Leven met een gezamenlijk doel

Spreker

J. Schep

Date
May 12, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Het is voor mij een vreugde om hier vanmorgen te mogen zijn en ik heb echt al genoten van het gitaarspel en de liederen, de inhoud en ook van het getuigenis van Taiwan. Ik vond het prachtig ook met die plaatjes, kwam allemaal zo zichtbaar over.

Ja, ik ben hier ook al enkele keren geweest en ik kom hier altijd met vreugde naartoe en dat meen ik uit de grond van mijn hart. Ik heb er echt naar uitgekeken, ik heb ook al een hele fijne relatie gekregen voor het eerst voor mij met Job. Van de week een paar e-mails heen en weer gestuurd en dan ga je je voorbereiden en ja, het onderwerp is leven met een gezamenlijk doel.

Daar gaat het over. Het eerste schaapje gaat over de dam en de rest van de schaapjes gaan niet de andere kant op, maar niet volgen. Dus nou ja, dat is dus ons doel. Ik wil u iets vertellen. O ja, eerst natuurlijk moederdag. Ja, dan moet ik het toch even doorgeven. Het is dankzij mijn moeder mede dat ik hier sta. Ik was eens een wilde jongen, ik ben een mak geworden, een mak schaapje.

En mijn ouderlijk huis verlaten en Israël en dan vier maanden toen maakte ik mijn rugzakje leeg en onderin die rugzak lag een klein bijbeltje.

Mijn bijbeltje. Ik wist niet eens dat ik hem meegenomen had en later toen zei mijn moeder ja, die heb ik er maar in gedaan. Als je dan naar Jeruzalem gaat, dan kun je nog een psalmpje lezen.

Maar ook even Augustinus, een kind van zoveel gebed, kan niet verloren gaan. Die moeders, die brengen wat teweeg in deze wereld. Amen.

En nou ben je zelf in zo'n situatie dat je getrouwd bent met een weduwvrouw. En toen ik trouwde was ik 54 jaar en ik was nog maar twee dagen getrouwd.

Toen werd ik al opa. En nou ben ik al overgrootvader enkele keren. En dan wil ik een verhaaltje vertellen. Dat is echt gebeurd van de week. Ik ben bezig met een serie over Jozef. En we gingen met elkaar naar de Drunense Duinen en schitterend acht opnamen op één dag.

Nou ja, dat is ook een uurtje rijden nog hoor ik hem. De volgende dag is het hemelvaart. Je moet spreken en smiddags weer terug naar de Drunense Duinen om nog vier filmpjes op te nemen.

En dan krijg je een telefoontje. Opa, ik moet voetballen. Ik wil zien het zo leuk als jij kon kijken. Dus je hebt acht opnamen gedaan. De volgende dag is het hemelvaartdag. Het is woensdagavond.

En na de dienst moet je ook weer een half uur rijden naar de Drunense Duinen om nog eens vier opnamen te doen. Wat doe je dan? Dan ga je. En ik stond daar eerst natuurlijk een strijd van binnen.

Ja, dat is toch eigenlijk wel een beetje te veel in twee dagen tijd. Maar ja, je achterkleindochter vraagt het en je gaat. En toen ik daar stond, toen ben ik eerst eens ver weggegaan van die leider, want die stond zo te brullen.

En dan ga ik weg van al die mensen met hun boze stemmen. En dan ga ik er alleen staan. Het was mooi weer. En toen zag. En toen dacht ik ook in juli. En toen kreeg ik van Job te horen dat er een zendingsmorgen, en het gaat ook over de eenheid.

En toen stond ik zo te kijken, best wel te genieten ook van het voetballen. En ze hadden nog gewonnen ook, dus het was nog extra leuk. En dan, het waren nog meiden, en dan zo'n kringetje, en dan met elkaar dansen.

En dan een vreugdekreet. Maar wat je dan opvalt, is een teamspel. Het teamspel, dat wordt je geleerd, dat je de bal niet alleen maar voor jezelf houdt, maar je kijkt naar iemand aan wie je hem overgeeft.

En als team moet je echt één zijn. Want anders dan, ja, je merkt het ook bij het voetbal. Als er ruzie is in het team, dan verdeelt hij, dan lukt dat ook niet met dat team.

En je zag ook dat die meiden echt blij zijn met elkaar. En ze waren zo dankbaar dat ze gewonnen hadden. En de hele tijd dacht ik aan dat teamwerk, elkaar overspelen voor dat ene doel.

En dan nog erin, ze schieten ook. Maar dit bracht mij bij Johannes 17, want de Heer Jezus had dat ook in gedachten.

We gaan nog even terug voor de hemelvaart naar die laatste woorden van de Heer Jezus in de bovenzaal. Leven met een gezamenlijk doel.

En laat mij dan vanuit dat gebed deze paar versen doorgeven. Johannes 17, vers 20.

Johannes 17, vers 20. En dit is het gebed van de Heer Jezus die altijd in eenheid is met zijn vader.

En ik bid niet alleen voor deze, dat zijn die Joodse discipelen die om hem heen zitten. Maar ook voor hen die door hun woord in mij zullen geloven.

Dat zijn dan die andere schapen. Die zullen gaan geloven. En wat is nou het gebed van de Heer Jezus? Denk aan teamwerk.

Opdat zij allen één zullen zijn, zoals uw vader in mij en ik in u. Opdat ook zij in ons één zullen zijn.

En daar zie je de vrucht. Opdat de wereld zal geloven. Het is zo belangrijk dat wij ervoor streven om die eenheid te bewaren.

Want daar is een vrucht. Dan gaat de wereld geloven. En met pijn in mijn hart ervaar je dat de eenheid soms ver te zoeken is.

Er zijn zoveel meningsverschil. Er zijn zoveel richtingen. Er zijn zoveel denominaties. Maar dat wij hier naar streven. En dat moeten wij doen met een passie.

Er was echt een passie op dat veld om te winnen. Er was een eenheid. En wij moeten daar ook alles voor opzij zetten. Om diezelfde passie te hebben. Zoals de vader één is met de zoon.

Zodat wij één zullen zijn. Eén in streven. Eén in verlangen. Eén in visie. Zodat de wereld gaat geloven.

Hier zie je de vrucht. En gaat geloven dat u mij gezonden hebt. Vers 22. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven die u mij gegeven hebt.

De heerlijkheid. Die zagen wij in de tabernakel. Die zagen wij in de tempel van Salomo.

Niet die van Herodes. De heerlijkheid op twee benen. In de Heer Jezus Christus. Maar nu in de gemeente. Iedere gelovige. Christus in u.

De hoop der heerlijkheid. De heerlijkheid van God. Die in de tabernakel was. Die in de tempel van Salomo was. Die in de Heer Jezus was. Die is aan iedere wederom geboren gelovige gegeven.

Christus in ons. In ons. De hoop der heerlijkheid. Met als vrucht opdat zij één zullen zijn zoals wij één zijn.

Ik in hen. U in mij. Opdat zij volmaakt één zijn. En opdat de wereld erkent dat u mij gezonden hebt.

En hen liefgehaald hebt zoals u mij hebt liefgehaald. Broeders en zusters. Lees Efeze hoogstuk 1.

Of lees de hele Efeze brief. Want. De geschiedenis van de gemeente. Die komt na hemelvaart. In handelingen hoogstuk 2.

Het tweede lichaam van Jezus Christus. Hier op aarde. Verbonden met het hoofd in de hemel. Maar de. De. De kennis van de gemeente vandaag.

Is. Bovenal de Efeze brief. En Efeze 1 vers 3. Wij zijn gezegend met. Alle geestelijke zegeningen.

Colossense. Wij zijn volmaakt in hem. Wij zijn verbonden met dat hoofd. En. Dit is zo belangrijk. Dat wij.

Positie denken. Want wij zijn zo ontzettend rijk. Ik vermag. Alle dingen in hem. Die mij kracht geeft.

In hem heb ik vrede. In hem heb ik vreugde. In hem. Heb ik kracht. En. En. En. En. Is mij gegeven. Kom ik wijsheid tekort. Ik mag bidden.

En hij schenkt het mij overvloedig. Goed inzien. Wie wij zijn. In Christus. De heerlijkheid van God. Is. In ons hart.

En wat ik ook zo. Ontzettend. Heerlijk vind. Is. Dat. Wij zijn. Volgelingen. Van hem. En wij wandelen in zijn voetstappen.

Maar. Hij loopt niet voor ons. Dat is oud testamentisch. Hij woont. In ons. Dat in ons. Dat moet je steeds tegen jezelf zeggen.

En. En. Het feit dat. Christus. In ons. Is. En woont. Betekent. Dat. Zijn autoriteit. In ons is. Zijn wijsheid in ons is.

Zijn kracht in ons is. Zijn leven in ons is. Want. Jezus leeft. Dat is geschiedenis. Maar Jezus leeft in mijn hart.

Dat is evangelie. Kijk. Als je dat. Steeds weer opgericht bent. Dan is die heerlijke eenheid daar.

Ik las. Ergens. Over een. Finse. Oud politici. En die is. Nogal verbannen. Want ze had een paar bijbelteksten. Ergens opgeschreven.

En ze kwam naar Nederland. En ze zei tegen. Een dominee. Predik. Jezus. En dat vond ik zo heerlijk. Al die denominaties vallen weg.

Als wij maar ons gericht houden. Op dat hoofd. En er is maar één hoofd. De heer Jezus Christus. En dat vond ik zo heerlijk. Dat zij dat kwam vertellen aan. De dominee's in Nederland.

Predik. Jezus. Zodat we. Inzien. Dat we een. Zendingsmissie hebben. Nou. Zou het verschrikkelijk zijn.

Als wij aan het eind van ons leven. Terugkijken. En. Tegen onszelf zeggen. Wat heb ik mijn dagen hier toch.

Ijdel versleten. Waarom zeg ik dit. De eerste man. Van mijn vrouw. Die is gestorven aan. Kanker in de lymf.

Maar twee weken voordat hij stierf. Toen had Linda. Die kon niet meer naar de kerk. Hij was een ongelovige. Zij was een gelovige. Dus. Keek zij. Zondag smorgens.

Naar. Arie van de Veer. Op. EO. Nederland 2. En. De volgende zondag. Toen zei hij.

Het is bijna negen uur hoor. Dus. Er had hem iets geraakt. Er was zaad. Aan het groeien. En twee weken voordat hij stierf aan die kanker.

Is hij tot geloof gekomen door de prediking van broeder Arie van de Veer. En een van de dingen die hij zei. Linda. Wat heb ik toch veel jaren ijdel doorgebracht.

Het was allemaal voor mijzelf. En daar had hij spijt van. Want hij wist het daarvoor niet omdat hij de heren leerde kennen twee weken voordat hij stierf.

Nou. In het doorgeven van filmpjes over Jozef. Kom je natuurlijk ook vader Abraham. Vader Jacob tegen.

En dat is een heel interessante broeder. Want die Jacob. Die kon niet loskomen van de discipline van zijn vader.

Zijn hemelse vader. Ezo. God liet hem gaan. Hij ging zijn eigen weg. Maar Jacob zag waarde in datgene wat God wil geven.

Het geboorterecht. En constant zie je de disciplinerende hand van God over zijn leven. Hij zou kunnen zeggen. Anderen wel. Maar ik niet.

Ik heb anderen bedrogen. Nou. Ik ben er wel tien keer meer bedrogen. Hij was verlieft op één vrouw. Hij eindigt met vier. Iedere Jacob ontmoet zijn Laban.

Nou. Die Jacob. Die kon nergens mee wegkomen. En. Hij zegt dan ook tegen zijn broer Ezo. Als ze verzoend zijn. Dan zegt Ezo. Ik heb veel.

Maar Jacob die zegt iets moois. Ik heb. Alles. Oh. Yes. Jo. De mensen van de wereld hebben veel.

Vooral als je in Nederland woont. Maar wij in Christus. Wij hebben. Alles. Dat is honderd procent. En dat heeft me zo geraakt. En.

Die Jacob. God is echt tot zijn doel gekomen. In zijn leven. Zijn naam is ook veranderd. Je hoort het elke dag bijna op de televisie. Israël. Hij is hoog geëindigd.

Leunend op zijn staf. God aanbiddend. Maar er was een moment. Toen had hij zijn broer bedrogen. Toen was hij op de vlucht. En. Het is wel leuk om er even naartoe te gaan. In Genesis 28.

Ik maak het echt niet te lang hoor. Maar dit vind ik zo leuk. om te vertellen. En het staat er ook al zo lang. Want het is het eerste boek. Genesis 28 vers 13. Dan staat er.

Nee. Laten we even kijken naar vers. 10 en 11. Jacob nu vertrok uit Beershewa. En ging naar Haran. Hij bereikte de plaats.

Waar hij overnachtte. Want de zon was onder gegaan. Hij nam een van de stenen van die plaats. maakte daar zijn hoofdkussen van.

Legde zich op die plaats te slapen. Dus. Dit is het moment. Dat in het leven van Jacob. De zon ondergaat. In Genesis 32.

Dan gaat de zon op. Dan is er weer een nieuw hoogstuk. Maar. Als hij zijn vader en zijn broer bedrogen heeft. Heeft hij daar een ontmoeting.

Hij ziet daar in die droom. Een ladder. Die omhoog gaat. En omlaag gaat. En dan. Dan zegt de Heere God iets tegen hem. Vers 13.

Zie de Heere stond bovenaan de ladder. En zei. Ik ben de Heere. De God van uw Abraham. En de God van Isaac. En dit land waar u ligt te slapen.

Zal ik u en uw nageslacht geven. Met andere woorden. De roeping van opa Abraham was. In Genesis 12. Jij bent apart gezet.

Om tot zegen te zijn. Voor de. Gehele wereld. Nou. Die belofte was gegeven. Aan Abraham. Aan Isaac.

En nu. Hoort Jacob dat ook. Wat betreft hem zelf. Nou is het wel leuk. Om eens even te kijken. Hoe reageert Jacob daarop. Hehehe.

In vers 20. Jacob legde een gelofte af. En zei. Als God met mij zal zijn. En mij zal beschermen op deze weg.

Waarop ik ga. En mij brood zal geven om te eten. En kleren om aan te trekken. En ik in vrede in het huis van mijn vader zal verkeren. Oké. Dan zal de Heere mij tot een God zijn.

Zie je wat een reactie. Hij krijgt het aangeboden. En het is in hem. Om tot zegen te zijn voor de gehele wereld.

Maar daar is Jacob helemaal niet mee bezig. Daar is Jacob helemaal niet in geïnteresseerd. En zijn gebed is.

Mij. Ik. Mijzelf. Terugkeren. Oké. Dan zal de Heere mijn God zijn. Gelukkig is het zo niet gebleven bij Jacob.

Dat hij alleen maar aan zichzelf dacht. En een van de twaalf zonen is Jozef geworden. En dat is wel mooi.

Moet u eens kijken wat er over Jozef gezegd wordt. Als Jacob Jozef zegent. En dat lezen we in Genesis 49 vers 22.

Dus diezelfde lijn. Aardvader Abraham, Isaac, Jacob, Jozef. En iedereen maakt zijn keuzes.

En dan komt de zegenbede over Jozef. En dan zegt Jacob deze woorden over Jozef. In Genesis 49 vers 22.

Jozef is een jonge vruchtbare boom. Een jonge vruchtbare boom bij een bron. Dit vind ik zo mooi. Elk van zijn takken loopt over de muur.

Boogschutters hebben hem verbitterd, beschoten en hem gehaat. Maar zijn boog bleef gespannen. Zijn armen en handen bleven soepel.

Door de handen van de machtige van Jacob. Vandaar dat hij de herder is, de rots van Israël. De machtige van Jacob wordt de Heere God genoemd.

Jacob die zijn vader bedrogen had. Die zijn broer bedrogen had. En toch verbindt God zich met deze broeder. Die eerst gezegd had interesse om een zegen te zijn voor de wereld heb ik niet.

Maar als u mij brood geeft, gezond houdt en mij hier weer terugbrengt. Dan mag u mijn God zijn. Gelukkig is het zo niet gebleven bij Jacob.

En hij is hoog geëindigd. En een vrucht van zijn leven is Jozef. En het getuigenis van Jozef die tot zijn dertigste de wind tegen had.

Omdat hij de juiste keuzes maakte is. Zijn vrucht gaat over de muur. Jozef.

Hij was de redder van Egypte. De redder van zijn familie. Alleen door Jozef konden ze brood krijgen in Egypte.

En wat ik nou zo mooi vind is, tot slot, gelaten 3 vers 14. De zegen van Abraham is gegeven aan zijn gemeente.

Broeders en zusters. Ik zag bij dat wedstrijdje van die meiden. Er werd er eentje uitgehaald en verwisseld. Nou, dat gezicht dat stond op onweer.

Want dan vond dat mesken niet leuk dat ze op de reservebank moest gaan zitten. Wij zitten niet op de reservebank. Er zijn geen tweede rangs gelovigen.

Er zijn geen super gelovigen. Er is geen hiërarchie in de gemeente. Wij zijn allemaal broertjes en zusjes. En de heer Jezus is onze oudste broer.

Je mag jezelf niet eens een titel geven in de gemeente, zegt Matthäus 23 vers 6. En toen de heer Jezus voor ons stierf en door het geloof in ons hart kwam wonen, kwam de totale godheid in ons.

Wij bedelen aan zijn goddelijke natuur. Wij hebben allemaal precies hetzelfde ontvangen. Maar hoe reageren we erop?

De zegen voor deze wereld hebben wij in ons. En het is mogelijk als God een gebod geeft om het uit te leven. En Jozef is ons model deze morgen.

Paulus aan het eind van zijn leven zegt hij, ik heb de goede strijd gestreden. Ik ga nu sterven, maar ik heb mijn wetloop tot een goed einde gebracht.

En voor mij ligt de krans. Want het leven is mijn Christus, maar het sterven is gewin. Nou, we hebben nog een leven voor ons. Wat achter ons ligt, dat laten we achter ons.

Want de heer heeft die ogen aan de voorkant gegeven. Dus daar kijken we naar. Maar wat gaan we doen met de rest van ons leven? Het is toch wel eens goed om daar eens bij stil te staan.

En ik zag dat u heel goed reageerde op de vraag van mijn zuster. Nou wil ik gewoon ook eens wat vragen. Wat hindert ons om de wetloop niet te gaan wandelen zoals Jozef of Jacob de tweede helft van zijn leven?

Wat zijn er van die hindernissen? Wat komt er naar boven? Waarom niet? Wat komt er zoal naar boven bij je? Laten we eens eerlijk zijn. Waarom niet?

Je naast de liefhebben als jezelf erop uitgaan. Wat hindert je? Ja? Is er iemand die wat wil zeggen? De dikke eken. Hè? De dikke eken.

Oh ja, die ben ik vanmorgen ook nog tegengekomen. Ja, de dikke eken. Schaamte. Af... Oh, afwijzing.

Twijfel. Ja? Twijfel. Twijfel. Twijfel. Oh, ja. Weet je, we zijn zo hetzelfde.

Er zijn geen superchristenen. Echt niet. En ik vind het zo fijn dat we gewoon naast elkaar kunnen gaan staan. We hebben allemaal die strijd met ons dikke ikken.

En je kunt ook niet teren op de genade van gisteren. Het is vandaag, maak ik een besluit. En wat dat betreft, we zitten allemaal in hetzelfde bootje.

Maar het is mijn gebed dat we vanmorgen gewoon tegen onszelf zeggen, ik heb het in me. Ik heb alles ontvangen.

Er is niets meer wat de Heer Jezus mij kan geven. Hij heeft de hemel leeggegeven in zijn zoon. Ik ben verbonden met de mens Jezus Christus.

Want er is één God, één middelaar. De mens Jezus Christus die nu in de hemel is. Die bidt voor mij. Die pleit voor mij. Die staat aan mijn kant. Die weet precies waar ik doorheen ga.

Ik heb over Jozef gehoord. Zijn vrucht gaat over de muur. Zullen wij dan vanmorgen zeggen, hier nee niet. Hier ben ik. Ik wil een moment van stilte.

En dan zal ik daardoor danken. Praat u maar met uw Heer. En mijn Heer. Vader in de hemel.

Voor een tijd als deze zijn we vanmorgen bij elkaar. Dat is niet zomaar iets. Wij hebben gekozen om hier naartoe te gaan. En in een wereld vol van leugens zijn er twee waarheden aan ons gegeven.

Het woord van God en de Zoon van God. Heren en u heeft alles voor ons gedaan om ons één te maken. U verlangt daarnaar.

Dat we samen leven met dat gezamenlijke doel. Zodat de wereld gaat geloven. O heren. Ik dank u wel dat u alles zo mooi voorbereid hebt vanmorgen.

En heren. Doet uw werk maar in onze harten. Heren. Wij hebben allemaal een dikke ik. En daarom is dat omgewisselde leven zo belangrijk.

Niet ik. Maar Christus in mij, door mij, voor mij. Heren. Ik dank u wel heren. Dat u het hart ziet. Het eerste wat ik hoorde toen ik hier aankwam. De Heere ziet het hart.

En daar danken we u voor. In Jezus naam. Amen.