Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
We zongen net, vernieuw uw geest in mij. Over dat lied over de Vredevorst, voor dit laatste lied. En ik dacht, dat heb ik zo nodig.
Dat die geest in mij opnieuw vernieuwd wordt. Met name ook als je de afgelopen maand weer het nieuws hebt gevolgd.
En wat daar in het land Canaan, in Israël gebeurt. De strijd die daar gevoerd wordt tussen Israël en Hamas. En dan vraag je je af, waar gaat dat naartoe?
Het houdt mij bezig. Het is misschien een van de eerste dingen waar ik zochtens aan denk als ik wakker word. En niet alleen om de strijd die daar plaatsvindt. Maar ook de heftige emoties die dat losmaakt bij zoveel mensen.
Niet alleen onder christenen, maar ook onder niet-christenen. Waar steeds meer mensen ook tegenover elkaar komen te staan. De verwarring die dat soms ook oplevert.
En waar soms de discussie wat plat wordt geslagen en wordt teruggebracht naar van, aan wiens kant sta jij? Ben je voor of tegen Israël?
Ben je voor of tegen de Palestijnen? En als je deze dingen ziet gebeuren, dan kan je haast ook niet anders dan je afvragen van, oké, maar hoe zit het dan met Gods plan?
En waar zitten we dan? En wat gaat er dan gebeuren? Ja, wat kunnen we daarover zeggen? En ik zou het liefst direct naar Zacharia 14 gaan en waar we lezen over dat de Heer Jezus Christus terugkomt en zijn voeten op de olijfberg zet en dat hij orde op zaken zal stellen.
Maar dan loop ik te ver vooruit. Want er zouden eerst nog een aantal andere dingen moeten gebeuren voordat dat kan gebeuren.
We weten misschien niet wanneer dingen gebeuren, maar de Bijbel geeft wel een volgorde waarin de dingen gebeuren. En ontvouwt wel aan ons welke provincieën nog vervuld moeten worden.
En ik weet niet waar deze oorlog die nu gaande is, waar dat in eindigt. En ik weet ook niet hoe dichtbij wij zitten bij dat die provincie waar we straks naar gaan kijken vervuld zal gaan worden.
Of dat nog jaren gaat duren of dat dat niet meer zo lang gaat duren, dat weet ik niet. Maar het is in ieder geval zo dat deze strijd ons ook in ieder geval weer bepaalt bij het profetisch woord.
En om dat ook te openen en dat te onderzoeken. En dat wil ik vanmorgen ook met u doen. Ik wil met u vanmorgen kijken naar een stukje van die toekomst die eraan zit te komen.
Maar ik wil er ook gelijk een kanttekening bij maken. Omdat ik kan niet met de beperkte tijd die we hier vanmorgen hebben. En met zoveel schriftplaatsen die hierover gaan, dat uitputtend behandelen.
Dus vergeef me als ik misschien dingen weglaat, niet vermeld, waarvan jij denkt van ja, maar dat zou er misschien ook nog bij moeten vermeld worden.
Ik kan daarin niet volledig zijn, maar ik hoop u in ieder geval vanmorgen wel ook aan te moedigen. En te bemoedigen en te zegenen met het woord. Waarin we ook mogen zien dat God een plan heeft en dat hij tot zijn doel komt.
En dat zijn hand niet loslaat wat hij is begonnen. En dat het hem niet door de handen glipt. Maar dat hij weet wat er staat te gebeuren. En ook de persoonlijke vraag als we hiernaar gaan kijken, voor jou en mij persoonlijk.
De vraag namelijk, waar baseer ik mijn vrede op? Waar bouw ik mijn vrede op? Wat is daar het fundament van? Is dat echte vrede?
Of is dat een soort schijnvrede? Dat we ook zullen zien vanmorgen. Een soort nepvrede? Een surrogaat? Een schijnvrede? Of een echte vrede?
En waar bouw jij, waar bouw ik mijn vrede op? Waar halen wij onze vrede vandaan? Ik wil met jullie zo gaan lezen uit Matthäus 24 vanaf vers 15.
En voordat ik dat ga doen, zou ik eerst ook met jullie willen bidden. Ja, liefdevolle God, trouwe Vader.
O Heer, we willen bij u komen om u te aanbidden. Heer, want u bent onze vredevorst. Heer, en we hebben het zo nodig om ook door u gevoed en onderwezen te worden.
Heer, en ik vond het zo mooi ook in dat lied dat we zongen, Heer, dat de waarheid ons omarmt. Heer, dat het niet zozeer is wij die de waarheid hebben vastgegrepen, maar de waarheid die ons heeft vastgegrepen.
Heer, u namelijk die de waarheid is en die ons heeft getrokken uit de duisternis. Heer, en aan u willen we ons ook vastklampen.
Ook vanmorgen als we dit woord openen en lezen. En dan is ook mijn gebed, Heer, wanneer we dit overdenken, waarin soms dingen zijn die lastig zijn om te verstaan.
Heer, maar dat het uw geest is die het ook in onze harten wil planten. Zodat we het ook mogen begrijpen. En zodat het ook zijn uitwerking mag hebben. Heer, en dat het tot zegen mag zijn van uw kinderen, van onze broers en zussen hier zoals we hier met elkaar zitten.
Van uw gemeente. Heer, kom zo tot uw doel en bouw ons zo. Tot eer en glorie van uw naam. Amen. Matthijs 24 vanaf vers 15 tot 22.
En daar zegt Jezus, wanneer u dan de gruwel van de verwoesting, waarover gesproken is door de profeet Daniel, zult zien staan op de heilige plaats, laat hij die het leest daarop letten, laten dan zij die in Judea zijn, vluchten naar de bergen.
Wie op het dak is, moet niet naar beneden gaan om iets uit zijn huis te halen. En wie op de akker is, moet niet terugkeren naar wat hij achterliet om zijn kleren te halen.
Maar wee de zwangeren en de zogenden in die dagen. En bid dat uw vlucht niet zal plaatsvinden in de winter. En ook niet op een sabbat. Want dan zal er een grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is, vanaf het begin van de wereld tot nu toe.
En zoals er ook nooit meer zijn zal. En als die dagen niet ingekort werden, zou er geen vlees behouden worden. Maar terwille van de uitverkorenen zullen die dagen ingekort worden.
De Heer Jezus die vertelt hierover een grote verdrukking die eraan zou komen. En hij doet dat in antwoord op een vraag die de discipelen hem stellen.
Namelijk in vers 3. Nou dat zijn grote vragen.
Die de discipelen hier stellen. En de Heer Jezus die geeft eigenlijk een soort overzicht van wat er staat te gebeuren. En we kunnen dat gedeelte niet alleen op zichzelf nemen.
Dat moeten we naast andere gedeeltes leggen om een compleet beeld te krijgen. Van waar het over gaat. En wat ik al zei, ik kan dat niet allemaal met u gaan behandelen.
Maar er is wel één ding waar ik met name bij stil wil staan. En dat is vers 15. Waar hij zegt. Wanneer u dan de gruwel van de verwoesting waarover gesproken is door de profeet Daniel zult zien staan op de heilige plaats.
Dus. De Heer Jezus geeft daar een heel belangrijk markeringspunt. Hij geeft een heel duidelijke aanwijzing. Waarmee wij de profetie van de Heer Jezus.
Dat wat hij zegt over die grote verdrukking die komen gaat. Kunnen synchroniseren met wat Daniel al gezegd heeft. Want hij zegt op het moment dat dat gebeurt.
Op het moment dat het gebeurt wat Daniel al heeft voorzegd. Dan zal er een grote verdrukking plaatsvinden. Zoals er nog nooit heeft plaatsgevonden.
Over Jeruzalem. Over Israël. Dan zal er een verdrukking zijn die nog nooit is geweest. En die ook daarna nooit meer zal komen. Zo heftig zal dat zijn.
Ja ik kan me daar geen voorstelling bij maken. Maar dat zal ontzettend heftig zijn. Maar de Heer Jezus die geeft dus een markeringspunt. Wanneer dat ongeveer zal plaatsvinden.
En hij verwijst dus naar die profetie in Daniel. Dus daar kunnen we naartoe gaan. En daar is ook geen discussie over waar dat is. Want dat vinden we in Daniel 9 vers 27b.
Daar spreekt Daniel hierover. Over die gruwel der verwoesting. En dat is voor iedereen duidelijk dat het hierover moet gaan.
En we kunnen ook met zekerheid stellen dat dit ook nog niet heeft plaatsgevonden. Dat dit iets is wat ook nog in de toekomst ligt. En dan staat er in Daniel 9 vers 27b.
Over de gruwelijke vleugel zal een verwoester zijn. Zelfs tot aan de volleinding die vastbesloten uitgegoten zal worden over de verwoesten.
Nou duidelijk toch. Het is een wat lastige zin die hier staat. Dus laten we dat even wat proberen te ontleden.
Even daarbij stil te staan. Een gruwelijke vleugel. Dat is een afgod. Een afgod dat wordt opgericht. Een gruwel is iets dat voor God afschuwelijk is.
Dat tegen God ingaat. En een vleugel is iets dat bescherming moet bieden. Iets waar mensen hun toevlucht tot nemen.
Zoals een moedervogel haar vleugels uitspreidt en de jongeren daaronder kunnen schuilen. En hun bescherming zoeken onder die vleugel.
Zo zal dit ook een zogenaamd bescherming moeten bieden. Een gruwelijke vleugel. En de Heer Jezus zegt wanneer dat staat op de heilige plaats.
Die gruwelijke vleugel. Dus op het tempelplein in ieder geval. In Jeruzalem. Wanneer dat wordt opgericht. Maak dan dat je wegkomt.
Zorg dan dat je vlucht. Want dan is het enkel nog een kwestie van misschien uren. Dat het niet meer kan. Maar dan moet je maken dat je wegkomt.
Omdat er dan een vervolging, een verdrukking zal losbarsten. Die zijn weergaan niet kent. Maar dat is dat markeringspunt. Als die afgod, dat beeld.
Ik weet niet hoe dat er precies uitziet. Die gruwelijke vleugel zoals dat wordt genoemd. Als dat wordt opgericht in Jeruzalem. Op de heilige plaats. Dan is dat het markeringspunt.
Voor het aanbreken van die grote verdrukking die dan zou plaatsvinden. En ook die gruwelijke vleugel zal uiteindelijk verwoest worden. Maar die zal eerst verwoesting aanrichten.
In Jeruzalem zelf. Dat uiteindelijk heel Jeruzalem verwoest zal zijn. Dus dat is een duidelijk markeringspunt wat we hebben.
Maar er staat nog meer in Daniel 9 vers 27. Namelijk in vers A. En we denken, dit zijn geen dingen die ik denk dat gaan gebeuren.
Dat ik denk dat het zo gaat lopen. Nee, het is de Heer Jezus Christus zelf die het voorzegt. En het is Hij zelf die ook de ankers, de markeringspunten weergeeft.
En dan is het natuurlijk de bedoeling dat Hij die dat leest, daarop let. Nou, laten we dat vanmorgen doen. En dat lezen en daarop letten. En van oké, waar gaat het hier over? Vers 27a.
Hij zal voor velen het verbond versterken één week lang. Halverwege de week zal Hij slachtoffer en graanoffer doen ophouden.
En dan krijg je die gruwelijke vleugel. Dus Hij zal voor velen het verbond versterken. En die Hij, dat is de vorst die in het vers daarvoor wordt genoemd.
Een wereldleider, een koning, die een verbond zal sluiten. Versterken wil gewoon zeggen dat een verbond wordt gesloten.
Wij zouden zeggen een verdrag. Dat wordt sterk gemaakt. Dat wordt bekrachtigd. Daar wordt een handtekening onder gezet. En dat verbond, dat zal gaan met betrekking tot Jeruzalem, met betrekking tot Israël.
Daar zal een verbond mee worden gesloten. Want deze profetie, die al begint eerder in vers 24 van Daniel 9, die zegt namelijk, Daniel wat ik jou nu ga vertellen, dat gaat over uw heilige stad en uw volk.
Dus dat gaat over de Joden, dat gaat over Jeruzalem. Daar gaat het over. En dan, ik heb vanmorgen niet de tijd om die hele profetie met u te gaan behandelen.
Maar dan komt Hij aan het einde, waar we nu zijn beland, in Daniel 9, vers 27. Waarin Hij aangeeft, ja dat zal beginnen met een verbond, dat gesloten wordt, rondom Jeruzalem.
Dat velen zullen steunen, dat door velen gedragen wordt, er zal breed draagvlak voor zijn. Maar halverwege die week, namelijk na drieënhalf jaar, zal er in één keer een ommekeer plaatsvinden.
Dus halverwege die week waar Hij over spreekt, en dat is niet een week van zeven dagen, dat is een week van zeven jaar. Dat moeten we even van mij aannemen, maar een week is gewoon zeven.
Net als een dozijn twaalf is. En dan zou de vraag moeten zijn, twaalf wat, of zeven wat. Nou, zeven jaren. En die zeven jaren, die beginnen met het sluiten van een verbond.
En na drieënhalf jaar, halverwege de week namelijk, zal Hij slachtoffer en graanoffer doen ophouden. En over de gruwelijke vleugel zal een verwoester zijn.
Dus halverwege die week, zal dus kennelijk dat beeld worden opgericht. En zal er een ommekeer plaatsvinden en zal blijken dat dat verbond geen vrede brengt, maar juist verwoesting, juist verdrukking en vervolging.
Dus we hebben nu al een aantal duidelijke punten op de horizon die in de toekomst zullen plaatsvinden.
Namelijk een verbond dat zal worden gesloten met betrekking tot Jeruzalem, met betrekking tot Israël. Na drieënhalf jaar, een gruwel, een beeld dat wordt opgericht in Jeruzalem op de heilige plaats.
Met dat vervolgens uitmond in grote verdrukking. Zoals nog nooit eerder is geweest. En dat verbond zal gesloten worden door een vorst.
En ik kan me zo voorstellen dat die man bejubeld zal worden door de internationale gemeenschap. Want hij krijgt namelijk iets voor elkaar wat ons in al die jaren niet lukt.
En ook nu als we weer naar het nieuws kijken en de strijd die gevoerd wordt en de hopeloosheid. Dan zie je elke keer, ja dan kan de wanhoop zich soms van jouw meester maken.
Maar dat zal hem lukken. Er zal een verbond komen en dat zal vrede betekenen. En daar zullen mensen natuurlijk om applaudisseren. Dat zal breed gedragen worden.
Maar het is geen echte vrede. Het is een slinkse vorst, zoals er gezegd wordt. We kunnen daarover lezen in Daniel 7 en in Daniel 8.
En in 2 Thessalonians 2 en in openbaring 13. Over wat voor man dat zal zijn, wat voor vorst dat zal zijn. Maar dat is iemand die zichzelf wil laten aanbidden.
Die zichzelf als een god wil voordoen. Die grote woorden spreekt. En die god zal lastigen. Als ik 2 Thessalonians 4 dan alleen nog even met u erbij mag pakken.
Om een beetje een beeld te krijgen van die vorst. En dan heb je nog weer een ankerpunt wat je hier naast kan leggen. 2 Thessalonians 2 vers 4.
Daar is deze vorst op uit.
Dat is zijn agenda. En dat zal in eerste instantie niet zo lijken. Hij zal iets voor elkaar krijgen wat niemand is gelukt.
Mensen zullen hem waarschijnlijk gaan bejubelen. Maar hij krijgt wat voor elkaar. Dus er zal eerst vrede zijn. Over Jeruzalem.
En ik zeg niet dat de strijd die nu gaande is met wat we nu zien in Israël. Dat dat zal uitmonden nu direct in dit vredesverbond.
Dat zeg ik niet. Misschien gaan daar nog jaren overheen. Misschien komen er nog andere oorlogen. Dat weet ik niet. Maar ik weet wel waar het uiteindelijk toe leidt.
Namelijk dat daar een vredesverbond gesloten zal worden. En daar wil ik even bij stilstaan. Want je vraagt je dan af.
Wat zal Israël dan bewegen om dat verbond te sluiten? Waarom zullen zij denken dat dat een goede oplossing is?
Dat dat hun kennelijk helpt? En wat zou hun daartoe in beweging zetten? En zien we daar misschien vandaag de dag al een beetje een voorproefje van.
Als ik de afgelopen maand gezien heb hoe het nieuws eigenlijk gedraaid is. Waar er gewoon aanwijsbare geschietvervalsing plaatsvindt.
Door mensen die dingen roepen. Waar Israël nu als een soort kolonisator wordt neergezet. Waar zij nu de kwaden zijn en de agressor.
Terwijl ze toch echt reageren op een terroristische aanval die hen is aangedaan. En de dubbele moraal die ik op social media voorbij zie komen.
Zal dat er misschien zoiets ertoe leiden dat de druk op een gegeven moment zo hoog wordt. Dat ze zich in een verbond laten manoeuvreren die zogenaamd vrede moet brengen.
Ik weet niet hoe dat precies zou gaan. Maar kennelijk zoals het woord dat ons voorhoudt krijgt die vorst dat voor elkaar. Maar het zal geen echte vrede zijn.
Het zal lijken op vrede. Maar het is een surrogaat vrede. En ik wil daar vanmorgen bij stilstaan. Omdat ik merk dat wat daarover gezegd wordt. Ook in christelijke kringen.
Daar nog wel eens overheen wordt gestapt. Misschien helemaal niet bewust. Maar het is juist wanneer die vrede aanbreekt dat we alert moeten zijn.
Dat het dan pas echt gevaarlijk wordt. Een vrede die surrogaat is. Dus dat wil zeggen dat boost iets na. Omdat het origineel het echte niet aanwezig lijkt.
Maar het is een vrede die is gebaseerd op natuurlijk denken. Op eigen kracht. Het is een vrede dat zelfs anti-goddelijk is.
Dat tegen hem ingaat. En het is een vrede die ook niet duurzaam is en werkelijk leidt tot vrijheid. Nee, het is een vrede die juist leidt tot verwoesting.
En onderdrukking. En slavernij. Dat is waar die schijnvrede naartoe leidt. En ik zou willen. Echt, ik zou willen dat het anders was.
En dat het anders zou lopen. Maar dit is wat de Heer Jezus Christus zelf ons ook voorhoudt. En dan zal ook Israël leren dat het niet hun militaire kracht is.
Waardoor zij de vrede kunnen bewerkstelligen en waardoor ze die vrede kunnen borgen en vasthouden. En zullen zij ook mogen leren dat werkelijke vrede, de vredevorst waar we net over zongen, werkelijk in ons leven komt wanneer we ons aan hem onderwerpen.
Wanneer we ons aan hem overgeven. Wanneer we het niet verwachten van ons eigen kracht, van ons eigen inzicht. Van ons eigen vernuft.
Maar dat we het overgeven aan hem. En de mensen zo geneigd om het overal te zoeken. Overal te zoeken, behalve bij God.
Behalve bij de Heer Jezus. Eerst zelf proberen. Overal naar grijpen. Proberen om zelf een vrede tot stand te brengen.
En dat kan in het groot zijn, zoals we dat hier in Daniel 9 zien. Dat de mens zijn vrede daarin zal proberen te zoeken. Maar dat kan ook in het klein.
Dat kan ook op persoonlijk niveau zijn. Dat kan ook in ons eigen leven zijn. Dat wij onze vrede zoeken in dingen die niet werkelijk vrede geven.
Dat we genoegen nemen met een schijnvrede. Met een surrogaatvrede. Maar dan komen we op een dag tot de ontdekking.
Dat dat niet stand houdt. En dat we door het ijs zakken. En dat die wat ons juist vrede zou moeten geven. Ons juist bindt.
Ons juist onderdrukt. Ons juist vasthoudt. En ons geen vrijheid geeft. Maar wanneer we in die wanhoop die we dan ervaren.
Ons keren naar God. Ons richten naar hem. Ons volledig geven aan hem. Dan wil hij ons die echte vrede geven. Door zijn zoon Jezus Christus.
En dat is ook mijn gebed. Dat is ook mijn gebed. En mijn verlangen voor elke Israëliet. En voor elke Palestijn. Dat ze in deze dagen.
Ook misschien als ze overweldigd worden. Door de wanhoop die hen treft. Dat ze hun blik zullen richten op de levende God. Op de Heer Jezus Christus.
Onze Messias. En dat ze van hem die vrede zullen verwachten. Maar er zal eerst een schijnvrede zijn. Met betrekking tot Jeruzalem.
Met betrekking tot Israël. En ik geloof ook dat 2 Thessaloniciënse 2. Leert dat. Dat is mijn overtuiging. Dat de gemeente.
Het lichaam van Christus. Er dan niet meer zal zijn. Wanneer dat vredesverbond aanbreekt. Dat het lichaam van Christus dan weggenomen zal zijn al.
Maar ten aanzien van Israël is dat wel een belangrijk markeringspunt. Die vrede. Die schijnvrede die eerst zal aanbreken. En men zal denken van ja het is gelukt.
We hebben uiteindelijk deze kwestie opgelost. Maar dat is dan juist het moment. Dat we alert moeten zijn.
Dat we gewaarschuwd moeten zijn. Omdat we weten waar dat uiteindelijk in uitmondt. Omdat we weten dat het uiteindelijk uitmondt in een beeld dat wordt opgericht.
In afgoderij en in verdrukking. En in een grote verdrukking over Jeruzalem en over het land. Zover dat Jeruzalem volledig verwoest zal zijn. Dat het er niet meer zal bestaan.
Dat het helemaal in puin ligt. Maar ook dan. Ook dan. Is er. Een uitweg. Ook dan is er een uitvlucht.
Voor degene die. Acht slaan op. Op die waarschuwing van de Heer Jezus. Of misschien al eerder denken van. Hé dat vredesverbond dat gaat nu. Beginnen.
Ik moet eigenlijk nu al weg. Ik moet nu al het land uit. Ik moet nu al vluchten. De woestijn in. Of sommigen die misschien. Wakker geschud zullen worden.
Halverwege. Dus na die drieënhalf jaar. En denken nu dat. Afgodsbeeld wordt opgericht. Nu moet ik maken dat ik wegkom. Want dan zal er ontkoming zijn. En dan zal. God ook die mensen die vluchten.
De woestijn in. Zal hij voeden. En beschermen. Zodat zij buiten het beraten. In de kijk van. De tegenstander van de duivel blijven. Maar het zal ook voor een heleboel mensen.
Wanhop zijn. Verdrukking zijn. En mag ik nog met jullie lezen. Matthijs 24. Om ook tot een afronding te komen.
Matthijs 24. Vers 29. Want dan zegt Jezus. En meteen. En meteen. Na de verdrukking van die dagen.
Dat is die grote verdrukking. Die dus losbarst. En die. Drieënhalf jaar. Ook duurt. Meteen. Na de verdrukking van die dagen. Zal.
De zon verduisterd worden. En de maan zal zijn schijnsel niet geven. En de sterren zullen van de hemel vallen. En de krachten van de hemelen.
Zullen heftig bewogen worden. En dan. Zal. Aan de hemel. Het teken. Van de zoon des mensen. Verschijnen. En dan.
Zullen al de stammen. Van de aarde. Rauw bedrijven. En zij zullen de zoon des mensen zien. Als hij op de wolken van de hemel komt. Met grote kracht.
En heerlijkheid. Dus. Wanneer die verdrukking. Volledig is. Wanneer die verwoesting compleet is. Dan zal het. Donker zijn.
En dan zal het teken van de zoon des mensen. Aan de hemel. Verschijnen. Dan zal hij. Komen. Dus nog een keer. Om het overzicht te geven.
Het begint met een. Verbond. Rondom Jeruzalem. Na drieënhalf jaar. Een gruwel. Een afgod. Een beeld dat wordt opgericht.
Op de heilige plaats. Grote verdrukking. Die dan plaatsvindt. In het land. In die stad. Met aan het einde.
De Heer Jezus Christus. Die met grote kracht en heerlijkheid. Verschijnt. En dan breekt. De dag des heren aan. Dan zal hij.
Zijn. Uitverkorenen. Verzamelen. Uit alle hoeken van de aarde. Dan zal hij. Zelf. Israël. Bijeenbrengen. En dan zal hij.
Die vervallen hut van David. weer oprichten. En dat zal ook niet in één dag zijn hoor. Dat. Dat neemt ook een tijd in beslag.
Dat zal ook met strijd gepaard gaan. Maar. Hij zal wel een vrede tot stand brengen. Die werkelijk vrede is. Die echt vrede brengt.
Die echt duurzaam is. Die echt stand houdt. Waar we op kunnen staan. Omdat dat namelijk een vrede is. Die. Zijn. Zijn. Basis vindt.
In het verzoenend werk van de Heer Jezus Christus. Die zijn basis vindt in dat wij. Gekocht en betaald zijn door het bloed van zijn Zoon Jezus Christus.
Dat is een vrede die tot stand wordt gebracht. Niet door. Kracht. Niet door geweld. Maar door mijn geest. Zegt de Heer. En na die vrede.
Mogen wij ons nu al uitstrekken. Die vrede mogen wij nu al. Vastgrijpen. Mogen we nu al. Ontvangen en aannemen. Wanneer we de Heer Jezus Christus.
Uitnodigen om in ons leven te komen. En mogen we nu al. Onze buurman. Onze collega's. Onze familie. Oproepen. Om niet de vertrouwen te gaan stellen. In hun schijnvrede.
Maar. Mijn vertrouwen te stellen. In de levende Heer. Onze Messias. Jezus Christus. Amen. diyorlar.
***