Gezant zijn van Christus

Date
Sept. 24, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal, shalom. Deze prachtige stralende dag waar God zon weer is op gaan over boze en goede als een geweldig beeld van de heer Jezus de Messias, maar ook als een geweldig beeld natuurlijk van het licht waar we in het bijzonder vandaag bij stilstaan bij zending dat het licht van God mag gaan schijnen in de harten van heel veel mensen.

Ik ben blij vanmorgen in uw midden te zijn en het wordt voor mij een experiment, want ik spreek nu veertig jaar, maar ik ga voor het eerst een powerpresentatie gebruiken.

Ja, veertig jaar geleden was dat natuurlijk nog helemaal niet actueel, maar ik dacht vanmorgen passeren er best wel een aantal teksten de revue. En het beste is natuurlijk om ze zelf gewoon op te zoeken, want dat presenteren, ja sorry dat ik het zo zeg, maar dat maakt een beetje luie christenen als je niet uitkijkt.

Maar soms dan kan je het allemaal niet bijhouden en dan denk ik nou laat ik toch voor deze keer dan maar uiteindelijk ervoor kiezen om ze dan te projecteren.

Het thema dat is dus gezant van Christus, dat heb ik opgekregen al een hele tijd geleden. Ja en dat komt dus uit 2 Korinther 5 vers 20. Het is zo geweldig dat in feite daar de geweldige drang van de apostel te horen is, maar ook die drang van God.

God smeekt. En Paulus en degene die bij hem horen die smeken dus ook. Laat u met God verzoenen. En wat dat betreft is dat natuurlijk uiteindelijk de geweldige boodschap van het evangelie dat God wil dat mensen behouden worden.

Dat zij zijn weg tot verlossing uiteindelijk mogen inslaan. De vragen die gesteld waren in wat ik opgekregen heb.

Wat is een gezant? De uitgezonde zendelingen zijn gezanten, maar hoe kunnen wij ook individueel en als gemeente gezant zijn van Christus? Wie is de zender? Wat is de boodschap of het mandaat?

En wie zijn de ontvangers? Nou, dat woordje gezant, dat komt niet van gezondene. Dat zou je zo in eerste instantie misschien wel denken, maar in het Grieks is het een heel ander woord.

Gezonder is een apostel. Maar een gezant, dat woordje gezant wat hier staat, ja dat kom je eigenlijk maar twee keer tegen. En allebei de keren is dat bij de apostel Paulus. Dat is hier dus, wij zijn dan gezanten namens Christus.

Maar Paulus spreekt ook in Ephesus 6 vers 19 en 20. Bid ook voor mij, opdat mij het woord gegeven wordt bij het openen van mijn mond, om met vrijmoedigheid het geheimenis van het evangelie bekend te maken, waarvan ik een gezant ben in ketenen, opdat ik daarin vrijmoedig mag spreken zoals ik moet spreken.

En dat woordje gezant, daar staat eigenlijk een woordje wat verbonden is met oud zijn. En dat heeft dus in feite te maken met een stukje autoriteit. De ouderen in Israël, dat waren degenen waar de autoriteit lag.

Het Sanhedrin, dat waren over het algemeen oudere mannen. En ook de oudsten in de poort, wordt diverse keren over gesproken, daar lag het gezag. Die hadden dus in feite het mandaat.

De Engelse vertaling, die geeft voor dat woordje gezant, ambassador of ambassadeur. En dat is uiteindelijk ook nog mooi te zien in een gelijkenis die de Heer Jezus spreekt, als het gaat over een koning die optrekt tegen een andere koning.

En hij heeft tienduizend man en die ander heeft twintigduizend man. Ja, gaat hij dan niet eerst beraadslagen of hij dat wel gaat redden? En als hij dan tot de conclusie komt, nou ik red dat niet, dan gaat hij een gezantschap sturen.

Dan kom je datzelfde woord tegen. Dus dat gezantschap, dat is dus namens die koning, gaat dat dan onderhandelen met de tegenpartij.

Nou, de gezant vertegenwoordigt en behartigt dus de belangen van een hoger gezag. En in dit geval, wat betreft verzending, wat Paulus betreft, is dat natuurlijk de Heer Jezus Christus.

Dus, ik wil vanmorgen eigenlijk dus stilstaan bij Paulus, want hij is eigenlijk ten eerste degene die dan dat woordje gezant voor zichzelf gebruikt. Maar hij is eigenlijk ook de eerste grote zendeling.

Ja, natuurlijk de Heer Jezus was de zendeling bij uitstek. En daarvoor had je natuurlijk al de profeten. Maar daarnaast heb je dan natuurlijk de andere apostelen.

Maar Paulus is dan natuurlijk die bijzondere zendeling die dan ook uiteindelijk tot een gezant wordt gemaakt. En hoe is dat dan gegaan? Ja, Paulus is onderweg naar Damaskus.

Om daar in opdracht van het Sanhedrin van de hoge priester, allen die van die weg zijn, die de Messias, de Heer Jezus hebben leren kennen, om die uiteindelijk gevankelijk naar Jeruzalem te brengen.

En we kennen natuurlijk die geschiedenis allemaal, denk ik wel, als je in ieder geval met de Bijbel bekend bent. Dan komt uiteindelijk de Heer Jezus hem tegemoet op die weg naar Damaskus. Hij is vlakbij de stad.

En dan verschijnt er een gigantisch groot licht. En Paulus valt op de grond. En dan zegt die stem tegen hem, Paulus, Paulus, waarom vervolgt u mij?

En dan zegt hij, wie bent u, heren? En dan zegt die persoon, ja, ik ben Jezus die u vervolgt. En dan zegt Paulus weer, heren, wat wilt u dat ik doen zal?

En dan zegt de Heer Jezus, sta op en ga de stad in en daar zal u gezegd worden wat u moet doen. Paulus ontmoet het allerhoogste gezag daar op de weg naar Damaskus.

Hij was in opdracht van het gezag van het Sanhedrin. Was hij op weg om de volgelingen van de Heer Jezus te arresteren en naar de gevangenis te brengen? Maar hier ontmoet hij het allerhoogste gezag.

En het opmerkelijk is dat hij dus inderdaad meteen zegt, wie bent u, heren? En dan zegt de heren, ik ben Jezus die u vervolgt.

Heren, wat wilt u dat ik doen zal? En daar ligt natuurlijk in feite de basis van hoe word je een gezant. Dat is een ontmoeting met de heren.

Als je de Heer Jezus niet hebt ontmoet, als de Heer Jezus jou niet heeft ontmoet, ja, dan kan je ook nooit een gezant zijn.

Binnen de bepaalde kerken zijn er natuurlijk dominees en zendelingen die wel proberen om een mooie boodschap te brengen, maar niet de heren nog kennen.

Ja, ik begrijp dat niet, maar het is gewoon een feit. Maar je kunt pas een gezant zijn, je kunt pas namelijk namens die geweldige autoriteit een boodschap brengen, als je niet eerst die autoriteit zelf hebt ontmoet.

En dan is het de Heer die uiteindelijk zegt tegen Paulus, sta op, ga de stad in en daar zal u gezegd worden wat u moet doen. En dan moet hij een aantal dagen geduld hebben, dan is hij blind, waarschijnlijk vanwege dat felle licht wat hij gezien heeft, en dan wordt er een man naar hem toegestuurd, Ananias, een broeder in Damaskus, en die moet dan naar Paulus toe gaan in de rechte straat en dan moet hij hem de handen opleggen en dan moet hij hem uiteindelijk daar de boodschap brengen.

En dan zegt de Heer uiteindelijk over Paulus, deze is voor mij een uitverkoren instrument om mijn naam te brengen naar de heidenen en de koningen en de israeliten.

Want ik zal hem laten zien hoeveel hij leiden moet om mijn naam. Dus hij is voor mij een uitverkoren instrument. Paulus die dus op weg is om de gemeente van de Heer Jezus, ja zeg maar, te proberen te vernietigen, daarvan zegt de Heer Jezus, hij is voor mij een uitverkoren instrument.

En Paulus zegt dat later, ja dat God eigenlijk al hem uitverkoord heeft van de moederschoot af. Voor dat geweldige plan wat God met hem heeft. Hij is een uitverkoren instrument om mijn naam te brengen, dat is de boodschap.

Wat is de boodschap? Dat is de naam. De naam van de Heer Jezus. Die naam waar alles in zit. De ik ben.

Degene die het heeft volbracht. Die gekomen is om te lijden, om te sterven. Om mijn naam te brengen naar de heidenen, naar de koningen en de israelieten.

Drie groepen worden er genoemd. En je ziet dat ook in het leven van Paulus gebeuren. Het bijzondere is dat hij in de praktijk, als hij dan uiteindelijk geroepen wordt, dus hier wordt in feite de gezant aangesteld, dan wordt hij dan geroepen.

En dan staat er in handelingen 13, als hij dan in de gemeente in Antiochie is, en daar ook onderwijs geeft. En terwijl ze de... Sorry.

De heren dienden en vasten zij de Heilige Geest zonden mij voor zowel Barnabas als Saulus af voor het werk waartoe ik hen geroepen heb. Toen vasten en baden ze, nadat ze hun de handen opgelegd hadden, lieten ze hen gaan.

Zij dan uitgezonden door de Heilige Geest, vertrokken naar Sluisje en voeren vandaar naar Cyprus. Dus ze zijn daar in een soort bidstom bij elkaar, zeg maar.

En dan worden Paulus en Barnabas, maar in dit geval worden ze dan omgedraaid genoemd, Barnabas en Paulus. Twee broeders worden dan door de Heilige Geest geroepen, in feite zegt hij, zonder hen af voor het werk waartoe ik hen geroepen heb.

Dus ze zijn al geroepen en nu moeten ze dan uiteindelijk daar afgezonderd worden voor dat werk. En dan vast en dan bidt de gemeente, nadat ze de handen opgelegd hadden, lieten zij hen gaan.

Dat is in feite het bijzondere van de gemeente. Wij zeggen, ja sorry dat ik het zo zeg, maar ik bedoel het niet verkeerd, maar wij zenden zendelingen uit. Maar dat is eigenlijk niet zo.

De gemeente, ze lieten ze gaan. En dan staat er, en zij dan uitgezonden door de Heilige Geest, vertrokken naar Seluisje, enzovoort.

Dus de gemeente laat gaan. Als mensen in ons midden geroepen worden of geroepen zijn voor zendingswerk, dan laten wij ze gaan, want het is de Heilige Geest die zendt.

Het is God zelf die zendt. Hij is de autoriteit. Hij is degene die dus die gezanten zendt. In handelingen 22, daar komt Paulus terug op iets wat veel eerder in zijn leven gebeurd is.

Namelijk toen hij tamelijk vroeg tot bekering was gekomen. Een keer in Jeruzalem was, in de tempel. En dan heeft hij een ontmoeting met de heer Jezus in die tempel. En dan zegt de heer Jezus, ga, want ik zal u ver weg zenden naar de heidenen.

Dus hij is aangesteld als een gezant. En dan wordt hij gezonden. Dus een gezant die gezonden wordt. En dat is wat dat betreft natuurlijk best wel bijzonder om te zien.

Wat is dan de boodschap? Ik heb het al even gezegd. Het was de boodschap die Paulus kreeg. Het is om mijn naam te brengen.

En dat betekent het wezen van de heer Jezus. Wie is de heer Jezus? Die naam Jezus, Yeshua. De Heere is redding.

Ik ben is redding. Dat is de naam, de boodschap die wij hebben te brengen. De heer Jezus die gezegd heeft, ik ben de weg, de waarheid en het leven.

En niemand komt de vader dan door mij. Johannes 14, vers 6. En Petrus zegt dat in handelingen 4. En de zaligheid, de redding is in geen ander, want er is onder de hemel geen andere naam onder de mensen gegeven.

Waardoor wij moeten zalig worden. Er is geen andere weg. Gisteren hadden wij Burendag. Dan heb je misschien ook nog aan de Burendag meegedaan.

Nou, niet veel geloof ik hier. Nou, bij ons in het Westen was het in ieder geval heel erg in de Burendag. En ja, dan heb je contact met mensen om je heen. En er waren buren aanwezig, waren ook buren niet aanwezig.

Ja, en dan kom je soms in gesprek met mensen. En dat is het mooie van zo'n Burendag. Dan kom je weer eens op een andere manier in gesprek. En toen kwam ik in gesprek met een buurman van mij die ik niet zo goed kende. Maar ik had hem al een keertje, want we hadden met het nieuwjaar, hadden we ook nog een soort nieuwjaarsborrel gehad in de buurt.

En toen had ik hem ook al heel eventjes gesproken. Toen had ik verteld dat ik, ja, dat ik eigenlijk in het evangelie werk. En toen, gisteren, toen zegt hij, jij deed toch iets met het geloof? Ik zei, ja, inderdaad, dat klopt.

Nou, toen kwam er een heel gesprek. Hij was van oorsprong, was hij dan gereformeerd synodaal. Maar ja, hij had het eigenlijk allemaal een beetje losgelaten. Want zijn grote probleem was, wij zijn dan in Nederland geboren.

Nou ja, dan heb je een hele grote kans dat je met het christelijk geloof te maken hebt. Maar hoe zit dat nou met die mensen in die moslimwereld? En de hindoes, hij zei het niet met zoveel woorden, maar gaan die dan allemaal verloren?

Nou, ik ben daar niet direct op ingegaan. Maar ik dacht van, ja, ik heb wel gezegd. Kijk, en daarom is het belangrijk dat nou die naam van de heer Jezus uitgedragen wordt. Daar is zending voor nodig.

Om juist die mensen te bereiken. En dan kan je gaan praten over, gaan ze verloren of gaan ze niet verloren? We geloven natuurlijk dat, en ieder die de heer Jezus kent, behouden is. En die hem niet kent, verloren gaat.

Alleen we laten het aan God over, hoe hij dat verder uiteindelijk beoordeelt. Maar het is wel zo dat het belangrijk is dat wij die boodschap uitdragen. En die boodschap is de heer Jezus.

Laat u met God verzoenen. Laat u met God verzoenen. Heel lang geleden kwam ik nog eens in Brabant om daar te spreken in Helmond. En dan las je allemaal van die kapelletjes, dan reed je er langs.

En dan zag ik een kapelletje staan. Verzoen u met God. Verzoen u met God, ja. Dat proberen een heleboel mensen. Dat proberen ook op dit moment de Joden.

Vanavond is Jom Kippur. Begint Jom Kippur. Morgen is Jom Kippur de verzoendag. De grote verzoendag. In het Hebreed staat er Jom Kippurim.

Dat is een meervoudsvorm. En dan kan je zeggen, ja dat betekent groot. Meervoudsvorm van groot. Maar je kan ook zeggen, de dag van verzoeningen. En als je in Leviticus 16 leest.

Nou ja, daar heb je vandaag niet veel tijd voor misschien. Maar doe dat van de week eens een keer. Dan zie je dat een heleboel dingen verzoend moesten worden. De priesterlijke familie moest verzoend worden. Het volk moest verzoend worden.

Het heiligdom moest verzoend worden. Allemaal verzoeningen die plaatsvonden. Maar dat was allemaal met betrekking tot de offers die de Heer God had voorgeschreven.

De joden proberen nu zich met God te verzoenen. Daar zijn ze al tien dagen mee bezig geweest. In de ontzagwekkende dagen. Vanaf Rosh Hashanah tot en met vandaag dan.

En dan probeert men op allerlei manieren zich van zonde te ontdoen. Maar de Bijbel zegt, laat je met God verzoenen. Dat is de boodschap.

Het punt is dat God heeft die verzoening tot stand gebracht. En als je dan inderdaad met betrekking tot Yom Kippur ziet. Dan zijn er geweldige beelden die je in die offers ziet.

En dan moet ik in het bijzonder stilstaan bij die twee bokken. Twee bokken moeten er gebracht worden voor het aangezicht van de hoge priester. En dan moet erover het lot geworpen worden. Eén bok is dan het lot voor de Heer, voor ik ben.

En de andere is het lot voor de weggaande bok. En die eerste bok voor de Heer, die moet dan geslacht worden. Het is opmerkelijk te worden. Geen zonde overbeleden ofzo.

Die bok die wordt helemaal zeg maar zondeloos geslacht. En dat wijst natuurlijk naar de Heer Jezus die als de zondeloze, natuurlijk uiteindelijk tot zonde werd gemaakt, maar hij als de zondeloze zijn leven heeft gegeven.

Voor jou, voor mij, voor deze wereld. En die andere bok, die moest dan bij de hoge priester gebracht worden. Daarnaast een aantal andere dingen gedaan waren. En dan legden de hoge priester zijn handen op de kop van die bok en dan beleed hij al de zonden van het volk van Israël.

En dan moest die bok weggeleid worden door iemand naar de woestijn. Die bok die droeg dus de zonden weg naar een onbewoonbaar land.

Allebei geweldige beelden van de Heer Jezus. En het is heel triest dat zoveel Joodse mensen die boodschap niet begrijpen.

Die denken dat ze het zelf moeten doen. Dat ze zelf uiteindelijk die verzoening tot stand moeten brengen. Maar God heeft in zijn zoon de Heer Jezus, en daar spreken die bokken van, die heeft hij die verzoening tot stand gebracht.

Hij is de verzoening zelf, die op het kruis zijn leven gaf en opstond van tussen de doden uit. Wat geweldig dat we natuurlijk vandaag heel erg nadenken over allerlei andere volken.

Maar het Joodse volk is natuurlijk ook een volk wat het evangelie moet horen. En dan hebben we toch een ja zending om de Joden. Nee, Bijbelverspreiding onder de Joden.

En het geweldige is dat we zien dat zoveel Joden vandaag de Bijbel aanvaarden, aanpakken, en dat er ook tot geloof komen door het lezen van het woord. Want dat woord, daar gaat het om.

Dat we dat onder de mensen brengen. Uiteindelijk kunnen we natuurlijk met de mensen spreken. Dat heb ik gisteren met die man uit de buurt ook nog gedaan. En er is uiteindelijk gewezen op het feit dat het gaat om dat je de Heer Jezus kent als je redder en verlosser.

En verder kan ik er ook niks aan doen. Ik mag voor die man verder bidden. Maar het gaat uiteindelijk om de Heer Jezus. En deze man had ook het idee van, nou ja, maar ik heb toch wel aardig geleefd.

En ik ben zo slecht niet. En dat geldt wel eigenlijk voor alle mensen een beetje. Nee, er is maar één weg. Ik zeg, want hij zei, ja, maar hoe weet je dat? Ik zeg, ja, de Bijbel. Het gaat om de Bijbel.

In de Bijbel, dat is onze norm. En de Bijbel zegt, wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven. En dat is wat we dan met elkaar mogen beleiden. Dus, Jood en Griek.

Aan wie is die boodschap dan gericht? Aan Joden en Griek. Want ik schaam mij niet voor het evangelie van Christus, zegt Paulus in Romeinen.

Want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft. Eerst voor de Jood. En ook voor de Griek. En het is jammer natuurlijk dat in de hele kerkgeschiedenis, dat eerst voor de Jood eigenlijk niet goed is opgepakt.

Dat is een marge geworden. Maar prijs de Heer dat er vandaag daar wel oog voor is. Ja, ik ben natuurlijk bij Stichting Israël in de Bijbel.

Ik spreek natuurlijk wel met een heleboel bonussen wat dat betreft. Maar ik vind het geweldig. Natuurlijk, het is ontzettend belangrijk dat het evangelie wereldwijd wordt verkondigd.

Ook onder de Joden. En dat is jammer genoeg soms wel eens een beetje vergeten. Maar God gaat gelukkig door. En dat doet hij ook vandaag. Het is een kracht van God.

Het evangelie van Christus is een kracht van God. Een dynamis. Dynamiet zit daarin. Het is de kracht van God tot behoud. De kracht ligt in het woord.

Niet in wat ik erover zeg. Maar in het woord zelf. Want het is Gods woord. En dat woord van God is kiemkrachtig. Dat kan misschien een hele tijd duren.

Voordat het uiteindelijk zeg maar gaat ontkiemen. We hebben het erover gezongen, over dat water. Met dat zaadje. Daar moet water uiteindelijk opkomen. Om het te doen in ontkiemen.

En dat kan soms een hele tijd duren. Ook bij mensen om ons heen. Ook misschien in ons eigen gezin. In onze eigen familie. En ook op het zendingsveld. Het kan heel lang duren. Er zijn zendelingen die zijn al jaren bezig.

En die zien eigenlijk weinig of geen vrucht op hun werk. Maar wat is het belangrijk om toch te blijven geloven. Dat evangelie van Christus. Dat is een kracht van God tot zaligheid.

Tot redding. Voor ieder die gelooft. Eerst voor de Jood. En ook voor de Griek. Nou. Wij kunnen gaan. We kunnen gaan.

Als God je roept. Als God je inderdaad dat mandaat geeft. Als God je tot een gezant aanstelt. Dan kun je gaan. En dan hoef je in principe niet in de war te zitten.

Over je dagelijkse levensonderhoud. Ik weet er is natuurlijk tegenwoordig wel van. Ja je moet eens een thuisfront opzetten. En dat respecteer ik allemaal.

En dat begrijp ik ook wel. Omdat er natuurlijk ook in het verleden best wel mensen dachten een roeping te hebben. En dat dat wat financieel uiteindelijk spaak liep. Maar het geweldige is dat God zelf uiteindelijk voorziet.

God voorziet. God voorziet in mensen die dan willen geven. En God voorziet ook in de middelen die wij nodig hebben. Zo heeft. 1 Korinther 9 vers 14. Zo heeft de Heer ook met het oog op hen die het evangelie verkondigen opgedragen.

Dat zij van het evangelie leven. Zo heeft God dat bedoeld. En dat we dat als kerk of gemeente misschien niet altijd goed begrepen hebben in het verleden. Maar het is wel de reden.

Het is wel Gods regel. En Paulus zegt ik heb hiervan echt geen gebruik gemaakt. Maar hij zegt dat een paar keer in de Korintherbrief. En hij geeft daarmee zelf aan dat hij eigenlijk een uitzondering is.

Hij heeft het recht om daar wel gebruik van te maken. Maar hij doet het niet. Want hij wil niet dat mensen daar dan moeite mee gaan krijgen ofzo. Maar toch uiteindelijk is het geweldig om te zien dat er ook mensen waren in waar hij ooit het evangelie gebracht had.

In Filippi. Dan zegt hij en ook u Filippensen weet dat in het begin van het evangelie toen ik uit Macedonië vertrok. Geen enkele gemeente mijn deelgenoot werd in de rekening van uitgaven en ontvangst aan u alleen.

Dus al die gemeenten waar Paulus geweest is, daar zegt hij van dat eigenlijk Filippi een uitzondering was. Zij hebben hem vanaf het begin af aan gesteund.

Nou was Filippi waarschijnlijk best wel een gemeente die financieel wat kon hebben. Lydia de Purpur verkoopster. Dat was blijkbaar toch een vooraanstaande vrouw met misschien wel aardig wat geld vanwege haar professie.

Vanwege haar bedrijf. Maar in ieder geval dat is heel opmerkend dat Paulus dat van die Filippensen zegt. Dat in het begin van het evangelie toen ik uit Macedonië vertrok.

Geen enkele gemeente mijn deelgenoot werd in de rekening van uitgaven en ontvangst dan u alleen. Als we door de heren geroepen worden om in het evangelie te gaan werken.

In evangelisatiewerk, in zendingswerk. Dan mogen we erop vertrouwen dat God zal voorzien. Dat hebben mijn vrouw en ik in die veertig jaar ook ervaren. God voorziet.

En hij is degene die dat nog tot op de dag van vandaag doet. En daar zijn we ontzettend dankbaar voor. Dus wij kunnen gaan. En we zijn dan een gezant geworden door de roeping.

Of we mogen een gezant in zijn of haar roeping ondersteunen door gebed te gaven. In die zin zijn we er allemaal bij betrokken. Je bent een gezant die gaat.

Of je mag die gezant ondersteunen. En zo is iedere gelovige betrokken bij het uitdragen van het evangelie.

Van het goede nieuws tot opbouw van de wereldwijde gemeente. En tot eer van de allerhoofde God die wil dat alle mensen behouden worden. En hij wil jou en hij wil mij en hij wil u daarvoor gebruiken.

Of door te gaan of door te geven en te bidden. Amen. We gaan nog samen danken. Liefdevolle Vader dank u wel dat we zo vanmorgen in het bijzonder mogen stilstaan bij de geweldige realiteit dat u mensen roept.

Om het evangelie uit te dragen. Dat gebeurde al in het oude Israël dat u profeten riep. Jong of ouder.

Van wat voor afkomst ze ook waren. Heren u riep ze. En het geweldige is dat u ook voor ze zorgde. Dat u voorzag in dat wat nodig was.

Om die bediening ook uit te oefenen. Dat was niet altijd even eenvoudig. En we lezen ook bijvoorbeeld over de priesters en de levieten. Dat ja. Dat ze soms tekort kwamen. Omdat de bevolking niet de tiende bracht.

Maar u bent degene heren die altijd weer opnieuw voor uitkomst zorgde. En sinds dat uw gemeente gevormd wordt. Naar handelingen 2. Zien we dat u datzelfde principe ook nog steeds aanhoudt.

Met betrekking tot degene die door u geroepen zijn. Of geroepen worden. Om het evangelie uit te dragen. Dichtbij of ver weg. Dank u wel heren dat u nog steeds mensen roept.

Er zijn heel wat namen ons vanmorgen ook. Op het scherm. En via de microfoon gepasseerd. En we danken u voor ze. En we danken u dat u met ze wilt zijn.

Ook in hun bediening. En dat u ze wilt zegenen. In het werk dat ze mogen doen. Maar dat u ze ook wilt bemoedigen. En ondersteunen wilt. Als het moeilijk is.

Als er weinig vrucht is. Of als er aanvechtingen zijn. Heren u weet het allemaal. We mogen ze aan de troon van uw genade brengen. We willen ook bidden voor hen onder ons.

Heren die misschien. Ja. Menen een roepstem van u te verstaan. Wilt u duidelijkheid geven. Wilt u duidelijk maken.

Wat u wilt dat ze doen zullen. Maar wilt u ons ook helpen. Om al diegenen die. Dan uitgegaan zijn of uitgaan. Om daarvoor te bidden.

En naar vermogen te ondersteunen. Dank u wel dat we mogen bidden. Voor de verkondiging van uw woord. Wereldwijk ook onder uw volk Israël. En we danken u heren.

Voor de vele joden. Die een bijbel aannemen. Een nieuw testament aannemen. Ook veel jonge mensen. Die als backpacker. Ja. Op diverse plaatsen in de wereld.

Proberen om vertier te zoeken. Heren we danken u. Voor die geweldige kansen. Die er zijn. En de vele bijbels. Die uitgedeeld kunnen worden. En dat u ze gebruiken wilt.

Om mensen tot u te brengen. Dank u wel. Dat u ook verder nog. Aan uw zegen wilt geven heren. Over de activiteiten van vandaag. We danken u.

Voor de geweldige belofte van uw komst. Dat we uit mogen zien heren. Naar het moment dat u de gemeente thuis haalt. Maar ook dat u uw koninkrijk opricht. Waar u u Heer Jezus op de troon van David zult plaatsnemen.

In Jeruzalem. En zult regeren. Over Israël en de volken. En we willen u danken. Voor die geweldige toekomst heren. Als we in de wereld om ons heen kijken.

Dan zien we dat dat wel. Aanstaande moet zijn. Als we de ontwikkelingen in de wereld zien. En we danken u voor die hoop.

En die verwachting die we mogen hebben. Die niet gericht is op mensen. Op overheden. Of wie dan ook. Maar alleen op u. Want u bent onze hoop.

U bent onze verwachting. En we loven en we prijzen u. Dat we uit mogen zien naar uw komst. En we bidden u. Ja heren. Kom spoedig. Maranatha. Halleluja. Amen.

Amen. Amen.