Het huwelijk

Spreker

Henk Geurts

Date
July 9, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Jacques en Jacqueline. Aad en de Rota.! En ze zijn ermee een groot avontuur begonnen.

Een geloofstap uit liefde en trouw. Een gebeurtenis, en ik vind het zo mooi dat het op zondag, op de dag van de opstanding, gevierd mag worden, waar we alle getuigen voor mogen zijn.

Jullie hebben alle vier te kennen gegeven in het huwelijk te gaan door de Heere God daarin de eerste plaats te geven.

Hij is de bedenker en schepper van het huwelijk tussen man en vrouw. Dat laatste moet ik er altijd nog even goed bij zeggen. Hem willen we ook in deze dienst centraal stellen.

Hebben we laten zien met de liederen. En het prachtige spel door een hele mooie combinatie deze twee trouwens. Joël en Eduard. We hebben heel wat uurtjes met elkaar gesproken.

Afzonderlijk bij ons thuis, bij jullie thuis. En ik zou zeggen, al het mogelijke. Ook over de pijnlijke tijd van gebrokenheid.

Die jullie alle vier hebben gehad. Ook voor mij, ook voor ons is het een worsteling geweest. Heren, wat te doen. Geeft u wijsheid.

De tekst die in openbaringen 21 staat. Zie, ik maak alle dingen nieuw. Daar zegt de Heere God. Maar ja, dat komt nog. Maar gelukkig staat er in 2 Korinther 5.

Zo is dan wie in Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij gegaan. Het nieuw is gekomen. Dat mag je jezelf voorhouden. Vandaag, nu. Dat andere komt nog.

En vanuit dit perspectief. Mogen we in geloof. Het oude achter ons laten. Vergeven. En leven uit het nieuwe van Christus. En zo sta ik in deze vrijmoedigheid.

Ik weet trouwens niet met welk gevoel jij hier zit. Een fijne feestdag. Een fijne feestdag.

Ja, maar als je alleen bent. Of net misschien een van je familieleden hebt begraven. Of je hond dood is. Overwachts.

Onze God is een genadige God. En hoewel de Bijbel zeer opgetogen is over het huwelijk. Zoals we zullen zien. Is het huwelijk ook iets voorlopigs.

Het wijst naar iets. Het verwijst naar het ware huwelijk. Waarnaar onze ziel verlangt. Alleenstaand. Of getrouwd. Waarvoor we allemaal geschapen zijn.

Dat moeten we ons goed realiseren. Zonder een diepe liefdesrelatie met Christus. Nu. En onze hoop op die volmaakte relatie met hem in de toekomst.

Zou je misschien te veel kunnen verwachten van het huwelijk. Met of zonder partner. Als hij in jouw leven de eerste plaats krijgt.

Voorkom je scheef groei in je leven. Een scheef kijken op het huwelijk. Of het alleen zijn. Voor iedereen. In welke staat of omstandigheden jij ook vanmorgen verkeert.

Er is een plek in het huis van de Heer. Samen mogen we een gezin zijn. En zo het lichaam van Christus weer spiegelen. En zo ook. Jacques en Jacqueline.

Aad en de Rota. Voor hen een zegen vragen. De drie versen die ik vanmorgen wilde lezen. Ik lees ze voor. Die zijn uit het boek Job.

Nou zult u zeggen. Job 24. Ik zal u zeggen wat Job tegen zijn vriend zegt. Die hem verwijt. Dat hij vast en zeker wel. Dat hem dat overkomen is. Dan moet er iets met hem aan de hand zijn.

En dan zegt hij op een gegeven moment tegen die Eliphaz. Er zijn mensen die grenzen aantasten. Zij roven en kunnen en wijden die. De ezel van de wezen drijven ze weg.

Het rund van een weduwe nemen ze in onderpand. Ze duwen de armen van de weg. Tezamen verbergen zich de ellendigen van het land. Nou, dat een tekst voor een huwelijk.

Job houdt als het ware Eliphaz, maar ook de Heere Gods, een lijst voor. Het eerste kwaad komt van mensen, zegt hij, die grenzen aantasten.

Grenzen aantasten wil zeggen elkaars grenzen niet respecteren. Door het verzetten van de grenspalen stelen ze land van een ander en vergroten daarmee hun eigen gebied.

In Israël was dat een grote misdaad. Er staat zelfs in Deuteronomium, waar we net een vers van leerden, vervloekt is wie de grens van zijn naasten verlegt. En heel het volk moet zeggen amen.

En spreuken zeggen het nog een keer na. Verleg de al oude grenstenen niet en kom niet op de akkers van de wezen. En Job vraagt zich af, dat moet God toch zien?

Die hele kudde wordt geroofd van de nieuwe, en de nieuwe eigenaars, die gestolen hebben, die gaan maar door met weiden. En ze worden niet gelijk gestraft voor dit kwaad. Het lijkt erop, voor hen, het gezegde gestolen goed gedijt niet, of dat voor hen niet geldt.

Het gaat gewoon goed met ze. En de gestolen kudde wordt ook nog openlijk gewijd, omdat ze de grenzen verlegd hebben. Weet u, waarom begin ik daarmee?

Vandaag de dag, en het is al even aan de gang, worden door God gestelde grenzen aangetast. Alleen al, wat ik van de week las van minister Dijkgraaf, die een wet wil invoeren, of een regel wil invoeren, waarbij eigenlijk artikel 23 van de grondwet gewoon niet meer ondergeschikt is, aan gelijkheid, vrijheid en solidariteit.

Waarbij dus principes van de school ondergeschikt zijn, als lesgeven. Nou goed, dat gaat misschien uitzender, maar laten we eens zeggen over, de grenzen worden verlegd over leven en dood.

Denk erbij aan abortus en euthanasie. Het oprekken van grenzen van maakbaarheid, van het ongeboren leven. Experimenteer daar maar mee. Dat gaat een wet worden.

Man en vrouw. Genderisme. Het meer vader en meer moederschap. En er komt ook nog een wet binnenkort.

Het kabinet is nu gevallen. Maar goed, die kwet komt wel. Het draagmoederschap. Als twee mannen een kind willen, ja, als twee mannen een kind willen, en zij hebben een draagmoeder gevonden, dan is de draagmoeder gewoon de baar.

De baarmoeder. Telt niet meer. Zij zijn de wettige ouders. Dat is, als je dat geen wettenverlegger noemt. We mogen tegen dit ernstige, morele kwaad een bijbelsgeluid laten horen en onze plaats bepalen.

En dat doen we ook als gemeente. En ik zal het zeker persoonlijk doen. En om kort te gaan. Het huwelijk. Het huwelijk naar bijbelse norm is een manier om te laten zien dat dit kan.

Mits we daar ook de bijbel voor willen openslaan. Want dat is eigenlijk een van de eerste dingen die ik altijd zeg in een gesprek wat ik met huwelijk kandidaten heb. Het huwelijk is niet een menselijke uitvinding, maar God heeft dat zelf uitgevonden en bedacht.

Lees je bijbel. Niemand anders. Trouwen is niet een soort sociaal gebeuren, waarbij je een soort samenslevingscontrakje sluit. Je zet je handtekening, je begint samen klaar.

Dat is er inderdaad van geworden. Maar God heeft het zo zeker niet bedoeld. Toen God in Genesis alles tot aan zijn riep, aanschouwde hij elke keer wat hij had gedaan.

Toen hij de dieren had gemaakt, de planten. Het was goed. Het is goed. Maar hij ontdekt alleen, het is niet goed dat de mens alleen is. Dat is al erg opvallend.

Hoe kan dat nou dat God zegt het is niet goed? Adam leeft nog in een volmaakte wereld. Het antwoord vinden we in Genesis 1 vers 26, waarin hij zegt, laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn.

Aha. Daarom betekent geschapen zijn naar Gods evenbeeld, onder meer dat wij bestemd zijn voor relaties. Hij heeft het zo bedoeld.

Gods heeft ons blijkbaar zo gemaakt, dat wij behalve de verticale relatie met hem, ook de horizontale relaties nodig hebben.

Welk mens kan nou in eenzaamheid leven? Er was dus een zekere lacune. God was, je zou kunnen zeggen, nog niet klaar. En als God dan die prachtige helper metgezel creëert, roept die man dan ook eindelijk, eindelijk, mijn gebeente, mijn eigen vlees.

God gaf de mens een metgezel, om zijn echtgenoten, echt genieten te zijn. Man en vrouw.

Kortom, hij is de enige die aanspraak kan maken op het uitzien van het huwelijk. En ze werden één vlees. En dat betekent, in diepste zin, in alles een eenheid.

In alles een eenheid. En dat is waar ik een paar woorden meer aan wil wijden. In hooglied wordt het nog eens dunnetjes overgezegd.

Dit is mijn lief, dit is mijn vriend. Dit is mijn lief, dit is mijn vriend. Het huwelijk is vooral verdiepte, diepe eenheid, verdiepte vriendschap.

Maatjes zijn van elkaar. En daar wil ik vanmorgen echt bewuste klemtoem opleggen. Ja, maar nou sla je wel wat over. Wacht even. Vriendschap, wat is dat eigenlijk?

Echte vriendschap, Dat is een eenheid zijn. Jezus noemt zijn discipelen vrienden. Nou, dat was niet vriendjes waar hij wel eens mee in wandeling maakte.

Maar dat zei hij vanwege zijn diepgaande relatie met hem. In Spreuken staat het zo mooi. Beter dat je openlijk terechtgewezen wordt, dan dat je uit liefde wordt gespaard.

Het verwijt van een vriend is oprecht. Kortom, echte vriendschap, echte eenheid, dat betekent dus, dat je openstaat voor de waarheid van elkaar.

Dat je soms van inzicht ernstig kan botsen. En toch vrienden blijft. Maar nog iets, een vriend is je altijd toegedaan. Je broer is geboren om te helpen in tijden van nood.

Vriend is je altijd toegedaan. Altijd liefde. Daar is een huwelijk voor bestemd. Altijd liefde. Altijd waarheid. Altijd liefde.

Maar ook, staat er in Spreuken, de geur van balsum en wierook maakt gelukkig. Maar zoeter voor het hart is ware vriendschap. Pure openheid.

Waarheid, liefde, openheid. Vriendschap is samen ergens voor gaan. In het Nieuwe Testament wordt er nog een kleine dimensie aan toegevoegd.

Wie gelooft in Christus kan zelfs klasseverschil, temperamentsverschil, cultuur, gevoeligheid, je eigen verleden overbruggen met één gemeenschappelijkheid die veel dieper gaat.

Die ijzersterke band. Die diepe eenheid als drievoudig snoer. Een christen heeft namelijk de genade van God in het evangelie van Jezus ervaren.

Hij mag zich een nieuwe schepping noemen. Mannen, hebt u vrouw lief? Evenals Christus zijn gemeente heeft lief gehad. Maar goed, wat moeten we daar nu mee?

Kunnen we daar wat mee? Daar wijd ik drie woorden aan en daar zeg ik iets over. Drie belangrijke krachten die je gratis erbij krijgt als je samen met elkaar in het huwelijk gaat.

En ik heb ze eigenlijk al benoemd. Het zijn wezenlijke behoeften die je nodig hebt. En dat geldt niet alleen voor jullie vier. Fijn dat jullie dat mogen vieren hier. Maar voor ons allemaal. En allereerst dat is de geestelijke openheid.

De kracht van de waarheid. Je weet allemaal dat gebeurd is je in je leven je kunnen veranderen. Veel mensen beginnen met verliefdheid en starten hun huwelijk vaak op een heel mooi hoogtepunt.

Soms zijn ze bijna geobsedeerd van elkaar. En die bevangenheid door verliefdheid gaat na verloop van tijd wel voorbij. Tot je begint te ontdekken dat de gebreken van de ander tot je doordringen.

Kleine dingen worden soms groot. Iemand zei wel eens die heb ik niet van mezelf. Onze huwelijksrelatie lijkt wel eens op een gemaskerd bal voor de pauze.

Maar als de middernacht de maskers af moeten blijk ik toch met de verkeerden te hebben gedanst. Wat een ontluistering. Je wordt ontmaskerd. door twee levens in je huwelijk samen te voegen kom je in het meest intieme contact met de andere te bestaat.

Je ziet elkaar zo van dichtbij maar je bent ook gedwongen om dan met de gebreken en zonde van de ander om te gaan. Wat voor dingen krijg je van elkaar wel niet te zien.

Misschien is de een toch wel wat bang uitgevallen. Je ziet gauw leeuwen en beren. Misschien zit er toch een trots trekje in je. Eigenzinnig. Misschien wel egoïstisch. Ben je onbuigzaam als erop aankomt.

Veeleisend. Zacharijnig als je je zin niet krijgt. Onverzettelijk of hard. Ongedisciplineerd. Blijkbaar toch niet zo betrouwbaar en georganiseerd zoals je je voordeed.

Vergeetachtig. Verstrooid. Niet sociaal. Een perfectionist en zo gauw veroordelend. Kritisch. Afgeverig. Ongeduldig. Wrokkerig.

En prikkelbaar. Wil je aardig gevonden worden. Solistisch. Onafhankelijk. Niet zo eerlijk als erop aankomt. Kun je geen geheimen bewaren.

Nou. Dat verandert als je trouwt. Anderen hebben wat gebreken bij je gezien. Maar je ouders, je broers, je zussen, je vrienden of huisgenoten kun je misschien nog met vage beloften wegsturen.

In feite hoefde je de problemen niet echt onder ogen te zien. Het waren eigenlijk geen echte problemen. Zo leek het. Maar waar je gebreken voor andere mensen geen grote problemen waren, worden ze dat wel in je huwelijk.

Niemand ondervindt zoveel ongemak en pijn van jou gebreken als je eigen man en vrouw. In je huwelijk ontdek je echt wat er aan de hand is.

Ken je die oude brug over de rivier? Binnenkort ga ik even bij mijn zoon kijken in Zeeland die in vakantie is. Dan kan ik niet over die Haringvlietbrug geloof ik.

Nou, er kwamen haarscheurtjes aan het licht. Maar verder niks aan de hand. Laat me rusten, zeiden ze. Laat me rusten, want ja, al dat verkeer. Maar dan komt er een tientonner van een vrachtwagen overheen.

En wat gebeurt er? Haarscheuren worden scheurtjes scheuren door het gewicht. De constructieproblemen komen duidelijk aan het licht. Er dreigt zelfs gevaar. Er moet onmiddellig gerepareerd worden.

Nou, weet u, als je trouwt, dan is dat een soort vrachtwagen die dwars door je huwelijk heen komt. Gaat recht door je hart. Dan ontdek je de scheurtjes. En het huwelijk zorgt ervoor dat alles, zelfs ook, het slechtste aan het licht komt.

Of je moet een verborgen leven leiden. Het veroorzaakt het niet. Dat denken ze wel eens. Ga niet trouwen, want het is ellende. Het komt aan het licht. Demaskee.

En dat is goed. Werk aan de winkel. Ik ben zo dankbaar voor mijn huwelijk, voor mijn vrouw. Je bent niet volmaakt. Je kon je wel voordoen. Nee.

En je bent ook niet met een verkeerde persoon getrouwd. Dat denken sommigen wel eens. En dan gaan ze op de vlucht. En trouwens. Het is niet de ander zijn schuld of jouw schuld. Het komt aan het licht.

Maar ik zeg je. Het is de weg naar de bevrijding. Niet als je het ontkent. De kracht van de waarheid. Maar ook de pijn. Verzet je er niet tegen.

Dat is juist de kracht van het huwelijk. Het geeft de ander het recht. Als je diepste maatje. Om te zeggen wat er niet goed is. Ook daarin mag je zoutend zout en lichtend licht zijn.

En soms is dat een geschenk. Sommige mensen zetten er dan een punt achter. Wanneer ze de gebreken van de anderen beginnen te ontdekken. Anderen trekken zich stilletjes terug.

Weer anderen gaan het gevecht aan. Maar geven het uiteindelijk op. Ja ik stop ermee. En al die benaderingen hebben één ding gemeen. Er wordt gekeken naar de zwakheid van de ander. En er wordt gezegd.

Ik kan wel iets beters vinden. Of ik trek de stekker eruit. Het mooie van het christelijk huwelijk is. Dat het iets beters dichterbij is dan je denkt.

Het is je eigen man en vrouw. Een geschenk van God. Dat zeg ik ook vandaag na zoveel jaar huwelijk. Waar hem of haar aan de kant zetten voor iets beters.

En vervolgens ook weer de verborgen gebreken ontdekken. De enige manier om oog voor elkaar te krijgen is bij elkaar te blijven. Samen te werken aan je problemen. En je niet blind staren op uiterlijke schoonheid van buiten.

Maar de schoonheid verbindend laat opkomen. En dan mag er best een uitbasting zijn. Of wat servies kapotvallen. Maar vlucht niet weg voor dingen die aan het licht komen.

Want, want. Er is ook de kracht van de liefde. Een ongeëvenaarde kracht. Die je kan genezen.

Je diepste wonden en je felste pijnen. Want je begint allemaal natuurlijk met een bepaald zelfbeeld. Soms moet je je tegen je ouders verzetten die het niet mee eens waren. Maar het geeft je een zeker gevoel van eigenwaarde.

En dat is een mengelmoest van allerlei verschillende oordelen. Die in de loop der jaren over je gekomen is. Je ouders hebben een mening over je broers, je zussen, je vriendinnen. En ze hebben allemaal een verborgen of een open mening over je.

Geschikt, ongeschikt, veelbelovend, knap, hopeloos. We hebben ons best gedaan de vervelende dingen te vergeten en het fijne onthouden. Maar het laatste is veel moeilijker dan het eerste.

Ons zelfbeeld, dat voor mij tenminste wel, is een vergaarbak. Er zitten allerlei ongelijkmatigheden in. En de een is de ander niet. Maar misschien zijn de dingen die we tegen onszelf hebben gezegd van het meest schadelijk.

Veel mensen worden geplaagd door een stem van binnen die hen onafgebroken naar beneden haalt. Jij, nee. Nee. Maar nu komt er iemand in je leven die je kracht geeft om die hele stapel veroordelingen onderuit te halen.

Die over je zijn uitgesproken. Het huwelijk voorziet je partner van een geweldige kracht om je opnieuw te programmeren. Hij of zij kan je ook onderuit halen.

Maar ook helpen verlossen. Naar de Heer te wijzen. En ook te verlossen van je verleden. De liefde en de bevestiging van je man of vrouw zijn een kracht die je kunnen genezen van de diepste wonden.

Hoe kan dat? Als iedereen zegt dat ik lelijk ben. Maar hij zegt dat ik de mooiste ben. Dan voel je je toch mooi. Zij wilde het altijd zo graag van papa horen toen ze vijf jaar was en in haar prachtige roze jurk voor hem flaneerde.

Misschien heeft ze het nooit gehoord. Maar nu wil ze het van jou horen. Jij bent de mooiste. Jij bent. Dat moeten mannen weten. Dat moeten ze weten. Is hij niet dolgelukkig als hij weet hoezeer zij hem respecteert?

Jouw man of vrouw ken je het best. En als hij of zij wat zegt dat jij de aardigste is die er bent. Dan werkt dat versterkend en genezend. Ik ondervind het bijna dagelijks.

Dit principe verklaart waarom het sterkste fundament in het leven van een mens uiteindelijk is. Dat je weet dat de Heer van de hemel en aarde je lief heeft.

En dat is ijzersterk. De liefde van je man of vrouw en de liefde van Christus werken samen in je leven. Ook jullie leven. De kracht van genezende liefde in het huwelijk is een miniatuurversie van diezelfde kracht die Jezus ons geeft.

Zijn liefde is zo krachtig dat er alle zonden bedekt. Dat je er niet voor hoeft af te schrikken. Met hem heb je het vermogen te overwinnen wat door anderen ooit over je gezegd is en wat je van jezelf soms vindt.

Zo krachtig. De liefde heeft zoveel talen. Maar één ding is hierbij wel cruciaal. Liefde is wel een werkwoord. Liefhebber is vooral een besluit dat je moet doen.

En als je haar taal niet verstaat, ga die taal leren. Als je een kind iets wel duidelijk maakt, moet je eerst de taal van het kind leren. En haar eigen taal aanspreken.

Dat wordt verstaan. En deze liefde, sorry, maar die komt over het algemeen niet als verliefdheid naar boven drijven. Dat is het besluit dat je moet nemen.

Een bewuste keuze. Een ja, daar gaat soms tegen je gevoel in ook. Er staat ook niet voor niks, heb elkaar lief. Hou van elkaar. En er staat niet, vind elkaar altijd aardig.

Mannen, jullie moeten van je vrouw houden, lezen we. Net zoveel als Christus van de kerk. En vrouwen, heb respect voor je man. Maar weet u, nu heb ik twee dingen genoemd.

De waarheid en de liefde. Maar er kan u één ding zeggen. Als je de waarheid wil spreken zonder de liefde, dan schaadt je absolute eenheid. En als je liefde wil spreken zonder de waarheid erbij, dan schept dat een illusie van eenheid.

Maar belemmert vooruitgang en groei. Weet je wat de oplossing is? Dus mijn laatste punt is genade. Dankzij Jezus' genade is er ruimte voor de twee belangrijkste waardigheden van het huwelijk.

Berouw en vergeving. Alleen als we heel goed zijn in vergeving schenken en heel goed zijn in berouw tonen, kunnen waarheid en liefde bijeengehouden worden.

Ik heb eens iemand gekend die verzamelde edelstenen en die ging ze ook vaak slijpen. En hoe deed hij dat? Hij stopte die stenen in een trommel de eerste keer en begon daaraan te draaien en te rammelen, dat is een speciale manier.

En al die stenen gingen kapot. Maar weet u? Op die creatieve manier dat ze bij elkaar botsten, zeg je dat is wel goed toch? Ja, tot op zekere hoogte.

Maar ze gingen kapot. Hij was vergeten om in de trommel slijppoeder te doen, een speciaal poeder, waardoor dat ze niet te keihard tegen elkaar botsten.

De ruwe kanten helemaal elkaar kapot sloegen. Je hebt een speciaal poeder nodig. Dat slijppoeder. Nou, dat slijppoeder zou ook willen zeggen, dat is de genade. Zonder het poeder van de genade gaan waarheid en liefde niet samen.

Dan ketst het af of je verbreizelt elkaar. Jezus zegt dat als je aan het bidden bent en je beseft dat je iets tegen een ander hebt, dat je die andere ter plekke moet vergeven.

Hoor je het goed? Eerst vergeven, dan praat. Anders kun je niet bidden. Door eerst maar eens even goed de waarheid te zeggen, hem goed uit de zak te geven, zet je hem eigenlijk betaald.

Jezus zegt, eerst Gods vergeving schenken. En dan naar die persoon toegaan. In Markers 11, vers 25 lees je dat. Natuurlijk moet je ook naar hem toegaan. Maar de confrontatie is dan heel anders.

Leer toch alsjeblieft. Shaki Shackelin, Aad en de Rote, maar mensen allemaal. Leer toch de kracht van de vergeving kennen.

Als je ziet dat Jezus aan het kruis gestorven is voor anderen en vergeving schenkt aan de mensen die hem hebben gedood, dan kan dat een verpletterend voorbeeld geven van vergevende liefde. Dat jij onmogelijk kunt evenaren.

Maar als je in plaats van ziet dat Jezus aan het kruis gestorven is voor jou, en vergeving schenkt aan jou persoonlijk, door je zonde weg te doen, je leugenachtige aard, en andere dingen, je ego, dan wordt alles anders.

Wat de Zoon van God voor jou gedaan heeft, is voor jou de mogelijkheid om hetzelfde te doen voor je man of vrouw. En dat is nederigheid die de hoogste kracht geeft.

Het juiste poeder. Ik herhaal in drie zinnen. Het huwelijk kent de unieke kracht van de waarheid. Om ons te laten zien wie we echt zijn.

Die vrachtwagen over die brug. En die brug, daar komt een scheur in. Nee, dat is geen vijandigheid. Dat is waarheid. Maar het kent ook de unieke kracht van de liefde.

Om ons te verlossen van ons verleden. En ons zelfbeeld te genezen. Met hulp van de Heer Jezus Christus. Maar vergeet niet. Het huwelijk kent de unieke kracht van de genade.

Om ons te laten zien wat God voor ons gedaan heeft in Jezus Christus. Dat slijppoeder, weet je wel. Het heeft Jezus alles gekost.

De reden waarom wij hier zitten elke zondag is omdat Jezus het alles heeft gekost. En hij is opgestaan. Elk lied is gericht op hem. Daarvoor komen we bij elkaar. Daarvoor zijn wij hier in ons vrije tijd bij elkaar op die zondag.

Om hem te loven en te prijzen die alles heeft betaald. Onze zonden kwetsen hem oneindig veel meer. Dan de zonden van je man of vrouw jou kunnen aandoen. Hij is echt gekruisigd.

Echte vriendschap in het huwelijk is de mooiste reis die er is. Dat beeld dat eenvlees zijn uit. Waarbij ook de seksualiteit zijn plek krijgt. Echte vriendschap.

Echte eenheid. Is de mooiste reis die er is. Ik meen oprecht. Dat kan ik nog steeds zo zeggen. Ook vanuit mijn huwelijk. Omdat de horizon zo hoog.

En zo ver. En tegelijk zo zeker is. Niets minder dan de dag van Jezus Christus. Dat is mijn horizon. Want daar zie ik naar uit. En dat mijn gebrekkige huwelijk.

Daar toch een afviergeling van mag zijn. Als we veranderd worden. En ogenhoog met hem staan. Halleluja. Amen.