geweest.
Echt nooit. Dat ik me geschaamd heb voor mijn kinderen. Ze hebben wel eens dingen van gedaan.
Dat denk ik nou de rest van de omgeving die het hadden denken. Wat een vader. Dat die zich niet schaamt. Maar nee hoor. Ik weet op het moment dat ik ooit een keer. Gezegd heb tegen een van mijn kinderen.
Wat je vandaag hebt uitgevreten. Klopt echt niet. Maar ik hou nog meer van je dan gisteren. En ik geloof dat de vader in de hemel zo is. Dat hij zich nooit zal schamen voor ons.
De heer Jezus zegt. Ik noem je mijn broeders. Hij schaamt zich er niet voor. Zo is het met God. En dan kun je ook. Vanuit dat diepe weten.
Elk moment dat je je wel schaamt. Zeggen. Heer. Hier is mijn schande. Hier is mijn schaamte. En ik vertel u de volle waarheid. En dan zegt God.
Je geloof heeft je al lang behouden. Ik heb het in je gestopt. Je geloof gaat door dood en opstanding heen. Je bent niet langer een slaaf van vrees en schaamte.
Je bent een kind van God. Dus we kunnen heel luid en duidelijk het volgende lied meezingen. En laten we daarmee eindigen. Komt ie.
Laten we zingen. Je kent hem misschien wel. Geg Questam en weer in ANTIen.
MUZIEK MUZIEK MUZIEK
MUZIEK MUZIEK MUZIEK
MUZIEK MUZIEK MUZIEK MUZIEK
MUZIEK MUZIEK Ik ben niet meer een slag te bewegen.
Ik ben een child van God. Sing het, dat is. Ik ben niet meer een slag te bewegen.
Ik ben een child van God. ZANG EN MUZIEK Alsjeblieft, vertel het iemand.
Vertel het misschien een gebed aan het eind van de dienst. Of vertel het tegen een vertrouwde vriend of vriendin. Doe het net alsof je de volle waarheid kan vertellen tegen de Heer Jezus.
Maar dan tegen een vriend. In het besef dat hij meeluistert. Weet je, dat helpt. Enorm. Omdat je dan kan toe-eigenen door uit te spreken wat al een deel van jou is.
Vergeving. Verlossing. Een kind van God zijn en niet langer. Een slaaf van angst. Laten we danken.
Heer, u biedt het ons aan. Om als vrije mensen te leven. U biedt ons genezing aan van al die innerlijke wonden, Heer, waardoor we soms ons gebonden weten.
Ons gevangen weten. In schaamte. In schuldgevoel. In angst. Heer, u bent de enige die ons zo diep kan aanraken dat we van binnen weer helemaal mooi worden.
Want zo ziet u ons. Verbonden met uzelf als kind van u. Heer, geef dat we onszelf ook zo mogen en kunnen leren zien.
Dat we dit zo kunnen toe-eigenen dat we dit luid op elke dag kunnen zingen. Dat we niet langer een gebonden zijn en een angst zal hebben aan schaamte en aan alles wat ons zo tussen u en ons in kan staan.
Maar dat we kunnen zeggen, ik ben een dochter, ik ben een zoon. Ik ben een kind van God. Leer ons dat, Vader. Help ons daarbij. Amen.