Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ik heb een mooi dingetje meegenomen. Dit is dik 2000 jaar oud.!
Jezus, zeg maar. En nog een paar honderd jaar daarna. Hoe werkt dat dan? Nou, met deze kant. Zeg maar, het dartpuntje.
Daarmee schrijf je. In een soort boekje waar dan was in zit. In licht. Dus je kerft, zeg maar, in die was kerf je je lettertjes.
En stel nou het gaat fout. Dat zal altijd wel gebeuren. Dan zit er aan de achterkant een gummetje. Kun je zo mee uitvegen. En dan kun je weer opnieuw beginnen.
En waarom heb ik dit meegenomen? Nou, omdat ik stoer wil doen natuurlijk met mijn spulletjes. Ook omdat dit eruit ziet alsof het gisteren ergens door iemand gemaakt is.
Als je het straks even wil bekijken, dan kan dat zonder problemen hoor. Kan wel wat hebben. Maar ook omdat het voorkomt in een verhaal wat ik aan ga halen vandaag. En dat wist u misschien nog niet.
Dus dan weet u nu wat nieuws. Ja, de stilus. Hij komt zo terug. Oh ja, sommige mensen hebben zo'n ding ook bij hun iPad.
Zeg maar, dat heet een stilus omdat deze eerst een stilus heette. Weet je wat ook weer? Ik hoor het allemaal moeilijke dingen.
Oké, kom goed. Laat ik goed beginnen. Lieve broers en zussen in de Heer. Malachi. Malachi. Malachi. Malachi. Is de naam van de twaalfde van de zogenoemde kleine profeten.
En de naam van het laatste boek van het oude testament. En als wij vroegen op zaterdag aan mijn moeder wat eten we.
Dan zei ze het laatste woord van het oude testament. En dat vindt u niet meer in uw bijbel denk ik. Maar in de Statenvertaling staat dat ik u met de ban sla.
Dus sla aten we op zaterdag traditionele zin. Heb je niks aan maag. Malachi betekent mijn bode.
Mijn bode. Je kan ook vertalen met mijn engel. We weten verder niks van Malachi. Helemaal niks.
We zien in de brief alleen wat aanwijzingen. In welke tijd hij ongeveer leefde. En profiteerde. Nou dat is de tijd die we de Persische periode noemen.
Nog preciezer ergens tussen. 475 en 450. Voor Christus. Dat was een tijd waarin het volk Israël teruggekomen was van de ballingschap.
De tempel herbouwd had. En nu het beloofde land weer een beetje aan het inrichten was. En je zou denken het volk zou nou wel dankbaar zijn.
Voor de bevrijding uit de ballingschap. En ze zullen nu toch wel gaan leven zoals God dat wil. Helaas niks is minder waar.
Malachi legt uit naam van God de vinger maar liefst zes keer op de zere plek. Er werd vanmorgen gebeden. Of mijn prediking mocht vertroosten.
En wellicht vermanen. Nou vermanen gaat het zeker doen. Vertroosten hoop ik ook een beetje. Want ja ik ga altijd gewoon uit van wat er in de Bijbel staat.
En in de Bijbel staat hier een vermanend stukje dus. Maar we zullen zien. Zes keer doet hij dat in een soort gesprekken met God. Je zou het modern discussies met God kunnen noemen.
Het zijn wel vurige gesprekken. En God zegt door de mond van Malachi.
Hij geeft aan waar het volk het fout doet. En hoe ze zich moeten bekeren. Nou in het eerste gedeelte van deze preek wil ik deze zes zaken even met jullie doorlopen.
Dus als je Malachi bij de hand hebt. Het is maar een heel kort boekje. Dan is het handig om het erbij te houden. Dan kunnen we zo even wat behandelen.
Ik wil die zes zaken even met jullie doorlopen. En bij elk probleem en oplossing ook een toepassing maken. Naar ons huidige leven als christen. Dus wees ook niet bang. Het wordt niet alleen maar uitleg.
Het is ook heel praktisch toepasbaar. In het tweede deel van de preek zal ik wat meer ingaan op de laatste zes versen van het Bijbelboek. Want daar is een duidelijke link met het Nieuwe Testament.
Vooral met de lofzang van Zacharias. Maar dit later. Met die laatste zes versen van Malachi is trouwens iets geks aan de hand.
In sommige vertalingen is dat een apart vierde hoofdstuk. En in andere vertalingen zoals de NBV waaruit ik vandaag lees.
telt het derde hoofdstuk gewoon door. Ik zie al wat verwarring optreden. Komt helemaal goed. Misschien is dat verwarrend.
Maar geen paniek. Gewoon even doortellen. Dan kom je er wel uit. Ik vind het mooiste aan die zes twistgesprekken zoals ze ook wel eens genoemd worden. Dat God elk gesprek positief begint.
Met een van zijn positieve fundamentele eigenschappen. Bijvoorbeeld bij de eerste. God heeft zijn volk lief. Hoofdstuk 1 vers 2.
Ik heb jullie lief. Zegt de Heer. Nou laten we daar eens even bij stilstaan. God heeft de zijnen lief.
Wat heerlijk dat dat er zo staat. Zo direct. Dat het eerste gesprek. Van wat toch een behoorlijke ruzie soms lijkt. Dat dat zo.
Ja. Zo heerlijk positief begint. Dat alles gebaseerd is. Gebouwd is op het fundament van Gods liefde. Ik moet er niet bij zeggen.
Ook Gods verkiezende liefde. Wat de Israëlieten ook deden. Hoe ze soms God op het hart trapten. God had en heeft hen onvoorwaardelijk lief.
Het antwoord van het volk is. Ja. Ik zeg het maar gewoon erg ondankbaar. Waaruit blijkt die liefde dan? God laat vervolgens zien hoe zijn liefde voor dit volk en zijn haat jegens het volk van Edom.
De aardsvijand van dat volk. Letterlijk te zien is in het landschap. Nou ben ik nog niet zo lang geleden daar geweest.
Zowel in Jordanië waar vroeger het volk Edom woonde. Als in Israël. De ellende was toen nog niet begonnen.
Dus dat scheelt wat. Maar dat is ook letterlijk te zien in het landschap. Het is een kale woestenij. Als je in het land van Edom bent. En ja.
Heerlijk. Groen. En zelfs midden in de zomer. Is het land Israël.
Het beloofde land. Het land van melk en honing. Dus. Israël wordt opnieuw opgebouwd. In deze tijd. En Edom ligt er woest.
En verlaten bij. En in vers 5. Wordt het uitgeroepen. De Heer toont zijn grootheid. Tot over de grenzen. Van Israël.
Nou het is niet moeilijk. Dit toe te passen. Op de dag van vandaag. God heeft zijn volk. Nog steeds. Innig. Lief. Dat is nu ook nog best wel eens.
Moeilijk. Voor God. En voor ons. Er zijn allerlei situaties. Waarin wij denken. Het is moeilijk.
Om. Voor het volk van God. Op te blijven komen. Het lijkt wel. Of de hele wereld. Tegen. Israël is.
Op dit moment. En. En. Je komt heel veel mensen tegen. Die. Onvoorwaardelijk. Voor de. Tegenstander kiezen. Over beide is wel wat te zeggen.
En ik snap dat ik me hier in een. In een. In een. Hoe noem je dat? Een. Mierenest. Een. Wespennest. Dank je. Wespennest. Steek. Je kan merken dat ik dit.
Dat dit niet in mijn tekst staat. Maar dat ik dit. Ter plekke. Zeg. Ehm. Maar ja. Voor iemand die. Thuis is in de Bijbel.
Kan dit toch geen verrassing zijn. Er komen nog zeker. Twee. Van dergelijke oorlogen. Als je openbaring leest. Als je Jezaja leest. De.
Je. Heel de wereld. Is tegen Israël. En dat kun je niet los zien. Van het feit. Dat Israël Gods volk is.
Gods uitverkoren volk. Dan heb je het altijd gedaan. In de ogen. Van andere volken. En. Ja. Wij vertrouwen toch op een trouwe God.
Ja. Natuurlijk zijn er verschrikkelijke dingen gebeurd. Ook verschrikkelijke dingen. Dan bij de kanten. Dat wil ik. Dat wil ik ook helemaal niet. Niet. Verzwijgen.
Maar. Ja. Ons hart moet toch bij Israël liggen. Het is Gods volk. Blijf ook bidden.
Voor je vijanden. Want dat. Daartoe roept Jezus ons ook op. En dat moet ook. Maar. Laat wel in deze steeds verwarmdere.
En moeilijkere wereld. Duidelijk blijken aan wiens kantje staat. Onze vijanden. Zijn meer geestelijk.
Van aard. Wij die. De verschijning van de Heer Jezus hebben liefgehaald. Wij mogen ons. Door hem ook. Geliefde kinderen van God. Weten. En.
Ja. Die vijanden zijn dan wel. Meer geestelijk. Van aard. Maar daarom niet minder gevaarlijk. God zegent zijn uitverkorenen. En is verbolgen.
Over. De vijanden. De tweede discussie begint in 1 vers 6. Met het helft feit dat God onze vader en onze heer is.
En dat met name de priesters zijn naam minachten. Hoe dan? Vraagt het volk. Nou door gebrekkige offers te brengen.
De offers die de mensen brachten. Dat hoorde het beste van het beste van hun veestapel te zijn. Maar wat ze nu brachten was een aanfluiting.
Ze kwamen aan met een blind offerdier. En ze zeiden. Wat geeft dat nou? Of ze kwamen met een kreupel of ziek offerdier. En zeiden dat geeft toch niks. Het is toch maar een offer.
Het is zo herkenbaar. Wij offeren geen dieren meer. Maar onze offers zijn vaak een heel klein stukje van onze luxe. Van onze tijd.
God verdient het allerbeste. Ik neem deze waarschuwing van de heer ook persoonlijk. De ambtsdragers van die tijd kregen er terecht van langs.
Omdat ze het niet zo nauw namen met de regels van de heer. Wij worden ook nu geacht ons ambt getrouw uit te oefenen.
Met het oog op de wil van God. Ik heb laatst gezegd. Ik heb laatst het woord gehoorzaamheid laten vallen. In een preek.
Wat er dan los komt. Vooral onder jonge mensen. Gehoorzaamheid. Ik ben toch geen slaafje ofzo. Gehoorzaamheid.
Harm kom op. Een hond heb een baas. Ja. Dat soort dingen. Serieus. De mensen die nu. Ja.
Die het straks voor te zeggen gaan hebben in dit land. De jeugd van nu. Die heeft geen idee bij gehoorzaamheid. Geen idee. Geen flauwe notie.
Sterker nog. Het is iets wat ze enorm tegen de borst stuit. Als je het lief vraagt willen ze wat voor je doen. Maar als je zegt ga nu dit en dat doen. Ja. Doe het zelf. Terwijl.
Ja. Ik wil niet moeilijk doen ofzo. Of ouderwets. Of te Johan de Hiddrich. Maar. Gehoorzaamheid. Dat wordt toch van ons verwacht aan de Heer.
Ik durf wel te zeggen. Blinde gehoorzaamheid. Als we het zelf ook niet snappen. Toch gehoorzaam zijn. Ik merk aan de blikken dat dat.
Op de een of andere manier ook voor ons. Wat de iets oudere generatie nog wel eens een heikel punt kan zijn. Het is.
Ja. Het is ook best moeilijk. Dat snap ik wel. Maar. Het is wel. Gewoon. Ja. Van belang. Nou ja. Gewoon van belang.
Wat zeg ik toch allemaal vanmorgen. Het is noodzakelijk. Kijk. Je kan het het beste vergelijken met. Een goede relatie tussen vader en zoon. Ja.
Sorry zusters. Ik laat de dochters even buiten. De vergelijkingen zijn meestal. Vader. Zoon. Die zoon. Die doet iets. Voor zijn vader. Klusje.
Noem maar wat. Ja. Waarom doet hij dat? Omdat hij daartoe. Ja. Opgeroepen wordt door zijn vader. Omdat zijn vader zegt. Ga jij dat eens even doen. Nou. Het is het beste.
Als hij dat. Uit liefde doet. Toch? Dat is de bedoeling. Zo hoort het te werken. En. Ja. Hoe vaker je het moet vragen.
Hoe minder dat als liefdedienst overkomt. En hoe meer het een beetje een moedje is. Nou. Zo werkt het ook met de heer. De heer hoeft. Hoeft toch aan ons niet drie keer te vragen.
Wat wij moeten gaan doen. Eén keer is toch ruim voldoende. Als je je aangesproken voelt. In het woord. Vandaag. Of vorige week. Of volgende week.
Of ergens gedurende de week. Tijdens een bijbelstudie. Of. Wat dan ook. Als je je aangesproken voelt. Ga er direct mee aan de slag. Dat wil ik maar even zeggen. Laat dat niet.
Zo van. Ach dat komt later wel. Nee. Ga er direct mee aan de slag. Dus als de heer je iets duidelijk maakt. Doe er dan wat mee. In gehoorzaamheid.
Ik zeg het nog een keer. In gehoorzaamheid. Want gehoorzaamheid. Het is een schaarsgoed geworden. En het is zo fundamenteel voor ons christen zijn.
Je ambtgetrouw uitoefenen. Ik ben er niet eens op gang. Komt goed. Het begin van het volgende gesprek.
2 vers 10. God is onze vader en schepper. Heerlijk om dat weer even zo te bevestigen. En het is goed om bij alles wat je doet te beseffen.
Dat je het alleen maar kan doen. Doordat God je geschapen heeft. Hij is je oorsprong. En begin. De Israëliten scheiden van hun eigen vrouwen.
En trouwden met buitenlandse heidense vrouwen. Dat zou op zich nog niet het ergste zijn. Waar het niet dat die buitenlandse heidense vrouwen.
Andere goden. Afgoden. Vereerden. Iets dat God al vanaf het begin heeft vervoeid. Het volk moest zuiver blijven.
Nou deze is qua toepassing een inkoppertje. Ik hoef u niet te vertellen hoe slecht wij omgaan met het heilige verbond van het huwelijk.
Ongehuwd samenwonen. Samenwonen. Scheiden en hertrouwen. Ontrouw in het huwelijk. Huwelijken tussen vrouwen onderling.
En mannen onderling. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik roep u allen op het huwelijk in ere te houden. Want wat ik net zei.
Een heilig verbond. Een apart gezette set van afspraken. Over hoe wij met elkaar omgaan. Dat is niet zomaar wat.
Vooral als je in de kerk getrouwd bent. Drie keer nadenken. Ik snap het is zo moeilijk. Het is zo moeilijk om een huwelijk goed in stand te houden.
Misschien een van de redenen dat ik nooit getrouwd ben. Maar het is wel een... Het is zo'n spiegel van de verhouding tussen God en ons.
Hoe wij met elkaar als man en vrouw omgaan. Besef dat. Dat is... Het is...
Ja... Ik merk dat ik zoveel dingen voor jullie voeten gooi. Die allemaal een aparte preek zouden kunnen zijn.
Dat ik leg het maar even bij jullie neer. En jullie kunnen er van de week verder mee aan de slag. Ja? Voor zover het... Ja, pak er gewoon één uit die je aanspreekt. En behandel die verder door.
Dat is stof zat. De vierde discussie. Twee vers 17. God is de God van gerechtigheid. Daar wordt door het volk aan getwijfeld.
Iedereen doet maar gewoon wat hij zin in heeft. God straft hen niet. Nou, als je dat wilt... Kun je het krijgen. God kondigt de dag des Heren aan.
Die dag is voor de mensen die God trouw zijn gebleven... een vreugdevolle en blijde dag. Maar voor hen die hem niet trouw waren...
brengt die dag ontzagwekkend oordeel. Het volk was eerder al teleurgesteld. Ze dachten dat al die beloften...
van een vrede rijk waarin gerechtigheid heerst... nu nou ze uit de ballingschap waren gekomen... direct werkelijkheid zouden worden.
En het duurde maar. God geeft aan dat ze geduldig moeten zijn. Hij zal zijn geloften gestam doen... maar nu is het de tijd nog niet.
Straks dan zal zijn zoon komen... en sterven voor de zonden van het volk. Hij zal opstaan uit de dood... en opvaren naar de hemel. En als hij weer terugkomt... zal hij heersen over dat koninkrijk.
Boodschap aan ons. Wees geduldig. En troost je... wat voor ons ligt... is oneindig veel mooier...
dan wat achter ons ligt. Laat dat het thema van ons leven zijn. Wat voor ons ligt... is oneindig veel mooier...
dan wat achter ons ligt. Vijfde twistgesprek. Drie vers zes. God verandert niet. Met andere woorden...
God is trouw. De Israëlieten bedrogen de Heer. Ze worden een beetje cynisch... nakomelingen van Jacob genoemd. En Jacob betekent bedrieger...
hielenlichter. Ze bestalen God. Ze droegen hun tienden niet meer af... aan de Heer. God belooft dat als ze dat wel gaan doen...
dat hij zegen... in overvloed zal schenken. Nou, hier hebben we als reddingsark... prijs de Heer geen enkel probleem mee. We geven immers allemaal...
onze tienden aan deze gemeente. Wat zullen we rijk gezegend worden? De zesde en laatste dialoog... vanaf 3 vers 13...
is een soort van samenvatting... van het voorgaande... met als conclusie dat het hoog nodig is... dat de dag van de Heer... spoedig komt. Er wordt heel duidelijk...
verschil gemaakt tussen mensen... die ontzag voor de Heer hebben... die zijn naam hoogachten... en anderen die dat niet doen. Het is van doorslaggevend belang...
dat wij bij die eerste categorie horen. Heb ontzag voor de almachtige God. Weet wat vrezen des Heren is. Omarm zijn Zoon...
dan zal God je sparen... zoals je een kind spaart... dat je gehoorzaam is. Tot zover mijn samenvatting...
van de boodschap van Malachi. Nu de link... naar het Nieuwe Testament. Het was een heel vreemd... kraamfeest... dat Elisabeth en Zacharias hielden.
Niet alleen omdat Elisabeth... heel lang kinderloos gebleven was... en nu terwijl ze beiden... al op leeftijd waren... toch nog een zoon mochten krijgen... maar ook omdat Zacharias...
dit aangekondigd was... door de aartsengel Gabriel... terwijl hij dienst deed... in de tempel. Hij had moeite... om die boodschap... te geloven... en werd door de engel...
daarop stom gemaakt. Hij kon niet meer spreken. Dus de trotse vader... zat er maar stilletjes bij... op dit kraamfeest. Ik zeg telkens wel...
kraamfeest... dat is een beetje... een moderne term. Het was de achtste dag... na de geboorte... en de buren... en familie kwamen... om het jongetje...
te besnijden. En bij de besnijdenis... kreeg de jongen ook zijn naam... en ze wilden het natuurlijk... Zacharias noemen. Logisch. Hij is de stamhouder.
Het leek er een hele tijd op... dat het geslacht van Zacharias... uit zou sterven... omdat ze geen kinderen... konden krijgen. En u... moderne mensen... kunt zich... maar moeilijk voorstellen...
hoe dat kinderloos zijn... als een vloek... als een schande... werd gezien... in die tijd. God heeft je... verlaten.
Hij schenkt je... geen nageslacht. Er is straks niemand... om voor je te zorgen... als je... oud... en... ja... behoeftig wordt. Je hebt vast iets...
heel slechts gedaan... om deze straf... te verdienen. Zo keken ze daarnaar. En deze geboorte... terwijl de moeder... naar de mens gesproken... al lang niet meer...
in haar vruchtbare... jaren was... werd gezien... als een enorme zegen. Als een groot... wonder. En dan ook nog... een jongen. Nou...
het kon niet op. Natuurlijk gaat hij... naar zijn vader... Zacharias heten. Maar nee... zijn moeder zei... Johannes... zal hij heten. Dat had de engel...
immers gezegd... dat ze dat... moesten doen. Ah joh... er is toch niemand... in de familie... die zo heet... doe niet zo gek... dat kun je toch niet maken... Laten we het...
Zacharias zelf... maar eens even vragen. Maar ja... probleempje... hij kon nog steeds... niet praten. Dus hij gebaarde... dat hij het op wou schrijven... dat...
ja... zo'n... waarschijnlijk zo'n... zo'n... blokje met... van die was... en dan schreef hij erin... in... Johannes...
is... zijn... naam. Iedereen was verbaasd... maar toen gebeurde er nog een wonder... want Zacharias kon ineens...
weer spreken. En hij praatte niet alleen gewoon... maar hij begon zelfs te dichten... en te zingen. Vervuld met de Heilige Geest... zong hij...
wat wij later... de lofzang... van Zacharias zijn gaan noemen. U kunt meelezen... als u dat wilt... in Lukas 1... vanaf vers 68... en ik wil met u wel nemen...
wat meer vertellen... over deze profetie... want dat was het. Hij prijst de Heer... de God van Israël... dat hij zich om zijn volk... bekommerd heeft... en het verlost heeft.
Lukas 1...
vanaf vers 68... Daar prijst hij dan de Heer... de God van Israël... dat hij zich om zijn volk... bekommerd heeft... en het verlost heeft. Een reddende kracht...
heeft hij voor ons opgewekt... uit het huis... van David... zijn dienaar. David... die op zijn sterfbed... al had geprofiteerd...
dat er iemand uit zijn... nageslacht... zou opstaan... om het volk... te verlossen. In 2 Samuel 23 vers 4... dat hoeft u niet op te zoeken... en dat lees ik er even bij...
zegt hij over hem... Hij is als een stralende morgenzon... die na de regens opkomt... aan een wolkenloze hemel... en met zijn warmte... het jonge groen... doet opschieten.
En nadat Zacharias... vervolgens spreekt... over de trouw van God... in de geslachten... en het verbond... dat hij met Abraham... had gesloten... als u goed opgelet heeft... dan snapt u natuurlijk... waarom hij hier de nadruk legt...
op Gods trouw... in de geslachten... zijn geslacht gaat nu door... eindelijk blijkt die trouw van God... ook voor hen... voor hun geslacht...
op een moment... dat ze er al helemaal niet meer... op gerekend hadden. Lieve broers en zussen... herkennen jullie dat...
in je eigen geloofsleven? Er zijn soms momenten... dat we denken... waar blijft God nou? het gaat niet goed... het gaat niet goed... die zonde...
die ziekte... dat lijden... dat in ons leven gekomen is... het blijft maar... woekeren. Waarom grijpt hij niet in? Hoe lang moeten we nog... wachten?
Weet dan... God... trouw. Hij zal je niet... begeven... Hij zal je... niet... verlaten. Wees...
geduldig. Je kan op hem... vertrouwen. Je kan altijd... van hem... op aan. Hij zal je bevrijden... van je vijanden. Hij heeft zich...
in het verleden... zo vaak... laten verbidden. Het volk Israël... zo vaak... barmhartigheid... en genade getoond... dat wil hij ook doen... met jullie. Echt waar.
God... is trouw. En God... is een God... van wonderen. Hij laat zich niet... tegenhouden... door natuurwetten. En God... is vroeger...
nu... en tot in eeuwigheid... dezelfde. Dus ook nu... kun je aan hem vragen... om een wonder. Wij denken vaak... veel te gering... veel te klein...
over God. We beleiden... een almachtige God. Gelooft u dat... werkelijk? gelooft u dat...
werkelijk... dat wij een almachtige God... beleiden? Nadat Zacharias...
de trouw van God... in de geslachten... beleden heeft... gaat hij verder... met een citaat... uit de profeet... Malachi... waar we net ook... uit gelezen hebben. Hij zegt dat... Johannes zijn zoon...
voor de Heer... uit zal gaan... om de weg... voor hem gereed... te maken. Nou... het is niet zo gek... dat Zacharias juist... uit deze profeet... citeert... want de engel Gabriel...
had dat eerder... in ditzelfde hoofdstuk... ook al gedaan... toen hij hem verscheen... bij het reukofferaltaar. Vers 16 en 17... komen van... Malachi 3... vers 23...
en 24... als bode... zal Johannes... voor God uitgaan... met de geest... en de kracht... van Elia... om ouders... met hun kinderen... te verzoenen... en om zondags...
tot gerechtigheid... tot... zeg ik... tot rechtvaardigheid... te brengen. Met de geest... en de kracht... van Elia... dat is bijzonder.
Elia is een soort... prototype... van een profeet... en die moet... eerst komen... voordat de Messias... de gezalfde...
de Christus komt. Jezus bevestigt dit... op verschillende plekken... in de evangelie. Johannes de Doper... het kindje dat nu... besneden wordt... is die Elia...
die grote profeet... die eerst komen moest... om de weg te bereiden... voor de Messias... Jezus Christus. En om zondags... tot rechtvaardigheid...
te brengen. Dat is ook... heel erg... van toepassing... op Johannes de Doper... want hij zou velen... gaan dopen... in de Jordaan... tot vergeving... van hun zonden. Hier merken we...
dat het Oude... en Nieuwe Testament... onlosmakelijk... aan elkaar verbonden is. Dat er allerlei... lijnen lopen... dat er verbanden zijn. Gods woord... is een eenheid.
We merken ook op... dat er een... plan is. het gebeurt... allemaal... niet zomaar. God de Vader... heeft de touwtjes... stevig... in handen.
Het loopt hem niet... uit de hand. Het leven van Jezus... is niet een reeks... van toevalligheden. Het overkomt hem niet. God heeft zijn menswording...
grondig voorbereid... en met oog voor detail... vlekkerloos... uitgevoerd. God. En dan... in vers 78... en 79...
zingt Zacharias... iets heerlijks. Dankzij de... liefdevolle... barmhartigheid... van onze God... zal het stralende...
licht uit de hemel... over ons opgaan... en verschijnen... aan allen... die leven... in duisternis... en verkeren... in de schaduw... van de dood...
zodat we onze voeten... kunnen zetten... op de weg... van de vrede. Een stralend licht... uit de hemel...
dat over ons... opgaat. Dat klinkt... als de zon. Toch? En als we dan weer...
een kijkje nemen... in Malachi... is daar in vers 20... sprake van... de zon... die stralend opgaat... voor hen... die ontzag... voor de naam... van de Heer hebben... de zon... die gerechtigheid brengt...
en genezing... in haar vleugels draagt. Eigenlijk... is dit een heel... vreemd... een heel raar... beeld. Waarom zeg ik dat?
Nou... in het Oude Testament... wordt verschillende keren gesproken... over... gewaarschuwd voor... dienaars van de zon. Mensen uit het volk... die de zon...
als afgod... dienen. Voor de mensen... die meeschrijven... Deuteronomium 4... vers 19... 2 Koningen 23... vers 11... daar kun je het allemaal vinden.
Nog een keer... Deuteronomium 4... vers 19... 2 Koningen 23... vers 11. Voor mensen...
die wel eens in een... in een... in een... in een... museum... met hele oude spullen komen... dat doe ik regelmatig... dat vind ik leuk... daar is... het beeld van een gevleugelde zon... heel populair. Ja...
dat kom je heel vaak... tegen. In het... nabije oosten... was het op allerlei plekken... afgebeeld... op gebouwen. Ik heb het zelf... vele malen gezien... bijvoorbeeld in...
museums... in Londen... en... Berlijn. Dus om de gevleugelde zon... nu als beeld... van de Messias... te gebruiken... is op zijn zacht gezegd... opvallend. Nou is dit...
zeker niet de enige plek... in de Bijbel... waar de Messias... met de opgaande zon... vergeleken wordt. We hoorden eerder... in deze preek... al van David... die dat deed. En vooral...
Jezaja... spreekt vaak... in dit beeld. Bijvoorbeeld... Jezaja 60... vers 1... en verder. Nu even... uit de MBG... omdat dat... wat beter uitkomt.
Sta op... wordt verlicht... want uw licht komt... en de heerlijkheid... des heren... gaat over u... op. Dan hebben we het over... de Shechina... de heerlijkheid...
des heren. Want zie... duisternis... zal de aarde bedekken... en donkerheid... de natieën... maar over u... zal de Heer opgaan... en zijn heerlijkheid...
zal over u... gezien worden. Volken... zullen opgaan... naar uw licht... en koningen... naar uw stralende... opgaan. Het gaat telkens over...
opgaan. Opgaan. Over u... opkomen. En dat is geen toeval... want waar je... dit woord leest... in het Oude Testament... gaat het over de...
Messias. Die opkomt... als de... spruit... uit de afgehakte... stam van Juda. Of zoals hier... opkomt als de zon. En ik vind dat...
zo'n... mooi... beeld... van onze... Heer Jezus. U moet zich... gewoon eens voorstellen... een nacht...
in de woestijn... van Juda. Je denkt... woestijn... dat is warm... maar de nachten... zijn daar vaak... erg... koud. En...
ochtends... komt de douw... er dan ook nog bij... die als slierten... in de dalen... tussen de heuvels hangt. Het is... donker... schemerig...
koud... nat... en naar. en dan opeens... die stralen... van de opkomende zon...
die de aarde... verwarmen... de douw... verdampt... en het licht... verdrijft... de duisternis. Alles... is helder...
zichtbaar... schitterend... stralend. Wat een... drastische verandering. Net leek het nog... uitzichtloos. nu... breekt...
een nieuwe... dag aan... vol van licht... en mogelijkheden. Prijst... de naam... van Jezus... die als... zon van de gerechtigheid...
opkomt... onze duisternis... onze schuld... en zonde wil verdrijven... de nevel... in onze harten... laat optrekken... en ons wil...
verwarmen... beschutten... onder zijn vleugels... zoals een moederkloek... haar kuikens. Ja... hij wil ons... beschermen... en genezen...
schoonwassen... van onze zonden... en helen... van onze ziekte. Je staat er... misschien niet meer zo bij stil... omdat je het heel vaak hebt gehoord...
maar wat een... machtig evangelie is dit. zoals je in de lente... blij bent... als de zon weer...
wat warmere stralen geeft. Ken je dat? Daar word je gewoon weer... daar word je gewoon weer blij van. En het heeft iets... iets... iets... koesterends... iets warms...
iets van... thuiskomen. Het is een... een geweldige vergelijking. God zelf... komt op aarde... om te leven... in deze gebrokenheid.
God komt... als baby... geboren... al vanaf zijn geboorte... verworpen. Hij hield vele zieken. Genezing is onder zijn vleugels.
En hij spreekt van het koninkrijk van God. En hij zorgt er op de meest onwaarschijnlijke manier voor... dat wij verlost worden. Gered worden. Hij gaat sterven voor ons...
in onze plaats. En hij zal opstaan... opkomen... uit de dood. De dood verslaan. En dat alles is om ons te verlossen...
uit deze ellende. Het volk... dat in duisternis wandelt... ziet nu... waarlijk... een groot... licht.
We houden van oude liederen hier. Ontwaak gij die slaapt... en sta op uit de dood...
en Christus... zal over u... lichten. Dat staat letterlijk... in Epheser 4... vers 14. Keer je niet af... van zijn...
verwarmende... beschermende... en genezende... zonnestralen. Zoek je toevlucht... toch bij hem. Laat in je leven...
de dag... aanbreken. Laat het niet... eeuwig... nacht zijn. Laat de morgenster... opgaan... in je hart.
Amen.