Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. We gaan een stukje lezen uit het evangelie van Marcus, uit Marcus 7.!
Oh sorry, ik vergis me, Lucas 7.! Ik heb pas uit Marcus iets gesproken en dan zit het nog een beetje in mijn hoofd.
Lucas 7. Zo eerst naar vers 29.
Een hel het volk dat naar hem, naar de Heer Jezus luisterde. En de tollenaars die met de doop van Johannes gedoopt waren, rechtvaardigden God.
Maar de fariseeën en de wetgeleerden verwierpen het raadsbesluit van God met betrekking tot zichzelf. Omdat ze niet door hem gedoopt wilden worden.
Dan gaan we naar vers 36. En een van de fariseeën vroeg of hij bij hem kwam eten. En toen hij het huis van de fariseeën binnengegaan was, lag hij aan.
En zie je, een vrouw in de stad, die een zonderes was, kwam te weten dat hij in het huis van de fariseeën aan lag. En ze bracht een albaste fles met zalf mee.
En staande achter zijn voeten begon ze huidend zijn voeten nat te maken met tranen. En ze droogde ze af met haar van haar hoofd. En ze kuste zijn voeten en zalfde ze met dezelf.
Toen de fariseeën die hem uitgenodigd had dat zag, zei hij bij zichzelf, deze man zou als hij een profeet was wel weten wie en wat voor vrouw het is die hem aanraakt.
Want ze is een zonderes. Maar Jezus antwoordde en zei hem, Simon, ik heb u iets te zeggen. Hij zei, meester zeg het.
Jezus zei, een zeker schuldeissel had twee schuldenaars. De een was vijfhonderd penningen schuldig en de ander vijftig. En toen ze niets hadden om te betalen, schalt hij het hun beide kwijt.
Zeg dan, wie van hen zal hem meer lief hebben? Simon antwoordde en zei, ik denk dat hij het is aan wie hij het meeste kwijtgescholden heeft. Hij zei tegen hem, u hebt juist geoordeeld.
En hij keerde zich om naar de vrouw en hij zei tegen Simon, ziet u deze vrouw? Ik ben in uw huis gekomen, water voor mijn voeten hebt u niet gegeven.
Maar zij heeft mijn voeten met tranen nat gemaakt en met het haar van haar hoofd afgedroogd. U hebt mij geen kus gegeven. Maar vanaf het moment dat zij binnengekomen is, heeft zij niet opgehouden mijn voeten te kussen.
Met olie hebt u mijn hoofd niet gezalfd. Maar zij heeft mijn voeten metzelf gezalfd. Daarom zeg ik u, haar zonden die veel waren, zijn haar vergeven.
Want ze heeft veel lief gehad. Maar wie weinig wordt vergeven, die heeft ook weinig lief. En hij zei tegen haar, uw zonden zijn u vergeven.
En zij die mee aan lagen begonnen bij zichzelf te zeggen, wie is deze die ook zonden vergeeft? Maar hij zei tegen de vrouw, uw geloof heeft u behouden.
Ga heen in vrede. Een aantal maanden geleden had ik een gesprek met twee mensen, met een man en een vrouw, verschillend van elkaar. Allebei opgegroeid in een reformatorische traditie.
Christelijk opgevoed. En ik sprak met hem over het geloof. De vrouw was, had het geloof losgelaten, was een beetje overgegaan naar het hindoeïsme.
Transcendente meditatie en zo. En ja, ik wilde toch eens aan haar vragen, haar iets vertellen over mijn geloof. Omdat ik weet dat ook binnen tradities waarin je kunt zijn opgegroeid, je eigenlijk heel weinig meegekregen moet hebben van daadwerkelijke liefde van Jezus Christus.
Dus ik zeg tegen haar, ik zou wel eens met jou willen praten over het geluk dat ik gevonden heb bij Jezus Christus. Toen zegt ze, dat vind ik wel goed als jij ook aanneemt dat ik gelukkig ben bij mijn geloof.
En toen dacht ik, wat moet ik nou antwoorden? Wat is dan de insteek, snap je? Bij die man, dat is een buurman die achter me zit, woont.
Ook. En enige tijd geleden mocht ik ergens spreken en ik raakte met hem aan de praat. En ik vertelde waarover ik ging spreken. Hij zegt, nou daar wil ik nog wel eens met je over praten.
Ik dacht, nou dat is fijn. Nou, ik zal dat gesprek niet herhalen. Maar om een lang verhaal kort te maken. Hij zegt, weet je Bert, ik wil best geloven in de God van het Nieuwe Testament.
Want die is goed. Maar ik kan niet geloven in de God van het Oude Testament. Ik dacht, wat moet ik daar nou weer op antwoorden? Wel geloven in de God van het Nieuwe Testament.
Maar niet geloven in de God van het Oude Testament. En ik heb daar wat binnen het over na lopen denken. En toen dacht ik, we zijn wel heel erg ver afgedwaald.
Van de leer van de Bijbel. Van wie God is. En wat God met het leven van de mens wil. En waarom God oordeelde en ook straks zal gaan oordelen.
Dus ik heb hem dat wel geprobeerd uit te leggen. En die werd wel wat milder. Maar daar ga ik het vanmorgen niet over hebben. Het gaat over dat wat jou als Christus zo gelukkig maakt.
Er is, las ik in een artikel, de laatste jaren een beetje een evangelie binnengekomen. Een theologie binnengekomen. Dat ze noemen de theologie van de geborgenheid.
Heeft u er wel eens van gehoord? De theologie van de geborgenheid. Dat betekent zo'n beetje dat als je met mensen over God wil praten. Dan praat je met mensen over het feit dat God goed is.
Als ze in nood zijn, dan kun je geborgenheid bij God vinden. Dan kun je bij God schuilen. Als het niet goed gaat en je wordt ziek, dan is God er.
En je kunt bij God schuilen en God zal je helpen. En God zal altijd bij je zijn. Natuurlijk zal God helpen. Dat is het punt ook helemaal niet. Alleen we missen het belangrijkste.
We missen één probleem. Het probleem wat Simon de Fariseeën en alle Fariseeën eigenlijk ook misten. Dat is dwars dat God een mens rijk wil zegenen.
Maar hij kan de mens niet zegenen omdat er iets tussen God en tussen de mens in staat. Dat is schuld tegenover God. Dat is zonde tegenover God.
En die schuld en die zonde zullen toch eerst kwijt moeten raken. Waarom zijn wij zo gelukkig als christen? Omdat we vergeven mensen zijn. Dat is het toch in diepste.
We zijn toch zo gelukkig omdat we geloven. We kunnen wandelen met God. We kunnen alles van hem kwijt. We kunnen met hem omgaan. We kunnen voor zijn aangezicht wandelen.
We zijn vergeven, gerechtvaardigde mensen. En dat zongen we ook in het lied. We hebben een verlosser. We zijn uit genade zijn we behouden. En dat is de hele bijzondere grond voor de christen om te zeggen.
Ik kan met God omgaan. Ik kan straks, ik kan rustig sterven. Ik kan rustig overlijden. Wat ik heb hopen omdat mijn schuld mij vergeven is. Dus een mens die in aanraking is met God gekomen is met zijn schuld.
Ik spreek nog wel eens mensen die zeggen. Ik zeg, hoe ben jij christig geworden? Ja, ik heb altijd geloofd. Ik zeg, heb je nooit, ben je nooit bij God gekomen huilend omdat jij zag dat je in je eigen leven schuld had opgebouwd naar God toe?
En dat je echt vergeving nodig had? Nou, ik heb altijd geloofd. Het is eigenaardig dat mensen in de praktijk als die in nood komen gaan twijferen over wat ze ontvangen hebben.
Lieve broeder of zuster, bent u wel eens met uw eigen hart, met uw eigen schuld echt voor God gekomen en gezegd, heren, ik heb het zo fout gedaan.
Dat. Dan zie je een meter dat God vergeeft en dan zie je dankbaar worden. Deze vrouw had veel schuld.
En daarom had ze ook veel liefde voor God. Pakken we een draaitje, zien we waar die geschiedenis over gaat? Deze vrouw had veel schuld en daarom veel liefde voor Jezus.
De fariseeërs, er waren mensen die vonden toch, die wisten allemaal wel dat ze zonder waren. Er is niets in de leer van de fariseeën die niet zegt dat ze geen schuld, geen zonde hebben tegenover God.
Alleen ze bedoelden, ze wilden zichzelf te rechtvaardigen, laat ze. Ze wilden een eigen rechtvaardiging opbouwen voor God. Als ze iemand als die vrouw zagen, dan zeiden ze, nou ik ben toch blij dat ik niet ben zoals die vrouw.
En daarom, dat was niet de waarheid. De waarheid was dat ze precies hetzelfde waren. Ze waren niet anders. En ik en u zijn niet anders.
Maar God wil vergeven. Maar daarvoor moeten we wel bij hem komen. Daarvoor moeten we wel bij hem komen.
Een van de fariseeën, daar begint het mee, die nodigt Jezus uit om bij hem te komen. Dat is natuurlijk prachtig hè. Ik vind het al heel mooi dat de heer Jezus gewoon gaat, gaat naar het huis van deze fariseeërs, Simon de fariseeër.
Maar wat hij wil doen, is niet eens dat hij gelooft in wie de heer Jezus is. Dat hij gelooft dat de heer Jezus hem van schuld kan bevrijden.
Hij ziet zijn eigen schuld niet. Hij wil Jezus uitnodigen om te kijken wie die man nou eigenlijk is. Wie is het? Hij wil wel met hem in discussie gaan.
Maar hij ontvangt hem niet, niet als een hoge gast. Het verbaast me altijd weer dat de heer Jezus zich zo vernederd heeft daar.
Dat hij niet in gedachten bij hem geweest is. Maar al die gasten, die was je en die zalf je en die geef je van alles en mij niet. We hebben gehoord, ben ik niet de schepper van hemel en aarde?
We hebben geen idee van wie ik ben. Nou, dat had hij dus niet. Dus, Jezus gaat het huis van die fariseeën binnen.
En die vrouw ontdekt het. En die vrouw die heeft iets in de hart. Haar schuld is vergeven. Haar zonde is vrij. Ze is gerechtvaardigd. En ze is zo blij van binnen.
Ze is zo enthousiast voor de heer Jezus. Zo ze zou hem alles willen geven. Want dit is zeker, je mag het zo zeggen zoals het Nieuwe Testament het zegt.
De geest van God heeft in haar geest getuigd dat zij een kind van God is. Ze heeft veel meer als die fariseeën in die schrift gereden. Ze heeft iets innerlijks.
Er is iets, de fariseeën had iets uiterlijks. Maar zij had iets inners, iets vanuit haar innerlijk, dat er nou verlangde om goed te doen aan de heer Jezus.
Dat iets aan Jezus wilde geven. Kent u dat? Dat je zo, ja, zo gelukkig bent van binnen dat je echt met je hele hart kunt zeggen, neem mijn leven, laat het hier.
Toegewijd zijn aan uw eer. Laat het echt voor u zijn. Zij komt binnen. En dan ziet die fariseeën het en die denkt, moet je nagaan hoe dat werkt, hè?
Jezus weet ook precies wat die man denkt. Hij weet ook precies hoe wij denken. Dus die fariseeën die denkt, als deze man een profeet was, hij denkt nog niet eens aan de Messias, maar als deze man een profeet was, dan zou hij wel weten dat deze vrouw een zonder is.
Dus ik weet wat ik het mooie vind, dat Jezus dat allemaal wist. Hij kent ons door en door, ook van ons. Hij weet het wel, wie we zijn.
En toch had die fariseeën, Simon had het mis. Want deze vrouw was geen zonder is meer. Deze vrouw was een vergeven zonder is.
Deze vrouw was tot geloof gekomen. Uw geloof heeft u zonder vergeven. Heeft u behouden, geheem. En ook dat vind ik zo mooi. Ik vind het een paar dat, John.
Ik zou er uren over kunnen praten, maar dat gaan we niet doen vanmorgen. Maar het is natuurlijk wel zo, als je zoiets leest. En er staat dat de Heer Jezus zegt. Uw geloof heeft u behouden.
Dat betekent dat geloof, geloof ons behoudt. Dus niet onze werken. En dat we uit genade behouden mensen zijn. We kunnen niet meer verloren gaan.
Want dan zou genade geen genade meer zijn. Dan zou behoud geen behoud meer zijn. Begrijpt u? Als ze uit genade worden behouden, dan worden we niet behouden door eigen werken.
En dan kunnen we ook niet door eigen werken meer verloren gaan. Dan is alles gefundeerd op dat ene prachtige werk. Wat de Zoon van God voor u en voor mij heeft verricht hier op aarde.
Dat is behoud. En dat behoud moet geloven. Het moet geloofd worden. Net zo goed als dat Eva, toen de Satan kwam, Satan ging geloven.
En daardoor kwam de zonde in de mens. Door geloof. Zo zal de zonde weggehaald worden. Dat wij geloven in wat Jezus zegt.
Ik ben voor jouw zonde gestorven. Ik heb jouw schuld meegenomen uit het kruis van Golgotha. Je bent van mij. Dat is het toch?
En dat bedoel ik met die mensen. Als ze dat helemaal niet kennen, dan blijven ze ergens wel iets weten over God en iets weten over de Heer Jezus. Maar ze komen nooit tot de blijdschap van deze vrouw.
Dus, deze Simon, u heeft zijn gedachten al klaar. En dan spreekt de Heer Jezus Simon aan. In dit hoofdstuk.
Dan zegt hij in vers 40. Maar Jezus antwoorden. Dat vind ik ook zo mooi, hè?
Weer zo'n klein stukje. Maar Jezus antwoorden. Maar Simon had helemaal geen vragen steld. Simon had iets gedacht. En als wij in ons leven dingen denken, zou het wel zo liggen.
Zou God mijn zonde wel willen vergeven? Zou het nou niet... Zou het nou niet... Heb ik het wel goed gedaan? Maar Jezus antwoorden.
Dan moet je naar hem toegaan. Dan krijg je antwoord. Op zulke gedachten. Maar Jezus antwoord en zei tegen hem Simon... Ik heb u iets te zeggen.
Nou, dan zouden heel veel problemen... In christelijk Nederland zou worden opgelost... Als we eraan zouden denken dat de Heer Jezus ook iets te zeggen heeft. Ja? Als we zouden beseffen dat hij zegt...
Ik heb iets te zeggen. Als ze in de gemeente ook nog iets te zeggen zou hebben. Als hij ook nog aan het woord zou komen. Bij Simon wil hij aan het woord komen.
Hij zegt Simon... Ik heb jou iets te zeggen. Nou, dan zouden ze zeggen... Nou... Toch heel bijzonder... Als ze ook zo de Bijbel leest...
Ik heb je iets te zeggen. Er zou heel veel veranderd worden. We zouden wel lang niet zoveel afwijken van het woord. Van hetgeen wat de Heer Jezus gezegd heeft.
Dus... Ik heb je iets te zeggen. Hij zegt... Meester, zeg het. Dat is de huichelarij. Meester, hij... Had de Heer Jezus heel niet als meester aanvaard. Hij heeft net gedacht...
Hij is helemaal geen profeet. Maar hij zegt toch... Meester, zeg het. En dan vertelt de Heer Jezus... Dat van die twee mensen... Die allebei niets hebben om te betalen.
Ze zijn allebei gelijk. Ze hebben allebei schuld. Ze kunnen allebei niets betalen. Maar de ene is maar een heel klein bedrag schuldig... En de andere is heel veel schuldig. De ene weet van zich dat het een grote zonderes is...
En de ander denkt dat het maar een kleine zonderes is. Maar ze hebben allebei schuld. Ze hebben allebei vergeving nodig. En dan stelt de Heer Jezus de vraag... Wie van die twee zou het meest lief hebben?
En dat is de kern van dit stukje. Waardoor heb ik God lief? Waardoor jubelt mijn hart van blijdschap...
En heb ik God lief? En dank ik hem... En aanbid ik hem... En loof ik hem... Omdat hij iets gedaan heeft... Dat alle rijke en machtige van deze wereld niet konden doen.
Hij gaf zijn zoon... Voor mij. En die zoon die heeft mij lief gehad. En die heeft zichzelf voor mij gegeven...
Aan het kruis. Hij gaf zijn zoon... Paulus zegt de zoon van God die mij heeft lief gehad. Met andere woorden... God zag Paulus. God zag de haat in het hart van Paulus.
God zag zijn boosheid. God zag zijn vervolging. En toen zei God... Ik geef mijn zoon. God. Kan je dat voorstellen?
Dat is tot die vrouw doorgedrongen. Ze had veel lief. Nou gaat Jezus iets zeggen... Wat ook heel belangrijk voor ons is.
Want hij zegt... Kijk Simon... Hoe staat het hier? Hij keerde zich om naar de vrouw... En zei tegen Simon. Is dat zinnetje ook opgevallen?
Hij keerde zich om naar de vrouw... En hij had haar in beeld. En hij zei wat tegen Simon. Maar hij keek Simon niet aan. Hij zei... Simon zie je deze vrouw. En dan zegt hij...
Deze vrouw heeft iets aan mij gedaan... Wat mensen die niet vergeven zijn... Niet kunnen doen. Wat jij niet gedaan hebt. Ik ben zo blij met deze vrouw.
Want zij heeft... Mij gewassen. Zij heeft mij gezalfd. Zij heeft... Mijn voeten gewassen. Met haar tranen. Met haar haren. Afgedroogd. Allemaal door liefde.
Zij heeft iets aan mij gegeven. Iets uit haar leven. Haar dankbaarheid. Haar aanbidding voor mij. En ik denk dat het erg belangrijk is.
Als wij... Samenkomst hebben zoals deze. Dan gaat het er ook om... Wat hebben wij voor de Heer Jezus... Als we hier komen? Je kunt wel zeggen... Ja, ik kom hier om te luisteren...
Naar wat God... Tot mij zal zeggen. Maar straks gaan we bidden. En wat hebben wij voor de Heer Jezus... In ons hart? Zijn we blij met hem?
Zalven we hem? Willen we... Willen we in ons leven niet hebben? Kunnen we het niet hebben? Dat hij niet gewassen is? Dat... Dat hij gezien wordt als een gewoon mens?
Alsof hij ook gezondigd heeft? Alsof hij... Verkeerde dingen heeft gedaan? Willen we als er verkeerd over hem wordt gesproken?
Als zijn werk wordt gekleineerd? Als zijn kruis naar beneden wordt gehaald? Als zijn gerechtvaardigheid niet wordt gezien? Als het prachtige werk van de Heer Jezus...
Als een geweldige diamant... Wat ons binnengekomen is... Wat God aan ons stoot kijkt... Dit is mijn zoon. Wat zeggen we tegen anderen... Die de Heer Jezus naar beneden halen?
Kunnen we er tegen... Of gaan we hem in een reuk zetten? Gaan we hem zalven? Gaan we tegen anderen zeggen... Hij is de zoon van God? Hij is... Hij is degene die niet kon zondig.
Hij is... Hij is zo mooi. Hij is mijn liefste. Hij is zo geweldig. Ik hou van hem. Dat...
Hebben we iets voor hem? Iets in ons dagelijks leven. Iets dat we aan hem kunnen geven. Waardoor hij in een bepaalde reuk komt. Deze vrouw had het allemaal.
De Heer Jezus had als het ware tegen Simon. Simon, beste man. Jij hebt helemaal niks voor mij. Zie je het verschil? Je hebt helemaal niks voor mij. Je kunt hem niet eens bedanken.
Want je schuld is niet vergeven. Wat zou je iemand die... Die niet geen weet heeft van schuldvergeving... Van zijn eigen schuld... Waar zou je God voor moeten bedanken?
Want die vrouw heeft alles voor Jezus. En Jezus wordt erdoor verheerlijkd. En dan...
Dan zegt hij... U hebt mij vers 45. Hier moet je even goed voorstellen. Want het is ook een beetje een plaatje. Vers 44. En hij keerde zich om naar de vrouw...
En zei tegen Simon. Hij kijkt dus naar de vrouw. En dan zegt hij tegen Simon... U hebt mij geen kus gegeven. Water van mijn voeten hebt u niet gegeven.
Maar zij, maar zij, maar zij. Zie het verschil? Wat mooi is in je leven... Als je iets hebt voor de Heer Jezus. Als de dankbaarheid komt uit je hart.
Als je geloof geen vormendienst is. Maar is vanuit je hart... Omdat je met God aanwezig bent. Omdat je weet dat je schuld kwijt is.
Omdat hij vergeven is. Omdat hij het allemaal gedragen heeft. Daarom zeg ik u aan zonden die veel waren. De Heer Jezus bevestigt het. Maar de Heer Jezus heeft gemoeten met veelheid van zonden.
Hij is gestorven voor alle zonden van de hele wereld. Niet alleen voor de onzen, zegt Johannes. Maar ook voor die van de hele wereld. Ja, een beetje raar gezegd. Maar of die zonden nou groot of klein zijn.
Gods genade gaat over... Gaat voor de grootste van de zonden. Zegt Paulus. Dat was ik. En mij is genade bewezen. Lieve broeders en zusters.
Kennen we dat in ons leven? Die blijdschap. Die dankbaarheid. Voor datgene wat God voor ons gedaan heeft. In de Heer Jezus Christus. Zijn haar vergeven. Want ze heeft veel lief gehad.
Ze is niet vergeven omdat ze veel lief gehad had. Ze is vergeven door haar geloof. Uw geloof heeft u behouden. En door dat geloof in de vergeving van zonden.
Heeft ze Jezus lief gekregen. Want Jezus ging haar zonden overnemen van haar. En Jezus ging met haar zonden naar het kruis.
En Jezus ging de straf op de zonden. Over die zonden van deze vrouw ondergaan. Oh wat kun je de Heer Jezus daar in brief hebben. Wat weet je? Dan ben je vrij.
En dan kan God zegenen. Want het is als het ware. Alsof God dan deze vrouw brengt in de Heer Jezus. Het was ook zo. Haar schuld werd in de Heer Jezus gebracht.
Hij is met haar zonden naar het kruis gegaan. En zo gauw zij in de Heer Jezus was gebracht. Zag God haar zonden niet meer. Maar hij zag. Hij zag Christus.
Hij zag zijn eigen zoon. En is er dus geen veroordeling meer voor degene. Die in Christus Jezus zijn. En lieve mensen. Daar zit niets, niets, niets van onszelf bij.
Dat is allemaal zijn liefde. Het is allemaal zijn werk. Dat is het grote verschil tussen mensen die zeggen. Ja, ik wil wel geloven in een goede God.
Ik wil wel geloven in de God die me lief heeft. Maar ik wil, zoals deze fariseeën. Ik wil niet gedoopt werden met de doop van Johannes. Ik wil niet de Jordaan in.
Ik wil niet zeggen ik heb gezondigd. Ik wil niet zeggen ik heb bekering. Ik wil niet mijn zonden beleiden in de Jordaan. Ik wil niet naar God toegaan en zeggen.
Heer, weet u wel hoe slecht ik ben. En daarom ontvang je geen vergeving. Maar al te vaak, vandaag de dag.
Vind je een evangelie dat geen evangelie is. De evangelie dat Paulus bracht in 1 Korinther 15. Je moet maar eens nalezen. Paulus, dit is het evangelie dat ik jullie gebracht heb.
Waardoor jullie ook behouden worden. Als je ook vasthoudt. Als je ook in blijft staan. Zoals ik het aan jullie verteld heb. Wat heeft Paulus verteld? Christus is gestorven voor onze zonden.
Dat was het. Jezus, u zei alle eer. Het is uw werk. Amen. Zullen we samen nog danken?
Jezus, wat is het zo geweldig dat u uw werk aan onze ziel hebt gedaan. Dat u daarin aan ons hebt laten zien dat u alles vergeven hebt.
En dat we worden behouden door het geloof. Dat we eeuwig leven ontvangen door het geloof in u. Een leven dat niet meer verloren kan gaan omdat het eeuwig is.
Een leven dat bij God kan zijn. O Heer Jezus, we rusten zo in het geloof in uw werk. Wat geweldig Heer Jezus. U wist dat wij niets konden doen.
U wist dat we ook nog zouden falen als kinderen van u. En u heeft het zo mooi gemaakt. Dat we opnieuw geboren zijn.
En dat we bij u hoorden. Jezus, we willen u zo graag in een liefde reuk zetten. We willen u zo graag omarmen.
Zo graag onze liefde aan u tonen. Door de Heilige Geest. En u eer en u bedanken omdat u gedaan heeft wat niemand anders kon doen.
Omdat u daarvoor moest komen. Omdat wij het zelf niet konden. We prijzen u, Heer Jezus. En we verlangen ernaar om u te ontmoeten.
Om u te zien. Om voor u neer te vallen. Om u bij uw voeten vast te pakken. Om u in de ogen te kijken. En te verwonderen, Heer Jezus.
Over wie u bent. Amen. Hem meer�로 señor kh nem bij ons bede audience.
principals meer waarvoor waarvoor waarvoor waarvoor waarvoor waarvoor waarvoor waar jij eerde weer Diamond mee向 existe en burger Board voor mij europa意 Marketstone voor mij gaat om jouw joking.'