Goede Vrijdag

Spreker

J. Oosterhagen

Date
March 29, 2024
Time
19:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Trouwe Vader in de hemel, Heer we willen u danken voor wie u bent.! We willen danken dat we u mogen kennen, dat u een heilige God bent waar we mee in contact mogen staan.

En dat is niet onze eigen verdiensten, maar dat heeft u mogelijk gemaakt omdat u ons zo genade geweest bent, Heer. En uw Zoon heeft gestuurd naar deze aarde die uw wil gedaan heeft en die gestorven is aan het kruis.

Waar zijn bloed gevloeid heeft, het bloed dat ons redding biedt. Heren, dank u dat we door dat offer toegang hebben tot u en dat we ook vandaag de dag mogen leven uit genade.

Dank u Heer voor dat wat u gedaan heeft. Heer, zo willen we deze avond ook in gebed aan u opdragen. Heer, dat we ook echt diep onder de indruk mogen raken van dat wat u gedaan heeft. Dat wat genade betekent en wat het u gekost heeft, dat u uw eigen Zoon liet sterven.

Dank u Vader dat we deze avond ook in vrijheid bij elkaar mogen zijn. En we bidden ook voor ieder die hier aanwezig is of die thuis meekijkt, dat zijn of haar hart ook echt op u gericht mag zijn.

Dat we ons gedachten ook op u mogen richten. Heer, leidt zo deze avond en we willen het van u verwachten. We bidden dat in Jezus naam. Amen. En toen Jezus al deze woorden geëindigd had, gebeurde het dat hij tegen discipelen zei, U weet dat over twee dagen het paasga is, en dan zal de Zoon des mensen overgeleverd worden om gekruisigd te worden.

Toen kwamen de overpriesters en de schriftgeleerden en de oudsten van het volk bijeen in het paleis van de hogepriester die Kaevas heette. En ze overlegden met elkaar om Jezus met list te grijpen en te doden.

Maar ze zeiden, niet tijdens het feest, opdat er geen opschudding onder het volk komt. De dag van de ongezuurde broden brak aan, waarop men het paasgaan moest slachten. En hij stuurde Petrus en Johannes erop uit en zei, Ga heen, maak voor ons het paasgaan gereed, zodat wij het kunnen eten.

Zij zeiden dan tegen hem, Waar wilt u dat wij het gereed maken? En hij zei tegen hen, Zie, als u de stad binnen gaat, zal iemand u tegemoet komen die een kruikwater draagt.

Volg hem naar het huis waar hij binnen gaat. En u zult tegen de Heer des huizes zeggen, De meester zegt u, Waar is de eetzaal waar ik het paasgaan met mijn discipelen eten zal? En hij zal u een grote bovenzaal wijzen die volledig is ingericht.

Maak het daar gereed. Zij nu gingen weg en vonden het zoals hij hun gezegd had. En ze maakten het paasgaan gereed. En toen het uur gekomen was, ging hij aan de tafel aanliggen en de twaalf apostelen met hem.

En hij zei tegen hen, Ik heb er vurig naar verlangd dit paasgaan met u te eten, voordat ik ga lijden. Want ik zeg u, dat ik daar zeker niet meer van zal eten, totdat het vervuld is in het koninkrijk van God.

En terwijl zij aten, nam Jezus brood. En toen hij het gezegend had, brak hij het en gaf het hun. En zei, Neem, eet, dit is mijn lichaam. En hij nam de drinkbeker en nadat hij het gedankt had, gaf hij hun die.

En zij dronken er allen uit. En hij zei tegen hen, Dit is mijn bloed. Het bloed van het nieuwe verbond dat voor velen vergoten wordt. Voorwaar, ik zeg u, dat ik niet meer zal drinken van de vrucht van de wijnstok, tot op de dag wanneer ik die nieuw zal drinken in het koninkrijk van God.

Simon Peter zei tegen hem, Heren, waar gaat u heen?

Jezus antwoordde hem, Waar ik heen ga, kunt u mij nu niet volgen, maar u zult mij later volgen. Petrus zei tegen hem, Heren, waarom kan ik u nu niet volgen?

Mijn leven zal ik voor u geven. Jezus antwoordde hem, Zult u uw leven voor mij geven? Voorwaar, voorwaar, ik zeg u, De haan zal niet kraaien, voordat u mij driemaal verlogend zult hebben.

We gaan verder met lezen het hoge priesterlijk gebed, Johannes 17. Dit sprak Jezus en hij sloeg zijn ogen op naar de hemel en zei, Vader, het uur is gekomen, verheerlijk uw zoon, opdat ook uw zoon u verheerlijkt, zoals u hem macht gegeven hebt over alle vlees, opdat hij eeuwig leven geeft aan allen die u hem gegeven hebt.

En dit is het eeuwige leven, dat zij u kennen, de enige warachtige God, en Jezus Christus die u gezonden hebt. Ik heb u verheerlijkd op de aarde, ik heb het werk volbracht dat u mij gegeven hebt om te doen, en nu verheerlijkt mij uw Vader bij uzelf, met de heerlijkheid die ik bij u bezat, voordat de wereld er was.

Ik heb uw naam geopenbaard aan de mensen die u mij uit de wereld gegeven hebt, zij waren van u, en u hebt hen mij gegeven, en ze hebben uw woord in acht genomen. Nu hebben zij erkend dat alles wat u mij gegeven hebt, bij u vandaan komt.

Want de woorden die u mij gegeven hebt, heb ik hun gegeven, en zij hebben ze aangenomen, en zij hebben daadwerkelijk erkend dat ik van u uitgegaan ben, en hebben geloofd dat u mij gezonden hebt.

Ik bid voor hen, Ik bid niet voor de wereld, maar voor hen die u mij gegeven hebt, want zij zijn van u, en al wat van mij is, is van u, en wat van u is, is van mij, en ik ben in hen verheerlijkt.

En ik ben niet meer in de wereld, maar deze zijn in de wereld, en ik kom naar u toe. Heilige Vader, bewaar hen die u mij gegeven hebt in uw naam, opdat zij één zullen zijn, zoals wij. Toen ik met hen in de wereld was, bewaarde ik hen in uw naam.

Hen die u mij gegeven hebt, heb ik bewaard, en niemand uit hen is verloren gegaan, dan de zoon van het verderf, opdat de schrift vervuld wordt. Maar nu kom ik naar u toe, en spreek dit in de wereld, opdat zij ten volle mijn blijdschap in zichzelf hebben.

Ik heb hun uw woord gegeven, en de wereld heeft hen gehaat, omdat zij niet van de wereld zijn, zoals ik niet van de wereld ben. Ik bid niet dat u hen uit de wereld wegneemt, maar dat u hen bewaart voor de boze.

Zij zijn niet van de wereld, zoals ik niet van de wereld ben. Heilig hen door uw waarheid, uw woord is de waarheid. Zoals u mij in de wereld gezonden hebt, heb ook ik hen in de wereld gezonden.

En ik heilig mijzelf voor hen, opdat ook zij geheiligd zijn in de waarheid. En ik bid niet alleen voor deze, maar ook voor hen, die door hun woord in mij zullen geloven, opdat zij allen één zullen zijn, zoals u, Vader, in mij, en ik in u, dat ook zij in ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven, dat u mij gezonden hebt.

En ik heb hen de heerlijkheid gegeven, die u mij gegeven hebt, opdat zij één zijn, zoals wij één zijn. Ik in hen, en u in mij, opdat zij volmaakt één zijn, en opdat de wereld erkent, dat u mij gezonden hebt, en hen lief gehad hebt, zoals u mij hebt lief gehad.

Vader, ik wil dat waar ik ben, ook zij bij mij zijn, die u mij gegeven hebt, opdat zij mijn heerlijkheid zien, die u mij gegeven hebt, omdat u mij hebt lief gehad, voor de grondlegging van de wereld.

Rechtvaardige Vader, de wereld heeft u niet gekend, maar ik heb u gekend, en deze hebben erkend, dat u mij gezonden hebt. En ik heb hun uw naam bekend gemaakt, en zal die bekend maken, opdat de liefde, waarmee u mij hebt lief gehad, in hen is, en ik in hen.

En na het avondmaal, toen zij de lofzang gezongen hadden, vertrokken zij naar de Olijfberg, en ze kwamen op een plaats, waarvan de naam Gethsemane was, en hij zei tegen zijn discipelen, ga hier zitten, totdat ik gebeden zal hebben.

En hij nam Petrus, Jacobus en Johannes met zich mee, en begon om daand, en zeer angstig te worden. En hij zei tegen hen, mijn ziel is zeer bedroefd, tot de dood toe, blijf hier en waak.

En toen hij iets verder gegaan was, wiep hij zich ter aarde, en bad dat, als het mogelijk was, dat uur aan hem voorbij zou gaan. En hij zei, Abba, Vader, alle dingen zijn mogelijk voor u, neem deze drinkbeker van mij weg, maar niet wat ik wil, maar wat u wilt.

En hij kwam, en hij kwam, en trof hen slapend aan, en hij zei tegen Petrus, Simon, slaapt u? Was u niet in staat één uur te waken? Waak allen en bid op, dat u niet in verzoeking komt.

De geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak. En toen hij weer weggegaan was, bad hij, en sprak dezelfde woorden. En toen hij terugkwam, trof hij hen opnieuw slapend aan, want hun ogen waren zwaar geworden, en zij wisten niet, wat zij hem moesten antwoorden.

En hij kwam voor de derde keer, en zei tegen hen, slaap nu maar verder, en rust, het is genoeg, het uur is gekomen. Zie, de zoon des mensen wordt overgeleverd, in de handen van de zondaars.

Sta op, laten wij gaan. Zie, hij die mij verraadt, is dichtbij. En Judas, die hem verraadde, kende die plaats ook, omdat Jezus daar vaak met zijn discipelen samengekomen was.

Judas dan, die de afdeling soldaten, en enkele dienaars van de overpriesters, en fariseeën meegenomen had, kwam daar met lantaarns, fakkels, en wapens. Jezus dan, die alles wist, wat er over hem komen zou, trad naar voren, en zei tegen hen, wie zoekt u?

Zij antwoordde hem, Jezus de Nazarener. Jezus zei tegen hen, ik ben het. En Judas, die hem verraadde, stond ook bij hen. Toen hij dan tegen hen zei, ik ben het, en ze zei terug, en vielen op de grond.

Hij vroeg hen dan opnieuw, wie zoekt u? En ze zeiden, Jezus de Nazarener. Jezus antwoordde, ik heb u gezegd, dat ik het ben. Als u dan mij zoekt, laat deze weg gaan. En Jezus antwoordde, en zei tegen hen, bent u er met zwaarden en stokken op uitgegaan, als tegen een misdadiger, om mij gevangen te nemen?

Dagelijk was ik bij u in de tempel, onderwijs aan het geven. En u hebt mij niet gegrepen, maar dit gebeurt, opdat de schriften vervuld worden. En zijn discipelen verlieten hem, en vluchten allen.

De afdeling soldaten dan, en de overste over duizend, en de dienaars van de joden, namen Jezus gevangen, en boeiden hem. En ze leiden hem weg, eerst naar Annas, want hij was de schoonvader van Kajafas, die de hoge priester van dat jaar was.

Kajafas nu, was het die de joden de raad gegeven had, dat het nuttig zou zijn, dat één mens voor het volk zou sterven. De hoge priester dan, ondervroeg Jezus over zijn discipline, en over zijn onderricht.

Jezus antwoordde hem, ik heb openlijk gesproken tot de wereld. Ik heb altijd onderwezen in de synagoge, en in de tempel, waar de joden altijd samenkomen, en ik heb niets in het verborgen gesproken.

Waarom ondervraagt u mij? Ondervraag hen die gehoord hebben wat ik tot hen gesproken heb. Zie, deze weten wat ik gezegd heb. En toen hij dit zei, gaf één van de dienaars die daarbij stond, Jezus, een slag in het gezicht, en zei, Antwoordt u zo, de hoge priester?

Jezus antwoordde hem, als ik verkeerd gesproken heb, bewijs dan wat er verkeerd is, maar als ik terecht gesproken heb, waarom slaat u mij dan? De overpriesters en de oudsten en heel de raad zochten een valse getuigenverklaring tegen Jezus, zodat zij hem zouden kunnen doden.

Maar zij vonden niets. En hoewel er veel valse getuigen gekomen waren, vonden zij niets. Maar tenslotte kwamen er twee valse getuigen, die zeiden, Deze heeft gezegd, ik kan de tempel van God afbreken en hem in drie dagen opbouwen.

En de hoge priester stond op en zei tegen hem, Antwoordt u niets? Wat getuigen deze tegen u? Maar Jezus zweeg. En de hoge priester antwoordde hem, Ik bezweer u bij de levende God, dat u ons zegt of u de Christus bent, de Zoon van God.

Jezus zei tegen hem, U hebt het gezegd. Maar ik zeg u, van nu aan zult u de Zoon des mensen zien zitten aan de rechterhand van de kracht van God en zien komen op de wolken van de hemel.

Toen scheurde de hoge priester zijn kleren en zei, Hij heeft God gelasterd. Waarom hebben wij nog getuigen nodig? Zie, nu heeft u zijn godslastering gehoord. Wat denkt u? En zij antwoordde en zeiden, Hij is schuldig en verdient de dood.

Toen spuwden zij in zijn gezicht en sloegen hem met vuisten. En anderen sloegen hem in het gezicht en zeiden, Profiteer ons Christus. Wie is het die u geslagen heeft? En Simon Petrus volgde Jezus, evenals een andere discipel.

Die discipel nu was een bekende van de hoge priester. En hij ging met Jezus het paleis van de hoge priester binnen. Petrus echter stond buiten bij de deur. De andere discipel dan, die een bekende van de hoge priester was, ging naar buiten, sprak met de portierster en bracht Petrus binnen.

Het dienstmeisje dan, de portierster, zei tegen Petrus, Bent ook u niet een van de discipelen van deze mens? Hij zei, Dat ben ik niet. En de slaven en de dienaars hadden een kolenvuur gemaakt, omdat het koud was, en stonden zich te warmen.

Petrus stond zich bij hen te warmen. En Simon Petrus stond zich te warmen. Ze zeiden dan tegen hem, Bent ook u niet een van zijn discipelen? Hij ontkende het en zei, Dat ben ik niet.

Een van de slaven van de hoge priester, die familie was van hem, bij wie Petrus het oor afgeslagen had, zei, Heb ik u niet van hem in de hof gezien? Petrus dan ontkende het opnieuw, en meteen krijde de haan.

En de heren keerden zich om, en keek Petrus aan. En Petrus herinnerde zich het woord van de heren, hoe hij tegen hem gezegd had, Voordat de haan gekrijd zal hebben, zult u mij driemaal verlogend hebben.

En Petrus ging naar buiten, en helde bitter. Ze brachten dan Jezus van Kajefas naar het gerechtsgebouw. En het was morgens vroeg, en zij gingen het gerechtsgebouw niet in, opdat zij niet bezoddeld zouden worden, maar het paasgaak konden eten.

Pilatus dan ging naar buiten, naar hen toe, en zei, Welke aanklag brengt u tegen deze mens in? Zij antwoordde en zeiden tegen hem, Als deze geen misdadiger was, zouden wij hem niet aan u overgeleverd hebben.

Pilatus dan zei tegen hen, Neemt u hem en oordeel hem volgens uw wet. De joden dan zeiden tegen hem, Het is ons niet geoorloofd iemand te doden.

Dat gebeurde, opdat het woord vervuld zou worden, dat Jezus gesproken had, toen hij aanduidde wat voor dood hij zou sterven. Pilatus dan ging het gerechtsgebouw weer in, riep Jezus en zei tegen hem, Bent u de koning van de joden?

Jezus antwoordde hem, Zegt u dit uit uzelf, of hebben een ander het u over mij gezegd? Pilatus antwoordde, Ben ik soms een jood? Uw eigen volk en de overpriesters hebben u aan mij overgeleverd.

Wat hebt u gedaan? Jezus antwoordde, Mijn koninkrijk is niet van deze wereld. Als mijn koninkrijk van deze wereld was, zouden mijn dienaars gestreden hebben, opdat ik niet aan de joden overgeleverd zou worden.

Maar nu is mijn koninkrijk niet van hier. Pilatus dan zei tegen hem, U bent dus toch een koning? Jezus antwoordde, U zegt het, dat ik een koning ben. Hiervoor ben ik geboren, hiervoor ben ik in de wereld gekomen, om voor de waarheid te getuigen.

Iedereen die uit de waarheid is, geeft aan mijn stem gehoor. Pilatus zei tegen hem, Wat is waarheid? En nadat hij dat gezegd had, ging hij opnieuw naar buiten, naar de joden, en zei tegen hem, Ik vind geen schuld in hem.

Toen Pilatus nu van Galilea hoorde, vroeg hij of die mens een Galileer was. En toen hij te weten kwam, dat hij uit het machtsgebied van Herodes afkomstig was, stuurde hij hem naar Herodes toe, die zelf ook in die dagen in Jeruzalem was.

En toen Herodes Jezus zag, werd hij erg blij, want hij had al lange tijd gewenst hem te zien, omdat hij veel over hem gehoord had. En hij hoopte een of ander teken te zien, dat door hem gedaan zou worden.

En hij ondervroeg hem met veel woorden, maar hij antwoordde hem niets. En de overpriesters en de schriftgeleerden stonden hem heftig te beschuldigen. En toen Herodes samen met zijn soldaten hem gehoond en bespot had, deed hij hem een sierlijk gewaad om en stuurde hem terug naar Pilatus.

En op dezelfde dag werden Pilatus en Herodes vrienden van elkaar. Voor die tijd leefden zij namelijk in vijandschap met elkaar. Nu liet hij op een feest één gevangene voor hen los, wie zij maar wensten.

En er was er één die Barabbas heette, die gevangen zat met medeoproerkraaiers, die in het oproer een moord begaan hadden. En de menigte schreeuwde en begon te eisen dat hij zou doen zoals hij altijd voor hen gedaan had.

Nadat Pilatus de overpriesters en de leiders en het volk bijeengeroepen had, zei hij tegen hen, U hebt deze mens naar mij toegebracht, als iemand die het volk afvallig maakt.

En zie, ik heb hem in uw aanwezigheid ondervraagd, maar ik heb in deze mens niets gevonden dat hem schuldig maakt, aan die dingen waarvan u hem beschuldigt.

Ja, ook Herodes niet, want ik heb u naar hem toegestuurd. En zie, er is door hem niets gedaan wat de dood verdient. En Pilatus antwoordde hun, Wilt u dat ik de koning van de Joden voor u loslaat?

Want hij wist dat de overpriesters hem uit afgunst overgeleverd hadden. Maar de overpriesters hitsten de menigte op dat hij liever Barabbas voor hen zou loslaten. En Pilatus antwoordde opnieuw en zei tegen hen, Wat wilt u dan dat ik met hem doen zal, die u de koning van de Joden noemt?

En ze riepen opnieuw, Kruisig hem! Maar Pilatus zei tegen hen, Wat voor kwaad heeft hij dan gedaan? En ze riepen nog harder, Kruisig hem! Pilatus nu wilde de menigte tevreden stellen en liet Barabbas voor hen los.

En hij leverde Jezus, nadat hij hem gegezeld had, over om gekruisigd te worden. En dan gaan we lezen hoe Jezus gegezeld wordt. En de soldaten vlochten een kroon van doornen en zetten die op zijn hoofd.

En ze deden hem een purper bovenkleed om en zeiden, Gegroet, koning van de Joden! En ze gaven hem slagen in het gezicht. Pilatus dan kwam weer naar buiten en zei tegen hen, Zie, ik breng hem tot u naar buiten, opdat u weet dat ik geen schuld in hem vind.

Jezus dan kwam naar buiten met een doornenkroon op en het purper bovenkleed aan. En Pilatus zei tegen hen, Zie, de mens! Toen dan de overpriesters en de dienaars hem zagen, schreeuwden zij, Kruisig hem!

Kruisig hem! Pilatus zei tegen hen, Neemt u hem en kruisig hem, want ik vind in hem geen schuld. De Joden antwoordde hem, Wij hebben een wet en volgens onze wet moet hij sterven, want hij heeft zichzelf Godzoon gemaakt.

Toen Pilatus dan deze woorden hoorde, werd hij nog meer bevreesd. En hij ging opnieuw het gerestgebouw in en zei tegen Jezus, Waar komt u vandaan? Maar Jezus gaf hem geen antwoord.

Pilatus dan zei tegen hem, Spreekt u niet tot mij? Weet u niet dat ik macht heb u te kruisigen en macht heb u los te laten? Jezus antwoordde, U zou geen enkele macht tegen mij hebben, als het u niet van boven gegeven was.

Daarom heeft hij, die mij aan u overgeleverd heeft, een grotere zonde dan u. Van toen af probeerde Pilatus hem los te laten, maar de Joden schreeuwden, Als u deze loslaat, bent u niet de vriend van de keizer.

Iedereen die zichzelf koning maakt, verzet zich tegen de keizer. Toen Pilatus dan deze woorden gehoord had, bracht hij Jezus naar buiten en ging op de rechte stoel zitten, op de plaats die Lito-Strotos genoemd wordt, en in het Hebraeus, Gabata.

En het was de dag, en het was de voorbereiding van het Pascha, ongeveer het zesde uur. En hij zei tegen de Joden, Zie, uw koning.

Maar zij schreeuwden, Weg met hem, weg met hem, kruisig hem. Pilatus zei tegen hen, Moet ik uw koning kruisigen? De overpriesters antwoorden, Wij hebben geen koning dan de keizer.

Toen leverde hij hem dan aan hen over, om gekruisigd te worden. En ze namen Jezus mee, en leiden hem weg. En toen zij hem bespot hadden, trokken zij hem de purpere mantel uit, en trokken hem zijn eigen kleren aan, en leiden hem naar buiten, om hem te kruisigen.

En toen zij hem wegleiden, grepen zij een zekere Simon van Sirene, die van de akker kwam, en legden hem het kruis op, om het achter Jezus aan te dragen. En een grote menigte van het volk volgde hem, ook een menigte van vrouwen, die zich op de borst sloegen, en hem beklaagden.

En Jezus keerde zich naar hen om, en zei, Dochters van Jeruzalem, huil niet over mij, maar huil over uzelf, en over uw kinderen. Want zie, er komen dagen waarin men zal zeggen, Zalig zijn de onvruchtbaren, en de schoten die niet gebaard hebben, en de borsten die niet gezoogd hebben.

Dan zullen zij beginnen te zeggen, tegen de bergen, Val op ons, en tegen de heuvels, bedek ons. Want als zij dit doen, met het groene hout, wat zal er dan met het dorre gebeuren? En er werden ook twee andere weggeleid, misdadigers, om met hem ter dood gebracht te worden.

Toen zij op de plaats kwamen, die schedel genoemd werd, kruisigden ze hem daar, met de misdadigers. De een aan de rechter, en de ander aan de linkerzijde.

En Jezus zei, Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat zij doen. En ze verdeelden zijn kleren, en wierpen het lot. En Pilatus schreef ook een opschrift, en zette dat op het kruis.

En er was geschreven, Jezus de Nazarener, de koning van de Joden. Dit opschrift dan, lazen velen van de Joden, want de plaats waar Jezus gekruisigd werd, was dicht bij de stad.

En het was geschreven in het Hebreeuws, in het Grieks, en in het Latijn. De overpriesters van de Joden dan, zeiden tegen Pilatus, schrijf niet de koning van de Joden, maar dat hij gezegd heeft, ik ben de koning van de Joden.

Pilatus antwoordde, wat ik geschreven heb, heb ik geschreven. En een van de misdadigers die daar hing, en lasterde hem en zei, als u de Christus bent, verlost dan uzelf en ons?

Maar de anderen antwoordde en bestrafte hem, vrees zelfs u God niet, nu u hetzelfde vonnis ondergaat. En wij toch rechtvaardig, want wij ontvangen straf overeenkomstig, wat wij gedaan hebben.

Maar deze heeft niets onbehoorlijks gedaan. En hij zei tegen Jezus, Heren, denk aan mij, als u in uw koninkrijk gekomen bent. En Jezus zei tegen hem, voorwaar zeg ik u, Heden zult u met mij in het paradijs zijn.

En bij het kruis van Jezus stonden zijn moeder, de zuster van zijn moeder, en Maria, de vrouw van Klopas, en Maria Magdalena. Toen Jezus zijn moeder zag, en de discipel die hij lief had, bij haar zag staan, zei hij tegen zijn moeder, Vrouw, zie uw zoon.

Daarna zei hij tegen de discipel, zie uw moeder. En vanaf dat moment nam de discipel haar in zijn huis. En vanaf het zesde uur kwam er duisternis over heel de aarde, tot het negende uur toe.

Ongeveer op het negende uur riep Jezus met luide stem, Eli, Eli, lama sabachthani. Dat betekent, mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? Sommige van hen die daar stonden, zeiden toen zij dit hoorden, hij roept Elia.

En meteen snelde een van hen toe, nam een spons, doordrenkte die met zure wijn, stak hem op een rietstok, en hij gaf hem te drinken. Maar de anderen zeiden, houd op, laten wij zien of Elia komt om hem te verlossen.

Hierna zei Jezus, omdat hij wist dat nu alles volbracht was, opdat het schriftwoord vervuld zou worden. Ik heb dorst. Er stond dan een kruik vol zure wijn, en ze vulden een spons met zure wijn, staken die op een hiesopstengel, en brachten die aan zijn mond.

Toen Jezus dan de zure wijn genomen had, zei hij, het is volbracht. En Jezus riep met luide stem en zei, Vader, in uw handen beveel ik mijn geest.

En toen hij dat gezegd had, gaf hij de geest. En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën, van boven tot beneden.

De aarde beefde en de rotsen scheurde. Ook werden de graven geopend, en veel lichamen van heiligen die ontslapen waren, werden opgewekt. En na zijn opstanding, wat we zondag gaan vieren, gingen zij uit de graven, kwamen in de heilige stad, en zijn aan velen verschenen.

En toen de hoofdman over honderd, en zij die met hem Jezus bewaakten, de aardbeving zagen, en de dingen die gebeurden, werden zij erg bevreesd en zeiden, werkelijk, dit was God's zoon.

Opdat de lichamen niet aan het kruis zouden blijven op de Sabbat, omdat het een voorbereiding was, want de dag van die Sabbat was een grote dag, vroegen de joden dan aan Pilatus op hun benen gebroken, en zij weggenomen mochten worden.

De soldaten dan kwamen en braken wel de benen van de eerste en van de ander, die met hem gekruisigd was, maar toen zij bij Jezus kwamen en zagen dat hij al gestorven was, braken zij zijn benen niet.

Maar een van de soldaten stak met een speer in zijn zij, en meteen kwam er bloed en water uit. En die het gezien heeft, die getuigd ervan, en zijn getuigenis is waar. En hij weet dat hij de waarheid spreekt, opdat ook u gelooft.

Want deze dingen zijn geschiet, opdat het schriftwoord vervuld wordt, geen been van hem zal gebroken worden. En verder zegt een ander schriftwoord, zij zullen zien op hem die zij doorstoken hebben.

En daarna vroeg Jozef van Arimathea, die een discipel van Jezus was, maar in het geheim uit vrees voor de joden, aan Pilatus het lichaam van Jezus te mogen wegnemen. En Pilatus stond er toe.

Hij dan ging en nam het lichaam van Jezus weg. En Nicodemus, die eerst s'nachts naar Jezus toegekomen was, kwam ook en bracht een mengsel van meren en aloë mee, ongeveer honderd pond.

Zij namen dan het lichaam van Jezus en wikkelden het in linnendoeken, met specerijen zoals het de gewoonte van de joden is bij het begraven. En er was bij de plaats waar hij gekruisigd was, een hof en in de hof een nieuw graf, waarin nog nooit iemand gelegd was.

Daar nu legden zij Jezus vanwege de voorbereiding van de joden, omdat het graf dichtbij was. En daar waren Maria Magdalena en de andere Maria, die tegenover het graf zaten. De volgende dag, dat is de dag na de voorbereiding, kwamen de overpriesters en de fariseeën bij Pilatus bijeen.

En ze zeiden, Heer, wij herinneren ons dat deze verleider gezegd heeft, toen hij nog leefde, na drie dagen zal ik opgewekt worden. Geef dan bevel dat het graf tot de derde dag toe beveiligd wordt, opdat zijn discipelen hem s'nachts misschien niet komen stelen en tegen het volk zeggen, Hij is opgewekt uit de doden.

En dan zal de laatste dwaling erger zijn dan de eerste. Pilatus zei tegen hen, Hier hebt u een wacht, ga heen, beveilig het, naar uw beste weten. Zij gingen erheen en beveiligden het graf met de wacht, nadat zij de steen verzegeld hadden.

Zij gingen erheen.