De Geest veheerlijkt Jezus

Spreker

Henk Geurts

Date
May 28, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, boeders en zusters. Fijn dat ik hier na zo lange tijd mag staan. Ik dacht even toen ik vanmorgen dat kindje hier op het podium zag lopen.

! Prachtige kindje jouw... Ja, ik ga naar de kerk.

Ja, dat zijn die lui die in de kerk zondags bedenken. Wat voor rottigheid ze door de week kunnen uitdrukken. Ja, die mensen komen daar. Joost, iedereen, ikzelf, we zijn allemaal zondaars.

Omdat we zondaars zijn, heeft de Heer ons gered en uitverkoren. En dat is zo heerlijk. Maar ik dacht aan nog iets anders toen ik dat kleine lieve wezendje zag.

U weet, als het s'morgen zit in de dienst, is het druk. Kinderen lopen langs. En er zijn dan mensen die gaan soms bewust helemaal achterin zitten. Want daar hebben ze daar geen last van. Het moet stil zijn. Ook wij hebben dat.

En toen herinner ik me een prachtige geschiedenis die een dominee ooit vertelde. Dat er ook wel eens in een kerk, er zal ook wel een vrije groep zijn geweest. Daar kwam wel eens een klein poesje binnen lopen.

Ik heb het verhaal wel eens meerdere keren verteld, volgens mij. En ja, dat kon natuurlijk niet. Een poesje in de kerk. Ruid dat beest. Nee, nee, nee. Maar het ging op een stoel zitten.

En het zat heel stil en rustig. En de dominee kon het verdragen uiteindelijk. Maar dat beestje, dat rukte steeds iets verderop. Dat begon ook, net zoals dat lieve derentje hier, ook op het podium te lopen.

En het werd zelfs zo erg, dat hij zo hier voor de volganger ging zitten. En weet u, dat ging zo langzaam, dat het zelfs geaccepteerd werd.

En het ging maar door. Elke zondag zat dat poesje, dat poesje liep door de gemeente heen. Dat hoorde er gewoon bij. Na jaren, het werd zelfs soms een beetje lastig dat het over de aantekeningen liep.

Maar het werd gewoon verdragen. Tot dat beestje stierf. Je zult u denken, nou gelukkig, dan zijn we daar vanaf. Nee, er moest een nieuw poesje komen.

Want intussen waren de gedachten en de meningen van de mensen zodanig geworden. Dat beestje hoorde erbij. En daar dacht ik ook bij aan, bij die doop.

Stel je voor dat we de eerstvolgende doopdienst op dezelfde wijze gaan doopen. Tjonge, dat, dat doen we toch zo niet. En dat heeft toch een speciale formule voor die we zeggen. We dopen in de naam van de vader en de zoon en de heilige geest.

In dat gelijk is wat is aan Christus opstanding. Terwijl zij misschien daar een andere formule voor gebruiken. En soms kun je dus van die dingen hebben en van die gedachten hebben.

Waar je je eigen standpunt op gevormd hebt. En dat is zomaar gevormd of zomaar gedacht. En dat vonden we eigenlijk allemaal. Maar misschien moet je daar eens over nadenken. En vanmorgen wil ik met u spreken over dat gedeelte wat heel bekend is.

Maar misschien een iets andere kijk daarop. En dat is weliswaar uit Handelingen 2. Ik lees niet alle versen. Het is een groot hoofdstuk. Maar wel een heel boeiend hoofdstuk.

En je zou bijna de draad missen. Of de essentie missen als je het eerste gedeelte leest. Want daar wordt vaak alleen maar over gesproken. Over het eerste gedeelte. Ik krijg er ook altijd vragen over rondom pinksteren.

Hoe zit het nou met de tongentaal? Hoe zit dat nu? Hoe zit dat nou? Waarom doen wij dat niet? Nou, misschien dat vanmorgen daar wat helderheid over gegeven kan worden. Vanuit het woord van God. De uitstorting van de heilige geest.

En toen de dag van het pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eens gezind bijeen. En plotseling kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag.

En dat vervulde heel het huis waar ze zaten. En aan hen werden tongen als van vuur gezien, die zich verdeelden. En er zat op ieder van hen.

En ze werden allen vervuld met de heilige geest en begonnen te spreken in andere talen, zoals de geest hen gaf uit te spreken. Nu woonden er joden in Jeruzalem, Godvrezende mannen uit alle volken die er onder de hemel zijn.

Toen dan dit geluid klonk, kwam de menigte samen en raakte in verwarring. Want ieder hoorde hen in zijn eigen taal spreken. En ze waren alle buiten zichzelf en verwonderden zich.

En ze zeiden tegen elkaar, zie. Zijn het niet alle Galileers die daar spreken? Hoe kunnen wij hen dan horen in ieder in onze eigen taal waarin wij geboren zijn?

En dan ga ik al die talen even niet noemen. En dan ga ik verder met vers 12. En ze waren allen buiten zichzelf en raakten in onzekerheid. En de een zei tegen de ander, wat wil dit toch zeggen?

Anderen zeiden spottend, ze zijn vol zoete wijn. En dan stopt meestal de lezing met pinksteren. Ik ga even iets verder. Maar Petrus die daar met de elf andere apostelen stond, verhief zijn stem en sprak tot hen.

Joodse mannen en u allen die in Jeruzalem woont. Dit moet u bekend zijn en laat mijn woorden tot uw oren doordringen. Deze mensen zijn namelijk niet dronken, zoals u vermoedt.

Want het is pas het derde uur van de dag. Maar dit is wat gesproken is door de profeet Joël. En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat ik zal uitstorten van mijn geest op alle vlees.

En uw zonen en uw dochters zullen profiteren. Uw jonge mannen zullen visionen zien. En uw ouderen zullen dromen dromen. Vers 22. Israël. Israël. Israël. Israël. Israël. Israël. Luister naar deze woorden.

Jezus de Nazarener. Een man die u van Gods wegen aangewezen is. Door krachten, wonderen en teken. Die God in uw midden door hem gedaan heeft. Zoals u zelf ook weet.

Deze Jezus. Die overeenkomstig het vastgestelde raadsbesluit. En de voorkennis van God overgegeven is. Hebt u gevangen genomen en door de handen van onrechtvaardig aan het kruis gespijkerd en gedood.

God heeft hem echterdoen. Opstaan door de ween van de dood te ontbinden. Omdat het niet mogelijk was dat hij daardoor vastgehouden zou worden. Vers 29.

Mannen broeders. Het is mij toegestaan over de aardsvader David. Vrij uit tegen u te zeggen dat hij en gestorven en begraven is. En dat zijn graf tot op deze dag bij ons is.

Aangezien hij een profeet was. En wist dat God met hem een eed gezworen had. Dat hij uit de vrucht van zijn lichaam. Voor zover het zijn vlees betrof.

De Christus zou doen opstaan. Om hem op zijn troon te zetten. Daarom voorzag hij dit. En zei hij over de opstanding van Christus. Dat zijn ziel niet is verlaten in het graf.

En dat zijn vlees geen ontbinding heeft gezien. Deze Jezus heeft God doen opstaan. Waarvan wij alle getuigen zijn. Hij dan. Die door de rechterhand van God verhoogd is.

En de belofte van de heilige geest ontvangen heeft van de vader. Heeft dit uitgestort. Wat u nu ziet en hoort. En nou komt het waarop het aankomt. Vers 36.

Laat dan heel het huis van Israël weten. Dat God hem tot een Heer. Tot Heer en Heer en Christus gemaakt heeft. Namelijk deze Jezus. Die u gekruisigd hebt.

En toen zij dit hoorden. Werden zij diep in het hart geraakt. En zeiden tegen Peters en de andere discipelen. Wat moeten wij doen mannen broeders.

Wat moeten wij doen mannen broeders. En Peter zei tegen hen. Bekeer u. En laat ieder van u gedoopt worden. In de naam van Jezus Christus.

Tot vergeving van de zonde. En u zult de gave. Van de heilige geest. Ontvangen. Tot zover. Lieve broeders en zusters.

Hoe weten we nu. Dat de heilige geest. In ons midden is. Hoe weten we nu. Dat de heilige geest. In ons leven woont.

En werkt. We denken vaak. Dat dat zo is. Dat moet je toch merken. Aan iets. Heel buitengewoons.

We lazen dat toch in handelingen. Als die geest. Dan is. Nou ja. Dan vertoont zich dat. Als tongen. Als van vuur. Dat is al spectaculair.

En die windvlaag. Die het huis vervult. Dat maakt. Zoveel lawaai. Dat ze allemaal naar buiten lopen. En in dat deel van Jeruzalem.

Komen kijken. Wat is er gaande. Een storm. Wat gebeurt daar. En dan gaan ze ook nog allemaal spreken. In vreemde talen.

Die ze er nooit hebben geleerd. Een storm. Wat is er aan de hand. Dat kun je ook niet voorstellen.

Dat je een taal gaat spreken. Die je nog nooit. Heb geleerd. Stel je voor. Dat iemand die nooit. Dat Chinees heeft geleerd. Ook dat zo gaat spreken. Dan zou je toch denken.

Dan woont de Heilige Geest. Toch wel in je midden. In de inderdaad. Nu. Maar waar merk je dat. In de praktijk aan. Ik kan hier niet zomaar. Arabisch gaan spreken.

Ik denk. Dat niemand het zelf verstaat. En zomaar die tongen als van vuur. Die zien we hier toch ook niet. Nu. En waar is die windvlaag.

Vanmorgen. Er is een neiging. Om in veel kerken te zeggen. In veel gemeentes te zeggen. Er is meer. Er is meer.

Dan u hier elke zondag. Meemaakt. Er is meer dan dat ik in mijn dagelijks leven ervaar. Met Christus. Je moet dat spektakel toch ook meemaken.

Er moeten toch. Genezingen zijn. En handopleggingen. En gaven aan elkaar doorgeven. Die Heilige Geest. Die wil dat toch allemaal. Er is meer.

En predikanten. En ik zelf ook. Krijgen weleens uitnodigingen. Om dat allemaal te komen leren. Er zijn cursussen. Hoe je meer van de Heilige Geest.

Los kunt laten in je gemeente. Zodat ook die talen. En ook andere dingen. Doorgegeven kunnen worden. Nou dan komt alles goed. De Heilige Geest wil wel.

Maar wij zijn te nuchter. En we luisteren. Er niet na. En we staan er niet voor open. Eigenlijk onze schuld. Dat het niet meer zo werkt. Zoals toen. Maar goed. Ik kan een cursus volgen.

En dan komt het allemaal goed. Dan kunnen we wel van elkaar leren. En dan gaan we eindelijk. De Heilige Geest. Ook hier in de gemeente. En in Bunschoot.

Een plekje geven. En het werk van de Heilige Geest. Wordt dan voorgesteld als. Spectaculaire tekenen. En wonderen. Machten. En krachten.

En zoals dat toen was. Nog steeds. Het zou toch heerlijk zijn. Geen ziektes meer. Ik denk dat wat de Heilige Geest in uw hart en leven doet.

En wat hij in mijn hart en leven doet. Daardoor veel te veel wordt neergezet als onbelangrijk. Als niet het ware werk van de Geest.

Als iets dat hoort bij onze luiheid en traagheid. En ons gebrek aan enthousiasme. En dat moet allemaal op de schop. Dat moet anders. En als je leest over de Pinksterdag.

Dan zou je. En dat dreigt elke keer weer. Dan lees je eigenlijk die dertien versen. Die tong als. Dat moet je eigenlijk wel gelezen hebben die zondag. Hebben we het ook gedaan. Zeker. En dan lees je hoe de Heilige Geest werkt.

En dan zou je toch zeggen. Er is meer. Er is meer. Dat voortgaande werk moet doorgaan van die Heilige Geest. Maar weten broeders en zusters.

Laat ik helder zijn. Dat zit hem niet in die tongen als van vuur. Jazeker het was een teken. Maar het zit niet in die talen.

Paulus zegt dit was een teken voor ongelovigen. Dat zit niet in dat Pinksterwonder. Weet u. Ik ga een stapje verder. Dat zit in de Pinksterprediking.

Dat zit niet in de eerste keer dat de Heilige Geest op Pinksteren op de gemeente komt rusten. Dat zit hem in het lef wat Peter is die dag heeft. Om de Heer Jezus vrijmoedig te verkondigen.

En ze het horen dat ze die alles beslissende vraag stellen. Wat moeten we doen mannen en broeders? Wat moet ik dan doen nu ik dit hoor? Zeg me Peter is. U staat daar.

Wat moet ik doen als u Gods boodschap zo brengt? Dat is geen spektakel. Het is Peter is die daar staat en het toespraak houdt.

Het zijn woorden. Het zijn citaten uit de Bijbel. Het is een voorstelling van zaken over Jezus die gekomen is. Die geleden heeft.

Die zich vernederd heeft. Tot het kruis. En daarmee de zonde van de mensheid gedragen heeft. Ook van ons. Opgewekt uit de doden.

En dat kun je op die manier vertellen zoals Peter is dat doet. In een geweldige, spectaculaire preek. Laat ik het zo maar eens zeggen. Maar het grote spektakel is juist.

Hij staat daar in volle vrijmoedigheid. Weet u het nog? Peter is. Die de heer verlogende. Die er helemaal depressief van was.

Hij dacht dat hij niks meer kon. Maar toch maar weer aan het werk ging met vissen en zo. Want het verhaal was voorbij. Hoe zou de heer hem nog kunnen vertrouwen?

En hoe staat hij daar plotseling? Een paar duizend man toe te spreken. Met een luide stem de waarheid te verkondigen. Die hij gekend heeft.

Weet u? Dat is een wonder van de Heilige Geest. Dan lopen mensen rond. Die de Joodse wet en het Oude Testament op een duimpje kennen. En wie deze boodschap zo vreemd moet zijn geweest.

Zo'n vreemde Messias. En de Romeinen waren er toch? Hoe kan dat nou? En Petrus weet door de Heilige Geest deze mensen te raken met het woord.

Het is het Gods Geest die de harten van de mensen daar geopend heeft om de waarheid te ontvaar. En het evangelie werkelijk te horen. En erop te antwoorden.

Dit is het wonder. Het grootste wonder dat er van die harde, onvermurwbare, onbeweegbare, onveranderlijke harten zijn.

Koppig die één kant uit willen. Zoals wij er vaak zijn. Koppig. En het liefste van God weg willen lopen. En het liefst niet naar de hemel kijkt, maar naar beneden kijken.

En het hart dat omgedraaid en omhoog gaat kijken en de Heer gaat zien. Dat is spektakel van de Heilige Geest. En er zitten geen vonkjes bij.

Er gebeuren geen bijzondere tekenen. Maar dit vind ik het groot denkbare wonder. Ja natuurlijk die talen. Geweldig. Daar zou ik nog veel over kunnen zeggen.

Doe ik nu niet. Maar dat die grote daden van de Heere God nu gehoord mogen worden. Op zo'n manier dat je het in je eigen taal hoort. En zelfs de taal van je hart.

Dat het zomaar binnenkomt. Dat je er diep, diep door geraakt wordt. En diep enthousiast van wordt. Laat u zich alsjeblieft niet misleiden.

Als mensen je maar niet enthousiast vinden. Jullie komen te kort zeggen ze dan. Jullie komen te kort. Jullie hebben dat spektakel niet.

Jullie zijn er ingeslapen, ingedutte gemeenten. Waar de Heilige Geest niks te doen heeft. Nee want wij hebben die cursus niet gevolgd. Wij laten die vertoning niet toe.

Die opvoering van het schouwspel. Wij laten ons niet opzwepen door muziek. Terwijl we toch genieten van de muziek. En er soms ook in opgaan. Maar we raken niet buiten onszelf. Om dan te zwaaien.

En dat is de Heilige Geest die tot ons spreekt. Nee we zitten hier keurig te luisteren. Het woord in ons op te nemen. En ons voor te nemen om dat woord te doen.

Morgen. Overmorgen. En we hoeven ons ervoor niet te schamen. Lieve broeders en zusters. Want dat is echt het werk van de Heilige Geest. Als er een woord van de Heer tot het haard doordringt.

Mensen die heel veel evangeliseren die weten dat. Hoe moeilijk het is om door mensen heen te dringen. Dat kunnen ze niet. Dat kan alleen door de Heilige Geest. We hebben de wet van Jezus Christus.

Het woord van Christus. Het is één en al geest gelaten. Vijf vers veertien. De hele wet wordt in één woord vervuld. Je naaste liefhebben. De dingen die je nalaat.

De dingen die je goed doet. In Gods naam. Is het werk van de Geest. Dingen die u hoort vanuit de schrift. Die we met elkaar delen. Die we in gebed brengen.

Wat Joost vanmorgen vertelde. Is het werk van de Heilige Geest. Als u zich bekeerd of bekeerd hebt. En u hebt de Heer Jezus als Heer en Heiland aangenomen.

U hebt gezegd. Ik wil mijn vertrouwen volkomen op hem stellen. Werk van Gods Geest. Van iemand anders.

Niet van uzelf. Die u daartoe heeft aangemoedigd. Komt van boven. Komt van hem. Dat is geweldig. Prediking van het woord. Dat het hart van mensen raakt.

Verandert. Zich bekeren. Ze veranderen van levensweg. Ze krijgen een andere manier om naar de wereld te kijken. Het is plotseling Gods schepping in hun hart.

Niet van onszelf. Het is niet meer een schuldgevoel dat drijft. Want de Heer heeft een schuld weggenomen en gedragen. En ze hebben toekomst. Want hij komt terug.

Het duizendjarige Rijk. De nieuwe hemel en aarde. Jezus koning van deze hemel en aarde. Nu nog in het verborgene. U koninkrijk komen. Verandering.

Bekering. Omkeer. Opnieuw geboren worden. Gedoopt worden. Alle het werk van Gods heilige geest. Niet dat spektakel.

Dat iedereen de taal in zijn eigen. Dat iedereen hoort in zijn eigen taal. Terwijl een ander het niet spreekt. Over de grote daden van God. Maar laten we nou eens over de taal van het hart spreken.

Petrus noemt ze allemaal. Het optreden van de Heer Jezus met krachten, wonderen en tekenen. Zijn kruising. Zijn opstanding. De hemelvaart. Het complete evangelie. In het kort verteld.

Hoe kan Petrus daartoe komen? En als consequentie ervan. Hij geeft zijn geest. Hij geeft zijn geest. Aan zijn gemeente geeft hij zijn geest.

Niet aan alle mensen zomaar. Niet aan heel de wereld. Ja, het evangelie is in die zin. Laat ik het maar even politiek zeggen. Niet inclusief. Is exclusief.

Het is een modelpreek. Die Petrus hier houdt. Het is een modelpreek. Uitelijk van de schrift. Profetie van Joël. Van de psalmen. En dan komt de praktische toepassing aan het eind. Als die vraag is opgeroepen door de prediking.

Dat mensen zelf vragen. Wat moeten we doen? Wat is er mooier om te horen? Wat moeten we doen? We hebben het gehoord? Dit evangelie. En dan klopt hier Jezus aan het hart van deze mensen.

En dan geeft Petrus maar één antwoord. Bekeert u. Neem dit. Alles wat je gehoord hebt. En maak daar je leven van. Laat het een plaats krijgen in je leven.

Verander je leven. Alsof dit past bij wat je had gehoord. Dat is het einde van elke preek eigenlijk. Eigenlijk wel.

Vroeger in de kerk zeiden ze. Ze hebben altijd niet bekeringspreken. Maar als een preek niks meer met u doet. Waardoor je kan veranderen. Dan denk ik toch dat elke preek een bekeringsprek is.

Draai om. Leef in overeenstemming met wat je gehoord hebt. Gods woord. Alleen Gods woord. Echt waar. Broeders en zusters. Als gemeente zijn we hier ooit in het verre verleden begonnen met Gods woord.

En natuurlijk. Er zijn inzichten soms iets aangepast. Altijd aan de hand van Gods woord. Niet Gods woord zelf. Bekeert u. Het was voor deze mensen in ieder geval voor het eerst dat ze het hoorden.

En ieder van u laat zich dopen. Dat is ook inclusief. Ook exclusief in feite. Op de naam van Jezus Christus. En deze mensen werden toegevoegd binnen het machtsbereik.

Binnen het domein van de Heer Jezus Christus. Ziet u hoe uitzonderlijk mooi dat is. Daar gingen ze dus bij horen. Of je een nieuw paspoort aanvraagt.

Of een nieuwe nationaliteit krijgt. Plosseling hoor je bij een ander volk. Bij een ander land. En Peter zegt erbij. Och wat moet dat beveilend zijn geweest.

Tot vergeving van je zonde. Tot vergeving van je zonde. Heel je verleden uitgewist. Ook al mag je nog een tijdje zitten.

Maar je verleden is uitgewist. Er is geen ketting meer om je nek. Die je naar beneden trekt. Ja die is er misschien wel. Maar die ketting is gebroken. Dat is een herinnering.

Die je achter je rug kunt gooien. En die je weg kunt smijten. Er is een nieuwe toekomst. Er is een nieuw leven. Dat is pinksteren. Dat is Gods geest. Of je alles verkoopt wat je in Nederland hebt.

Je stapt op de boot. Naar Canada begint daar een nieuw leven. Een nieuwe baan. Een nieuwe taal. Voor velen. Voor velen niet. Er wacht je een nieuw huis.

Een nieuwe omgeving. Ik weet nog waar mijn schoonmoeder. Die daar ooit heen trok. En als meisje. Naar Canada. Want daar verwacht.

Ze zat in de verpleging. Daar kreeg ze een baan. Een totaal. Ieder eentje ging ze er heen. Totaal. Alles voor nieuw. Weliswaar geen nieuwe woning. Die moest je nog vinden. Maar hier is het nog duizendvoudig meer.

Gij zult de gave van de Heilige Geest ontvangen. Waartoe? Om vreemde talen te spreken? Om genezing te verrichten?

Of laat het nou eens puur schriftuurlijk houden? Of om gewoon te doen wat staat in het woord zoals in gelaten staat. Heel eenvoudig.

Door je over te geven aan hem. Die zijn leven voor je gaf. En hem te volgen. Door te doen wat hij zegt. Laat niemand u wijs maken.

Ook al zijn ze nog zo overtuigd. Dat de Heilige Geest niet woont hier in de gemeente. Laat niemand u zeggen dat de Heilige Geest niet woont in jouw leven. Als je het woord hoort en hem wil eren zolang je hier bent om het woord te horen.

Is de Heilige Geest krachtig in je leven. O ja. Het kan er wel wat meer. Maar dat is niet omdat we het spektakel missen. Want we vaak twijfelen en aarzelen of het wel zo is.

Is het wel echt zo? Kijk je naar jezelf. Is de Heilige Geest in mijn leven zo werkzaam? En je gaat zoeken naar aanwijzingen of dat zo is.

Bijzondere momenten van geloof. Hebben die vandaag al gehad vanmorgen? Hebben die nu? Gisteren? Vorige week? Ja.

Als je gaat zoeken naar bijzondere ervaringen van ontroering. Dat zullen we misschien niet missen. Maar dat je het evangelie hoorde of las in je stille tijd.

Dat je er even vol van raakte. Of dat je er eens op een manier van gaat kijken. Die wel eens teleurstellend voor je eigen ik kan zijn. Dat is ook het werk van de Heilige Geest.

Dat hij duistere plekken in je openbaart. Nee. We zitten niet altijd op het hoge geloof niveau. Waarop de Heer ons graag ziet. Ik herken dat.

We zitten er vaak ver onder. Praktische zorgen van alle dag. Verhaal wat we hier vanmorgen horen. Dingen die geregeld moeten worden. Nare ontmoetingen.

Dingen die ze tegen je zeggen. Dingen die gewoon tegen zitten. Twijfel in je hart. Of iemand valt weg in je naast de omgeving.

Ziekte. Noem maar op. Die kun je toch neerdrukken. Het ouder worden. Met alle gebreken die erbij horen. Het is zo makkelijk.

Om op te houden. Met omhoog te kijken. Alles wat je hoort. Vandaag de dag. Vooral naar het mainstream nieuws. Het is zo makkelijk.

Om naar beneden te kijken. Dus ik loop ook. Zeg mevrouw. Recht op Henk. Bij het ouder worden. Gaan mensen vaak naar voren lopen. Dan zie je dat ze ouder worden. Recht op lopen. Denk erom.

Omhoog kijken. En dan kun je wel zeggen. Kijk. Wat gebeurt er allemaal met mij. Ik voel me zo zwak. Maar juist op dat moment.

Juist op dat moment. Is Gods geest het sterkst bij u bezig. Om u tegen te houden. Dat u niet over een afgrond heen valt. Om u tegen te houden.

Dat u niet de verkeerde kant oploopt. Dat u zich laat meedrijven. Door de narigheid. Als u verdrietig bent. Om u een haal toe te roepen. En u te zeggen. Tot hiertoe en niet verder.

Nu de berg opwaarts. Nu omhoog. Na dit verdriet. Na wat er gebeurd is. Dat is wat Gods geest doet. Voortdurend met u.

Met jou. Jong en oud bezig. Voortdurend. Om je geloof te behouden. Om je herinnering op te frissen. Wat God ook alweer gezegd had. Waardoor u zelfs een complete tekst kan onthouden koen.

Te laten groeien. Intens te laten zijn. En als je daar voor open staat. Dan gaat u het opmerken. Geen mirakelen.

Geen tumult. Het is geen taak van de Heilige Geest. Om u voortdurend maar ervaringen te geven. Hij heeft eigenlijk maar één enkele taak. Eén enkele taak. En dat zien we in de toespraak van Peters.

U het evangelie voorleggen. U uitleggen wie. Jezus is. U allemaal laten ontdekken. Wat er met deze heren allemaal aan de hand is.

En om dan u op te roepen. Je leven af te stemmen. De richting van je leven naar hem te brengen. En om in overeenstemming te doen zijn met zijn leven. Dat is het werk van Gods Geest.

Christus groot maken. De Heer Jezus groot maken. In alles. En de eerste die dat zo goed gemerkt heeft. Is Peter dezelfde. Dit is werkelijk wonderlijk.

Ziet u het nog voor u? Die verlogening. Wat moet die man pijn gehad hebben. Vol schaamte. Ziet u die man voor zich met dat schuldgevoel?

Die drie jaar lang met Jezus opgetrokken was. En men doet of hij hem niet kent. Wat een lafwezen ben je dan. Ik ken hem niet tot drie maal toe. En die man die droomde dat hij in het koninkrijk zou komen op de voorste linie.

Liefst rechts van de Heer Jezus. Nou ze hadden wat gekonkeld. Zelfs bij het laatste avondmaal. Wie is de meeste? Over dat koninkrijk wat komen. Daar droomden ze van. En die zaten maar bezig te zijn daarmee.

En die man zat nu bedrukt te wezen. Want het is niet gekomen. De Heer is gestorven. Ziet u die man die daar maar besluit. Omdat er nog wat kracht in zijn lijf zit.

Om er te gaan vissen. Je moet nog wat. De man die zo moedeloos als die is. Zo neergekomen door eigen schaamte en schuldgevoelens. Die van zichzelf zou zeggen.

Ik kan niks. Ik kan me beter overal van afblijven. Want zodra ik mij mee bemoei. Zodra ik iets aanraak. Gaat het fout. Die man. Die staat hier rechtop.

Hij breidt zijn handen uit en zegt. Mannen en broeders. Ik heb jullie een verhaal te vertellen. Jezus. Christus is gekomen. Vol van kracht en vrijmoedigheid.

En broeders en zusters. Dat is wat Gods geest in jouw leven wil doen. Man en vrouw. Jonge en meisje. Kind of volwassenen. En je komt zo ineens iemand tegen. Die je een getuigenis kunt geven.

Een gesprek hebt over de kerk. En niet de kerk. Het is gezellig alleen. Tuurlijk. Fijne koffie en zo. En allemaal leuke mensen. Maar. Die er een ontmoeting hebben met de Heer Jezus.

En dan mag je zeggen. En dat is een getuigenis. Ik kom daar om mijn Heer te ontmoeten. Ik kom daar in de gemeente. Omdat ik de Heer Jezus lief heb. En ik heb hem lief.

Omdat hij mij heeft lief gehad. Dan krijgt Gods geest de kans. Om te doen. Waarvoor hij gekomen is. Jezus verheerlijken.

Hem zij de eer. De heerlijkheid. En de kracht. Tot in eeuwigheid. Amen.