Delen is vermenigvuldigen

Spreker

E. Postma

Date
April 30, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Peter, zou jij nog een zegen voor de woordverkondiging willen vragen? Ja, tot ons nemen.

Wilt u daarom zegenen en het krachtig maken door de Heilige Geest, zodat het ons hart kan bereiken, ons leven kan veranderen, zodat we steeds meer op u kunnen gaan lijken in ons dagelijks leven.

Amen. Amen. Goedemorgen. Goedemorgen. Fijn om jullie allemaal weer te zien. Het is fijn om samen God te eren en te loven en te prijzen door aanbidding en ook door zijn woord te openen.

En ook nog eens dat we met elkaar avondmaal mogen voeren. Het kan niet op. Wat een feest zo allemaal bij elkaar opgeteld. Mijn woordverkondiging die ik met jullie wilde delen, die begint eigenlijk met wat je op school leerde.

Op school leerde je dat optellen het tegenovergestelde is als aftrekken en dat vermenigvuldigen het tegenovergestelde is van delen. En vandaag betoog ik dat delen gelijk is aan vermenigvuldigen.

Want mijn boodschap deze morgen is denk ik heel eenvoudig. God heeft u en mij gezegend niet alleen voor onszelf, maar ook om tot zegen van anderen te zijn.

God heeft u uitgekozen. Niet alleen zodat u gered kon worden, maar ook dat u anderen ook het evangelie kunnen horen. God heeft u gered, zodat ook anderen gered kunnen worden.

Het is nooit bedoeld voor uzelf alleen. Het begint bij God, het komt bij u en het gaat verder naar anderen. Waar het om gaat in de Bijbel is een kettingreactie.

En dat is de betekenis van delen is gelijk aan vermenigvuldigen. En dat is toch ook het beeld van het avondmaal. Is het niet de Heer Jezus die zichzelf geeft in het avondmaal in brood en wijn?

En wat zegt hij? Geef het aan elkaar door. Een kettingreactie. En eigenlijk is het zo dat wat begon in die nacht dat de Heer Jezus werd overgeleverd, dat avondmaal dat is eigenlijk doorgegaan en doorgegaan, dat postel hebben het weer aan anderen doorgegeven en uiteindelijk zitten wij hier en vieren wij nog steeds, hebben wij nog steeds deel aan dat brood en die wijn die de Heer Jezus heeft gegeven.

Een kettingreactie. Want ik geloof dat ons geloof nooit bedoeld is als een induevele zaak voor uzelf. Dat u maar een ticket naar de hemel heeft, om het zo te zeggen.

Uw redding is altijd bedoeld als een zaak voor verdere vrucht. Dat is de bedoeling. En ook in de gemeente. De gemeente is niet bedoeld als een verzameling verloste individuen die samen een beetje verlost zitten te zijn.

Het is bedoeld dat jullie ook weer een schakel vormen in Gods grote plan voor hier in Buntschoten en Spakenburg. Jij las aan één Buntschoten, lasje Kees.

Ik vroeg me af hoe je dan de Buntschotenaren noemde en de Buntschotiers ofzo dacht ik van maar. Maar hoe je het ook zei, God heeft ook een boodschap voor nu en u vormt net als die Thessalonissense inderdaad een deel van een groter geheel.

Dus kort gesteld, verlossing is niet alleen maar een gebeurtenis in het verleden, maar het vraagt om een praktische reactie in het heden. U bent verlost met een doel.

En dat is de betekenis van delen is vermenigvuldigen. En nou gaan we even kijken of dit werkt. E, ja. Dus hier hebben we het nog even neergezet.

En om dit idee te illustreren wil ik eigenlijk beginnen met de eerste persoon, zover ik in de Bijbel kan vinden, die het evangelie heeft gehoord.

Wie was de eerste persoon die het evangelie heeft gehoord? Tips. Wendelijn. Nicodemus. Nog meer opties?

Abraham. Oké, dat is interessant. Daar gaan we het inderdaad over hebben. Heel knap dat jullie dat weten. Abraham was de eerste die het evangelie hoorde. Niet decodemus, maar helaas.

En ik ga eigenlijk dit hele idee van delen is vermenigvuldigen doen door een verband te leggen tussen Abraham en u.

En dat doe ik aan de hand van drie teksten. De eerste tekst, daar gaan we direct in, daar zullen we zien dat Abraham aan Abraham het evangelie is verkondigd. Maar dat laat zien dat Abraham en wij deel zijn van een groter plan.

De tweede tekst, die zal erover gaan waarom die roeping van Abraham nou eigenlijk zo'n keerpunt is geweest in de geschiedenis. En waarom dit zo belangrijk is.

En de derde punt is dan dat we kijken naar Abrahams reactie op zijn roeping en hoe hij omging met het evangelie. En wat dat dus ook voor ons zou kunnen betekenen.

Dus dat zijn drie teksten die ik eigenlijk met jullie zou willen behandelen. Nou, de eerste tekst, die komt uit gelaten 3 vers 6 tot 9.

En ik lees ook nog vers 14 erbij. Zoals Abraham God geloofde en het hem tot gerechtigheid werd gerekend. Oh, begrijp dan toch dat zij die uit geloof zijn, Abrahams kinderen zijn.

En de schrift die voorzag dat God uit geloof de heidenen zou rechtvaardigen, verkondigde eertijds aan Abraham het evangelie. In u zullen al de volken gezegend worden.

Daarom worden zij die uit geloof zijn gezegend, samen met de gelovige Abraham. En vers 14. Opdat de zegen van Abraham in Christus Jezus tot de heidenen zou komen.

En opdat wij de belofte van de geest zouden ontvangen door geloof. Dus hier staat dat Abraham eertijds het evangelie had gehoord.

Ik weet niet of degene die dat goed hadden aan deze tekst dachten, maar hier staat het in ieder geval duidelijk. Nou, deze tekst begint zoals Abraham. Dus eigenlijk hoe wij tot geloof komen, wij heidenen, zou je kunnen zeggen.

Zo ook Abraham. Abraham geloofde God en het werd hem tot gerechtigheid gerekend. En de achtergrond van deze zin is natuurlijk dat er een soort conflict gaande was bij die gelaten in Turkije.

Er waren Joodse gelovigen gekomen en die vonden dat die heidenen zich aan de Joodse tradities moesten houden. Inclusief de besnijdenis. Want het Jodendom in die tijd, die spiegelde zich vooral aan Mozes.

De wet stond centraal. En Abraham werd vooral gezien als iemand die gehoorzaam moest zijn aan de wet. Ook al bestond hij er nog niet, toen Abraham er was.

Maar ja, Abraham had zich laten besnijden, dus dan moesten de heidenen zich ook laten besnijden. Maar voor Paulus, die ziet dat heel anders. Die brengt de juiste punt naar voren, dat Abraham, dat zijn gerechtigheid voortkwam uit dat hij God geloofde.

Paulus interesseert hier Abraham vooral als een voorbeeld voor ons geloof, ja, en de redding van God buiten de tradities en de wet om.

En juist niet als een voorbeeld voor de besnijdenis. Want Abraham werd gerechtvaardigd op z'n geloof. En Abraham werd gezegend in plaats van de vloek van de wet.

De vloek van de wet, dat was wat er gebeurde met je als je je niet aan de wet hield. Dat kun je allemaal lezen in Deuteronomium, wat daar allemaal staat, de vloek van de wet. Maar Abraham werd gezegend.

Dus hij gaat hier een lijn voorbij, die voorbij de vloek van de wet gaat. En een lijn van zegen is ontstaan bij Abraham. En Paulus schrijpt daarop terug. Hij zegt eigenlijk dat de zegen van Abraham tot ons is gekomen in Christus Jezus.

Dat Abraham al het evangelie heeft gehoord dat in u al de volken gezegend zullen worden. Dus die zegen van Abraham is doorgegaan door de Heer Jezus heen.

Totdat wij, wij hier zitten. En dat wij de zegen van God hebben ontvangen. Het is als het ware dat Abraham één punt op een lijn is. En wij zijn een punt op een lijn.

En de lijn zelf is het werk van Jezus Christus zelf. Abrams geloof is niet alleen maar een voorbeeld. Maar je zou ook wel kunnen zeggen op grond van deze tekst.

Dat Abrams geloof de basis vormde van Gods grote plan. Het is de vertrekpunt van de zegen die God ons wilde geven.

Nou, als we dat dan vasthouden, dan wou ik graag teruggrijpen naar dat moment. Waar Gelate eigenlijk een citaat van maakt.

Dat door Abraham, dat Abraham een zegen zou zijn voor alle volken. En dat vind je in Genesis hoofdstuk 12. En dat wil ik graag met jullie lezen. Om het belang ervan ook nog eens te onderstrepen.

En de heren zeiden nu tegen Abraham. Nou, die laatste zegenen.

In de zin is natuurlijk dat citaat dat we ook weer in Gelate vinden. Dit stukje komt uit Genesis hoofdstuk 12. De eerste verse. En om iets van de belangen hiervan te snappen.

Moet je eigenlijk weten wat ervoor is gebeurd. En dan zie je dat eigenlijk heel Genesis 1 tot en met 11 beschrijft hoe God het van plan was.

En hoe de zonde eigenlijk alles compleet verziekt heeft. We zijn gewend om de zondeval te plotten op Genesis hoofdstuk 3 van Eva. Maar eigenlijk is die zondeval, die werkt helemaal door.

Die wordt in Genesis helemaal doorgewerkt tot en met hoofdstuk 11. Je ziet dat de hemel is gevallen. Satan is de overste van de wereld geworden. In die hoofdstukken.

En je ziet dat voor Noah geestelijke machten zich verbinden met koningen. Dat koningen zeggen ik ben van de God Ra of van Odin ofzo. En dat hij macht heeft over de volken.

We zien ook dat de schepping is gevallen. Ze is aan vruchteloosheid onderworpen. En de mens vernietigt de aarde. In plaats van die te onderhouden wat de opdracht van God was.

We zien dat de mensheid is overgegeven aan onrecht en onderdrukking. En slavernij. De volken zijn verstrooid. En zijn verdeeld naar de toren van Babel.

Ze staan tegen elkaar op. Ze begrijpen elkaar niet meer. Families en generaties die zijn vervreemd van elkaar. Lees het verhaal van Kajen en Abel.

Waar de ene broer de ander vermoord. Uit jaloezie. En relaties die zijn verstoord. We schamen ons voor elkaar zoals Adam en Eva naar elkaar deden.

In plaats van harmonie. Heel Genesis beschrijft de complete zondeval. Het plaatje is compleet. En de vraag is nu.

Wat kon God doen? Er was niet zomaar een plan nodig. Maar er was een allesomvattend verlossingsplan nodig. Een oplossing die niet alleen de mensen zou redden.

Maar ook de schepping. De mensheid. Met de volken. De families. Generaties. Relaties. Dat overal herstel en harmonie zou komen. En dan begint Genesis hoofdstuk 12.

En dat eindigt dat plan. In openbaringen 22. En daarom is deze passage zo belangrijk. Het is een keerpunt in het boek Genesis.

En wat zie je dan? God pakt de draad op door het om te deren. Om alles om te keren. Door te beginnen met een bejaard, kinderloos, echtpaar te zegenen.

Dat is zijn plan. Daar begint het. Hij kiest een nieuwe persoon. Een soort nieuwe Adam. Die hij gaat zegenen zoals hij de mensheid altijd al had willen zegenen.

Hij introduceert zichzelf en onderhoudt een relatie met Abraham. Moet je je voorstellen. Abraham kwam uit een familie van polytheisten.

Dat kun je lezen dat Thera een veel goden aanbidden was zijn vader. Die moest nog helemaal leren wie God was. Dat was niet zomaar duidelijk, denk ik. En God kiest ook zijn eigen familie.

Want hij roept naast Adam, of Abraham noemt hij ook Sarah. Of zoals in de Hebraïebrief staat, dat hij ook zwanger werd door geloof. En God kiest ook een eigen volk.

In Genesis 10 lezen we over alle volken. Maar hier vormt God zijn eigen volk. Als je Deuteronomium 32 vers 8 en 9 zou lezen in de Septuagint, daar staat daar dat God eigenlijk alle volken geeft aan de afgoden.

Maar dat hij Israël voor zichzelf heeft gehouden. Dat is zijn volk. Alle volken mogen dan onder de slavernij zijn, maar hij belooft aan Abraham al dat zijn volk bevrijd zou worden van de slavernij.

En Abraham zal uiteindelijk een zege worden voor alle volken. En God kiest ook zijn eigen land. Een nieuwe tuin.

Want ook de schepping moet delen in de bevrijding. En God kiest ook zijn eigen plan voor de toekomst. Hij kiest Isaac. Niet wat Abraham en Sarah bedacht hadden en Hagar.

Maar hij kiest Isaac als het zaad van geloof. Het zaad dat uiteindelijk zou leiden tot de Heer Jezus Christus. Dus in deze hoofdstukken komt God met een schitterende verrassing.

Na alle vloek gaat God de volken weer zegenen in Abraham. Geen wonder dat Paulus deze tekst opvat als de verkondiging van het evangelie.

Het is het keerpunt. En je kunt dan de vraag stellen, wat is dan die zege precies? Mooi dat je het erover hebt, maar wat is dat dan? Nou, als je het boek Genesis op zegenen bestudeert, dan vind je daar zoiets als vruchtbaarheid, taalrijkheid, groei, maar ook in rust genieten van de schepping en natuurlijk een harmonieuze relatie met God en met elkaar.

De zegen in Genesis wordt altijd ingekaderd in die relatie met God. Wie gezegend wordt, kent de God van de zegen. Maar in deze tekst vinden we ook een tweede betekenis.

De zin, u zult tot een zege zijn, is niet alleen maar een gevolg, dat het je overkomt. Nee, het is ook geformuleerd in gebiedende wijs.

U zult tot een zege zijn. Het is een opdracht. Wie dus gezegend wordt, is geroepen om anderen tot zege te zijn.

Dat is wat de tekst hier zegt tegen Abraham. De zege die je ontvangt, heeft een missionaire functie. Eerst het volk Israël, later bij de komst van Christus, en nu in deze tijd ook aan de gemeente.

We mogen dus de verhaallijn van Abraham doortrekken naar vandaag, naar u. God is ook gekomen in u om tot...

U heeft u gezegend met verlossing. Hij heeft u verzoend. Hij heeft u gerechtvaardigd. Hij heeft u geadopteerd als uw kind. Waarom?

Zodat ook anderen verlost en verzoend en gerechtvaardigd en geadopteerd kunnen worden. Het was nooit voor u bedoeld alleen. Ik heb een tijdje in Zeeland gewoond en daar hebben heel veel mensen het over de uitverkiezing.

Ik weet niet of dat hier ook nog speelt, maar in zware orthodoxe kerken zijn heel veel mensen daar die wachten tot het ooit is mocht komen staan te gebeuren dat ze een Paulusbekering hebben.

Zij passen die uitverkoersing eigenlijk alleen maar toen op zichzelf. Maar ik wil dat jullie zien dat Abrams uitverkiezing nooit was bedoeld voor hem alleen. Maar voor een veel groter plan.

En zo ook uw redding. Ik vind het ook heel mooi om te zien dat God begint met één persoon. Gods plan begint niet gelijk mega groot. Hij begint met één persoon.

Het lijkt wel een onmogelijke start. Maar als u met God aan de gang gaat en hij gaat door u werken en u zult een zegen voor anderen zijn, kan dat dus heel klein beginnen.

Wat voor u een onmogelijkheid lijkt. En ook nog eens, als hij Abram kiest, dan begint dat al gauw te groeien. De mensen die bij hem wonen, zijn gezin, alles daait uit.

En zo denk ik ook dat u niet alleen als individu geroepen bent, maar dat jullie als gemeente geroepen zijn. En een gemeenschappelijke taak hebben om samen Gods plan hier ook in Bunschoten en Spakenborg vorm te geven.

Ik hoor vandaag de dag heel veel mensen praten over een missionaire gemeente zijn. Heel eerlijk gezegd, voor mij is dat een pleonasme. Als je als gemeente niet missionair bent, ben je dan eigenlijk wel een gemeente.

Het was van begin af aan onderdeel van het ontwerp, zal ik maar zeggen. Oké, nu dus blijkt dat we delen in die zegen en die beloften van Abram.

En dat we in Christus Jezus zelfs kinderen van Abram zijn. En we ook nog eens delen in zijn opdracht. Dan kunnen we ons ook afvragen, wat deed Abram dan met die opdracht?

En wat kunnen we leren van hem? En misschien kunnen we het dan ook praktisch en concreet maken voor onszelf. Om daar invulling aan te geven, om tot zegen te zijn. En daarover gaat de derde tekst.

En die staat in Genesis 18. Oh, dit was nog een mooi plaatje voor Genesis 12. De omkering, dat hebben we allemaal behandeld.

Dan ga ik eigenlijk nu naar deze slide. Want hem, hier spreekt God. Dus want hem, Abram is dat dan, heb ik uitgekozen, zegt God.

Hij moet zijn zonen leren hoe ze met mij moeten leven. Hij zal een leerde eerlijk en rechtvaardig te zijn. Waarom? Want dan kan ik doen wat ik aan Abram heb beloofd.

Dat staat hier. En daarna komt er een nieuwe alinea. Dan heb ik het eerste vers toegevoegd, omdat dat zo'n schakeling is. Daarom zei de Heer, er wordt luid gekraagd.

Eigenlijk staat er, er wordt geschreeuwd. Over wat de mensen in Sodom en Gomorra doen. Wat ze doen en verschrikkelijke dingen. Oké.

Hoe kunnen we die opdracht om tot zegen te zijn concreet maken? En wat kunnen we daarvan leren uit deze tekst? Hoe Abram ermee omging. Allereerst, dat staat niet in deze tekst, maar dat weten we natuurlijk.

Is dat Abram moest opstaan en vertrekken. Hij werd geroepen en de reactie op die roeping was dat hij oude zekerheden opgaf.

Zijn land, zijn familie, moest hij allemaal loslaten. Hij moest mentaal afscheid nemen van deze wereld, zou je kunnen zeggen. En dat is voor ons ook nodig.

Willen wij tot zegen zijn, dan moeten we daar mentaal afscheid van nemen. Want deze wereld is doordringd met afgoderij en verkeerde opvattingen en valse ideologieën. En daarom heb ik ook dat stuk van Sodom en Gomorra erbij gelezen.

In Abrams tijd stond Sodom en Gomorra, de weg van Sodom en Gomorra tegenover de weg van Abram. En wij hebben ook een andere weg te gaan dan de weg van de wereld.

En Abram moest op reis. En ik geloof ook dat als wij tot zegen willen zijn voor andere mensen, dan moet je in zekere zin mentaal op reis gaan.

Je kunt niet verwachten dat alle ongelovige mensen hier naar de gemeente komen en dat dan de spreker de evangelie uitdeelt en dat was het dan. Nee, ik denk dat God jou en mij ook gaat gebruiken in het publieke domein.

Daarbuiten. Waar de mensen zijn. Daar is de confrontatie. Het tweede wat Abram moest doen, en dat lees je ook duidelijk in zijn tekst.

Deze tekst is zijn geloof moest worden omgezet in vertrouwen en dat vertrouwen moest leiden tot gehoorzaamheid. God moest gehoorzaam zijn en eigenlijk wordt dat ook dus van ons verwacht.

Deze tekst laat zo mooi zien dat het eerste stukje gaat eigenlijk over de uitverkiezing. Het tweede gaat over ethiek. En het derde is de missie. En alle drie komen in deze tekst bij elkaar.

Ik bedoel natuurlijk niet te zeggen dat de zegen en de belofte van Abram afving. Of die wel gehoorzaam was, of dat u met uw gehoorzaamheid iets kunt verdienen bij God, dat is niet de intentie van deze tekst.

Het is slechts de te verwachte reactie op de zegen die God u geeft. Op die gulle zegen. De gehoorzaamheid volgt op het geloof. Het begint bij geloof.

Die gehoorzaamheid is zo belangrijk omdat dat nou juist maakt dat er een ket in reactie ontstaat. Omdat er dan iets in werking wordt gesteld. Dus als wij willen dat delen vermenigvuldiging wordt, dan is juist die stap van gehoorzaamheid zo belangrijk.

En dat kun je bijvoorbeeld zien in Genesis 22. Daar werd Abram op de proef gesteld of hij gehoorzaam was. Het offer van zijn zoon. En ik denk dat als u gehoorzaam wilt zijn aan de Heere God, dan wordt u ook wel eens op de proef gesteld.

Dat hoort erbij. Maar wat ik zo mooi vind aan deze tekst in Genesis 22, daar zegt God, omdat je dit hebt gedaan, dus bereid was zelfs een persoon te offeren en je zelfs je enige zoon aan mij hebt willen geven, zal ik je een hele grote zegen geven.

En door de zegen die op jouw zoon is, zullen alle mensen van de aarde gezegend worden. Waarom? Omdat jij mij hebt gehoorzaamd. Dus die gehoorzaamheid is een sleutel om tot zegen voor anderen te zijn.

Het derde punt is, u wordt ook gevraagd aan anderen door te geven hoe ze moeten leren leven. Abram kreeg ook die opdracht. Als je de tekst goed leest, staat daar letterlijk anderen voorhouden hoe ze de weg van de Heer moeten volgen.

De weg van de Heer volgen, dat is een frase die je heel veel in het Oude Testament tegenkomt. En dat betekent eigenlijk dat je goed observeert hoe God handelt.

Als een bepaalde situatie is in de Bijbel, dan kijk je goed hoe lost God dat nou op, hoe handelt hij. En als je dat weet, dan is de bedoeling dat je dat gedrag kopieert in situaties die je zelf tegenkomt.

Net zoals discipelen, hoe werden discipelen die volgden hun rabbi, die keken goed hoe die rabbi zich gedroeg. En probeerden dat te imiteren, na te volgen. Navolgers van Christus, dat zijn wij.

En dat is eigenlijk heel belangrijk, dat we dat elkaar leren en elkaar voorhouden. Eigenlijk proberen we zijn karakter te weerspiegelen.

En ik vind het ook heel mooi dat hier staat, dat hij dat aan zijn zonen moet leren. Dit eerste zendingsterrein was zijn eigen gezin.

Zijn zonen leren en onderwijzen. Dat vind ik heel mooi. We hadden vanochtend even een kort gesprekje, Peter, over hoe jij met je gezin hier de aanbiddingsdienst voorbereidt.

Dat is een heel mooi voorbeeld eigenlijk. Omdat er hier staat, zo leer je je zonen de weg van de heer te volgen. Dus niet alleen de theorie, maar ook de praktijk. Dat is een mooi voorbeeld.

Ik denk dat ieder die ouders heeft, hier ook uit kan putten. Als je je kinderen onderwijst, dan doe je wat deze tekst zegt. Als je les geeft op de zondagsschool, dan doe je wat deze tekst zegt.

Dat is heel mooi. Ik weet niet of ouders straks hun kinderen weer ophalen bij de zondagsschool, maar het is misschien mooi om de zondagsschoolleiding ermee te bemoedigen. Ja. Zo ontstaat die kettingreactie.

Doorgeven en onderwijzen. En dan het laatste punt is dat Abraham moest ook eerlijk en rechtvaardig zijn. Dat geldt voor ons ook.

Dan denkt u, ja, dat snap ik wel, maar ik denk dat we die woorden eerlijk en rechtvaardig vaak te weinig tot ons laten doordringen wat dat nou eigenlijk betekent. Het Hebrauwse woord hier is CDK.

En dat betekent eigenlijk dat je handelt zoals God verwacht dat je zou moeten handelen. Dat is recht doen. Dus als jij, wat past in die situatie, hoe je hoort te handelen.

Dat is eigenlijk, wordt hier dan vertaald met eerlijk. En rechtvaardig wil eigenlijk zeggen, dat is mispad. Dat wil eigenlijk zeggen, waar jij ziet dat dingen scheef gaan, dat het niet beantwoordt aan de manier waarop God handelt, dan grijp je in.

Dus waar wanorde dreigt ontstaan, probeer je je orde te scheppen. Waar de zonde opsteekt, probeer je aan te geven hoe het anders moet.

Waar onrecht is, probeer je recht te brengen. Dat is de opdracht die Abraham had. En dat begint natuurlijk al gelijk in het hoofdstuk daarna, waar het gaat over Sodom en Gomorrah.

En Abraham bidt en pleit voor de rechtvaardigen die in die stad zijn. Abraham moest dit allemaal doen. Die moest eerlijk en rechtvaardig zijn in een verdorven wereld. Dat Sodom en Gomorrah, dat staat daar niet voor niks.

Dat is een beeld van de volken naar Babel, waar onrecht en onderdrukking en vreedheid was. Er ging een schreeuw om hulp uit naar God toe vanuit die stad. En ik denk dat er vandaag een dag ook een schreeuw naar God toe gaat over wat er soms in onze maatschappij gebeurt.

In die zin is dat niet anders. Wij en ik hebben net als Abraham de opdracht om eerlijk en rechtvaardig te zijn, om orde en recht te brengen in een wereld waar die gevallen is.

Goed. Wat betekent dat dan voor u en mijn leven? Hoe zouden we dat dan concreet kunnen maken als we deze vier punten nemen? En hoe zouden we dat dan kunnen aanpakken?

En ik denk ook dat je zou kunnen denken van ja, als ik daarover nadenk, die vier dingen. Ja. Voordat je het weet zijn we weer bezig met die wet. Met proberen maar, proberen maar en proberen maar.

Is dat niet het wonder van avondmaal ook? Dat we weten dat we dat niet in eigen kracht hoeven te doen. Dat we het met de Heer Jezus doen. Was het nou niet juist die tekst in gelaten drie, waar stond dat door die belofte van Abraham wij ook uiteindelijk gezegend zijn met de Heilige Geest in ons leven?

Is dit niet daar ook het vertrekpunt om hiermee aan de slag te gaan? Niet om bij de pakken neer te zitten, maar in de kracht van God te gaan handelen. Ja.

En ik denk ook dat je mag vasthouden dat deze tekst, Genesis 18, begint met iets wat God doet. Daarna iets wat wij moeten doen. En daarna weer iets wat God moet doen.

Het is als een sandwich. Twee plakken brood met een stukje kaas ertussen. Is deze tekst als het ware ook twee keer iets van wat God doet.

Hij zegt, ik heb u gekend, ik heb u gekozen. Dan geeft hij een opdracht. En uiteindelijk staat daar ook achter, want dan kan ik doen wat ik aan Abraham heb beloofd.

Juist in die actie kan God zijn werk gaan doen. En jou tot een zege maken voor anderen. Juist doordat jij dit deel oppakt, gaat die zege zich vermenigvuldigen naar anderen toe.

Het is uiteindelijk zijn werk. En weet je, ik denk dat een twistende en verscheurde kerk uiteindelijk niets aan de wereld te zeggen heeft.

En daarom is het belangrijk dat we eerlijk en recht zijn. Ik denk dat een immorele kerk een immorele wereld niets te zeggen heeft. Ik denk dat een kerk die geen overheid voor het zwakken, een wereld voor onrecht niet zoveel te zeggen heeft.

En ik denk dat een kerk die niet doet wat Jezus zegt, ook uiteindelijk niet de staat is om de mensen bij Jezus te brengen. En daarom denk ik dat het zo belangrijk is dat we als gemeentes dit gaan doen.

Ik denk veel na over hoe we in deze tijd relevant kunnen zijn als gemeente. Hoe we de opdracht van God kunnen uitvoeren. En ik denk dat dat ermee te maken heeft, dat we eigenlijk proberen terug te gaan naar de oorspronkelijke bedoelingen.

En dat dit soort teksten ons helpen, een sleutels geven om op een nieuwe manier het evangelie te brengen. Ik heb jullie verteld. Ja, het is een beetje leesbaar.

Ik heb jullie verteld dat de zondeval compleet was bij Abraham. Dat de schepping, de mensheid, de volken, de families en de generaties en relaties verstoord waren.

En ik denk dat het ook goed is om vanuit dat perspectief na te denken hoe wij dan CDK en Mishpat eerlijk en rechtvaardig in die tekst van Genesis 18 invullen.

Ik denk dat dat kan op al deze terreinen. Omdat in al deze terreinen de zondeval compleet was. En dat op al deze terreinen God herstel zal brengen. Dat op al deze terreinen, voor al deze terreinen de Heerde Jezus is gestorven en is opgestaan.

En dat uiteindelijk in zijn uitplan de schepping zal delen in de overwinning. Daar hebben we van gezongen in het tweede lied deze morgen. En dat de mensheid hersteld zal zijn.

En dat de volken rondom zijn troon zullen staan. Dat families en generaties zich zullen herstellen. En dat relaties die verstoord waren hersteld zijn. Dat is allemaal waar de Heerde Jezus voor is gekomen.

En we hebben misschien de afgelopen jaren wel eens geprobeerd het evangelie op straat in één minuut uit te leggen. Maar misschien is het ook tijd om de compleetheid van het evangelie weer te benadrukken.

En op al deze terreinen samen het verschil te maken. Want dan begrijpt deze wereld misschien beter wat we bedoelen met het evangelie.

Ik probeer dat in ieder geval ook zelf. Maar misschien is het goed om de vraag ook even bij jullie neer te leggen. Maar als je deze lijst ziet. Wat denk je dan?

Spreekt er een bepaald onderwerp je aan? Of denk je, ja daar kan ik nog even niks mee, dat kan ook. Of heb je voorbeelden, inspirerende voorbeelden om elkaar te delen? Om hier iets mee te doen?

Denk even rustig na. Ik geef een voorbeeld van mezelf. Bijvoorbeeld die schepping. Hoe gaan we daarmee om? Kijk, we kunnen proberen de aarde te redden.

Maar uit openbaringen haal ik uit dat de klimaatproblematiek alleen maar groter gaat worden. Maar als ik God wil eren en danken voor de schepping die is, wil ik ook dat kunnen doen.

Ik ben consistent met het feit dat ik goed omga met zijn schepping en dat ik hem daarmee eer. Dus dat betekent voor mij dat ik op mijn werk bijvoorbeeld veel dingen doe rondom duurzaamheid.

Ik werk bij een energiebedrijf om de energietransitie mogelijk te maken. Dat doe ik ook iets vanuit mijn geloof. Dat vul ik voor mij ook daarmee in. We hebben ook samen in dat bedrijf bedrijfsgebed.

We bidden niet voor meer winst, maar we bidden voor rechtvaardigheid. En dat is ook mooi om dat zo in te vullen. Of de mensheid.

Afgelopen weken hebben we een project meegedaan van een organisatie die helemaal niet christelijk was. Dat was Buddy to Buddy. En dan krijg je asielzoekers aan je gekoppeld en dan moet je vier maanden met ze elke week optrekken.

En we hadden maar gebeden van ja, wilt u dan maar de mensen op ons pad brengen? Want ja, wij willen graag het evangelie delen. En toen kregen we een Iraanse echtpaar. En dat Iraanse echtpaar geloofde helemaal niks.

Maar die waren helemaal klaar met de islam. Dat was wel duidelijk. Want daar hadden ze gezien wat daar de vruchten van waren in hun land. En dan mochten we ze een bijbel geven en hebben ze vorige week geïntroduceerd in de Iraanse kerk die in de buurt is.

En ik weet niet hoe God dat verder gaat. Maar dat zijn eenvoudige voorbeelden misschien hoe je dat dit soort dingen vorm kan geven. Gewoon heel praktisch. Andere volken.

Ik denk dat ik zendingsvisie, als ergens is dat geboren is in mijn hart, dan was het wel hoe we ooit in de redding zou ik bezig waren met zending. Het was zo intensief en het was zo'n mooi onderdeel van de gemeente.

Daar is iets geboren. Families en generaties. Herstel. Wat is er veel onder jongeren gaande. Wat kunnen we veel voor hen betekenen als God die weg opent.

Ik geloof in herstel van generaties en gezinnen in Christus Jezus. En ook relaties die verstoord zijn in de hele wereld. Ik las laatst dat in België één op de vijf mensen slaapmedicatie gebruikt.

Ik dacht dat is zo heel veel. Waarom is dat in die maatschappij zo nodig? Weet je? Nou weet ik niet uw voordelen als u dat gebruikt, dat bedoel ik niet, maar ik geef het even als voorbeeld.

Weet je wel? Dus dat u dat vooral niet denkt. Ja? Wie heeft andere voorbeelden? Wie geeft gewoon reacties of vragen of maren?

Kan ook. Opkomen voor de gezinnen. Opkomen voor de gezinnen. Ja. Hoe doet u dat zelf?

Of denkt u daarbij? Iedereen. Samen opkomen voor gezinnen. Ja. Ja. Andere ideeën?

Ja.

Dus ik herhaal het zodat iedereen het hoort heeft. Ja, de verscheurdheid in je gezinnen komt ook vaak door informatie en misinformatie. En als je dan het woord van God brengt en waarheid brengt, geeft dat ook een gemeenschappelijke basis om weer eenheid te vinden.

Zeg ik het zo goed? Ja. Ja. Ik denk dat de discipelschap en training van binnen de gemeente gewoon belangrijk is. Ja. Om het te leren ook echt van aan binnen de gemeente.

En ook gewoon uit te stappen. En op een paar keer sturen denk ik dat het goed zit erin. Ja. De noodzaak is dat jullie in de gemeente elkaar discipleschap en training geven.

Zodat je ook weet hoe je kan uitstappen. Want die stap zelf is vaak in je eentje lastig. He. Vertaal ik het zo goed? Ja, dan corrigeer je hem. En vul je hem aan. Dus ja.

En dat is denk ik een mooi punt. Dat je in de gemeente dus bouwt. Voordat je het weet ben je elke zondag het evangelie aan het bespreken. Omdat je denkt dat mensen in de zaal tot geloof moeten komen. Terwijl de meesten allang tot geloof komen.

En de mensen daar buiten het evangelie dan niet horen. Je kan ook zeggen nou ik ga lesgeven voor groep 6, 7 en 8. Zodat die mensen verder kunnen komen. Zeg maar. Dus dat je bouwt een stukje discipleschap.

Heel mooi. Ja. Goed. Misschien afsluit het nog. We waren van de week. Of een paar meken geleden zijn wij. Wij zijn maar. Wij komen in een heel klein huiskerkje.

Zes mensen. Dat is onze huiskerkje daar allemaal. Dus dat is allemaal nog voor de groei. Zullen we maar zeggen. Maar we zijn begonnen ook om. Hoe kunnen we nou in de wijk tot betekenis zijn? Want ja.

Faciliteiten. Dat hebben we allemaal natuurlijk niet. Dus je kunt niet zeggen kom naar de kerk. Want het is daar vol met zonde school. Want als we dat zouden doen zou niemand meer. Dus dat kan niet.

Dus dan zijn we begonnen met een maaltijd en een goed gesprek. Dus dan hebben we één keer in de zoveel tijd. Iedereen van de gemeente nodig mensen uit. Van buren en omgeving. En we zorgen dan dat er een lekkere maaltijd is.

En dan bij het voorafje leren we elkaar kennen. En dan introduceren we natuurlijk een onderwerp. Dan komt dat hoofdgerecht. Dan gaan we dat natuurlijk bespreken vanuit de Bijbel. Van wat zegt de Bijbel daar. Dus iedereen weet dat we het ook daarover hebben.

En dan pakken we dat toe. Er zijn gewoon manieren om zo een dialoog te komen met de mensen die niet geloven. Ik denk dat we behoefte hebben aan dat soort praktische ideeën om het werken te krijgen.

Misschien in het verlengde van dat discipleschap. En elkaar daarin te inspireren om te vinden wat wel en niet werkt. Goed. Ik sluit af met de gelofte van de Heer Jezus dat hij uiteindelijk het werk voltooit.

Ultiem verwachten wij de wederkomst van de Heer Jezus Christus. Hij zal al zijn vijanden verslaan. En hij zal uiteindelijk zijn rijk van recht brengen. En ultieme stel.

En als we dat weten dan is het goed om af te sluiten met Matthijs 24. Waar staat dat het goed is als hij zijn knechten bij de thuiskomst van de meester zien dat die met het werk bezig zijn.

Amen.