Lijden - Wat moet God ermee

Spreker

H. Waagmeester

Date
Aug. 27, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Even dat ding aanzetten. Oh, dan zie ik altijd gelijk een plaatje van Adeline.! Dat is mijn lief.

! Mijn lief, geef mij rust.

Ik had bijna de brui gegeven aan mijn geloof. Mijn geloof in God. Met slechte mensen gaat het voorspoedig.

En moet je mij zien. God straft mij elke dag. Alle mensen die kwaad doen, lijken wel bij God in de smaak te vallen.

Heeft hij eigenlijk nog wel oog. Voor het recht. Nou, nou denken jullie. Germ.

Wat is er met Hans aan de hand? Die zit in een diepe depressie. Oh ja, dat overkomt me wel eens. Maar weet je waar deze uitvraken vandaan komen?

Uit de Bijbel. Soms vraag ik me wel eens af. Is er nog wel iemand die niets in zijn leven te maken heeft met lijden?

We werden er de afgelopen weken weer fors mee geconfronteerd, Adeline en ik. We wonen in de buurt van een camping. En in die camping, daar hebben we zelf ook een seizoen op gestaan.

Daar bivakeren ook al nogal wat mensen met een rugzak. Tom, de eigenaar van de camping, ontfermt zich dan over hen. Mensen die geen huis meer hebben.

Wien zijn relatie op de klip is gelopen. Die helemaal aan de rand van de samenleving terecht zijn gekomen. En Adeline en ik werden allebei ingeschakeld. Om weer een paar mensen daar te helpen.

Jonge mensen. Die eigenlijk helemaal de koers in hun leven kwijt zijn. En als ik heel eerlijk ben, in ons eigen leven kunnen Adeline en ik er ook best over meepraten.

Ik herkende me onlangs in een preek die ik volgde. En die preek ging over Psalm 13. En het thema van de preek was veerkracht.

En degene die sprak, hij durfde het haast niet te zeggen. Sprak in zijn eigen gemeente. Hij durfde het haast niet te zeggen.

Houd ik mijn geloof in God nog wel vol? Hij doet niks. En hij had sterk het gevoel dat het eigenlijk not done was om dit te zeggen.

Ik werd pas geleden gevraagd door jongeren uit een Chinese kerk om met hen te praten over het thema lijden en onrecht in de wereld.

Wat moeten wij er nou mee? En ik heb een boek ter hand genomen. Mocht je het kennen, dan ken je een mooi boek. Mocht je het niet kennen, ik kan het je ontzettend aanraden.

Tim Keller, helaas overleden dit voorjaar. En Tim Keller heeft een boek geschreven. Het heet Aan Gods Hand door Pijn en Lijden. Prachtig boek.

Bijzonder boek. En ik wil gewoon een aantal dingen met jullie doornemen over wat moet je nou met lijden en wat moet God met lijden.

En daar kunnen we natuurlijk allerlei dingen over zeggen. Onrecht lijden in de wereld is gekomen doordat de mens onafhankelijk van God wilde zijn.

Eigen baas. De mens die God niet wil erkennen in zijn leven als Heer. En ach, laten we nou maar eerlijk zijn. We zijn allemaal een beetje van dat soort mensen.

We zijn graag eigen baas. In Genesis 3 lezen we dat dit vergaande gevolgen heeft. De keuze van de mens om onafhankelijk te willen zijn.

Alles in de wereld. Ons hart. Onze emoties. Ons lichaam. Onze relaties onderling. Onze relaties met de natuur.

Al die dingen werkten niet meer vanaf dat moment zoals het zou moeten. En dan stel ik mezelf de vraag, had God dat nou niet kunnen voorkomen?

En die vraag hoor ik ook veel om me heen. Had God dat nou niet kunnen voorkomen? Ik vraag mezelf het wel eens af. Met mijn beperkte verstand kom ik dan tot de conclusie, dan had God marionetten van ons moeten maken.

En hadden we geen vrije keuze gehad om hem lief te hebben. Of God had tegen ons moeten zeggen, wat mij betreft is het klaar.

Ik stop met de mens, weg met ze. Het is waar. Die antwoorden zijn waar. Maar raar hè.

Het bevredigt me eigenlijk helemaal niet. Niet echt. Er is het nodige lijden dat we aan onszelf te danken hebben. Als we de natuur veronachtzamen, dan krijgen we dat op ons brood.

Nou, we hebben er aardig mee te maken. In deze tijd, in deze wereld. Als je slecht eet, word je ziek.

Verkeersregels aan je laars lappen. En dan een ongeluk krijgen? Eigen schuld. Op school met je pet naar je leren gooien en blijven zitten of zakken voor je examen.

Eigen schuld. Dat is lijden. Onrecht. Wat je over jezelf hebt afgeroepen. Maar er is ook zoveel lijden, dat er iemand overkomt, terwijl die daar helemaal niets aan kan doen.

Oneerlijk lijden. Ik vind dat onze jongeren in de afgelopen paar jaar oneerlijk hebben geleden onder de coronapandemie.

Ze werden enorm beperkt in sociale contacten. Beperkt in de leermogelijkheden op school of de universiteit. En ze hebben daar tot op de dag van vandaag last van.

Of je wordt gepest op school als jongere omdat je anders bent. Of je wordt gepest op je werk als ouderen. Omdat je anders bent.

Een beetje vreemd. Misschien. De Bijbel spreekt ook regelmatig over lijden. Dat iemand overkomt, terwijl die daar totaal geen schuld aan heeft.

En een heel duidelijk voorbeeld daarvan is Job. In Job 1 vers 8. Hij gaat niet verder.

Ja. In Job 1 vers 8 zegt God, Niemand is op aarde zo eerlijk en trouw als Job. Hij heeft eerbied voor mij.

En hij doet nooit iets verkeerd. En toch, ongekend, hoeveel lijden Job heeft moeten doorstaan.

Oneerlijk. In Psalm 73 lezen we over de gelovige aas af. Toch was ik bijna bij God weggegaan. Want ik was jaloers op slechte mensen.

Ze zijn nooit ziek. Ze zien er altijd gezond uit. Ze hebben geen zorgen en geen pijn. Ze lijden niet zoals andere mensen. En hij, aas af.

Elke dag moest ik lijden. God strafte me. Elke ochtend weer. Oneerlijk. Oneerlijk. En dan Jezus.

Als er iemand is geweest die oneerlijk, onterecht heeft moeten lijden, lijden heeft moeten doorstaan, dan is hij het wel.

Je kan geen beter mens voorstellen als Jezus. En hij heeft verschrikkelijk geleden.

Wat ik nou eigenlijk wel heel bijzonder vind, is dat de Bijbel hier dus wel heel erg eerlijk over is. De worsteling die we als mensen hierover hebben, daar is de Bijbel eerlijk over.

Dat wordt niet verbloemd. Het staat er allemaal echt. Kijk maar naar openbaring 6 vers 9.

Daar lezen we dat de zielen onder het altaar schreeuwen omrecht. En Malachi 2 vers 17. Iedereen die kwaad doet, zulke mensen bevallen blijkbaar God.

Dus er is openheid in de Bijbel, vrijheid in de Bijbel, om eerlijk te zijn met je worsteling en met je vragen.

Als ik dan die voorganger in die gemeente hoor zeggen dat hij het eigenlijk niet durft uit te spreken, denk ik dat is toch verschrikkelijk dat we dat dus blijkbaar tegenover elkaar niet meer kwijt kunnen.

Dat je soms twijfelt of je het nog wel volhoudt in je geloof. Openheid om je vragen aan God te stellen.

En ook naar elkaar toe te stellen. Waarom? Waarom? En Job stelt die vraag ook aan God. Waarom?

Ik snap hier helemaal niets van. En dan geeft God een antwoord. En dat antwoord lees ik nu niet voor, maar daar luisteren we naar.

Een lied dat heet Where Were You? Waarom je Report waren?

MUZIEK MUZIEK MUZIEK

MUZIEK MUZIEK MUZIEK

MUZIEK MUZIEK Where were you?

Wij westerse mensen willen alles kunnen snappen. Beredeneren. En dan zet God ons hier even op ons plek.

God's manier van denken is een totaal andere manier als ons denken. Maar er is meer over te zeggen.

God laat dus ook toe dat er lijden is in de wereld. En hij laat dus ook toe dat er lijden is in jou en in mijn leven. Maar, en daar denken we misschien wat minder over na, God laat ook bij zichzelf lijden toe.

En hij toont zich daarin kwetsbaar. Ik vergeet het nog alles. God had zich ongelooflijk veel lijden kunnen besparen.

Hij had kunnen redeneren. Hij had eigen schuld, dikke bult. Je zoekt het maar uit. Maar hij koos er dus voor dat hij zelf pijn, verdriet en lijden zou ondergaan.

Dat maakt het christelijk geloof zo ongelooflijk uniek. God die voor zichzelf kiest, voor kwetsbaarheid en voor lijden.

Ik merk, toen ik dit boek las en er weer eens echt doorheen ging, wat is het nou toch allemaal?

Dat God alleen maar groter voor me werd. Het lijden werd groter voor me, want ik zag eigenlijk nog meer lijden, als je het maar voor kan stellen.

Maar ik zag ook hoe groot en hoe bijzonder God is. Als een volk voor de zoveelste keer slechte dingen heeft gedaan, en ze spijt krijgen, zegt God in Jeremia 31, De Heer zegt, ik hou van mijn volk.

Ik hou van Israël, zoals een vader houdt van zijn enige kind. Daar denk ik aan telkens, als ik over Israël spreek. En dan voel ik de pijn over hoe het nu is.

Ik heb medelijden met mijn volk. Ik ga hen helpen. Hij had ook kunnen zeggen, zoek hem maar uit. Maar je voelt hier een God, een vader, die pijn heeft in zijn hart over het tobben, het verkeer doen, verkeerde wegen gaan van zijn volk.

Zoals ik dat ook kan ervaren, als mijn dochter dingen doet in haar leven, die haar in grote problemen brengen.

En dan lezen we in Hosea 11, vers 3. Bijbel in gewone taal. Ze wilden maar niet begrijpen dat ik voor hen zorgde. Ik was hun vader.

Ik droeg hen in mijn armen. Ik leerde hun lopen. Ik was goed voor hen. Ik leidde hen vol liefde. Ik hield hen dicht tegen me aan. Ik was het die hun te eten gaf.

Toch zal ik jullie niet loslaten, het volk van Israël. Ik zal jullie nooit in de steek laten. Want mijn liefde voor jullie is groot. Mijn hart is vol medelijden.

Ook al ben ik woedend. Want ik ben God. Ik ben geen mens. Ik ben de Heilige God. Ik ben bij jullie.

Daarom zal ik niet meer woedend zijn. Dat is God toch een bijzondere God. Als hij dat allemaal moet ondergaan.

Hij had het zich allemaal kunnen besparen. Maar dat deed hij niet. Als ik dit zo lees, die versie in Hosea, dan herken ik het wel een beetje als het gaat om mijn eigen lieve dochter.

Al kan ik natuurlijk niet tippen aan het vaderschap van God. Maar Gods houding naar mij toe, in mijn leven, in de momenten dat ik verkeerde dingen deed, foute stappen zette, het onheil over mezelf afriep, God heeft, die houding van God heeft mij wel geholpen.

Want ook ik ben woedend, woedend geweest op mijn dochter. Woedend. Ik ben zelf zo ver gegaan dat ik haar een keer een maand lang heb geblokkeerd op mijn telefoon.

Maar wat een pijn voel je dan als vader in je hart. Soms zijn wij mannen misschien een beetje onhandig.

In hoe we omgaan met onze kinderen. De moeders weten het vaak veel beter. We zijn soms een beetje klunzig. Maar diep in ons hart weten we het.

We houden van onze kinderen. En we uiten dat soms een beetje op een rare manier. Maar het is wel zo. God ervaart dus pijn als zijn volk door eigen toedoen zich in de nest heeft gewerkt.

Hoeveel te meer zal God pijn ervaren als je lijden moet terwijl je er helemaal niks aan kan doen. Voorbeeld is zijn grote vriend Lazarus.

Als hij daar aan het graf staat staat er letterlijk dat hij ziedend was Jezus ziedend van woede. Als Saulus de christenen vervolgt dan is het antwoord van Jezus de vraag van Jezus aan Saulus is niet Saulus waarom vervolg jij mijn volgelingen maar hij zegt waarom vervolg jij mij?

Hij voelt het elke dag als Saulus weer op pad gaat om zijn volgelingen te kasteiden voelt Jezus het elke dag de pijn in zijn hart.

bijzonder vind ik dit een almachtige God een almachtige God die intens betrokken is bij jou en bij mijn pijn mijn lijden daar kan geen andere religie aan tippen maar God gaat nog verder dat God het lijden van jou en mij niet koud laat dat wordt uiteindelijk het meest zichtbaar in het lijden van zijn eigen kind Jezus God blijft dus in ons lijden niet op afstand hij wil er iets aan doen en hij stuurt Jezus zijn enige geboren zoon naar deze wereld dat blijft voor mij nog altijd een mysterie hoe is het mogelijk dat God die stap heeft gezet voor jou en voor mij ik kan het met mijn verstand niet op mijn rij krijgen in de eerste plaats dat God afdaalt naar ons om mens te worden hij komt letterlijk naast mij staan letterlijk naast mij staan hij kruipt in onze huid en we lezen in Hebreeën 4 vers 15

Jezus heeft veel moeten lijden net als wij zelf heeft hij nooit iets verkeerd gedaan maar hij weet wel hoe moeilijk het is om geen verkeerde keuzes te maken en hij is daarin zelfs zo ver gegaan dat hij zich gevangen liet nemen dat hij zich ongekend liet martelen en ophangen aan een kruis en waar wij te midden van een hoop ellende weleens kunnen roepen waar is God riep hij in zijn ergste pijn mijn God mijn God waarom heeft u mij verlaten kun je het je voorstellen dat moment dat Jezus het ergste lijden moest ondergaan wat een mens maar kan ondergaan dat hij op dat moment ervaart dat God er niet is dat God niets doet mijn God mijn God waarom heeft u mij verlaten dat heeft hij gedaan om jou en om mij dat betekent dus dat God in het onrecht wat er gebeurt niet op afstand blijft ook niet bij onrecht of pijn dat jij ervaart of je het nou aan jezelf te danken hebt of niet je mag met jouw verdriet met jouw onbegrip je machteloos voelen mag je altijd bij hem komen en het hem vertellen en dat vind ik toch wel heel bijzonder aan deze God en jij jij mag het ook een klein beetje zichtbaar maken jij mag die God die jouw God is een klein beetje zichtbaar maken door naast anderen te staan die onrecht meemaken toen ik dit verhaal hield een paar weken geleden in Eindhoven kwam er een oudere vrouw naar me toe en ze zegt kunnen we even gaan zitten want ze zegt ik ben bang dat ik door mijn boosheid niet overeind blijf en we gingen zitten en ze zei tegen mij ik ben zo boos en ze zegt ik heb het nooit zo durven zeggen en ik heb het nooit zo erg ervaren als nu maar ze zegt ik ben zo ongelooflijk boos zo boos en ze zei zelfs ja ze zegt ik mag het niet zeggen maar ik zou die leider in Moskou de helgenen ze zegt maar dat mag ik niet zeggen ik zeg nee dat mag je niet zeggen maar ik zeg het is wel mooi dat die woede eruit komt bij jou en ik zeg wat nou belangrijk is is dat die woede die jij hebt die jij ervaart die grote woede die jij ervaart bij al het onrecht wat er gebeurt in deze wereld die woede mag jij omzetten in hulp aan mensen om jou heen die onrecht meemaken dus jij wij hier zoals we hier zitten op onze behagelijke stoelen wij mogen een klein beetje zichtbaar maken wie God is door mensen bij te staan die onrecht meemaken en mijn vraag aan jou is doe je dat en hoe doe je dat

achter is over lijden nog zo ongelooflijk veel meer te zeggen ik ben er ook nog lang niet klaar mee en ik heb ik heb nog meer waar ik verder over na wil denken ik hoop een keer als ik hier weer kom misschien met jullie na te denken over over deze vragen want dit is wel iets wat mij ontzettend intigeert wat moeten we zelf met lijden in ons eigen leven we hebben nu een beetje gezien wat moet God ermee wat doet God ermee wat doet het met hem maar wat doet het met jou en wat heb je aan lijden heb je iets aan lijden en toen zag ik twee teksten in de Bijbel over Jezus en er staat van Jezus in Hebreeë 5 Jezus leerde gehoorzaamheid door het lijden dat hij onderging en in Jezaja 53 staat na het lijden kreeg hij zag hij het licht dat staat er letterlijk zag hij het licht en werd hij verzadigd met kennis toen dacht ik

Jezus heeft hij dat blijkbaar moeten leren had hij dat nodig en dan denk ik bij mezelf wat betekent dat dan voor mij die woorden gehoorzaamheid inzicht kennis hebben die ook iets bij te zeggen als ik met lijden te maken heb en dan die tekst die vind ik onvoorstelbaar in 1 Peter 2 vers 19 daar staat het is genade als je onverdiend lijden kunt verdragen genade nou misschien goed om eens over na te denken als je tijd over hebt je bijbeltjes te pakken die tekst is tot je door te laten dringen over na te denken wat betekent dat nou en wat betekent dat nou voor jou en voor mij ik wil graag met jullie bidden vader in de hemel ik snap er vaak helemaal niets van waarom mensen soms zo ongelooflijk moeten lijden we komen wel eens mensen tegen waarvan we denken waarom moet het hun elke keer weer overkomen het lijkt wel alsof het lijden ze op de nek zit nou ja we hoeven alleen maar na te denken over duizend vijftien honderd kilometer hier vandaan waar mensen gigantisch lijden omdat er iemand is die zijn prestige niet onderuit wil laten gaan ik snap het niet ik snap het ook niet dat u dat lijden toelaat ik krijg daar de vinger niet achter en ik moet dan met mijn logische westerse denken ook tegen u zeggen van god u bent een totaal ander een totaal andere een totaal andere god die met mijn denken en zeker met mijn westerse denken niet te pakken is maar wat ik wel weet en wat ik wel zie is dat u niet in ivoren toren blijft zitten en op afstand blijft maar dat u er zelf middenin gaat staan in al dat lijden u bent er u bent in

Oekraïne u bent op zoveel andere plekken op de wereld waar mensen lijden u bent hier u bent in mijn leven als ik het moeilijk heb en ik soms dingen niet goed meer aan kan en uw hart huilt u heeft pijn als u dit ziet en dat laat u toe bij uzelf ik snap het niet maar ik ben er wel heel diep van onder de indruk het heeft mijn geloof in u verdiept veranderd die god wil ik nooit meer kwijt die god hebben we allemaal nodig hoe stoer we ook zijn of hoe zwak we ook zijn heer dank u voor zo'n grote liefde dat u dit allemaal ondergaat en dat u zelfs uw eigen kind uw enige zoon in de steeklied voor ons terwijl hij op dat moment alles alles van u nodig had en u ontving hem na zijn dood door de opstanding en de hemelvaart weer in uw armen en u bent er zo nog altijd elke dag van ons leven ik wil u bidden voor alle mensen die het heel moeilijk hebben en die soms het gevoel hebben dat alle mensen om hen heen het goed hebben en die eigenlijk maar niet vertellen hoe ze soms nachten wakker liggen en worstelen met u heer wees bij ze geef dat onze harten open mogen staan voor mensen die worstelen met onrechten met lijden die u soms ook niet snappen geef dat we ze niet afwijzen geef dat we ze niet het gevoel geven dat ons geloof te kort schiet maar geef dat we samen u zoeken uw hart wees zo bij ons allemaal ook bij onze kinderen in Jezus naam

Amen