Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Iedereen een goedemorgen. Het is een voorrecht om met elkaar het woord van God te openen.! In dat tekstvers, openbaring 3, vers 8, komt een bijbelsprincipe naar voren, wat ik vanmorgen met jullie wil delen.
En dat wil ik uiteindelijk gaan illustreren met een voorbeeld van een broeder uit het Oude, het Eerste Testament. Dus in openbaring 3, vers 8 treffen we dat principe aan.
En in het Oude Testament vinden we iemand die naar dat principe heeft gehandeld en gewandeld. En daar gaat het uiteindelijk om, hè? Je kan veel weten vanmorgen, maar de grote vraag is, leef je er ook uit?
Wat lezen we in de openbaring hoofdstuk 3? Nou, je kent die brieven, denk ik, uit je hoofd bijna, die kan je dromen. De zeven brieven aan de zeven gemeenten in Klein-Azië, dat is het huidige Turkije.
En er wordt een tekst genoemd die mij wel bezighoudt, juist met het oog op de tijd waarin wij leven. Vers 8, openbaring 3. Ik ken uw werken. Nou, voor sommige mensen is dat een angstaanjagende gedachte.
Maar als je met de Heer leeft en je hebt een vrij geweten, dan is dat een heerlijke waarheid. Dat had wel iets luidruchtiger gemogen, maar daar gaat het om, hè?
Kijk, als de Heer zegt, ik ken uw werken, dan zeg je, wat heerlijk. Hij, de Almachtige, hij kent me, hij doorgrondt me, hij weet van mijn zitten en van mijn opstaan. Ik ben een open boek voor hem.
Ik heb niets te verbergen. Ik weet niet hoe jullie week is geweest, maar heb je van de week iets gedaan, iets gedacht, waarvan je niet wil dat het hier op het scherm komt te staan. Zeg het maar.
Als je je daar erg ongemakkelijk bij voelt, dan ben je niet blij met die openingswoorden. Ik weet uw werken. Als je met de Heer mag leven, ik wandel in het licht met hem.
Het donkere dal ligt achter mij, dan is dat een heerlijke waarheid. Want dan weet jij dat hij je ook af weet van je moeilijkheden, van je zorgen, van je blijdschap, van je vreugde. Maar ook van wat je nodig hebt.
Hij draagt je dan door het woord van zijn kracht. Ik vind het een heerlijke waarheid. Maar op Psalm 139 zei je het ook al hoor. Dus het staat niet alleen aan het einde van de Bijbel. We gaan verder.
Want ik zou die tekst gaan lezen. Ik ken uw werken. Zie, ik heb voor uw ogen een geopende deur gegeven. En niemand kan die sluiten, want u hebt weinig kracht.
En toch. Dat is het mooie. U hebt mijn woord in acht genomen. En mijn naam niet verlogen.
Nou dat is een opdracht aan ons allemaal. Dan is het allereerst van belang dat je de Heer Jezus persoonlijk hebt leren kennen. En daar ken ik jullie niet allemaal goed genoeg voor.
Je bent hier wel, fijn dat je er bent. Maar dat wil niet zeggen dat als je hier bent in de samenkomst, dat je automatisch ook een kind van de Heer bent. Als je de Heer Jezus nog niet persoonlijk kent, dan zeg je wat moet ik met die tekst.
Nou dan heb ik, daarna ga ik verder. Eerst een boodschap voor u, voor jou. Bekeer je en geloof het evangelie. En dan kom je in die verzoende relaties met God terecht.
Dan word je gerechtvaardig door geloof en dan kan je de Heer weer recht in de ogen kijken. Dit is de werkelijkheid zoals we geboren zijn. Maar door geloof worden we gerechtvaardig en kijken we God recht in de ogen.
Dat is de verzoende relatie. En dan is dit vers een geweldig woord. Pas na rechtvaardiging begint het echt te leven. Dus als je de Heer nog niet kent en je denkt ik leef echt, dan moet ik je teleurstellen.
Je leeft in een schijnwereld. Zoals een zeepbel die je blaast en die uiteindelijk klapt. En dat blijkt niets voor te stellen. En daarom zo belangrijk voor morgen dat je de Heer Jezus persoonlijk kent.
Maar daar ga ik dan maar even van uit in alle voorzichtigheid. En van daaruit vertrekken we. Dit is een heel belangrijk vers waar ik zo op terug ga komen.
En nou gaan we iets lezen uit nummerie hoofdstuk 14. Daar komen we een broeder tegen die ik graag een keer zou willen spreken.
Je hebt allemaal je voorkeuren. Met wie je graag eens een gesprek zou willen hebben. Ik weet niet wie dat voor u, voor jou is. Maar ik zou graag een keer met Caleb willen doorspreken.
Want dat is zo iemand die het woord van God bewaarde. En daar ook naar handelde. En die het woord van God van grotere waarde achtte dan het woord van mensen.
En ik denk broeders, zusters, dat het daar vandaag omscharniert. Het is helemaal niet ingewikkeld. Het is heel eenvoudig. Maar om dat te doen, te praktiseren, dat vraagt een prijs van ons.
En daar scharniert het denk ik op. Nummerie 14 vanaf vers 6. Daar staat, En ze zeiden tegen heel de gemeenschap van de Israëliten.
Het land waar wij doorgetrokken zijn om het te verkennen, Is een bijzonder goed land. Als de Heere ons genegen is, zal hij ons in dat land gaan brengen.
En hij zal het ons geven. Een land dat overvloeit van melk en honing. Alleen, nou, hoe actueel kan het zijn. Kom tegen de Heere niet in opstand.
En u, wees niet bevreesd voor de bevolking van het land, wat zij zijn ons tot voedsel. Hun schaduw is van hen geweken. En de Heere is met ons.
Wat een prachtige woorden allemaal. Wees niet bevreesd voor hen. En vers 10, ja, dat geloof je bijna niet, hè. Je zou toch nou de amens ten hemel horen stijgen.
De halleluja's. En wat staat er dan? Toen zei heel de gemeenschap dat men hen, dat is Caleb en Joshua, met stenen moest stenigen.
Dat is de consequentie als je het woord van God bewaart. Maar. Mooi, hè? De heerlijkheid van de Heere verscheen.
Verscheen in de tent van de ontmoeting voor al de Israëlieten. En dan nog één vers, vers 24. Maar mijn dienaar Caleb.
Die woordjes maar, die geven altijd een tegenstelling aan, hè. Maar de heerlijkheid van de Heere verscheen. En hier zie je, maar mijn dienaar Caleb. Mag ik het zo zeggen?
Er is altijd een maar. En dat is als God gaat opstaan. Maar ik geloof ook dat wij vandaag mogen opstaan. Maar mijn dienaar Caleb, omdat in hem een andere geest was, en hij erin vol hart heeft mij na te volgen, hem zal ik brengen in het land waar hij geweest is.
En zijn nageslacht zal het in bezit nemen. Nou, tot zover deze twee inleidende stukjes. Een geweldige boodschap en een tekst die mij enorm bezighoudt, is dus ook openbaring 3 vers 8.
Wat leven we in een complexe tijd? Ik weet niet hoe het u vergaat. Eenvoudige antwoorden zijn er niet altijd. Daar moet je ook mee oppassen. Maar we leven in een hele complexe tijd met grote vraagstukken.
En nu kan je je verdiepen in allerlei ontwikkelingen in deze wereld, en dat mag je wat mij betreft zeker doen. En je mag de tijd, de tekenen van de tijd, proberen te duiden vanuit de Bijbel met het licht van de Heilige Geest.
Maar als je nou aan mij vraagt, Jacques, ten midden van die complexe tijd waarin wij leven, wat is nou het meest essentiële voor mij vandaag, het meest belangrijke voor mij vandaag, waar ik me op mag richten?
Nou, dan is dat naar mijn overtuiging, wat er staat in openbaring 3 vers 8. Bewaar mijn woord, en verlogen mijn naam niet.
Nou, hoe eenvoudig ik het hebben? Twee punten. Neem mijn woord in acht, en verlogen mijn naam niet. En ik geloof, broeders, zusters, dat dit precies hetgeen is wat vandaag onder druk staat.
Dus je kan het heel overzichtelijk voor jezelf maken. En de gemeente van Philadelphia, dat betekent zoveel als broederliefde, die krijgen dat advies mee.
En wat een mens dan doet, dat is eigenlijk van alle tijden, dat was toen zo, dat is vandaag zo, dat je naar binnen gaat kijken, en dat je alle antichristelijke machten en krachten zich ziet manifesteren, en de vraag die dan in je opborrelt, dat heb ik ook wel eens op een regenachtige zaterdagmiddag, maar wie ben ik?
Nou, op zich is dat niet zo'n gekke vraag. Er zijn misschien te veel mensen in christelijk Nederland, die het met zichzelf getroffen hebben. Dus iets meer van, maar wie ben ik?
Dat kan ook een hele positieve verlegenheid zijn, die wij naar de Heere God mogen uiten, wat voor hem juist een gelegenheid is. Toch? Want zijn kracht openbaart zich juist in zwakheid.
En zijn genade is in alle omstandigheden genoeg. Dus tot op zekere hoogte is het goed om kleine gedachten te hebben over jezelf. En die gemeente hier krijgt dat ook te horen.
U hebt weinig kracht. Nou, maar wat telt in deze wereld? Dat telt kracht. En dan gaat het vooral natuurlijk om natuurlijke kracht, de kracht van woorden, en de impact die wij hebben vandaag.
Je ziet alle politiek leiders weer op pad gaan, ik zal mijn politieke voorkeur niet geven, maar daar moeten krachtige betogen zijn natuurlijk. Want na zoveel gaan wij het dit jaar doen.
22 november, dan zal het openbaar komen, wie het gaat regelen, zeg maar. Dus dat moet krachtig zijn. En als christen moet je vandaag je spierballen tonen.
En ik vrees dat het veel te maken heeft met zielskracht, met vleeslijke kracht. Het feit dat wij weinig kracht hebben als we naar onszelf kijken, is niet het grootste probleem, heb ik ontdekt.
Het grootste probleem is als we de naam van de Heer verlogenen, en het woord niet bewaren. Dat is het grootste probleem. Dus als je nou vastloopt met jezelf en vraagt, maar wie ben ik?
Ik ben in mezelf, stel ik niet heel veel voor, nou, dan kunnen we elkaar een hand geven. Maar broeders en zusters, die in ons is, die in ons is, die in ons is komen wonen, die niet in ons was, we hebben een andere tijd gekend, toch?
Maar door geloof en wedergeboorte is de geest van God in ons komen wonen. Ik sprak gisteren op een mannedag in Zeeland, toen haalde ik dat oude lied nog aan, welk een omkeer heeft God in mijn leven gevrocht, sinds Jezus nu woont in mijn hart.
Ik heb de krachtbron ontvangen aan de binnenkant van mijn leven. En de Bijbel zegt, die in mij is, is sterker, is krachtiger, dan die in de wereld is. En als ik dan hier lees, dat ik het woord van God in acht mag nemen, ja, moed nemen en zijn naam niet verlogenen, dan komt de geest onze zwakheden daarin te hulp.
Vind je dat geen goed nieuws vanochtend? Dat is zo heerlijk. Dat is de geest die in mij werkt. Ik kan als mens tegen de dingen opzien.
Maar het is de geest die Christus verheerlijkt en die ook in de waarheid leidt. Met andere woorden, de geest geeft openbaring over het woord van God.
En Daniel, die profiteert dat na de mate we dichter bij de wederkomst van de Heer Jezus komen, dat de openbaring toe zal nemen. Dat is ook een heerlijke belofte, toch?
Ik behoor niet tot de categorie dat ik precies weet hoe alles verloopt en ik kan niet alles duiden, maar één ding weet ik wel, dat de Heere God mij openbaring wil geven, na de mate we dichter daarbij komen.
Maar hou wel mijn woord vast. En dit is een belangrijke opmerking die ik nu ga maken, ja, eigenlijk allemaal. Maar als mensen het vandaag niet begrijpen, als mensen de Bijbel lezen en het niet begrijpen, dan zeggen ze, nou dan laat ik dat maar los.
Of, nog veel populairder, als de meerderheid afstand neemt van Bijbelse principes, dan zijn heel veel mensen vandaag geneigd, nou dan laat ik het ook maar los.
Nee, we hebben de geest van God ontvangen, die openbaringskennis wil geven, verlichte ogen van het verstand, en dat hebben we in het begin zoal ontvangen, toch?
Dat we het woord gaan lezen zoals het er staat, en dat we eraan vasthouden. En hiertoe worden we geroepen. Jullie hebben weinig kracht, wat een eerlijk boek is de Bijbel, hè?
Maar, je hebt mijn woord bewaard, en mijn naam niet verlogen. En die laatste twee staan vandaag onder druk, op tal van terreinen. Ik heb vorige week, misschien heb je het gezien, een videootje over Israël gemaakt, heel eenvoudig, kort, om mensen een beetje te helpen, om een richting te houden.
En om de waarheid vooral te blijven geloven. Maar er is zo gruwelijk veel leugen in deze wereld, en de media werkt daar op een ontzettende manier aan mee.
Nou ja, de NOS hoef je echt niet te geloven, dat mag ik misschien niet zeggen, misschien staat er morgen iemand voor de deur, maar het is niet het echte Niels, wat er uit de Gaza-strook komt. Mensen die worden gewoon, ja, ik kom bij Rotterdam vandaan, gewoon belazerd.
En heel veel mensen reageren, dus ook een beetje woestnamen, hoe durf je dat te zeggen? Maar de rollen zijn totaal omgekeerd. Wie is er nou begonnen op 7 oktober?
Laat dat gewoon helder houden. En als Israël niet ingrijpt, geen land op de wereld zal het voor hen ontnemen, niemand. Ze vinden allemaal iets, ze vliegen allemaal naar Israël toe. Maar uiteindelijk vinden ze het allemaal spannend.
Ze doen niks. Nou, als Israël niks doet, ik kom er in de goede tijden elk jaar, elk stukje land wat ze loslaten, daar komt de tegenstander. Ze moeten wel. Ze hebben ineens een keus. Nou ja, ik zal het hierbij laten.
dit is, heel verwarrend voor veel mensen, en, heel veel mensen buiten, maar vooral ook in de kerk, die, die hebben een anti-Israël visie ontwikkeld.
Het is schrikbarend, hoe sommige mensen, die eerste dag vonden we dat wel nog verschrikkelijk, maar, maar we gaan langzaam maar zeker gewoon mee. En we vinden het heel normaal, dat er duizenden en duizenden demonstranten, in onze steden rondlopen.
Die van alles en nog wat schreden. Wat gewoon verschrikkelijk is. Heb je wel eens nagedacht over je kinderen en je kleinkinderen? Dit maken wij nu mee, hè?
Nu al duizenden. En uiteindelijk, wat erachter zit, dat is, ja, sorry dat ik het moet zeggen, maar, toch het islamitisch gedachtegoed. En dat mag niet gezegd worden natuurlijk, maar dit is wel de werkelijkheid.
En de joden zijn niet achterlijk, kan ik je zeggen. Die weten precies welke machten en krachten zich manifesteren. Wij moeten voor hen bidden. Dat God ze vasthoudt. En ja, zeker dat deze situatie leidt tot de bekering van het volk.
Zeker. Maar, maar, maar ik geloof, ik ben nog steeds bij de tekst hoor, u hebt mijn woord bewaard, dat Israël door God is uitverkoren. En dat wij niet alles begrijpen van de handelswijze, dat mag zo zijn.
Maar in zijn heilsplan, heeft Israël een heel duidelijke plaats. En daarom wil ik daaraan vasthouden, het woord bewaren. Wil je nog een ander thema wat onder druk staat? Als ik denk aan heel de LHBTI beweging, ook in Nederland.
Het is gewoon propaganda. Het is de agenda van Europa die wordt uitgerold. En waar heel veel partijen vandaag in meegaan, en als je in een gemeente vandaag spreekt, over het huwelijk, zoals de Bijbel het bedoelt heeft, tussen één man en tussen één vrouw, die leven in wederzijdse toewijding en trouw, dan moet je je woorden vandaag al wegen, want je mailbox zit zo vol.
U hebt mijn woord niet verlogen, mijn naam niet gelogen, u heeft vastgehouden aan, ja, je hebt wel kleine kracht, dat wel, maar ik heb ook een compliment voor je.
Je hebt mijn woorden bewaard. En broeders, zusters, ik kan talloze onderwerpen noemen, ga ik niet doen. Je vult het lijstje wel aan, toch? Dat staat allemaal onder druk vandaag.
En soms schrik je van gemeenten waar je al jaren komt, hoe ze denken in één keer. Ik hoorde pas een hele degelijke voorganger uit de evangelische wereld, hij zegt, het is schrikbarend hoeveel voorgangers omgaan op tal van thema's, die tien jaar geleden onomstotelijk vaststonden.
Dit is de tijd waarin wij leven. En dan zegt openbaring 3, vers 8, u hebt mijn woord in acht genomen en mijn naam niet verlogen, want broeders, zusters, het gaat zo ver, dat als we het woord niet in acht nemen, niet bewaren, dan verlogen we indirect de naam van de Heere God zelf.
Die kan je niet scheiden. Het woord is vlees geworden, heeft onder ons gewoond. En dit is de taak die wij hebben. Nu zegt iemand, ik hoor jullie denken, maar het is niet zo makkelijk allemaal, Jack, nee, vertel mij wat.
We hebben ook vier jongens, je probeert ze op te voeden, met vallen en opstaan, je hebt het beste met ze voor, maar je moet in verweer komen op de scholen waar ze zitten. En ik was blij dat onze oudste zonen, die hadden van de week een prachtige ochtend over heel die genderideologie enzo.
Wetten ze toegerust vanuit bijbels, beraadman, vrouw, als je nog een goede stichting wil uitnodigen, die een bijbels geluid laat horen, nodig ze uit hier. Geef voorlichting, neem ze bij de hand. Maar hoeveel kinderen moeten vandaag al niet de meest verschrikkelijke dingen horen, als ze vier, vijf jaar zijn?
Het is erger dan u en ik denken hoor, en weten. Dat is de tijd waarin we leven. Nou, je bent niet echt, ik wil de bemoediging vanmorgen. Nou, dit is toch heel bemoedigend? Word je toch heerlijk wakker gehouden?
Blijf je toch bij de les? En dan gaan we even naar nummer 14, want daar wilde ik naartoe. Ik moet een beetje op de tijd letten natuurlijk, maar goed. Er is een broeder, er zijn er meer, in het oude testament, die hebben voor dezelfde uitdagingen gestaan.
En een van hen wil ik er vanochtend even uitlichten, als illustratie van openbaring 3 vers 8. Je volgt me nog wel, hè? Bewaar mijn woord. Heb ontzag voor de heren.
Mannen of vrouwen die leven in de vrezen des heren. Nou, zijn naam is Caleb. En ja, ik vind dat een geweldige broeder. En daarom zou ik hem graag willen spreken. Maar goed, hij is de strijd erboven.
Maar in hem komt iets openbaar, van de inhoud van openbaring 3 vers 8. Ik ga niet heel die geschiedenis met jullie lezen, maar vanmiddag wil je toch wat lezen, bij een goed bak koffie.
En kan je heerlijk nummer 13 lezen, nummer 14 lezen, want je wil natuurlijk in de context lezen, je pakt er geen teksten uit. Het geheel. En wat ontdek je dan? Dat de verspieders op pad zijn gegaan.
Twaalf verspieders, twaalf stammen. Nou, dat verhaal heb je allemaal op de zondagsschool gehoord. En ze zijn erop uitgegaan. En weet je wat nou zo bijzonder is? Dat van geen van die verspieders staat geschreven dat de een doof was, of dat de ander blind was.
Met andere woorden, ze hebben allemaal hetzelfde gezien, en ze hebben allemaal hetzelfde gehoord. Dat is belangrijk. Dat is ook vandaag zo in de gemeente. Je kan hetzelfde horen, en soms gaan de wegen toch uiteen.
Waar zit dat in? Die twaalf mannen, het waren ook allemaal leiders. Ze stonden in aanzien binnen hun stam. Met andere woorden, het waren niet de minsten die erop uit werden gestuurd.
Kijk, als je nou een groentje bent in het leger van de Heer, dan kan je nog zeggen, ja, goed. Nee, het waren leiders binnen hun stam. Aanzienlijke mannen. Wat ze ook gemeenschappelijk hadden, ze hadden allemaal een verleden van slavernij.
Ze hadden allemaal te maken gehad met een slavenverleden. En, niet te vergeten, ze hadden de wonderen van God gezien. Hoe de Heer hen had bevrijd. Nou ja, als je dat mee hebt gemaakt, dan, ik haal dat lied vaak aan, dat Engelstalige lied, hè.
I have decided to follow Jesus. No turning back. Ik heb besloten om de Heer Jezus te volgen. We gaan niet meer terug, toch? Dat hadden al die verspieders gezien. En ze hadden net hun voeten op het rogen.
Toen zeiden ze al, ach, waren we maar in Egypte gebleven. Bij de uien. En bij de prei. En bij de knoflook. Een knoflook. Was je noterbeen een slavenvolk. Ze zijn net mensen.
Ook dat mag wel eens gezegd worden vandaag. Wat ze ook gemeenschappelijk hadden, ze hadden dus dezelfde versterkte steden en enorme reuzen gezien. Hadden ze allemaal gezien.
En het laatste, en dat is het allerbelangrijkste, het allerbelangrijkste, ik had het over openbaring drie, jullie hebben mijn woord bewaard, ze hadden allemaal dezelfde beloften gekregen.
Dat is mooi. De Heer en God had tegen allemaal gezegd, ga het land verkennen. Het is het land dat ik in jullie bezit ga geven. Nou, zou hij iets beloven en het niet doen?
Hij is geen man dat hij liegen zou. Nou, zie je de overeenkomsten? Ik ga er maar snel doorheen hoor. Ook de beloften hebben ze allemaal gekregen. Nou, jullie zingen dat lied toch hier wel eens?
Staan op de beloften van mijn Heer en God. Ga ik moedig voorwaarts onder hoon en spot. Het woord bewaren, zijn naam niet verlogen. Hoon en spot is je deel.
Nou, Caleb. Hij leeft eigenlijk heel eenvoudig. Caleb heeft niet allerlei mystieke ervaringen ontvangen, of handoplegging ofzo. Noem maar op.
Hij heeft gewoon het woord van God ontvangen. Voor zover ik mag zeggen gewoon, want het is bijzonder. Hij heeft het woord van God ontvangen. En dat woord, dat heeft hij heel serieus genomen. Nou, ze hebben tegen mij wel eens gezegd, ja Jack, jij bent wel extreem, een beetje.
Toen zei iemand tegen mij, ja, niet al te rechtvaardig, niet al te goddeloos. Beetje zo er tussenin. Maar weet je, de tijd om een grijze muis te zijn, die tijd is echt voorbij.
Ik weet niet of je het door hebt, maar die tijd is echt voorbij. Het is een tijd waarin we kleur moeten bekennen. Op alle terreinen van het leven. En die Caleb, zijn naam betekent hond, dat zou je naam toch zijn.
Maar, wij kennen de uitdrukking, zo trouw als een hond. En weet je, je mag het inleg kunnen noemen, dat vind ik prima, maar ik vind het wel mooi. De Bijbel zegt dat in de eindtijd, een van de belangrijkste kenmerken, van de mensheid zal zijn, ontrouw.
Het is net welke vertaling je leest, maar sommige van jullie lezen de MBG-vertaling. En dat staat in 2 Thessalonians 3, vers 2, trouw vindt men niet bij allen. Trouw in huwelijken, trouw in gezinnen, trouw in de gemeente.
Ze wippen zo onder je prediking weg, oh, denk jij er zo over? Oké. Dan gaan we naar het volgende filiaal, want daar maken ze helemaal geen punten van. Trouw. Trouw vindt men niet bij allen.
Dat is een kenmerk van de tijd waarin wij leven. Nou, dan is het toch heerlijk, dat je naam hond betekent, zo trouw als een hond. Nou, met eerbied gesproken, Caleb, hij was een trouwe dienaar van de heren. En dat is het eerste wat ik over hem kan zeggen.
Het tweede is, wat we in nummerie 14, vers 24 lazen, de Heere God noemt Caleb zijn dienaar, zijn knecht. Vind je dat ook niet mooi? Dat is de mooiste titel die je kan ontvangen in je leven.
Ik heb geen titel, dus ik kan me nergens op beroepen, maar misschien zit hier wel meesters in de rechten. Of ingenieurs. Ik was met mijn zoon, mijn oudste zoon, wat scholen aan het bezoeken. Hij wil een hbo-studie gaan doen.
En toen zei die man, als je het afrond, dan ben je bouwkundige ingenieur. Of zoiets. Nou ja, een titel. Dit is de mooiste titel die je kan krijgen. Een dienstknecht van de Allerhoogste God.
Dat zei de Heere God van Caleb. Nou, als hij dat nou tegen mij zou zeggen, dan zou ik vereerd zijn. En dan zegt hij straks wel, goede en getrouwe dienstknecht, daar heb je openbaring 3, vers 8, ik had je over weinig gesteld, maar over dat weinig ben je wel trouw geweest.
Je hoeft niet over veel gesteld te zijn, maar ben je over dat kleine trouw. Er zijn mensen die willen altijd gelijk de grote dingen. Maar God begint met het kleine, om te kijken of je daarin trouw bent.
En dan gaat hij over grotere dingen stellen. Caleb, hij was een diena, een knecht. En het laatste, en daar wil ik even op inzoomen, vers 24 van nummer 14, wat in Caleb zo bijzonder was, dat in hem een andere geest was.
Zijn naam, de titel die de Heere hem gaf, maar vooral die geest van Caleb. En dit is niet de heilige geest, voor zover je dat denkt. Hij had een andere geest in zich.
En wat betekent dat? Nou, een geest is gesteldheid, een gezindheid, een andere gerichtheid. Dat is het. Nou, je kan het allebei hebben.
Wij leven naar Pinksteren. De geest permanent, inwonend, ontvangen. Die leidt in de waarheid, die Christus verheerlijkt. En dat je ook nog een andere gezindheid hebt.
En ik weet wel, die is bewerkt door de heilige geest. Maar dat je een andere focus hebt, een andere gerichtheid, dan de massa in deze wereld, en ik moet ook zeggen, in de kerk.
En u vraagt iemand, van de jongeren misschien wel, maar wat kenmerkte nou die geest van Caleb dan? Wat maakt hem zo anders, als die andere tien? Onthou wel, deze geest zorgt, dat je tot een minderheid behoort.
Hoeveel verspieders waren er? Twaalf. Tien trokken een conclusie van ongeloof. Die zagen veel meer op de versterkte steden, op de reuzen.
En die zeiden misschien wel tegen Caleb, joh, heb je een blinde vlek ofzo? Ik had van de week dat videootje over Israël gemaakt, en mailt iemand mij, leef jij onder een steen ofzo? Nou ja, dat is wat, nou vind ik dat allemaal niet zo spannend, maar, begrijp je, zo wordt er wel over je gedacht.
Zo werd er ook over Caleb en Joshua gedacht. Volgens mij ben je blind voor de werkelijkheid. Je leeft met je kop in het zand. Je ziet de dingen niet. Nou, of ik ze zie. Maar juist omdat ik dit zie, die versterkte steden, die grote reuzen, ga ik niet bij mezelf te raden, nog minder bij het volk.
Maar ik ga helemaal blind af, op het vertrouwen, op hem, die absolute vertrouwen is op Yahweh, op de eeuwige. Want ik heb hem leren kennen als een man die niet liegen kan.
Zo ken ik hem. En jullie kunnen roepen wat je wil, maar dit is waar ik uit leef. Nou ja, dat maakt je niet populair, jongenlui, dat moet ik je eerlijk zeggen. Maar laat je daardoor niet ontmoedigen, dat moet juist een vreugde zijn.
Want weet je wat ik ontdekte in de Bijbel? Als je Bijbelstudie doet op minderheden, in meeste gevallen hadden de minderheden God aan hun zijde. En waar zoeken wij naar? En ik weet ook, als je jong bent, is dat best lastig, dat je bij de meerderheid hoort.
Dat je maar geaccepteerd en aanvaard wordt. Dan is het veilig leven op je school, en op de voetbalvereniging, tot die meerderheid. Dat is veiligheid, toch? Dat behoor ik bij de massa. Nou, ik wil niet reactionair doen, maar het moet voor jou een eer zijn om tot een minderheid te behoren.
Laat mij maar bij die twee behoren. Waarom? Om apart te doen of zo, of om exclusief te zijn. Nee, die twee hadden God aan hun zijde. Daar zit de sleutel. En met God aan mijn zijde, ben ik altijd in de?
Meerderheid. Nou, dat had wel wat leidruchtiger gemogen. Want dat is zo heerlijk. Dus je moet niet teveel naar Caleb kijken, want dan denk je, ja, Caleb die had het, en die kon het, en die had het intellect, en die had een karakter, en die had dit.
Nee, de sleutel zit hem niet in Caleb. De sleutel zit hem in de belofte van God, die niet beschaapt degene die op hem hopen.
Ik ben door een heel eenvoudige broeder gedoopt, die zegt, het is dat de Bijbel zei dat Jonah in de vis zat. Maar als de Bijbel had geschreven dat de vis in Jonah zat, had ik het ook geloofd. Begrijp je?
Van Genesis 1 tot openbaring 22 aanvaard ik als het geïnspireerde woord van God. Er staat in het Grieks een woord dat door hemzelf is ingeblazen. Dat komt uit het hart van God voordat.
Wie ben ik als mens om daaruit te schrappen wat me niet past? Wat niet in deze tijd past? Ze zeggen vaak tegen mij, ja, Jack, je moet het in die tijd lezen, die cultuur. Romeinen 1, om het maar duidelijk te maken, geldt ook voor vandaag.
Het is de blauw druk van Gods wil. En hou daar aan vast. En de Heer zou je zegenen. Is Caleb dan gezegend? Jawel. Deze gezindheid blijft er nog eventjes bij.
Heeft drie kenmerken. Als eerste, die heb ik min of meer al genoemd, wordt de geest van Caleb hierdoor gekenmerkt dat Caleb gericht was op het karakter van God.
Dat is het eerste kenmerk van de geest van Caleb. Hij geloofde de ik ben, die ik ben. En dat is zo heerlijk. Je kan op van alles gericht zijn, maar mensen zijn net als het weer.
Vandaag is het droog, morgen is het heel duur. En daarna schijnt de zon. Zo zijn mensen. Maar God is in zijn karakter. Daarom spreek ik heel graag over de karakter, eigenschappen van de Heer God.
Daar word je heel blij van hoor. En dan wil de Heer je ook nog daarna veranderen. Er zijn mededeelzame, mededeelbare eigenschappen. Nou ja goed, dat laat ik maar even theologisch liggen.
Maar die eigenschappen van God, daar zit het leven in. En de Heer Jezus heeft die geopenbaard. Caleb, hij was gericht op het karakter van God. En dat is voor jou en mij zo belangrijk, juist vandaag.
Het tweede wat die geest kenmerkt is, geloof was de sleutel tot het verkrijgen van de inhoud van de belofte. Ze hadden allemaal de belofte toch? Al die verspieders. Maar Caleb hecht de waarde aan de inhoud van de belofte.
Daarom is een prediking zoals vanmorgen, blijf zitten hoor, maar is niet vrijblijvend. Er zijn heel veel mensen die gaan naar een kerk toe, die denken, nou, rust voor mijn geweden.
Op zich een goede zondagochend invulling. Tweede dienst wordt een beetje te gek natuurlijk, maar één dienst op zondag is toch ook goed. En neem mijn kinderen daar met een beetje rust. En ik ga weer naar huis en ik heb een mooie gedachte meegekregen.
Dan kan ik wat over filosoferen de rest van... Nee. Het is hier dood of leven. Het is hier toerusten tot dienstbetoon. We gaan straks de wereld weer in. Dus het is niet zo een gezellig geestelijk amusement of zo.
Begrijp je wat ik bedoel? Hecht je waarde, hecht je geloof aan het spreken van God. Daar komt het op aan. In dood en in leven. Dat is belangrijk.
Daar scharniert het om. Je hecht waarde aan de Heere God en aan zijn woord. Of je veracht het. Openbaar is drie vers acht. Jullie hebben mijn woorden bewaard. Dat is de meest kostbare schat.
Daar blijf je van af. Daarom is het ook goed om je kinderen tekst gedeeld uit hun hoofd te leren. Nou, ik zou Juda naar voren kunnen vragen. Dat doe ik niet hoor. Maar hij kan heel veel tekst uit zijn hoofd opzeggen.
Wij leren aan tafel hele lappe tekst uit hun hoofd. Dat woord van God moet erin. Want er komen tijden dat ze misschien niet meer een fysieke Bijbel bij zich mogen hebben. Kan, hè? Dan hebben ze het woord van God toch in hun aand.
Roep mij aan in de dag van je benauwdheid. En ik zou je uithelpen. Ken de Heere in al je wegen. Hij zou je paden recht maken. Dat woord van God. Niet alleen horen, maar ook er geloof aan hechten.
Caleb zei, jullie kunnen zeggen wat je wil. Ik heb gezien en gehoord wat jullie gezien en gehoord hebben. Maar ik hou vast. Ik hecht waarde aan het spreken van God. En hier scharniert het om vandaag.
Wat heeft voor u, voor jou meer waarde? Het spreken van God. Of het nou populair is of niet. Of het spreken van mensen. Wat soms heel indrukwekkend is. Men roept heel hard.
Of zeg je, ik wil gewoon eenvoudig hier blij leven. En ik kan er ook bij sterven. Het derde wat deze geest kenmerkt is. En dat moet ik ook zeggen. Deze geest wordt ook beproefd.
Dus het is een geest die gericht is op het karakter van God. Dat was zijn gezindheid. Hij hecht waarde aan het woord van God. En het derde, het laatste. Dat is deze gezindheid. Deze geest wordt ook beproefd.
Het echte, dat is een beetje een rare uitdrukking, maar ik wil iets duidelijk maken. Het echte Bijbelse geloof wordt altijd beproefd. Hoe weet ik dat? Nou ja, als er geen geloof is, valt er ook niks te beproeven.
Maarten Luther, ik ben het niet in alles met me eens hoor. Dus blijf rustig hier zitten. Maar hij heeft wel iets moois gezegd. Hij zei, het geloof is een onrustig ding. Zei hij. Dat is waar.
Het kan fluctueren. Het geloof. Daarom heb ik ook niet zoveel aan mijn geloof. Dat zeggen sommige mensen. Ik heb zoveel aan mijn geloof. Maar ik heb soms helemaal niks aan mijn geloof. Ik heb wel alles in de persoon in wie ik geloof.
Dat is de sleutel. Nou, jullie hebben reformatie uitdachten vorige week. Dat is het. Dus ik heb niet zoveel aan mijn geloof, maar de persoon in wie ik geloof.
En dat geloof wordt beproefd. Dat is ook gebeurd in het leven van Caleb. Want ik heb het je gelezen. Toen hij het opnam voor de eer en het woord van God. Want hij zei, eenvoudig als de Heer ons wat land beloofd heeft.
Dan zal hij het ons geven. Nou ja, ik heb het je gelezen. Je gelooft het bijna niet, maar het stond terecht. Toen zei heel de gemeenschap. Dat men hen met stenen moest stenen halen.
Doe je dan hele rare dingen? Dat je stenen verdient. Hij deed geen rare dingen. Weet je wat hij deed? Hij zei gewoon, ik geloof dat wat God gezegd heeft. Dat is het enige wat hij zei.
Dat gaat hij doen. En even los van steden, reuzen, etc. Ik geloof dat God een waarmaker is van zijn woord. En dat zei hij aan publiek. En er staat op een andere plaat.
Die tien deden het hart van het volk smelten. Mooie uitdrukking, hè? Je bent helemaal onrustig van die tien. Nou, welk geluid verspreiden wij in ons gezin? In ons huwelijk, in onze gemeente.
Doet dat het hart smelten? Of bouwt het op? Caleb sprak woorden van opbouw en bemoediging. Caleb zei niet, kom achter mij aan. Want ik heb het en ik weet het en ik kan het. Dat zei hij niet.
Als hij het belooft, dan gaat het gebeuren. En ik sta aan zijn kant, dus ik spreek hem gewoon eenvoudig. Nou, dat is beleidenis doen. Je hoeft niks nieuws uit te vinden vandaag, hè? De Bijbel gewoon laten zoals het staat.
Je hoeft niks nieuws uit te vinden. We hebben ook geen nieuwe openbaring nodig, geloof ik. We hebben het licht van de Heilige Geest nodig op het bestaande woord. Dat hebben we nodig. En daar houden we aan vast. Ja.
En dan denk je nou. Amen, Caleb. Halleluja, prees de Heer Caleb. Nee. Jongens, laten we ze stenigen. Dat is wel. En dat kan je vandaag ook ervaren.
Ik ga er een beetje naar het einde toe. Van mijn boodschap dan, hè. Dat kan je vandaag ook ervaren. Dat mensen je vreemd aankijken als je pal blijft staan voor de Bijbelse principes.
En natuurlijk moet je dat op de juiste toon overbrengen. Ik weet het allemaal. Ik heb alles al tot me gekregen. Maar soms hebben we zoveel argumenten dat we het niet meer over de inhoud hebben. De ene keer is de toon verkeerd en de andere keer het tijdstip verkeerd.
Maar benoemen we nog de dingen zoals God het benoemt? Dat is beproefd. Stenen. Als je misschien in je familie op een verjaardag iets deelt over hoe jij over dingen denkt, waar je voor leeft, voor wie je leeft.
In de wijk waarin je woont. Nou ja, noem het allemaal onder collega's. Stenen. Niet letterlijk. Maar als ogen. Hoe zeggen ze dat?
Ja, die ja. Die bedoel ik. Als blikken kunnen doden. Die zocht ik, ja. Nou, dat zijn ook soms net stenen, hè. Dan zeggen mensen soms niks. Maar mooi. En Caleb heeft het ervaren.
Ja, maar weet je, ik wil je echt bemoedigen. En aansporen om in deze gezindheid te leven. Want wat ik zo bijzonder vind, ik heb gisteren op de mannedag over Mozes en het tabernakel gesproken.
Maar daar ging het ook over de heerlijkheid. En hier kwam de heerlijkheid weer naar voren. Dat is toch bijzonder? Ik zal voor u strijden. Jullie zullen stil zijn. En dan uit het niets.
Zo lijkt het. Maar. De heerlijkheid van de heren. Nou, daar zouden we voor leven. Die heerlijkheid die is geopenbaard. Niet verborgen gebleven.
Eerst in de tabernakel. Later in de eerste tempel. Maar uiteindelijk heel bijzonder in de Heer Jezus. Of niet? De heerlijkheid van God. Geopenbaard. Zichtbaar. Tasbaar. Voor alle mensen.
En wat zegt Johannes? Wij hebben zijn heerlijkheid gezien. Een heerlijkheid als de enige geborene van de Vader. Vol van genade. En vol van. Waarheid.
De heerlijkheid van God. Geopenbaard in Jezus Christus zijn Zoon. En vandaag woont hij door zijn geest in mij. En de heerlijkheid van de heren verscheen.
Ja, dan. Dat vind ik wel mooi. Maar dat laat ik nu maar liggen. In de tent van de ontmoeting. Ontmoeting. Weet je wat het meest fundamentele is voor jou, mijn geestelijk leven?
Dat wij leven dicht bij het woord van God. We ontzag hebben voor de Heer God. En dat wij leven in die dagelijkse ontmoeting met Hem. Geloof maar. Dat ga je leven veranderen. Van heerlijkheid.
Tot heerlijkheid. En laat mij dan maar tot een minderheid behoren. Ik heb de heer aan mijn kant. Ik wil nog één vers lezen. Mag het nog eventjes? Ik zei net tegen Nico.
Volgens mij is de gemeente toch vrij vanmiddag. Maar later even. Dat sluit ik echt mee af. Dat beloof ik. Naar Jozua 14. En dat vind ik toch wel echt een mooi stukje om te delen. Want daar komt Caleb. Kijk.
Je hebt mensen die beginnen goed. Maar die eindigen niet goed. Je kan aan het begin van iets staan. En heel positief zijn. Maar ja. Volhartje ook tot het einde.
Nou. Dit vind ik zo'n mooi stukje. Nummer 1. Sorry. Jozua 6. Daar staat. Sorry. Ik maak er nou spaghetti van.
Jozua 14 vers 6. Neem het niet kwalijk. Toen kwamen. Jozua 4 vers 6. De nakomelingen van Juda.
Bij Jozua in Geelgehal. En Caleb. Daar heb je hem. De zoon van Jefunne. De Kenesiet. Zei tegen hem. U weet zelf van het woord. Dat de heren tegen Mozes. De man gods. Over mij en over u.
Gesproken heeft. In Kades Barnea. Kan je een beetje visualiseren of niet? Jozua en Caleb. Veertig jaar achter de rug. Woestijnreis. Oude broeders geworden.
Ik weet niet of ze met die wandelstokken liepen toen. Ze lopen het land binnen. Tachtig. Vijfentachtig jaar. Nou wie is dat hier? En ja. Er zijn er een paar.
Je durft niet mee. Je mag geen rusje vinger opsteken. Dat is een zegent. En nou komen ze naar het land binnen. En even. Even een beetje. Op zo'n Rotterdams. Oude jongens krentenbrood is dit. Hé. Caleb weet je nog.
Jozua. Toen. Toen God ons riep. Toen Mozes ons riep. Daarbij Kades Barnea. Nou dan gaan ze getuigen. Vers 7. Ik was 40 jaar oud. Toen Mozes de dienaar van de heren mij uit Kades Barnea uitstuurde.
Om het land te verkennen. Hij was 40. En toen ik hen verslag uitbracht. Mooi hè. Zoals het in mijn hart was. Niet laten beïnvloeden door de massa.
Nee. In mijn hart. Ik leef met de heer. Ik geloof zijn woord. Ik vertrouw op hem. En zo leeft het in mijn hart. Amen. Dat vind ik een mooie zin. Maar. Daar komt ie.
Mijn broeders. Die met mij opgetrokken waren. Deden in het hart van het volk smelten. Ikzelf echte volharder erin. De heren. Mijn God na te volgen. Toen zwoer Mozes op die dag.
Het land dat uw voeten betreden heeft. Zal voor eeuwig u en uw kinderen tot erfelijk bezit zijn. Omdat u er in vol hart hebt. Openbaring 3 vers 8.
De heren mijn God na te volgen. En zie. Nu heeft de heren mij in het leven behouden. Ik ben zo geweldig. Ik heb zoveel geestelijke inzicht.
Ik heb zoveel spierballen. Ik heb mij al. Nee. Zoals hij gesproken heeft. Heeft hij mij in het leven behouden. Het is God en God alone. Aan het begin en aan het einde.
Ik roem niet meer in eigen kracht. Ik roem niet in gaaf of in wat wijsheid is. Ik roem alleen nog in de Heer. In zijn dood. In zijn verrijzenis. Dat is de taal van Caleb in 2023. Dat is wat hij zegt.
Het gaat om hem. Zoals hij gesproken heeft. Het is nu 45 jaar geleden dat de heren dit woord tot Mozes gesproken heeft. Toen Israël door de woestijn trok.
En nu. Zie. Ik ben vandaag 85 jaar oud. Daar staat hij. Het is dus mogelijk. Hoeveel mensen zie je niet dat naarmate ze ouder worden.
Zijn nou ja. Het moet allemaal maken. Dat is ook niet fijn voor je kinderen en je kleinkinderen toch. Als we opa en oma komen. Dan gaan we van klacht tot klacht steeds voort.
Maar als je bij opa Caleb kwam. Na de zonhochendienst. We gaan van kracht tot kracht steeds voort. En dan is het hem echt niet allemaal gemakkelijk afgegaan. Maar broeders, zus.
Hij heeft geleefd door gelovende beloften van God. Daar lag ze raam hoor. En dat vind ik zo mooi. En dan is hij nog niet klaar. Moet je nou lezen wat er staat. Want ik heb dat vers felgeel gekleurd in mijn Bijbel.
Ik ben vandaag nog even sterk. Als ik was op de dag toen Mozes mij uitstuurde. Zoals mijn kracht toen was. Zo is mijn kracht nu.
Om te strijden. En om uit te gaan. En om in te gaan. En nou denk je dat ik sta te liegen. Maar het staat er echt. Nu dan. Geef mij dit bergeland. 85 jaar.
Nou. Tekenen we daarvoor of niet? Ga nou niet teveel roemen in deze man. Maar op zijn 85ste zegt hij nou niet. Van nou. Waar is het een beetje vlak?
Want ja. Het wil allemaal niet meer. Geef mij het bergeland maar. Weet je. Ik wil niet roemen in Kala. Maar ik wil echt de Heere God centraal stellen. Zijn woord is zo krachtig.
Zo levend. Zo ons vertrouwen waard. Ik kan het je niet in je hart leggen. Ik weet ook niet precies hoe de wereld zich verder gaat ontwikkelen. Grote lijnen weet ik.
Maar dit weet ik wel. Wie God vertrouwt zal niet beschaamd uitkomen. En daarom wil ik hem centraal stellen. De Heere Jezus zegt ik ben de weg. De waarheid en het leven.
En ik zeg vanmorgen. Met knik in de knieën. En beven aan de Heere God. Geef mij een dubbel deel van deze godsmaat. Dit wil ik. Dit verlang ik. En ik geloof dat dit de sleutel is.
De gezindheid van Caleb. Hij had een andere gezindheid. Een andere gerichtheid. En die gerichtheid. Die heeft vrucht gebracht. Toch of niet?
Hij is binnen gegaan. Met zijn generatie. En hij heeft een geweldige tuigenis achtergelaten. Want hij geloofde God op zijn woord. En heeft de inhoud van de belofte verkregen.
De Heer zegen jullie. In deze spannende tijd. Met allerlei ontwikkelingen. Die ik niet allemaal kan duiden. Maar ik hoop dat je het pakt. En dat je zegt. Heere God. Geef mij in uw genade. Een dubbel deel.
Van de geest van deze maand. Dat mijn gerichtheid op u. En op uw woord zal zijn. Wat er dan ook tegenin komt. Ik blijf de Heere verwachten. Mijn ziel wacht ongestoord.
Zegt een oude psalm. Ik hoop. In al mijn klachten. Op zijn. Ontveilbaar woord. Amen. Laten we de Heer danken. Vader in de hemel.
O we willen niet roemen in mensen. We willen roemen in u en in uw zoon. De Heer Jezus Christus. Maar u heeft wel voorbeelden in uw woord gegeven. Die door u op een geweldige manier gebruikt zijn.
Die op een geweldige manier tot een zegen zijn. Tot op de dag van vandaag. O het geloof van Caleb. Het is beproefd. En ook ons geloof zal vroeg of laat beproefd worden. Maar u stelt niet teleur.
U beschaamt niet degenen die op u hopen. Heer als er hier zijn. Misschien wel onder de jongeren die alleen hun weg gaan. Die het moeilijk vinden om staande te blijven in een wereld waarin het tijdgeest rondgaat.
Waarin de Satan rondgaat als een brullende leeuw. O Heer God ik bid u dat u juist ook de jonge lui zal bekrachtigen. Maar ook de ouderen. Maar hun geest, ziel en lichaam.
En ons zal vervullen met de geest van Caleb. Die gericht was op uw karakter. Die leefde door geloof. En die de beproeving heeft doorstaan.
Dank voor dit samen zijn. Dank voor dit woord. Dat levend is en krachtig. Werk het uit in ons hart, in ons leven. Tot verheerlijking van uw naam.
Tot opbouw van ons geloofsleven. En dat we vandaar ook tot zegen mogen zijn. Voor de mensen om ons heen. Amen. *** ***