Van uitgeblust naar uitgerust

Spreker

Daniël Douma

Date
May 12, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Goedemorgen.

Goedemorgen.

En거ilo While generator.

spannen, des te minder status je hebt. Zo voor de mensen op het beloofde land. Dat je het weet. Nee, ontzettend goed dat jullie daar zijn. Maar zo is het een beetje omgedraaid. Met druk zijn, creëren we als het ware ook status. Maar we zien ook een enorme toename van mensen die moeite hebben of worstelen met burn-out klachten, zoals men dat al is gaan noemen. Dat wil niet zeggen dat ze een burn-out hebben, maar wel één of meer van die verschijnselen hebben. Dat is vermoeid zijn, heel prikkelbaar, je niet kunnen concentreren, slecht slapen, of heel heftig reageren op gebeurtenissen.

Daar heel emotioneel heftig op reageren. In wezen ook niet meer in balans zijn. En drie procent van de beroepsbevolking, dat is ongeveer 295.000 mensen, die heeft daadwerkelijk een burn-out.

En die zit thuis, omdat die klachten dusdanig heftig zijn, dat ze niet eens meer in staat zijn om te werken. Dus misschien heb je er mee te maken gehad met een burn-out. Of ken je iemand die daar mee te maken heeft. Dat komt veel voor.

En ook als we kijken naar de jongere generatie, de generatie Z, dan zien we ook dat daar een enorme toename is van angststoornissen en depressie.

Van de week stond daar nog ook het een en ander over in het nieuws, over een boek wat daarover is uitgekomen. Maar wie is er geboren tussen 1996 en 2012? Zit hij hier? Ik zie er tussen, ja, eentje.

Nog eentje. Het zijn er niet zoveel. Nog eentje, kijk. Generatie Z zijn jullie dus. tussen 1996 en 2012. En daar is een enorme aanwezigheid van angststoornissen en depressie wat zich daar afspeelt.

9% worstelt daarmee van die leeftijdsgroep van 19 tot 34 jaar heeft daarmee te maken. Zo'n jonge generatie, hoe kan dat?

En ja, men denkt daar natuurlijk over na. Hoe is dat mogelijk, dat zo'n jonge generatie daar mee te maken heeft. Nou, men denkt onder andere dat het komt omdat zij zijn opgegroeid in een wereld waarin aan de ene kant onrust is, na 9-11, maar ook in een wereld waarin, ja, onrustige gebeurtenissen, maar ook de boodschap of de mogelijkheid is dat de hele wereld in wezen open ligt.

Alles is mogelijk. En in wezen ook de boodschap van huis uit hebben meegekregen van je kan alles worden wat jij maar wilt worden. Maar, dan moet je er wel hard voor werken.

Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk. En je moet de beste versie van jezelf worden. Dus andersom geldt dan ook dat als dat niet lukt, als je niet zelf gelukkig weet te worden, dat dat ook aan jou ligt.

Dat dat ook door jouw eigen toedoen is gekomen. Met daarnaast een enorme mogelijkheden voor allerlei keuzes die je moet maken. Ja, en wat is dan de juiste keuze?

Want als er maar één manier is om echt je ware aard, je ware ik te ontdekken, echt gelukkig te worden, ja, dan wil je natuurlijk die weg kiezen. Maar als er zoveel te kiezen is, ja, hoe kies je dan het goede?

Dus bang om daarin ook de verkeerde keuzes te maken. Nou, en voeg daar nog eens aan toe dat je de hele dag in verbinding staat met de hele wereld in wezen, met social media, en elke dag verhalen volgeschoteld krijgt van andere leeftijdsgenoten die mooier zijn, die beter zijn, die gelukkiger zijn, die bijzonderder zijn, vul maar in.

Waar je vroeger, misschien in je dorp of onder leeftijdsgenoten, iets had wat anderen niet hadden, iets wisten, wat anderen niet wisten, iets kon, wat anderen niet konden, iets waarmee je als het ware wat onderscheiden, wat jou uniek maakte, is er nu een oneindige stroom aan vergelijkingsmateriaal, wat zich de hele dag voor je ogen afspiegelt.

Met die boodschap, je moet er alles uithalen wat erin zit, en je bent er zelf verantwoordelijk voor. Dat is een giftige cocktail voor angststoornissen en depressie.

En we zoeken, we verlangen naar rust. Naar werkelijk in de rust te kunnen komen. En toch lijkt het ons steeds sneller te ontglippen, en vinden we dat moeilijk, hoe we daadwerkelijk in de rust kunnen zijn.

Daarover wil ik met jullie nadenken, aan de hand van een gedeelte in Marcus 2. Hoe we in die rust komen. het thema is van uitgeblust naar uitgerust.

Aan de hand van Marcus 2, vanaf vers 23. Voordat ik ga lezen, zou ik graag ook het moment willen nemen van gebed. Ja, Heere God, dank u wel, Heer, dat we zo mogen lezen en onderwezen mogen worden in uw woord.

Over wat het betekent om ook in de rust te komen. Heere, dan is ook mijn gebed als we uw woord lezen en leren van de Heere Jezus. Heere, of u ook door uw geest tot in ieder van ons wilt spreken.

Hier of luisterend via de livestream, nu of op een later moment. Heere, dat u ons wilt onderwijzen over hoe we die rust in kunnen gaan.

En hoe u dat ons wilt geven. U wilt u zo werken door uw geest. Ook vanmorgen. In Jezus' naam bidden we dat. Amen. Marcus 2 vanaf vers 23.

En het gebeurde dat hij op een sabbat door de korenvelden ging en zijn discipelen begonnen onder het lopen aard te plukken. En de fariseeën zeiden tegen hem, zie, waarom doen zij op de sabbat iets wat niet geoorloofd is.

En hij zei tegen hen, hebt u nooit gelezen wat David deed toen hij in nood verkeerde en hij honger had en zij die bij hem waren, hoe hij het huis van God binnengegaan is ten tijde van Abjatar, de hoge priester, en de toonbroden gegeten heeft die niemand mag eten behalve de priesters en ze ook gegeven heeft aan hen die bij hem waren.

En hij zei tegen hem, de sabbat is gemaakt gemaakt terwille van de mens, niet de mens terwille van de sabbat. Daarom, de zoon des mensen is Heere, ook van de sabbat.

En hij kwam opnieuw in de synagoge. En er was daar iemand die een verschrompelde hand had. En ze letten scherp op hem om te zien of hij hem op de sabbat genezen zou, opdat zij hem zouden kunnen beschuldigen.

En hij zei tegen de man die de verschrompelde hand had, sta op en ga in het midden staan. En hij zei tegen hen, is het geoorloofd op sabbendagen goed te doen of kwaad te doen, een mens te behouden of te doden?

En zij zwegen. En nadat hij hen rondom torenig aangekeken had, tegelijk bedroefd over de verharding van hun hart, zei hij tegen de man, steek uw hand uit.

En hij stak hem uit. En zijn hand werd hersteld, gezond als de andere. En toen de fariseeën weggegaan waren, beraadslaagden zij meteen met de Herodianen tegen hem hoe zij hem om zouden kunnen brengen.

Ja, tot zover. De geschiedenissen die we net gelezen hebben, die hebben een duidelijk overeenkomst met elkaar, namelijk dat het beide keren gaat over de Sabbat.

De Sabbat, dat is u ongetwijfeld wel bekend, maar dat is de dag die de Joden en nog steeds ook houden, elke zevende dag. Die begint op bij zonsondergang vrijdag tot en met zaterdag in de avond.

Dat is de Sabbat. En dat lezen we al op de eerste pagina's van de Bijbel. als God de hemel en de aarde gemaakt heeft en ziet hoe alles goed is en dan staat er en hij rustte op de zevende dag.

Hij rustte om te genieten ook in wezen van al dat werk dat hij had gedaan en had gemaakt. Om daar ook van te genieten.

En dat ritme, dat ritme van zes dagen en één dag rust, dat gaf hij vervolgens ook aan zijn volk Israël. Dat ritme van zes plus één.

En het hele volk Israël was daarin betrokken. En die kreeg die opdracht om op de zevende dag te rusten, om de Sabbat te vieren, om die te houden, om dan niet te werken.

Om even niet bezig te zijn met een nieuw project, met het land bewerken. want er is altijd nog wel een klus, er is altijd nog wel iets wat gedaan moet worden in of aan het huis, om gewoon even te rusten.

Om ook te genieten, om ook weer verkwikt te worden. En het hele volk Israël was daarin betrokken. Dus alle bewoners en ook de kinderen waren daarin betrokken.

En ook de dienstknechten, ook die kregen rust van al hun werk, hoefden niks te doen. Ja, zelfs het vee, zelfs alle dieren kregen rust.

En hoefden niks te doen. Dus het hele volk, inclusief alle dieren, die waren daarin betrokken. En dat was een teken. Het was een teken dat God met Israël was aangegaan.

Niet met de andere volkeren, nee met Israël. Ook als een duidelijk teken. Dat lezen we in Exodus 31. Er staat in vers 16 en 17.

Laat de Israëlieten dan de Sabbat in acht nemen door de Sabbat te houden al hun generaties door als een eeuwig verbond. Hij zal tussen mij en de Israëlieten voor eeuwig een teken zijn.

Want, en dat is de reden van dat teken, de Heer heeft in zes dagen de hemel en de aarde gemaakt en op de zevende dag heeft hij gerust en zich verkwikt.

dus dat is de reden van dat teken om ook te beseffen de Heer heeft de hemel en de aarde gemaakt en doordat hij dat gemaakt heeft mag ik daarin leven.

En hij genoot ervan, hij rustte en hij verkwikte zich en zo mogen ook wij rusten en ons verkwikken en genieten van al dat werk wat wij gedaan hebben.

Dus dat was de eerste reden waarom die Sabbat was afgesproken met dat volk Israël. Het ritme van zes plus een. Maar er was nog een reden.

Weet u die andere reden? Er was nog een reden waarom God expliciet die Sabbat aan dat volk Israël had gegeven. Dat lezen we in Deuteronomium. En dan gaat het over dat het volk Israël uit Egypte!

is geleid. In Egypte waar ze altijd moesten werken. Waar er geen rust was en geen rustdag was. Waar ze werden voortgedreven door de oneindige honger van een vareo die altijd maar meer en meer wilde.

Waar het nooit genoeg was. Waar ze stenen zelf moesten maken. En er geen tijd was om te ontspannen, om je te verkwikken, om te rusten.

Om te te worden. En dat vraagt natuurlijk ook een beetje vertrouwen, als je dat gaat doen.

Als je gaat rusten, even niks gaat doen, gewoon even laat voor wat het is. En denk van, ja, wat er nog ligt, dat komt morgen wel weer. Dat vraagt ook vertrouwen, dat God zal voorzien.

Want dat is toch vaak onze neiging, om zelf hard aan de slag te gaan, om ook zelf de dingen te regelen. om zelf de touwtjes in handen te hebben, om zelf de controle te hebben.

En op die manier spreekt men ook daarmee uit, van ja, u voorziet, ik leef van datgene wat u mij geeft. En ik vertrouw erop dat u datgene geeft wat ik nodig heb.

En daarin mag ik ook rusten. En dat ritme van 6 plus 1, dat zag je in de week, elke zevende dag, maar dat zag je ook in de sabbatsjaren. Dus elk zevende jaar werd het land niet ingezaaid, werd er niet geoogst, werd het land met rust gelaten.

Elk zevende jaar. Nou, dat vraagt nog meer vertrouwen, dat je een jaar lang niet dat land mag bewerken, en erop vertrouwen dat er voldoende opkomt. En dat God ook dan zal voorzien.

Walter Bruggeman, een oud-testamenticus, die noemde de sabbat, want dat gaat ook een soort daad van verzet. als een daad van verzet, om even te breken met, ja, ook dat wereldse systeem van Egypte, van altijd maar doorgaan, altijd maar meer willen, nooit genoeg, om ook even pas op de plaats te maken, en in de rust te komen.

Maar hoe ging het volk Israël daarmee om? Er zullen natuurlijk enkelingen geweest zijn die die sabbat hebben gehouden. maar in het algemeen zien we dat Israël die sabbatsrust negeerde.

En toch nog even door wilde gaan. Ach, ik heb nog energie en die klus moet nou toch echt wel af. Toch nog even dat oppakken, want als ik het niet doe, dan doe ik mijn buurman misschien wel wat meer en dan heb ik een achterstand en dat moeten we ook niet hebben.

Dus men ging wel door met werken. Men negeerde die sabbat. En Nehemia zegt in Nehemia 13 vers 18 als men eigenlijk weer in die vals strik valt, is dat niet de reden waarom wij ten onder zijn gegaan als volk?

Omdat wij die sabbat hebben genegeerd. Dat is de reden waarom wij in ballingschap terecht zijn gekomen. Omdat wij die sabbat gewoon hebben genegeerd, dat hebben gelaten, en dan kan je je afvragen van waarom is dat nou zo belangrijk?

Dat daar zo'n grote consequentie op staat. Dat God vanwege het breken ook van die sabbat het volk Israël in ballingschap voert. Waarom een dag in de week zo wat?

Als iemand energie heeft of nog even wat wil doen dan doet hij dat toch? Wat maakt dat uit? Waarom zou de schepper van hemel en aarde het kunnen interesseren dat een persoon op die ene dag wel of niet iets doet?

Wat men daar in wezen mee zei, wat het volk daarmee in wezen zei, is van heer wij wij wij wij wij wij wij wij wij wijurersurers af dat is in wezen wat ze er mee zeggen ging niet zozeer om om het ritueel om het gebruik als die sabbat maar wat ze daar in wezen mee zeiden was van de rust die u ons geeft die hoeven wij niet wij willen onze eigen rust creëren wij willen zelf dat tot stand brengen en bezig blijven zijn en dat was uiteindelijk de reden van de ondergang van het volk en dat is denk ik ook de reden voor de ondergang van de mens wanneer de rust van god wordt afgewezen dan leidt dat tot zijn ondergang het volk israël dat kwam terug uit de ballingschap en het land werd weer opgebouwd ze waren weer in hun eigen!

land terug en toen dacht het leiderschap en de generatie die toen opstond die dacht dit niet weer dit nooit weer we gaan niet weer in die valstrik vallen van dat we die sabbat niet houden want dat heeft ons in de ellende gebracht waar we net uitkomen dus wat waarschijnlijk met best wel een goede intentie begon dat verzanden uiteindelijk in allerlei regels en tradities en gebruiken rondom die sabbat waar men zich aan moest houden er werd als het ware een soort veiligheidszone rondom die opdracht van het houden van die sabbat van die rust heen gebouwd eromheen geregeld waarin men zich strikt aan moest houden om maar niet in de discussie te kunnen komen van ja hebben we nu gemaakt met allebei nutteloze regels en de sabbat werd niet meer een dag van rust en van verkwikking en van genieten en van genieten van datgene wat

God gegeven had van dankbaarheid het werd een dwangbuis waarin men opgesloten zat als je in een dwangbuis zit dan kan je ook niks maar dat is niet hetzelfde als rusten dat levert juist ontzettend meer stress op om twee voorbeelden te geven een van die bizarre regels was op de sabbat mocht je niet meer dan 1999 stappen zetten dan zie je het voor je dat je opstaat dat je begint te lopen dat je misschien op een gegeven moment denkt oh hoeveel zou het ongeveer geweest zijn 300 misschien oh dan kan ik nog dit doen vandaag ik kan nog in ieder geval een keer naar de wc maar dan is het ook wel gebeurd op die manier ging men daarmee om of als er een gebouw op de sabbat was ingestort wat natuurlijk wel eens kon gebeuren dan mocht je wel zoeken en kijken of daar misschien nog een overlevende was en als die er was dan mocht je die er nog uithalen maar als die persoon onder het puin was overleden dan moest je diegene laten liggen tot de volgende dag moet je nagaan dat je je dierbaren moet laten liggen omdat de sabbats rust voorschrijft dat je je niet mag bewegen zo werd de sabbat werd verstikkend en en ging niet meer om rust maar ging meer over het hoe en niet meer over het waarom en wilde men in wezen door als ik me houd aan dat hoe en aan wat we hebben afgesproken met elkaar dan verdienen wij gods zegen en op die manier werd de sabbat verstikkend en werd in wezen de sabbat gesaboteerd dus we zien twee manieren waarop de sabbat werd gesaboteerd aan de ene kant negeren en gewoon niks mee doen gewoon door blijven werken want er is altijd nog een project er is altijd nog een klus er is altijd nog iets aan het huis wat gedaan moet worden er is altijd nog een leuke activiteit waar je mee bezig kan houden dus waarom die rust negeren en aan de andere kant er zo krampachtig mee omgaan door er allerlei regels omheen te verzinnen dat het verstikkend werkt en dat is ook een hele menselijke neiging als iets fout gaat dan extra regels bedenken om te voorkomen dat het weer gebeurt en de Heer Jezus die reageert daarop in de geschiedenis met deze fariseeën en dan lezen we in 3 vers 5 iets opmerkelijks we krijgen echt een inkijkje in wat de Heer Jezus op dat moment denkt en voelt in wezen en dat zien we niet op zoveel versen als we aan de ene kant zien dat hij met toren met boosheid naar die mensen kijkt die in wezen de genezing ontzeggen van deze man die hier in het midden staat en tegelijk ook bedroefd is verdrietig is omdat hij hun niet meer kan bereiken omdat ze hun hart verharden wat wat aan de ene kant boos maakt en aan de andere kant ook verdrietig en de Heer Jezus die gaat die confrontatie met hun niet uit de weg want de eerste keer dan worden ze erop aangesproken in die korenvelden en dan dan wijst hij hun op een geschiedenis van David met het woord van God probeert hij hun voor te houden van ook in de geschiedenis lezen we al jongens dat het gaat niet dat die regels zo helemaal nauwgezet dat het om die regel gaat nee wat ligt daar achter waarom is dat en als we dan lezen over David die

Achimelech ontmoet de priester ten tijde van Apjatar staat er de hoge priester maar toen David die ontmoeting had was dat met Achimelech een andere priester waarom staat het dan zo even een kort zijspoortje omdat Apjatar de bekende hoge priester was in die dagen dat was een belangrijk kenmerk die men kende oh ja van die tijd van Apjatar en in die dagen daarvoor eigenlijk kort daarvoor heeft David een ontmoeting met Achimelech op de vlucht voor Sal en ze hebben geen eten en ze komen daar en dan liggen daar die toonbroden die toonbroden die bestemd zijn voor de priesters notabene die niemand mag eten behalve de priesters en toch zie je dat David en degenen die met hem waren eten van die toonbroden dus wat wil de Heer Jezus daarmee ook laten zien van jongens het gaat niet om het middel het gaat niet om het hoe maar om het waarom en als als het hoe het doel wordt als het daarom draait dan missen we het waarom en dan begrijpen we niet meer waarom het gaat en waar het werkelijk over spreekt dat laat hij in de eerste geschiedenis aan hen zien de Heer de Zoon de Zoon is Heer van de Sabbat hij heeft die Sabbat gegeven hij weet waarvoor die is hij is degene die hem als eerste vierde die hem zelf heeft ingesteld en dan zien we vervolgens dat hij die man met die verschrompelde hand in het midden van de synagoge zet hij doet dat niet in een uithoekje hij gaat de confrontatie niet uit de weg maar hij zet die man in het midden neer om daarmee ook duidelijk aan iedereen te maken dat hij

Heer is van de Sabbat dat hij weet waarvoor de Sabbat is bedoeld en hoe ja tragisch eigenlijk hoe ironisch ook dat dat de de fariseeën erop uit waren om de Heer Jezus te ontmaskeren zelf ontmaskerd worden dat ze erop uit waren om Jezus wel even onderuit te halen en te laten zien van kijk hij is een wetse overtreder er in wezen toe leidde dat hun eigen hart werd blootgelegd wat er in hun hart leefde dat ze zwijgen op het moment dat de Heer Jezus hen die vraag stelt is het geoorloofd om goed te doen om iemand beter te maken dat ze zwijgen dat is al een teken aan de wand daar niet eens antwoord op kunnen willen geven maar vervolgens direct na de samenkomst in de synagoge meteen overleggen en samenspannen met de

Herodianen hun tegenstanders notabene hoe zij de Heer Jezus zouden kunnen ombrengen in wezen daarmee zelf al antwoord geven op de vraag is het geoorloofd goed te doen en zij daar in wezen antwoord op geven wij doen in ieder geval kwaad op de Sabbat zo staat dat in contrast met elkaar zo worden hun ware motieven in wezen belootgelegd maar wat leert deze geschiedenis deze geschiedenis aan ons vandaag wat kunnen wij daarvan leren als christenen in de 21ste eeuw het gedeelte gaat er niet over dat omdat de discipelen koren fijn wrijden en dat opaten en omdat de Heer Jezus iemand genas daarmee onderwezen dat de Sabbat er niet meer toe doet dat is niet het punt van dit gedeelte de andere kant is ook niet zo dat de Heer Jezus door de manier waarop hij reageert en het antwoord dat hij geeft dat we daardoor meer inzicht krijgen in wat er nog wel en niet is toegestaan men had er een verkeerd idee over maar de Heer Jezus die geeft een wat dieper en verfijnder inzicht op wat wel en niet is toegestaan daar gaat dit ook niet over en zoals ik al in het begin zei de Sabbat was een teken dat aan het volk

Israël was gegeven en dat is niet een teken dat aan de gemeente vandaag is gegeven we lezen dat nergens in het onderwijs van het nieuwe testament dat de Sabbat aan de gemeente is gegeven als ik in handelingen 15 lees vers 24 bijvoorbeeld dan zien we juist dat wij niet leven onder de mozaïsche wet maar wat leren wij hier dan wel ik leer en ik hoop u ook dat de Heer Jezus ons in wezen leert wat het betekent om in de rust te komen wat het betekent om werkelijk in de rust te zijn wat de werkelijke Sabbat is Sabbat wat gewoon betekent stoppen stoppen met werken wat de ware Sabbat is de Heer Jezus leert ons in wezen hoe Hij ons in die rust brengt zoals Hij ook in Matthäus 11 zegt die bekende beroemde woorden die u ongetwijfeld wel eens gehoord hebt komt allen naar mij die vermoeid en belast zijn

Matthäus 11 en ik zal u rust geven dat is wat Hij ons wil leren hoe wij in die rust mogen gaan hoe Hij ons die rust wil geven dat Hij in wezen die ware Sabbat is en wat is er nu een mooiere omschrijving een mooiere illustratie van vrienden die met de Heer Jezus wandelen onderweg levend van datgene wat zij tegenkomen dat is toch wat we bij de discipelen zien die aan het wandelen zijn met de Heer Jezus met vrienden en onderweg leven van datgene wat ze tegenkomen en wat ze kunnen eten dat is toch wat Sabbat in de essentie betekent om zo in de rust te zijn om zo met de Heer Jezus te mogen wandelen en met vrienden in de gemeente met broers en zussen en onderweg levend van datgene wat Hij jou aanrijkt dat is

Sabbat en Sabbat is ook dat wij genezing ontvangen dat wij herstel ontvangen zoals we dat zien bij deze man met die versrompelde hand dat we in die rust genezing en herstel krijgen onze handen die van nature versrompeld zijn waarmee we niet in staat zijn om God te kunnen dienen waarmee we niet in staat zijn om werk te doen voor Hem maar Hij nodigt ons uit zet ons neer en geneest onze handen waardoor ze vrij zijn waardoor we vanuit de rust Hem kunnen dienen we handen gekregen hebben die bekwaam zijn gemaakt om Hem te kunnen dienen zoals Hebreën 4 ook zegt wij die tot geloof gekomen zijn gaan de rust binnen wij die tot geloof gekomen zijn gaan de rust binnen door geloof in de Heer

Jezus Christus dat Hij ons in de rust heeft gebracht en ook wil brengen dat Hij genezing en herstel brengt daardoor gaan wij die rust binnen door Hem zijn wij verlost ook van dit wereldse systeem dat Egypte dat continu ons oproept om bezig te blijven om meer te maken om piramides te bouwen waar er geen tijd is voor rust maar we continu met onze handen zelf de dingen tot stand moeten brengen ook van dat systeem van de verwachtingen die op ons gelegd worden wil de Heer Jezus ons vrijmaken en ons in de rust brengen uit Egypte leiden en dat geldt ook voor generatie Z dat geldt voor ieder natuurlijk die hier zit en ook voor generatie Z waar kennelijk toch ook die gedachte leeft ja ik moet het doen ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen succes of falen dus ik moet er zelf hard aan trekken en er hard aan werken ook die generatie roept de

Heer Jezus en nodigt hen uit om in zijn rust binnen te gaan en misschien misschien ken je de Heer Jezus weet je wie hij is ben je al uitgenodigd in die rust zeg je ja de Heer heeft mij in die rust gebracht door geloven in zijn zoon ik ben van zonden schoongewassen maar ook dan ervaar je dat die rust ook continu onder druk staat bedreigd wordt want Hebraïe 4 zegt ook beijver u dan om die rust in te blijven gaan dat is opmerkelijk he beijver u dan span je ook in om die rust in te blijven gaan die rust staat als het ware ook onder druk die wordt ook bedreigd en waardoor wordt die dan bedreigd die rust waarin wij geroepen zijn ook als gelovigen ik denk onder andere verplichtingen verplichtingen die anderen ons opleggen die we eenmaal moeten aanvaden vanuit ons werk maar ook verplichtingen die we onszelf opleggen waaraan we willen of moeten voldoen verantwoordelijkheden die we op ons nemen steeds meer en meer omdat we denken nou het kan er ook nog bij en straks mis ik iets en dat wil ik ook niet en ik wil de kantjes er niet van aflopen ik wil mijn verantwoordelijkheid pakken en in wezen dat bord wat ons leven dan voorstelt steeds voller stoppen met allerlei verplichtingen waar we aan moeten voldoen en we in wezen alleen nog maar bezig zijn om die takenlijstjes ja af te werken en door te strepen daardoor kan die rust bedreigd worden omdat we zo druk zijn met allerlei verplichtingen waar we aan moeten voldoen dat we vergeten dat we in zijn rust geroepen zijn een andere bedreiging voor die rust is verwachtingen verwachtingen die we misschien van onszelf hebben waar we aan moeten voldoen verwachtingen die anderen misschien van ons hebben waar we aan willen voldoen en misschien nog wel de meest lastige verwachtingen die we denken dat anderen van ons hebben en waar we aan willen voldoen wat in wezen onmogelijk is en zo zijn we de hele dag bezig om die verwachtingen te managen om ja daaraan te willen voldoen waardoor we beroofd worden van de rust die we hebben ontvangen in de Heer Jezus Christus of de laatste vee veroordeling dat je die rust hebt ontvangen en aanvaard maar gaandeweg toch bent gaan denken door de fouten die je wellicht hebt gemaakt doordat je weer gestruikeld bent doordat je in zonde weer bent teruggevallen en je denkt ja ik verdien die rust eigenlijk helemaal niet ik heb het niet verdiend ik moet daar ik moet toch weer beter mijn best doen ik moet toch een beter christen zijn om om ook recht te hebben op die rust die Hij mij wil geven en laten we ons op die manier beroven van de rust waarin Hij ons roept dus ook wij kunnen die rust die sabbat als het ware saboteren bewust of onbewust door hem aan de ene kant misschien te negeren omdat we zo druk zijn met van alles en nog wat of aan de andere kant door er wellicht heel krampachtig mee om te gaan en denken dat we het moeten verdienen en door maar de juiste dingen te doen en te blijven doen ja nu verdien ik het om zijn rust te ontvangen ja

en daarom moeten we ook tot Hem blijven gaan zoals Hij ons uitnodigt kom naar mij toe allen die vermoeid en belast zijn en ik zal u rust geven leer van mij dus dat is niet eenmalig nee leer van mij dat ik zachtmoedig ben en nederig van hart dat is niet omdat we hem één keer ontmoet hebben dat we dat dan in één keer vatten en weten en beseffen en dat het dan klaar is nee dat is ook een ritme waarin we moeten leren wandelen omdat Juk dat Hij heeft te dragen dat zacht is en dat licht is dus hoe zouden we dat concreet kunnen doen hoe zouden we ons daar ook ja daarin kunnen groeien om ook daadwerkelijk vanuit die rust te leven maar ik denk ook door voor onszelf tijd apart te zetten om in die rust te komen dat kan een dag in de week zijn dat kan een moment op de dag zijn dat kan een langere periode zijn van meerdere dagen misschien weken om ook in de rust te komen als een als een daad van verzet om niet altijd maar mee te blijven gaan in die roep van altijd maar meer en nooit genoeg en dan denken ze ook van ja maar maar je zei wij leven toch niet meer onder de wet dat is toch niet voor ons wij zijn toch vrij we hoeven dat toch niet te doen nee ik bedoel dat ook niet als een wet maar het is wel opmerkelijk dat wij als gelovigen aan de ene kant heel opmerkzaam kunnen zijn en alert als het gaat van hé ik laat me niet onder wetten of regels plaatsen en daar hebben we ook de bijbelteksten voor maar aan de andere kant diezelfde alertheid niet hebben als het erom gaat wat de wereld ons aanreikt aan ritmes en gebruiken maar het maar normaal is dat iedereen continu doorjakkert 24-7 alles beschikbaar is we door blijven consumeren er altijd meer is er nooit genoeg is op een of andere manier vinden we die ritmes vanzelfsprekend en omarmen we die haast kritiekloos maar op het moment dat we iets horen van hé zou het niet goed zijn om een dag of een moment apart te zetten om in die rust te komen dan kunnen we in een keer alert worden maar zal er ook niet wijsheid schuilen in dat woord van God wijsheid in hoe men het eeuwen heeft gedaan want wij zijn niet hersenen op een stok en zo denken wij vaak wel als westerse christenen zo van nou ja als ik het begrijp met mijn hoofd en als ik het geloof dan heb ik het ook toegeeigend en dan snap ik het ook maar dat is natuurlijk wel heel oppervlakkig we zijn ook mensen met een lichaam die ons bewegen in tijd en in ruimte en dat kunnen we zien als een beperking maar juist ook in het bewegen in een lichaam in tijd en in ruimte in die beperking kunnen we ook dingen leren dingen ervaren met ons lichaam met ons hele wezen en juist ook door fysiek in de rust te komen even te stoppen en te genieten

kunnen we ook op geestelijk niveau dieper ervaren wat het betekent om in zijn rust te zijn en zijn we niet alleen maar hier met ons brein bezig en dat ik het snap maar ondervinden wij het ook met ons hele wezen om gewoon even te stoppen met waar je mee bezig bent te genieten van datgene wat je hebt mogen doen even te verstillen stil te worden voor zijn aangezicht hem te danken voor datgene wat hij heeft gedaan heeft gegeven te vertrouwen dat hij voorziet want juist ook in die stilte in die rust kunnen wij hem zo vaak duidelijk horen spreken even te stoppen met consumeren misschien even afgesloten te zijn van social media of de telefoon om ook zo in de rust te komen en af te rekenen met die afgoden van prestatie en nooit genoeg en sommigen die worden misschien al onrustig bij het idee om dat te moeten doen maar ook als je daarmee aan de slag gaat dan wordt het ook onrustig alleen al dat gegeven dat het je onrustig maakt als je daarmee bezig bent je zult merken dat als je gaat stilzitten gaat wachten dat jouw brein de eerste tien minuten kwartier misschien wel langer alleen nog bezig is met uitwegen wat moet ik nog doen oh maar dat is ook belangrijk en dat kan eigenlijk niet wachten dat zou alleen al dat is al interessant om te ervaren dat het soms ook tijd kost om in die rust te komen maar juist dan mogen we ook elke keer weer leren en dat mogen we met vallen en opstaan doen om te beseffen ja wat het betekent dat wij in zijn rust geroepen zijn en dat we van hem mogen leren dat hij zachtmoedig is en nederig van hart en dat zijn karakter als het ware ook steeds meer in ons op die manier zichtbaar mag worden

Amen