Israel nu en in de toekomst

Spreker

Aart Haverkamp

Date
May 7, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters en niet te vergeten jonge mensen.! Heerlijk dat ik u vanmorgen met het woord van God mag dienen.

! Ik wil graag als onderwerp met u doornemen Israël nu en in de toekomst. En als we nu bij wijze van spreken hier 150 jaar geleden zouden hebben gezeten en u zou dan mijn boodschap horen die ik uit het woord van God heb opgetekend, dan zou u zeggen waar heeft die man het in hemelsnaam over?

Maar wij leven nu in zo'n actuele tijd waarin komende week Israël mag gedenken dat het weer 75 jaar een gezicht in deze wereld heeft gekregen.

Dat het woord van God ook met betrekking tot zijn oogappel Israël buitengewoon actueel is. En daarom wil ik graag een indringend gedeelte met u lezen naar de Romeinenbrief.

Om te beginnen bij Romeinen 9, de eerste vijf versen. Romeinen 9 U weet allemaal dat die eerste acht hoofdstukken, hoop ik, gaan over de rechtvaardiging door het geloof in de Heer Jezus Christus.

En dan komen er drie hoofdstukken over Israël en dan werkt Paulus heel praktisch uit wat de hoofdstukken 1 tot en met 8 voor ons geestelijk leven betekenen.

En dan zegt hij in Romeinen 9 vers 1 Zij zijn weg van Christus ten gunste van mijn broeders, mijn familieleden wat het vlees betreft.

Zij zijn immers Israëlieten. Voor hen geldt de aanneming tot kinderen en de heerlijkheid en de verbonden en de wetgeving en de eredienst en de beloften tot hen behorende vaderen en uit hen is, wat het vlees betreft, de Christus voortgekomen.

Die God is boven alles te prijzen tot in eeuwigheid. Amen. En dan gaan we ook nog even naar Romeinen 11.

Romeinen 11. En daarvan deze bijzondere woorden in vers 25 en 26. Romeinen 11 vers 25.

Dan komt er een heel belangrijk stukje zin.

Totdat de volheid van de heidenen is binnengegaan. En zo zal heel Israël zalig worden.

Zoals geschreven staat. De verlossen zal uit Sion komen en zal de goddeloosheden afwenden van Jacob.

Tot zover de lezing uit het woord van God. Israël nu en in de toekomst. Ik denk dat u het vast wel eens hebt meegemaakt, broeders en zusters, jonge mensen.

Dat Israël, Gods oogappel, zoals een van de broeders in de bid stond bad, is vaak het onderwerp van verhitte discussies.

En jammer genoeg niet alleen onder ongelovigen, maar zelfs onder gelovigen. En daar waar de een Gods oogappel Israël van harte lief heeft, laat een ander ons zelfs met de hand op de Bijbel weten, dat het huidige Israël totaal, maar dan ook totaal, heeft afgedaan in Gods plannen met deze wereld.

Want sterker nog, er zijn tot op de dag van vandaag ook in ons land nog steeds kerkelijke gemeenschappen die zeggen, wij zijn nu het geestelijk Israël.

Maar ik denk als we over dit onderwerp spreken, dat één ding heel belangrijk is. En dat is dat we ons in alles laten leiden door het woord van God zelf.

Nou had Paulus wel een probleem. Want Paulus, die we zojuist aan het woord hebben gelaten, die werd door de ongelovige Joden beschouwd als de grootste verrader van het Joodse volk zelf.

Hij was eerst een trouwe voorvechter geweest. Hij had de vuur en de zwaard, Gods oogappel Israël, de christenen bestreden. En nu heeft hij onderweg naar Damaskus, waar hij zijn verstorende, vernietigende werk verder wilde voortzetten, ook over de grenzen van Israël heen, een ontmoeting gehad met de levende Heer Jezus Christus, de opgestane Heer.

En dat heeft een radicale omkeer in zijn leven gebracht. En ik hoop dat u dat persoonlijk kent. Dat is een oud lied dat zegt, welke omkeer heeft God in mijn leven gebracht, tot stand gebracht, sinds Jezus nu woont in mijn hart.

En toen was Paulus dus 180 graden de andere kant op gegaan. En hij heeft met name in de Evesebrief aangegeven, dat elke zondaar, of je nou Jood bent of heiden bent, alleen maar behouden kan worden op grond van de genade die geschonken is en die we zojuist in prachtige liederen mochten bezingen, door het geloof in de Heer Jezus Christus.

Dus Paulus, die is een, in de ogen van de ongelovige Joden, een vijand van hem geworden, van hen geworden.

En jammer genoeg zien ze dat helemaal verkeerd, want Paulus heeft dat volk van Israël meer dan ooit lief, meer dan ooit tevoren.

En ik weet niet hoe u die eerste zinnen die ik heb gelezen en hebt ervaren, maar hij schrijft in Romeinen 9 tot en met 11 over het ongeloof van Israël en over het feit dat ze de Messias, die voor hen ook eeuwig leven was komen brengen, hebben verworpen.

We hebben er met Goede Vrijdag en Pasen over nagedacht, dat het volk toen bijna massaal heeft geroepen, wij willen niet dat deze koning over ons gaat worden.

En voordat hij in die hoofdstukken 9, 10 en 11 nu, de schande, het mislukken en het ongeloof van Israël gaat benoemen, gaat hij eerst laten horen hoe van harte hij Gods oogappel Israël lief heeft.

Ook degene die nog steeds de Heer Jezus Christus niet in geloof hebben aangenomen. En wat zegt hij dan in die eerste zinnen?

Het is werkelijk heel indrukwekkend om dat te lezen. Als het aan hemzelf, Paulus, had gelegen, dan had hij zijn eigen leven wel willen geven, als het volk daardoor maar tot geloof zou zijn gekomen.

Ik las een deze dagen, een geschiedenis van mensen die door Japan waren gevangen, aangenomen, in een boot werden vervoerd, maar die boot maakte te veel water.

En toen besloten ze om de gevangenen die ze meevoerden, om en om dood te schieten, zodat er minder water in de boot zou komen. En in dat gezelschap, in die groep van gevangenen, zat een oudere man.

en die keek zo rond, en die dacht, ik blijf in leven. En naast hem zat een jonge knul. En toen zei hij tegen die jongen, zullen we even van plaats verwissen.

Hij gaf zijn leven, zoals wij net in die prachtige liederen hebben bezongen, tot het behoud voor een ander. En het is zo indrukwekkend, als je leest, in deze verse, dat Paulus zegt, als het zelfs mogelijk zou zijn geweest, dat ik vervloekt zou worden, weg van Christus te zijn, ten gunste van mijn broeders, mijn familieleden, wat het vlees betreft.

Dan zou hij zijn leven daarvoor hebben gegeven. Maar ja, hij wist ook wel. En eerlijk gezegd worstelen vele van ons hier vanmorgen daar wel mee.

Genade is geen erfgoed. En het kan zijn dat je je kinderen en je kleinkinderen hebt opgevoed, in de vrezen van de Heer, in het liefhebben van de Heer, in het dienen van de Heer, maar dat je ziet dat ze een andere weg zijn ingeslagen.

Mijn vrouw en ik bidden, om de wederkomst van de Heer Jezus Christus. Maar heel eerlijk, denken we er soms ook bij, Heer, mag het nog een poosje duren, die genadertijd.

Want er zijn nog kinderen van ons, die u niet hebben aangenomen. En wat is het heerlijk, om straks de Heer tegemoet te gaan. Maar wat is het vreselijk, je moet er niet aan denken, als je geliefden achter moet laten.

Die gekozen hebben voor dit leven hier en nu. Laten we eten en drinken, want morgen, dan sterven wij. Dus pluk maar de dag, en geniet van het leven.

Als je dit zo leest, zou je de vraag kunnen stellen, waarom moeten we nou meer bedroegd zijn, wanneer er joden verloren gaan, dan wanneer andere mensen verloren gaan.

Nou, de reden is niet, dat de ziel van een jood, belangrijker zou zijn, dan de ziel van alle mensen, die u en ik kennen, en die nog ongelovig zijn.

Maar, Paulus benadrukt, in de versen 4 en 5, dat het zo jammer zou zijn, dat zij verloren gaan, waarom? Omdat ze dan maar liefst, acht geweldige voorrechten, die ze hebben, jammer genoeg ongebruikt laten.

Want geen enkel ander volk, op deze wereld, broeders en zusters, is ooit zo gezegend, als Gods oogappel Israël. Maar het trieste is, dat ze niet de vruchten, van die voorrechte positie, hebben geoogst.

En het verdriet van Paulus, wat hij ons hier kenbaar maakt, dat geldt dus een volk, wat ondanks al die acht voorrechten, de Messias, verworpen heeft.

Laten we daar nog eens even naar kijken. Ik loop ze heel kort met u door. Acht unieke voorrechten, en voor het goede begrijpen, alleen maar aan Gods oogappel Israël gegeven, en aan geen enkel ander volk, in deze wereld.

Als eerste, noemt hij op, hun aanneming tot zonen. We lezen, ook in het Oude Testament bijvoorbeeld, dat God verkoos, het Joodse volk aan te nemen, tot zijn volk.

En die aanneming, betekent niet automatisch, dat nu elke individuele Jood, daardoor een kind van God is. Maar het volk, als geheel gezien, heeft, en blijft houden, tot het laatst toe, een bijzondere band met God.

En in Exodus 4, vers 22 en 23, zegt de Heere God ons, Israël, is mijn eerstgeboren zoon.

Daarom zeg ik u, laat mijn zoon gaan. Als tweede, noemt Paulus de heerlijkheid.

Hij zinspeelt hier op de Shechina, die zichtbare, heerlijke tegenwoordigheid van God, die wolk en die vuurkolom, die hen vanuit Egypte, naar het beloofde land heeft gebracht.

Geen enkel ander volk op deze wereld, heeft ooit het grote voorrecht gehad, van zo'n zichtbare tegenwoordigheid, van zijn God, die hen daarmee de weg wees, beschermde, en veiligheid bood.

En dan wordt als derde genoemd, de verbonden. Nou, verbond met Abraham, zijn vriend, zingen we wel eens, in die oude psalm 105, bevechtigt hij van kind tot tint.

God sloot een verbond, met de leiders van Israël, met Abraham, met Isaac, met Jacob, met Mozes, met David. En God nam zich daarbij altijd voor, bepaalde dingen voor Israël te doen, die hij nooit aan enig ander volk heeft beloofd.

En dan de wetgeving. Als christenen, kunnen we in de Bijbel, de wet van God, van Mozes lezen. Maar de wet is niet aan ons gegeven.

De wet is speciaal gegeven aan Israël, en niet aan enig ander volk. En dat brengt mij bij het vijfde punt, de eredienst.

Alleen, aan Israël was het voorrecht gegeven, om God te dienen, op een gepaste manier. Waar? In de tabernakel, en later in de tempel.

En wat te denken van punt zes, de belofte. God gaf aan Israël de belofte, van de regering van de Messias, en de beloften van de zegeningen, die dat met zich mee zou brengen.

Aan geen enkel ander volk, zijn ooit zulke beloften gegeven. En waarom wilde God nou zo van ganse harten zijn volk zegenen?

Opdat ze tot een zegen zouden zijn voor anderen. Hebt u zich wel eens gerealiseerd, als u aan het eind van de dienst de zegen opgelegd krijgt?

Dat die zegen niet alleen maar is, voor uzelf, voor de komende week, die ons hopelijk staat te wachten. Maar dat dat ook bedoeld is, om tot zegen te zijn.

Als je Genesis 12 leest, waar God zegt dat hij, Abraham en zijn nageslacht, zal gaan zegenen. oneindig zal zegenen. Dan staat er een heel klein zinnetje achter.

Dan zegt God tegen Abraham, en gij zult tot een zegen zijn. En dan punt 7, de vaderen, wij die tot de volk kunnen behoren, kunnen in de Bijbel lezen, van Abraham, Isaac, Jacob, maar alleen Israël kan zeggen, dat zijn onze voorvader.

En deze voorvaderen zou je kunnen zeggen, vormen de heilige roots van dit volk. En tot slot, de Messias.

De grootste eer, maar ondanks al deze voorrechten en zegeningen, is dat uit haar, uit Israël, de Messias voortgekomen is.

Jezus was een Jood, maar hij was ook God. Kijk, en daarom voegt Paulus eraan toe, die God is over alles, gezegen tot in evenheid.

Ik heb op mijn jas een speltje, dat is de Davidster. En ik maak het wel eens mee, dat als ik dit jasje aan heb, dat mensen aan mij vragen, bent u een Jood?

Misschien komt dat een beetje door mijn uiterlijk. Vroeger was mijn baard nog wat woestig. Dan zeg ik, nee, ik ben geen Jood. Maar ik geloof in een Jood die naar deze aarde gekomen is, om voor mij even heil te verwerven.

En die is afkomstig uit Israël. En Israël is Gods oogappel. En daarom heb ik niet alleen hem, maar ook Gods oogappel, van harte lief.

Broeder, zuster, zeg nou zelf, acht geweldige voorrechten. Maar ondanks al deze voorrechten, al deze zegeningen, hebben ze de Heer Jezus, de Messias, verworpen.

En toen hij tot hen kwam, hebben ze hem niet aangenomen. En daarom zegt Paulus in de Efezenbrief, heel nadrukkelijk, nu kan Israël in deze huidige bedeling, alleen maar het eeuwige leven ontvangen, door een persoonlijke relatie met de Heer Jezus Christus aan te gaan.

Want zonder die persoonlijke relatie met de Heer Jezus, die gelukkig heel veel Messiaans beleidende Joden wel zijn aangegaan, zullen ze niet kunnen genieten van al deze heerlijke voorrechten en zegeningen.

Is wat? Israël heeft haar erfenis niet in bezit genomen. Israël heeft geen gebruik gemaakt van haar unieke plaats die God haar in deze wereld heeft gegeven.

En dat brak het hart van Paulus. Ik las ooit eens een verhaal van een weduwe die helemaal alleen haar zoon moest opvoeden.

En ze heeft alles, maar dan ook alles, in het werk gesteld om haar enige zoon een goede opleiding te geven. Daarvoor heeft ze zichzelf alles, maar dan ook alles ontzegd.

En deze jongen heeft een prachtige maatschappelijke carrière mogen ontwikkelen. En hij was zo dankbaar voor wat zijn moeder had gedaan, dat hij een cheque met een heel groot bedrag naar zijn moeder heeft opgestuurd, zodat ze heerlijk van haar oude dag kon genieten.

Hij kon niet vaak naar haar toe gaan, omdat hij ver bij haar vandaan zijn werk, zijn woning en zijn gezin had gevonden. Totdat hij een bericht kreeg dat zijn moeder was overleden.

En toen hij in het huis van zijn moeder kwam, zag hij de cheque. Wat had moeder gedaan? Die had ze in een mooi lijstje gedaan.

En aan de muur gehangen. Ze was eigenlijk schatrijk. Maar ze had hem nooit geïnd. Dat verdriet Paulus zozeer.

Terwijl hij felle tegenstand heeft te duchten van elke ongelovige jood. Dat hij daarvoor zijn eigen leven wel heeft willen afgeven.

Broeder, zusters, we horen zoveel van nood om ons heen in de tijd waarin we leven. Dat je soms bang bent voor de toekomst die je kinderen en kleinkinderen zo de Heere vertoeft te komen nog zullen hebben.

Maar je kunt ze niet geven. Je kunt het alleen maar laten zien wat in uw leven als ouder, als grootouder, de relatie met de Heere Jezus persoonlijk betekent en hoe uw leven dwars door stormen, moeite en zorgen heen rijkelijk wordt gezegend.

En deze tragedie die Paulus hier beschrijft, broeders, zusters, die behoort ook het hartbreken van elke gelovige in Christus. Nu was Paulus er in zijn tijd al vast van overtuigd dat God zijn plan op de een of andere manier weer gaat oppakken.

En wanneer gaat dat nou gebeuren? Wanneer gaat God dat plan met zijn oogappel Israël weer oppakken? Want zeg nou zelf, als je nu naar het huidige Israël kijkt, dan zie je een volk dat op het bot, maar dan ook echt op het bot, verdeeld is onderling.

En daardoor dreigt er voor Israël een groot gevaar. Van de buitenwereld, die niets liever wil dan Israël verwoesten, gesteund natuurlijk in de rug altijd door de tegenstander van God Satan.

Maar aan de andere kant, wat zegt het woord van God hier nou precies over? Hoe gaat God dat dan oppakken?

Nou, ik heb tegen u gezegd, toen ik die twee versen voorlas uit Romeinen 11, daar staat zo heel nadrukkelijk dat Paulus daar zegt, ga ik nog een keertje voorlezen, dat Paulus daar zegt, want ik wil niet broeders, dat u geen weet hebt van dit geheimenis.

En een geheimenis is geen geheimenis meer op het moment dat het geopenbaard is. Opdat u niet wijs zou zijn in eigen ogen, dat is het tussengevoegd door vertalers, dat er voor een deel verharding over Israël is gekomen, totdat de volheid van de heidenen is binnengegaan.

Dus wanneer gaat God zijn plan weer oppakken met zijn oog op wel Israël? Op het moment dat de volheid van de heidenen is binnengegaan.

Wanneer is dat zover? Dat weet niemand. Alleen de Vader. Maar stelt u zich voor, hier in deze samenkomst is vanmorgen iemand naar binnen gekomen, God heeft een beetje aan zijn hart, aan zijn leven getrokken, zoals we dat allemaal wel kennen uit ons begin van ons geloofsleven.

En je hebt je hart en je leven nog niet aan de Heer Jezus Christus toegewijd. Je komt in deze dienst tot de ontdekking door de liederen die gezongen zijn, door het woord wat opengaat.

Ik moet mijn hart, ik moet mijn leven aan de Heer Jezus geven. Want doe ik dat niet, dan zegt het woord van God, dan ben ik voor eeuwig verloren. Want zou het kunnen zijn dat die persoon het getal van de heidene volmaakt.

En de gemeente van Christus wordt opgenomen. En dan zegt de geschiedenis, de Bijbelse geschiedenis, aan het einde van die dagen zal God zich weer tot Jeruzalem keren met als doel het Joodse volk te redden.

Kunt u zich nog herinneren, de week zo voor Goede Vrijdag en Pasen? Dan zie je in gedachte dat de Heer Jezus vanuit het noorden naar Jeruzalem gaat.

Wat betekende voor hem zoveel? Dat lezen we in een van de psalmen. Jeruzalem, dat ik bemin. O Godstad, uw poorten, wil ik zo graag naar binnen gaan.

En dan daalde de Heer Jezus daar van die olijfberg af. En dan ziet hij op de achtergrond, want toen waren die moskeeën er nog niet. Dan ziet hij de tempel en hij ziet de offers die opstijgen.

En hij weet, die offers zijn gebracht door mensen die vergeving hebben gevraagd van hun zonderschuld. En dan zou je toch denken, als de Heer Jezus dat ziet, dat er zoveel rook opstijgt, dat er zoveel offers worden gebracht.

Nadat zijn hart bijna uit elkaar knapte, mag ik dat zo zeggen, van blijdschap. Maar niets is minder waar, want als je nu van boven naar beneden de olijfberg afloopt, kom je halverwege bij een heel bijzonder kerkje.

Dat kerkje heeft de vorm van een traam. En er staat een inscriptie en er staat, hier stond Jezus toen hij weende over Jeruzalem.

En in Matthäus staat helemaal aan het eind, als ik goed heb hoofdstuk 27, en anders is het 28, maar dan weet u waar je het zoeken moet, helemaal aan het eind, dat de Heer Jezus dan begint te huilen.

Wat moet dat aangrijpend zijn geweest? Ze maakten zich op om de paas gaat te gaan vieren. En al die groepen die optrokken om die christelijke feesten, of die, sorry, die Joodse feesten te vieren, die gingen gepaard met veel zang onderweg.

En opeens staat Jezus daar te huilen. En hoort wat hij zegt. Jeruzalem. Jeruzalem. Amersfoort, Bunschoten, Spakenburg, Woutenberg, Woutenberg, hoe menigmaal heb ik u als een hem haar kuikens willen vergaderen.

Prachtige beeld wat je nu in de natuur ziet. Maar gij hebt niet gewild. Weet u, als een mens verloren gaat, broeders en zusjes, heeft hij dat voorkomen aan zichzelf te danken.

Dan heb je niet gewild. En wat zei de Heerde Jezus? Omdat ze niet wilden, want dat zouden ze een paar dagen later uitspreken, massaal roepen, wij willen niet dat deze koning over ons wordt.

Zijn bloed komen over ons en onze kinderen. Dan zegt de Heerde Jezus, uw huis wordt u woest gelaten. Dat is in het jaar 70 na Christus gebeurd. En ik zal aan jullie voorbij gaan met andere woorden.

De Zoon van de God van Israël brengt het volk in een eenzaamheid. En die eenzaamheid, broeders en zusters, die duurt tot op de dag van vandaag.

En dan ben ik zo blij, want je moet de Bijbel altijd heel nauwkeurig lezen. Dan staat er geen dikke punt. Maar dan staat er een comma. En dan staat er, totdat gij weer roepen zult, Hosanna, gezegend, Hij die komt in de naam des Heerde.

Zover is het in Israël nog niet gekomen. Maar broer Davenkamp, waarom zei je dan net, als we nou 150 jaar geleden hier gezeten hadden, waarom zouden we dan niks van deze boodschap begrepen hebben?

Wel, ik lees in de Bijbel, dat aan het eind van de grote verdrukking, de Heer Jezus Christus zijn voeten zal zetten op de Olijsberg. Waarom?

Om zijn volk te hulp te komen. Maar zeg nou zelf, 150 jaar geleden was Israël, waren de Joodse mensen niet in Israël.

Als de Heer Jezus 150 jaar geleden terug was gekomen, was daar geen volk geweest. Daarom is het zo belangrijk, dat we deze week ook stilstaan, met het feit dat God Israël weer een gezicht gegeven heeft.

Aan het einde van de dagen, zegt de schrift, zal God zich weer tot Jeruzalem keren, met het doel het Joodse volk te redden. En daar zien wij het begin van.

Wij leven in zo'n enorme actuele tijd, dat daar waar broeders als Johannes de Heer, Hoekendijk, en zelfs ook broeder Braaksma, ons al lieten zien, dat God met Israël zijn plan weer ging oppakken, hebben heel wat mensen hem verketterd.

Wij zijn toch het geestelijke Israël? Maar God had deze broeders, los van demonominaties, los van kerkgenootschappen, een individueel zicht gegeven op het woord van God.

Want God nooit laat varen het werk wat zijn hand begonnen is te doen. En de wereld is bezig geweest om Gods oogappel Israël te vernietigen.

We hebben de afgelopen week weer stilgestaan bij de enorme vernietigingen die een soort van antichrist als Hitler heeft gebruikt om dat volk uit te roeien.

Tot 1945, maar ook nu nog, zien we dat het antisemitisme hand over hand aan het toenemen is. Zien we dat in de verenigde naties, alleen dat woord al, wet op wet, resolutie op resolutie worden aangenomen allemaal tegen Israël.

Terwijl landen die dezelfde dingen doen als Israël, daar niet op worden aangesproken. Maar, God laat nooit varen het werk wat zijn hand begon, staat in de Bijbel, in het Nieuwe Testament, zo nadrukkelijk.

Al Gods beloften zijn ja en amen. En sinds 1948, en dat wordt dus komende week gevierd, bestaat de Joodse staat echter weer in het door God beloofde land.

Heb je zich wel eens afgevraagd waarom dat gebeurd is? Nou, louter en alleen omdat de Heer Jezus Christus als we letten op de tekenen van de tijden op het punt staat om naar Jeruzalem terug te keren en zijn voeten weer op de Olijfberg te zetten.

En zeg nou zelf, als de Heer Jezus voor zijn volk, voor zijn land terug wil keren, dan moet Israël toch weer in het land zijn. Wij zien in deze tijd met onze eigen ogen onder andere Jezaja 11 vers 12 in vervulling gaan.

In Jezaja 11 vers 12 staat hij zal een banier omhoog heffen onder de heidenvolken. En daar komt het. En hij zal de verdrevenen van Israël verzamelen en zij die vanuit Juda overal verspreid zijn bijeenbrengen van de vierhoeken van de aarde.

En we zien dat gebeuren. Het bijeenbrengen van Israël is een teken voor de volken. Eerst wordt Sion herbouwd en dan pas verschijnt de Heer in heerlijkheid.

In Sifania 3 vers 20, dat is het laatste vers van het Bijbelboekje Sifania, daar staat in die tijd zal ik u hierheen brengen, namelijk in de tijd dat ik u zal bijeenbrengen.

Voor zeker. En als de Bijbel zoiets schrijft, is het opletten geblazen. Net als de Heer Jezus zo vaak zei, voorwaar, voorwaar zeg ik u, dan was het opletten geblazen. Voor zeker. Ik, zegt God, zal u maken tot een naam en tot lof onder alle volken van de aarde.

Nou, zo ver is het nog lang niet. De toestand wordt alleen maar erger door het antisemitisme wat hand over hand aan het toenemen is. Maar er staat achter wanneer ik voor uw ogen een omkeer in uw gevangenis breng, zegt de Heer.

En weet u wie dat ook weet? Satan. En daarom is hem er alles aan gelegen om Gods oogappel hoe dan ook te vernietigen of weg te nemen.

Maar het onlogenbare teken dat God ons gaf in de terugkeer van Israël naar zijn eigen land geeft onomwonden aan u en ik leven in de eindtijd.

En dan zou ik u willen vragen om Ezekiel 37 even voor u te nemen. In Ezekiel 37 staan belangrijke gegevens over wat ik u zojuist heb gezegd.

Israëls herstel geschiet namelijk volgens Ezekiel 37 in drie verschillende fases. En de eerste fase die vindt u in vers 7 van die bekende geschiedenis over het dal met de dorre doodsbeenteren.

Wat staat daar in vers 7? Toen profiteerde ik Ezekiel zoals mij geboden was. Dus wat hij zegt is niet van hemzelf.

En dan staat er en er stond een geluid zodra ik profiteerde en zie een gedruis. De beenderen kwamen bijeen.

Elk been bij het bijbehorende been. Je leest van tijd op tijd wel eens bij begrafenissen dat men op lijken staat.

Dan moet u niet denken dat dat allemaal zomaar bij elkaar op één hoop gegooid wordt. Maar dat wordt heel nauwkeurig uitgezocht been voor been om de overledenen toch nog een stuk van laatste eer te bewijzen.

De beenderen kwamen bijeen. Historisch gezien is hier sprake van het ontstaan van de Zionistische beweging.

En waarom zei ik nou net 150 jaar geleden en niet 100 jaar geleden nou in augustus 1897 toen kwamen in Basel onder leiding van Theodor Hetzel en Birnbaum het eerste internationale Zionistische congres bijeen met zo'n 200 deelnemers.

Wat hebben ze in dat congres gedaan? Een programma aangenomen waarin Palestina weer als thuisland voor de Joden werd nageschreven.

En dat brengt ons bij de tweede fase vers 8 lees maar mee verder. En ik zag en zie dus daar moet je heel goed naar kijken dat staat ook heel vaak in het Bijbelboek openbaring er kwamen pezen op en er kwam vlees op en hij met hoofdletters daar trok er een huid overheen maar er was geen geest in hen.

Weet u als iemand komt te overlijden dan gebeurt precies hetzelfde in omgekeerde vorm. Maar als het echte geschiet zoals hier voorzegd wordt dan krijgt zo iemand als het ware een gezicht.

Een paar jaar geleden werd hier in de omgeving bij Strand een schedel gevonden van een jonge vrouw. En men kon maar niet ontdekken van wie dat was.

En toen heeft men met de hulp van moderne apparatuur die schedel weer een gezicht gegeven. En op grond daarvan heeft iemand herkend dat was zij.

Israël heeft weer een gezicht gekregen in deze wereld in 1948. Ze keerden voor die tijd weer terug in hun door God aangewezen en gegeven land.

En zo zijn ze weer een herkenbaar land geworden met een eigen gezicht net zoals Nederland en alle andere naties.

En dat brengt ons bij de derde vaag. En dan lezen we vervolgens in vers 9b dit. Het zijn niet de woorden van Ezekiel hoor.

Maar hier staat zo zegt de heren heren geest kom uit de vier windstreken en blaas in deze gedoden zodat zij tot leven komen.

U was vroeger en ik ook door de zonde dood voor God maar doordat de geest van God op ons aannemen van het volbrachte werk van de Heer Jezus Christus heeft die geest van God weer nieuw eeuwig leven in ons geblazen.

En zover gaat het komen met Gods oog appel Israël. Want dit vers laat zien hier is sprake van een geestelijk herstel van Gods oog appel Israël.

En weet u wat zo jammer is dat momenteel nog niet het geval. Daarom blijft Israël zo'n moeilijke zware weg gaan.

En er zijn nog veel te veel gelovigen die zeggen dat Israël geen toekomst meer heeft. Ze ontkennen dat Israël ook weer hersteld zal worden en betrekken dus al die beloften van toekomstige zegen en heerlijkheid voor Israël op zichzelf.

En daardoor lopen zij het gevaar trots en werelds gezin te worden. Maar broeders en zussen het grote verschil tussen ons als gemeente van Christus lichaam van Christus en Israël is onze zegeningen zijn echter niet aards.

Daar heeft onze broeder net zo'n prachtig lied voor laten zingen. Onze toekomst ligt boven. Is geestelijk. Is hemels.

Maar die van Israël is aards. Maar ja als je dan ziet de gezindheid in Israël dat zelfs orthodoxe joden wetten willen aannemen dat er niet eens meer geëvangeliseerd laat staan bijbels in het land mogen zijn.

Dan reist toch de vraag wie gaat daarvoor zorgen tot slot. Nou God zelf want al zijn beloften zijn ja en amen.

Ik lees dit. Ik lees het niet helemaal voor maar als u teksten opschrijft schrijft u dan eens op Jeremia 32 versen 38 tot en met 42 Jeremia 32 vers 38 tot en met 42 daar lees ik een paar geweldige uitspraken daar zegt God dit niet Jeremia ik zal hun één hart en één weg geven dat gaat dus nog gebeuren eindje verderop hun wel doen en hen voor goed in dit land planten nou is de wereld er nog op gericht om hen daaruit weg te jagen jagen Jeremia 32 vers 38 tot 42 zoals ik al deze zware ramspoed over dit volk gebracht heb wat staat er dan achter zo breng ik over hen al het heil dus met in dit land wordt het land van

Israël bedoeld en die ramspoed nou daar hebben we weet van in de loop van de geschiedenis en hier zegt Jeremia al in Gods naam geen enkel land dus ook Rusland niet Iran niet Saoedi-Arabië niet Turkije niet en geen enkele macht hebben zal uiteindelijk Gods plan kunnen verhinderen en daarom ga ik tot slot nog even over naar Ezekiel 36 zeer de moeite waard om in deze eindtijd dat bijbelboekens te bestuderen en dan staat er in Ezekiel 36 ik hem maar het beste het woord van God laten spreken vers 24 tot 26 dat God hen eerst zal laten terugkeren naar het land en dat broeders zusters is nu gaande dat zien we gebeuren ook door alles wat er in de geschiedenis en in deze tijd gebeurt en daarna zal hij hun zondig hart gaan reinigen en dan lees ik in

Ezekiel 36 vers 24 ik zal u weghalen uit de volken en u bijeen vergaderen uit alle landen en ik zal u brengen naar uw eigen land en dan zo prachtig ik zal rijnwater over u sprengen en het hart van steen zal ik uit uw lichaam verwijderen en ik zal u een hart van vlees geven dus God maakt hier duidelijk dat het hart van Israël uiteindelijk wordt klaargemaakt voor de inwoning van de heilige geest een proces dat al begonnen is en dat ook echt niet door niets en niemand te stoppen zal zijn en dan lees ik in vers 27 en 28 mijn geest zal ik in uw binnenste geven gij zult wonen in het land en dan komt het dat ik uw vaderen gegeven heb gij zult mij tot een volk zijn en ik zal u tot een

God zijn en in de duizendjarig vrederijk zal Israël dan zoals u bidt voor al uw zendingswerkers een gezegend volk worden dan lezen we als er het woord van God uit hun hart uit hun mond uit gaat dat men zelfs de slip van een joods mantel wil aanraken tot behoud nee zover is het nog niet maar u en ik kunnen in het Bijbel Gods woord lezen dat dat noodzakelijke voorspel op Gods uiteindelijke doel de verzoening van Jezus met hemzelf tot stand gaat komen de grootste historische demonstratie van Israëls herstel staat nog te wachten tot slot nog even deze hele persoonlijke vraag het brak het hart van

Paulus toen hij zag dat zoveel van zijn volksgenoten de Heer Jezus hadden afgewezen als je hier vanmorgen ziet en je zit en je hebt de Heer Jezus Christus nog niet van harte aangenomen en je komt uit een gezin waarin je vader en moeder geloven ook al is het misschien met vallen en opstaan want er blijven boven alles ook mensen wat zou hun hart breken als je niet heel simpel tegen de Heer Jezus zou zeggen en dat mag in alle stilte Heer ik kom tot u kom in mijn hart Heer Jezus leef in mijn hart

Heer Jezus woon in mijn hart nee ik geloof niet dat in onze tijd en ik wil geen ram scenario voorschrijven maar ik geloof niet dat er zo heel veel mensen nog tot geloof gaan komen Heer Jezus zegt als ik terugkom zal ik dan nog het geloof vinden en ik lees in de Bijbel wel dit als jij nog niet geloof gekomen bent in de Heer Jezus Christus dan zegt de Bijbel kies dan heden we weten geen van al of er nog een morgen voor ons is kies dan heden wie je dienen zult en dan staat er zoiets moois in de Bijbel als jij dan je hart als jij dan je leven toevertrouwt aan de Heer Jezus Christus wens beloftend ja en amen zijn voor een rijk gezegende toekomst dan lees ik in de

Bijbel dan is het vanmiddag feest in de hemel waarom omdat een zonda de weg naar hem heeft gevonden broeder zusters bid voor Gods oogappel Israël want uit hen is voortgekomen degene die wij van harte lief hebben en die we ook nu nog in een volgend lied met elkaar gaan bezingen ben heel benieuwd wat lied dat gaat worden de Heer bevolen en zo de Heer de wil tot ziens Amen