Leven toewijden aan de Here Jezus Christus

Spreker

Auke Stoelinga

Date
July 30, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, ook van mijn kant. Ik kwam net terug uit de bidstond straks en toen kwam ik binnen en zag allemaal lege stoelen en toen ik denk oh jongens de opname zal er niet geweest zijn.

! Maar gelukkig zei iemand het is vakantietijd. Ik denk oh ja dat is waar ook. Dat gehuld. Er zijn wat minder mensen maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet relevant. Want ik moest denken aan een boekje wat ik eens gelezen heb. Dat is van Dominee Mythes. Dat was een dominee uit Zeist als ik het goed heb. Ik heb hem één keer gehoord. Ik vond het geweldig.

Maar die schreef in het boekje ze waren een keer ergens op evangelisatiebijeenkomst met een tent. Dat deden ze vroeger wat vaker dan tegenwoordig zeg maar. Het was slecht weer en hij zou de preek verzorgen die Dominee Mythes. En er kwam eigenlijk helemaal niemand. Er kwam één iemand binnen op een gegeven moment.

Eén iemand die hele tent. En die was nog dronken ook. Dus die ging er achterin zitten en hij dacht wat zal ik doen? Zo schrijft hij dat zoiets in dat boekje. En toen dacht hij hij heeft ervoor gebeden. Hij heeft toch zijn toespraak gehouden.

En die man die kwam tot geloof. Dat is heel wonderlijk dus. Maar God werkte door die boodschap van hem. En die man die kwam tot geloof ondanks dat slechts één man was. Dus nou hier zitten er veel meer.

Dus het aantal is niet zo belangrijk. God komt gewoon tot zijn doel en hij doet wat hem behaagt. En daar gaat het om. We zongen vanochtend een lied. De melodie van Engelen.

Zijn Hanneke. Daar staat ook iets in. Ik weet niet meer precies de woorden. Dat ik mijn leven aan hem toebijt. En daar zou ik het eigenlijk vanochtend over willen hebben.

Ik dacht trouwens stiekem. Heb ik het over mezelf. Zijn we ook wel stevige, zware engelen. Kennelijk. Maar als het zo die melodie was. Maar ik wil het eigenlijk hebben over dat we ons toewijden aan de Heer Jezus Christus.

Dat wil ik doen aan de hand van een boekje uit het Oude Testament. Profetisch boekje. Maar ik wil eigenlijk eerst even schetsen. Proberen te schetsen een beetje in welke tijd dat speelt.

En misschien zouden jullie vast willen opzoeken Esra 1. Dan komen we zo uit. Esra 1. Zit voor de psalm. Heb je Job, Esther. En Esra en Nehemia staan daarvoor.

Esra 1. Ik vind het zelf altijd wel prettig als je iets leest.

En je bezig bent. Om te beseffen wanneer speelde dat nou. Dus ik ga proberen dat even in een paar hele grote stappen door de Bijbel heen te duiden. Nou, als je in Genesis begint, dan lees je natuurlijk over de schepping van de aarde, van Adam en Eva.

Van alles. Dan heb je al gauw de zonvloed. Met Noah. Dan krijg je daarna de... De toren van Babel.

En de verstrooiing. Dat mensen verstrooid worden. Andere taal gaan spreken. En dan krijg je de aartsvaders. Abram, Isaac, Jacob en Jozef. Die komt eraan nog. Jozef wordt door zijn broers verkocht naar Egypte.

En dan begint de geschiedenis eigenlijk van het volk Israël. Op een gegeven moment leidt Mozes het volk Israël uit Egypte. De Heer was met hem. En hij leidt het volk uit Egypte.

Jozua. Mozes is trouwens een type van de Heer Jezus. Die het volk uitleidt. En Jozua is degene die het volk inleidt in het beloofde land. Ook een beeld van de Heer Jezus. Als Jozua is overleden.

Op een gegeven moment. Een tijd krijg je de tijd van de richters. De rechters. Het was een tijd waarin iedereen deed wat goed was in zijn eigen ogen. Hij kon een beetje op onze tijd. Ze luisterden niet naar wat God zei.

Maar als het dan echt fout ging. Dan stuurde God weer een richter. Dan riepen ze om God. En stuurde een richter om ze weer bij hem te brengen. Na die periode van de richteren krijg je de tijd van de koningen.

Weer Saul. De koning die het volk wilde. Niet God zozeer. Daarna krijg je David. Salomo. En dan komt Rehabiam. Je koning van het twaalfstammenrijk.

Van Israël twaalfstammenrijk. Maar onder Rehabiam gaat het scheuren. Dan krijg je eerst de Assyrische ballingschap. Want tien stammen worden weggevoerd naar Assyrië. En dan, als ik het goed heb, een kleine 200 jaar daarna.

Worden de twee stammen. Benjamin en Judah worden weggevoerd naar Babel. De Babylonische ballingschap. En Jeremia zegt dat ze daar 70 jaar zullen blijven.

Heeft Jeremia geprofiteerd. Dan gaan we nu even naar Esra. Want die 70 jaar is erom. En dan staat dit in Esra. 1 vers 1. In het eerste jaar van konings Kores.

Of Syrus. De koning van Persië. Dus je had eerst het Babylonische rijk. Dat was weer voorbij. Dan kreeg je het Persisch. Mede ook Persische rijk. En daar was Kores een koning van. De koning van Persië wekte de heren.

Opdat het woord de sere door Jeremia verkondigd. Zou worden voltrokken. De geest van Kores. De koning van Persië op. Om door zijn hele koninkrijk.

Ook in geschriften deze oproep te doen uitgaan. Zo zegt Kores. De koning van Persië. Alle koninkrijken de aarde heeft de heren. De God is hemels mij gegeven. Hij heeft mij opgedragen. En mijn huis te bouwen in Jeruzalem.

In Judah. En hij laat dan een deel van het volk Israël. Van die twee stammen. Laat hij teruggaan naar Jeruzalem. Vanuit Babylon. En dan komen ze daar.

En dan blaad ik er even door. Dat zijn er iets van. Nou iets van. Dat zijn er 42.300. Dat is vrij nauwkeurig trouwens. Er staat in hoofdstuk 2. En dan beginnen ze te bouwen.

Met het altaar. Dat is hoofdstuk 3. Vers 3 is dat. Zij richten het altaar op. Zijn fundamenten op. Ze beginnen met het altaar. En dat is ook wel logisch. Want het altaar dat spreekt.

Daar kon je God offeren. Dat wijst heen. Naar het kruis van de Heer Jezus Christus. En ze beginnen met het belangrijkste. Het altaar. Want dat wees heen.

Naar het kruis van Christus. Wat zou gaan komen. En de tweede. Dat staat in vers 10. Hetzelfde hoofdstuk. Toen het altaar opgericht was. Toen u de bouwlieden. Het fundament van de tempel. Deze heren legden.

Stelden zij priesters op. Dus het tweede. Wat ze gingen doen. Is dat ze gingen bouwen aan de tempel. Want die tempel. Die was verwoest. Dat was de tempel van Salomo. Was verwoest door de Babyloniërs. Die hun hadden weggevoerd.

Nu kwamen ze terug. Na die 70 jaar. En gingen ze bouwen aan dat huis. Die tempel. Maar. Dan komt er tegenstand. Dat is hoofdstuk 4. Staat er ook boven bij mij. In deze vertaling.

Tegenwerking bij de herbouw van Jeruzalem. En als gevolg daarvan. Komt het werk stil te liggen. En dan staat er in hoofdstuk 4. Vers 24.

Zo werd de arbeid aan het huis van God. Te Jeruzalem gestaakt. En bleef stilliggen. Tot het tweede jaar. Van de regering van Darius. De koning van de Persië. Scores was er één. Toen kwam er nog een ander.

Toen kwam Darius. En zolang bleef het stilliggen. Maar de profeet Haggai. En Zacharia. De zoon van Ido. Traalde bij de Judeërs. Die in Juda en Jeruzalem woonden.

Als profeten op. In de naam van de God van Israël. Zo ver even. Dus het volk is naar Babylon gevoerd. Na 70 jaar komen ze onder leiding van Ezra. Komen ze terug. Ze beginnen enthousiast aan de bouw van de tempel.

Echt het altaar. En dan de tempel. Komt de tegenstand. En dan komt het jaren 15. 15, 16 jaar stil te liggen. En nu gaan we naar waar ik eigenlijk heen wil. Naar Haggai. Want dat speelt op dat moment.

En Haggai. Ik zal u even helpen. Als je het wil opzoeken. Dat zit tussen Genesis en openbaring in. Het is het. Bijna aan het eind van het oude testament.

Zitten nog twee boeken naast. Zacharia en Malachi. Dus net voor Zacharia zit het. Zacharia. Laatst we net ook. Was een tijdgenoot. Van Haggai. En ook van Ezra.

Dan gaan we even Haggai 1 lezen. En dan begin ik in vers 1.

Van hoofdstuk 1. In het tweede jaar van koning Darius. Dus we pakken hier de draad op. Waar we net in Ezra zijn geëindigd. In het tweede jaar van koning Darius. En dat is ongeveer 520 voor Christus trouwens.

Dus je hebt een jaartal. Op de eerste dag van die maand. Kwam het woord des heren. Door de dienst van de profeet Haggai. Tot Zerubabel. Ik ga even een hulpmiddel opzetten.

De zoon van Sialteel. De landvoogd van Juda. En tot Jozua. De zoon van Jozedak. De hoge priester. Aldus. Zo zegt de heren der heerscharen. Dit volk zegt. Dus niet God. Maar dit volk.

De tijd is nog niet gekomen. De tijd dat des herenhuis. Dus de tempel. Herbouwd worden. En het woord van de heren kwam door de dienst van de profeet Haggai. Aldus. Is het voor u de tijd om in uw weldortimmerde huizen te wonen.

Terwijl dit huis. Het huis van God. Verwoest ligt. Nu dan. Zo zegt de heren der heerscharen. Bedenk wat uw wedervaren is. Gij hebt veel gezaaid. Maar weinig binnengehaald. Gij hebt gegeten.

Maar zonder dat gij verzadigd werd. Gij hebt gedronken. Maar zonder dat gij voldaan werd. Gij hebt u gekleed. Maar zonder dat gij warm werd. En wie zich voor loon verhuurde. Ontving zijn loon in een doorboorde buidel.

Zo zegt de heren der heerscharen. Bedenk wat uw wedervaren is. Beklim het gebergte. Haalt hout. En herbouwt dit huis. Dan zal ik er welgevallen aan hebben. En verheerlijk te worden.

Zegt de heren. Gij hebt op veel gerekend. Maar zie het liep op weinig uit. En toen gij het binnengehaald had.

Blies ik erin. Waarom dat? Luidt het woord. Is heren der heerscharen. Om mijn huis. Stad was de reden. Om mijn huis dat verwoest ligt. Terwijl gij draaft. Ieder voor zijn eigen huis. Daarom heeft de hemel over u de douw ingehouden.

En de aarde haar opbrengst. Ook riep ik. Zes God. Een droogte over het land en de bergen. Over het koren. De morste olie. En wat de aardbodem voortbrengt. Over mens en dier. En alle arbeid der handen.

Toen hoorde. Zerubabel de zoon van Sealtiel. En Jozua. De zoon van Jozedak. De hoge priester. En al het overblijfsel van het volk. Naar de stem van de Heer hun God. En naar de woorden. Waarmee de Heer hun God.

De profeet Hagi gezonden had. Is trouwens een opmerkelijk zinnetje. Vertussendoor. Toen hoorde Zerubabel. En Jozua. En al het overblijfsel. Naar de stem van de Heer hun God.

Want Hagi had gesproken. Maar ze hoorden de stem van de Heer hun God. Dat lees je ook in het boek Jona. Jona had gepredikt over Nineveh. Nog veertig dagen. En de stad zal omgekeerd.

En de mensen luisterden naar God. Jona had gepredikt. Ze luisterden naar God. Dat is heel opmerkelijk. En dat is ook heel mooi. Als je in 1 Thessalonians 2 dit leest.

Even kijken. Hé. Het tweede zeker. Dan ben ik het even kwijt.

Oh ja hier. 1 Thessalonians 2. Hoofdstuk 2. Vers 13. Schrijft Paulus. En hierom danken ook wij. God onophoudelijk. Dat gij. Dat is de mensen aan wie die schrijft.

De Thessalonians 2. Toen gij het gepredikte woord van God. Van ons hebt ontvangen. Het hebt aangenomen. Niet als een woord van mensen. Maar. Wat het inderdaad is. Als een woord van God.

Dat ook werkzaam is. In u. Die gelooft. Dus Hagi had een boodschap. En ze hoorden. Dat is de stem van God. Jonah had een boodschap. En ze hoorden. Dat is de stem van God.

Paulus had een boodschap. En ze hoorden. Dat is de stem van God. En ik hoop ook dat ze vanochtend. Dat jullie niet mij horen. Het gaat helemaal niet om mij. Zomaar niet interessant. Dat jullie de stem van God mogen horen.

En dat hij zijn uitwerking heeft. Net als hier. En Hagi. In jullie levens. Dat even tussendoor. Dus toen hoorde Zerubabel. De zoon van Sjaltiel. En Jozua. De zoon van Jozedak. De hoge priester.

En al het overblijst van het volk. Naar de stem van de Heer hun God. En naar de woorden waarmee de Heer hun God. De profeet Hagi gezonden had. En het volk vreesde voor het aangezicht des heren.

En Hagi. De bode des heren. Zij krachtens de boodschap des heren. Door het volk. Ik ben met u. Luidt het woord des heren. En de heren wekte de geest op. Van Zerubabel. De zoon van Sjaltiel.

De landvoogd van Juda. En de geest van Jozua. De zoon van Jozedak. De hoge priester. En de geest van al het overblijst van des volk. Zodat ze kwamen. En het werk begon aan het huis van de heren.

Der Heerschare hun God. Op de 24ste dag. Van de zesde maand. In het tweede jaar. Van koning Darius. Nou wat ik nou vanochtend wil doen. Is een beetje de lijn van toen.

Doortrekken naar ons. Is de lijn van wat hier met Israël gebeurde. Doortrekken naar ons. En één ding is goed om te onthouden daarbij altijd. Dat in het oude testament. Als het over Israël gaat.

Gaat het vaak over het land. Over aardse zegeningen. Over gezondheid. Al dat soort dingen. Over leeftijd. Maar ik wil dat doortrekken naar ons. In geestelijk opzicht. Als je het hier hebt.

Over het huis des zeer. Is dat letterlijk. De tempel van God. Die ze weer gingen herbouwen. Als ik het doortrek naar ons. Dan heb ik het over het nieuw testamentische huis van God. De nieuw testamentische tempel van God.

En die vormen wij. Met z'n allen. Elke gelovige. Iedereen die de heer Jezus Christus heeft aangenomen. Als zijn verlosser. Die behoort tot de gemeente. Tot de tempel. Tot het huis van God.

In het nieuwe testament. Dus dat misschien even in het achterhoofd houden. Haggai. Dat is een boekje. Wat bestrijkt. Een periode van ongeveer vier maanden. Dus eigenlijk maar een heel korte periode.

Dus daar worden allerlei data. Genoemd iedere keer. En nou ook in het laatste stukje. De 24ste van die maand. Het was dan de negende maand. Daar worden ze een beetje mee afgesloten.

En het begint in de zesde maand. Dus het is maar een heel korte tijdsperiode. En Haggai. Die krijgt dus de boodschap van de heren. Om het volk op te roepen. Om weer in actie te komen. En daar wil ik dan vanochtend even over spreken.

En uit een aantal thema's. Het eerste is dat God sprak. Daar begon het mee. God sprak. Via Haggai. Tot de mensen die ik genoemd heb. En dat is de eerste lijn die ik door wil trekken.

Want God spreekt ook nu nog. In deze tijd. In Hebraïe 1 staat. Dat God eertijds. Vele malen. En op velelei wijzen gesproken heeft. Dus God kan op vele.

Hij heeft vele malen. Maar ook op veel manieren gesproken. En dat is eertijds. Maar ik denk dat het nu nog zo is. En in de eerste plaats spreekt God denk ik altijd door zijn woord.

De Bijbel. En daarom is het zo goed. En ook zo kostbaar. Om dat woord van God te lezen. Om het bidden te lezen. Te overdenken. Toe te passen. Nog weer eens te herlezen.

En er echt over te mediteren. En te bedenken. Wat zegt het over de Heer Jezus. Wat zegt het over de Heilige Geest. Wat zegt het over mij. Moet ik misschien dingen veranderen in mijn leven. Moet ik dingen loslaten.

Moet ik juist dingen gaan doen. God spreekt vaak in de eerste plaats. Door zijn woord. Hij kon op vele wijzen. Heeft hij gesproken zeiken. Zoals Biljam. Die werd door een ezel toegesproken.

Zo kan God ook spreken. Door een ezel. Maar ook nu in onze tijd. God kan ook door de natuur spreken. Zijn mensen op vakantie. Zijn misschien mensen op vakantie geweest. Of gaan nog op vakantie.

Je hoeft er niet per se voor op vakantie te gaan overigens. Maar je kan heel erg onder de indruk komen van de natuur. Zoals die geschapen is in grote dingen. Misschien naar de bergen gaat. Of de zee. Zo onvoorstelbaar groot.

En alle verschillende beesten die er zijn. Of die sterren die elke avond maar weer. Dezelfde plek aan de hemel staan. In dezelfde baan. Dat is onvoorstelbaar. Als je daarnaar kijkt. En dat overdenkt. De hemelen vertellen Gods eer.

God spreekt door de natuur. Maar God kan ook door mensen spreken. Het is heel mooi. Als je aangesproken wordt door iemand. En je proeft daar Gods stem in.

Net als het volk hier. Je proeft daar. Je merkt daar dat de stem van God is. Dat kan. Als iemand is waar God leeft. Dan kan hij tot zegen zijn. Voor anderen. En kan God hem gebruiken.

Hem of haar. Tot zegen voor anderen. En het is fijn als je door zo iemand. Als je daarmee in contact komt. Ik was eens een keer ergens. En daar sprak ik. Het was echt een jong meisje. Een jaar of twintig of zo.

Nou. Het was een geur. Het was echt een geur van Christus. Ik weet niet meer wat ze vertelden. Maar de manier waarop. Het was echt. Nou. Dat was echt een geur van Christus.

Dat proef je dan. Dat merk je dan. Die had een intens leven met de Heer. En dat is kostelijk. Het zou geweldig zijn. Als wij allemaal een geur van Christus verspreiden.

Want het is leuk dat zij dat deed. Maar het gaat nu ook om. Hoe sta ik in het leven? Hoe is mijn relatie met God? Leef ik dicht bij hem? Lees ik regelmatig zijn woorden? En overdenk ik het? Pas ik het toe? Het is goed als we een geur van Christus zijn.

Of. Zo wordt het ook in de Bijbel gezegd. Als we een levende brief van Christus zijn. Er zijn tegenwoordig denk ik steeds minder mensen die de Bijbel lezen. Echt fysiek lezen.

Nou dan is het toch mooi. Als je iemand ontmoet. Die als het ware een levende brief is. Aan wiens leven te zien is. Dus niet alleen de woorden. Maar aan wiens leven te zien is.

Dat hij met de Heer Jezus leeft. Omdat hij geheel anders is. Dat is niet beter. Hij is geheel anders. Hij of zij. Omdat hij Christus heeft leren kennen. Nou zo horen wij. Zou het mooi zijn.

Dat wij levende brieven van Christus zijn. Maar God kan ook door ons geweten spreken. En ik denk dat dat hier. Een beetje gebeurt in Haggai.

We hebben allemaal al geweten. We hebben allemaal zo'n stemmetje in ons. Wat soms zegt van. Dat is niet goed. Dat moet je niet doen. Dat is juist wel goed. Het is heel goed om daarna te luisteren. En te kijken wat zegt God. In zijn woord.

En zo'n stemmetje hoort. En correspondeert dat met zijn woord. En ik denk dat dat ook hier in Haggai gebeurt. God kan dus spreken. Toen en nu. En dat is het eerste.

Dat God kan spreken. Waardoor dingen kunnen veranderen in levens. Kunnen echt radicaal veranderen. En soms gaat het geleidelijk. Ik ben veel met Henk van Twillet opgetrokken. Toen hij nog oudster was.

Nou Henk had echt een hele radicale bekering. Ik ben. Ik weet niet wanneer ik tot geloof ben gekomen. Geen idee. Ik had gelovige ouders. Ik ben altijd gelovig opgevoed.

Ik had gelovige opa en oma. Van de ene kant. En van de andere kant. Maar ik weet wel. Ik weet niet wanneer ik echt tot behoud ben gekomen. Ik weet zeker dat de Heer Jezus voor mij is gestorven. En dat is pure genade.

Dat is helemaal geen verdienste van mij. Dus dat kan op heel verschillende manieren gaan. Maar het is fijn als God tot je spreekt. Op wat voor wijze dan ook. Dat dat zijn uitwerking in je leven heeft. En dat je hem mag leren kennen.

Dat je je knieën mag gaan buigen. Voor hem. Omdat je beseft. Vier avondmaal. Hoe ontzettend veel pijn en lijden hij heeft willen ondergaan.

Om ons weer terug te brengen aan het hart van de Vader. Het is onvoorstelbaar wat hij heeft geleden. We kunnen er iets bij bedenken. Maar als je beseft dat hij die God was.

Die in de hemel was. Bij God. In de heerlijkheid was. Wat altijd harmonieus was. Dat hij bereid was om dat achter zich te laten. Om mens te worden. En het eerste wat je leest als hij hier.

Een van de eerste dingen is dat er geen plaats voor hen. Inclusief de Heer Jezus was. Op de aarde die hij zelf gemaakt had. Hij heeft hier geleefd. Tenmidden van zondaren. Hij was zelf zonderloos. Nou daar kunnen we ons helemaal niks meer voorstellen.

Wat een pijn en ellende dat voor hem moet hebben betekent. Dat lijden dat liep. Ja dat werd steeds erger. Het liep natuurlijk naar de climax van het kruis. Daar denken we straks weer aan als we het avondmaal vieren.

Wat hij voor ons heeft gedaan. Zo goed om daar dat te beseffen. Zijn lijden. Zijn sterven. Dat het was om ons. Die zondaren waren. Aan het hart van de vader. Terug te brengen.

Omdat hij zo graag wil. Dat we. Tot onze bestemming komen. Dat we gaan leven. Zoals onze maker. Dat is God. Het bedoeld heeft. En als je een apparaat koopt.

Wie weet nou het beste als het stuk is hoe het weer in orde moet komen. Dat is toch degene die het in elkaar gezet heeft. Maar zo is het ook met ons als mensen. God heeft ons geschapen. En hij weet heel goed wat goed is voor ons.

Maar we zijn geschapen met een vrije wil. We zijn soms. Ik heb het over mezelf. Verrek de eigenwijs. En doen dingen die niet goed zijn. Als ik nou eens veel meer naar de heren zou luisteren.

Dat zou veel beter zijn. En dat geldt voor iedereen. Zo gehoorzaam. Want door ongehoorzaamheid is al die ellende over ons gekomen. Maar door de gehoorzaamheid van de heer Jezus. Is alles weer. Is het mogelijk zeg maar dat alles weer goed komt.

Tussen ons en God. Zo God en ons. En is het mogelijk om een relatie met God te hebben. Met hem te leven. Met vallen en opstaan. Dus God spreekt nog steeds. Nou wat zei God.

Dat is mijn tweede punt. Ik had geloof ik zes punten. De vorige keer was ik hier met Pinksteren geloof ik. Zeven punten. Ik heb er nu zes. Eentje minder. Wat was nou de inhoud van het spreken van God.

Toen hij tot het volk sprak. Via Hagee. Dat staat in vers 3. 2. Dit volk zegt. Het staat ook niet mijn volk. Hij zegt dit volk.

Want ze waren ongehoorzaam. Dit volk zegt. De tijd is nog niet gekomen. De tijd dat het huis van de heer herbouwd wordt. De tijd is nog niet gekomen. Ze woonden in weldortimmerde huizen.

Nou als je zulke dingen gaat zeggen. De tijd is nog niet gekomen. Dan gaat iedereen achteroverleunen. Als je zegt. De tijd is nog niet gekomen. Dat het tempel van God herbouwd wordt. Gaat iedereen achteroverleunen. Als je dat maar heel vaak hoort.

En dat is niet goed. Want dat was wat dat volk zei. Dat was niet wat God had gezegd. Er was wel tegenstand gekomen. Maar moet je dan de kop laten hangen. Dan moet je juist doorgaan. Want met God kun je over de muur springen. Dat klinkt een beetje.

Als wat Petrus zegt. We gaan het niet opzoeken. Maar in de tweede Petrus brief. Dat er spotters zijn. Die zeggen. Hij blijft de belofte van zijn komst. Die zeggen. Hij zal toch komen. Dat is helemaal niet waar.

Hij komt niet. Nou als je dat gaat geloven. Dan word je passief. Als christen. Als je denkt. Hij komt toch niet. Dat is een totaal andere levensinstelling. Dan wanneer je denkt.

Misschien komt de heer Jezus vandaag wel. Als hij vandaag of morgen zou komen. Je leeft daar echt naar. Nou dan richt je je leven daar ook op in. En dan laat je dingen. En dan doe je misschien andere dingen.

Het is zo belangrijk. Dat we luisteren naar de stem van God. En dat we niet zeggen. Dit volk zegt. De tijd is nog niet gekomen. Om de tempel van de heren te herbouwen. Of hij komt toch nog niet.

Want hij kan echt elk moment komen. Als je kijkt naar de Bijbel. De kenmerken. Ik ga ze niet allemaal opnoemen. Maar het feit is in ieder geval. Dat Israël weer op de kaart staat. Weer terug is in het land.

Heel bijzonder. Heel bijzondere profetie. Die vervuld is. En er zullen nog veel meer komen. Maar ook. Het is een tijd van liefdeloosheid. En meer liefde voor genot.

Dan voor God. Daar hoef je niet ver om je heen te kijken. Dat zie je overal. Dus de komst van de Heer Jezus. Dat wil ik ermee zeggen. Is echt nabij. En het is goed om te zorgen. Dat je leven op orde is.

Als hij komt. Want je zou je kapot schamen misschien. Als je leven niet op orde is. Als hij komt. Ze waren druk.

Dat is de tweede. Dit volk zegt. Het is niet zover. En ze waren druk. Om in hun weldoortimmerde huizen te wonen. Ze hadden hun zaakjes op orde. Hun huisje was netjes.

Huisje. Bonkie. Beetje. Beetje was allemaal goed. Ik denk hun sociale contacten. Hun vrienden. Al dat soort horizontale dingen. Om maar even zo te zeggen. Dat was wel in orde. Hadden ze goed voor elkaar.

Maar verticaal. Was het heel wat anders. Een relatie met God. Want als je kijkt in. Bij mij staat het ernaast. Hier staat dat ze in weldoortimmerde huizen woonden. In dat vers. Drie.

En daarnaast staat. Dat ze draafden. Voor hun eigen huis. Dus het is niet alleen. Dat ze het op orde hadden. Ze waren er ook heel erg druk mee bezig. Met hun eigen huis. Terwijl het huis van God in puin lag.

Nou. Hoe is dat nu? We moeten. Mogen. Ook nu nog bouwen. Aan het huis van God. Het nieuw testamentische huis van God. Maar. Hoe zijn we daarmee bezig?

Zijn we er mee bezig? Of draven we misschien voor ons eigen. Eigen huisje zeg maar. In plaats van aandacht voor de heren. En zijn huis te hebben. Want het was nog erger.

Want in hoofdstuk 2. Dat is vers 18. Daar staat. Maar er was bij u geen gedachte aan mij. Ze dachten dus niet eens meer aan God. Ze hadden een zaakjes voor elkaar. Op aarde.

Ze draafden voor hun eigen zaakjes. Maar hoofdstuk 2. Vers 18. Er was geen gedachte aan God. Die hadden ze maar. Aan de kant gezet denk ik. Dat is verwaterd.

En dat is heel belangrijk. Om je te realiseren. Hoe sta je in het leven? Ben ik druk met mijn eigen huis? Draaf ik ervoor? En is er bij mij wel gedachte aan God?

Of is er bij mij ook geen gedachte aan God? Want dan gaat het geheid fout. Zodat ze. Die manier doen. Er was geen gedachte aan God. In Filippense. Dat zal ik even lezen.

Want alle zoeken zij. Dat is Filippense 2. Alle. Dat schrijft Paulus. Alle zoeken zij.

Hun eigen belang. Niet de zaak van Christus Jezus. Dat is Filippense 2. Vers 21. Alle zoeken zij. Hun eigen belang.

Ze draven. Dat schrijft Paulus ook hier. In andere woorden. Voor hun eigen huis. En ze zoeken niet de zaak van Christus. Er was geen gedachte. Aan hem. Dat is heel serieus.

Dat is heel ernstig. En ik ken jullie allemaal niet. Of ik ken een paar mensen. Maar ik ken ook niet ieders. Innerlijk zeg maar. Ik kan niet zien hoe je. Of je draaft voor je eigen huis of niet.

Maar het is wel belangrijk om eens te onderzoeken. Hoe sta je nou in het leven? En is er nog gedachte aan God? Of dien je niet meer de zaak van Christus Jezus? Want daar gaat het wel om in het Koninkrijk van God.

Dus God spreekt. God zegt over die inhoud wat. Ze draaft over hun eigen huis. En dat er geen gedachte aan God was. En dan zegt hij.

En dat staat vier keer in deze. Ik heb het eerste hoofdstuk gelezen. Maar in die twee hoofdstukken staat het vier of vijf keer. Bedenkt wat uw wedervaren is. Bedenkt wat uw wedervaren is.

Dus eigenlijk zegt hij daar. Hagi. Maar dat geldt ook voor ons. Kijk nou eens naar je leven. Hoe sta je nou in het leven? En hoe gaat het nou in je leven? En dan moet je eerlijk zijn.

Dan moet ieder voor zich heel eerlijk zijn. Bij hun. Ik heb een paar dingen gelezen. Je hebt gegeten. Maar zonder dat jij verzadigd werd. Je hebt gedronken. Maar zonder dat jij voldaan werd.

En zo waren er allerlei dingen. De oogsten mislukten en al dat soort zaken. Er was geen vrucht. Daar komt het eigenlijk op neer. En als je nu zelf achterover leunt. En bedenkt wat je wedervaren is. En dat geldt ook voor mij.

Bedenk eens hoe het in mijn leven gaat. Toegaat. Is er vrucht? Is God blij met mijn leven? Of misschien wel helemaal niet? Dat is goed om erover na te denken.

Dat is ook heel nieuwtestementisch. Dat in de tweede Korintherbrief staat. Dat zijn misschien een beetje veel teksten.

Maar ik vind het eigenlijk belangrijker dat ze het woord van God laten spreken. Dan dat ik hier dingen zeg. Maar hier staat bijna aan het eind van de tweede Korintherbrief. Stel uzelf op de proef. Of gij wel in het geloof zijt.

Onderzoekt uzelf. Dus dat is aan de Korinthiërs. Maar ook aan ons geschreven. Ook aan mij geschreven. Onderzoekt uzelf. Of zijt gij niet zo zeker van uzelf.

Dat Christus Jezus in u is. Want anders zijt gij verwerpelijk. Staat erachter. Verwerpelijk. Als we niet in het geloof zijn. Als we niet een levende en intieme relatie met God hebben.

Dan zijn we eigenlijk verwerpelijk. Dan zijn we onnut. Die vijgenboom waar geen vrucht aan zat. Die de heer Jezus zag staan. Die moest omgehakt worden op een gegeven moment. Daar kwam geen vrucht aan. Het gaat erom dat we vrucht dragen.

Dat is tot eer van God. En dat is tot zegen van onszelf. Dus het is goed om onszelf eens te onderzoeken. Op de proef te stellen. Zoals het hier staat. Uzelf.

Dus je moet niet naar een ander kijken. Onderzoek jezelf. En ik moet naar mezelf kijken. Of zijt gij niet zo zeker van uzelf. Dat Jezus Christus in u is. Want anders zijt gij verwerpelijk. Als ik een blaadje terug blader.

Dan staat hier. Dat schrijft ook Paulus. Maar ik vrees. Dat misschien. Zo kan het met ons ook gaan. Zo is de slang met haar sluwheid Eva verleiden. Uw gedachten van de eenvoudige en lautere toewijding.

We zongen straks over toewijding. Mijn leven is u toegeweid. Dat uw gedachten van de eenvoudige en lautere toewijding aan Christus afgetrokken zullen worden. Dat kan maar zo gebeuren.

Dat andere dingen ons in beslag gaan nemen. Dat we de Bijbel niet meer lezen. Niet meer overdenken. Niet meer met God bezig zijn. Dat er geen gedachte meer aan God is. Dat we van de eenvoudige en lautere toewijding aan Christus afgetrokken worden.

Dus christen leven is niet moeilijk. Maar het is wel een kwestie van overgave. Toewijding aan hem. En ervoor zorgen dat we niet van die eenvoudige en lautere toewijding.

Dat dat wegvloeit. Dat is niet goed. In psalm 139 staat. Dat lees ik ook maar even. Dat is een gebed.

Misschien is het goed om dat eens een keer te bidden. Als u middag thuis bent. 139. Doorgrond mij. O God. Doorgrond mij.

Dus echt helemaal van binnen. Het innerlijk. Het gaat niet om de daden zozeer. Het innerlijk. Wat niemand ziet. En wat je zelf wel weet. Doorgrond mij. O God. En ken mijn hart.

Dus dat is echt de binnenkant. Ken mijn hart. We kunnen hier bij wijze van spreken zitten. Elke zondag zitten. En vriendelijk zijn. Dat soort dingen. Terwijl er in ons hart allerlei andere zaken omgaan. Ik zeg niet dat dat zo is.

Maar zo kan dat. Maar bij God. Ik ken die doorziete harten. Doorgrond mij. O God. En ken mijn hart. Toets mij. En ken mijn gedachten. En zie.

Of bij mij een heilloze weg is. Want we kunnen zomaar van die eenvoudige en lautere toewijding afglijden. En dan zitten we op een heilloze weg. En staat erachter. En leid mij op de eeuwige weg.

Dat is de beste weg. Dat is de weg met God. En het is goed om die weg te bewandelen. En achter hem aan te gaan. Dus ik zou zeggen.

Toets. Onderzoek jezelf eens. Vraag eens of God je wil doorgronden. Heel eerlijk. Heel oprecht. En doe er wat mee. Als daar een niet zo'n mooie uitkomst is. Want je mag altijd terugkomen.

Dat is geweldig. Je mag altijd bij God terugkomen. Als je beleidt dat het niet goed is gegaan. Zijn genade en zijn vergeving zijn altijd groter dan onze fouten. En dat is heerlijk.

Dus we moeten dingen bedenken. En dan staat er ook hier in hoofdstuk 1 is dat ook nog. Daarom heeft de hemel over u. Dus ze moeten kijken. Dat is eigenlijk amper vrucht.

Geen opbrengst op het land. Ze blijven dorstig. Daarom heeft de hemel over u de douw ingehouden. God staat daarachter. En dat is mooi. Want dat spreekt van de zorg.

En de liefde. En de genade van God. Als wij problemen hebben. Dan denken we vaak. Tjonge. Ik zal het netjes zeggen. Dan denken we. Tjonge. Wat vervelend of zoiets. Dat kunnen we ook minder netjes zeggen.

Maar het zou juist goed zijn. Als we beseffen dat God alle dingen in ons leven. Laat meewerken ten goede. Dat zie je hier. Dat zie je in. Dat zie de hele Bijbel door eigenlijk. Dat als dat volk afwaalt.

Dan op een gegeven moment gaan ze weer roepen naar God. En dan zendt hij weer iemand. Om ze weer bij de les te brengen. God gebruikt omstandigheden. Ook in jullie leven. Ook in mijn leven. Om iets mee te zeggen.

Hij wil daar iets mee zeggen. Het is goed dat we dus niet proberen. Die problemen zorgen. Zo snel mogelijk op te lossen. Het is misschien goed om eerst eens te vragen. Heren. Wat wilt u mij hiermee zeggen?

Waarom gebeurt dit? Kijk. En als je ziek bent. En denk ook dat het goed is om daarvoor te bidden. En als nodig is ga je ook echt naar de dokter. Dat is ook verstandig gewoon om te doen. Maar denk in de eerste plaats is het goed om de heren te vragen.

Heren. Wat wilt u door deze gebeurtenissen tot mij? Heel persoonlijk zeggen. Want God gebruikt alle omstandigheden. En hij is zo groot. En hij is zo. Dat spreekt van zijn trouw.

Van zijn liefde voor ons. Zijn belangstelling voor ons. Zijn geduld ook met ons. Zo is God. Zo is onze God. Daar staan we vaak niet zo bij stil. Maar het is onvoorstelbaar hoeveel inspanning God verricht volgens mij.

Om ons te krijgen waar hij ons hebben wil. En dan is het wel fijn als we luisteren. Goed. We hebben gehad God spreekt. Ik heb wat gezegd over wat hij gezegd heeft.

Dus dat het volk dit en dat zegt. Want het is nog niet de tijd. Ze moeten bedenken wat hun wedervaard is. Wat er gebeurd is. En dat is ook goed voor ons om dat te doen. En dan komt de oplossing. Want dat is ook mooi. God oordeelt er niet alleen over.

Zegt niet alleen wat fout is. Maar hij komt ook met de oplossing. Dan staat hier in vers 7. Zo zegt de Heere der Heerscharen. Bedenkt wat u wedervaard is. Dus dat is wat er gebeurd is.

En dan komt de oplossing. Beklim het gebergte. Haalt hout. En herbouwt dit huis. Beklimmen. Dat is het eerste. Ze moeten in actie komen. En het woord beklimmen.

Wat hier staat. Dat zie je ook bij een offer. De rook van een offer. Hetzelfde woord. Dat gaat omhoog. De stammen gingen elk jaar op naar Jeruzalem. Dat is omhoog. Hetzelfde woord.

Opgaan omhoog. En hier moeten ze ook gaan klimmen. Nou klimmen. Je kan ook naar beneden klimmen. Maar hier moeten ze het gebergte beklimmen. Dat is omhoog. Als het ware richting God. Dat is het eerste wat moet gebeuren. Dat ze in actie komen. En niet meer horizontaal.

Zoals het tot nog toe was. Ze waren bezig met de wilde timmeren huizen. Ze draaafden ervoor. Er was geen aandacht voor God. Nu moet het veranderen. Beklimmen. Van de bergen. In actie.

Omhoog gericht. Naar God toe. En wat moeten ze beklimmen? De bergen. Nou bergen. Die zijn in de Bijbel. Die spreken eigenlijk altijd van het contact. Van de omgang. De vertrouwelijke omgang.

De gemeenschap. Met God. De berg Sinei. Waar Mozes de hele tijd op zat. De berg Moria. Waar de tempel op stond. Waar Abraham zijn zoon offerde. Dat zijn bergen.

Die spreken van het contact. Van de omgang met God. Ze moeten klimmen. Richting God. En die omgang met God. Weer gaan zoeken. Je hebt de berg der verheerlijking. Waar de heer Jezus was.

Er was ook geweldig contact met hem. Met de discipelen. Een paar discipelen. Daar spreken die bergen van. En wat moeten ze dan doen? Haalt hout. Haalt hout. En ik denk dat dat hout.

Dat dat spreekt. Van het kruis van Christus. Toen het volk Israël. Uit de woestijn verlost was. Toen kwamen ze op een gegeven moment. Met Mozes. Bij Mara en Elim. Ze kwamen bij water.

En dat was bitter. Nou. Dat gingen ze doen. Ze vertrouwden niet op God. Ze gingen zitten mopperen. En wat moet Mozes dan doen? In opdracht van God. God wijst hem op een stuk hout.

Dat was er. En Mozes pakte het stuk hout. En werpt het in. Het water. Wat bitter was. En het water werd zoet. En dat spreekt denk ik van het kruis. Het kan in ons leven bitter zijn.

Het kan zondig zijn. Maar als we gaan naar het kruis. Met onze problemen. Met onze zorgen. Met onze zonden. Met onze pijn. Dan wil de Heer op zijn manier.

Vaak die deed Mozes en zo. Maar op zijn manier. Dat bittere wil die zoet maken. Mara is bitter. Elim. Is zoet. Dus dat hout. Dat wijst heen naar het kruis.

Verderop. Bij Elisa. Gaat het om. Dat was een profetenschool. In Koningen ergens. En die wilde een beetje uitbreiden. De bijbelschooler.

Die eerst in Hilversum zat. Die wilde ook uitbreiden. Maar gingen naar Amerongen. Maar zij wilden er wat bij bouwen. Dus bij deze. Ze gingen met elkaar het bos in. Bij een rivier. En gingen wat bomen omhakken. En wat gebeurt er? Van een van die bijlen vliegt het water.

Het ijzer in het water. En dat zijn ze kwijt. En wat doen ze dan? En daar gaat het om. Ze gaan naar de profeet. Naar Elisa. Een beeld van de Heer Jezus. En die gooit ook weer een hout erin.

En dan komt het boven drijven. De oplossing ook daar. En ook in jullie levens. In mijn levens. Zit bij de Heere God. Bij het kruis van Golgotha. Als we gaan denken. Wat daar allemaal voor ons gebeurd is.

Als we daar echt diep van doordrongen zijn. Van dat lijden. Dat sterven. Die pijn van de Heer Jezus. Voor mij. Voor jullie. Dan kan het niet anders. Dan kom je daar diep van onder de indruk.

En dan verandert dat je leven. Ik zei het straks ook. Ga je geheel anders. Want ga je Christus leren kennen. Als je Christus leert kennen. En beseft wat hij gedaan heeft.

En wat hij nog doet. En nog zal doen. Dan worden we anders. En dat is iets wat van binnenuit gaat gebeuren. Dus ze moeten beklimmen. Omhoog. Ook verticaal.

Gebergte. De gemeenschap zoeken. En het hout halen. Denk aan het kruisen. Als je het overzet naar ons. En dan kunnen ze het herbouwen. Dat is de oplossing. Die God daar aanreikt.

En die eigenlijk ook aan ons aangereikt wordt. En wat doen ze dan? Dat staat in vers 22. Toen hoorde Zerubabel. En de rest. Die hoorden naar de Heere God.

Ze hadden ook niet kunnen luisteren. We hebben altijd een keuze. We zijn niet geschapen als marionetten. We zijn geschapen als mensen. Met een vrije wil. En we kunnen nee zeggen tegen God.

En dan blokkeren we God. En dan blokkeren we de werking van zijn heilige geest in ons leven. Ze niet naar het stemmetje van ons geweten luisteren. Maar hier ze luisterden.

En dan staat hier in het Hebraeus het woordje. Shammah. En dat is horen. Maar dat is ook doen. Dus niet alleen horen hier erin en daar eruit. Maar dat is horen en ook doen wat God zegt.

En daar gaat het om in de Bijbel. Dat we luisteren naar wat hij zegt. En doen wat hij zegt. Ze hoorden. En dat is mooi.

Want wat gebeurt er dan? Ze luisterden. Dat is het eerste wat gebeurt. En ze hoorzaamde dus. En het tweede is, dat staat in vers 12.

Het volk vreesde voor het aangezicht van de heren. En dat wil niet zeggen dat ze bang waren voor God. Vrezen. Maar dat ze beseften wat ze gedaan hadden.

Richting God die heilig was. Dat ze niet hadden geluisterd. Dat ze bezig waren met hun eigen dingen. In plaats van zich echt te richten op de heren God. Ze beseften dat ze fout waren.

Dat zal ze beleden hebben. Denk ik, staat hier niet. Ze vreesden de heren. En het derde wat ze gingen doen. Is dat ze in gang kwamen. Dat hebben we ook gelezen. Zodat zij.

Dat is bijna bij vers hoofdstuk 2. Zodat zij kwamen. En het werk begonnen aan het huis van de heren. De heersgaren hun God. Ze kwamen in actie. Dus dat woord van God had geklonken. Had gezegd wat er aan de hand was.

Had de oplossing aangeboden. Ze hadden gehoord. En ze kwamen in actie. En dat is natuurlijk geweldig als dat gebeurt. Dat is geweldig als dat gebeurt. En zo zou het ook mooi zijn in onze leven.

Zoals wij misschien. In de weeld door Timmerdehuizen leven. Als we in actie komen. En de knop omzetten. En God weer toelaten in ons leven. Met hem gaan leven. Maar God reageert er ook op.

En dat is helemaal mooi. Want er staat in vers 12, 13. En Haggai, de boden des heren, zei. Kracht is de boodschap van de heren. Dus dat was het woord van God tot het volk.

Ik ben met u. Straks ook gezongen in die liederen. Het gevolg van hun gehoorzaamheid was. Dus dat ze hadden geluisterd. En gedaan wat God zei. Ik ben met u. Nou dat zijn ongeveer de meest prachtige woorden uit Gods woord.

Ik ben met u. Als je dat echt gelooft. Dat God met je is. Er wordt steeds. Ik had dit boekje ook al tig keer gelezen de afgelopen tijd. En vanochtend las ik het nog een keer.

Toen viel me pas op. Ik had het echt wel misschien wel twintig keer gelezen. Maar vanochtend viel me pas op dat er iedere keer staat. De heren der heerscharen. Nou als de heren van de legerscharen. De heren die...

De opperheer zeg maar van die legerscharen. Die wil met ons zijn. Die wil met ons zijn. In de praktijk van alle dag. Dat is geweldig. Ik ben met u.

Ik ben met u. Een van de namen van de Heer Jezus is Emmanuel. God met ons. God in ons zelfs voor ons als nieuw testamentische gelovigen. En ik had dus even in de concordantie, of in de computer dan, de concordantie opgetikt, van ik ben met u.

Nou, dan kom je een aantal keren tegenen. Want ik ben met u en ik zal u zegenen. Dat staat hier verderop ook, kom je zo aan het leven. Ik ben met u en ik zal u behoeden, Genesis 28.

Ik ben immers met u en dit zal u het teken zijn. Dus een soort bevestigingsdat die God geeft. Ik ben met u en daarom zult gij Midian verslaan in Richteren. Omdat God met hun is.

Vrees niet, Jezaja is dat, want ik ben met u. Ik sterk u, ook help ik u. Ook ondersteun ik u met mijn heilrijke rechterhand. God wil ze ondersteunen, wil ze helpen, wil ze nabij zijn.

Hij is met hun. Jeremia, ik ben met u om u te bevrijden. Nog een keer Jeremia, ik ben met u om u te helpen. En Matthäus, die kennen jullie wel.

Ik ben met u al de dagen tot aan de volleinding der wereld. Nou, als wij nou eens een probleem hebben, of er komt iets op ons af, dan moeten we niet het werk stil leggen. Zo zei het heden met Ezra.

Dan moeten we denken, hij is met ons, God is met ons. God de Almachtige, God de Allerhoogste. En ik heb net allemaal woorden genoemd in wat voor manier hij met ons wil zijn. En dat is toch geweldig?

David zei ook, met mijn God spring ik over een muur. En is het dan altijd makkelijk? Nee, zeker niet. Maar je mag wel weten dat God bij is. Ik ben met u. En dat is heerlijk als je dat mag weten.

En vanuit dat vertrouwen elke dag mag leven. Dan kan er eigenlijk geen beer op de weg komen die je niet aan kan. Want God is met je. En dat is geweldig om zo te mogen leven.

En dan het slot. Ik zei dat net al. Er staat in hoofdstuk 2, vers 20. Er staat dus het gevolg, zo'n gehoorzaamde.

God zegt, ik ben met u. En hier staat, van deze dag aan zal ik zegenen. Dat zei ik net ook, ik ben met u, ik zal u zegenen. God wil het goede voor ons.

God wil het beste voor ons. Het allerbeste. Maar dat krijgen we niet altijd. Omdat we zelf vaak andere keuzes maken. Omdat we ons niet echt volkomen aan hem toewijden.

Maar God wil ons zegenen. Hij is onze maker, dat zei ik straks ook. Hij weet het beste hoe we tot ons doel kunnen komen. Hij gebruikt de omstandigheden om ons te vormen naar het beeld van de heer Jezus Christus.

Hij wil die vrucht, dat kunnen we zelf niet. Hij wil die vrucht van de geest in ons leven openbaren. Maar moeten we wel luisteren naar hem. Gehoorzaam zijn aan hem. En ook in vers hoofdstuk 2 staat ook vers 6, daar staat ook nog.

Ik ben met u, luidt het woord. Dat staat er twee keer. Luidt het woord van de Heerde de Heer Schaar over in komstig. Het woord dat ik u beloofd heb toen hij uit Egypte uitoogd. En mijn geest in uw midden stond.

Dus net als in Egypte toen, zo wil hij ook nu met ze zijn. En zijn geest zal in hun midden zijn. Nou, Gods geest is ook in het midden van de gemeente. Gods geest is het midden van elke gelovige.

Je ontvangt Gods geest als je tot geloof komt. En zo is hij met ons. En ik hoop echt dat het woorden... Ja, ik vind het echt geweldig, die woorden.

Ik ben met u en ik zal u zegenen. En zijn geest is in ons. En ik hoop echt dat jullie dat ook mogen ervaren. In de praktijk van alle dag. En trouwens, dat zeg ik nou ook, mag ervaren.

Soms gebeurt het dat je niks ervaart. Maar dan moet je gewoon vertrouwen dat God er is. Hij komt heus wel weer bij je. Het is niet zo dat ik elke dag bovenop de berg zit bij God. Dan zijn ik dalen, soms wel redelijk diep ook.

Maar zelfs al ga ik door een dal van diebe duisteris. Ik vrees geen kwaad. Waarom niet? Want gij zijt bij mij. En ik hoop ook dat jullie dat mogen ervaren. In de praktijk van alle dag.

Want het leven met God, dat is een bijzonder leven. Maar dat is een rijk leven. En dat is een geweldig leven. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen. Dat is God zegen gewenst. Amen.