Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal, shalom. Mooi die violen, dat vind ik altijd prachtig.! Wij houden erg van klesmermuziek. Ja, dat is natuurlijk een viool inderdaad heel belangrijk binnen de Joodse samenleving.
Dus tot er gaat sprak me dat wel erg aan. En ook die hele kleine viool speelste natuurlijk. Knap hoor. We gaan met elkaar het bijbelezen, dat had u wel verwacht denk ik.
We beginnen het Oude Testament, want daar begon het allemaal. Maar wel in Leviticus hoofdstuk 12. Leviticus 12 en daarna gaan we naar het Nieuwe Testament. Als er heren met hoofdletter staat, dan lees ik de naam van God en dat is ik ben.
Dus dan weet u dat. Dus Leviticus 12. Vanaf vers 1.
En daar begint het mee met ik ben. Ik ben sprak tot Mozes, spreek tot de israelieten en zeg wanneer een vrouw nageslacht voortbrengt en een jongetje heeft gebaard. Dan is ze zeven dagen onrein.
Ze is dan even onrein als tijdens de dagen van een afzondering als ze ongesteld is. Op de achtste dag moet het vlees van zijn voorheid besneden worden. Vervolgens moet zij 33 dagen blijven in het bloed van haar reiniging.
Niets wat heilig is mag ze aanraken en ze mag niet naar het heiligdom komen totdat de dagen van haar reiniging voorbij zijn. Maar als zij een meisje baard, dan is zij twee weken onrein, zoals tijdens haar afzondering.
Daarna moet ze 66 dagen blijven in het bloed van haar reiniging. Wanneer de dagen van haar reiniging voor een zoon of een dochter voorbij zijn, moet ze een lam van een jaar oud als brandtoffer en een jonge duif of tottelduif als zondoffer bij de priester brengen, bij de ingang van de tent van ontmoeting.
Die moet het voor het aangezicht van ik ben aanbieden en verzoening voor haar doen. Dan is ze rein van haar bloedvloeien. Dit is de wet voor haar die een jongetje of meisje baard. Maar als haar vermogen niet toereikend is voor een lam, dan mag ze twee tortelduiven of twee jonge duiven nemen.
Eén als brandtoffer en één als zondoffer. Zo zal de priester verzoening voor haar doen en is zij rein. En dan naar Lukas 2. Lukas 2 vanaf vers 21.
Lukas 2 vanaf vers 21. Tot en met 39. Lukas 2 vanaf 21.
En toen acht dagen vervuld waren en men het kind besnijden moest, werd hem de naam Jezus gegeven, die genoemd was door de engel voordat hij in de moederschoot ontvangen was. En toen de dagen van haar reiniging volgens de wet van Mozes vervuld waren, brachten ze hem naar Jeruzalem om hem de heren voor te stellen.
Zoals geschreven staat in de wet van de heren, al wat mannelijk is dat de moederschoot opent, zal heilig voor de heren genoemd worden. En om een offer te brengen volgens wat gezegd is in de wet van de heren, een paar tortelduiven of twee jonge duiven.
En er was een man in Jeruzalem van wie de naam Simeon was. En die man was rechtvaardig en godvrezend. Hij verwachtte de vertroosting van Israël en de heilige geest was op hem.
En er was een goddelijke openbaring gegeven door de heilige geest, dat hij de dood niet zien zou voordat hij de gezelfde van de heren zou zien. En hij kwam door de geest in de tempel.
En toen de ouders het kind Jezus binnenbrachten om het hem te doen volgens de gewoonte van de wet, nam hij het in zijn armen, loofde God en zei, Nu laat uw heren uw dienstknecht gaan in vrede volgens uw woord, want mijn ogen hebben uw zaligheid gezien, die u bereidt het voor de ogen van alle volken.
Een licht om de heidenen te verlichten en om uw volk Israël te verheerlijken. En Mozes en zijn moeder verwonderden zich over wat er over hem gezegd werd. Sorry.
En Simeon zegende hen en zei tegen Maria zijn moeder, Zie, dit kind is bestemd tot val en opstanding van velen in Israël en tot een teken dat tegengesproken zal worden.
En ook door uw eigen ziel zal een zwaard gaan, op wat de overwegingen uit veel harten openbaar worden. Ook Anna was er een profetes, een dochter van Fanuel uit de stam van Azer.
Zij was op hoge leeftijd gekomen en had na haar meisjesjaren zeven jaar met haar man geleefd. En ze was een weduwe van ongeveer 84 jaar, die de tempel niet verliet en met vasten en bidden God dag en nacht diende.
En zij kwam er op dat moment bij staan en beleed eveneens de heren. En zij sprak over hem tot allen die de verlossing in Jeruzalem verwachten. En toen ze alles volbracht hadden wat er volgens de wet van de heren gedaan moest worden, keerden ze terug naar Galilea, naar hun stad Nazareth.
Tot zover. Wonderlijke ontmoetingen. Daar gaat het eigenlijk over in deze overdenking vandaag.
Wonderlijke ontmoetingen rond dat geweldige wonder dat er gebeurd is, namelijk dat God mens werd. We hebben het er eigenlijk van gezongen in Psalm 139. U hebt mij gans wonderlijk bereid.
En natuurlijk geldt dat voor mij, geldt dat voor jou. Dat wij door een geweldig wonder van God in de moederschoot zijn geweven. Maar uiteindelijk slaat dat op de Messias.
Want bij hem is het natuurlijk nog veel wonderlijker gegaan, omdat er geen man bij kwam kijken. Maar de Heilige Geest hem in de moederschoot heeft verwekt. En wat geweldig dat als dan Maria die boodschap krijgt dat zij de moeder zal worden van de zoon van God.
Dat dan de engel Gabriel aan haar verschijnt. Dat is die eerste wonderlijke ontmoeting rondom dat geweldige grote wonder. Dat wonder dat wij niet kunnen begrijpen en niet kunnen bevatten.
Dat de schepper van alle dingen, degene die de oorzaak is van alles. Die de materie geschapen heeft. Dat hij materie werd. En dat hij stof werd, mens werd in de moederschoot van Maria.
En dat die eerste wonderlijke ontmoeting, de engel Gabriel, die dan aan Maria verschijnt. Gabriel die een belangrijke rol speelt in de Bijbel als het over de engelen gaat. Die in Daniel, waar we ook trouwens nog gewoon een stukje van gezongen hebben in de tekst.
In Daniel wordt Gabriel ook een paar keer genoemd. Dat hij uitleg moet geven aan Daniel over dingen die in de toekomst liggen. En dan als Maria zwanger geworden is en Jozef daar een poosje in de gaten heeft.
Ja, er is iets met haar aan de hand en daar weet ik niks van. Dan verschijnt opnieuw een engel aan hem in een droom om hem uit te leggen hoe het zit. En dat zij dus zwanger is van de Heilige Geest.
En dat ze een zoon zal baren en dat ze hem de naam Yeshua, Jezus moet geven. Dat is aan Maria verteld en ook aan Jozef verteld.
En als er dan na verloop van tijd, na negen maanden in Bethlehem zijn en daar dan de Messias geboren is. Dan is daar weer zo'n wonderlijke ontmoeting. En er komen allemaal hedders die plek binnen waar die kribbe staat.
En die vertellen dat er een engel aan hen verschenen is. En dat ze ook heel veel andere engelen gezien hebben. En dat de Messias geboren is, de redder. Uw redder is geboren.
Zo'n wonderlijke ontmoetingen. En in het gedeelte wat we in Lukas hebben gelezen, daar zien we een paar wonderlijke ontmoetingen die daar eigenlijk verder ook nog op volgen.
Maar voordat dat zover is, als hij acht dagen oud is, dan moet hij besneden worden. Volgens de wet is dat voorgeschreven. Dat was natuurlijk al onder Abraham vastgelegd.
In dat verbond dat God sloot met Abraham en het volk Israël in feite. Dat al wat mannelijk is, op de achtste dag besneden moet worden. En hij wordt dan ook besneden en krijgt dan de naam Jezus, Yeshua.
Ik ben is redding of ik ben redt, betekent die naam. En die naam is aan hem gegeven, staat er, voordat hij in de moederschoot ontvangen was.
Er zijn in de Bijbel drie mannen die de naam ontvangen voordat zij in de moederschoot ontvangen worden. Wie is de eerste? Wie weet dat?
Isaac. Heel goed. Jetzak. Volgens het Hebraeus. Isaac is de eerste voordat Sarah zwanger wordt. Misschien wel zelfs al een jaar daarvoor komt.
De heren die verschijnt, die laat zich zien aan Abraham in hoofdstuk 17 van Genesis. En vertelt dat hij dus een zoon zal krijgen. Want ja, hij had Ishmael al, maar hij krijgt een zoon.
En dat wordt de erfgenaam. Dat wordt de zoon van de belofte. En hij moet hem de naam Jitzak geven. En dat betekent lachen. Dat is eigenlijk wel een hele bijzondere naam. Dat God die naam aan deze jongen geeft.
En er is ook wat gelachen om deze jongen. In de eerste plaats, als Abraham dat dan hoort, dan knielt hij neer. Dan valt hij op zijn aangezicht. En dan lacht hij van verwondeling.
Zal een honderdjarige een zoon krijgen. En een negentigjarige een zoon baren. En als dan, waarschijnlijk ongeveer een jaar later, ik ben verschijnt daar als Abraham daar bij de eikenbossen van Mamre is.
Hij is dan besneden, want er is in hoofdstuk 17 gebeurd. En dan verblijft hij bij de eikenbossen van Mamre. Dat vind ik zo bijzonder, hè. Want een eik, dat is eigenlijk een beeld van de besnijderis.
Als je een eikeltje ziet, dan wijst dat naar de besnijderis. En hij woonde dus onder de eikenbomen. Hij was besneden, letterlijk, maar hij was ook geestelijk besneden.
En hij getuigde daarvan, op reis zijnde in tenten wonend, naar uiteindelijk Gods bestemming. En er verschijnt, ik ben aan hem, drie mannen verschijnen dan voor hem.
Prachtige geschiedenis, laat ik nu verder even rusten. Maar in ieder geval, en dan wordt inderdaad weer die zoon aangekondigd. En Sarah, die hoort dat dan door het dunne tendoek heen.
En die lacht dan eigenlijk in ongeloof. Want ja, zou dat nou kunnen? En dan zegt de Heer, waarom lacht Sarah eigenlijk? En dan zegt Sarah, ja, maar ik heb niet gelachen.
Ja, dat moet je tegen de Heer natuurlijk niet zeggen. Maar in ieder geval, en als hij dan uiteindelijk geboren wordt, die zoon. Dan zegt Sarah, en ze zullen met mij lachen. Want hoe is het mogelijk dat er negentig jaren een zoon zoogt?
Dus een hele bijzondere naam. Een van de stamvaders van het beloofde volk Israël. De tweede zoon, de tweede man die dan een naam krijgt voordat hij in de moederschoot ontvangen was.
Wie is dat? Johannes. Welke Johannes? Want er zijn meer Johannes. Johannes de Doper. Ja, er zijn meer Johannes. Johannes de Doper. Inderdaad, die bedoel je natuurlijk. Johannes de Doper.
Als zijn vader Zacharias in de tempel aan het werk is, dan verschijnt de engel Gabriel aan hem. En verkondigt hem dat zijn vrouw zwanger zal worden. Ze is onvruchtbaar, maar God gaat een geweldig wonder doen.
En hij zal een zoon baan en dan moet hem de naam Johannes geven. En Johannes betekent, ik ben eens genadig. En dan tenslotte is daar dan de Heer Jezus. De derde die de naam ontvangt voordat hij in de moederschoot ontvangen is.
Heel bijzonder. Ze zijn natuurlijk in Bethlehem gebleven, want daar is hij besneden. En dan, als de dagen van haar reiniging vervuld zijn volgens de wet van Mozes, als er veertig dagen voorbij zijn na zijn geboorte, dan gaan ze naar Jeruzalem om de Heer ervoor te stellen.
Vanuit Bethlehem reizen ze dus naar Jeruzalem, naar de tempel. We hebben het vandaag al over die tempel gehad, ja over deze tempel. Maar uiteindelijk die andere tempel waar God plaats ingenomen had onder Salomo.
Maar uiteindelijk natuurlijk die herbouwde tempel die dan door Zerubabel is herbouwd. En dan komen ze in die tempel en ze gaan er naartoe om te doen wat volgens de wet voorgeschreven is.
Om hem de Heer ervoor te stellen. Want alles wat namelijk de baarmoeder opent zal heilig voor de Heer zijn. Alle eerstgeborenen waren bestemd voor de Heer.
En later wordt dat dan in de wet, want dat wordt bij de uitocht eigenlijk gezegd, dat omdat de eerstgeborenen in Egypte gestorven zijn, zegt de Heer ervoor, dan zijn alle eerstgeborenen van Israël zijn van mij.
Maar later in de wet worden dan de levieten in plaats van die eerstgeborenen gegeven. Die nemen de plaats van de eerstgeborenen in. En in ieder geval wat voor de Heer, wat de baarmoeder opent, zal heilig voor de Heer zijn.
Heilig, apart gezet. En dat is natuurlijk met deze zoon natuurlijk wel heel in het bijzonder. De heilige, de apart gezette, die unieke zoon van God.
God de zoon die mens werd. Hij is heilig voor de Heer. En om een offer te brengen volgens wat gezegd is in de wet van de Heer, een paar tortelduiven of twee jongeduiven.
En nu is het zo belangrijk om de context van de Bijbel te lezen. Het is altijd belangrijk om de context sowieso van een tekst te bekijken. Wat zegt de context? Maar om de context van de hele Bijbel te zien.
En daarom hebben we Leviticus 12 gelezen. Want wat werd er in Leviticus 12 gezegd? Wat moest er gebracht worden voor een offer? Een offer. Ja?
Een lam. Een lam en een dijf. Maar hier staat om een paar tortelduiven of twee jongeduiven te brengen. En als je dat oude testament niet leest, dan denk je van nou dit was de normaalste zaak van de wereld.
Zo moest het gaan. Maar het was niet normaal. Want Leviticus schrijft, er moet een lam gebracht worden en een dijf. Maar als je niet voldoende middelen had, mocht je twee duiven brengen.
En dat betekent dat Jozef en Maria natuurlijk niet voldoende middelen hadden om een lam te kopen. En dat betekent dus dat 41 dagen na de geboorte van de heer Jezus, de wijzen uit het oosten nog niet geweest waren.
Want die brachten goud hier ook in mirren. En als die geweest waren, was die geld zat gehad om een lam te kopen. Maar ze konden dat lam niet kopen. Want in feite, zij waren misschien niet arm, maar wel armlastig.
Ze waren niet in staat om een lam te kopen. En wat is dan een geweldig wonder. Dat God de Zoon, waarvan Paulus in de Korintherbrief zegt, hij is om u en te veel arm geworden.
Hoewel hij rijk was. Dat hij in een arm gezin geboren is. En dat dat hier tot uitdrukking komt in feit dat in plaats van een lam er voor hem twee duiven worden geofferd.
Aan de andere kant, er had een lam geofferd moeten worden. Maar waar is nou dat lam? Waar is dat lam? En dan moet ik denken aan die Jitzak, die met zijn vader de berg oploopt, Moria.
En dan, hij draagt het hout. En zijn vader draagt het vuur en het mes. En dan zegt Jitzak tegen zijn vader, vader, wij hebben alles, maar waar is het lam?
En dan zegt zijn vader, profetisch, ja, ik ben zal zichzelf in een lam voorzien, mijn zoon. En dat is hier. In de tempel, in de tempel wordt daar dan een kind binnengebracht en dat is het lam.
Hij offert geen lam, of zijn ouders offeren geen lam, maar hij is het lam. Hij is het lam van God dat de zonde de wereld wegneemt. En hij is degene waar we komende weken weer bij stil mogen staan dat hij zijn leven gegeven heeft.
Voor onze zonde en schuld. Als het lam van God hing hij daar aan het kruis van Golgotha. Er was een man in Jeruzalem van wie de naam Simeon was.
Simeon, een bekende naam in de Bijbel, die kom je al heel snel in Genesis tegen. In de geschiedenis met Lea, het is de tweede zoon van Jacob en Lea. En die ontvangt de naam Simeon.
En Simeon betekent God hoort. Daar vind je het Shema Israël in. Shema Israël Adonai Eloheinu Adonai Echad.
Horen. Deze man heeft de naam Horen, maar hij hoorde ook heel erg goed. Hij was niet hardhoorend of slechthorend.
Maar hij was ook niet Oost-Indisch doof. Hij was iemand die niet alleen de naam droeg met betrekking tot horen. Maar hij hoorde ook heel erg goed. Hij was rechtvaardig en God vrezen dat we zeggen.
Hij leefde volgens de wet. Hij hield zich aan de wet. En hij verwachtte de vertroosting van Israël. Het was een man die leefde in verwachting. Waarschijnlijk is hij niet jong geweest.
Hij is een oude man geweest. We lezen geen leeftijd van hem. Maar we mogen aannemen dat het een oude man was. Maar hij leefde in de verwachting van de vertroosting van Israël.
En de vertroosting van Israël moet je natuurlijk naar Jezaja 40 waar staan. Troost, troost mijn volk. Zeg dat haar lijdenstijd voorbij is. Dat haar zonden verzoend zijn. Dat wacht nog steeds op de toekomst.
Maar hij leefde in die verwachting. Leven wij ook in de verwachting? Leven wij in de verwachting van de komst van de Heer Jezus? Want dat is uiteindelijk waar het om gaat.
Hier lezen we over. Hij verwachtte de vertroosting van Israël. We hebben aan het eind van het stuk wat we samen lazen. Sprak Hannah over de Heer Jezus tot allen die de vertroosting van Jeruzalem verwachten.
Mijn vertaling zegt de verlossing in Jeruzalem. Maar je mag ook lezen de verlossing van Jeruzalem. En aan het eind van het leven van de Heer Jezus.
Als hij gestorven is en hij begraven wordt. Dan wordt Jozef van Arimathea genoemd. En daar staat van en hij verwachtte het koninkrijk. Dus de verwachte vertroosting van Israël.
De verlossing van Jeruzalem. En het koninkrijk. En al deze drie zaken hebben natuurlijk te maken met dat kind wat hier binnengebracht wordt. Want hij is degene die uiteindelijk die vertroosting van Israël brengt.
Hij is degene die de verlossing van Jeruzalem tot stand brengt. En hij is degene die het koninkrijk opricht. En wat geweldig dat wij in de verwachting mogen leven. In deze donkere duistere tijd.
Toen Simeon daar in de tempel kwam. In zijn tijd was het ook een hele donkere tijd. De Romeinen heersten over met keiharde hand over het Joodse volk.
En wat dat betreft was er naar de mens gesproken geen hoop. Maar God bracht hoop. En die hoop wordt nu daar binnengebracht in de tempel.
Hij kon dus inderdaad heel goed horen. Want hem was door de heilige geest een goddelijke openbaring gegeven. Dat hij de dood niet zien zou. Voordat hij de gezalfde van ik ben zou zien.
Hij zou de Messias zien. Dat moet toch wat bijzonders geweest zijn. Dat hij dat gehoord heeft. Stel je voor dat je die zekerheid krijgt. Van nou ja. Jij blijft leven totdat de heer Jezus komt.
Dan is het iedere dag dat je denkt. Gaat dat vandaag gebeuren? Gaat dat vandaag gebeuren? Ga ik hem vandaag zien? Wat zou dat geweldig zijn? Maar uiteindelijk. Inderdaad.
Hij leefde in die verwachting. En hij had dus inderdaad goed geluisterd. En hij bleef goed luisteren. Want hij kwam door de geest in de tempel staat er.
Het was de geest die hem leidde naar de tempel. Hij kwam precies op de goede dag. Op het goede moment in de tempel. Het was niet zo dat hij iedere dag naar de tempel ging.
En dan gaan we zitten wachten op een bankje. Van nou komen ze of komen ze niet. Nee. Hij kwam door de geest in de tempel. En toen zij het kind binnenbrachten. Het kind Jezus.
Om met hem te doen volgens de wet. Nam hij het in zijn armen. Hij ziet dat echtpaard binnenkomen. En hij weet ongetwijfeld door de heilige geest. Deze zijn het. Want misschien waren er wel meer mensen met kinderen.
Dat kan toch makkelijk. Maar die zijn het. Die moet je hebben. En hij stapt op ze af. En hij zal ongetwijfeld zijn armen uitgestoken hebben. Mag ik hem vasthouden?
Als een kindje net geboren is. Mag ik hem vasthouden? Sommige ouders vinden dat altijd een beetje link. Maar mag ik hem vasthouden? Heb jij dat al gedaan?
Heb jij de Heer Jezus al in je armen genomen? Zoveel hem aangenomen hebben. En die heeft hij macht gegeven kinderen van God te worden. Namelijk die in zijn naam geloven. Niet uit vlees. Nog uit bloed. Nog uit de wil van een man.
Maar uit God geboren zijn. Heb je de Heer Jezus al aangenomen? Niet zo van. Ik heb de Heer Jezus aangenomen. Want hij moet wel gegeven worden. Het is zo dat hij het uit de armen uitgerukt heeft.
Van Jozef of Maria. Maar ze hebben hem ongetwijfeld dat kind in de armen gelegd. Wat belangrijk. Dat is cruciaal. Dat je de Heer Jezus aangenomen hebt. Als je redder.
En als je verlosser. Hij neemt het in zijn armen. En dan looft hij God. En dan zegt hij. Nu laat uw Heer uw dienstknecht gaan. In vrede volgens uw woord.
Want mijn ogen hebben uw zaligheid gezien. Die u bereid hebt voor de ogen van alle volken. En licht om de heidenen te verlichten. En om uw volk Israël te verheerlijken. Hij neemt het in zijn arm.
En dan looft hij God. En dan zegt hij. Laat uw Heer uw dienstknecht gaan. Uw dienstknechten. Hij zegt. Heeren. Dat is een beetje apart in het Grieks. Want er staat hier despotes. Niet curios.
Bijna staat dat curios. Maar hier staat despotes. En despotes betekent eigenlijk. De baas. Zoals. Hij zegt er zo. Terecht. Uw dienstknecht. En u bent de baas.
U bent degene die mijn. Die mijn leven voor het zeggen heeft. Want zegt hij. Nu laat uw Heer uw dienstknecht gaan. Uw vrede volgens uw woord. Inderdaad. Want het begint natuurlijk bij dat horen van dat woord.
Het geloof is uit het horen. En het horen is door het woord van God. Zegt Paulus in de Romeinenbrief. En dat horen van dat woord is zo cruciaal. Zo ontzettend belangrijk. Wij zijn vandaag mensen van het visuele.
Alles zien. En natuurlijk bij dat zien hoort ook vaak wel geluid. Maar in de eerste plaats gaat het om het horen van het woord van God. Want is die Bijbel ontzettend belangrijk.
Dat die Bijbel ook gegeven wordt. Uitgedeeld wordt. Aan Jood. En niet Jood. Want inderdaad. Door het lezen van de Bijbel. Kan je tot geloof komen.
We laten ze vanochtend de app van de SDOK. En er was een vrouw in Iran. Die had een zoon. Ze kende de Heer niet. Ze waren natuurlijk moslims. En zij kende de Heer niet.
En haar zoon was gigantisch opstandig. Er was geen land mee te bezeilen. Ze was er naar psychologen mee geweest. En die wist ook geen oplossing. Toen kreeg ze van een christen vriendin. Kreeg ze een kinderbijbel.
En ze begon samen met die zoon die kinderbijbel te lezen. En ze kwamen altijd tot geloof in de Heer Jezus. Kijk dan. Er was de kinderbijbel met plaatjes natuurlijk. Maar goed. Door het woord.
Door het lezen van het woord kwam zij tot geloof. Wat geweldig. Dat had vandaag nog steeds gebeurd gelukkig. Dat God Bijbels gebruikt. En dan kan het ook anders.
Dat die Bijbel die door het Joodse volk aan ons gegeven is. En die mogen we zelfs ook vandaag aan Joden teruggeven. Zoals je broeder en zuster daar onder orthodoxe Joden hebben gewerkt. En dat zelfs onder de orthodoxe Joden er openheid is om een Bijbel te ontvangen.
En te horen over de Messias. Hij zegt nu laat uw Heer uw dienst kunnen gaan in vrede volgens uw woord. Want God had dat natuurlijk gezegd. Door de Heilige Geest was hem geopenbaard.
Dat hij de Messias zou zien voordat hij zou sterven. Nu laat gij Heer uw dienst kunnen gaan volgens uw woord. Want mijn ogen hebben uw zaligheid gezien. Kijk en dan kan je sterven.
Dan kan je in vrede sterven. Als je ogen Gods zaligheid, Gods heil hebben gezien. En dat heil is een persoon. Het is niet iets. Maar iemand.
En dan moet ik denken aan een man die ongeveer 1500 jaar voor deze geschiedenis op zijn sterfbed lag. En er stonden 12 mannen om hem heen. En die zegent die zoon en dan komt hij bij Dan.
En daarna Dan. Dan zegt hij. Op uw heil. Op uw zaligheid wacht ik o heren. En Simeon ongeveer 1500 jaar later.
Hij mag dat heil zien. Dat is bijzonder. Jacob leefde al in die verwachting. Op uw heil. Op uw Yeshua. Staat gewoon in het Hebraeus. Op uw Yeshua wacht ik o heren.
En Simeon zegt. Ik heb uw Yeshua gezien. En nu kan ik sterven. Nu kan ik in vrede gaan. Nu laat gij Heer uw dienstknecht gaan in vrede.
Volgens uw woord. Want mijn ogen. Dat is het. Want. Want mijn ogen hebben uw zaligheid gezien. Die u bereikt het voor de ogen van alle volken. Wat een genade.
Dat heil is voor alle volken. Hij is gekomen tot een licht. Voor de volken. En om uw volk Israël te verheerlijken. Het is opmerkelijk hè.
Dat hier de volken eerst genoemd worden. En dan pas Israël. Natuurlijk. Hij is in de eerste plaats voor Israël gekomen. Zou je zeggen. Hij is Jood. Kwam onder de Joden. Is voor het Joodse volk die weg gegaan.
Maar uiteindelijk natuurlijk. Niet alleen voor de Joden. Maar voor de hele wereld. Maar opmerkelijk dat hier. Een licht om de heidenen te verlichten. En uw volk Israël te verheerlijken. En dat is eigenlijk ook de volgorde volgens de schrift.
Want door de afwijzing als volk. Van de Messias. Door het Joodse volk. Is het licht naar de heidenen gegaan. En straks.
komt Israël als volk tot geloof. Om de heidenen te verlichten en uw volk Israël te verheerlijken. Want uiteindelijk door de Messias zal Israël de plek krijgen die God bedoeld heeft.
Het volk boven de volken. En dat gebeurt pas als Israël als volk, het overblijfsel van Israël als volk tot geloof komt. Daar staan de profetieën nou bol van, maar wel heel veel wordt dat verteld.
En Jozef en zijn moeder verwonderen zich over wat er om gezegd werd. En Simeon zegende hen en die zegt, zie dit kind is bestemd tot val en opstanding van velen in Israël.
Tot een teken dat tegensproken zou worden. In mijn vertaling staat er dit en dan kind, dan schuim gedrukt. Dus dat staat niet in de grondtekst. Letkelijk staat er eigenlijk deze. Deze is gesteld tot val en opstanding.
Dat woord hier deze is heel belangrijk in het Nieuwe Testament. Deze is de Zoon van God. Wie is toch deze dat de wind en de zee hem gehoorzaam zijn?
Wie is deze dat hij zonden vergeeft? Ja, deze is het. Hij is het. Die geweldige redder. Zoon van God. Mens geworden. Die kwam om zijn leven te geven.
Deze is gesteld tot een val en opstanding van velen in Israël. Wat daar precies mee bedoeld wordt, dat weet ik niet helemaal zeker, maar ik denk dat val te maken heeft met ongeloof.
En opstanding met geloof. En tot velen van in Israël was hij tot een val. Want veel geloofden hem niet in. Er waren duizenden mensen die hem volgden.
Maar wat bleef er van over? In handelingen hoofdstuk 1, 2 wordt gesproken over ruim 100 mensen. Natuurlijk, er zullen er ongetwijfeld meer geweest zijn, maar...
Hij is tot vervelend tot een val. Maar ook tot een opstanding. Want als je inderdaad het gelooft, dan ontvang je dat nieuwe leven. En door uw eigen ziel zal een zwaard gaan.
Een val en opstanding en tot een teken dat tegengesproken zal worden. En dat zie je juist ook gebeuren in het boek Handelingen. Als de Heilige Geest is uitgestort en de apostelen het evangelie verkondigen, in feite de Messias verkondigen...
en in Jezus de opstanding verkondigen... dan lees je iedere keer opnieuw dat vanuit de leiding van het volk... vanuit fariseeën, schriftgeleed, sadduzee in het bijzonder... dat dan ze worden aangepakt op het feit dat ze in Jezus de opstanding verkondigen.
En die opstanding is cruciaal. Je kunt honderd keer geloven dat Jezus Christus voor jou zonde gestorven is... maar als je niet gelooft dat hij opgestaan is uit de doden, dan ben je niet behouden.
Dat durf ik te stellen op grond van de Bijbel. Paulus zegt in de Romeinenbrief... Indien je met uw hart gelooft dat Jezus de Heer is... en indien je met uw mond beleidt Jezus de Heer...
en met uw hart gelooft dat God hem uit de doden heeft opgewekt... dan zult u zalig worden. Die dood en opstanding zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Maar die opstanding is in de tijd van de Heer Jezus voor de vrijzinnigen van hun tijd...
een groot probleem en tot op de dag van vandaag is die opstanding een probleem. Kijk, wij kunnen ons als mensen indenken dat daar de Heer Jezus aan een kruis gehangen heeft. Dan kan je visueel dat indenken.
Maar dat er dan een leeg graf is waar een lijk in gelegen heeft. Maar dat dat lijk is opgestaan in een nieuwe hoedanigheid. Dat gaat ons verstand ver te boven.
Dat kunnen wij niet begrijpen. Maar we moeten het wel geloven. Het gaat iedere keer opnieuw, lees je ook, door het hele boek Handelingen heen... dat die opstanding het grote probleem is.
En dat is tot op de dag van vandaag. Ook als we zo meteen... Goede vrijdag. Oké, goede vrijdag. Ja, dat kunnen we ons indenken. Maar opstanding. Pasen. Een leeg graf.
Een Heer Jezus opgestaan in een nieuw lichaam. In een nieuwe materie. Een materie waarin hij kan eten en kan drinken. Waarin hij kan aanwezig zijn.
Je kunt hem zien. Je kunt hem tasten. Raak me maar aan. Voel maar. Zo'n lichaam krijgen wij ook. Zo'n soort lichaam. Een nieuwe materie.
God de schepper van alle materie. Wat wij nu om ons heen zien. Dit komt allemaal bij hem vandaan. Alles is door hem ontstaan. Hij is een schepper.
In het begin was het woord. En het woord was bij God. En het woord was God. En alle dingen zijn door het woord geworden. En zonder dit is geen ding geworden dat geworden is. Zegt de NBG vertaling zo mooi.
Hij zegt. Alle dingen zijn door het woord gemaakt. Ook mooi natuurlijk. Dat is ook waar. Maar geworden. Vind ik nog veel mooier.
Het is geworden. God sprak en het was er. En hij gebood en het stond er. En heel die schepping die wij nu mee te maken hebben. Die materie die hij gemaakt heeft.
Als er straks een nieuwe schepping zal zijn. Dan zal er ook materie zijn. We hebben het idee van. Daar is het allemaal geestelijk. Kan je allemaal door elkaar heen kijken. Geestelijk.
Er zal ook materie zijn. En er wordt gesproken over. Geboomte des levens. Vruchten. Water. Een stad. Met gouden poorten.
Met palenpoorten. En gouden straten. Allemaal materie. Want God is de God van de materie. God. Want als er geen materie was. Dan hadden we helemaal niks. Dan kon we elkaar niet zien. Maar God is zo geweldig.
Dat zelfs de zoon. Werd materie. Voordat hij ging scheppen. Hij noem een gedaante aan. En die gedaante. Die zie je onder andere in Ezekiel. In Ezekiel 1.
En ik zag iets. Vanaf zelenden naar boven. En van zelenden naar beneden. Iets als vuur. Daniel. De zoon des mensen. En degene die op de troon zit.
Wat geweldig. Die God. Hij is degene die de God van de opstanding is. Van het nieuwe leven. Van de nieuwe materie. Van dat geweldige.
Wat voor ons is weggelegd door de Heer Jezus. Ook door uw eigen ziel zal een zwaard gaan. Ja dat is natuurlijk. Die tijd. Of die momenten. Dat Maria daar onderaan dat kruis gestaan heeft.
Of bij het kruis gestaan heeft. Want misschien was het kruis helemaal niet zo hoog hoor. Wij denken dat het kruis heel hoog is. Maar het kruis was misschien maar zo hoog. Maar in ieder geval.
Zij stond daar en daar hing haar zoon. Ik vraag me toch af hoe dat voor haar en voor Jozef geweest moet zijn. Dat ze daar met dat kind die tempel binnenkomt. Ze dragen de schepper in hun armen.
Als je daar eens over nadenkt. En dat die schepper later timmerman wordt. Die misschien wel bij mensen thuis geweest is om de kozijn op te meten. Of een deur op te meten. Al die tijd heeft hij gewerkt.
Als mens. En hij is degene die uiteindelijk dan daar die weg van het lijden kiest. Uit liefde voor jou, voor mij, voor deze wereld.
En er was ook nog een Anna. Een profetes. Vind ik ook zo bijzonder. Een profetes. Daar lees je niet zo veel over in de Bijbel. Maar ze was een profetes. Ze was dus bezig met het woord van God. En ze was al, nou ja, ongeveer zestig jaar weduwe.
Ze was maar, na een meisjesjaar had ze zeven jaar met haar man geleefd. Ze was een weduwe van ongeveer 84. Die de tempel niet verliet. Met vasten en bidden God een dag en nacht diende. Dat was haar bediening.
Toen ze weduwe werd, dacht ze niet van nou, ik ga maar weer aan het werk. Of ik ga maar achter de granium zitten. Nee. Ze ging naar de tempel. En ze was constant bezig daar met vasten en bidden.
Wat is dat belangrijk? Vasten en bidden. Ja, vasten kan je misschien wel verschillende inzicht over hebben zo meteen. Op vandaag geloof ik begint de ramadan. En ja, we hebben nog wat moslims bij ons ook in de buurt wonen.
Maar in ieder geval is ook de televisie natuurlijk uitgebreid. En ik las in de krant dat ook toch wel aardig wat niet moslims zijn die ook ramadan houden. Dan denk ik van nou, dat vind ik wel een beetje veegteken.
Want als je ramadan gaat houden, ja dan stellen je je toch onder de leiding van de islam. Maar goed, in ieder geval, zei bad. En hoe belangrijk is gebed? In Leiden is er een gemeente die bestaat 100 jaar.
De gemeente van Theo Dikkens. Ik weet niet of sommigen jullie misschien nog wel kennen. Die bedoelde Theo Dikkens. En vorig jaar bestonden ze 100 jaar. Daar hebben ze een boek uitgegeven. En daar las ik in dat boek van hoe die gemeente ontstaan is daar.
Dat is in de tijd van de opwekking. De opwekking in Wales. En uiteindelijk in Wemeldingen. En in Groningen ergens. En dat er in Leiden waren twee hele kleine groepjes van zusters die waren aan het bidden.
En daardoor is eigenlijk die gemeente, daardoor is God op een bijzondere manier aan het werk gegaan. Hoe belangrijk is gebed? Zusters, hoe belangrijk is bidden? Hoe belangrijk zijn jullie? En zij bleef daar in die tempel.
En dan komt ze erbij staan en dan beleidt ze ook eveneens de heren. Dat is een openbare geloofbeleidenis. Ze beleedt de heren. En ze sprak over hem tot allen die de verlossing van Jeruzalem verwachten.
Dus ze beleedde heren. En ze sprak erover met iedereen. Ja, met een bepaalde groep hoor. Met allen die de verlossing van Jeruzalem verwachten. Dat waren de gelovigen. Dat was het overblijfsel.
Ze sprak erover. Doen wij dat ook? Spreken wij over de Heer Jezus met allen die de verlossing verwachten. Ja, en ik hoop dat we het nog iets verder uitbreiden tot degene die de verlossing nog niet verwachten.
Die helemaal niks met God hebben. Want ook zij moeten van hem horen. Tot redding en tot verlossing. En toen ze alles volbracht hadden wat volgens de wet van de Heer gedaan moest worden, keerden ze terug naar Galileë, naar hun stad Nazareth.
Hé! Waar zijn nou die wijzen geweest? Ja, die wijzen die zijn gekomen tussen vers 39 en vers 40.
Er staat ook nergens in de Bijbel dat die wijzen in Bethlehem geweest zijn. Ze werden weer naar Bethlehem gestuurd, maar er staat nergens dat ze in Bethlehem geweest zijn. Er staat toen ze in het paleis uitkwamen, zagen ze de ster die ze in het oosten gezien hadden.
En die ging hun voor en bleef staan boven de plaats waar het kind was. Nou, daar mag je voor jezelf wel eens over nadenken. Waar ze dan werkelijk geweest zijn. Maar in ieder geval 41 dagen na de geboorte van de Heer Jezus waren ze nog niet geweest.
Terwijl de traditie ons allerlei mooie verhalen schildert over die wijzen. Laat ons houden wat de Bijbel zegt. En hij is degene die gekomen is voor ons, voor jou, voor mij, voor deze wereld, voor het volk Israël.
En voor ieder die hem vandaag wil aanvaren als redder en verlosser. Geprezen zijn zijn naam. Amen. ***