Eerlijk zijn naar God toe

Spreker

J.H. Meinema

Date
March 24, 2024
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen lieve broeders en zusters in Baren.! Dank jullie wel voor de prachtige liederen.

! Ik wil graag met jullie daarop aansluiten door te lezen uit Lucas hoofdstuk 10 vanaf vers 38.

We hebben net met elkaar mogen zingen dat het voorbeeld van de Heer Jezus ons roept om Hem iedere dag te dienen.

Iedere dag. Dat is nogal wat. En we hebben zo net gezongen het laatste lied. Alles wil ik aan u geven.

En de geschiedenis die wij vanmorgen lezen. Ik denk dat dat ons erbij bepaalt. Dat dat heel makkelijk te zeggen is, uit te roepen is, te zingen is.

Maar om werkelijk elke dag het voorbeeld van de Heer Jezus na te volgen in zijn voetstappen te treden en Hem te dienen.

Ik moet eerlijk zeggen dat valt mij niet mee. En we moeten eerlijk zijn. Als christenen zijn we eerlijk.

Toch? Wij mogen niet liegen. En wij moeten eerlijk zijn. En het is heel belangrijk om ook eerlijk naar God toe te zijn.

Maar ook eerlijk naar elkaar toe te zijn. En niet proberen ons zelf beter voor te doen dan dat we zijn. Misschien kijkt u naar elkaar en ziet u tegen elkaar op.

En denkt u van nou die oudste of die persoon of die zuster of wie dan ook. Of die spreker. Nou die dient God elke dag.

En die wijt zich elke dag toe. Die geeft elke dag, elke nacht geeft die alles aan de Heer. En dan kun je daardoor misschien wel de moed in de schoenen zinken.

Dat je denkt van nou dat lukt mij niet. Maar ja je zegt dat niet zo gauw. We gaan lezen over een voorbeeld van twee zusters.

Dinaresse van de Heer Jezus. Marta en Maria. Ik lees vanaf vers 38. Het gebeurde toen zij onderweg waren.

Dat hij in een dorp kwam. En een vrouw van wie de naam Marta was. Ontving hem in haar huis. En zij had een zuster die Maria heette.

Die ook aan de voeten van Jezus zat. En naar zijn woord luisterde. Maar Marta was druk bezig. Werd in beslag genomen met het bedienen.

Nadat zij erbij was komen staan. Zei zij. Heren. Trekt u het zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat dienen.

Zeg toch tegen haar dat zij mij helpt. Jezus antwoordde en zei tegen haar. Marta, Marta. U bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen.

Slechts één ding is nodig. Maria heeft het goede deel uitgekozen. Dat niet van haar zal worden afgenomen.

Dan ga ik met u naar hoofdstuk 11 van het Johannes evangelie. Johannes hoofdstuk 11 vers 28.

Vers 28. Waar Marta naar Maria toe gaat.

En tegen haar zegt. En na dit gezegd te hebben ging zij weg. En riep Maria haar zuster. Onopgemerkt. En zei. De meester is er.

En hij roept u. En dan vers 32. Zodra dan Maria kwam waar Jezus was. En hem zag. Viel zij aan zijn voeten.

En ze zei tegen hem. Heren. Als u hier geweest was. Zou mijn broer niet gestorven zijn. Toen Jezus haar dan zag huilen. En ook de joden die met haar meekwamen.

Zag huilen. Werd hij heftig in de geest bewogen. En raakte innerlijk in beroering. En dan lees ik hoofdstuk 12 vers 1.

Vanaf vers 1. Jezus dan kwam zes dagen voor het paasga in Bethanië. Waar Lazarus was die gestorven was. Maar die hij uit de doden opgewekt had.

Zij nu bereiden daar een maaltijd voor hem. En Marta bediende. En Lazarus was een van hen die met hem aanlagen. Maria dan nam een pond zuiveren nardensalf van zeer grote waarde.

Zalfde de voeten van Jezus en droogde zijn voeten. Met haar haren af. En het huis werd vervuld met de geur van de zalp. Toen zei een van zijn discipelen Judas Iscario de zoon van Simon.

Die hem verraden zou. Waarom is deze zalf niet voor 300 penningen verkocht en aan de armen gegeven. En dit zei hij niet omdat hij zich bekommerde om de armen.

Maar omdat hij een dief was. En de beurs beheerde en droeg wat gegeven werd. Jezus dan zei laat haar begaan.

Zij heeft dit bewaard. Met het oog op de dag van mijn begrafenis. Want de armen hebt u altijd bij u. Maar mij hebt u niet altijd een grote menigte dan van de joden kwam te weten dat hij daar was.

En zij kwamen niet alleen vanwege Jezus maar ook om Lazarus te zien die hij uit de doden opgewekt had. En de overpriesters beraadslaagden om ook Lazarus te doden.

Omdat omwille van hem velen van de joden wegliepen en in Jezus geloofden. Vers 19 tot slot.

Toewijding.

Toewijding. Toewijding aan God. Nou die conclusie kunnen wij trekken als wij naar de Heer Jezus kijken.

Als er iemand toegewijd is aan de wil van God. Dan was het de Heer Jezus. En terecht heeft hij ons daarin een voorbeeld toegelaten.

Of nagelaten. Dat geldt ook voor deze twee zussen. Martha en Maria. Ook zij hebben ons een voorbeeld van toewijding.

Nagelaten. Martha en Maria. Twee zussen. Maar toch verschillend. Zoals ook wij hier als broeders en zusters bij elkaar zijn.

En ook allemaal verschillend zijn. En allemaal voorbeelden in ons leven nodig hebben. Om de Heer Jezus Christus. Om de Heer God te volgen.

Ik denk dat Maria bij uitstek in het eerste gedeelte wat we gelezen hebben voor ons een groot voorbeeld is. Ten aanzien van toewijding aan de Heer Jezus.

We mogen hier deze morgen bij stilstaan. En bij twee dingen die uit die toewijding van Maria aan de Heer Jezus voortvloeiden. Daarbij stilstaan.

Ten eerste vinden we hier het zitten van de Maria aan de voeten van de Heer Jezus. Ze zit daar om te luisteren.

Niet om aan zijn voeten te zitten zozeer. Maar om aan zijn voeten te zitten en te luisteren naar wat hij zegt. Martha, haar zus, ontving hem in haar huis.

En dat is iets geweldigs. Dat is ook toewijding. Er was plaats voor de Heer Jezus in het huis van Martha, Maria en van hun broer Lazarus in Bethanië.

Martha werd echter in beslag genomen door het vele bedienen. Er kwam natuurlijk nogal een groepje mensen naar binnen. En Martha, een toegewijd huisvrouw zou je kunnen zeggen.

Kwijt zich van haar taak en begint te werken. En denkt dit is het belangrijkste om deze mensen van iets te voorzien.

Iets te drinken, iets te eten. Ook daar zit toewijding in. Maria werd echter in beslag genomen door de Heer Jezus.

En niet door het bedienen, niet door het vele werk wat daar lag. Zij zat aan zijn voeten en luisterde naar hem. Martha stond en sprak tot hem.

Maria had volle aandacht voor de woorden van de Heer Jezus en luisterde naar hem. Martha vroeg aandacht van hem voor haar woorden.

Zelfs voor haar irritatie. Voor haar persoon. Martha wilde dat Maria zou doen wat zij deed.

De Heer wilde juist het tegenovergestelde wilde dat Martha zou doen wat Maria deed. Martha had de Heer Jezus hartelijk lief.

Maar was drukker met het werk voor hem dan de toewijding aan hem. Het dienen was voor Martha het belangrijkste. Doordat zij in eerste instantie haar leven wijde aan het werken voor hem.

Was dat tevens een verhindering voor het werk wat de Heer aan haar wilde doen. Dat kan ook bij ons zo zijn.

Zo iemand kan wel toegewijd bezig zijn. Alleen is het in de verkeerde volgorde. Er is niks mis met het toegewijd dienen.

Handmatig werken. Dingen ter hand nemen. Onze handen gebruiken tot eer van de Heer zoals we vanmorgen gezongen hebben.

Maar het kan wel de verkeerde volgorde zijn. Toewijding is eerst jezelf aan hem geven. Volledig beschikbaar zijn voor hem.

Zodat hij ons kan voeden met zijn woord. Ons kan vormen. Ons kan kneden. En dat hij zichzelf aan ons bekend kan maken.

Dat wij hem beter leren kennen. Dat hij zichzelf aan ons kan openbaren. Wat zijn doel is. Wat, wie hij is.

Wat hij wil. Wat hij in dit geval gaat doen. Waar hij voor stond. Wanneer de juiste toewijding ontbreekt broeders en zusters.

Dan zal vroeg of laat teleurstelling of onbegrip. Verbittering of negatieve kritiek. Het overnemen in ons leven.

En gaan we misschien net als Martha op dat moment. Heel kritisch kijken. Naar Maria. En misschien wel heel kritisch kijken naar de Heer Jezus.

Want zij is er toch ook wel een beetje van overtuigd. Dat de Heer Jezus zich niks van aantrekt. Er niets van aantrekt. Dat Maria daar aan zijn voeten zit.

En dat Martha alleen moet werken. Teleurstelling. Verbittering. Of negatieve kritiek.

Ook de klacht van zelfmedelijden. Zie vers 40 uit dat bericht wat we gelezen hebben. Het gedeelte wat we gelezen hebben. Maar Martha was druk bezig met het bedienen.

Nadat ze erbij was komen staan. En ze zei. Heren. Trekt u het zich niet aan. Dat mijn zuster mij alleen laat dienen. Zeg toch tegen haar dat zij mij helpt.

Een klacht van medelijden. Zien we wel wat ik al die jaren al gedaan heb.

In de gemeente. Zo zou misschien iemand van u of zou ik dat kunnen zeggen. Zien ze wel hoeveel jaar. Hoeveel inspanning al ik heb geleverd.

In de gemeente. In het dienen voor mijn broeders en zusters. En het lijkt wel of ik er alleen voor sta. Hoe moeilijk is het om mensen te krijgen.

In een gemeente die daadwerkelijk willen dienen. En dat niet voor een korte tijd. Maar voor langere tijd. Die het kinderwerk ter hand willen nemen.

Het jeugdwerk. Het evangelisatiewerk. Zoals dat ook deze week voor jullie voorhanden is. Zien ze het allemaal wel.

Ziet de Heer het wel. Als het je soms wat te veel wordt. Nu. Zeer opmerkelijk is in deze geschiedenis van Maria en Martha.

Dat Christus in je levenshuis mag zijn. Christus is in het huis letterlijk van Martha en Maria.

En toch is er een groot verschil. In beleving en in uitwerking. Tussen deze twee zussen. En misschien is dat hier bij ons ook wel het geval van morgen.

Misschien ervaart u het leven met de Heer Jezus. Terwijl hij in uw levenshuis is binnengekomen. Ervaart u het misschien wel totaal anders als die andere broeder of zuster.

Maria en Martha bevonden zich onder hetzelfde dak. Ze ontvingen hetzelfde onderwijs van de Heer Jezus. Ze leefden in dezelfde levensomstandigheden.

En zij genoten dezelfde liefde en aandacht van de Heer Jezus. En dat kan in de gemeente ook zo zijn. En ik denk dat het zelfs zo is.

En toch kan het geestelijk heel verschillend beleefd worden. Ten eerste in de keus.

De keuzen. De beslissingen die we maken in ons leven. Maria zette alles opzij. Op het moment dat de Heer Jezus binnenkwam.

En zij ging zitten aan zijn voeten. En zij luisterden naar hem. Eerst hem. Ten tweede in groei. In geestelijke groei.

Het kan heel verschillend zijn. Nogmaals. Je kunt zelf hetzelfde onderwijs ontvangen. Onder hetzelfde dak verblijven. Dezelfde levensomstandigheden genieten.

Dezelfde liefde van de Heer Jezus. En dezelfde liefde en aandacht van hem genieten. En toch kan het verschillend zijn. In groei. In je leven. En dat heeft denk ik alles.

Te maken. Met. De maken van de juiste keuze. Want de Heer Jezus zei immers tegen Maria. Dat deel wat zij had gekozen.

Dat zou niet van haar weggenomen worden. Dat had als het ware eeuwigheidswaarde. Dat was tot zegen. Voor haar leven. Dat deed iets met haar leven.

God. De Heer Jezus. Die vormde haar leven. En kon dat ook doen. Omdat Maria bereid was om te luisteren. Er kan een groot verschil zijn in het kennen van hem.

Het verdiepen van de relatie met hem. Het verstaan van zijn wil en bedoelingen voor je leven. De Bijbel zegt heel duidelijk.

En dat heeft de Heer Jezus zelf gezegd. En dat heeft de Heer Jezus zelf gezegd. Vandaar het zo belangrijk is dat Maria bereid was om te luisteren. En de keuze maakte om allereerst te luisteren naar wat God te zeggen had.

Wat de Heer Jezus in dit geval te zeggen had. De Heer Jezus heeft gezegd.

Door middel van dat wat hij zegt. Door middel van het geschreven woord wat wij hebben ontvangen. Dat hij zich daardoor. Wanneer iemand daarvoor gaat zitten.

Voor daarvoor aan de voeten van de Heer Jezus gaat zitten. Daarvoor. Daarnaar wil luisteren. Dat hij zichzelf aan zo iemand openbaart.

Dat je zo hem beter leert kennen. Dat je leert verstaan wat hij wil in je leven. De toewijding van Maria bleek dus duidelijk uit haar keuze voor en haar liefde tot de Heer Jezus.

Door zijn woord als het ware in te drinken. Niets kon haar meer innerlijk vervullen dan hij. De Heer Jezus. Op Psalm 73 vers 25.

Daar lezen we die denkwaardige zin van Asaf de muzikus. Hij zei. Naast u. Heere God. Naast u.

Begeer ik niets op aarde. En het lijkt of dat ook in het leven in het hart van Maria leeft. Zij had in hem alles gevonden wat ze nodig had.

In hem alleen. En zij verblijden zich over zijn woord. Waar ze naar luisterde. Zij verblijden zich over zijn woord als iemand die rijke buit vindt.

Zoals Psalm 119 vers 162 dat zegt. Verblijden over het woord van God. Het luisteren naar zijn stem.

Je neerzetten en luisteren. Alles even opzij. En dat op de eerste plaats stellen. Dat is dus een ervaring. Dat het kan zijn dat je een rijke buit vindt.

Een schat vindt. Een schat die de Heer Jezus wil geven. De schat van wijsheid. Wat er in hem leeft.

En dat geopenbaard wordt. Voor Maria was hij de lelie der valleien. Was hij de heldere morgenster. Een prachtig liedje. De schoonste van 10.000.

Zij koos op het juiste deel. Zij koos het juiste deel op het juiste moment. Door te luisteren aan zijn voeten. Maria kende de ervaring in haar leven.

Dat wie ze verlustigt in de Heere. De wensen van haar hart overvloedig in vervulling zullen gaan. Namelijk dat de Heer Jezus zich aan haar openbaart.

Wilde hij dat niet bij Martha? Jazeker. Maar door deze keuze van Maria. Wat ook een voorbeeld was voor Martha op dat moment.

Was haar keuze dat zij leerde. Eenswillend met de Heere Jezus te zijn. En dat is ook voor ons broeders en zusters van groot belang.

We hebben hoofdstuk 11 ook een paar versen van gelezen. En ook van hoofdstuk 12. En we worden daar bepaald bij het feit dat...

Maria en Martha en Lazarus en de belangrijkste gast... een week voor het lijden en sterven van de Heere Jezus... daar in dat huis is in Bethanië.

Bethanië. Wat betekent huis van verdriet? Huis van verdriet of huis van ellende. Nu, er was heel veel verdriet in dat huis geweest...

vanwege het overlijden van hun broer Lazarus. De Heere Jezus is lange tijd weggebleven... en de zusters hadden geloofd... dat als hij eerder was geweest...

als hij er was geweest toen hij ziek was... en hij stervende was... dat hij niet gestorven zou zijn. Want ze wisten het zeker. De Heere Jezus die zou zich over Lazarus ontfermen...

en zou hem genezen. Er was een diep geloof bij Martha. Er was een diep geloof bij Maria. In dat huis van verdriet...

gebeurt er ook iets opmerkelijks met Maria. En ik wil daarmee niet... aan Martha voorbij gaan. Want broeders en zusters...

laat ik dit ervan zeggen... dat zowel Martha... als Maria... voor ons... allen...

althans voor mij... zo heb ik het gelezen... zo heb ik het overdacht... personen zijn... waarin ik mijzelf herken. in alle eerlijkheid.

Dat het werkelijk niet zo is... dat ik elke dag... erop gefocust ben... om hem te dienen. Dat ik elke dag... met dezelfde... onvermoeibare...

intentie... en toewijding... mij wijdt aan hem. Dat ik ook net als Martha... vaak in beslag genomen word... door het vele dienen...

of door het vele werken... of door het vele doen... of in het gezin... nou vult u het voor uzelf... maar in. Er is in ons... net zo goed een Martha...

en er is hoop ik ook... een Maria in ons. En er is bij ons... hoop ik ook een verlangen... dat we ernaar verlangen... om net als Martha...

en net als Maria... volledig... en intensief... op hem ons vertrouwen te stellen...

in hem te geloven. En ons geloof te beleiden. En ervan te genieten... te weten dat hij bij en met ons is.

hij die een weg ging... ook hier op aarde... letterlijk... en figuurlijk... tussen Maria en Martha...

en Lazarus... en al die andere discipelen. Hij was er. En hij trok met ze op... maar hij ging doelbewust... naar dat...

waarvan God had gezegd... dat dat moest gebeuren. En hij heeft zich... daaraan overgegeven. Hij heeft zich... volkomen toegewijd... om dat te doen.

De Heer Jezus... maakt geen fouten... omdat hij langer wegbleef... in Johannes 11... zoals we dat lezen. Nee, daar had hij een doel mee. En als hij daar dan komt...

en Maria die hoort... die zit daar stil... in al haar verdriet... met al haar verdriet in huis... en zij rent met haar verdriet... zodra ze hoort... de meester roept u...

staat ze op... en gaat ze naar de Heer Jezus toe. Ondanks haar verdriet... ondanks haar rouw... gaat ze naar de meester toe...

haar meester... die woorden van eeuwig leven spreekt. en dan gebeurt er iets moois. Want zat zij eerst...

aan de voeten van de Heer Jezus... en luisterde zij naar hem. Hier zien we dat zij... met haar verdriet... met haar pijn... met haar rouw... naar de Heer Jezus toe gaat...

en aan zijn voeten neervalt. Zij knielt voor hem. En dat is iets geweldigs... broeders en zusters. En zij spreekt tot hem. En wat zit daar...

een geweldige les in voor ons. Hoe belangrijk is het... om te luisteren... aan zijn voeten... en niet te spreken. En hoe belangrijk is het... om dat voorbeeld van Maria...

ook na te volgen... dat als er rouw... als er verdriet... als er pijn... als er moeilijkheden... in ons leven zijn... als we tegen dingen aanlopen... of als we worstelen... met de Marta in ons...

dat we naar de Heer Jezus toe gaan... en dan ook... aan zijn voeten neervallen... of neerknielen. En dat alles tegen hem zeggen... tegen hem uitspreken.

En we hem mogen zien... als die grote... hoge priester... die voor ons bidt... en voor ons pleit. Ik geloof dat we dat zouden doen...

en dat we dat zullen doen... broeders en zusters... als we geleerd hebben... aan de voeten van de Heer Jezus... te zitten... en te luisteren naar zijn stem. Te luisteren naar hem...

die de grote profeet was... de beloofde profeet... die de woorden van God... heeft gebracht. En daar kun je niet omheen...

daar kun je ook niet... aan voorbij gaan. Nee, dan worden we opgeroepen... en dan kan het eigenlijk... niet anders zijn... dan dat we gedrongen worden... om te luisteren... en te zitten aan zijn voeten.

Maar als er nood is... en wij willen spreken... dan mogen wij met al onze nood... met al ons verdriet komen... en liggen aan zijn voeten... of knielen aan zijn voeten... en het tegen hem zeggen.

En bemerken... dat de Heer Jezus Christus... met ontferming over ons... bewogen is. Zoals zij ook... met ontferming over ons... bewogen is... als we ernstig ziek zijn.

Zoals ook in uw midden... zo ik begrijp... mensen zijn... die ernstig ziek zijn. Wij mogen dat... bij hem brengen. Toen Maria dat deed... dan lezen we...

toen Jezus haar dan... zag huilen. We moeten eerlijk zijn... we mogen ook huilen. We hoeven niet altijd... met een... tandpasta... een smijl rond te lopen.

We hoeven niet altijd... net te doen... of dat we altijd... in een goede verhouding... tot hem staan. Dat we altijd... toegewijd zijn.

Wij mogen ook... wanneer er nood... in ons leven is... of als het niet gaat... zoals we het wel zouden wensen... als we strijd hebben... of als we vervallen...

voor de verleiding... als we struikelen... en we ontmoedigd raken... en we ons druk maken... over allerlei zaken... dan mogen we naar de Heer Jezus...

toe gaan... en dan mogen we onze tranen huilen. Tranen van berauw. Tranen van rouw. Tranen van pijn. Tranen van verwarring. Tranen van dingen...

die ons misschien... ongewild... aangedaan worden. Toen Jezus haar dan... zag huilen... en ook de Joden... die met hem meekwamen... zag huilen... werd hij heftig...

in de geest bewogen... en hij raakte... innerlijk in beroering... en hij zei... waar hebt u hem gelegd? Wat is er aan de hand? Hij wist dat al lang...

maar we mogen het tegen hem uitspreken... en aan zijn voeten vallen. Het derde is dat... we ook Maria zien... die buigt...

voor de koning... ze die buigt voor... aan de koning der koningen... Palmzondag... is het vandaag. Ik ben daar nooit zoveel mee bezig hoor...

maar het is toch wel een mooie zondag. Het is een bijzondere zondag. Het is een bijzondere dag... die... de mensen zo genoemd hebben.

Maar we hebben dat ook gelezen dat op die dag, een week, een kleine week voordat de Heer Jezus als het paaslam geofferd werd op het kruishoud van Gogota.

Vlak stond voor het verschrikkelijke lijden waarvan hij verschillende keren gesproken had. Dat hij overgeleverd zou worden in de handen van de heidenen, in de handen van de overpriesters, de oudsten van het volk, in de handen van het volk, van de mensen.

En dat hij bespuwd zou worden, dat hij gegezeld zou worden. Hij had het meerdere malen verteld, maar ze hebben het nooit begrepen. Ik denk dat Maria, na datgene wat we gelezen hebben in vers 12, hoofdstuk 12 van het Johannes evangelie, dat Maria daar wel iets van begrepen heeft.

Of dat dat op een bepaalde manier tot haar door begon te dringen. En ik denk dat de kern daar, de bron daar van is geweest dat zij heeft gezeten aan de voeten van de Heer Jezus.

Dus dat zij heeft geleerd om te luisteren naar het woord van God. En ook wanneer de Heer Jezus aankondigde dat hij overgeleverd zou worden.

En dat hij naar Jeruzalem moest gaan. En dat hij moest sterven aan een kruis. We hebben gelezen in hoofdstuk 12, dat de mensen, wanneer de Heer Jezus Jeruzalem binnenrijdt, dat de Heer Jezus daar bejubeld wordt.

Als een held. Als een koning. Dat men bereid is om hun jassen op de straat te leggen, zodat hij met dat ezelinnetje eroverheen kan rijden.

En ze hebben geroepen, Hosanna, Hosanna. Hetgeen betekent, verlos ons. Red ons. Geef ons redding. Bevrijd ons.

Hoe is het mogelijk? Diezelfde mensen stonden een aantal dagen later op het plein daar bij Pilatus. En die schreeuwde, kruisig hem, weg met hem.

Hoe is dat mogelijk? Dat een mens zo snel kan veranderen. Dat een mens eerst hem kan prijzen, hem kan loven. Wat was de kern van hun gedachten?

Zou dat niet geweest zijn? Dat ze geroepen hebben, Hosanna, verlos ons, verlos ons, verlos mij van die nare Romeinen. En hoeveel zullen we er geroepen hebben?

Verlos mij van mijn zonde. Van mijn verlorenheid. Ik denk niet één. Weet u, en daarom is het zo bijzonder dat Maria, daar in dat huis in Bethanië, dat Maria, zonder één woord te spreken, de Heer Jezus aanbidt.

De Heer Jezus aanbidt als de koning der koningen en de Heer der heren. Waarvan zij wist, het wordt straks een spotkoning. Potkoning.

Hij wordt straks gedood. Want ze heeft dat gedaan. Ze heeft zijn voeten gezalfd. Met de bedoeling, omdat ze wist dat wat de Heer Jezus zou overkomen, namelijk met het oog op zijn begrafenis.

En ik weet zeker dat Maria toen vervuld was met hoop en blijdschap.

Begrepen heeft waarom dit moest gebeuren. Maar ook wist, zoals Lazarus opgewekt was uit de doden, en hij dat gedaan heeft, dat hij ook zelf zal opgewekt worden uit de doden.

door de majesteit van de Vader. Zij wist, dit is niet het einde. Nee, er komt veel meer. Hij zal straks als koning heersen.

En Maria, die krielt voor een tweede maal aan de voeten van de Heer Jezus. Het ging vanmorgen in de Lieder over de handen. Maar we hebben het ook over de voeten van de Heer Jezus.

Als we denken aan de voeten van de Heer Jezus, dan weten we, dat zoals Peter dat schrijft, hij heeft ons in zijn wandel, een voorbeeld nagelaten opdat wij in zijn voetstappen zouden treden.

Die voeten, die zijn doorboord. Voor u en voor mij. Die handen zijn doorboord aan het kruis van Gogota.

Hij is daar tot een vloek geworden. Want de Bijbel zegt in Leviticus 18, werd al voorspeld, of werd al geprofiteerd, laat ik het zo zeggen, dat vervloekt is een ieder die aan het hout hangt.

En we hebben vanmorgen de woorden uit Isaiah 53 gelezen. Weet u, broeders en zusters, ik ga afronden door te zeggen, Maria knielde aan de voeten van de Heer Jezus.

Maria was stil en luisterde. Maria viel aan de voeten van de Heer Jezus en sprak haar verdriet uit.

En hier zien we Maria, die de voeten van de Heer Jezus salft. En eigenlijk tot uitdrukking brengt. Heer Jezus, u bent alles voor mij.

Alles geef ik u. Zo hebben we gezongen. Alles geef ik u. Dat deed Maria op dat moment. En we lezen ook dat Martha diende, zoals ze gewend was.

En ik ben ervan overtuigd dat Martha op dat moment, met haar hele hart, ook de Heer Jezus diende. Weet u. En misschien wel een les geleerd heeft.

Ik denk het vast. Ze heeft het gezien. Ze heeft de woorden van de Heer Jezus gehoord. Maar Martha, die neemt de voeten van de Heer Jezus met haar handen.

Neemt ze in haar handen en zalf ze met olie. En dan staat er. En het huis werd vervuld met de geur van de zalf.

Diezelfde geur van die zalf die aan de voeten van de Heer Jezus was. Die gezegende voeten. Diezelfde geur, die zat ook aan Maria haar handen.

En Maria, die buigt en knielt op zware, heel diep neer. En die gebruikt haar lange haar om de voeten van de Heer Jezus af te drogen. Met het gevolg dat de geur van die zalf, van die balsum, ook in haar haar zat.

En we weten uit de schrift dat het lange haar voor een vrouw is als een eer voor haar. Dat is haar eer als het ware.

Dan moet u niet denken dat als u kort haar hebt, dat er minder eer aan u gegeven gaat worden. Maar ik vind het zo geweldig mooi dat dit er staat. Want het is net als dat zij zegt, ik wil u eren.

Alles geef ik u. Ik wil met u doordrongen worden, Heer Jezus. Ik wil u danken voor wat u gaat doen.

En wij kunnen zeggen wat u hebt gedaan voor mij. Mij. Die drukke Martha. Of die toegewijde Maria.

Voor mij. Die vaak zo kan struikelen. En misschien wel zo mooi kan voordoen.

Mooier voor kan doen als dat je in werkelijkheid bent. God ziet het hart aan. Hij ziet ons hart. En hij weet wat echt is.

Wat puur is. En dit is puur broeders en zusters dat Maria knielt. En ze haar eer aan de Heer Jezus bewijst. En aanbid zijn naam.

Zonder woorden. Maar juist in haar daden. Door haar handen te gebruiken. En haar eer als het ware te geven aan hem.

Door zijn voeten af te drogen. Prachtig hè. Zonder woorden. Ook met daden. Net als Martha. Broeders en zusters.

Dat hoort bij elkaar. En zo heeft de Heer Jezus. Dat sluit ik dan echt mee af. Ik heb de... Ze hebben het even gezegd. Je moet niet te lang. Maar ja.

Als je één keer bezig bent hè. Ja. Nou. Weet u. De Heer Jezus. Die heeft alles gegeven. Hij is een weg gegaan.

Zonder woorden. Hij deed zijn mond niet open. Maar hoeveel te meer spraken zijn daden. In zijn volkomen overgave.

Aan de wil van God. Aan het woord van God. Door in gehoorzaamheid. De weg te gaan. Die tot uw en mijn heil.

Tot uw en mijn redding. Ons ertoe brengt. Om vandaag. Te roepen. Hosanna. Voor de hoogste Heer.

In de hoogste hemelen. De allergrootste. Die naar mij heeft omgezien. Mij heeft opgeraapt. Mij heeft gewassen. Van mijn zonden. Mij tot een nieuwe schepping heeft willen maken.

En in mijn leven. Tot zijn doel wil komen. Doordat ik buig aan zijn voeten. En hem eer en aanbid.

Dat mijn levenswandel. Mijn daden daarvan mogen spreken. In navolging. Van hem. De Heer Jezus.

Amen. Amen.