Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Het is heel erg leuk om hier weer eens te zijn.! Toen ik hierheen fietste, wij wonen dus in Nijkerk, toen bedacht ik mij wat voor mooie tijd wij hier hebben gehad.
We hebben hier inderdaad, ik denk wel tien jaar in deze gemeente gezeten, met heel veel plezier. Daar kijk ik heel dankbaar op terug. En toen kwamen de kinderen, we verhuisden naar Nijkerk en toen was het voor ons goed om in onze eigen plaats een gemeente te hebben.
Maar het is fantastisch om weer eens terug te zijn en het is ook heel leuk om te zien, ik herken een deel. Maar niet iedereen, er zijn volgens mij best wel heel veel nieuwe mensen ook. Dat vind ik ook heel erg leuk.
Voor degenen die mij niet herkennen, maar wel mijn naam kennen, ik had vroeger wat langer haar. Wellicht dat dat je wat helpt. We gaan het vanmorgen hebben over best wel een beetje een spannend onderwerp.
Dat is leuk als je ergens komt spreken, helemaal waar je nog niet eerder hebt gesproken. Dat is natuurlijk een beetje spannend. Maar we gaan het hebben over de kern van het christelijk geloof.
De kern van het evangelie. Wat is de kern van wat wij geloven? Is er iemand die een idee heeft? Waar is alles wat wij geloven op gebaseerd?
Het verlossingswerk van de Heer Jezus. Ja. En ik wil het specifiek hebben over de opstanding. De vorige week was het Pasen. We hebben vanmorgen ook, zijn we begonnen.
Hanneke begon met Emmaus-gangers. Hoe die met Jezus liepen. Nou, en ik ben heel blij dat we daarmee begonnen. Ik voel me dan ook vrij om het vanmorgen ook over de opstanding te hebben.
Want het is de kern van dat wat we geloven. Sterker, Paulus die zegt, als dat niet waar is, als de opstanding niet gebeurd is, ja, dan is het eigenlijk belachelijk wat we geloven.
Dan slaat het nergens op. Nou, daar gaan we het over hebben. En dan gaan we eens naar kijken. Want ik denk dat best wel wat mensen hier, als ik dat nog van vroeger weet, best wel geloven dat Jezus is opgestaan.
Goed, er zullen misschien ook mensen zijn die denken, ja, prima, maar waarom? Waarom zou ik dat geloven? En wat maakt het uit? Wat maakt het nou uit of Jezus is opgestaan?
En dat is de kern van ons geloof. En daar gaan we het vanmorgen over hebben. En daar hebben we het over aan de hand van het verhaal van Thomas. En wij denken dan gelijk ongelovige Thomas. Degenen die in de kerk opgegroeid zijn, zullen dat wellicht denken.
Zo werd hij door Johannes niet benoemd. De eerste keer dat hij voorkwam in de Bijbel, in het Johannes-evangelie, dan was het meer de dappere Thomas. Later pas de ongelovige Thomas. Maar aan de hand van dat verhaal gaan we kijken naar deze twee, ja, toch wel cruciale vragen.
En om daar even mee te beginnen, schetst ik even wat er gebeurt. De volgelingen van Jezus zitten drie dagen na zijn dood, zitten zij in een huis.
Deuren dicht, ramen gebarricadeerd, doodsbang. Ze zitten elkaar aan te staren en ze zijn gedesillusioneerd.
En om dat te begrijpen moeten we nog verder terug. Toen Jezus nog leefde, toen was er een hele groep volgelingen. Niet alleen zijn apostelen, niet die twaalf, niet die kerngroep, maar nog veel meer mensen.
Veel meer mensen volgden Jezus en ze zagen Jezus als de Messias. De verlosser, de redder. Maar goed, waarvan ging Jezus hen dan redden?
Zij geloofden dat Jezus hen ging redden van de Romeinse overheersing. In die tijd werd heel groot deel van de wereld overheerst door de Romeinen, maar zeker ook Israël.
En al die volgelingen van Jezus dachten, yes, die Messias, die gaat ons redden van die Romeinse overheersing. En moet je dan eens bedenken wat voor klap het is op het moment dat die man, jouw Messias, gevangen genomen wordt.
Gemarteld wordt. En uiteindelijk aan een kruis wordt genageld en daar sterft. Het waren allemaal Joden en iedereen die wist op het moment dat je aan het hout hangt, dan ben je vervloekt.
Nou, daar ging hun Messias. Weer eentje die niet nakwam wat hij had gezegd. Weer eentje waar ze op vertrouwden, waar ze op hoopten, maar die niet deed wat hij had beloofd.
Weer iemand die hun hoop verloren liet gaan. En zo zitten zij dus in die ruimte en ze zijn bang, want de autoriteiten, de Joodse autoriteiten, maar ook de Romeinse autoriteiten zitten achter hen aan.
Want zij volgden Jezus en zij werden ook opgejaagd. Nou, laten we eens lezen. Ik lees uit de Bijbel in gewone taal in dit geval. Lees we uit Johannes.
En dan lees ik Johannes 20 vanaf vers 19. En dat gaat even op het moment dat die zondag Jezus is opgestaan. Daar gaat het over.
Johannes 20 vanaf vers 19. Op de avond van diezelfde dag waren de leerlingen bij elkaar.
Uit angst voor de Joodse leiders hadden ze de deur op slot gedaan. Maar opeens stond Jezus tussen hen en zei, ik wens jullie vrede. En daarna liet hij de wonden zien aan zijn handen en zijn zij.
En toen zagen de leerlingen dat het de Heer was. En ze waren erg blij. Jezus zei nog een keer tegen hen, ik wens jullie vrede. De Vader zelf heeft mij gestuurd en nu ben ik het die jullie stuurt.
Daarna blies hij op hen en zei, nu hebben jullie de Heilige Geest gekregen. Vanaf nu hebben jullie de macht om zonden te vergeven. Als jullie iemand vergeven, dan vergeeft God hem ook.
En als jullie iemand niet vergeven, dan vergeeft God hem ook niet. Toen Jezus bij de groep leerlingen kwam, was één leerling er niet bij. Dat was Thomas, die ook Didymus genoemd werd.
De andere zeiden later tegen hem, we hebben de Heer gezien. Thomas zei, ik wil eerst de wonden van de spijkers in zijn handen zien. En ze voelen met mijn vinger.
En ik wil met mijn hand de wond in zijn zij voelen, anders geloof ik het niet. Een week later waren de leerlingen weer bij elkaar. En Thomas was er nu ook bij.
De deur was op slot. Maar opeens stond Jezus weer tussen hen in. En hij zei, ik wens jullie vrede. En daarna zei hij tegen Thomas, kom, voel met je vinger aan mijn handen.
Voel met je hand aan mijn zij. Wees niet langer ongeloven, maar geloof. Toen zei Thomas tegen hem, u bent mijn Heer, mijn God.
En Jezus zei, jij gelooft in mij, omdat je mij gezien hebt. Vanaf nu zullen mensen in mij geloven zonder dat ze mij zien. En God zal hen gelukkig maken.
Tot zover. Jezus komt dus die eerste keer bij die twaalf apostelen, bij die vrienden van hem, bij die leerlingen.
En hij zegt, ga dit doorvertellen. En zij zijn zo enthousiast. De eerste de beste, bij wie ze dat kunnen doen, vertellen ze, we hebben Jezus gezien. Dat was Thomas, een vriend van hun, een van de apostelen.
En Thomas zei, ja, dag. Dat geloof ik niet. Ja, nee, maar we hebben hem echt gezien. Nee. Nee, nee joh, dat kan niet.
Nee, we hebben hem echt gezien. Dat wil ik eerst zien, dan geloven. Moet je bedenken, dat is de eerste keer dat je dus doet wat Jezus heeft gevraagd.
We gaan het evangelie verkondigen. Het is het begin van het evangeliseren. En de eerste bij wie je dat doet, die zegt, nee hoor, dat geloof ik niet.
En er was nog wel een vriend van hen. Thomas kende deze mannen. Thomas wist in hoeverre het woord dat ze gaven, in hoeverre dat betrouwbaar was. En Thomas zegt, nee, dat geloof ik niet.
En ik weet niet zo heel goed hoe dat bij jullie zit. Maar bij mij roept dat dan de vraag op. Oké, maar waarom zou ik het dan geloven? Ik snap dat dat een beetje een spannende vraag is.
Maar als Thomas het al niet gelooft, waarom zou ik dan geloven dat Jezus is opgestaan uit de dood? En in alle eerlijkheid, wat maakt het uit?
Ik weet niet hoe dat voor jullie is, maar als ik naar bijvoorbeeld mijn collega's kijk, die niet gelovig zijn, dat is hun leven niet heel anders dan dat van mij. Wat maakt het nou uit dat Jezus wel of niet is opgestaan uit de dood?
Goed, stel eens dat het niet waar is. Stel nou dat het niet waar is. Er is geen God. Jezus is niet opgestaan. Dit is puur hypothets. Even voor de duidelijkheid. Maar stel dat het niet waar is.
Wat betekent dat dan? En toen ik daarover nadacht, toen besefte ik, als het universum het enige is wat hier is. Stel. Er is geen God.
We hebben alleen maar het universum. Dat betekent dat we alleen maar uit deeltjes bestaan. Atomen, om het even moeilijk te maken. Alleen maar deeltjes. Goed, deze steen zijn deeltjes.
En ik ook. Wat maakt mij dan waardevoller dan deze steen? Als God niet bestaat. Ben ik dan niet net zo waardeloos?
En dan kun je denken, ja maar goed, je doet goede dingen, dat dat helpt. Dan zijn misschien mijn daden waardevol. Maar dat maakt mij toch nog niet waardevol. Dus als God niet bestaat, zijn we dan niet waardeloos vanuit onszelf?
En wat heeft het voor zin als God niet bestaat? Dan hebben we dit universum. Supermooi. Maar we weten dat dit universum als God niet ingrijpt.
Dat dit universum ophoudt te bestaan. Ofwel het explodeert of implodeert. Ik ga niet op de details in. Maar we weten zeker, het houdt op. Dat betekent dat alles wat we doen als God niet bestaat.
En dit is wat het is. Dat het allemaal voor niks is uiteindelijk. Want het houdt op. Het is volgens mij heel simpel. Dus wat heeft het dan voor zin om heel veel goede dingen te doen.
Om heel hard te werken. Om heel veel te doen. Is het niet uiteindelijk zinloos? En hoe zit het met de hoop?
En welke hoop heb je als God niet bestaat? En dan denk je misschien, ja maar goed, het gaat allemaal best goed met me. En het is fijn.
Noem het maar. En dat is super. Als dat zo is. Fantastisch. Maar wat nou als dat even niet zo is? Ziek wordt.
Of iemand om je heen wordt ziek. Je verliest iemand. Wat voor hoop heb je dan nog? Dus als God niet bestaat.
Is het leven dan niet waardeloos? Zinloos? Hopeloos? Wat nou als God wel bestaat?
Wat dan? Als God wel bestaat? Dan hebben we een heel groot probleem. Als God wel bestaat, dan hebben we een heel groot probleem.
En dan vraag je je misschien af, waarom? Wat is dan dat probleem? Nou, eens even kijken. Iedereen die dit kan, wil je eens even je hand opsteken. Nou, de meesten lijken dat te kunnen.
Dat is heel fijn. Wie hier heeft er wel eens gelogen? Wie heeft er wel eens gelogen? Klein leugentje, groot leugentje, maakt me niet zo heel veel uit.
Wie hier heeft er wel eens iets gestolen? Koekje uit de trommel van je moeder? Iets groters. Toen opeens kwamen er een hoop handen bij. Wie heeft er wel eens iets lelijks gezegd over iemand?
Ja. Ja. Ja, en dat maakt toch niet zo veel uit. Want dat doen we toch allemaal? Ja.
Weet je, als ik het zou moeten zeggen, denk ik op ja. Misschien maakt het ook niet zo veel uit. We doen het allemaal. En er zijn heus mensen die erger zijn dan jij. Waarschijnlijk. Maar ik ben niet degene die oordeelt.
God is degene die oordeelt. En God zegt, je hebt gelogen, je bent een leugenaar. Je bent een dief. Je bent een roddelaar. En God zegt, de straf voor de zonde is de dood.
Dus jij verdient de dood. Jij verdient de dood. Jij verdient de dood. Ik verdien de dood. Wij allemaal, zoals we hier zitten, verdienen de dood. En dat is misschien niet leuk.
Maar er verandert er niet zo heel veel aan. Want ik ben niet degene die oordeelt. Ik zou zeggen, joh, dat doen we allemaal weleens. God is degene die oordeelt. En God is perfect.
En hij haat de zonde. Punt. Dus ofwel. Het leven is zinloos.
Waardeloos. Hopeloos. Of we hebben een heel groot probleem. Dus dat is een mooie boodschap vanmorgen, denk ik. Toch? Maar goed, dan moeten we kijken. Oké, maar wat zegt dat dan?
Als we dan kijken naar die eerste vraag. Waarom zou ik geloven dat Jezus is opgestaan? Waarom zou ik dat dan geloven?
Want als Jezus is opgestaan, betekent het dat God bestaat? Betekent het dus ook dat we dat probleem hebben? Goed, hoe maak je dat duidelijk? Hoe maak je nou duidelijk of Jezus is opgestaan of niet?
Thomas geloofde het niet. Hij hoorde het woord van zijn vrienden. En hij zegt, ja, prima, maar dat geloof ik niet. Waarom zouden wij dat wel geloven?
Maar er is misschien een manier. Want wij hebben meer dan wat Thomas heeft. Hij had alleen het woord van zijn vrienden. Wij hebben ook de daden van zijn vrienden.
En dan gaan we een leuk gedachte-experiment doen. Wissen, ik vind het leuk. Ik weet niet of jullie het leuk vinden. Maar dat gaan we zien. Ik heb namelijk wat mee. We gaan een gedachte-experiment doen. Even voor alle duidelijkheid.
Wat ik ga zeggen is niet waar. Dat is even belangrijk erbij te zeggen. Ik ben de koning van Nederland. Dat is dus niet waar. Ik ben de koning van Nederland. Dit hebben we even nodig.
Want zoals de meesten hier wel weten. Krijg je als de koning van Nederland. Krijg je best wel wat geld. Laten wij doen. Ik ben de koning van Nederland.
Als we dat met z'n allen volhouden. Dat is dus niet waar. Ik ben niet de koning van Nederland. Maar als we dat met z'n allen volhouden. Dan krijgt iedereen die dat volhoudt. Krijgt 100.000 euro. 200.000...
Half miljoen. 500.000 euro. Oké. Dat doet wat. Oké. Dus dat moeten we volhouden. Dan komt die pot geld vrij.
Krijgt 500.000 euro. Nou wil ik je vragen om even met mij te gaan staan. Als je dat kunt. Als je niet kunt staan mag je even je hand gewoon openleggen. Maar voor de rest even gaan staan. Ik weet dat de meeste mensen hier kunnen staan.
Oké. Dit is dus een gedachtexperiment. Ik zeg dus niet dat je moet liegen. Ik zeg dus niet dat je moet bedriegen. Ik zeg niet dat je moet frauderen. Dat wil ik even heel duidelijk zeggen. Voordat jullie morgenochtend zeggen.
Jeroen zei dat het mocht. Dat zeg ik dus niet. Dit is een gedachtexperiment. Stel nou. We zeggen hier met z'n allen. Jeroen is koning van Nederland. We gaan zo meteen met z'n allen naar buiten.
En op het moment dat we buiten komen. Blijkt daar een hele politiemacht te staan. Allemaal politieauto's. Zwaarlichten. Sirenes. En pistolen. Best een beetje beangstigend. En één iemand die staat daar met z'n megafoon.
En die zegt. Iedereen die gelooft dat Jeroen van de Wal de koning is. Iedereen die dat blijft volhouden. Gaat mee naar het bureau. Nou is de keus. 500.000 euro. Ga je mee naar het bureau of niet?
Als je niet mee gaat naar het bureau mag je weer gaan zitten. 500.000 euro. Oké.
In alle eerlijkheid. In Nijkerk bleven een hoop meer mensen staan. Wat zegt dat over ons? 500.000 euro. Ik ben blij dat er nog een aantal staan. Je zit dus op dat politiebureau.
Je wordt naar zo'n ruimte geleid. Zo'n verhoorkamer. En dat is niet zo'n politiebureau als dat we nu hebben. Voor degene die een politiebureau van binnen kennen. Dit is echt een beetje een oostblok politiebureau.
Het is niet gezellig. Er staan stalen stoeltjes en stalen banken. Je gaat daar zitten. En op het moment dat je gaat zitten hoor je van beide kanten geschreeuw en gegil.
Mensen in pure paniek. Dan komt de inspecteur. Die komt binnen. En die zegt. Moet je luisteren. Ik weet dat het niet waar is.
500.000 euro. Ik weet dat je dat krijgt. Maar wees nou eerlijk. Het is niet waar. Als je door blijft gaan met zeggen dat Jeroen de koning is. Dan gaan we je martelen. Dus ja.
Dat is nu de vraag. 500.000 euro. Martelen. Ja of nee. Als je doorgaat dan mag je blijven staan. Ik had er nog eentje.
Het was niet waar. Ik ben niet de koning. Maar wat zegt dit nou? Het is natuurlijk een beetje gekkigheid. Maar het laat zien. Dat jullie eigenlijk al niet bereid zijn je te laten martelen.
Voor 500.000 euro. De meesten willen eigenlijk al niet eens liegen. Maar sommigen zeggen van nou ja prima. Maar martelen dat gaat toch te ver. En de vrienden van Jezus.
Die Jezus hadden gezien. Die werden opgepakt. De vrienden van Jezus. Die werden gemarteld. De vrienden van Jezus. Die werden vermoord.
En waarom? Niet omdat ze dan 500.000 euro kregen. Ze waren bereid dat allemaal te doorstaan. Omdat ze zeiden.
Wij hebben Jezus gezien. Jezus is opgestaan. Uit de dood. En als wij met z'n allen al niet bereid zijn om te liegen. Voor 500.000 euro.
In hoeverre kunnen we dan geloven dat als iemand bereid is te sterven. Dat hij dan ook daadwerkelijk de waarheid vertelt. En dan denk je misschien. Ja maar goed. Er zijn toch ook moslims die sterven voor hun geloof.
Of andere gelovigen. En dat is ook zo. En mensen zijn bereid om te sterven voor wat ze geloven. Wat ze hebben gehoord van anderen. En waar ze van overtuigd zijn.
Dit is waar. Zijn ze prima voorbereid om te sterven. Mensen zijn bereid om te sterven voor wat ze weten. Voor wat ze hebben gezien. Of hebben meegemaakt. Waarvan ze weten dat het waar is.
Maar niemand is bereid. Te sterven. Voor een leugen. En deze discipelen. Deze volgelingen van Jezus. Waren geen gelovigen.
In de zin dat wij dat zijn. Want ze hadden het meegemaakt. Zij hadden Jezus gezien. Dus ofwel ze logen. Wat mij betreft dus echt niet redelijk is.
Of wat ze zeiden is waar. En de enige echte conclusie die je daaruit kunt trekken. Is dat Jezus is opgestaan uit de dood. Want waarom zouden deze mannen anders bereid zijn om te sterven.
Zij wisten of het waar was. En zij zeiden ik sterf. Nou wij waren niet eens bereid om te liegen. Maar zeker niet om gemarteld te worden. Dus Jezus is opgestaan uit de dood.
Maar goed. Wat maakt dat dan uit? Zoveel verschil is er toch niet? We hadden net al. Hoe we zagen dat.
Een leven zonder God waardeloos is. Wat voor waarde heb je? Maar de andere kant. Een leven met God is waardevol. En dit merkte ik het meest toen ik vorig jaar op de camping was.
Ik was met Joelle onze dochter van zes. Die was lekker aan het spelen in zo'n speeltuintje. De zon scheen. Ik zat op zo'n bankje. Ik was wat aan het mijmeren. Gewoon wat aan het nadenken. En ik keek wat om me heen.
En opeens hoor ik iets naast mij. En ik keek wat daar was. En daar zat een jongen. In een rolstoel. Hij kon niet zoveel, behalve wat geluid maken.
En ik riep Joelle. Joelle, kom eens. En ze kwam bij me. En ik zei. Zie je die jongen? Ja. Wat zie je aan hem?
Hij zit in een rolstoel. Ja. En wat zie je nog meer? Hij kwijlt een beetje. Ja. Kan er waarschijnlijk niet zoveel aan doen.
Wat zie je nog meer? Hij maakt ook wel gekke geluiden. Ja. Dat is ook zo. Misschien een beetje vreemd.
Maar weet je. Zei ik tegen haar. Deze jongen. Is meer waard. Dan alle sterren die wij elke avond zien. Deze jongen is meer waard.
Dan alle schilderijen. Op deze aardbol. Deze jongen is meer waard. Dan alle dieren. Alle planten. Alle bloemen. Die we hier hebben. Want in deze jongen.
Zit iets van God. Deze jongen draagt het beeld. Van God. En weet je wat nou het mooie is? Zei ik tegen haar.
Dat geldt ook voor jou. Weet je wat nou het mooie is? Dat geldt ook voor jou. En het maakt dat we van waardeloos naar oneindig waardevol gaan.
Want ieder mens is gemaakt naar het beeld van God. En dan gaan we van zinloos naar zinvol. Want het is niet voor nu.
Het is niet voor een wereld die ophoudt te bestaan. Maar het is voor de eeuwigheid. Alles wat je doet. Alles wat je laat. Alles waar je je voor inzet.
Is voor de eeuwigheid. Het maakt alles uit. En dat maakt dat we van zinloos naar zinvol gaan. En misschien wel de meest krachtige.
We gaan van hopeloos naar hoopvol. En iedereen die aan het sterfbed... Iedereen die aan het sterfbed...
van... van een volgeling van Jezus heeft gezeten... weet wat dit is. Ik zat aan het sterfbed van mijn schoonmoeder.
Jaren geleden. Net voordat wij gingen trouwen. En je zag haar strijden. Je zag haar lichamelijk vechten... voor die laatste paar ademhalingen.
Maar in haar hoofd was vrede. Want ze wist waar ze naartoe zou gaan. Ze wist dat ze thuis zou komen. Ze wist... Dat vanaf dat moment... er geen pijn...
geen verdriet meer zou zijn. Dat het vanaf dat moment goed zou zijn. En zo gaan we van... hopeloos naar... hoopvol.
Maar we hebben nog steeds dat probleem. God zei... je verdient de dood. En vorige week dachten we aan Pasen.
En dat is de plek waar Jezus hing aan het kruis. Met al die zonden... van jou en van mij. Hij zegt die doodstraf...
geef het maar aan mij. En daar aan het kruis... zei Jezus... het is volbracht.
Het was genoeg. Maar op die zondagochtend... in het lege graf... zei God inderdaad... het is volbracht. Het was genoeg.
Wat je ook hebt gedaan... hoe erg het ook was... hoe moeilijk je het vindt... om dat... bij God te brengen. Het was genoeg... wat Jezus heeft gedaan.
En daar in dat... lege graf... daar overwon... het leven. is... het is... lieve mensen... het belangrijkste van vanmorgen...
Jezus is opgestaan... uit de dood. Punt. En het maakt alles uit... want we gaan van zinloos... naar zinvol... van waardeloos... naar waardevol... en van hooploos...
naar hoopvol. want die straf... die jij verdiende... die straf... die ik verdiende... die straf... die wij allemaal... verdienden... heeft Jezus gedragen.
Hij zei... het is volbracht. En drie dagen later... zei God inderdaad... het was genoeg. Het is volbracht. Misschien...
wist je dit wel. Misschien ken je dit wel. Denk je... en nu dan? Ga dit delen met mensen. Als je dat nog niet doet...
ga het delen. Als je dat wel doet... blijf het delen. Want het maakt... alles uit. Ik hoop dat dat vanmorgen... bijgebleven is. Het maakt... alles uit. Deel het met mensen.
Misschien zullen zij... net als Thomas zeggen... mijn Heer... mijn God. En zal God ze gelukkig maken. Misschien geldt het wel voor jou...
dat je denkt... ja, maar ik heb het nooit echt... begrepen. Ik heb nog nooit echt gezegd... ja... doe dat dan. Want God zal je gelukkig maken. En dan...
zul je pas echt weten... wat leven is. Amen.