Als ik ALLES Begrijp

Spreker

R. Lammers

Date
June 4, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Fijn dat ik weer bij u mag zijn om een aantal dingen met u te delen. Een aantal woorden te spreken uit het woord. En u ziet wat het thema is van de prediking deze morgen.

Als ik alles begrijp. Dan. En dan gaan we over die antwoorden. Dan nadenken. Want laat ik gewoon even als eerste zeggen.

En misschien is dat een beetje een soort anticlimax op woorden over overwinning in geloofsvervolging. De vervolgde kerk en de prachtige getuigenissen die daar plaatsvinden.

Ik begrijp het soms gewoon niet. En ik vind het ook moeilijk. Als er wordt opgeroepen moet ik eerlijk zeggen om je te verplaatsen. Terecht opgeroepen.

Het staat in het woord van God om met de gevangenen mee te voelen. Om dat je zelf een lichaam hebt. Te bedenken dat je gematteld kan worden. Ik vind dat lastig.

Ik kan dat eigenlijk helemaal niet. Want ik heb een goed huis. Ik heb een goede plek. Ik ben onlangs 14 dagen op vakantie geweest in Italië. Ik heb een heerlijke baan.

Ik geniet van het leven zoals het eigenlijk nu is. Met alle vragen die er wel bij komen. Maar ik begrijp een heel aantal dingen niet. En ik ben een denker van natuur.

Ook een voeler. Dat betekent dat ik met mijn denken ook altijd in mijn emotie zit. Dat is wel eens lastig. En dan ga ik me dingen afvragen. En dat heb ik in de vakantie ook gedaan. In Italië ben ik gewoon even een dag of wat bezig geweest met het thema.

God begrijpen. Wat ik heb opgezocht in het woord van God is alle teksten die het woord begrijpen in zich hebben. Ook het woord doorgronden.

Wat eigenlijk nog een diepere vorm van begrijpen is. Ik heb dat voor mezelf op een rijtje gezet. Ik heb nagedacht over wat mensen over begrijpen van het leven hebben geschreven in het verleden.

Daar kun je een goed citaat er net bij vinden. En ja, ik wil jullie graag meenemen op het terrein van God begrijpen. Het leven begrijpen. En dan uiteindelijk ook tot het punt dat we het eigenlijk allemaal niet zo goed begrijpen.

Ja. Nou, dat was het dan vanmorgen. Nee hoor, ik ga verder. Als je nadenkt over geloofsvervolging kan ik wel begrijpen dat er botsing is van culturen.

In onze lessen over wereldsgospediensten hebben we het ook de laatste tijd veel gehad in klas 2 over hinduïsme. En dan zie je gewoon cultuurbotsing, hinduïs, moslims en nu ook christenen in India.

En ik hoor ook de woorden van de heer Jezus. Ze zullen u zonder reden haten. En ieder die in Christus werkelijk leeft, die kan vervolgd worden, die zal vervolgd worden.

De woorden van Paulus. Ik snap dat, dat er staat. Ik lees het ook en ik kan dat dus begrijpen. Maar dat dat dan ook in mijn gevoel een begrip oproept, dat is lastig.

En eerlijk gezegd vind ik het ook wel eens lastig om me erin te verdiepen. Want er zit ook wel een lichte angst achter. Stel je voor dat, want ik zag op die kaart, dat het bovenste deel van de wereld ook te maken krijgt met geloofsvervolging.

Ik vond heel opmerkt dat boven bijna alles grijs was en beneden alles rood. Recht alsof er zo'n scheidslijn tussen boven en beneden loopt in de wereldkaart. En wij zitten gelukkig dan boven.

Prijs de heer, we zijn boven. Maar goed, dat begrijp ik allemaal wel. En toch, als ik toch alles begrijpen kon. Zou mijn leven dan beter worden?

Zouden we dan de dingen beter verstaan? Zouden we dan beter kunnen meeleven als we alles begrijpen? Ik heb een paar citaten gevonden. Onder andere van deze schrijver.

Een Vlaamse schrijver. Van enkele romans. En die zegt, het leven, een leven is te kort om het leven te begrijpen. En dat voel ik wel altijd mee.

Ja, hoe ouder ik word, en hoe meer ik weet, hoe meer ik ook niet weet. Het is als het ware een cirkel die steeds groter wordt.

Naarmate de jaren zich vermeerderen. Ik ben bijna 60 jaar. En ik dacht toen ik 20, 25 jaar was, nou, ik weet het wel. Maar ik ben 35 jaar verder.

En ik dacht, moah, ik weet wel een aantal dingen. Maar een leven is te kort om het leven te begrijpen. En dit is ook waar. Niet helemaal, want ik kan niet helemaal met hem meegaan.

Maar een andere schrijver, een Engelse schrijver, Sebastian Volks, die heeft gezegd. Ik denk niet dat je ooit je eigen leven zult begrijpen. Snapt u uw eigen leven?

Kijk eens terug. Snap u hoe alle dingen hebben plaatsgevonden, hebben kunnen plaatsvinden? Snap u het lijden? Snap u de problemen in uw eigen leven? Ja, sommigen zijn te herleiden tot.

Maar niet alles is te begrijpen. Het leven is niet maakbaar. Nou, het leven, ik denk niet dat je ooit je eigen leven zult begrijpen. Heeft hij ooit geschreven? Niet voordat het voorbij is. En dan zegt hij, en waarschijnlijk ook dan niet.

Ik waag dat even te betwijfelen. Daarna denk ik wel dat het een en ander gezegd gaat worden. En we ook geen vragen meer hebben. Maar hoe meer ik leef, hoe minder ik schijn te begrijpen.

En weet u dan, zit deze schrijver, en die andere ook, heel dicht aan tegen Prediker. Want Prediker onderzocht het leven. Hij probeerde het bestaan te begrijpen met alle wijsheid die hem van God gegeven is.

Had erom gevraagd, kreeg een dubbele portie. Heel veel wijsheid. En toch, wat schrijft hij? Het hart van de wijze kent tijd en gelegenheid.

Oké, dat kunnen we dan onderscheiden. Voor alles is een tijd. Schrijft hij in Prediker 3. Maar hier in Prediker 8 zegt hij, voor elk voornemen is er een tijd en gelegenheid.

Ja, het kwaad van de mens is overvloedig over hem. Dat zullen onze broeders en zusters in de vervolgde kerk ook inderdaad wel kunnen beamen. Want hij weet niet, die hij moet een kleine letter zijn hoor, maar hij weet niet wat er gebeuren zal.

Wie zal hem eens bekendmaken wanneer het gebeuren zal? En dit alles, dit heb ik gezien toen ik mij er met heel mijn hart op toelegde al het werk te begrijpen dat er plaatsvindt onder de zon.

Met heel zijn hart, hè? Dacht hij na. Met alle wijsheid die hem gegeven was, probeerde hij de dingen van het leven te begrijpen.

Heel wat jaren van inspanning zat daarin. Wijze koning. Maar zijn conclusie is, alles is lucht en leegte.

Alles is ijdelheid. Nu denk ik dat ijdelheid, waaraan de schepping onderworpen is, zoals Paulus dat zo bijzonder beschrijft in Romeinen 8, alles is aan de ijdelheid onderworpen, met het oog op de toekomst.

Het is niet vrijwillig onderworpen, maar door hem die haar aan de ijdelheid heeft onderworpen. Doel, verlangen. Dat denk ik echt. Dat God alles aan lucht en leegte heeft onderworpen, met als doel dat wij gaan verlangen naar vervulling.

Daar ga ik een andere keer met u over spreken, maar dat schiet me nu even te binnen. Lucht en leegte is dat wat het refrein is in het boek Prediker. Ik heb me erop toegelegd alles te begrijpen wat er plaatsvindt onder de zon.

Nou, dat deed Prediker. Dat deden honderden mensen na hem. Dat doen zangers en zangeressen van vandaag ook. En ik kwam een liedje tegen van een zangeres, Irma Di.

Die best wel een heftige jeugd heeft gehad. En later ook over de Heer is gaan zingen. En een van haar lievelingslieden, ik laat het niet horen, want hij was al bevreesd dat ik weer een filmpje zou hebben. Tijdens de film.

Maar ik zal de tekst voorlezen. En het liedje heet Als ik val. En ze beschrijft daar haar leven. Op momenten dan.

Niet altijd. Ze schrijft, het leven gaat door als een trein die niet stopt, die maar raast met een vaat. En alles gaat voorbij. Het gaat voorbij.

Ik neem met me mee wat ik heb. Hou het vast. Laat niet los als een last. Bang dat het verdwijnt. Dat het verdwijnt. En als ik dan moe ben, dan kan ik niet slapen.

Ik wacht. Maar de zorgen voor later, voor morgen, ze blijven maar komen. Ze spoken door mijn hoofd. Is dit nu het leven? Ik mis de vrijheid.

Nee, ik mis de momenten van rust. De vrijheid, de ruimte, de kracht en de liefde van waar ik in geloof. Want als ik val, wil ik vertrouwen.

Dat ik zal landen. Want als ik val, wil ik vertrouwen op eeuwige handen. Als ik val. De wereld is groot en ik voel me te klein.

Dus ik vlieg en ik ren. Want ik moet iemand zijn. Moet iemand zijn. Bang voor de stilte, de druk van de dag. Voor alles en niets. Voor wat er wordt verwacht. Van mij verwacht.

De mensen. Ik voel dat ze denken. Ze kijken. Ze praten. Ik voel me verlaten. En al is er geen reden. Ze spoken door mijn hoofd. En is dit nu het leven?

Ik mis de momenten van rust. De vrijheid. De ruimte. De kracht en de liefde van waar ik in geloof. Want als ik val, wil ik vertrouwen.

Dat ik zal landen. Want als ik val, wil ik vertrouwen op eeuwige handen. Eeuwige handen. Als ik val, wil ik vertrouwen op eeuwige handen.

Ja, die eeuwige handen zijn dan de handen van God. Eeuwige handen. Dat is trouwens een deel van onze trouwtekst. Onder u zijn eeuwige armen.

Vallen in de handen van God. Moet je God wel een beetje kunnen begrijpen natuurlijk. Wie is hij dan? Hoe kunnen we hem leren kennen? Deze God. Want soms kan dit, precies dit gevoel van haar, zoals zij dat omschrijft in haar lied.

Van soms een beetje leegheid en zinloosheid. Is dit nu waar ik eigenlijk op geloof? Of op hoop? En dan is dit het resultaat. Ik dreig te vallen.

Maar als ik val, wil ik wel kunnen bouwen op handen die mij dragen. Wil ik vallen in eeuwige handen. Maar wie is God? Nou, een paar teksten uit de wijsheidsliteratuur.

Want we waren al in de wijsheidsliteratuur van Prediker. En tot die wijsheidsliteratuur hoort ook het boek Job. En daar staat in Job hoofdstuk 36 vers 26.

Als ik alles begrijp, dan begrijp ik God. Zie, God is groot. En wij begrijpen hem niet.

Oké, laten we dat maar eens even vaststellen. God is groot. En wij begrijpen hem niet. Het getal van zijn jaren is niet te doorgronden. Precies wat een leerling deze week tegen me zei.

Van wanneer als alles door God gemaakt is. Wie heeft God dan gemaakt? Dat is een vraag die leerlingen dikwijls kunnen stellen. Nou, dan zeg ik. Ik begrijp hem niet. Want zijn getal van de jaren is niet te doorgronden.

Ja, niet zo. Dan probeer ik wat eenvoudiger te vertellen. Maar daar komt het wel een beetje op neer. Hij doet grote dingen. En wij begrijpen ze niet.

Als je echt gaat nadenken over God. Dan komen wij tot de conclusie dat we hem heel vaak niet kunnen volgen. Niet kunnen begrijpen. Niet kunnen doorgronden.

De Almachtige zegt een tekst later. Wij kunnen hem niet vinden. Hij is groot van kracht en recht en hoogst rechtvaardig.

En dit schrijft Elihu. Dat is die vierde vriend van Job. Drie vrienden hebben niet goed van God gesproken. Zegt God later tegen Job. Maar die vierde vriend. Die Elihu.

Ja, dat is een bijzondere. Hij komt ineens tevoorschijn. Blijkt ook een stuk jonger te zijn. En deze vriend. Denk ik. Is een type van de heer Jezus Christus.

En als je die woorden van hem gaat lezen. Dan staat er inderdaad de Almachtige. Wij kunnen hem niet vinden. In de zin van. Wij kunnen hem nooit doorgronden. Hij is veel te groot voor ons.

God is groot, zegt hij. We begrijpen hem niet. En Job heeft dat ook moeten ontdekken. Hij krijgt geen antwoorden op de vragen van het lijden. Hij krijgt de grootheid van God te zien.

En dan komt hij diep onder de indruk van wie God is. Een leerling uit mijn klas vroeg wel eens van meneer.

Dat lijden, dat hele gebeuren in Turkije. Snap u dat nou? Is dat dan ook de wil van God? Of hoe zit dat? Als God dan liefde is, waarom laat hij dat soort dingen toe?

Ik heb hem recht in de ogen gekeken. Ik zeg, als ik het antwoord daarop zou weten, ben ik God. En dan moet jij mij aanbidden. Dat doe je niet graag, denk ik. Nee, zegt hij, dat doe ik niet. Want dat hebben wij dus niet.

Ons verstand is te beperkt. Om God te begrijpen, om God te doorgronden. Wij kunnen dat niet. Laten we dat gewoon eens vaststellen. Dat is gewoon een gegeven. Ja, kun je het daarmee doen.

Begrijpen we Gods hand in alles? Begrijpen we Gods hand in alles van ons leven? De dingen die we hebben meegemaakt. Wie is hij dan toch?

Nu, als er iemand in het Nieuwe Testament buiten de Heer Jezus om nadacht over God en het werk wat hij gedaan heeft, doet en zal doen, is het wel de apostel Paulus.

Hem zijn vele dingen verteld, geopenbaard. Hij kon de vragen als het ware aan God stellen. Hij is ooit opgetrokken geweest in de nabijheid van God. Want de mens bijna niet geoorloofd is het uit te spreken wat hij daar allemaal gezien had.

Dat vertelt hij later. Maar hij heeft al een aantal dingen geopenbaard gekregen. God heeft hem dingen laten zien. Hij schrijft fantastische hoofdstukken over de toekomst van Israël en het verleden en het heden.

Hoe we naar het volk moeten kijken, Romeinen 9 tot 11. Hij openbaart daar dingen. Hij openbaart daar dingen over het lijden van het volk. De verwerping van het volk.

Het aannemen van het volk. Maar, hij zegt daarbij, o diepte van rijkdom.

Daar eindigt hij dan mee. O diepte van rijkdom, zowel van kennis of van wijsheid als van kennis van God. Hoe ondoorgrondelijk zijn zijn oordelen.

En, ook hier weer hè. Onna speurlijk zijn wegen. Je kunt het onderzoeken. Maar het is ten diepste niet echt na te speuren. Zijn wegen.

Want wie heeft de gedachten van de Heer gekend? Of wie is zijn raadsman geweest? Ik heb me altijd heel erg verdiept en verbonden gevoeld met Paulus.

Het komt ook een beetje uit de kring waar ik in groot ben gebracht. Ik zeg altijd maar de morgenrood kring met ome Jacob Kleinhaarveld als mijn docent, zeg ik maar. Vanaf jongs af aan. En dan krijg je het mee hè.

De leer van de bedelingen. De leer van hoe je de schrift moet indelen in tijden en perioden. En hoe alles dan daarmee verklaard kan worden. En ik smulde daarvan als vijftienjarige jongen op de Bijbelstudie.

Onze jeugdavonden waren bijbelstudieavonden. Die gemiddeld een uur duurden wat betreft onderwijzing. En daarom mochten we leuke dingen doen. Maar het was wel mijn basis voor heel mijn leven om de schrift te onderzoeken al van jongs af aan.

En ik vond het heerlijk. Ik smulde ervan. Want ik kreeg naar mijn gevoel ook antwoorden. Op een hele hoop vragen die ik als jonge man had. En ik las dan ook dit van Paulus.

In Evese, hoofdstuk 3, vers 8 en 9. Waar hij zijn getuigenis geeft over dat hij als de allerminste van alle heiligen, omdat hij de gemeente gods vervolgd heeft, een openbaringen heeft gekregen over gods plan.

En dan zegt hij mij, de allerminste van alle heiligen is deze genade gegeven om onder de heidenen door het evangelie, hier komt het alweer, de onnaaspeurlijke rijkdom van Christus, te verkondigen en allen te verlichten.

Opdat zij mogen begrijpen, hier komt dan ineens wel het leren kunnen verstaan. Opdat zij mogen begrijpen, dan staat er letterlijk wat de bedeling, niet de gemeenschap, er staat feitelijk bedeling, van het geheim inhoud.

Het geheimenis inhoud. Daar spreek je over in de brief Evese. Geheimenis betreft het lichaam van Christus. De gelovigen die nu samen het lichaam van Christus kunnen vormen met hem als hoofd.

Dat was nog nooit gebeurd. Daar sprak hij over, daar schreef hij over. Dat wij dat mogen begrijpen wat dat inhoudt. En dat geheim was eeuwen verborgen in God.

Dat kon Salomo nog niet weten. Dan konden al die wijze mannen nog niet weten in de wijsheidsliteratuur. Van al die dingen die onder de zon gebeurden.

Zelfs Salomo met al zijn wijsheid wist niet wat Paulus later openbaarde. Kon het ook nog niet weten. Het is een gaandeweg, gaande openbaring.

En dan gaat het verder met... Op dat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemel. Letterlijk staat er in het hemelse. De hemelse gewesten.

De veelvuldige wijsheid van God bekend zou worden. Naar het eeuwige voornemen. Letterlijk staat er het plan van de eeuwen. Er zit een plan achter. En die behelst verschillende perioden.

Dat heet dan eeuwen in de Bijbel. Dat hij gemaakt heeft in Christus Jezus onze Heer. De heer Jezus houdt dat er ook al over. Hij sprak over de tegenwoordige eeuw. Waarin dingen gebeuren. En de toekomende eeuw.

Nou, dan heb je er al twee. Eeuwen. Er zit een plan achter. Ik ben heel erg onderwezen in dat plan. En ik weet dat toen ik pas voorganger was in Valkenburg.

Had ik een aantal jaren een gemeente geleid. Dat ik de groep mensen daar... in ongeveer veertig bijbelstudies van een uur uitgelegd heb. Hoe dat plan van God dan in elkaar zit.

En iemand had opgenomen met kassettenbankjes toen nog. En dat was zo'n boekenplank vol. Ik heb ze niet meer hoor eerlijk gezegd. Maar toen was ik 2, 23 jaar. Toen mocht ik dat doen. En het hielp mij hè.

Het hielp mij om iets van God te gaan verstaan. Het hielp mij om de dingen die gebeuren in de wereld. De dingen die gebeuren rondom Israël. De dingen die je in de toekomst mag verwachten.

Te verstaan. Een stukje te begrijpen. Dat hielp mij. Help het je nog? Ja, nog steeds. Zeker. Het onderzoek naar deze dingen is absoluut de moeite waard.

En ik zie steeds minder kennis wat betreft deze dingen. Onder de gelovigen. Maar... Ik dacht dat het daarmee voldoende was.

Heel lang. En ik ging in mijn eigen pastorale nood. Van dingen die ik in mijn jeugd heb meegemaakt. Ging ik feitelijk voorbij. Nu ik ouder geworden ben.

En ik zal er later nog iets meer over vertellen. Als een soort getuigenis. Merk ik dat het... A. Inderdaad goed is. Om je absoluut te verdiepen. In het woord van God.

En dat te onderzoeken. En te begrijpen. In die zin. Wat er allemaal nog gebeurd is. Gebeurt en gebeuren zal. Zeker. Het plan der eeuwen is de moeite waard om te onderzoeken.

Ik onderstreep het even ten volle. Mocht u denken dat ik niet meer een voorstander ben van Bijbelstudie. Zeker wel. Zeker. Maar hier kwam ik op een gegeven moment bij.

Als ik nu alles begrijp. Dan hoeven wij het leven niet meer te begrijpen. Dan hoeven wij God niet meer te begrijpen. Maar hoeven we slechts Gods plan te begrijpen.

Om zijn werk en wegen en hemzelf te begrijpen. Voldoende. Amen. Dit was de preek. Je voelt waar ik doorga. Dit is heel lang mijn diepste overtuiging geweest.

En een groot deel is nog steeds mijn overtuiging. Absoluut. Maar waar ik in mijn leven. En niet alleen in mijn leven. Waar ik vele broeders en zusters mee heb zien worstelen. Als ze eerlijk genoeg zijn in een relatie met God.

Is de vragen rondom het lijden. En dan komen we ook dicht bij het lijden van de vervolgde kerk. Hoe zit dat dan precies? Je hebt aan de ene kant. Heb je dan ook organisaties.

Zeg lijden. Dat kan nooit van God zijn. We moeten in de overwinning staan. Dan hebben we sowieso voorspoed en zegen. Dan heb je organisaties als de frontrunners. Nou. Heel erg populair.

Lees alle Bijbelstudies. En ga al de preken nog eens af. Die in overvoet te vinden zijn. En het is een en ander succes. Nou. Dat is gewoon haaks in tegenspraak met een vervolgde kerk.

En nog vele mensen die gewoon lijden in deze wereld. Ik noem het gewoon een keertje hardop. Mag ik misschien wel een keertje zeggen dan. Nee. Wat ik tegenkwam was.

Als ik alles begrijp. Begrijp ik dan ook het lijden? Mijn antwoord blijft. Nee. Want ga maar eens het boek Job onderzoeken.

Als een prachtig. Ja hoe zeg je dat. Getuigenis van. Welke rol lijden in het leven een gelovig mens kan spelen. Want lijden en geloven horen.

Hoe zeg je dat. Horen onverbrekelijk bij elkaar. Het is niet zo dat een gelovige. Als die mag geloven in de woorden van de heer Jezus.

Dat hij geeft leven en overvloed. Dat dat betekent aardse zegeningen. Die overvloed ligt op een ander dieper terrein. Kijk even naar wat Job zelf schreef.

Ik ga geen uitvoerige bijbelstudie houden over Job. Want dan heb je nog wel een paar preken nodig. Maar even gewoon om een paar dingen toe te lichten over. Begrijp je dan ook het lijden? Onderwijs mij.

Dan zal ik zwijgen. Doe mij begrijpen waarin ik gedwaald heb. Een van de antwoorden van de vrienden van Job was. Je zal wel iets gedaan hebben Job. Want A is dit. B is dat. Moet C dat zijn.

Dus als jij iets fout hebt gedaan Job. Dan moet daar het gevolg van zijn. Dat je nu leidt. Want ja God is natuurlijk niet zomaar dat hij zijn kinderen zomaar laat leiden. Kom op zeg. Ja nou zeg mij dan waarin ik gedwaald heb.

Doe mij begrijpen waarin ik gedwaald heb. Ik snap een werk er geen houd van. Dat is wat Job schrijft. Als antwoord aan een van zijn vrienden. Later zegt hij. Ik zou de woorden weten die hij mij zou antwoorden.

En ik zou begrijpen wat hij tegen mij zou zeggen. Dan heeft hij het over dat hij een rechtszaak tegen God wil beginnen. En dan al die dingen wil gaan voorleggen. En als God mij dan zijn antwoorden. Dan zou ik het allemaal weten.

Dan zou ik het allemaal begrijpen. Ik zou begrijpen wat hij tegen mij zou zeggen. En dan zou ik het ook wel aanvaren. Nou die weg gaat God niet met Job.

Want weet je. De voetstappen van een man. Ook van een vrouw denk ik hoor. Die zijn van de heren. Hoe zou dan een mens zijn weg kunnen begrijpen.

Ja dat is een tekst die ook heel erg zit in de voorzienigheid van God. Waar misschien gelovigen onder jullie ook echt wel mee grootgebracht zijn. De voorzienigheid des heren. Alles komt van God vandaan.

Maar het is wel een tekst waar je je diep over kan nadenken. Wij gaan onze levensbaan. Wij lopen onze weg. Maar.

Elke stap. Kent de heren. Maar kunnen we dat dan begrijpen? Nee. Dat kunnen we niet. We kunnen dat gewoon met Job en de spreukenschrijver nazeggen.

We begrijpen daarmee het lijden niet. Kijk lijden is ten diepste niet normaal. Kijk naar het Genesis verhaal. Wij voelen van nature aan dat wij geroepen zijn tot leven.

En het lijden. Alle mensen in de hele wereld zeggen het klopt niet. En daarom moet er ook een nieuwe wereld komen. Het klopt niet. Het is wel onlosmakelijk verbonden met geloven.

Maar geeft God ons dan niet een beetje licht? Jawel. Zeker. We hebben Gods woord. Waar we veel dingen in kunnen onderzoeken om te ontdekken.

Maar dat licht wat God geeft. Is voldoende om te vertrouwen. Niet om alles te zien. Het licht dat God geeft is voldoende om hem te kunnen vertrouwen.

Maar niet dat we alles zien. Wat komt nog. Daar mag je dan wel op vertrouwen. Men kan beter een beetje begrijpen dan heel ook niet begrijpen.

Heeft een schrijver er een keer gezegd. En kent u deze man? Nou niet misschien qua foto. Maar dit is meneer Esje. Maar misschien kent u wel zijn tekeningen.

Als je er even achter kijkt. Die tekeningen die van het een in het ander open gaan. De vissen aan beneden worden ganzen boven. En zo heeft hij heel wat merkwaardige tekeningen. Met trappenhuizen. Waarvan elke trap niet schijnt te kloppen en dergelijke.

Hij deed met zijn tekeningen wat zijn verstand hem ingaf. En heel vaak klopte dat dus niet. En wij maar kijken naar die tekeningen van iets klopte niet. En wat hij zegt om vrede te hebben met dit rare leven.

Om te aanvaden wat wij niet begrijpen. Om rustig af te wachten wat ons te wachten staat. Moet je wijzer zijn dan ik ben. Het was een wijze man. Een slimme man. Maar je moet wel een stuk wijzer zijn om het leven te begrijpen.

Zelfs wijzer dan Salomo. Wij krijgen het niet rond. Maar is dat nou zo? Erg. Je moet rustig wachten schrijft hij.

En dat is misschien het minst wat wij goed kunnen. Geduldig wachten. Tot de komst van de Heer. Geduldig wachten. Hoe ouder je wordt misschien wordt het dan iets makkelijker.

Omdat het leven dan al zoveel je hebt geleerd dat je wel kunt wachten. Ook kunt hopen. Kunt vasthouden. En ontdekken dat je vastgehouden wordt. En daar krijg je wijsheid voor.

Ik hoorde laatst een getuigenis van een dominee. Die zei. Op de vraag. Ik was ergens in een podcast dat ik aan het luisteren was.

Van heb jij dat wel eens meegemaakt. Dat net als Job. Het gevoel had dat alle vaste grond onder je voeten weg viel. Toen was het even stil. Zegt hij ja. Ik heb gerouwd om God.

Ik heb mijn rouwklacht aangeheven om God. Ik was hem volkomen kwijt. En ik dacht. Is alles wat ik nu geloof onzin? Is het niet waar?

Heb ik op verkeerde grond gegokt? Sta ik op foute grond? Vals grond? Is dit leven gewoon alles? En het werd volkomen duister. Zijn vader belde op in de dagen dat hij die enorme diepe geloofstrijd had.

En hij eigenlijk moest verklaren voor zichzelf. Voor mij is God dood. Ik rouw nu om hem. Zijn vader vroeg van. Mag ik even bij je langskomen? Nee pap. Als je nu langskomt ga ik vloeken.

En dat wil ik niet. De enige die mij antwoord moet geven. Nu. Nu ik alles kwijt ben. Is God zelf. Daar wacht ik dan op.

Die strijd duurde een aantal dagen. En op een gegeven moment was hij een trap aan het klimmen. Gewoon naar zijn kantoortje toe.

De eerste verdieping. Halverwege de trap hoorde hij in zijn hoofd de tekst. Deze. Ik werd heel erg aangesproken door de getuigenis namelijk.

Omdat het samenviel met deze preek. In de voorbereiding. Hebt u het niet gehoord? De eeuwige God de Heere. De schepper van de einde der aarde.

Wordt niet moe en afgemat. Er is geen doorgronding van zijn inzicht. Er is geen vol begrijpen doorzien van zijn wijsheid.

Geen doorgronding. Maar wat is er dan wel? Hij geeft de vermoeide kracht. Hij vermeerde de sterkte van wie geen krachten.

En bij hemzelf was het wie geen krachten meer heeft. Om te geloven. En dan vliegen zij op als arenden. Staat er in het vervolg van de vers.

Hij zei ik werd letterlijk op de trap naar boven. Kreeg ik het gevoel dat ik even werd gedragen op arendsvleugelen. En ik ontving nieuwe kracht.

Dat was het antwoord van God. Geen buitengewoon visioen. Maar een tekst die ik in mijn leven geleerd had te verstaan. Om in ieder geval toe te passen. En die kwam in mijn hoofd omdat God het gaf.

Hij geeft de vermoeide kracht. Geen doorgronding van zijn inzicht. Nee. Maar wel kracht. En dat is precies wat we nodig hebben. Om vol te houden. Kracht.

Om te geloven. Niet ons eigen schamele geloof. Maar om het geloof wat God in ons hart legt. Zijn geloof. Want. Als ik alles begrijp.

Dan hoef je niet meer te vertrouwen. Ons hart is te klein om God te kunnen begrijpen. Maar nooit te klein om hem te vertrouwen.

Daar gaat het om. Weet je. Het is niet de bedoeling. Denk ik. Hoewel we heel veel mogen weten. Heel veel mogen onderzoeken. En zeker bijbelstudie moeten doen. En dat blijf ik ook in mijn leven doen.

Ik vind het heerlijk. Zeker in een vakantietijd doe ik dat dan ook. Maar. Het is niet de bedoeling dat we alles gaan begrijpen. Dat kunnen we ook niet. We zijn veel te beperkt voor als mensen. We hoeven hem niet te doorgronden.

Hij doorgrondt ons. Dat moet voldoende zijn. Heer u doorgrondt. U begrijpt mij. En kent mij. Heer u doorgrondt.

En kent mij. Dus ben je veilig. God weet heel diep. Wat er in je omgaat. God weet heel jouw levensweg. Van begin tot het eind. Het is van de heren.

En iemand heeft wel eens gezegd. Laatst. Zei iemand een keer in een preek. Wij denken altijd. Dat er in Gods woord. Bijna op elke plaatsij geschreven staat. God heeft een plan met je leven.

Zeg maar. Ik ben de hele Bijbel doorgegaan. Ik heb het nergens tegengekomen. Dat dat er letterlijk zo staat. Het staat er ook niet. Nou toen dacht ik. Wat zegt hij nou. Dan als iemand zulke opvallende dingen zegt.

Ga ik met gespitste oren verder luisteren. Ik denk. Wat wil hij nou zeggen. Toen zei hij. Weet je. God heeft geen plan met ons leven. Wij zijn Gods plan. En dan tilt het er allemaal bovenuit.

Kijk als er een soort plannetje. Nou laat ik. Nee dat wil ik. Dat is maar niet. Nee als er een plan zou zijn. Heel persoonlijk voor ons leven. Alsof er een soort blauw druk in de hemel staat. Zo gaat alles precies gebeuren.

En ik laat gewoon. Het scenario in een werking treden. Dan kunnen we ook heel gauw buiten een plan staan. Het plan niet begrijpen. En de verkeerde wegen gaan. Enzovoort enzovoort.

Maar als je beseft. Dat jij met heel jouw bestaan. Al Gods plan bent. Dan word je opgetild. Want er is iets veel hogers. En veel meer. Dan dat wij kunnen begrijpen.

Maar je wordt wel opgetild. Als op aardensvleugelen. En je krijgt in je geloof nieuwe kracht. Ons hart is te klein om God te kunnen begrijpen.

Maar nooit te klein om hem te vertrouwen. Weet u. Dat kan ik gewoon getuigen met mijn eigen leven. Ik heb er even om geazeld. Zal ik het doorgeven.

Zal ik het niet doorgeven. Maar over een klein halfjaartje word ik zestig jaar. Ik ben terug gaan kijken. Van hoe is mijn leven tot nu toe geweest. En kan ik daar ook iets van getuigen.

Met betrekking tot de prediking over. Als ik alles begrijp. Dacht ik ja. En daarom ga ik het toch voorlezen. Het is de getuigenis van mijn eigen leven. En daarom niet normatief voor jullie leven.

Laat ik dat even voorop stellen. Zonnigen denken dat wel eens. Als wat hij heeft meegemaakt. Nou. Dan is die God echt bij hem. Of wat dan ook. Zo werkt het niet met getuigenissen. Het zijn illustraties. Van wat God in de mensleven kan doen.

En dat is voor elk mens. In het bijzonder. Persoonlijk. Maar ik wil het wel delen. Een getuigenis als slot van de prediking. In een gedichtvorm. Ik ben geboren in de jaren zestig.

In een dorp dat best wel christelijk mocht heten. In een flat. Eén hoog. Voor honderden scholieren. Stond voor een school. Wie namen door de meeste docenten zijn vergeten.

Maar mijn naam stond al ergens vermeld. Voordat ik vragen had gesteld. Ik ben geboren. En was later de middelste.

En mijn plek bleef altijd wel ergens tussenin. Ik vroeg niet veel. Zelfs niet om mijn dagelijks te eten. En was bijna gestorven in een arm en gebroken gezin.

Maar mijn naam stond al ergens vermeld. Voordat ik vragen had gesteld. Ik ben geboren uit gelovige ouders. Die hun hele leven worstelden met zichzelf en met God.

Ik heilde veel en lang in mijn eenzame kinderjaren. Totdat er liefde en genade in mij werd uitgestort. En mijn naam bleek altijd al in de hemel vermeld.

Voordat ik vragen had gesteld. Ik groeide op met een onbekend verlangen iemand te zijn die zou worden gezien en gehoord.

Ik ging gedichten schrijven over wat ik wist en wilde weten. Over nachten en de morgen die altijd gloort. Mijn naam stond echter in Gods hart vermeld.

Voordat ik vragen had gesteld. Ik trouwde met de liefde van mijn leven. Ik ontdekte zo kan liefde altijd aanwezig zijn.

Zij leerde mijn tranen het allerdiepste kennen. En doorbrak met haar echtheid mijn uiterlijke schijn. Mijn naam wordt door haar bij God vermeld. Voordat ik vragen heb gesteld.

Ik mocht gaan spreken over liefde en genade. Over waarheid en wat het is steeds geborgen te zijn. Maar mijn woorden waren dikwijls niet in harmonie met daden.

En ik wist niet waarom schuldgevoel samen ging met pijn. Maar mijn naam bleef altijd liefdevol vermeld.

Bij al de vragen die ik had gesteld. En als kind van de jaren zestig mag ik straks zestig jaar gaan worden. En weet ik nu waar ik mijn innerlijke kracht en rust mag vinden.

En de trouw die mij nog zal gaan om Godden. En dank ik voor mijn naam die wordt vermeld bij alle vragen die ik had gesteld.

Weet u, we begrijpen het allemaal niet. We kunnen een aantal dingen als inzicht verwerven door het bestuderen van het woord van God. En dat is goed. Blijf dat vooral doen.

Maar God is meer dan alle theologie en kennis bij elkaar. Hou je aan hem vast en weet dat je altijd wordt vastgehouden. Want je was al gezien, gehoord en gekend voordat je maar op de wereld kwam.

Amen. Laat we danken. Vader in de hemel, dank u wel dat u een God bent van nabij. Terwijl we u soms als veraf ervaren.

Een God bent van liefde, terwijl we uw liefde niet altijd voelen. Een God bent van kracht, terwijl we ons heel zwak kunnen voelen. Maar u bent wel zo'n God. En ik dank u wel dat u laat zien wie u bent.

Zonder dat we u echt helemaal door kunnen kennen. Kunnen doorgronden. Maar ik dank u wel dat u genoeg licht geeft om u te kunnen vertrouwen.

Geef dat het licht sterker mag worden, heer. Opdat we ook meer gaan vertrouwen. Vertrouwen dat ons leven in uw handen is. Wat er ook gebeuren zal.

En wat er ook gebeuren kan en mag bij alle broeders en zusters die om hun geloven in u vervolgd worden. U bent nooit verder weg dan hun eigen hart. Geef, heer, dat we zo dit stukje kunnen verstaan.

Dit beetje licht kunnen gebruiken. Om u altijd te kunnen vertrouwen. Om dat werk ons over te geven aan u.

Met de vragen. Amen. Dit Noiseienia