Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Ik wil met u iets lezen uit Romeinen 6.! Romeinen 6 gaat over de doop.
! Dat ze een levende, een echte, levende relatie met de opgestaande Heer hebben gekregen.
Niet in theorie en ook niet in theologie, maar in hun hart, in hun leven. Hij heeft tot hen gesproken en ze hebben met hem gesproken. En dat is het hele bijzondere.
Dat Jezus Christus niet op een hele grote afstand ver bij ons vandaan is. Maar dat hij vanmorgen ook hier in ons midden wil zijn. Dat hij tot ons hart wil spreken.
Dat hij ons hart wil openbreken. Dat hij daar binnen wil komen. Dat hij maaltijd wil houden. Dat is echt. Dat kan je ervaren in je leven.
En ik wil vanmorgen proberen uit te leggen waarom die christelijke doop, die de heer Jezus genoemd heeft, maak alle volken tot mijn discipelen. En doopt dan die discipelen en doopt hen.
Waarom dat voor jullie, maar ook voor God zo belangrijk is. En we lezen er eerst iets over uit Romeinen 6, de eerste dertien versen.
Als je een Bijbel hebt, mag ik meelezen. Ik lees het uit de Zine Statenvertaling. Het gaat hierom, zegt Paulus. Wat zullen wij dan zeggen?
Zullen wij in de zonde blijven? Dus als een zondaar blijven leven, zo kun je dat ook vertalen. Opdat de genade toeneemt? Volstrekt niet.
Hoe zullen wij die met betrekking tot de zonde gestorven zijn, nog daarin leven? Of weet u niet dat wij alle die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn?
De gelatenbrief zegt, die hebben zich met Christus bekleed. Wij zijn dan met hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de dood is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen.
Doop gaat erom dat je je oude leven aflegt, zodat je in een nieuw leven met Christus kunt wandelen.
Daar is doop voor bedoeld. En Paulus gaat dat uitleggen, vers 5. Want als wij met hem, met Christus, één plant zijn geworden, gelijk gemaakt aan hem in zijn dood, dan zullen wij ook aan hem gelijk zijn in zijn opstanding.
Niet later, natuurlijk, maar nu gelijk in zijn opstanding. Kijk maar verder. Dit weten wij toch, dat onze oude mens met hem gekruisigd is.
Waarom? Omdat het lichaam van de zonde teniet gedaan zou worden. Omdat je het lichaam van de zonde kwijt zou raken. Is dat helder?
Daarom. En wij niet meer als slaaf de zonde zouden dienen. Want wie gestorven is, is volgens godelijk recht vrij van de zonde.
Als wij nu met Christus gestorven zijn, geloven wij dat we ook met hem zullen leven. Geloven wij dat het mogelijk is, dat je met Christus hier in deze wereld samen kunt leven.
Wij weten toch dat Christus, nu hij is opgewekt uit de doden, niet meer sterft. De dood heerst niet meer over hem. Want wat zijn sterven betreft, is hij eens in voor altijd voor de zonde gestorven.
En wat zijn leven betreft, leeft hij voor god. Zo dient ook u zelf, u, u zelf te rekenen als dood voor de zonde, maar levend voor god in Christus Jezus.
Dat vind ik een prachtige tekst, hè. Je moet voor jezelf rekening mee houden, dat je wel dood bent door de zonde, maar dat je leeft voor god in Christus Jezus.
Dat je in hem bent. En zo voor god mag leven. Dus dat god jou niet ziet, maar dat hij Christus Jezus ziet.
Levend voor god in Christus Jezus, onze heren. Laat dan de zonde niet in uw stervelijke lichamen regeren, om aan de begeerden daarvan te gehoorzamen. En stel uw leden niet ter beschikking aan de zonde, als wapens van ongerechtigheid.
En dan de zonde niet in uw stervelijke lichamen regeren, maar stel uzelf ter beschikking aan god. Hier ben ik, heer. Hier is mijn leven, het is voor u. Ik heb het aan u gegeven.
U mag ermee doen wat u wilt. Stel uw leven ter beschikking aan god. Als mensen die uit de doden levend geworden zijn. En laat uw leden wapens van gerechtigheid zijn voor god.
De Romeinenbrief, Romeinen 1 tot en met Romeinen 8, we gaan dat natuurlijk niet allemaal lezen. Dat laat ons zien hoe een mens, een zondig mens, een kind van god kan worden, en als een kind van god met god kan wandelen.
Dat begint aan de hoofdstuk 1. In de eerste paar hoofdstukken, daar legt Paulus uit, dat ieder mens, zoals hij geboren is, een zondaar is voor god. Hij wordt als zondaar geboren en daarom zondigt hij.
Hij wordt niet een zondaar nadat hij gezondigd heeft. Hij wordt al als zondaar geboren, omdat hij uit de zonde voortgekomen is, uit Adam. Nou, dat leggen de eerste hoofdstukken van de Romeinenbrief uit.
En er staat in het eerste hoofdstuk, die geweldige tekst, die kern van de hele brief, dat het evangelie wat Paulus heeft verkondigd, dat dat de kracht is van god voor iedereen die gelooft.
Dus hij legt uit, het evangelie, de blijde boodschap voor god is, dat god kracht beschikbaar stelt door het geloof. Door het geloof in de Heer Jezus Christus, het geloof dat hij voor onze zonden is gestorven.
Door dat geloof. Christus is voor onze zonden gestorven, zegt Romeinen 5. En er begint dat Paulus uit te leggen, en niet alleen voor ons gestorven, het is niet alleen door geloof, er komt alleen die kracht van god openbaar, om tot geloof in de Heer Jezus te komen, dat hij voor jouw schuld en zonden gestorven is, dat hij jouw schuld, jouw zonden, zoals ze hier vanmorgen zit, dat je die aan hem mag geven.
Zomaar. Dat is genade van god. Dat hij die schuld en die zonden van je overneemt, dat hij die schuld en zonden van jou brengt, naar Golgotha, naar het kruis, en daarvoor sterft.
Jezus stierf niet voor zijn eigen zonden, hij stierf omdat jij gezondigd had, omdat ik gezondigd had. Dus zegt Petrus, dat hij de Heer Jezus ziet hangen aan het kruis, met al onze zonden in zijn lichaam.
Dat is het eerste. Veel mensen houden daarbij op. Zeggen, nou dat is mooi, nou weet ik dat ik een kind van god ben, en je bent het, je ontvangt de heilige geest door geloof, je zonden zijn vergeven, maar de doop gaat verder, en daar wil ik het vanmorgen over hebben.
Want hoe zul je dan als kind van god leven? In hoofdstuk 5 begint Paulus ermee uit te leggen dat je, als je door geloof een kind van god geworden bent, dat je dan hoort bij een groep mensen, die kunnen zeggen, wij hebben vrede met god.
Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, dat zeiden ze, we hebben vrede met god, we staan niet meer in vijandschap met god.
God heeft ons geaccepteerd in Jezus Christus, in zijn zoon. En dus is er geen ruzie meer tussen god en mij, geen veroordeling meer voor degene die in Christus Jezus zijn.
Is dat helder? Hoort u bij die groep? Bij die mensen die echt kunnen zeggen, ik heb de heilige geest ontvangen, ik heb vrede met god, zijn geest getuigd in mijn geest, dat ik een kind van god ben.
Er zitten tientallen mensen die dat allemaal hebben ervaren. Zo word je een kind van god. Dus, wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede met god, door onze heer Jezus Christus.
door genade, doordat hij dat gedaan heeft in ons leven. Wij zijn nu voor god rechtvaardige mensen. Omdat we in Christus geplant zijn, met hem één zijn geworden in zijn dood, en met hem zijn opgestaan in een nieuw leven.
We zijn één met hem. Dus als god naar ons kijkt, je ziet die dan, als je in Christus bent, daar zit in Jezus.
En de grote vraag is of je dat kunt geloven. Of je dat mag geloven. Ik bedoel dit, een rechtvaardige, die zondigt nog steeds.
Hij zondigt als een rechtvaardige. En als hij daar naar zichzelf gaat kijken, zegt hij, ja wacht even, wacht even, ik ben helemaal niet zo rechtvaardig.
Maar die rechtvaardigheid komt dan ook niet uit hemzelf voort. Het is een toebedeelde rechtvaardigheid. Het is een rechtvaardigheid, die god schenkt aan zijn kinderen.
Het is een rechtvaardigheid, omdat god je haalt uit het rijk van de duisternis, en je plaatst in het rijk van de zoon van zijn liefde. En daarin in dat rijk heb je vergeving van al je schulden en van al je misdaden.
Dat is het voorrecht van iemand die vrede heeft met God. Die mag in een hele nieuwe situatie gaan leven en gaan wandelen. Daar gaat het om.
Het evangelie is niet alleen een kracht gods voor iedereen die gelooft, maar het geloof is voor het evangelie is ook een kracht gods voor iedereen die tot geloof gekomen is.
En Paulus legt dat in 1 Korinther 15, dat zoek niet, klopt dit zo uit. Hij zegt, dit is het evangelie dat ik jullie heb verkondigd. Waardoor jullie ook behouden worden.
Waardoor jullie ook vaststaan in het geloof. Als je het vasthoudt zoals ik het jullie heb verkondigd. Anders ben je te vergeefs tot geloof gekomen. Hij zegt, dit is het evangelie.
1. Christus is gestorven voor jouw zonde. 2. En is begraven en is op de derde dag opgewekt.
Dat is het volle evangelie. Niet alleen hij is gestorven voor mijn zonde, maar hij is ook begraven. Hij werd begraven als degene die al onze zonde op zich genomen had.
En hij legde dat oude leven af in het graf. Dat is de doop. De doop is voor mensen die tot ontdekking zijn gekomen, dat ze God, zoals ze zijn geboren, niet kunnen behagen.
Maar ook dat ze God niet kunnen navolgen, omdat die oude natuur dat vlees nog in de weg zit. En dat vlees, hun oude trots, hun eigen wil, hun eigen denken, hun eigen theorie, hun eigen theologie, het kan God allemaal niet behagen.
Er is er één waar God van heeft gezegd. In hem heb ik al mijn welbehagen gevonden. Christen moeten bereid zijn om hun oude leven los te laten.
Ze moeten tegen God durven zeggen, Heren, een oude leven, dat is zo zondig.
Ik kan dat niet verbeteren. U wilt het niet verbeteren. Het kan ook helemaal niet verbeterd worden. Het moet in de dood. Het moet in het graf.
En Paulus zegt, kijk nou eens terug naar jullie doop. Elke keer als je het weer, die moeite hebt dat je zegt, ja maar, ja maar, ik, ik, ik.
Hoe kijk je naar jezelf? Wat heeft God nou bij jullie gedaan? Wat heeft Jezus Christus voor jullie gedaan? Wat is er eigenlijk gebeurd op Golgotha? Wat is er gebeurd met Pasen, waar we verleden week aan dachten?
Leeft Jezus nou? Kun je nou contact met hem hebben? Kan hij nou met je op weg gaan?
Of is er iemand uit een boek, dat je prachtig vindt, en dat je misschien iets doet uit je jeugd? Of is hij de levende Heer? Je hoeft niemand uit te leggen, dat een Christen uit te leggen, dat de Heer Jezus echt is opgestaan.
Want die zeggen gewoon, ja, ik praat elke dag met hem. Ik ervaar hem elke dag. Dus je hoeft mij niet uit te leggen, dat hij leeft. Als je geen levende relatie met de Heer Jezus hebt, dan ben je zoals de Emmausgangers.
Een somber gelaat gingen ze door het leven, hun hoofd naar beneden, en je zat er niet in de gaten, dat Jezus bij hen liep. Dat zou jammer zijn. Als je dat helemaal nooit ervaart, nooit hebt gekend in je leven.
Dus Paulus legt het uit. Er zal, in Romeinen 3 vers 20, er zal uit werken van de wet, geen vlees voor hem gerechtvaardigd worden. Immers, de wet leert ons de zonde kennen.
De wet is gegeven, opdat de wet je zou overtuigen, dat je een zonder bent. Maar het lost de zonde niet op. En toen kwam Jezus. En wat de Heer Jezus deed, dat legt Paulus hier uit, dat is dit.
Christus is gestorven voor onze zonde, maar hij is ook met onze zondige natuur gestorven. Wij zijn met hem gestorven. 2 Korinther 5, hij is gestorven, zegt Paulus, dus zijn wij christenen, want daar schrijft hij die brief aan, zijn wij alle gestorven.
Moeten we allemaal gekruisigd worden? Nee, dat is door geloof. We geloven dat de Heer Jezus, mijn zondige natuur, met zich meenam aan het kruis, en dat het daar werd geoordeeld.
En toen werd alles begraven. En toen stond hij op, maar niet meer zoals hij vroeger was. Toch?
Hij stond op in heerlijkheid en in kracht. Hij stond op in goddelijke macht, in goddelijke kracht. Hij stond op in heerlijkheid.
En dan zegt Paulus dit, dan zegt de Bijbel dit. Nou, hetzelfde gebeurt met ons. Als je met Christus wil wandelen, als je met God wilt wandelen, dan moet je dat oude begraven, en dan mag je door het geloof opgewekt worden.
Opgewekt worden. Het moet voor je vaststaan, dat de rechtvaardige uit zijn geloof zal leven. Niet uit wat hij bij zichzelf ziet, niet uit wat hij bij zichzelf ervaart, maar wat hij gelooft in datgene wat Jezus Christus en wat de Vader en wat de Bijbel wat hij zeggen.
De doop is een teken van zijn kant, van de kant van de kant. Geloofd wat God heeft gezegd. Christus is voor mij gestorven, ik ben met hem begraven, en nou ga ik dat waterbad in, dat is de doop, dat water sluit zich even boven mij, en als ik nou opsta, dan laat ik aan de mensen zien, dat ik een nieuw leven heb ontvangen.
Niet op dit moment, maar dat had ik al eerder, maar het is een teken. En dat is ook wat Paulus daardoor hier ook allemaal door zegt, zegt in deze brief.
Want als wij één plant met hem geworden, zijn in zijn dood, dan zullen wij het ook zijn aan zijn opstanding. En vers 11, zo dient ook u zelf te rekenen, als dood voor de zonde, maar levend voor God in Jezus Christus.
Deze mensen worden straks gedoopt, en ze mogen zeggen, Heer, u weet wie ik ben, ik doe nog allemaal verkeerde dingen, maar, ik geloof dat ik dood ben voor de zonde, en dat ik levend ben voor u.
Voor u. Omdat u het zegt. Weet je wat zulke mensen gaan ervaren? Wat ze gaan merken in hun leven? Dat als ze daar telkens weer aan denken, Heren, ik ben, ik doe verkeerde dingen, maar ik ben dood voor de zonde.
Als ze telkens weer ervaren dat ze mogen wandelen in het licht, en wandelen in het geloof, dat ze veel scherper gaan zien wat ze verkeerd doen.
Maar ze wandelen in de vergeving van God, ze hebben een verlangen om dat verkeerde weg te doen. Juist omdat ze in het licht van God wandelen. Juist omdat ze in het licht wandelen, zien ze de dingen die niet goed zijn in hun eigen leven.
Die beleiden ze, en ze weten ook gelijk dat het weg is. Ze blijven daar niet mee tobben. Ze hebben gemeenschap. Als wij zeggen dat wij gemeenschap hebben, als wij dat zeggen, dat gemeenschap met God hebben, en wij toch in de duisternis wandelen, dan liggen wij in doen de waarheid niet.
Maar als wij in het licht wandelen, zoals hij in het licht is. Als je realiseert, ja, maar ik ben in Christus, ik ben in het licht. En als we in het licht wandelen, zoals hij in het licht wandelt, dan hebben we gemeenschap met elkaar, en gelijkertijd, het bloed van Jezus Christus, God Zoon, het reinigt ons, het reinigt ons van alle zonden.
Dat is het geweldige, het geweldige van, datgene wat we hier in dit hoofdstuk lezen. Jezelf vervorderen, houd er dat je dood bent. Als wij nu met Christus gestorven zijn, hoe komt het, geloven wij ook, dat wij met hem zullen leven.
Dat is allemaal door geloof. door niet naar jezelf te kijken, maar altijd weer naar de leven. Die geloven wij ook, dat wij met hem zullen leven.
Wij weten toch, dat Christus, nu hij is opgewekt uit de doden, niet meer sterft, de dood voert geen heerschappij meer over hem. Wij zijn gestorven, we zijn begraven, en we zijn opgestaan, in een heel nieuw leven.
Om in dat nieuwe leven, met Christus, te kunnen wandelen. Dat is de hele betekenis, van de doop. En dat willen de doop, willen jullie laten zien.
Maar het is een geweldige kracht, van iedereen die gelooft. Elke keer weer, als je gaat twijfelen, om hierop terug te zien, ja maar, de hemel heeft het gezien.
God heeft het gezien. Mijn ouders hebben het gezien. Mijn kinderen hebben het gezien. Mijn broers en zus hebben het gezien. Het is werkelijkheid, voor God.
Het is ook voor mij werkelijkheid. Ik ben dood voor de zon. Heer, ik mag voor u leven. Neem mijn leven maar. Kneed het maar.
Laat het maar tot uw eer zijn. Want dat oude, dat wil ik weg doen. dat ik wil een nieuw leven.
En ik ga stoppen, want jullie zullen straks allemaal zien. Maar vraag jezelf wel af, op wat voor manier ben jij, als zoals je hier zit, een christen.
Omdat je gelooft in wat de Bijbel zegt, of omdat je een nieuw leven hebt ontvangen. Woont Christus in je?
Dat is een serieuze vraag, die Paulus stelde. In het tweede Korintherbrief. Onderzoek jezelf, of Christus wel in je woont.
Want als Christus niet in je woont, dan ben jij verwerpelijk. Is dat hart? Nee. Dat is vol liefde.
Als Christus niet in je woont, dan moet je hem toelaten in je hart. Dan staat hij vanmorgen aan de deur, en het klopt, en hij zegt, mag ik binnenkomen?
Of je opent, of je doet de deur dicht voor hem. Daar hangt alles van af. Wat dit geweldige, wat Paulus allemaal hier schrijft, over de doop, dat het voor ons vast mag staan, dat we voor God mogen leven, en dat we door geloof dat mogen aanvaarden, is een geweldige kracht.
Want je hoeft niet meer naar jezelf te kijken. Maar je kijkt naar hem, die jou heeft liefgehaald. Hij zichzelf voor jou heeft overgegeven. Ik wil kort met u bidden.
Zullen we stil zijn voor de Heer? Heer Jezus, we willen stil zijn voor u. We begrijpen het niet, dat u ons hebt liefgehaald, dat u zonder hebt liefgehaald, dat u mij hebt liefgehaald, en dat u zichzelf voor ons hebt overgegeven.
Maar u hebt het wel gedaan. En al die moeite zou te vergeefd zijn geweest, Heer Jezus, als wij vanmorgen ons hart voor u toesluiten, als we uw leven op een afstand houden, als we het oude niet willen opgeven, als we onszelf willen blijven, dan is alles verloren.
Maar nu, u bent opgestaan. God heeft bewezen, Heer Jezus, dat alle zonden weg waren, door u in de hemel op te nemen.
En wat een geweldig is het, dat we mogen leven vanuit, vanuit dat evangelie, dat u ook niet alleen voor onze zonden bent gestorven, maar dat u ook bent begraven, en dat u bent opgestaan.
Dat we in u mogen zijn, Heer Jezus, en in u mogen leven. Vul ons hart, het hart van deze dopingen, met uw geest. Vul ze met uw liefde.
Vul ze, uw hart en met uw kracht, Heer, met uw genade. Het woorden van u. Het lofliederen voor u. De dankzegging voor u. Dat we uit één geest, u mogen, eer en mogen groot maken.
Dank u wel, Heer Jezus. Voor al het werk wat u hebt gedaan. Dank u wel, voor deze doopdienst. Uw naam zij geprezen. Amen.