Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Jezus. Wij willen met elkaar gaan lezen uit Gods Woord.! Daar staat troost, troost mijn volk, zal uw God zeggen.
Spreek naar het hart van Jeruzalem en roep haar toe dat haar strijd vervuld is, dat haar ongerechtigheid verzoend is, dat zij uit de hand van de heren het dubbele ontvangen heeft voor al haar zonden.
Een stem van iemand die roept in de woestijn, bereid de weg van de heren, maak recht in de wildernis, een gebaande weg voor onze God. Alle dalen zullen verhoogd worden en alle bergen en heuvels zullen verlaagd worden.
Wat krom is zal recht worden en wat rotsachtig is zal tot hun vlakte worden. De heerlijkheid van de heren zal geopenbaard worden en alle vlees tezamen zal het zien, want de mond van de heren heeft gesproken.
Een stem zegt roep en hij zegt, wat moet ik roepen? Alle vlees is als gras en al zijn goede tierenheid is als een bloem op het veld. Het gras verdort en de bloem valt af.
Als de geest van de heren erover blaast. Voorwaar? Het volk is gras. Het gras verdort en de bloem valt af. Maar het woord van onze God bestaat voor eeuwig.
Klim op een hoge berg. Zion, verkondigster van een goede boodschap. Verhef uw stem met kracht. Jeruzalem, verkondigster van een goede boodschap.
Verhef die. Wees niet bevreesd. Zeg tegen de steden van Juda, zie uw God. Zie de heren heren. Met kracht zal hij komen en zijn arm zal heersen.
Zie zijn loon heeft hij bij zich. Zijn arbeidersloon gaat voor hem uit. Als een herder zal hij zijn kudde wijden. Hij zal de lammetjes in zijn armen bijeenbrengen.
En in zijn schoot dragen. De zogenden zal hij zachtjes leiden. En tot zover. Ik wil kort met u bidden voordat we hier met elkaar over nadenken.
Heer, we zijn u dankbaar voor de prachtige liederen die we met elkaar mochten zingen. Waarin we zo ook bemoedigd en vertroost ook zijn. Waarin we ook weer bepaald zijn bij dat u gewoon de meest aantrekkelijke bent.
Dat u gewoon de allerschoonste, de allermooiste bent. Heer, dat niets en niemand met u te vergelijken is. Niemand is als u bent. Heilig, heilig, heilig.
En elke keer weer merken we dat u het in ons hart wint van al het andere. Heer, dat we opnieuw mogen proeven en ervaren hoe goed u bent.
En dat ons hart weer zich op u richt. En we bidden ook voor deze overdenking van uw woord. Dat u ook ons wilt bemoedigen deze morgen.
Dat we uw heerlijkheid en ook uw liefde zullen begrijpen. Wilt u een zalf ingeven van de Heilige Geest. We kunnen niets doen zonder u. We kunnen ook uw woord niet begrijpen zonder de verlichtende werking van de Heilige Geest.
En dat willen we om bidden voor deze momenten in Jezus' naam. Amen. Goedemorgen, het is fijn om bij jullie te zijn.
En opnieuw jullie te ontmoeten en samen te aanbidden. Fijn om gewoon in alle eenvoud deze schitterende liederen te zingen. Wat ik al zei in mijn gebed. En ook het voorrecht om samen Gods woord te mogen openen.
Nou, de tekst van vanmorgen is heel bemoedigend. En het begint ook met het woord troost. En Gods woord is vertroostend. En dat vers 1, dat heb ik lang eigenlijk op een bepaalde manier gelezen.
Zo van, alsof de Heere God tegen zijn volk zegt, troost mijn volk. Alsof, weet je, de Heere God kan ook tegen zijn volk zeggen van, wees blij, wees blij mijn volk.
Of, wees sterk, wees sterk mijn volk. En zo heb ik heel lang gelezen van, troost, troost mijn volk. Alsof God tegen zijn volk zegt, ik heb troost voor jullie. Maar volgens mij bijna erin zien is dat denk ik niet de betekenis van vers 1.
Want er staat namelijk geen comma na de tweede keer troost. Er staat niet troost, troost, troost, mijn volk. Maar er staat troost mijn volk.
Met andere woorden, het is niet wat God tegen zijn volk zegt. Maar het is wat Heere God tegen de boodschappers van hemzelf zegt. In dit geval tegen Jezaja zegt. Maar we kunnen dat ook toepassen op onszelf.
Dat Heere God de opdracht geeft om zijn volk te troosten. Troost mijn volk. Dat is wat Jezaja mag doen. Jezaja mag nu spreken tot het hart van Jeruzalem en haar toeroepen.
Dat sluit ook aan bij de verse daarna. Spreek tot het hart van Jeruzalem. En met die gedachte wil ik beginnen dat, ik denk, dat ook wij als boodschappers van het woord van God, dat wij als brengers van het evangelie, het goede nieuws van Jezus Christus, dat wij geroepen zijn om elkaar te troosten.
Ik denk dat die oproep om het volk van God te troosten in de eerste plaats ook van toepassing is op het troosten van het volk van Israël. Zo wordt het ook vaak gebruikt. Troost het volk van God.
Troost mijn volk, zegt God, dat we een bemoedigende houding mogen aannemen naar het volk van de Bijbel, het volk van God, het volk van de Heer Jezus. Maar wij zijn zelf ook volk van God. Ook wij, de gemeente van Jezus Christus, is volk van God.
En dat ook wij allemaal een roeping hebben om elkaar te vertroosten. Troost mijn volk. Wees bemoedigend naar elkaar toe. Breng elkaar troost.
Je mag de troost die we van de Heere God ontvangen, zo zegt Paulus dat ook in een van zijn brieven, met de troost die wij van God hebben ontvangen, mogen we ook andere vertroosten. We hebben allemaal vertroosting nodig.
Ik heb gestudeerd aan Tyndale Theological Seminary in Bad Hoeverdorp. In de jaren dat ik daar studeerde was Dr. Arthur Johnston, was daar de directeur, de president. En hij sprak regelmatig ook in de kapeldiensten.
En ik zal nooit vergeten dat hij diverse keren tegen ons heeft gezegd, in het Engels zei hij dan, Always encourage the people. Bemoedig de mensen altijd.
Want iedereen heeft bemoediging nodig. We hebben allemaal bemoediging nodig. En weet je dat, we weten ook allemaal hoe mooi dat is. Weet je, dat kan soms gebeuren in een gesprekje.
Dat je gewoon, er werd net ook uitgesproken, dat we allemaal ook zorgen hebben. Er zitten allemaal, er zijn altijd wel zorgen en dingen die ons wat naar beneden trekken. En waardoor we ons gewoon niet altijd even top voelen.
En dingen waar we misschien ook wel wat bang voor zijn. Maar je weet wel wat het is dat je dan met iemand staat te praten. En dat iemand gewoon net even twee zinnen zegt. Of een paar zinnen zegt. Of iets, gewoon iets tegen jou spreekt.
Of iets aanhaalt uit het woord van God. Of je ergens aan herinnert. Waardoor je merkt, oh dat bemoedigt mij zo. Dat is zo bemoedigend. Ik kan het ook soms meemaken dat iemand alleen al vriendelijk naar mij kijkt.
Dat iemand gewoon glimlacht. En je vriendelijk toelacht. Hoe bemoedigend dat kan zijn. Het zit vaak ook in kleine dingen. Maar de Heere God zegt ook tegen u en mij vanmorgen.
Troost mijn volk. Troost mijn volk. Troost mijn kinderen. Daar roep ik je toe. En we mogen dat zelf ook overvloedig van de Heere ontvangen.
En ik wil een paar dingen naar voren houden uit deze prachtige profetie. Dit prachtige hoofdstuk uit het boek Jezaja. Het boek Jezaja is natuurlijk geweldig mooi. Er staan zulke gloedvolle teksten, profetieën in.
We zien ook dat Jezaja ook een poëet was. De profeten waren ook poëten. Ze spreken poëtische taal. Ze spreken mooie, prachtige taal. En dat moeten we ook niet allemaal precies analyseren.
En dat moeten we niet met onze wetenschappelijke en analytische en Griekse manier van denken als het ware mee omgaan. We moeten ook een beetje die stijl van dat Hebreeuws, dat Joodse denken.
Ook die Joodse manier van denken. En ook dat poëtische van de profeten moeten we ook gewoon proeven. Moeten we ook gewoon meemaken. En ik hoop daar een paar dingen ook vanmorgen van door te kunnen geven aan u.
Dat dat ons tot troost mag zijn. En ik wil gewoon een paar dingen noemen. waarin die genade, die liefde, die bemoediging van de Heere God vanmorgen ook tot ons komen door deze tekst.
Hoe blijkt dat uit deze tekst? In de eerste plaats dit, als we kijken naar vers 1 en vers 2. Daar staat dan vers 2. Spreek tot het hart van Jeruzalem en roep haar toe dat haar strijd vervuld is, dat haar ongerechtigheid verzoend is.
En dat ze uit de hand van de Heere het dubbele ontvangen heeft voor al haar zonde. Het idee, ik zou het eigenlijk als volgt willen samenvatten, dat wij mogen leven, ik zeg het even wat abstract, maar wij mogen leven uit de voltooid verleden tijd.
Daarmee bedoel ik dit. De Heere God zegt hier tegen zijn volk, en wij mogen het tegen Gods volk zeggen, we mogen het tegen elkaar zeggen, we mogen het tegen onszelf zeggen. De strijd is vervuld.
Voltooid verleden tijd. De strijd is gestreden. Wij strijden niet voor een positie van overwinning, maar wij strijden vanuit een positie van overwinning.
De strijd is volbracht. Jezus Christus heeft overwonnen. Hij heeft Satan overwonnen. Hij heeft onze zonden weggedragen.
Hij heeft verzoening gebracht voor al onze zonden. Spreek tot het hart van Jeruzalem dat haar ongerechtigheid is verzoend. Het is volbracht. Het is allemaal afbetaald.
Onze schuld, als je nadenkt over schuld, als je nadenkt over falen, als je nadenkt over overtredingen en dat je niet naar de wet van God hebt geleefd. En dat brengt schuld met zich mee en dat brengt ook schuldgevoelens en schaamtegevoelens met zich mee.
En dat houdt ons allemaal bezig. We hebben allemaal een strijd te voeren ook met de zonden. Maar als het gaat om onze schuld voor God, dan mogen wij weten. Wij mogen leven vanuit de voltooid verleden tijd.
Het is voltooid. Het is gebeurd. Al onze zonden zijn weggedragen aan het kruis van Golgotha. Er is geen enkele schuld meer over.
Wij mogen volkomen schuldvrij voor het aangezicht van God zijn. Niet vanuit onze eigen goede werken. Niet omdat wij het zo goed hebben gedaan. Maar omdat Jezus Christus alles voor ons heeft volbracht.
Hij heeft de prijs volkomen betaald. Hij heeft de schuld volkomen afbetaald. De rekening is volledig voldaan. Terwijl wij nog niet rechtvaardig zijn.
Wij zijn nog niet zo heilig als we zouden moeten zijn. Wij zijn nog niet zo goed en zo eerlijk en zo oprecht en zo dienend als we zouden moeten zijn. Weet je, de Heere God is nog bezig met ons om ons te hervormen naar zijn beeld zoals we hebben gezongen.
We zijn nog niet volkomen rechtvaardig. Maar in de ogen van God zijn wij wel volkomen rechtvaardig. Hij ziet jou als volkomen rechtvaardig.
Hij verklaart jou volkomen rechtvaardig. En hij behandelt jou als volkomen rechtvaardig. Hij ziet geen enkele zonde in jou, want hij ziet jou aan in zijn zoon. Het is allemaal voltooid verleden tijd als het gaat om onze zonde en onze schuld.
Het is allemaal weg. Het is helemaal weg. Hij heeft onze zonde geworpen in de diepte van de zee en hij gedenkt ze niet meer. De Heere God ziet onze zonde niet meer. Hij ziet ze gewoon niet meer.
Hij kan ze niet meer vinden, want er is kracht in het bloed van Christus. Nou, dat mag ons vertroosten vanmorgen. Dat mag ons bemoedigen. Laat je schuldgevoelens van je afvallen.
Laat je schaamte achter je. Twijfel niet aan Gods liefde. God houdt niet van je, omdat je het volmaakt hebt gedaan. God is niet met je, omdat je alles goed doet.
Maar hij is met je en hij houdt van je. Omdat Jezus Christus voor je zonde is gestorven aan het kruis en is opgestaan uit de dood. En de overwinning heeft behaald. De strijd is gestreden.
De strijd is vervuld. En al onze gerechtigheden zijn voor eens en voor altijd verzoend. Aan het kruis van Golgotha. Ik kan dat niet genoeg met woorden beschrijven.
Dat kan ik niet genoeg uitdrukken. Maar ik hoop dat het een beetje tot je doordringt. Ik moet hierbij denken aan een jonge dame. Die is een van de beste vriendinnen van mijn dochter.
En zij leerde elkaar kennen op de Peuterspeelzaam. En al die jaren zijn ze vriendinnen gebleven. En deze vriendin van mijn dochter komt uit een moeilijke achtergrond.
In die zin dat ze het thuis echt moeilijk heeft gehad. Ze komt ook niet uit een christelijk gezin. En ze heeft het best soms ook moeilijk.
Gewoon vanwege die dingen die allemaal zich hebben ontwikkeld in haar kinder en jonge jaren. Maar ze is altijd bij ons over de vloer blijven komen. Ze is op een gegeven moment ook met ons meegegaan naar de revijweken van de Near East Ministry.
En we hebben nooit haar gezegd van weet je ga ook geloven of zoiets. We hebben nooit een soort van haar beëvangeliseerd.
Helemaal niet. Maar langzaamaan. Ze heeft ook heel lang gezegd ja ik ben niet echt christen. Maar ze vond het altijd fijn om bij ons te zijn. En die vriendschap met mijn dochter is altijd gebleven.
En ze ging mee naar de revijweken. En op een gegeven moment is ze tot geloof gekomen. En ze is naar jeugd met een opdracht gegaan. Ze heeft een DTS gedaan. En ze is nu zelfs staflid bij YWAM. Bij jeugd met een opdracht.
En ze gaat ook al jaren met ons mee op vakantie. En van de zomer was ze weer mee op vakantie. En toen zat ze elke morgen een boekje te lezen. En dingen in haar dagboekje te schrijven.
En toen zei ik wat goed dat je dat doet. Wat mooi en wat ben je aan het doen. En toen zei ze dit. Ik heb zo sterk de neiging om te denken dat ik het allemaal moet bereiken.
Ik heb zo sterk gewoon van binnen van ja je moet het verdienen. Je moet het voor elkaar krijgen. En het moet weet je zo van ik ben ook niet goed genoeg.
Want ik ben niet zo christelijk opgegroeid als bij jullie thuis. Maar ze zegt dit boekje gaat over de betekenis van het bloed van Christus. En dit gaat een en al over dat we mogen leven uit genade.
En dat is wat ik nodig heb. En elke morgen in de vakantie zat ze dat boekje te lezen. En toen dacht ik wat mooi. Wat mooi. Ten eerste dat ze bij zichzelf door heeft. Ik heb zo de neiging om alles bij mezelf neer te leggen.
En dat ik er heel hard voor moet werken om ook christen te zijn. Zoals andere christen zijn. Maar ik heb het zo nodig om die boodschap te horen. Dat het gewoon uit genade is. Dat het je geschonken wordt.
De mooiste dingen daar zijn we mee begonnen vanmorgen. De mooiste dingen worden je gegeven. Weet je. Je kunt jezelf niet opwerken tot een hoger niveau. Het is niet zo dat je de ladder moet beklimmen.
Het is niet zo dat je je weg naar God toe moet bewandelen. Nee. Hij zoekt jou op. Het wordt je geschonken. Het wordt je gegeven. Het is allemaal gratis en voor niks.
Het is vrije genade. We mogen leven vanuit de overwinning die Christus heeft behaald. En dat mogen wij. Dat mag ons vertroosten vanmorgen.
Weet je. Ook als je vanmorgen hier zit en je zegt. Misschien denk je wel van binnen. Ja het is niet voor mij. Misschien denk je wel van. Ik kan het niet aanvaarden voor mezelf.
Ik kan dat toch niet zomaar aanvaarden. Misschien. Misschien denk je wel van ja. Dat is alleen maar voor sommigen. En je kijkt om je heen en je denkt. Ja oké. Dat is een echte christen. Dat is een echte christen. Of die heeft zo'n echt geloof.
Maar. Je kunt het nog niet van jezelf zeggen. Misschien twijfel je nog wel aan je eigen relatie met God. Misschien vraag je je wel af.
Ten diepste. Is het wel voor mij? Maar luister naar het woord van God. Het is in Christus. Het is ook voor jou.
Je hoort het. En je gelooft het. En je ziet op Christus. Je ziet af van jezelf. Je kijkt niet meer naar jezelf. Naar je eigen bijdrage. Naar je eigen verdiensten.
Naar je eigen werken. Maar je wendt je aandacht af van jezelf. En je kijkt naar wat Christus voor je heeft gedaan aan het kruis. En je beseft op dat moment dat hij het ook voor jou heeft gedaan.
De Heer Jezus is ook voor jou gestorven aan het kruis. Om jouw strijd te strijden. Om voor jou de overwinning te behalen. En dit alles is ook voor jou. Niet omdat je het bereikt.
Maar het wordt je geschonken. Door geloof in Jezus Christus. Geloof in de Heer Jezus. En je zult behouden worden. De tweede wil ik noemen van aanleiding van vers 3 en vers 4 en vers 5.
En dat is natuurlijk een tekst die ook op Johannes de Doper wordt toegepast. Als een wegbereider van de Heer. Een stem van iemand die roept in de woestijn. Bereid de weg van de Heer. Maak recht in de wildernis.
Een gebaande weg voor onze God. En ik wil eigenlijk dit punt samenvatten met. Dat weet je. Die genade van God.
Die mag ons ook inspireren van morgen. Die oceaan van genade van de Heer God. Dat mag ons inspireren om plaats voor hem te maken.
Zo zou ik het eigenlijk willen noemen. We mogen plaats maken voor de Heer God. Wat is het idee van een wegbereiden? Nou een wegbereiden is gewoon. Dat je gewoon. Ja dat er een weg aangelegd wordt.
Of dat er gewoon ruimte wordt gemaakt. Voor de Heer. Als een koning in aantocht is. Dat het pad wat die koning zal bewandelen.
De weg waarop die koning zal rijden. Dat die weg vrijgemaakt wordt. Bereid de weg van de Heer. Zorg dat er geen verkeer de koning tegenhoudt. Maar hou alles weg van die weg.
Hou alles vandaan van die weg. Wat die koning in de weg staat. Dus maak plaats voor de Heer God. Dat is het idee. Maak plaats voor de Heer God. En dat mag ons ten tweede bemoedigen van morgen.
Dat wij hem ruimte. De ruimte mogen geven. Dat wij beseffen dat het van hem afhankelijk is.
Ik denk dat wij zo vaak zelf als het ware op die weg lopen. En denken dat we zelf die vooruitgang moeten boeken. Maar dat het christenleven veel meer ermee te maken heeft.
Dat wij hem de ruimte geven. Dat we hem gewoon laten baan breken. Nou dat doet hij natuurlijk zelf.
Hij breekt baan. Maar er ligt ook iets bij ons. Dat we dat we gewoon ja. Het aan hem over mogen geven. Zo zou ik het eigenlijk willen zeggen. Het is nu vier jaar geleden bijna.
Ik heb er misschien wel eens eerder iets over verteld. Maar het was in eind augustus 2019. Dat. Dat ik zelf.
De heel diep werd aangeraakt door de heren. Toen ik was bij de opening van Hebron Missie in Amerongen. Toen had. Zichting Hartkrij had dat gebouw van de zendingsdioconessen overgenomen.
En sindsdien zijn er allerlei bedieningen ontstaan en gegroeid. En verschillende bijbelscholen waar ik ook wel meewerk. Maar ik zal nooit meer vergeten dat ik daar bij die opening was. En dat. Broeder Leen van Falen een toespraak hield.
Waarin hij ook dingen uit de kerksgeschiedenis memoreerde. En ik zat daar. En ik merkte dat niet iedereen even geboeid was door wat hij zei. Want hij las voor.
En hij is niet zo'n flitsende spreker. Als het gaat om heel grappig of zoiets. Het was heel inhoudelijk. Maar ik werd echt diep getroffen door wat hij zei.
Omdat ik gewoon ervoer. Dat de heren tegen mij zeiden. Dit heb ik je laten zien. En dat heb ik je laten zien. En daar heb ik je bij bepaald. En dit is waar ik je op heb gewezen. In de loop der jaren.
Van mijn hele bediening. En mijn hele vanaf dat ik student werd. Om in de bediening van het evangelie werkzaam te worden. En ik werd zo stilgezet. Dat ik gewoon zo duidelijk wist.
Op dat moment van. Dat ik moet deze weg gaan. Hier moet ik me op concentreren. Zo moet ik bezig zijn. En alle andere dingen moet ik gewoon. Ik moet niet me laten afleiden. Door dingen die wel goed zijn.
Maar die niet echt gods wil voor mijn leven zijn. En in de maanden daarna. Heb ik echt een soort. Herleving meegemaakt. Ik heb veel meer tijd doorgebracht in gebed.
En ik was veel in het woord. En ik heb inderdaad andere dingen wat laten liggen. En ik heb zoveel werking van gods geest mogen meemaken. In die maanden.
Dat ik vaak het idee had. En dat voelde ik ook echt zo. Dat alsof ik zelf gewoon een stap terug moest doen. Alsof ik gewoon eigenlijk weg moest. Van het centrum van de aandacht zijn of zoiets.
Of weg uit het middelpunt. Of het idee van ik moet gewoon minder worden. En ik moet gewoon hem. Ik moet gewoon ruimte maken voor hem. Ik sta hem in de weg.
Ik sta hem gewoon in de weg met hoe ik bezig ben geweest. Ik ben te activistisch geweest. Ik ben te sterk geweest. Ik heb me veel te veel geprofileerd. Weet je. Het is veel te veel op mijzelf geweest.
Nou dat is het idee. Wat ik vanmorgen ook met u zou willen delen. Naar aanleiding van deze tekst. Bereid de weg van de Heer. De Heer God zegt. Of de profeet zegt tegen het volk.
De profeet wordt zelf ook opgedragen. Maak ruimte voor God. En ik weet niet hoe de Heilige Geest dit wil toepassen in jouw leven. Of in mijn leven op dit moment.
We hebben toen echt. Ik heb toen echt een soort herleving mogen meemaken. Op allerlei plekken waar ik kwam. Ik heb zo vaak meegemaakt. Dat mensen diep getroffen werden. Dat mensen tranen hadden. Dat mensen tot bekering kwamen.
Dat mensen wilden blijven in de zaal om te bidden. Naar aan. Het was echt een seizoen van opwekking. En toen kwam COVID. Toen in één keer toen. Het begin van het jaar daarna.
waren al die samenkomsten weg. In één keer was er gewoon niks meer. Ik heb dat vreselijk moeilijk gevonden. Ik had eigenlijk het grootste seizoen van kracht.
En een geopende hemel. En heerlijkheid. De heerlijkheid van de Heer. Die zich. Er staat hier. De heerlijkheid van de Heer zal geopenbaard worden. En alle vlees tezamen zal het zien. De mond van de Heer heeft gesproken.
Ik hervoer dat als het ware. En toen in één keer. Was er geen samenkomst meer. Maar ik geloof dat God opnieuw zo'n seizoen wil geven. Aan jou. En aan mij. Dat we de heerlijkheid van de Heer zullen zien.
Maar misschien moeten we daarvoor. Op de een of andere manier. En dat is heel verschillend. Voor jou en voor mij. Maar een stapje terug doen. Hem de ruimte geven. En dan vertroost worden.
Omdat we gaan ervaren. Ja. Het ligt niet aan mij. Het ligt niet allemaal bij mijzelf. Maar het ligt bij hem. Hij zal het doen. Hij zal het doen. Het derde wat naar voren komt in dit gedeelte is vers 6 tot met 8.
Een stem zegt roep. En hij zegt wat moet ik roepen. Alle vlees is als gras. En al zijn goede tieren eit als een bloem op het veld.
Het gras verdort en de bloem valt af. Als de geest van de Heer erover blaast. Voorwaar het volk is als gras. En het gras verdort en de bloem valt af. Maar het woord van onze God bestaat voor eeuwig.
Het derde is waardoor we vertroost mogen worden deze morgen is. Het woord van God doet alles. En het woord van God is ook voor eeuwig.
Het heeft allemaal te maken met het woord van onze God. We worden hierbij bepaald. Door deze verse worden wij bepaald bij onze eigen kwetsbaarheid en vergankelijkheid.
Alle vlees is als gras. Wat zomaar weer verdort. En het goede wat wij kunnen doen. Zijn goede tieren eit is als een bloem op het veld. Weet je, er is een tijd dat wij bloeien.
En dat we veel mogen doen. En we mogen ook vrucht dragen. En we mogen ook veel vrucht dragen tot eer van de Heer. Maar we moeten wel blijven beseffen dat ons leven is eigenlijk maar zo kort.
Weet je, en het is juist ook die vergankelijkheid. Het is juist ook het feit dat we nog sterfelijk zijn. Wat ons veel verdriet brengt. En waardoor wij het ook zo nodig hebben om vertroost te worden.
Maar wat ons ten derde mag vertroosten deze morgen is dat het woord van God krachtig is en voor eeuwig blijft.
En dat dat het contrast is wat geschetst wordt tussen wat wij kunnen doen en wat het woord van God doet. Het woord van God doet alles.
En het woord van God is alles. Ik moet hierbij denken, waar ik aan herinnerd word is iets uit de kerkgeschiedenis. Ik heb veel gelezen ook over Maarten Luther. Zijn tafelgesprekken zijn fenomenaal.
Ik weet dat Maarten Luther ook hele nare dingen heeft gezegd over de Joden. En niet in alles moeten we Maarten Luther volgen. Maar Maarten Luther blijft een onvoorstelbaar instrument in Gods hand.
Dat is hij geweest. Als je kijkt naar wat de reformatie heeft voortgebracht in Europa en in de rest van de wereld. En dat is een bom in de geschiedenis geweest. De hele reformatie is gewoon, nou dat is werkelijk, er is zoveel veranderd.
Ook heel de wereld en vooral Europa is wat het is, ook vanwege de reformatie nu. Maar ik weet nog dat ik las dat hij had geschreven, terwijl Philip Melanchthon en ik een pot bier zaten te drinken, heeft het woord van God alles gedaan.
Melanchthon en ik zaten in de kroeg een pot bier te drinken, maar het woord van God deed alles. En dat mag ons bemoedigen. Er is kracht in het woord van God.
Ook onze eigen verandering en vernieuwing komt allemaal voort uit het woord van God. Christen zijn heeft meer te maken met waarderen wat God voor je heeft gedaan, dan datgene wat je zelf moet doen.
Het zit hem niet in je eigen prestaties en bijdragen. Christen zijn heeft niet te maken met wat jij voor God moet doen, in de eerste plaats. De kracht is niet in jouw vroomheid, de kracht is niet in jouw geloof, de kracht is niet in jouw gerechtigheid, de kracht is niet in jouw liefdadigheid of goede werken.
Maar christen zijn heeft vooral te maken met het waarderen van wat God voor jou heeft gedaan. Het komt allemaal voort uit het horen van het woord van God.
Het komt allemaal voort uit het verstaan, uit het begrijpen van het woord van God. Er is kracht in Gods woord. Dat zie je ook bij de roeping van Jezaja.
Weet je, in Jezaja hoofdstuk 6, het meest bekende hoofdstuk uit het hele boek Jezaja. En dan zegt Jezaja, uiteindelijk zegt Jezaja, hier ben ik, zend mij. Dat is zijn roeping, Jezaja hoofdstuk 6.
Maar dat gaat vooraf aan dat hij het woord van God hoort. Dat hij openbaring krijgt van wie de Heer is. Hij zag de Heer zitten op een hoge en verheven troon.
En hij hoorde de engelen tegen elkaar zeggen, heilig, heilig, heilig is de Heer van de hemelse legers. En de aarde is vol van zijn heerlijkheid. Jezaja kreeg openbaring van de Heer. En hij ging zien.
En het woord van God kwam tot hem. En omdat hij ging zien en omdat hij de heerlijkheid van God ging doorgronden. En omdat hij ging zien dat de Heer de meest aantrekkelijke en de meest begerenswaardige is.
Omdat de Heer, omdat niemand is zoals hij. Hij werd zich ook bewust van zijn eigen zonde. Maar toen werd hij zich ook bewust van de verzoening die God bracht voor zijn zonde. Dat staat ook in Jezaja 6. Ook dat is het woord van God.
En nadat hij dit woord had geoord. Nadat dit woord ook tot hem was gekomen. Nadat hij dit was gaan zien met de ogen van zijn hart. Door het woord van God. Daarna zei hij hier ben ik zend mij.
Zo gaat het. Dus een toegewijd christenleven ontstaat niet door jezelf op te peppen. En een toegewijde gemeente ontstaat niet omdat er aan de gemeente getrokken wordt om Jezus te gaan volgen.
Maar een toegewijde gemeente, een gemeenschap van mensen die echt met hart en ziel Jezus willen volgen. Is het gevolg van het horen van het woord van God.
Alle vlees is als gras. En zijn goede tierenheid is als een bloem op het veld. Maar het woord van onze God bestaat voor eeuwig. En ook dat mag ons vertroosten deze morgen.
En als laatste willen we kijken naar vers 9 tot en met 11. Klim op een hoge berg, Sion, verkondigster van een goede boodschap.
Verhef uw stem met kracht, verkondigster van een goede boodschap. Verhef die en wees niet bevreesd. Zeg tegen de steden van Juda, zie uw God, zie de Heer en Heren, met kracht zal hij komen.
En zijn arm zal heersen en zijn loon heeft hij bij zich. Zijn arbeidersloon gaat voor hem uit. En ik zou dit willen samenvatten met iets wat heel erg aansluit bij het derde punt.
Dat alles gaat om het woord van God. Maar er wordt hier gesproken over een goede boodschap. In de Griekse vertaling van het boek Jezaja is dit waar het woord evangelie wordt genoemd.
Het woord evangelie komt vier keer voor in het boek Jezaja. En dit is een van de vier plekken waar het evangelie gewoon letterlijk wordt genoemd. Een goede boodschap, het goede nieuws. In het Grieks euangelion, evangelie.
En Sion is geroepen om een verkondigster van dat goede nieuws te zijn. Het gaat niet vooral om advies.
Ik zou het eigenlijk ook als volgt willen verwoorden. We denken zo vaak van, ja, de Bijbel zegt ons hoe wij moeten leven. En als wij dan gaan doen wat de Bijbel zegt, dan zijn we goede christenen. Maar we moeten oppassen dat we niet de boodschap van de Bijbel versmallen tot advies.
Ik denk dat het misschien vaak gebeurt dat mensen naar de kerk gaan en dat ze van alles horen en dat mensen uit de kerk komen en dat ze denken, ik moet weer zoveel.
Of er is weer meer zo gezegd hoe het allemaal moet ofzo. Maar de Bijbel is niet in de eerste plaats advies. Maar de Bijbel is nieuws.
Begrijpt u het verschil? Begrijp je het verschil tussen advies en nieuws? Advies dat zegt tegen jou, dit is wat jij moet doen. Maar wij mogen een goede boodschap verkondigen.
We mogen het zeggen. We mogen het horen. We mogen het tegen onszelf zeggen. We mogen het tegen anderen zeggen. Verkondigster van een goede boodschap.
En het goede nieuws is dat God je lief heeft. Het goede nieuws is dat Jezus Christus is gekomen om zaligmaker te zijn van zondaars.
Hij is gekomen voor een wereld in nood. Hij is gekomen om mensen te redden van hun zonde en van de dood. Hij is gekomen om de liefde van God te laten zien. Het goede nieuws mogen wij horen.
Hij is gekomen om ons alles te geven. Om ons het leven te geven. Om ons genade te geven. Om ons zijn liefde te geven.
Om ons een toekomst te geven. Zie de heren, heren, met kracht zal hij komen. Dat is een goed nieuws. Het goede nieuws is niet alleen wat God voor ons deed in het verleden. Het goede nieuws is ook wat God voor ons zal doen in de toekomst.
Het goede nieuws is dat het koninkrijk gaat komen. En we mogen het horen. En dat mag ons vertroosten. Op zondagmorgen en elke keer als we de Bijbel openen.
Dan gaat het om die goede boodschap. Dat goede nieuws. Je mag het horen. Het geloof is uit het horen. Het geloof is niet uit het bereiken en het presteren.
Maar het geloof is uit het horen. Ik wil het eigenlijk samenvatten met een laatste... Of ik heb eigenlijk nog twee beelden die ik zou willen schetsen om deze boodschap verder af te ronden. Een bemoedigende boodschap.
In de eerste plaats dat we mogen leven uit de voltooid verleden tijd. In de tweede plaats dat we plaats mogen maken voor wat de Heere God wil doen in ons leven.
En Hij werkt. En we mogen de weg voor Hem bereiden. In de derde plaats dat het woord van God alles doet. Er is alles aan het woord van God gelegen. En in de vierde plaats dat het niet een kwestie is van advies om op een bepaalde manier te leven.
Maar dat het goed nieuws is wat je hart raakt waardoor je anders gaat leven. Maar er is een beeld wat ik nog wil schetsen. En dat komt uit een film over het leven van de apostel Paulus.
En die film heet Paul the Apostle. Ik heb die film diverse keren gezien. En elke keer als ik die film heb gezien heeft het me dat tot tranen geroerd. En aan het einde van die film zie je Paulus als gevangen in Rome.
En dan heeft hij een gesprek met een Romeinse centurion. Hij is daar gevangen. Hij weet dat hij binnen afzienbare tijd de doodstraf zal krijgen.
Uiteindelijk is Paulus ook onthoofd. Hij was een Romeinse staatsburger dus hij mocht niet gekruizigd worden. Zoals Petrus wel is gekruizigd in Rome. Maar Paulus is onthoofd.
En dan heeft hij dat gesprek met die Romeinse centurion. En die raakt geïnteresseerd in het geloof van Paulus. Maar die hoort ook bij het systeem dat de christenen zo vervolgt. En dan zie je in die film dat kort daarvoor is er weer een hele groep christenen letterlijk voor de leeuwen geworpen.
Je ziet mannen, vrouwen en kinderen. Iets van 30 of 40 of 50. Die worden de arena ingeleid. En die worden verscheurd door de leeuwen. Dat is echt gebeurd in de eerste eeuw van het christendom. Christenen zijn vreselijk vervolgd in die eerste periode ook in Rome.
En Paulus die weet ook dat het is gebeurd. En dan vraagt die centurion aan Paulus van. Hoe kan je nou in deze god geloven? Want die god die redt jullie niet. En die god die laat jullie zomaar sterven.
En er zijn er velen van jullie die de dood vinden. En jij zit hier als gevangene Paulus. Kijk ik aanbid die andere goden. Ik aanbid de heidense goden. En ik heb rijkdom. En ik heb macht.
En ik heb een vrouw. En ik heb genot. En ik heb alles wat je maar wenst in het leven. Maar jij zit hier als gevangene. En jouw volk wordt gewoon voor de leeuwen geworpen.
En hoe kan je nou in deze god blijven geloven? Die god die zegent jou toch niet? Die god is toch niet een goede god voor jou? En dan spreekt Paulus met die centurion.
En dan vraagt hij aan deze Romeinse man. Hij vraagt heb je wel eens op een schip gezeten? En dan zegt die man ja. En dan stel je voor zegt Paulus dat je dan tot aan het waterniveau kan komen.
Terwijl je op dat schip zit. Op de Middellandse Zee. Op een enorme zee zit je dan. En je neemt dat water uit de zee. En dat haal je omhoog zo tussen je handen.
Wat gebeurt er dan? Dat water dat kan je eventjes vasthouden. Maar binnen tien of vijftien seconden is al het water tussen je vingers door gecijpeld. En dan is het weg. En dan zegt Paulus weet je.
Wij zien ons leven zoals we het nu kennen. Het leven zoals we het nu hebben hier op aarde. Zoals het nu is. Zien wij als dat kleine beetje water. Wat je toch niet kan vasthouden.
Zo zien wij het. Maar hij zegt wij leven niet voor dat kleine beetje water. Wij leven voor. Wij leven niet voor dit leven. Maar wij leven voor het koninkrijk van God.
Wij leven voor de Heere God zelf. Wij leven voor de toekomst die God heeft beloofd in zijn woord. Wij hebben dat goede nieuws gehoord. Wij weten wat er gaat komen. En wat er gaat komen. Dat koninkrijk van God dat gaat komen.
Dat kan je vergelijken met de zee. Dat is de oceaan. Dat is de zee. En die gedachte mag ons bemoedigen vanmorgen. Dat is het goede nieuws.
Wij zijn kwetsbaar. Ons leven is zo kortstondig. Er kan zomaar een ongeluk gebeuren. De ziekte kan zich zomaar aandienen. Je bent zomaar oud geworden.
En spoedig gaan ook u en ik. Dit leven verlaten zoals we het nu kennen. En we zullen dierbaren moeten verliezen. En we hebben al dierbaren verloren. En we moeten mensen naar het graf dragen.
En soms zijn we ook slachtoffer van onrecht. En soms wordt ook ons veel kwaad aangedaan omdat we christenen zijn. Ik heb contact met christenen in India. Op wekelijkse basis heb ik via WhatsApp contact met christenen in India.
En ze worden hevig vervolgd. Er zijn steeds meer geweldsincidenten tegen christenen in India. Maar wij zien ons leven zoals we het nu kennen. Slechts als dat kleine beetje water.
Maar door het woord van God. Door het goede nieuws. Door wat het boekje Zaaien ons ook zegt. En wat het hele Bijbel en de Evangelie ons zeggen.
Weten wij. Het Koninkrijk gaat komen. Wij leven voor het Koninkrijk. Jezus heeft gezegd zoek eerst het Koninkrijk. En door wedergeboorte ga je het Koninkrijk zien.
En dan krijg je zicht op die oceaan. De oceaan van de toekomst die God voor ons heeft. De oceaan van zijn liefde en genade. En ik zou eigenlijk willen zeggen. De oceaan van wie hij zelf is.
Daar krijg je zicht op. En dat maakt. Dat je de verliezen. En de moeilijkheden van het leven aankunt. En dat je niet al te zeer onder de indruk bent. Van de moeilijke dingen die gebeuren.
En het feit. Dat mensen sterven. En dat je zelf ook gaat sterven. En zo vertroost de Heer ons vanmorgen. Als een herder zal hij zijn kudde wijden.
Hij zal de lammetjes in zijn armen bijeenbrengen. En in zijn schoot dragen. De zogende zal hij zachtjes lijden. En dat is het tweede en laatste beeld wat ik wil noemen.
Ik hoop dat deze woorden vanmorgen onze angst wegnemen. Dat als de Heer zich over ons heeft ontfermd.
Als de Heer ons als een lammetje dat alleen was komen staan heeft opgezocht. En 99 andere schapen achter heeft gelaten om dat ene lammetje te vinden.
En op zijn schouders te dragen. In zijn armen heeft genomen. In zijn schoot heeft gedragen. Staat hier. Als de Heer er zo is.
Zal hij dan niet blijven zorgen voor dat lammetje. En zo mogen we vanmorgen bevrijd worden van onze angst. Ik moest er echt aan denken ook. Dat je bevrijd mag worden van je angst.
Voor de toekomst. Angst voor de dood. Angst voor wat mensen van je denken. Angst om te falen. Angst dat het niet genoeg is. Angst dat het niet voor jou is.
Misschien angst voor de financiën. Angst voor. Angst voor afwijzing. Angst dat je er niet bij hoort. Weet je.
In al onze angst. Vertroost de Heer ons door zijn woord. Hij is als een herder. Die zijn kudde zal wijden. Hij zorgt voor dat ene lammetje.
Hij zorgt voor jou en voor mij. Hij zal ons leiden. En niets zal ons ooit meer kunnen scheiden van zijn liefde. Geprezen zij zijn wonderbare naam. Halleluja. Amen.
Amen. ***