Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Een hele goede morgen broeders en zusters. Fijn om deze morgen nu in jouw midden te zijn.! En zoals u ziet, en u mag alvast daar naartoe bladeren, gaan we het vanmorgen hebben over Ezekiel 37.
Best een lastig gedeelte, maar ik hoop daar vanmorgen het een en ander uit te delen. Afgelopen week was ik samen met mijn collega David, David van Wijk, in Polen.
Waar we een week lang waren op een conferentie, waar van over heel de wereld we bij elkaar kwamen om na te denken over wat er gebeurt onder het Joodse volk wat betreft evangelisatie.
En het is enorm bemoedigend om te zien wat de heren doen door al die verschillende ministries, door al die verschillende mensen heen en wat er wereldwijd gebeurt onder het Joodse volk.
Nog altijd staat het Joodse volk in de top drie van de minstbereikte volken op deze aarde. Dat zou je niet zeggen, maar dat is nog steeds zo volgens de cijfers.
En het heeft onder andere ook te maken met de Garediem, de ultra-orthodoxe Joden die enorm groeien. En als je het nou hebt over minstbereike volken hier op aarde, dan vallen zij onder deze groep.
Ik durf rustig te zeggen dat 95% van hen nog nooit één letter in het Nieuwe Testament heeft gelezen en gehoord heeft over de persoon van de Heer Jezus. Dus als jullie nog een roeping zoeken, dan ben je bij deze aangenomen.
En ik zou zeggen, ga Jiddies studeren, want zij lezen, zij studeren Jiddies. Dus mocht je het op je hart krijgen, start met Duolingo zou ik zeggen, cursus Jiddies.
Maar we hadden nogmaals deze conferentie in Polen en op woensdag gingen we met elkaar ook naar Auschwitz toe.
En het is eigenlijk te bizar voor woorden als je deze beelden ziet, wat daar gebeurd is. Hoe systematisch Adolf Hitler en Nazi Duitsland het Joodse volk heeft weten uit te roeien.
Of bijna uit te roeien, niet uitgeroeid gelukkig, maar een poging deed tot. En ik werd daar enorm bij bepaald. Want heel veel vanuit Jewish Ministries zijn ook Joods.
Ze hebben ook ouders, voorouders die daar zijn geweest. En heel veel familieleden hebben gehad die daar zijn omgekomen.
Tegelijkertijd hebben we deze week ook stilgestaan bij de enorme politieke verdeeldheid die er momenteel is in Israël. Het is nog nooit zo verdeeld geweest sinds de oprichting van de staat Israël.
En als we denken aan 75 jaar Israël, waar dit jaar ook in het teken staat van 75 jaar Israël. En we zien wat er momenteel ook in Israël gebeurt, de enorme verdeeldheid die er is.
Dan denk je wel eens van, is er nog toekomst? Het volk is zo verdeeld, het antisemitisme wat zo enorm toeneemt. Het antisemitisme wat nog nooit zo groot en zo wereldwijd is geweest als nog nooit tevoren.
En in die tijd leven wij. En ik werd deze week bepaald bij deze bijzondere provincie uit Ezekiel 37. Waar ik u vanmorgen mee naartoe wil nemen.
Waar we een bijzondere provincie vinden van het dal van de dorre doodsbeenderen die tot leven komen. Het is misschien wel een van de meest bekende hoofdstukken, een van de meest bekende beelden uit Ezekiel.
En vooral voor degenen onder u die zich ook bezighouden met Israël. Is er inmiddels al heel wat over dit hoofdstuk geschreven en gesproken.
En ik zal u heel eerlijk zeggen dat ik met betrekking tot Israël ook jarenlang dit hoofdstuk door een bepaalde bril heb gelezen. Totdat ik in het hoofdstuk ging letten op de details.
En meer bekend raakte met het grote plan wat God heeft met zijn volk Israël. Met name de terugkeer en het herstel van het Joodse volk. Waar dit hoofdstuk in het bijzonder over gaat.
En ik heb eigenlijk mijn visie een beetje moeten aanscherpen. En ja, het is vanmorgen niet mijn bedoeling om nou bewust twijfel te zaaien.
Maar soms is het goed om zo'n hoofdstuk weer eens met een frisse blik te bestuderen. En dat is eigenlijk wat we vanmorgen willen doen. En ik wil beginnen door dat hoofdstuk met elkaar te lezen.
Ezekiel 37 en daarvan de eerste veertien versen. En dan lezen we de hand van de heren was op mij. En de heren bracht mij in de geest naar buiten.
En hij zette mij neer midden in een vallein. Die lag vol beenderen. En hij deed mij er aan alle kanten omheen gaan. En dan zie je, lagen er zeer veel op de grond van de vallein.
En zie, ze waren zeer door. En hij zei tegen mij, mensenkind, zullen deze beenderen tot leven komen? En ik zei, heren, heren, u weet het.
Toen zei hij tegen mij, profiteer tegen deze beenderen. En zeg tegen hen, dore beenderen, hoor het woord van de heren. Zo zegt de heren, heren, tegen deze beenderen.
Zie, ik ga geest in u brengen en u zult tot leven komen. Ik zal pezen op u leggen, vlees op u doen komen. Een huid over u trekken en geest in u geven, zodat u tot leven komt.
En dan zult u weten dat ik de heren ben. Toen profiteerde ik, zoals mijn geboden was. En er ontstond een geluid, zodra ik profiteerde en zie een gedruis.
De beenderen kwamen bij elkaar. Elk been bij het bijbehorende been. En ik zag en zie, er kwamen pezen op. En er kwam vlees op. En hij trok er een huid overheen.
Maar er was nog geen geest in hen. Hij zei tegen mij, profiteer tegen de geest. Profiteer, mensenkind. Zeg tegen de geest, zo zegt de heren, heren.
Geest, kom uit de vier windstreken en blaas in deze gedoden, zodat zij tot leven komen. Ik profiteerde, zoals hij mij geboden had. Toen kwam de geest in hen.
En zij kwamen tot leven. En zij gingen op hun voeten staan. Een zeer, zeer groot leger. Toen zei hij tegen mij, mensenkind, deze beenderen zijn heel het huis Israël.
Zie ze zeggen, onze beenderen zijn verdort. Onze hoop is vergaan. We zijn afgesneden. Profiteer daarom en zeg tegen hen, zo zegt de heren, heren.
Zie, ik zal uw graven openen. Ik zal u uit uw graven doen opreizen, mijn volk. En ik zal u brengen in het land van Israël. Israël. Dan zult u weten dat ik de heren ben als ik uw graven open.
En als ik u uit uw graven doe opreizen, mijn volk. Ik zal mijn geest in u geven. En u zult tot leven komen. En ik zal u in het land zetten. Dan zult u weten dat ik de heren dit gesproken en gedaan heb.
Spreekt de heren. Ja, broers en zusters, ik wil vanmorgen eigenlijk drie dingen met u doen. Het eerste wat we met elkaar zullen gaan doen is eigenlijk kijken naar de tijd waarin Ezekiel deze provincie ontving.
We gaan naar de tijd waarin hij leefde en toen hij dit visioen ontving. Vervolgens zullen we vanuit dit visioen gaan kijken naar het grote plan van God.
Ezekiel profiteert hier namelijk over beenderen die verzameld worden. Die tot leven komen. En deze beenderen, zoals we zojuist in vers 11, die staan voor heel het huis van Israël.
Het is nogmaals een profetie wat spreekt over de geweldige hoop die er nog ligt voor het Joodse volk. De terugkeer en het herstel van Israël. Maar een hele belangrijke vraag is over welk moment spreekt Ezekiel hier.
Want als we kijken naar het plan van God, als we kijken naar het Joodse volk, dan zien we dat het Joodse volk op verschillende momenten terugkeert naar het land. Nou, over welk moment gaat het hier?
En het derde is dat we natuurlijk ook gaan kijken naar de toepassing. Wat leert deze bijzondere profetie over wie God is? En welke geestelijke lessen en principes liggen er in dit gedeelte opgesloten?
Ik ga er vanochtend een paar noemen, maar ik zal u zeggen dat het iets minimaler is om te kijken naar ons leven. En dat we het vooral gaan hebben, juist vanwege 75 jaar Israël, waar dit jaar we bij stilstaan.
We meer gaan focussen vanmorgen op het Joodse volk, als u dat goed vindt. Dan nogmaals, laten we allereerst eens gaan kijken naar het eerste, naar de tijd waarin Ezekiel deze profetie ontving.
De profeet Ezekiel, die werd geboren tijdens de hervormingen van koning Josia, ergens rond 622 voor Christus.
Josia was een koning die goed deed in de ogen van de heren. Hij maakte een einde aan de afgoderij en er kwamen allerlei hervormingen. Je zou kunnen zeggen, er was echt een opwekking gaande onder het Joodse volk.
Ze wilden weer de heren centraal zetten. Maar we zien dat na de dood van deze koning, koning Josia, het volk eigenlijk weer terugvalt in afgoderij. En waarschijnlijk dat Ezekiel nog van dichtbij ook het optreden heeft meegemaakt van Jeremia.
Hij heeft van dichtbij gezien hoe Jeremia het volk voortdurend opriep om tot bekering te komen. En hij zag hoe Jeremia er eigenlijk alles aan deed om het volk terug te brengen naar de Torah.
Ze moesten tot inkeers komen zodat ze zouden blijven wonen in het lands. En Ezekiel die heeft van dichtbij gezien hoe het volk langzamerhand van de heren zich afkeerde.
En de heren de rug toekeerden. En hij heeft ook van dichtbij de ballingschap meegemaakt hoe het volk uiteindelijk in ballingschap terecht kwam. In eerste instantie het tienstammenrijk.
En vervolgens ook Juda kwam in ballingschap terecht. Ze werden uit het land geworpen. Het is een voorzegging broeders en zusters die we echt al vinden in de Torah.
In Deuteronomium 28. Het Joodse volk staat daar voor het land. Ze zijn nog niet eens het land binnen. En de heren die laten zien aan de hand van Deuteronomium 28 dat als het volk ontrouw zou worden aan de heren.
Dan zou er allerlei vervloekingen over het Joodse volk heen komen. En als je verder in dit hoofdstuk verdiept dan kun je in de eerste veertien versen lezen over de zegeningen.
Dat als het volk trouw zou zijn aan het verbond dan zouden geweldige zegeningen over het volk komen. Maar vanaf vers 15 kunnen we lezen over de vervloekingen. En als je dat bestudeert dan valt het op dat die vervloekingen vier keer zo lang zijn als de zegeningen.
En dat je daar eigenlijk de geschiedenis van Israël naast kunt leggen. Als je verder verdiept in die vervloekingen dan heb je eigenlijk vier fasen. In de eerste fase dan begint het met vervloekingen in het land.
Het volk is in het land maar ja er zouden vervloekingen komen over de stad, over het veld, het vrucht van het land, de vrucht van hun schoot, het vee, noem maar op.
Het volk is op dat moment nog in het land. In fase 2 van de vloek dan kunnen we lezen dat het volk uiteindelijk verslagen zou worden door de vijanden. Ze zijn nog in eigen land maar ja ze zouden verslagen worden door vijanden.
En ze zouden onderdrukt worden. Heel typerend voor de tijd van richteren. En dan vervolgens in fase 3 dan zien we dat het volk uiteindelijk overgeleverd zou worden aan een ander volk.
We lezen in vers 49, u kunt meelezen op het scherm. De heren zal een volk dat van ver weg tegen u zal doen opkomen van het einde van de aarde zoals een arend aankomt zweven.
Een volk waarvan u de taal niet verstaat. Een medogenloos volk dat oude mensen niet ontziet en jonge mensen niet genadig is. Als je deze woorden legt naast 2 Kronieken 36 dan lees je inderdaad over de Babylonische ballingschap.
Over de Babyloniërs die inderdaad medogenloos waren. Zij doden de jonge mannen in het heiligdom. Ze spaarden de meisjes niet.
De ouderen niet. De stokouderen niet. Ze waren medogenloos. En in deze derde fase daar herkennen we inderdaad de ballingschap dat het volk werd weggevoerd naar een ander land.
Het waren nog twee aparte eenheden. Ze waren bij buurlanden. Ze waren in die zin nog in de buurt. Maar uiteindelijk, ja daar gaat het over op die vierde fase.
Namelijk de wereldwijde verstrooiing van het Joodse volk. De wereldwijde diaspora. En deze verstrooiing vindt plaats in het jaar 70 na Christus.
Waar opnieuw Jeruzalem met het tempel werd vernietigd. Maar dit keer door de Romeinen. En het volk raakte verspreid over heel de aarde. En nog altijd als je onder het Joodse volk werkt weet je dat er wereldwijd Joodse gemeenschappen zijn.
In Zuid-Amerika, Australië, in Europa. Overal zijn Joodse mensen nog te vinden. Van de ruim 14 miljoen Joden die er wereldwijd zijn.
Zijn er in onze dagen zo'n 6 miljoen Joden die in Israël wonen. Wat betekent dat het overgrote gedeelte van het Joodse volk nog altijd leeft in de diaspora. En wat mij zo treft ook in dit gedeelte in Ezekiel 28.
Is dat de Heer dan zegt. De Heer zal u verspreiden onder al de volken van het ene einde van het aarde tot het andere einde. En daar zult u andere goden dienen.
Die u nog uw vader gekend hebben. Hout en steen. En daar zult u onder de volken niet tot rust komen. En uw voedsel zal geen rustplaats hebben.
Want de Heer zal u daar een bevend hart, een kwijnende ogen en een treurende ziel geven. Broeders en zusters. Die woorden dat het volk niet tot rust zal komen.
Dat is eigenlijk wat we in onze dagen nog altijd herkennen. Want als je kijkt naar het wereldwijd antisemitisme. Dan zie je dat het volk steeds meer in de benauwdheid komt.
Wat mij zo trof was een interview van een Joodse man. Die maakte Alia vanuit Frankrijk. En hij zei eigenlijk gaan we van het ene brandende huis naar het andere brandende huis.
Want ook in Israël zijn we niet veilig. We zijn omringd door alleen maar antisemitische landen die maar één doel voor oog hebben. Dat is Israël van de kaart vegen.
En ook als je kijkt naar de huidige politieke situatie. Dan zie je dat niet alleen Joden Alia maken. Maar dat er ook een omkeer aan het gaan aan plaatsvinden.
Is namelijk dat Joodse mensen Jerida gaan maken. Namelijk dat ze het land Israël verlaat. Omdat ze geen toekomst zien in Israël. Onlangs was het nog op het journaal.
Waar een organisatie die zich normaal inzet voor Alia zich nu inzet voor Jerida. En dagelijks honderd telefoontjes krijgt van Israëli's die het land willen verlaten.
Dat past niet echt in ons plaatje van de terugkeer en het herstel van Israël. Of wel? Het is verdrietig broeders en zusters als we kijken naar deze feiten.
Afijn als we terug gaan naar Ezekiel. Dan leefde Ezekiel in fase 3. Waarbij het medogenloze volk Babel het volk had weggevoerd in ballingschap.
En daar in Babel, daar ontving Ezekiel zijn roeping als profeet. Daar te midden in Babel waar hij zat met de ballingen aan de rivier de Kebar.
Ezekiel die bevond zich net als met de andere ballingen zich in een enorme hopeloze en uitzichtloze toestand. Een persoon die daarover gaat is persoon 137.
Waar we de woorden van de priesters herkennen die daar zitten aan de rivieren van Babel. Ze weenden over Sion. En dan lezen we, wij hadden onze harpen gehangen aan de wilgen die daar binnen zijn.
En toen zij ons gevangen hielden, daar woorden van een lied van ons verlangden. En wie ons omver geworpen hadden blijdschap. Zing voor ons een lied van liederen van Sion.
Maar wij zeiden, hoe zouden wij een lied van de heren zingen in een vreemd land? Als ik u vergeet, Jeruzalem, laat dan mijn rechterhand zichzelf vergeten.
Priesters die waren meegevoerd en die daar zaten in Babel, ver weg bij Jeruzalem vandaan. En hier in Ezekiel 37, waar we vanmorgen met elkaar bij stilstaan, kunnen we ook lezen dat het Joodse volk zich verkeert in een hopeloze toestand.
Want de profeet die ziet een dal met alleen maar dore doodsbenen. En dan valt het op dat we in vers 2 lezen dat de heren Ezekiel aan alle kanten eromheen laat gaan.
Hiel de vallei lag vol. En dan valt het op dat er staat, en zie, ze waren zeer door. Met andere woorden, er was geen sprankje leven meer in.
Het is niet zo dat er lichamen lagen waar eigenlijk net de levensadem uit was gegaan. Nee, het waren levenloze skeletten die daar lagen.
En ook in vers 11 lezen we, onze beenderen zijn verdort, onze hoop is vergaan, we zijn afgesneden. En dan stelt de heren een hele opmerkelijke vraag.
Toch of niet? Ik bedoel, als je vers 3 leest, dan zegt de heren tegen Ezekiel, mensenkind, klein mensje wil dat zeggen, zullen deze beenderen tot leven komen?
Broers en zussen, naar de mens gesproken was het eigenlijk een onmogelijke vraag. Ik bedoel, Ezekiel zag een dal met alleen maar skeletten. Met alleen maar dore doodsbeenderen.
Zullen deze beenderen tot leven komen? Hoe hopeloos wil je die situatie hebben als je kijkt naar het plaatje, als je dit beeld voor je ziet?
Weet u, toen ik daar zo over nadacht, tijdens de voorbereiding van de preek, toen moest ik eigenlijk terugdenken aan de stamvader van Israël. Abram.
Toen Abram zijn roeping ontving in Genesis 12, en die geweldige belofte dat uit hem een groot volk zou voortkomen, was dat eigenlijk een onmogelijke belofte.
Weet u dat? Want in het hoofdstuk daarvoor in Genesis 11 kun je lezen dat Sarai onvruchtbaar was. Haar moederschoot was dood, was verstorven.
Hoe kan er nou een groot volk voortkomen uit iemand, ja, wiens moederschoot verstorven is? Wiens moederschoot dood is? Dat is toch onmogelijk?
Maar lieve vrienden, als je daarover nadenkt, dan hebben we te maken met de schepper van hemel en aarde. Met de God van Abram, Isaac en Jacob. Waarover we kunnen lezen in Romeinen 4 vers 17.
Hij die de doden levend maakt. En de dingen die niet zijn roept alsof zij er waren. En dat is toch geweldig, broeders en zusters, dat wij te maken hebben met een God die boven de dood staat.
En het bijzondere is, als je kijkt naar de vrouwen van de aartsvaders van Abram, Isaac en Jacob van nature, waren ze allemaal onvruchtbaar. Maar de Heer, hij brengt leven in feite in de dood.
En als je daar verder over nadenkt en je denkt ook na hier over Ezekiel 37, broeders en zusters, dan zit daar ook een geweldige hoop voor ons in deze morgen.
Want als je kijkt naar onze geestelijke positie, zijn ook wij allemaal dood. Van nature, geestelijk gezien, dood. Dood door zonden, dood door overtredingen.
En wat is het dan geweldig dat we de Heer Jezus Christus mogen leren kennen die de dood heeft overwonnen. En dat wij mogen weten dat we vanuit onze geestelijke positie, als we Christus leren kennen, vanuit de dood in het leven gaan.
Maar wat is het ook geweldig? Dat we het eeuwige leven hebben, toch? Of niet? Dat als ons leven hier eindigt en we te maken krijgen met de laatste vijand, namelijk de dood.
Dat we mogen weten dat we het eeuwige leven hebben in hem. Dat we een hoopvolle toekomst hebben. En dat degene die ons in Christus zijn voorgegaan, dat we hen straks opnieuw zullen zien.
Dat is toch geweldig, of niet? Als je daarover nadenkt. Wat een geweldige hoop ook voor Betty, die worstelt. Die eigenlijk staat in die laatste fase, maar waar we ook mogen weten dat we haar straks zullen weerzien.
En wat een geweldige hoop ook voor Betty. Dat de dood niet het einde is, maar dat het het begin is van het eeuwige leven met hem. Als we terug gaan naar Ezekiel 37, dan zien we dat Ezekiel dat grote dal van die dorre doodsbeenderen zag.
Hij krijgt die onmogelijke vraag, kunnen deze beenderen tot leven komen? En weet u, ik vind Ezekiels reactie zo prachtig. Want hij zegt dan in vers 3, heren, heren, u weet het.
Dat is toch prachtige reactie, of niet? Als je daarover nadenkt. Daar klinkt eerbied, ontzag door voor de levende God. Want er was er inderdaad maar één die het wist en dat was de heren zelf.
En weet u, ik denk dat daarin ook een geweldige les voor ons deze morgen ligt. Want net zoals Ezekiel eigenlijk tegen dat dal van die dorre doodsbeender aankeek.
Die uitzichtloze, hopeloze situatie. Waarin je denkt, komt dat ooit nog goed? Zo kunnen ook wij soms in ons leven aankijken tegen de puinhopen van het leven.
Waarvan je soms jezelf ook afvraagt, komt het ooit nog goed? Je kunt soms in situaties komen. Of het nou is op financieel gebied. In je relatie.
Zorg om je kinderen, om je kleinkinderen. In je werk. In ziekte. Problemen die je misschien zijn aangedaan. En waar je eigenlijk tegen een berg van hopeloosheid aankijkt.
Dan kunnen wij, broeders en zusters, als mens het van tijd tot tijd niet meer weten. Aankijken tegen die uitzichtloosheid. Maar broeders en zusters, wij hoeven het niet te weten.
Als hij het maar weet. Net als Ezekiel. En juist op die momenten, waarin eigenlijk ook Ezekiel zich bevond. Waarin het zo uitzichtloos lijkt.
Dan is het belangrijk dat we niet net vanuit ons vlees gaan werken en zelf aan de slag gaan. Maar dat we eigenlijk net als Ezekiel zeggen. Heren, heren, ik weet het niet.
Als u het maar weet. En wat we vanmorgen van Ezekiel kunnen lezen is. Dat hij eigenlijk de situatie overgeeft aan de Heere God. En dat is zo'n belangrijke les.
Ook voor ons keer op keer. Dat we niet zelf aan de slag gaan. Maar dat we het overgeven. De situaties. De moeilijke situaties. Waar we ons van tijd tot tijd in begeven. Aan de levende God.
Hij die overal boven staat. Heren, heren, heren, ik weet het niet. Ik zie geen oplossing. Ik kan met deze situatie helemaal niets. Als u het maar weet.
Want u staat erboven. Broers en zussen, we gaan snel terug naar Ezekiel. Ezekiel, nogmaals, die bevond zich in ballingschap.
De Heere, hij had hen uit het land geworpen. Waarom? Omdat het volk niet tot inkeer was gekomen. En de Heere, hij kon niks anders meer doen dan komen met zijn oordeel.
Het volk werpen uit het land. Maar het bijzondere is. Dat in de Torah. De eerste vijf boeken van Mozes.
We ook geweldige beloften vinden van herstel voor het Joodse volk. Ik heb het net gehad over Deuteronomium 28. Maar twee hoofdstukken later in hoofdstuk 30.
Daar vinden we geweldige beloften van herstel voor het Joodse volk. En nogmaals, moet u nagaan. Dat het volk dit kreeg nog voordat zij het beloofde land ingingen. En dan lezen we het volgende.
Dan zegt. De Heere, het zal gebeuren. Wanneer al deze dingen, de zegen en de vervloeking die ik u voorgehouden heb over u komen. Dat u het weer te harten zult nemen onder alle volken waarin de Heere uw God u verdreven heeft.
En u zult zich bekeren tot de Heere uw God. En zijn stem gehoorzaam zijn. U en uw kinderen met heel uw hart en met heel uw ziel. overeenkomstig alles wat ik u heden gebied.
Dan zal de Heere uw God een omkeer brengen in uw gevangenschap. En zich over u ontfermen. Hij zal u weer bijeenbrengen uit alle volken waarin de Heere uw God u verspreid had.
Al bevonden uw verdrevenen zich aan het einde van de hemel. Toch zal de Heere uw God u vandaar bijeenbrengen. En u vandaar weghalen. Wauw, wat een belofte.
Een belofte dat als we het op een rijtje zetten. Het volk moet eerst op bekering komen als ze verspreid zijn onder de volken. Vervolgens zal de Heere een geweldige omkeer geven.
Hij zal zich over hen ontfermen. En hij zal Israël terugbrengen naar het land. Hij zal hen herstellen. Over deze grote bijeenverzameling van het volk, broeders en zusters.
Daarover lezen we eigenlijk ook in Ezekiel 37. Want nogmaals, Ezekiel die spreekt over een vallei wat allemaal door het doodsbeenderen verspreid liggen.
En die vallei dat is een beeld van de wereldwijde verstrooiing van het Joodse volk. We lezen namelijk in vers 12 van Ezekiel 37 dat de Heer hen uit hun graven zal doen opreizen en zal terugbrengen naar het land.
Hij zal hen verzamelen. En in vers 11 lezen we dat het gaat om heel het huis van Israël wat uiteindelijk verzameld zal worden. En hetzelfde lezen we ook in Deuteronomium 30.
Dat God het Joodse volk zal verzamelen. Uit al de volken. Al bevonden u verdrevenen zich aan het einde van de hemel.
Toch zal de Heer u daar vanaan bijeenbrengen. Het einde van de hemel. Dat wil zeggen het uiterste van de aarde. Met andere woorden, waar een Israëlit zich ook bevindt.
God zal iedere Israëliet, broeders en zusters, zal hij terugbrengen naar het land Israël. Heel het volk.
Niemand uitgezonderd. Wat een belofte toch, of niet? Nou, de vraag is natuurlijk, wanneer gaat deze belofte in vervulling?
Want Gods woord is overduidelijk. Geweldige belofte van herstel. Nou, toen Ezekiel deze profetie ontving.
En je gaat vanaf Ezekiel vervolgens kijken naar de verschillende momenten waarop het Joodse volk terugkeert naar het land. Is het eerste moment waarop het volk terugkeerde naar het land ten tijde van Ezra en Nehemia.
En we zien dat een klein deel van het Joodse volk terugkeert. Men bouwt Jeruzalem weer op. De tempel. En we zien dat een klein deel terugkeert naar het land.
Het overgrote gedeelte van het Joodse volk blijft buiten Israël wonen. Zelfs in de tijd van de Heer Jezus woonden zo'n naar schatting 1 miljoen Joden in Babel.
Dus daar was een gigantische grote Joodse gemeenschap buiten Israël. Hetzelfde groot voor Egypte. Voor Italië, Turkije. Het grootste gedeelte van het Joodse volk nogmaals woonde in die tijd buiten Israël.
We zien in de tijd van Ezra en Nehemia dat deze belofte niet in vervulling gaat. Want ja, een klein deel van het volk keert terug, maar niet heel het volk keert terug.
Niet heel Israël wordt verzameld en hersteld. Hoe komt dat nou? Hoe komt het nou dat Israël niet werd hersteld? Broeders en zusters, dat heeft te maken met de bekering van Israël.
Israël moest voldoen aan Gods voorwaarden, Deuteronomium 30, om tot bekering te komen. En dat is wat de Heer Jezus in feite ook zegt.
Hij zegt in Matthäus 23, Jeruzalem, Jeruzalem. U die de profeten dood en stenig, wie naar u toegezonden zijn. Jezaaien, Jeremia, ze deden allemaal die oproep van bekering.
Hoe vaak heb ik uw kinderen bijeen willen brengen op een wijze waarop een hen haar kuikens bijeenbrengt onder haar vleugels. Het herstel van Israël. God verlangde daarnaar.
Maar u hebt niet gewild. En dan zegt de Heer, zie uw huis wordt als een woestendij voor u achtergelaten. Want ik zeg u, u zult mij van nu of aan niet zien totdat u zegt, gezegend is hij die komt in de naam van de Heer.
De Heer zegt, u hebt niet gewild. Waarom niet? Omdat Israël als volk ook in de tijd van de Heer Jezus niet tot bekering kwam. En de Heer zegt, uw huis wordt opnieuw verwoest.
En dat is uiteindelijk in het jaar 70 na Christus ook gebeurd. En we zagen net dat het Joodse volk in de wereldwijde diaspora is terechtgekomen.
Kortom, Ezekiel 37 gaat niet over die tijd. We maken een sproortje. En we komen terecht in het jaar 1881.
Waar steeds meer Joodse mensen het verlangen krijgen om terug te keren naar het land Israël. Uiteindelijk in 1948 komt daar een Joodse staat.
En nog meer Joodse mensen keren terug naar Israël. Maar broeders en zusters, wat ik net ook al zei, in onze dagen hebben we te maken met een gedeeltelijke terugkeer.
Want nogmaals, ook in onze tijd, net als in de tijd van Ezra en Nehemia, zie je dat het overgrote gedeelte van het Joodse volk blijft wonen buiten Israël. Het gaat om een gedeeltelijke terugkeer.
Nou broeders en zusters, leert de Bijbel nou dat voordat de Heer Jezus terugkomt, dat alle Joden terugkeren naar Israël. Dan is het antwoord erop nee.
En ik zie sommigen van u kijken, wat zeg je nou nee? Hoe kun je dat nou zeggen, weet je wel? Want ja, we zien toch dat Joodse mensen terugkeren. Is het zo dat alle Joden voor de wederkomst van Christus terugkeren naar Israël?
Broeders en zusters, het antwoord is nee. En dit is een enorme blinde vlek binnen christelijk Nederland. Want de Bijbel leert, broeders en zusters, dat de grote terugkeer en het herstel van Israël niet plaatsvindt nu, maar zal plaatsvinden na de wederkomst van Christus.
U zegt maar, waar staat dat dan? Kom eens met bewijsteksten, kom eens met bonnetjes. Laat het eens zien dan. Nou, ik citeerde net Matthijs 23, waar de Heer zegt, u hebt niet gewild.
Uw huis wordt als een woestenij achtergelaten, totdat u zegt, gezegend is Hij die komt in de naam van de Heer. De Heer, hij verlangde om zijn volk bijeen te verzamelen zoals een hen haar kuikens bijeen verzamelt.
Maar Israël wilde niet. Nou, na Matthijs 23 komt Matthijs 24. Ja, heel goed. Ik denk even kijken of u nog wakker bent, hè.
Matthijs 24. In Matthijs 24 vinden we de eindtijdreden van de Jezus, toch? En wat lezen we in de eindtijdreden? Dat Israël komt in een tijd van grote verdrukking.
Benauwdheid. En dan moet u opletten wat er dan staat. In vers 29. En meteen na de verdrukking van die dagen zal de zon verduizeld worden en de maan zal zijn schijnsel niet geven.
En de sterren zullen van de hemel vallen en de krachten van de hemelen zullen heftig bewogen worden. En dan zal aan de hemel het teken van de zoon des mensen verschijnen, de wederkomst van Christus.
En dan zullen alle stammen van de aarde rouw bedrijven en zij zullen de zoon des mensen zien als hij komt op de wolken van de hemel met grote kracht en heerlijkheid.
Punt. Het is klaar. Nee. Het gaat verder, toch? Of niet? Wat zal de heer Jezus als eerste doen? Let op wat er staat. En hij zal zijn engelen uitzenden onder luid bezuim geschal en zij zullen zijn uitverkorenen bijeenbrengen uit de vier windstreken van het ene uiterste van de hemelen tot het andere uiterste ervan.
Boeders en zusters, wie zijn de uitverkorenen hier? Gaat het hier om de kerk? Het lichaam van Christus? Nee, de uitverkorenen, dat is het Joodse volk.
Het is een compleet Joodse context. Het is in het verlengde van Matthäus 23 het verlangen naar het herstel van Israël. En de heren die zegt, u zult mij niet zien totdat u tot inkeer komt, totdat u die woorden zult uitspreken.
Baruch haba beshem adonai, gezegend is hij die komt in de naam van de heren. Israëls bekering. En wanneer zal de bekering van Israël plaatsvinden? In een tijd van benauwdheid.
Herkent u ook in vers 31 de woorden uit Deuteronomium 30? Het ene uiterste van de hemelen tot het andere uiterste daarvan. De heer Jezus, hij citeert hier gewoon de Torah.
Hij citeert hier gewoon Deuteronomium 30. Het bijzondere is, broeders en zusters, dat dit al een profetie is die we vinden in de Torah.
In Deuteronomium 4 vers 27, daar lezen we het volgende. Dan moet u dit eens lezen. De heren, hij zal u dan overal verspreiden onder de volken. U zult met slechts weinig mensen overblijven onder de heidenen naar wie de heren u voeren zal.
Daar zult u uw goden dienen die het maaksel van mensenhanden zijn, hout en steen en die niet zien, niet horen, niet eten en niet ruiken kunnen. Let op wat er dan staat.
Dan zult u daar de heren uw God zoeken en hem daar vinden. Waar zal Israël zijn? Waar zal de heren Israël zoeken en vinden?
Als het volk onder de volken is, ziet u dat, in de diaspora. Als u met heel uw hart, met heel uw ziel zoekt. Let op wat er dan staat.
Wanneer u in benauwdheid zult zijn. Ziet u dat? En al deze dingen u getroffen hebben. Let op wat er dan staat. In later tijd.
De eindtijd. De laatste fase. En dan zult u terugkeren naar de heren uw God en zijn stem gehoorzamen. Broeds en zussen, punt wat ik wil maken is dat wij vaak denken.
Alle joden moeten naar Israël en daar zullen ze tot bekering komen. Nee. Een deel van het Joodse volk zal in Israël tot bekering komen en zijn naam gaan aanroepen.
Maar het overgrote gedeelte zal buiten Israël zijn naam gaan aanroepen. En in een tijd komen van Jacobs benauwdheid. En let op wat ik nu ga zeggen.
Want wij leven, broeders en zussen, in hele bijzondere tijden. Weet u dat? Want als je kijkt naar het antisemitisme. Dan is dat geworden anti-Israëlisme.
Dat wil zoveel zeggen dat heel veel mensen die zijn tegen de staat Israël. Dus als er spanningen zijn in Israël.
Wie hebben er dan last van? De joden buiten Israël. Dus antisemitisme is gekoppeld aan anti-Israëlisme. Is er in Israël spanningen, dan hebben die joden buiten Israël die ervaren die benauwdheid.
En dat is iets wat aan het groeien is, wat steeds groter wordt. Het Joodse volk komt meer en meer alleen te staan. Maar vanuit die benauwdheid die er in Israël in de toekomst zal zijn.
Wat uiteindelijk ook zijn weerslag zal hebben op de joden buiten Israël. Vanuit deze benauwdheid zal Israël in de toekomst tot bekering komen.
Tot inkeer. En dan zal de Heer grote dingen gaan doen op deze aarde. En daarom dat zo belangrijk is als gemeente richting het Joodse volk dat we bidden voor de bekering van Israël.
Dat is zo belangrijk. Dat we Joodse mensen bekend maken met die naam die ze moeten aanroepen. Dat we daarbij betrokken zijn. En broeders en zusters, denk ook hierover na.
Dat als die benauwdheid waarvan we nu in een opmaat leven. Maar als die benauwdheid komt, zullen meer en meer Joodse mensen van over heel de wereld alleen komen te staan.
En de vraag is, wat doen wij ermee? Waar zijn in de toekomst de Corrie ten Booms die straks hun huis zullen openstellen en die het Joodse volk zullen helpen?
Zo belangrijk dat we dit ook meegeven, ook aan de volgende generatie, aan onze kinderen. Liefden en bewogenheid voor het Joodse volk. Want ze zullen straks komen in een tijd van benauwdheid.
Maar vanuit die benauwdheid zullen ze de Heren gaan aanroepen. En zullen er nog geweldige dingen op deze aarde staan te gebeuren. Zijn we ons daarvan bewust?
We hebben in onze dagen, broeders en zusters, te maken met een gedeeltelijke terugkeer. En waarom moet het Joodse volk nou deels terugkeren in onze dagen naar het land Israël?
Omdat al die eindtijdprofezieën betrekking hebben op Israël. Waar komt de Heer Jezus uiteindelijk terug? Op de Olijfberg. Die zal splijten.
Het zal een vlugweg creëren voor het Joodse volk. Waar zal de tempel komen te staan die ontheiligd wordt? In Jeruzalem. Niet in Nederland. Waar zullen die twee getuigen in openbaring optreden?
In Jeruzalem. Waar zal de antichristin vestigen? In Jeruzalem. Dus een deel van het Joodse volk moet terugkeren naar het land om die provincieën ook in vervulling te laten gaan.
Maar als het gaat om de terugkeren en het herstel van Israël, broeders en zusters, moeten we ons ervan bewust zijn dat het zal plaatsvinden na de wederkomst van Christus. Hoe zit het met Ezekiel 37?
Ik ga afronden. Weet u, de algemene uitleg van Ezekiel 37 is... dat het volk nu terugkeert naar het land en dat het alleen nog wachten is op Gods geest die over hem wordt uitgestort.
Maar weet u, toen ik dit aandachtig ging bestuderen, en ik wil vier punten noemen, toen vielen mij een aantal dingen op. In Ezekiel 37 gaat het om een goddelijke terugkeren waarin de Heere in alles centraal staat.
Het volk zal weten wie de Heere is. Is dat in onze tijd zo? Nee, het overgrote gedeelte van het Joodse volk is geseculariseerd. Het tweede wat we zien is dat heel het huis van Israël terugkeert en uiteindelijk samengevoegd wordt met Juda.
Ook als het gaat om die verloren stammen. Ook zij zullen straks door de engelen onder luid bezuingeschal terugkeren, maar wel na de wederkomst van Christus.
Kijk, dat er in onze dagen nazaten zijn, hier en daar, nazaten uit de verloren stammen, die terugkeren naar Israël. Dat is niks vergeleken met de grote terugkeer die straks op gang zal komen, waar ook al die verloren stammen weer zichtbaar zullen worden en zullen terugkeren.
De Heere hij kent de zijne. Het derde wat opvalt is dat het gaat om een zorgvuldig en een compleet herstel. Iedere been komt bij het bijbehorende been.
Het is niet een hoopje skelet ofzo wat zo terug naar het land gaat. Nee, ieder been komt bij het bijbehorende been. Het gaat om een zorgvuldig herstel van een compleet skelet.
Als je dan denkt aan Ezekiel 48, dat straks alle stammen in het Messiaanse Rijk ook weer op zijn positie terecht zullen komen. Dat is niet net zoals nu, maar dat zal straks na de wederkomst van Christus gaan plaatsvinden, broeders en zusters.
Dus, nogmaals, wij leven in de opmaat naar de eindtijd. Waarbij het Joodse volk in een benauwde positie zal komen, zoals we ook hier in Ezekiel 37 lezen, waarbij het lijkt, waarbij het lijkt alsof alle hoop vervlogen is.
Maar de wereld die zich nu nog tegen Israël keert, die zal straks de God van Israël gaan ontmoeten, de God van Abram, Isaac en Jacob, want hij gaat ingrijpen.
En vanuit die benauwdheid zal men zowel in Israël als ook buiten Israël de naam van de Heren gaan aanroepen. Israël zal tot bekering komen.
Christus zal terugkeren naar deze aarde. Hij zal zijn engelen uitzenden onder luid bezuimgeschal en hij zal zijn volk terugbrengen naar het land. Daar zal de Heren met Israël een nieuw verbond sluiten.
En zoals we in Ezekiel 37 lezen, hij zal zijn geest op zijn volk storten. En hij zal Israël als volk gaan herstellen. En heel de wereld zal het zien, iedereen zal het weten.
Wat daar straks in Israël nog zal gaan plaatsvinden. Broeders en zusters, we hebben te maken met een God die leeft. Met een God die boven het hele wereld gebeuren staat.
En ook al lijkt het voor Israël er momenteel heel slecht uit te zien. En Israël er heel slecht voor te staan. We hebben te maken met een God die de doden levend maakt.
Dat geldt voor Israël, maar dat geldt ook voor ons. Glory voor zijn naam. Amen.