Groot is Uw trouw

Spreker

J.H. Meinema

Date
May 26, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters.! In alle leeftijdsgroepen mensen die enorm vervolgd worden.

En als wij deze morgen daar in het bijzonder bij stil willen staan, dan bekruipt mij het gevoel eigenlijk de hele week al of al langere tijd, of eigenlijk zo vaak als we over ze lezen of als we aan hen denken in het gebed, dat het zo ontzettend ver van je afstaat.

Ik heb zelf het voorrecht gehad om in het verleden toen Hongkong nog Brits was, onder Brits mandaat, om vier weken in Sina te zijn en bijbels te smokkelen naar Sina vanuit Hongkong.

En ik heb daar ook hele wonderlijke dingen mee gemaakt. Maar dan merk je, zodra je bij de grens komt, wat toen nog vrij was vanuit Hongkong naar Sina, dan is het net of dat het donker werd.

Enorme druk en dreiging alleen al door het zien van de metershoge hekken, de grenshekken, maar ook op de perrons van de treinen, de vliegvelden, de bootstations, de busstations.

Overal wemelde het van de militairen. En je werd met argusogen aangekeken, je voelde de druk. Ik heb ook het voorrecht gehad om in een van de vrije zondagen naar een samenkomst te gaan in Hongkong.

En die samenkomst was een hele bijzondere samenkomst, omdat daar veel gelovigen waren die familieleden hadden in Sina, die in kampen zaten en in gevangenissen.

En toen heb ik iets geproefd van wat dat met die mensen doet. En hoe zij met hun nood, met hun verdriet, met hun ontreddering, God smeken voor hun familieleden en voor broeders en zusters die vervolgd worden.

Er waren geen lange preken, er werd niet zoveel gezongen, maar de mensen lagen op hun knieën en baden tot God. En dat was eigenlijk de inhoud van de dienst.

Ja, en nu gaan wij vanmorgen daar een moment bij stilstaan. En ik wil graag het bijbelgedeelte met jullie lezen wat door open doors is aangereikt.

En dat is uit het boek Klaagliederen. Klaagliederen, Klaagliederen 3. En ik ga u daar een stukje van voorlezen.

Ik wil u eigenlijk aanmoedigen om dat hele bijbelboek maar te lezen. En ik kan u verzekeren, daar word je niet blij van.

Maar je beseft wel dat ook in de bijbel, in het woord van God, er veelvuldig over lijden gesproken wordt. Dat wat bij christenen vaak heel ver van ons af staat.

En ook vandaag de dag is er eigenlijk helemaal geen plaats voor lijden. Nee, we moeten blij zijn, we moeten sterk zijn, we moeten op God vertrouwen en geloven.

En dat is ook zo. En we moeten juichen, we moeten hard zingen. En het liefst ook nog dansen. Maar laten we niet vergeten dat er in de bijbel heel veel gesproken wordt over lijden.

En er zijn miljoenen christenen die dat aan hun lijven ondervinden vandaag de dag. Maar ook het lijden van de Heer Jezus Christus. Daar kunnen we toch nooit aan voorbij gaan.

Ik lees hoofdstuk 3 en ik begin bij vers 13. En daar spreekt de profeet Jeremia alsof God zelf degene is die dat lijden veroorzaakt.

En Jeremia ervaart het als het ware zelf wat het is na dat wat hij allemaal gezien heeft. Dan staat er in vers 13. Hij heeft in mijn nieren doen binnendringen de pijlen uit zijn koker.

Ik ben belachelijk geworden voor heel mijn volk. Het onderwerp van hun spotlied de hele dag. Hij heeft mij met bitterheden verzadigd.

Hij heeft mij met alssem doordrenkt. Hij heeft mij mijn tanden op kiezelstenen laten stukbijten. Hij heeft mij in de as neergedrukt.

Van vrede verstoten is mijn ziel. Ik ben het goede vergeten.

En ik zei, mijn kracht is vergaan. En wat ik van de heren verwachtte, denk aan mijn ellende en mijn ontheemding.

Aan de alssem en de gal. Mijn ziel denkt er onophoudelijk aan. Zij buigt zich neer in mij. Dit zal ik ter harte nemen.

Daarom zal ik hopen. Het is de goede tierenheid van de heren dat wij niet omgekomen zijn. Dat zijn barmatigheid niet opgehouden is.

Nieuw zijn ze. Elke morgen. Groot is uw trouw. Mijn deel is de heren, zegt mijn ziel. Daarom zal ik op hem hopen.

Goed is de heren. Voor wie hem verwacht. Voor de ziel die hem zoekt. Goed is het te hopen en stil te wachten op het heil van de heren.

Goed is het voor een man als hij een juk draagt in zijn jeugd. Laat hij eenzaam zitten en zwijken. Omdat hij het hem opgelekt heeft.

Laat hij zijn mond in het stof steken. Misschien is er hoop. Laat hij zijn wang geven aan wie hem slaat. Laat hij met smaad verzadigd worden. Want niet voor eeuwig verstoot de heren.

Broeders en zusters. Het thema is groot is uw trouw voor deze dienst. Toen mijn moeder op haar ziekbed lag.

Op 56-jarige leeftijd. En zij niet lang meer te leven had. Kregen alle kinderen van haar een kaart. Met een tekst erop. En wij als gezin kregen ook een kaart.

Ik kreeg een kaart met een spreuk daarop. En ik was niet blij met die kaart. Moet ik zeggen. Want ik had eigenlijk gehoopt op een mooie bijbeltekst.

Maar ik kreeg deze spreuk van mijn moeder. Niet klagen. Maar dragen. En bidden. Om kracht. Nu wij kunnen de vraag stellen vanmorgen.

Wat verstaan wij eigenlijk onder klagen? Wat verstaat u? Wat versta jij onder klagen? Waarover klaag je wel eens?

Wie durft er wat te zeggen? Wie klaagt er wel eens? Over het weer. Ja. Of. Over de leraar op school.

Of over de buren. Die het leven moeilijk maken. Nou enzovoort enzovoort. Er zijn heel veel dingen waarover wij klagen. Over het eten. Ja.

En vooral over het weer. Ja. Ja. Nou. De Bijbel. Wat bedoelt de Bijbel met klagen? Een boek wat eraan gewijd is. Klaagliederen.

Maar er staan vele klachten in de Bijbel. Veel voorbeelden van mensen die hun klacht uiten. Klagen in de Bijbel betekent een uiting van rouw.

Van verdriet. Een uiting van pijn hebben. Ziele pijn hebben. Pijn hebben als gevolg van traumatische ervaringen.

En dat brengt ons eigenlijk al heel dicht bij broeders en zusters die vervolgd worden. En die traumatische zaken in hun leven meemaken. Die hen ziele pijn geven.

Die hen enorm veel verdriet geven. Ook omdat ze soms in diepe rouw gedompeld worden. Om het verlies van familieleden. Van vrouwen of kinderen.

Of van hun vader. Of noemt u maar op. Of broeders of zusters. Traumatische ervaringen die een mens kan meemaken.

Ook gelovigen. Zoals bijvoorbeeld het volk Israël. Door God uitgekozen. Het volk wat ook in de verdrukking heeft geleefd.

400 jaar lang onder de verdrukking. Onder de vervolging van de faro van Egypte. En we lezen dat God daar getuige van was.

En dat God hoorde. En dat God hen zag. Maar dat God 400 jaar die toestaan toeliet.

Dat het volk dus zwaar leed onder de verdrukking van de faro. Maar dan op een bepaald moment als de tijd voor God daar is.

Dan lezen we. En God hoorde hun klacht. En God gedacht aan zijn verbond met Abraham, Isaac en Jacob. En het woord klacht wat hier staat.

Dat kun je ook vertalen met kermen. God hoorde hun gekerm. God hoorde hun zuchten. God hoorde als het ware hun huilen.

Vanwege datgene wat hen overkwam. Al vele jaren lang. Maar. We kunnen hieruit ook opmaken.

Zoals ik al zei dat God hen zag. Groot is uw trouw. De omstandigheden in het leven veranderen.

Er zijn goede dagen. Er zijn slechte dagen. Er zijn tijden van verdrukking. Er zijn dagen van verademing. Alles verandert.

En wisselt af. Maar één ding staat als een paal boven water. Dat is dat God trouw is. En dat zien we ook steeds bij. Al die voorbeelden in de Bijbel.

Waar gelovigen. Door eigen schuld. Of door toedoen van anderen. Of door toedoen van de boze. Van de Satan. Van de geestelijke machten.

Blijft Gods trouw daar staan. En God verandert niet. Hij is gisteren. Hij is heden. Hij is vandaag dezelfde. Tot in alle eeuwigheid.

En die trouw. Die staat. Van God. Dat staat geschreven. Zwart op wit. In zijn woord. En dan zeg je. Nou oké. We lezen dat. Maar.

Als er omstandigheden zijn. In je leven. Of zoals broeders en zusters. Dat soms langdurig. Door moeten maken. Een stuk van lijden. Van verdriet.

Van dingen die hen. Aangedaan worden. Onrecht. Wat over hen komt. God. Dan is het best wel moeilijk. Om. Om vast te houden.

Aan dat wat God gezegd heeft. Dat God. Voor zijn kinderen zorgt. Bijvoorbeeld. Dat God hen ziet. Dat God hun klacht hoort. Dat God antwoordt.

Als zij roepen. Hoe moeilijk is dat. Als er lijkt. Niets te gebeuren. En toch. Mogen we vanmorgen.

Ook. Met. Deze. Bijbelgedeelte. Met deze voorbeelden. Uitroepen. Groot. Is uw trouw. Zoals ook Jeremia.

Dat heeft gedaan. In klaagliederen 3. Dat prachtige vers. Vers 23. Waar hij het uitroept. Groot. Is. Uw trouw.

Ten bidden van al datgene. Wat hij. Voor ogen zag. God is trouw. We lezen in de Bijbel.

Dat de Heere God. Zelf riep tegen Mozes. Heren. Heren. God. Barmhartig en genadig. Langmoedig. Of geduldig.

Groot. Van goede tierenheid. En trouw. God is trouw. In Deuteronomium lezen we. De rots. Wiens werk volkomen is.

Omdat al zijn wegen recht zijn. Een God van trouw. Zonder onrecht. Rechtvaardig. En waarachtig is hij.

De trouw van God is onlosmakelijk verbonden. Aan dat wat hij zegt. Onlosmakelijk verbonden aan zijn woord.

Onlosmakelijk verbonden aan zijn beloften. Onvolkomen verbonden aan zijn wezen.

Aan wie God is. Hij is trouw. De Bijbel die zegt. Want het woord van de Heere is recht. En al zijn werk is betrouwbaar.

Psalm 36 vers 5. Heren. Uw goede tierenheid reikt tot in de hemel. Uw trouw reikt tot de wolken.

Met andere woorden. Het is niet te meten. God is trouw. Trouw. Dus niet onbetrouwbaar. Zoals wel het volk getypeerd werd.

Zoals wel het tweestammenrijk in de tijd van Jeremia getypeerd werd. En Jeremia dat moest schrijven. Dat Juda trouweloze Juda genoemd wordt.

En dat het lijden wat we lezen. Wat over het volk komt. De dood die in de straten zichtbaar is.

Een onnoemelijk en een onbeschrijfelijk lijden. Wat over het volk is gekomen. Daarvan zegt de profeet. Bij monden van God. Dat dat was door hun eigen zonden.

Omdat zij trouweloos handelden. Omdat zij God hadden verlaten. En zich neergebogen hadden voor de afgoden.

Omdat zij hun eigen wegen gingen. Omdat zij geen boodschap meer aan God hadden. En hun eer aan een andere God gaven. Aan afgoden.

En de Heer het dus niet volgde. En uiteindelijk heeft God. Die altijd gezegd heeft. En dat gestand gedaan heeft. Dat hij rechtvaardig is.

En dat hij geduldig is. Langmoedig is. En dat hij trouw is. Trouw is aan dat volk. Heeft hij uiteindelijk het oordeel moeten laten komen.

Zoals hij al bij monden van Mozes al gezegd had. Dat als het volk. Hem zou verlaten. En zijn naam zou inruilen voor een andere God.

Dan zouden zij uit hun land verstrooid worden. Dan zou hun land tot een puinhoop worden. Dan zouden zij met een onnoemelijk lijden te maken krijgen.

Nu dat is wat de context is van het boek Jeremia. En van de klaagliederen van Jeremia. Lijden. Als een oordeel wat God moest voltrekken.

Over de zonden. En wij weten. En dat weet u ook. Dat weet jij ook. Dat zonden. Altijd gevolgen hebben.

En dat zonden. Je uiteindelijk. Uiteindelijk. Wanneer je blijft in je zonde. In de zondige toestand. Waarin een mens geboren wordt. Dat hij uiteindelijk.

Het oordeel niet kan ontlopen. Hoe verschrikkelijk God dat ook vindt. Want God heeft geen behaag gezater. In de dood van een zonder.

Maar velen dat hij of zij zich bekeert. En dan moet u voorstellen. Hoe erg het voor de Heere God geweest moet zijn. Toen hij zag.

Dat zijn volk. Wat hij jarenlang gedragen had. Wat hij jarenlang met trouw had omgeven. Dat dat God.

Dat dat volk. God de rug toekeerde. Ondanks dat ze. Als gelovig. Doorgingen. Broeders en zusters.

Gelovigen. Die zondigen. Gelovigen. Die God op het tweede plan zetten in hun leven. Dat heeft gevolgen voor uw leven. Dat heeft gevolgen voor mijn leven.

Dan roep je eigenlijk een oordeel over je uit. Dat oordeel.

Wat de Heer Jezus heeft gedragen in onze plaats. Hij is veroordeeld tot het kruis. In mijn plaats.

Hij heeft een onnoemelijk. Onbeschrijfelijk lijden. Ondergaan. In mijn plaats. In uw en jouw plaats. Om ons van dat oordeel te vrijwaren.

En. Betekent het dan. Dat hij dat volk maar aan zijn lot overliet. Nee. Want Jeremia komt tot de ontdekking. Dat als hij al die dingen opzomt.

En al die zaken opschrijft. Zoals hij dat heeft gedaan in een lied. Een klaaglied. Een lied. Wat vol is van verdriet.

Wat vol is van rouw. Wat onomkeerbaar lijkt. Waar nooit geen eind meer aan lijkt te komen. Het is gedaan. Zo lijkt het.

En hij ervaart het. Heere God. U laat dit toe. Hoe moet dit uitlopen? Waar moet dit op uitlopen? Er is geen hoop meer. Er is helemaal niets meer.

Wat heeft het nog voor zin. Om mij tot u te keren. Om het van u te verwachten. En toch komt Jeremia op dat punt.

Want hij zegt. Ik ben vergeten. Wat gelukkig is. Door al die ellende. Ik ben vergeten. Wat verdrukking is. Wat moeite is.

Ik ben vergeten. Wat goed is. En denk maar. Gelust broeders en zusters. Dat er veel broeders en zusters zijn. Die niet zozeer vanwege hun zonden.

In deze toestand terecht gekomen zijn. Maar wel vanwege de zondeval. Worden zij vervolgd. En daarom is het ook niet. Een strijd van vlees en bloed.

Maar is het een strijd. Vanuit de hemelse gewesten. En is het de Satan. Die zich bedient. Ook van mensen. Die goddeloos leven. Die hun eigen weg gaan.

Die buigen voor andere goden. Dan de God van Israël. Israël. En deze mensen worden door de Satan aangedreven. Om gelovigen te kwellen.

Om gelovigen te pesten. Om gelovigen zo nodig te doden. Te mattelen. Er zijn wereldheersers vandaag de dag.

Die volken onder hun macht houden. Denk maar aan de president van Noord-Korea. Maar zo zijn er zoveel. In Iran.

In andere landen. Te velen. U weet het. Het is een geestelijke strijd. En het is net of dat Jeremia dat begint te begrijpen.

Dan zegt hij. Ik zei. Mijn kracht is vergaan. En wat ik van de heren verwachtte.

En dan vraagt hij God. Dan gaat hij bidden. En ik denk dat het zo ontzettend moeilijk is om te bidden. Hoe moeilijk is het om te blijven bidden.

Als alles tegen zit. Als je dag na dag geconfronteerd wordt met lijden. Of dat je opgesloten bent. En wat ik van de heren.

Ik denk aan mijn ellende. Aan mijn ontheming. Aan de alsem en het gal. Mijn ziel denkt er onophoudelijk aan. Zij buigt zich neer in mij. En dan komt de omschakeling.

Dan zegt hij tegen zichzelf. Dit zal ik mij. Zal ik ter harte nemen. En daarom zal ik hopen. Het is net of dat hij met al zijn nood.

Met al zijn zwakheid. Met al zijn gebrokenheid. Met al zijn lijden. Om wat hij ziet. En wat hij ervaart. En wat hij gezien heeft bij het volk.

Dat hij zegt. Ik buig mij neer. Voor de heren. Ik ga ermee naar hem. Dit zal ik ter harte nemen.

Daarom zal ik hopen. Het is de goede tierenheid van de heren. Dat wij niet omgekomen zijn. Dat zijn barmhartigheid niet opgehouden is. Nieuw zijn ze.

Elke morgen groot is uw trouw. Mijn deel is de heren. Zegt mijn ziel. Daarom zal ik op hem hopen. Hij zoekt het bij de heren.

En broeders en zusters. Die getuigenissen. Zo horen we van broeders en zusters. Die een onnoemelijk lijden meemaken. Zoals ook dat jonge meisje. Waar we net van hoorden.

Uit Laos. Dat zij ondanks alles koos. Om haar vertrouwen te blijven stellen. Op die God. Die zegt. Dat hij trouw is.

En dat hij nooit loslaat. Het werk. Wat hij begonnen is. Dat hij nooit zijn kinderen uit het oog verliest. En dat vertrouwen versterkt haar.

Weet u broeders en zusters. Ik had maar twintig minuten. Dus ik ga het afronden. Wat zegt dit ons.

Weet u. Ik denk wij moeten hier een les uit leren. Ik zou nog veel meer willen zeggen. Weet u. De Bijbel is zelfs zo duidelijk.

Als het gaat om de trouw van God. Dat hij zegt. In 2 Timotheus 3. Die meen ik. Dat als wij ontrouw zijn.

Hij blijft getrouw. Want zichzelf verlogenen. Dat kan hij niet. God kan alles. Maar hij kan niet liegen.

En alles wat hij dus gezegd heeft. Dat doet hij gestand. Dat geldt ook voor u en voor mij. Dan is de vraag. Hoe zijn wij?

Zijn wij trouw in het volgen van wat we vanmorgen hebben gezongen? Zijn wij trouw in het volgen van de Heer Jezus? Zijn wij trouw om hem op de eerste plaats te stellen?

Zijn wij trouw wanneer wij uitgelachen worden? Zijn wij trouw in het spreken over hem? Om te getuigen van hem als wij aangevallen worden op ons geloof?

Of als we uitgelachen worden wanneer we over hem spreken? Stoppen we dan? Zijn we dan bang? Of zijn we getrouw en vertrouwen we op hem?

De Heer Jezus heeft gezegd. Ook in de context van het lijden. Wat de discipelen zouden meemaken. En wees niet bevreesd voor hen. Die het lichaam doden.

En de ziel niet kunnen doden. Maar wees velen bevreesd. Voor hem. Die zowel ziel als lichaam te grondelen. Zonde kan richten in de hel.

Worden niet twee musjes voor een pennekje verkocht. En niet één van hen die zal vergeten zijn op aarde. Zal vallen buiten de wil van de Vader om.

En ook de haren van uw hoofd zijn allen geteld. Zo gedetailleerd is God betrokken bij u en bij mijn leven.

Kind van God. Maar dan komt het. Wie vader of moeder lief heeft boven mij. Is mij niet waardig.

Dat wil eigenlijk zeggen. Dat heeft geen enkel gewicht voor mij. Als iemand iets. Of iemand. Al is het je eigen vader of moeder.

Je broer of je zus. Je kinderen. Als je die meer lief hebt. Dan mij zegt de Heer Jezus. Dan is het.

Wat mij betreft. Mijn relatie tussen jou en mij. Is eigenlijk leeg. Heeft geen enkel waarde. Geen gewicht. Die is mij niet waardig.

Kan het ook anders oppakken. Dat de Heer Jezus hier zegt. Wie vader of moeder lief heeft boven mij. Is niet waardig. Om mij te ontvangen.

Of. Ik kan mijzelf niet aan hem of haar. Volledig. Toevertrouwen. Daar zitten ze.

Wat. Toen ik hierover nadacht. Toen schrok ik echt. Want er staat ook ergens anders. Ik weet het zo niet uit mijn hoofd. Welke tekst.

Welk tekstgedeelte. Maar dat er staat. Dat de Heer Jezus. Van hem gezegd wordt. Hij vertrouwde zich aan hen niet toe. Want. Hij wist.

Wat er in het hart. Van de mens was. Hij zag. En hoorde. En wist alles. Dan nogmaals de vraag. Kan de Heer Jezus.

Van u en van mij zeggen. Hij. Die jongen. Dat meisje. Die vader. Die moeder. Die opa. Die oma.

Die broeder. Die is mij waardig. Want. Ik zie. Dat hij. Of zij. Mijn lief heeft.

Boven alles. Dat ik. Bij hem of haar. Op de eerste plaats. Dat wil niet zeggen. Dat zo iemand. Dat verdiend heeft. Of zo. Dat bedoel ik niet te zeggen. Maar slechts.

Door genade. Door een leven met hem. Als hij op de eerste plaats staat. Dan ervaren wij. De kracht. Van de heilige geest.

In ons leven. En dan ervaren wij. Wat het betekent. Om in de meest moeilijke omstandigheden. Net als Jeremia.

Ons denken. Te verplaatsen. Van de moeite. En de zorgen. Van het lijden. Of wat dan ook. Te verplaatsen. Naar hem toe. En ons.

In al onze zwakheid. En al onze gebrokenheid. In al onze onkunde. In al onze. Ja met al onze woorden. Dat we zo vaak moeten zeggen.

Ik kan het niet. Maar u kunt het wel. En u. Hebt recht op heel mijn leven. En. En ik wil u volgen.

Ik denk. Als we er zo over nadenken. Dat we het liedje. Waar we vanmorgen mee begonnen. Ik wil u volgen. Dat we het anders gaan zingen. En ik hoop dat na deze dienst.

Dat u anders. Gaat zingen. Of. Ik hoop. Dat u zegt. Ja het hoeft niet te veranderen. Want. De Heer Jezus. Die staat op de eerste plaats.

En ik kan. Van harte. Bidden. Voor broeders en zusters. Waar ook ter wereld. Dat deel van zijn gemeente.

Kan ik opdragen. Voor de heren. Ik probeer in hun huid te kruipen. Ik wil met de gevangenen meeleiden. Als mensen. Die ook zelf een lichaam hebben.

We kunnen het bijna niet begrijpen. Maar we kunnen. Ons wel in hem verplaatsen. Onder leiding van de heilige geest. En als de Heer Jezus.

Ook in ons leven. De eerste plaats. Inneemt. Maar God. U en mij. Daarin zegenen. En laten wij. Trouw.

Zijn. Want God. Is. Trouw. Aan u. Aan mij. Aan jou. Aan zijn volk.

Maar ook aan die broeders en zusters. Die zo enorm lijden. Amen. Amen.