Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Het is fijn om het vinksterfeest zoals met jullie te vieren.! Om eens hier te mogen zijn met vinksteren.! Wat ben je nu direct in je hoofd met het woord of met de woorden de heilige geest?
Vuur! Gehoorzaamheid! Tempel! Tempel! Troosten! Leiding!
Wind! Wind! Wind! Wind! Ja! Natuurlijk! Wind! Ruach! Allemaal woorden die te maken hebben met de heilige geest.
Nou als we nou op basis van deze woorden nu eens even een preek. Nee hoor, dat doe ik niet. Als ik namelijk de heilige geest wil verbinden met een woord, en zo heb ik ook nagedacht over het woord van vanmorgen, kwam ik uit bij het woord troost.
Omdat hij wordt genoemd de trooster, en dat kwam in diverse liederen voorbij. En mijn preekthema is dan ook deze. De andere troosten.
Mijn eerste associatie is dus troost, en dat komt uit Johannes 14. Als u dat er even bij wilt halen, dan lezen we een paar teksten. We beginnen even bij het eerste vers, Johannes 14.
Waar staat, laat uw hart niet in beroering komen. U gelooft in God, geloof ook in mij.
In het huis van mijn vader zijn veel woningen. Als dat niet zo was, zou ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken.
Pinkster, het feest van de troosten, het feest van degene die verdwijnt. En komt. Johannes 14, ik ga heen om u plaats te maken.
Als je Johannes 14 leest, dan kom je dat steeds weer tegen, dat heen gaan en terug komen. Kijk maar de volgende verse. En waar ik heen ga, weet u de weg.
En de weg, weet u. En waar ik heen ga, weet u en de weg weet u. Nou ja, Thomas was daar niet zo zeker van. Hij zegt tegen hem, heren, wij weten niet waar u heen gaat. En hoe kunnen wij dan de weg weten?
Jezus zei tegen hem, ik ben de weg. De waarheid en het leven en niemand komt tot de vader dan door mij. Ik ben de weg.
Maar ik ga heen. En ik kom weer terug. Als je dan kijkt naar bijvoorbeeld vers 12. Daar staat in vers 12.
Voor waar, voor waar ik zeg u, wie in mij gelooft zal de werken die ik doe ook doen. Hij zal grotere doen dan deze, want ik ga heen. En dat is ook gelijk de weg ernaartoe. Ik ga heen naar mijn vader.
En dan ook vers 18. Waar staat, ik zal u niet als wezen achterlaten. Ik kom weer naar u toe. Het is heen gaan en terugkomen.
En niet als wezen achterlaten. Vorige week zondag, of wie een, zeg maar, een reformatorische opvoeding heeft gehad. Die wist dat het vorige week wezenzondag was. Dat is namelijk de zondag tussen het hemelvaart.
En Pinkster heet de wezenzondag. Is gebaseerd op dit vers. Ik zal u niet als wezen achterlaten. Je blijft niet alleen. Ik kom weer terug. En daarom is Pinkster ook het feest van de troosten.
Om te blijven. Terug om te blijven. Niet weer weg te gaan.
Maar ja, wat bedoelde de heer Jezus nu met deze woorden? Thomas vond het ook al een beetje een rare uitdrukking. Ja, waar gaat u eigenlijk heen dan? De heer Jezus verklaart het later. Ik ben de weg. Maar ik ga naar de vader.
Maar ik kom ook weer terug. En natuurlijk kunnen we met die woorden ook terug gaan denken aan zijn wederkomst. Maar hij bedoelde ook nog iets meer daar. Hij gaat op een bepaalde manier terugkomen.
Wat zouden de leerlingen gedacht hebben? Nou, als ik zoiets moet uitleggen op school. Als docent levensbeschouwing. Probeer ik altijd toch wel rondom de feestdagen. Is te vertellen wat die feestdagen betekenen.
Want ja, die leerlingen weten het echt niet. Hier waren nog kinderen waar ik met blijdschap hoorde dat ze nog een aantal dingen konden vertellen over de Heilige Geest. Maar hoe je die moet ontvangen is toch best lastig natuurlijk. Maar leg het maar eens uit aan leerlingen wat hemelvaart en pinkster is.
Maar dan gebruik ik meestal dit filmpje. En ik laat even twee minuutjes van het filmpje zien en later nog een stukje. Dus dit filmpje is wel helpend. Kun je vieren dat iemand weg is?
Iemand voor je hout verdwijnt en dan ga je een feestje bouwen omdat diegene er niet meer is. Toch is dat precies wat christenen met hemel voor doen. Het is 2000 jaar terug. We zijn op een berg net buiten Jeruzalem en Jezus zegt.
Het is beter voor jullie dat ik vertrek. Een groepje mannen staat om hem heen en ze snappen het niet. En dan is hij inderdaad plotseling verdwenen. Hoe is het mogelijk? Met bloed, zweet en tranen heeft hij keihard gewerkt aan zijn dromen over de hemel op aarde.
En nu knijpt hij er zomaar tussenuit. Hoe moet het nu verder met zijn grote project? Wat is Jezus in hemelsnaam van plan? Jezus heeft geen boeken achtergelaten.
Geen video boodschappen. Geen persoonlijke eigendommen die we nog kunnen vereren. Nog al een gevaarlijke set. Die Jezus nam het risico te worden vergeten. Ik bedoel maar.
Hoe vaak gebeurt zoiets niet? Ik was helemaal in de wolken die ene vakantie.
Wat was ik verliefd. Zij was het echt. Na twee weken namen we afscheid. We wisselden onze adressen en telefoonnummers uit. En we beloofden zeker contact te houden. Niet dus. Thuis ging het gewoon een leven verder.
Uit het oog. Uit het hart. Hoe houd je een relatie levend als je elkaar niet meer real life kunt ontmoeten? Tweede deel van het filmpje volgt later.
Maar die vraag is wel heel erg belangrijk. Hoe hou je een relatie levend zonder fysiek contact? Als wij spreken dat we een relatie met God hebben.
Dat we een relatie hebben met de Heer Jezus Christus. En we hebben geen fysiek contact. Hoe leg je dat dan uit? Wat dat betekent? Het zijn soms van die abstracte woorden. En hoe was het voor de leerlingen zelf.
De discipelen van de Heer Jezus. Toen hij zei. Ik ga jullie verlaten. Wees maar niet bedroefd. Maar ja. Als iemand jou verlaat. Van wie je heel veel houdt. Dan ben je juist wel bedroefd.
En ik dacht. Weet je wat. Ik ga het proberen even te beschrijven. Door de ogen van een van die leerlingen. En ja. Dan heb je de verschillende die je kan kiezen. Philippus. Want die zegt wat in dat hele gesprek daar.
Met de Heer Jezus. Johannes 14. Je kunt Thomas natuurlijk even gebruiken. Hoe was dat voor Thomas? De ongelovige Thomas wordt hij dan wel genoemd. He. Maar ik dacht.
Ik doe het door de ogen van Judas. Maar niet Judas de verrader. Die andere Judas. De broer van Jezus. Die tenslotte met de Heer Jezus was opgegroeid. Binnen hetzelfde gezin. Het verhaal van Judas.
Thaddeus. Je hebt samen met hem gespeeld. Je was altijd de jongere broer. Net als Jacobus. Je leefde dag in dag uit in hetzelfde huis.
Je zag wel dat hij anders was. En toch vond je hem helemaal normaal. Je wist niet beter. Toen je ouder was ging hij het huis uit. Hij moest bezig zijn.
Vertelde hij met de dingen van zijn vader. En nee dat was niet op de timmermans plaats. Hij ging timmeren aan een andere weg. Een weg waarvan hij nog even hiervoor had gezegd dat hij zelf die weg was.
Ja hij deed wel meer merkwaardige uitspraken. Je was ook een leerling geworden van hem met je grote broer. Dus als leraar. Je volgde hem in al zijn wegen.
Al drie jaar. En nu zit je samen met hem en de andere leerlingen aan tafel. Hij zei dat je niet zo verdrietig moet zijn. Ook al gaat hij je verlaten.
Verlaten? Hoezo? En komt hij dan ook weer terug? Maar de wereld zal hem niet meer zien. Maar als de wereld hem niet meer kan zien.
Hoe zou jij hem dan wel kunnen zien? En je zult blij zijn. Zei hij. Ja maar waarover dan? En als dat gebeurt.
Dan zul je het geloven. Ja. Wat geloven? Hij zegt ook dat je zijn geboden in je hart zal bewaren. En dat daaruit zal blijken dat je hem lief hebt.
En dat je het zal ervaren. Dat hij je lief hebt. Maar hoe kan dat dan? Als hij weggaat. Als niemand hem meer kan zien. En hoe komt hij dan terug?
Hij zegt dat hij zich aan jullie. de leerlingen, de disciplen bekend zal maken. zich zal openbaren. En dat hij in jullie zal gaan wonen.
Hoe dan? En dan vraag je het hem. Hoe komt het dat u zichzelf aan ons zal openbaren. En niet aan de wereld. En dan hoor je hem zeggen.
dat de trooster zal worden gezonden. Dat de trooster zal worden gezonden door zijn vader. En dat hij gaat troosten. Doordat hij jouw, in jouw gedachten, in je hart, alles te binnen zal brengen wat hij heeft gezegd.
En die trooster zal meer dichtbij zijn dan dat hij dichtbij heeft kunnen zijn. En dan op een merkwaardige wijze voelt het nu ook als een soort troost.
Je voelt de innerlijke vrede van hem. En het is even helemaal goed. Je kunt nu wachten op de trooster.
En vanaf dat moment hebben ze gewacht op de trooster. En de trooster is gekomen. En dan zegt hij ook nog in vers 33.
Als ik het goed heb. Nee, 23. Jezus antwoordde en zei tegen hem. Als iemand mij lief heeft, zal hij mijn woord in acht nemen.
En mijn vader zal hem lief hebben. En wij zullen naar hem toekomen en bij hem intrek nemen. Letterlijk dus gaan wonen. Intrek nemen.
Hoe? Door de trooster. Maar die wordt genoemd de andere trooster. En dat is even een vraag die mij een beetje integreerde gewoon.
Zo van, die boeide mij die vraag. Waarom noemt Jezus de heilige geest de andere trooster? Was er dan nog eentje? En is dit dan de andere?
En wat bedoelt hij dan precies? Hij zegt het in vers 16. Als jullie mij lief hebben, neem dan mijn geboden in acht. En ik zal de vader bidden. En hij zal jullie een andere trooster geven.
Opdat hij bij jullie blijft in eeuwigheid. Een andere trooster. Wie vervangt hij dan? Nou dan moeten we met elkaar naar Lucas hoofdstuk 2 vers 25.
Ik heb hem ook voor jullie op scherm gezet. Dat is dat kerst evangelie. Waar op een gegeven moment de Heer Jezus wordt getoond aan Simeon.
De tempel. Hij die al jaren uitkeek naar de komst van de Messias. Aan hem was beloofd dat hij de Messias zou zien voordat hij zou gaan sterven.
En dan ziet hij hem. En wat staat er dan? En zie er was een man in Jeruzalem van wie de naam Simeon was. En die man was Godvrezend. Dat wil zeggen hij kende God zoals God gekend wilde worden.
Met diepe eerbied en respect voor de grootheid van God. Zo kende Simeon God. Hij verwachtte. En dat staat er zo mooi. De vertroosting van Israël.
En het is niet voor niks dat direct erachteraan geschreven staat. En de Heilige Geest was op hem. Omdat daar een link ligt tussen troost en de Heilige Geest.
Nu, waarom wordt hij dan de andere trooster genoemd? Dat heeft te maken met het woord gebruikt. Het woord dat de Heer Jezus gebruikt voor het woordje ander.
Er zijn in het Grieks twee woordjes. Die vertaald kunnen worden met ander. Heteroos en alles. Mag ik wel weer vergeten, maar het is even belangrijk voor mijn puntje.
Als het woord heteroos wordt gebruikt, dan is het iets anders van een ander type of een ander soort. Maar als er in de taalgebruikend woord alles wordt gebruikt, dan is het iets anders, maar wel van hetzelfde type.
Wel van hetzelfde soort. Ik bedoel maar een goudrenet of een jonagold. Het zijn twee appels. Ze zijn verschillend. In smaak, in kleur.
Maar het is wel van hetzelfde soort. Het zijn allebei appels. En zo zegt de Heer Jezus, ik zal u een andere trooster geven. Maar die is wel van hetzelfde soort als ik ben.
Daarom hoeven jullie niet bedroefd te zijn. Want ik kom terug. Hoe? Ik verdeel mijn geest over jullie allemaal.
Zodat ik bij jullie intrek kan nemen. Zoals de Vader bij jullie gaat wonen. En jullie zullen mij kennen zoals jullie nog nooit mij hebben gekend. De andere trooster.
Iets anders, maar wel van hetzelfde soort. Daar kun je het mee onthouden. Maar als de Heer Jezus, nee als dat hier wordt gezegd in Lukas 2 vers 25, dat Simeon de vertroosting van Israël verwachtte, moeten we dat ook even laten staan zoals het er staat.
De vertroosting van Israël. Want de Heer Jezus kwam tot het zijne. De Heer Jezus kwam tot de verloren schapen, zoals hij dat zelf een keer zei, van het huis Israëls.
Zijn komst sloot aan op al de verwachtingen in het Oude Testament, geprofiteerd door de profeten. En er is met name één profetisch boek die het vooral heeft over troost.
Kijken of jullie zulke goede bijbelforsters zijn. Welk profetisch boek spreekt met name over troost? Tja. De profeet is vrij groot.
Jezaja, u weet het hè. Jezaja. Troost, troost mijn volk. Jezaja 40. Laten we even een paar teksten lezen. Want wat betekent het dat Jezus in de eerste plaats voor Israël de vertroosting zou zijn en zal zijn.
Want er ligt nog steeds een profetisch perspectief in die woorden. Dan gaan we een paar teksten lezen uit Jezaja. Gewoon om die troost nog dieper tot ons door te kunnen laten dringen.
Jezaja, hoofdstuk 40. Daar staat in het eerste vers.
Troost, troost mijn volk. Dit is als het ware ook een breekpunt in Jezaja. Feitelijk zou je dit het tweede deel van Jezaja kunnen noemen. Het evangelie deel bij uitstek.
Troost, troost mijn volk, zal uw God zeggen. Spreek naar het hart van Jeruzalem en roep haar toe dat haar strijd vervuld is. Dat haar ongerechtigheid verzoend is.
Dat zij uit de hand van de Heer het dubbel ontvangen heeft voor al haar zonden. Dat is profetisch. Dat is toekomst. Want zo hebben ze deze troost nog niet ervaren als volk.
Maar in de komst van de Heer Jezus Christus kwam de vertroosting van Israël en voor Israël heel dichtbij. En kwam maar de mogelijkheid om de ongerechtigheid te kunnen verzoenen.
Voor alles wat tussen God en hen instond zou heel gemaakt kunnen worden. Door de komst van de Heer Jezus Christus. Dat is niet gebeurd. Dat is ten dele gebeurd.
Laat ik zo zeggen. Vooral aan diegenen die hem in het leven hebben leren kennen. Ook elke Israëliet. Voor hen is dat waar geworden. Dat de strijd vervuld is en de ongerechtigheid verzoend.
Maar daarin ligt dus de troost. De strijd vervuld. En de ongerechtigheid verzoend. Daarin ligt de troost ook voor Israël in de toekomst. Nou, er is nog wel wat strijd.
En er zal nog wel wat strijd te voelen zijn. Maar er komt een moment. Met de terugkomst van de Heer Jezus op aarde. Dat ze hem zullen erkennen als Heer.
En daarmee ook de strijd zal worden vervuld. En de ongerechtigheid verzoend. Dus troost heeft hier te maken met vervulling van strijd. Einde van de strijd. Verzoening van de ongerechtigheid.
Gaan we naar een volgend vers. Jezaja 51. Een paar hoofdstukken later. En dan het derde vers.
Daar staat. Want de Heer zal Sion troosten. Staat voor Jeruzalem. Hij zal al haar puinhopen troosten. Hij zal haar woestijn maken als Eden.
Haar wildernis als de hof van de Heren. Vreugde en blijdschap zal daarin gevonden worden. Dankzegging en luid psalmgezang. Wat is de vertroosting van Israël in de toekomst?
Dit. Er wordt weer iets gebouwd. Op de puinhopen zal iets nieuws ontstaan. Daarin ligt de troostende aanwezigheid van de Heer Jezus Christus zelf voor zijn volk.
En er zal vreugde gevonden worden. Blijdschap. Er zullen dingen worden hersteld die helemaal kapot zijn. En in dat opzicht is de toekomstperspectief voor dit volk.
Enerzijds best nog heel tragisch. Want als er staat dat hij op de puinhopen zal gaan troosten. Zal er eerst nog een puinhoop gaan worden. Op die puinhopen zal hij gaan troosten.
Als er staat dat hij de woestijn weer zal maken als Eden. Dat zal betekenen dat eerst het land nog tot een woestenij zal worden. Dan breekt je hart als je daarover nadenkt. Maar de vertroosting van Israël is dat hij gaat bouwen en gaat herstellen.
En dat er weer vreugde en blijdschap zal gevonden zal worden. Allemaal dingen die te maken hebben met troost. En strakjes ook als ik daarover doorgaat voor ons met betrekking tot de komst van de Heilige Geest.
En hoe zal hij dan gaan troosten? Nou dat staat dan prachtig beschreven in Jezaja. Nou laten we nog een vers lezen. Heet 12 en dan gaan we naar hoe. Vers 12 waar staat. Ik, ik ben het die u troost.
Hier wordt ook de godsnaam gebruikt. Wie bent u dat u bevreesd bent om een sterveling die sterven moet. Voor een mensenkind gras dat vergaat. En dat de Heere u vergeet.
Die u gemaakt heeft. Die de hemel uitgesponnen heeft. Ik zal jullie troosten. Ik ben de schepper. Ik weet wat ik doe. En het komt goed. En hoe zal hij dan troosten?
Nou precies zoals staat in Jezaja 66 vers 13. Zo iemands moeder hem troost.
Zo zal ik u troosten. Ja in Jeruzalem zult u getroost worden. Het is opvallend dat in vele theologische stromingen van rechtszinnig tot vrijzinnig.
Als ik het zo mag zeggen. De heilige geest vaak ook de moederlijke kant van God wordt genoemd. De vrouwelijke kant van God. Natuurlijk. God openbaart zich in Gods woord als de vader.
Duidelijk. En als de Heer Jezus spreekt over God. Dan spreekt hij over zijn vader. Over onze vader. Maar als hier de profeet spreekt over hoe God dan zal troosten. Dan is dat als een moeder.
Omdat in dat vaderhart van God. Zitten de emoties. Zitten de gevoelens. En de nabijheid ook van een moeder. Hoe maakt u dat vroeger mee? Of vroeger.
Of misschien nu. We zijn hier met verschillende leeftijden. Als een van uw kinderen troost nodig had. Dan gaan ze naartoe rennen als eerste. Je kunt er bij staan als vader. Maar ze gaan naar moeder. Mama die kan het beste troosten.
En met die woorden komt hij ook het volk tegemoet. Dat als ik jullie zal troosten. Zegt hij. Als ik jullie zal troosten in die stad die verwoest zal worden. En hersteld zal worden.
Dan zal ik het zijn als een moeder die troost. Want hoe zou ik jullie kunnen vergeten? Nou zo zal Israël vertroost worden.
En met de komst van de Heer Jezus Christus kwam die troost zeer dichtbij. En Simeon zag het. Hij is de vertroosting van Israël. Maar hoe zit het dan met ons?
Nou net al die woorden waarin hij de vertroosting zal zijn voor Israël. Is dat ook voor ons? Waarin ligt de troost? Troost ligt in dat hij ons gerechtvaardigd heeft.
En dat de strijd volbracht is. In Christus. De troost zit daarin. Dat hij ons heel maakt van binnen. Daar waar dingen kapot in je leven zijn gegaan. Komt hij met de troost en heel dat.
En als je soms troost nodig hebt. Komt hij op een hele bijzondere manier nabij. En hij vaar je soms zijn moederlijk hart voor jou. Zeg kom maar. Klim maar op mijn schoot.
Ik heb je lief. Ik troost je. En ik neem al je tranen weg. Dat is wat hij voor Israël wilde zijn. Zal zijn. En voor ons al mag zijn.
Hoe troost hij ons? Hij is de andere trooster. Hij is de Heer Jezus in ons die nabij gekomen is. Ik dacht vroeger altijd toen ik klein was.
En ik de boodschap hoorde van de Heer Jezus. Het evangelie hoorde. Ik dacht. Ik dacht dat er toch altijd nabij was. Ik wou dat ik er tussen kon lopen. Dat ik gewoon de Heer Jezus kon aanraken. Dat ik hem alle vragen kon stellen die ik maar wil stellen.
En het idee dat hij er dan niet meer is. Ja dat zou me inderdaad met droefheid vullen. Maar hij is veel dichterbij gekomen. Hij woont en werkt in ons hart. En doet daar een bijzonder werk.
Om ons heel te maken voor zijn aangezicht. Om ons te laten weten. Alles. Maar dan ook alles is volbracht. En die geest is dus ook nooit los te zien.
Van de zoon en de vader. Het is de geest van de vader. En de zoon. Die woont in ons. Intrek genomen heeft. Hoe?
Als trooster. Hoe werkt dat uit? Nou. Probeerden dat de leerlingen. Niet deze woorden allemaal.
Want als ik dit allemaal al verteld. Hadden ze al een vriendinig twee minuten afgehaakt. Die taal begrijpen ze niet. Dus dat is taal die jullie mogen begrijpen. Maar je bent erin opgevoed. Maar zo'n filmpje kan wel helpen.
Hoe nou zo'n geest kan zich uitspreiden over de hele wereld. En hoe hij mensen verandert. Zegt dat filmpje ook zo. Jezus heeft dit gevaar doorzien. En zet een geheim wapen in.
Hij kon op aarde namelijk maar op één plek tegelijk zijn. Hij was of in Jeruzalem. Of in Hazeret. Nooit op meerdere plaatsen tegelijk. Maar dan. Tien dagen na zijn vertrek. Met Pinksteren.
Komt ze opvolgen. De geest van God. Dezelfde geest die eerder alleen Jezus dan vulde. Met liefde, medelijden, wijsheid en moed. Maar nu die vertrokken is. Breekt hij uit Jezus los.
En verspreidt zich over de aarde. Hij brengt Jezus levenshouding over op andere mensen. Hij infiltreert in hem. Het DNA van Jezus. Komt ineens overal. Je voelt het gebeuren.
Ik geef mijn geld bijvoorbeeld anders uit. Omdat ik zie hoe oneerlijk het verdeeld is. Ik voel me geliefd. Omdat er een God is die mij ziet. En ik vier vaker feest. Omdat mijn ogen open zijn gegaan voor de mooie dingen van het leven.
De geest geeft me de kracht om te streven naar de hemel op aarde. Hij maakt ons Jezusachtiger. Maar we worden geen klonen van Jezus. Ik blijf wel wie ik ben.
Alleen wel de mooiere versie van mij. De spirit van Jezus gaat mijn unieke karakter verder vormen. Zodat ik steeds meer mezelf word. Er komt zo een nieuwe en betere versie van Corian op de markt.
Corian 1.0 wordt Corian 2.0. Ronald 1.0 wordt Ronald 2.0. Zou ik zo zeggen. Dat geldt voor iedereen.
Er komt een vernieuwing in ons leven tot stand. Door dat hij intrek gaat nemen. En intrek heeft genomen in ons leven. Hij zegt dan kan ik elke dag wel een feestje vieren.
Want je krijgt oog voor de mooie dingen van het leven. Maar weet je wat er ook gebeurt? Dat je troost ontvangt wanneer dingen niet mooi gaan. Maar dat dingen moeilijk worden in je leven.
Klein getuigenis daarover. Ik heb best wel een lastig jaar achter de rug. Moeilijk jaar. Waar ik, als ik nu zo terugkijk, heel veel troost nodig heb gehad.
En ook troost ontvangen heb. Het is allemaal al een paar jaar geleden begonnen toen ik een keer een brief kreeg. En misschien heb ik het al een keer eerder verteld. Maar anders herhaalt het zich. Want het past zo bij wat ik vanmorgen wil zeggen.
Toen ik in een brief kreeg dat mijn hart kapot maakte. Dat mijn hart in tweeën brak. Zo naar. Zo pijnlijk. Dat toen ik hem gelezen had.
En dat moet je eigenlijk nooit doen s'avonds voor je naar bed gaat. Want dan weet je eigenlijk al dat je niet kan slapen. Nou dat gebeurde ook inderdaad. Ik kon niet slapen. En op een gegeven moment ben ik zo s'nachts. Nou het zal rond om drie uur geweest zijn.
Ben ik naar beneden gegaan. En ik ben aan de tafel gaan zitten. En ik heb tegen de heren gezegd. Heel stoutmoedig. Heren.
Ik ga niet meer naar bed voordat u me troost. Al duurt het de hele nacht. Maar ik vraag er echt om nu. En ik had het ook meer dan ooit nodig. De vraag die hier staat.
Wat heb je aan een onzichtbare trooster. Wat heb je aan. Hoe kun je de relatie onderhouden zonder fysiek contact. Nou zo. Ga maar in gesprek.
Zeg het maar tegen hem. Nou ik deed dat. Heer ik ga niet slapen voordat u me troost. Toen dacht ik. Weet je wat. Ik ga eens kijken. Wat mijn leesrooster zegt.
De dag teksten. Daar zit een gevaar in. Dat je juist wil gaan zoeken wat je wil horen. Maar de eerste tekst was een tekst van niks. Daar kon ik helemaal niks mee.
Toen dacht ik. Ga gewoon kijken wat in de afgelopen week. Want ik had zo trouw als ik niet geweest in mijn stille tijd. Wat in de afgelopen week aan teksten voorbij zijn gekomen. En de tweede tekst die kwam binnen. Direct.
Het was het verhaal van Abraham en Haga. Waar Haga werd weggestuurd. De woestijning. En op een gegeven moment het even helemaal niet meer zien zitten. En dan komt de Heer haar tegemoet en zegt de volgende woorden.
Ik heb jou gezien. Ik heb jou gezien. Ik weet jouw toestand. Ik weet jouw verhaal. Ik weet jouw pijn.
Ik zie jou. Als de Heilige Geest troost. Dan troost hij door het woord.
Of het juiste moment te laten landen in het harde moment dat je het nodig hebt. Dat gebeurde ook. Ik huilde voor Gods aangezicht. Letterlijk. En ik dankte hem dat hij mij nu ziet.
En al is er nog geen fluit opgelost van de dingen die in de brief stonden. Dat was ook niet zo. Ik wist in deze pijn is hij mij nu nabij. En het afgelopen jaar heb ik dat op meerdere keren momenten mogen ervaren.
Zo werkt dan Gods troost. Want we kunnen dat heel makkelijk zeggen. God is de trooster. Maar hoe zit het dan precies? Hoe werkt dat dan? Nou open het woord. Ga naar God toe.
Zeg tegen hem misschien ook wel vrijmoedig een keertje. Heer ga niet slapen voordat u me troost. En natuurlijk. Mijn ervaring. En dat zeg ik wel vaker. Is niet normatief.
Oh zoals Ronald dat heeft beleefd. Zo wil ik dat ook wel beleven. Ik ga het zelf vannacht eens vragen. Nee zo werkt het niet. Het is strikt individueel wat God in je leven kan doen. Maar dat het woord daarmee te maken heeft.
En dat het woord daarin werkt. Dat geloof ik dat is waar voor iedereen. Dit is het. Dit is de brief die God aan ons gegeven heeft. Om op de juiste momenten de juiste woorden te geven.
Die werkelijk vertroostend werken. Als hij intrek genomen heeft in ons leven. Dan weet hij precies wat we nodig hebben. Want je zou kunnen zeggen.
Hij bestudeert ons hart. Daar woont hij slot. Dan kan hij alle hoeken en gaten verkennen. Ik probeer het een beetje in woorden duidelijk te maken.
Wat ik denk dat het zou kunnen zijn. Ik moest trouwens ook nog denken aan die voetbal van net. Ik denk kijk of hij het ook gezegd. Maar dat zei hij niet. Ik heb je nog een aanvulling. Je kunt geen voetbal spelen met een lekker bal. Die bal moet gevuld zijn.
Nou u snapt klijk de bedoeling. Je gevuld mag zijn. Met aanwezigheid van God in je leven. Door de heilige geest. Dan kun je in dat spel. meespelen. Dan kun je in het verhaal van God.
Je eigen verhaal zien. En meemaken. En dan wordt het daadwerkelijk een vertroosting. Alleen maar voor jezelf. Nee hoor.
Als jij getroost bent. Mag je anderen weer troosten. Het is tenslotte het feest van de trooster. Waarin we het een en ander aan elkaar door mogen geven. En dat doe ik dan vanmorgen.
In alle bescheidenheid met jullie. Aan jullie. Maar dit zegt twee keer in te één. Geprezen zij de God en Vader van onze Heer. Jezus Christus. De Vader van de barmhartigheden.
Daarin wordt het woord. Baamoede gebruikt. Dat tedere hart van God. gelinkt aan het woordje baamoede. Barmhartigheden. Dat zeg ik even zo tussendoor.
De Vader van alles wat in ons zit. De Vader van het tedere hart. En de God van alle vertroosting. Die. A. Ons troost.
In al onze verdrukking. Je kunt zeggen moeite. Pijn. Verdriet. Maar niet zomaar. Als wij getroost worden. Heeft dat tot doel.
Dat die troost zo doorwerkt. Dat anderen daar weer door vertroost worden. Zodat we hen kunnen troosten. Die in alle. Verdrukking zijn. Allerlei soorten moeite en pijn zijn.
Hoe? Met de vertroosting. Waarmee we zelf door God vertroost worden. Ja wat een mooie boodschap he. En misschien ontmoeten we wel eens mensen die alleen maar klagen. Over hoe slecht het in hun leven gaat.
En dat mag ook. Soms is dat ook wel eens nodig. Maar tegelijkertijd. Probeer te ontdekken. Of ze de troost ook ontvangen hebben.
En de troost hebben leren verstaan. Die God geeft. Maar misschien ben jij wel degene. Op dat moment die die troost kan doorgeven. God vervult alle strijd.
God verzoent alle gerechtigheid. Ongerechtigheid. God bouwt op de puinhoopje van je leven. Tot een mooi herstel. En God is een moeder die troost. En dat alles in ons leven.
Door de heilige geest. Met als doel. Het door te geven. En hij is er dan ook. Altijd. En daarmee wil ik eindigen.
Hij is er. Er is geen gebed dat hem niet kan raken. Geen schreeuw waarnaar hij niet luisteren kan. Geen gebroken vat dat hij niet kan maken.
Geen weg die hij niet belopen kan. Er is geen pijn die hij niet kan verlichten. Geen nood waarin hij verder weg is dan nabij.
Geen duistere macht. Geen duistere macht. Waarvoor hij moet zwichten. Geen plek die verder weg is dan dichtbij. Maar toch.
Als je het soms wel moet ervaren, je hart vol is van verdriet en pijn, zal hij ondanks dit gemis soms je bewaren.
Hij kan niet anders dan ik ben er zijn. Dat is de troost van de Heilige Geest. Laten we danken. Vader in de hemel, dank u wel dat u de troost gezonden heeft.
En we hebben het vaker gehoord met Pinksteren. En we hebben het ook uitgezongen in verschillende liederen vanmorgen al. Zal je niet in de steek laten en nooit meer alleen.
Dat voelen we soms, heren. Dat ervaren we soms in ons leven. Ze zo geconfronteerd worden met onze eigen pijn, of de pijn juist van anderen die ons raakt. Maar u zegt, ik ben er. Ik ben er altijd.
En ik wil je als een moeder troosten en mijn barmhartigheden als vader ook schenken aan jou. Om door te geven. Maar eerst zelf te ontvangen. Te koesteren.
En te weten, u bent echt ook daarin nabij. Dank u wel voor deze woorden vanmorgen, Heer, dat ons troost. En dank u wel dat we het kunnen doorgeven. Amen.