Hij is erbij

Spreker

Harm Kramer

Date
April 16, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Lieve broers en zussen in de Heer. Een aantal jaren geleden kwam lied 727 van opwekking uit.!

Ik heb nog niet zo goed geluisterd. Ik was toen zangleider al hier. En een medezangleider, een zuster die ik niet bij naam zal noemen, had een heel andere mening over dit lied.

Wat een onzintekst. Dat is toch niet reëel? Wat een hoogmoed straalt dit uit. Hoe komen ze erop?

En zo nog wat meer. Ik dacht, nou ja. Ik stel voor dat ik dat lied nu even voor u ga zingen. Dan weet u ook weer hoe dat werkt.

Ties is zo aardig om mij daarin te begeleiden. En ik heb dit keer liever niet dat u meezingt. Ja, de tekst zal wel daar verschijnen.

Maar ik heb liever niet dat u meezingt. Want het is mijn ervaring als je meezingt of meepraat. Dat je dan niet werkelijk de woorden volgt. Het gaat even om dat u de tekst even op u in laat werken.

Want we gaan het er nadrukkelijk over hebben, deze dienst. Dus dan zou dat fijn zijn. ZANG EN MUZIEK

U houdt mijn hele leven in uw handen. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK TE sommes Want dat hebt u gezegd.

Mijn God, ik kom naar u, dan ben ik veilig. Ik heb het u gezegd en blijf het zeggen.

Ik heb uw nodig, Heer, de rest is overboden. De mensen hebben andere idolen.

En ringen zich voor hem in honderd bochten. Maar dat zal ik nooit doen en zelfs hun naam niet noemen.

De hele nacht lig ik aan God te denken. Ik voel dat Hij er is.

Zijn wijsheid geeft me rust. Dan word ik blij en zeker van mijn redding. Ik leef, ik leef naast God.

Ik val niet uit zijn hand. Want u zult mij niet zomaar laten sterven. Ik hoef niet naar het graaf.

Want u laat mij niet los. U wilt mij leren waar ik het moet zoeken. Heel dicht bij u, mijn God.

Zal ik gelukkig zijn. Ja, kijk, die zuster had wel een punt.

Zo op het eerste gezicht, als je die tekst een beetje droog leest, dan is hij ook wel een beetje gek. De mensen hebben andere idolen.

Ze wringen zich voor hen in honderd bochten. Maar dat zal ik nooit doen. En zelfs hun naam niet noemen. Dat zal ik nooit doen, hoor. Echt niet. Ik niet.

Die andere gekke mensen, die zich met afgoden bezighouden, met idolen. Ja, dat doe ik niet. Ik noem zelfs hun naam niet.

Beetje hoogmoedig klinkt het wel. Vindt u niet? En dan, de hele nacht lig ik aan God te denken. Ja, de hele nacht, dat doet toch geen mens?

Je moet toch ook slapen? En dan het ergste, het laatste vers. Want u zult mij niet zomaar laten sterven. Ik hoef niet naar het graf, want u laat mij niet los.

Ik hoef niet naar het graf. Nou, daar kom je toch echt niet onderuit? Volgens mij. Nee, echt een vet rare tekst. Laten we, op psalm 16, want daarvan is dit lied een hertaling, samen even opzoeken.

En rustig, vers voor vers, stukje bij beetje, stap voor stap, één vers tegelijk, doornemen. Ik lees bewust uit de NBG 1951.

Dat is zeg maar de oude nieuwe vertaling. Als u het nog kunt volgen. Omdat er grote fouten staan in de NBV 21 vertaling van deze psalm.

Ik zal er wat dingen van zeggen, maar sorry. Voor de mensen die die vertaling meegenomen hebben. Ik wacht altijd even totdat iedereen het gevonden heeft.

Ik hoor geen gebladeren meer, dus dan zal het goed zijn. Laten we het ook niet helemaal lezen, maar gewoon even stukje bij beetje doen.

Dat lijkt me handig. Vers 1, dat is de introductie, de aanhef. Sorry u wilt. Een kleinoot van David. Wat is nou weer een kleinoot?

Beetje ouderwets woord. Een kleine kostbaarheid. Een juweel bijvoorbeeld. In de Statenvertaling staat zelfs een gouden kleinoot.

Dus blijkbaar is deze psalm een juweeltje. Een kostbaar, waardevol getuigenis van David. Laten we er zuinig op zijn.

Vers 1, B en 2. Bewaar mij, o God, want bij u schuil ik. Ik heb tot de Heren gezegd, gij zijt mijn Heren, ik heb geen goed buiten u.

Direct een hartekreet van David. Een verzoek, een vraag aan God om bescherming. Om een schuilplaats.

Een schuilplaats bij de Heer zijn God. En ja, dat had vandaag precies zo geschreven kunnen zijn. Want wat hebben we dat nu hard nodig.

Niet dan. In deze tijd van ziekte en oorlog te kunnen schuilen bij de enige waar we echt werkelijk veilig zijn.

De almachtige levende God. Onze geneesheer, de opperbevelhebber van de hemelse legermachten. De enige waarbij we altijd terecht kunnen.

Een trouwe vader in een wereld waar je niemand kan vertrouwen. Als ik een thema zou moeten geven van het hele Oude Testament, dan is dat dit wel.

Schuilen bij God. God met ons. En eigenlijk is dat ook het hoofdthema van het Nieuwe Testament. God met ons.

God is erbij. De grote ik ben die ik ben is erbij. Is bij ons. Wat er ook gebeurt in ons leven. Wat voor aanvechtingen en moeite we ook hebben.

God is erbij. God is erbij. Ik wil u een hart onder de riem steken vandaag. God is erbij. Echt waar. En laten we het met David meezeggen.

Meeroepen. Bewaar ons o God. Want bij u schuilen wij. Zullen we dat ene zinnetje proclameren?

Ik zeg het voor en dan zegt u het met z'n allen na. Ik weet niet of we dat gewend zijn hier, maar dat komt vast goed. Bewaar ons o God. Bewaar ons o God.

Want bij u schuilen wij. Dat voelt ook anders als je het zelf zegt. Is dat niet warm?

Is dat niet geborgen? Het loopt ons te vaak uit de hand. Wij trekken het niet meer. Tenminste ik heb regelmatig dat ik denk van ik trek dit niet meer.

Het lukt ons niet meer om de macht over ons eigen leven te hervinden. En dan vragen we aan God. Mogen we alsjeblieft bij u schuilen?

Het spreekt van veiligheid. Van geborgenheid. Van een warme plek. Waar je bij kunt komen van al het geweld dat je bedreigt. Nieuw Testamentisch zouden we zeggen.

Veilig in Jezus' armen. Veilig aan Jezus' hart. Daar vindt mijn ziel erbarmen. En daar rust mijn ziel van smart.

In het tweede vers verklaart David dat hij niets meer dan een slaaf is vergeleken bij God. Die is zijn Heer. Gij zijt mijn Heer.

En ik durf te beweren dat wij niet goed beseffen wat we zeggen als we God of Jezus onze Heer noemen. We doen dat heel vaak.

Vooral in Evangelisch Nederland. Ik preek ook nog wel eens bij de PKN en zo. Dan is dat iets minder. Maar in Evangelisch Nederland. De naam van de Heer. De Heer wordt heel vaak aangeroepen.

En ja, we doen dat zo vaak dat we wellicht niet meer beseffen wat we werkelijk zeggen. Je kan ook vertalen u bent soeverein.

U bent de hoogste baas. Of iets lastiger nog, u bent mijn hoogste baas. Nou, dan zeggen we meestal een hond heb een baas.

Maar in dit geval, ja, denk ik dat het wel goed is om het zo te zeggen. Kijk, een Heer is zonder enig voorbehoud de baas van zijn knecht, zijn slaaf.

Zo werkte dat toen. Dus, ja, hij is gekocht en betaald. En dat zijn wij ook door Jezus Christus. Toch? Amen. Gekocht en betaald door zijn bloed.

We hebben het net nog herdacht. Met Goede Vrijdag en Pasen. Dus, ja, als wij zeggen Jezus is Heer. Dat is de eerste geloofsbeleidenis.

En de kortste ook. Jezus is Heer. Daar zit alles al in. Dan stellen we ons onder Jezus. Dan geven we aan, er is een hiërarchie. Heer, u bent de baas.

U bent mijn Heer. Ik wil u dienen. Ik denk dat we meestal daar niet aan denken als we God Heer noemen.

Ik denk dat het gewoon een beetje een inhoudsloze term is geworden. En het zegt nogal wat. Je onderwerpt je volledig aan de Heer. Je geeft je eigen identiteit op.

En je gaat op in Christus. Dat is wat. Dat is drastisch hoor. Wat hier staat. David onderwerpt zich zonder enig voorbehoud aan zijn Heer en God.

Hij zegt, ik heb geen goed buiten u. Met andere woorden, God is zijn een en al. God is mijn alles.

Er is niks op deze aarde zo waardevol, zo onmisbaar, zo allesomvattend als zijn en onze Heer. Uit het lied, ik heb u nodig Heer, de rest is overbodig.

Zullen wij dat samen met David bidden? Mag ik een kort gebed met u uitspreken? Heere God, u bent ons alles.

Zonder u zijn we niks. U overstijgt alles. U bent onze Heer.

U bepaalt wat er gebeurt in onze levens. We geven ons eigen ik, ons ego, ons zelfbeschikkingsrecht aan u over.

Heer, ontferm u over ons. In Jezus' naam. Amen. Het volgende vers van het gedicht, van het lied, dat is vers 3 en 4.

Wat betreft de heiligen die in de landen zijn, zij zijn de heerlijken in wie al mijn welbehagen is. Velen zijn de smarten van hen, die dingen naar de gunst van een andere God.

Ik zal hun plengoffers van bloed niet plengen, zelfs hun namen op mijn lippen niet nemen. In vers 3 heeft David het over de goede mensen in Israël.

De mensen die net als hem zelf de enige echte heer dienen. Hij noemt hen de heerlijken in wie al zijn welbehagen is.

Laten wij ook onze broeders en zusters in de heer hoog achten. Ja, zelfs hoger achten dan onszelf.

Neem in gesprekken toch een nederige rol in. Het is iets wat in de laatste tijd zeldzaam is geworden.

Ik zie het niet zoveel meer, ik hoor het niet zoveel meer, beter gezegd. Dat we, ja, we komen toch altijd weer scherp uit de bocht.

Met name als we ergens kritiek op hebben. En, ja, een nederige houding staat ons als christenen toch beter. Besef dat je Jezus navolgt die zich tot in het uiterste vernederd heeft.

Die als de leidende knecht van God op de meest onwaarschijnlijke wijze voor ons gerechtigheid heeft verkregen. Als er mensen zijn die meelezen in de NBV, die worden nu waarschijnlijk wat onrustig.

Want daar staat in vers 3 gewoon letterlijk het tegenovergestelde van wat hier staat. Ik zou dat nu uit kunnen leggen, maar dat kost me meestal een kwartier. En u heeft er helemaal niks aan.

Dus vertrouw me maar even. Dit soort theologie doet meer afbreuk aan je geloof dan dat je er geestelijk wijzer van wordt.

Als u het echt wil weten, kunt u het me na de dienst even vragen. Maar geloof me, voor eerst maar even, in de NBG 1951 staat het hier correct. In vers 4 gaat het over andere mensen.

Juist weer andere mensen. Die andere goden dan de God van Abraham, Isaac en Jacob dienen. David belooft God dat hij hen geen offers zal brengen.

Hij heeft het over pleen offers. Dat is dat je een beetje water of meestal wijn uitgiet. En in de wat brutere rieten is het soms ook bloed wat uitgegoten wordt.

En dat is een... Ja, hij heeft het over heidense rieten, over afgoden hier.

En ja, daar zal hij geen offers aan brengen. Hij zal zelfs hun naam niet op zijn lippen nemen. En David is hier niet hoogmoedig.

Hij voert gewoon een bevel, een gebod van de heren uit. Lees maar even mee in Exodus 23 vers 13. Exodus 23 vers 13.

Dat staat in het tweede gedeelte. De naam van andere goden zult gij niet noemen.

Hij zal uit uw mond niet gehoord worden. Het gaat hier specifiek over het aanroepen van andere goden.

In die namen zat en zit blijkbaar kracht verborgen. En dat...

Ja, dat is ook zo, hè. Bepaalde woorden hebben kracht. Eigenlijk alle woorden hebben kracht. Dat merkte je misschien net toen ik even dat ene zinnetje liet proclameren.

Dat is toch een ander... Ja, op een ander niveau komt het dan. Het is een ander... Ja, het doet iets in de hemelse gewesten.

Als je zoiets hardop samhorig zegt. Andersom is het ook waar. De naam van onze God uitspreken als een vloek. Of stopwoord.

Daar gaat in negatieve zin kracht van uit. Nou, ik hoop oprecht dat ik jullie niet hoef te zeggen dat je niet moet vloeken. Toch?

Dat weten we intussen wel. Ik heb een zuster in de gemeente. Waar ik mag dienen. In Roosendaal. Ik zal haar naam niet noemen ook. Maar die heeft daar enorme last van.

Die heeft... Als er enige ergernis of stress is... heeft die gelijk een vloek voor in de mond. Maar die heeft het afgeleerd. En daar heb ik een beetje bij geholpen. Om dan gewoon in plaats van te vloeken te zegenen.

Ja? Dus hou je even in. Voel je rust. En zegen. Ja? Ik heb dat jaren gedaan. Als ik ergens een vloek hoorde... dan zei ik...

Geprezen zij de naam van God. Van eeuwigheid tot eeuwigheid. Ja? Als God in die vloek voorkwam. Dan... Zo... Als zeg maar een tegen... Een tegen...

Actie. Ja, het is op het moment even lastig. Want ik zit ook daar bij een sportschool nu. En... Ik probeer weer wat fitter te worden.

En daar wordt ongelooflijk gevloekt. Behalve door de moslims. Dat vind ik wel even een positieve om ook eens te zeggen. We zeuren vaak over de moslims.

Maar daar hebben ze wel respect voor. Dus er wordt daar niet... Door de moslims gevloekt. Dus ik hoop dat ik de blanke heidenen ook nog... Tot inkeer kan brengen daar.

Ik dwaal een beetje af. Oké. Nou, vloeken moet je dus sowieso niet doen. De naam van andere goden... Afgoden aanroepen... Is net zoiets verschrikkelijks. Het is...

Overspel... Ten opzichte... Van... De enig ware God. Daarom doet David dat zeker niet.

En ook wij moeten alles wat belangrijker is dan God in ons leven... Opruimen. God de ruimte te geven die hij verdient. Hij is zo goed voor ons.

Hij zorgt voor ons. Voedt ons. Onderhoudt ons. En ja... Dat is eigenlijk de enige houding die daarin past. En dat lezen we ook in vers 5 en 6.

O heren mijn erfdeel en mijn beker. Gij zelf bestendigt wat het lot mij toewees. De meetsnoeren vielen mij in liefdeelijke dreven. Ja, mijn erfdeel bekoort mij.

Dat is best een moeilijke tekst. Vooral meetsnoeren die vielen in liefdeelijke dreven. Ik denk niet dat u daar direct een beeld bij hebt. Ik had het in ieder geval niet.

Als u even wacht, dan leg ik het u uit. David is blij en tevreden met de aardse rijkdommen die God hem heeft gegeven.

In het lied... God vult zijn bord en zijn beker. U hebt iets moois bedacht. En straks is het van mij. En dan krijg je die rare tekst. Het lot dat toegewezen werd.

De meetsnoeren. Dat heeft met landmeten te maken. Dus die wijzen op de verdeling van het land Israël. Daar weet u nog wel. Iedere stam kreeg zijn eigen stukje van het heilige land.

rechtstreeks van de heer. De heer bepaalde dat. Nou ja, dat is ook een heel eenvoudige toepassing eigenlijk. Zijn wij blij en tevreden met wat de heer ons geeft?

Met het deel dat we krijgen. Ben jij dat ook? Ik hoor dat eigenlijk zelden... In... Excuse me.

Rustig blijven. Ik hoor dat eigenlijk zelden... Vooral bij jonge mensen hoor ik dat niet zoveel meer. Ik weet niet waarom dat zo is. Het is eigenlijk nooit genoeg.

We mogen niet klagen, maar we doen het wel graag. Daarom ben ik de enige die dat opmerkt. Zoveel mensen zijn continu op jacht naar meer geld en spullen.

En ja... Lieve broeders en zusters... Daar hebben wij toch geen last van? Als wij moeten kiezen tussen meer geld verdienen...

En meer tijd met de heer doorbrengen... Dan kiezen we toch voor de heer. En ik weet wel, dat is lastig. Dat is in de praktijk best lastig.

Maar ja... Ja... Ben je nou blij en tevreden met wat je... Toebedeeld wordt? Door de heer? Zie je het ook als een gave van de heer?

Of meer als iets wat je... Ja... Door toch hard werk en zelf verdiend hebt? God onderhoudt ons als de trouwe vader die hij is.

Laten we zijn naam prijzen om alles wat hij ons geeft. En vooral jonge mensen... Ik kijk even om me heen. Jonge mensen. Laat je hart toch niet uitgaan naar aardse zaken.

Maar richt je op de hemelse. De Heere God zorgt ook voor die hele gewone dingen. Echt waar. Vraag het maar eens aan mensen die al langer met de heer wandelen.

De heer leidt dat. De heer regelt dat. De heer zorgt voor je. Echt waar. Op hem kun je bouwen. In het volgende vers.

Vers 7 en 8. Bent u nog wakker? Ja, ik wel in ieder geval. Zien we de Heere die ons les geeft en leidt. Ik prijs de Heere die mij raad heeft gegeven.

Zelfs bij nacht onderwijzen mij mijn nieren. Ik stel mij de Heere bestendig voor ogen. Omdat hij aan mijn rechterhand staat. Wankel ik niet. Ik heb nu al een tijdje een beetje last van deze ene nier.

Vooral als ik ga zitten of liggen en ik sta daarna weer op. Denk ik van, hé, ik voel hem. De dokter zegt. Daar ben ik er even mee geweest. Die zegt van, nou als je kruipend aankomt.

Dan gaan we er wat aan doen. Ja, dat zijn aardige mensen, dokters. Maar oké. Maar ik weet dus nu ook waar mijn nieren zitten.

Heel precies, weet ik dat zelfs. Rechts weet ik het. Heel precies, dat kan ik je precies aanwijzen. Maar dat onze nieren ons nachts onderwijzen. Dat is toch een rare?

Vindt u niet? Nou, je nieren. Voor een jood van die tijd is dat direct volstrekt duidelijk. Als je nieren zegt, dan doel je op je diepste gevoelsleven.

Je hele innerlijke zelf. Je gevoel, je emoties. Dat is allemaal je nieren.

Ja? En je hart, dat even verderop genoemd wordt. Daar zitten meer je gedachten.

Dat is voor ons even wennen. Wij denken Grieks. Ja? En als je een psalm is, moet je Joods denken. Ja? Dus in Griekse gedachten, op een bepaald moment, hebben wij geleerd.

Wetenschappelijk dat hier de gedachten zich afspelen. En wij hebben nog steeds een beetje de romantische gedachten. Dat hier niet alleen een bloedpomp zit, maar dat hier ook gevoel zit.

Zeg maar. Ja? Oké. Ik weet het allemaal niet. Maar hier in deze psalm, en in een heleboel psalmen, staat het net anders. Dus bij je hart moet je denken aan je gedachten.

En bij je nieren moet je denken aan je gevoelens. Gevoelens. Daar zit volgens mij een hele belangrijke praktische les in.

Kijk, geloven, wat we hier met z'n allen aan het doen zijn, is een kwestie van gedachten. Van redeneren. Van verstand.

Wij zouden zeggen van het hoofd. Dat zouden wij zeggen. Een jood zegt dus van het hart. Maar geloof is net zo goed een kwestie van gevoel. Wij zouden zeggen van het hart.

Een jood zegt dan weer van de nieren. Als een van tweeën ontbreekt of ondersneeuwt, dan gaat het mis. God onderzoekt beiden.

Dat staat in psalm 7 vers 10. Gij die hart en nieren toetst, rechtvaardige God. Zowel je verstand als je gevoel hoort gericht te zijn op de allerhoogste God.

Het is eigenlijk net als met een gewone menselijke relatie. Dat die je natuurlijk ontzettend veel van elkaar te houden.

Dat is logisch. Maar als je je koppie er niet bij houdt, dan gaat het alsnog mis. Ik denk dat iedereen die al wat langer een relatie heeft, dat kan beamen.

Of niet Henk? Ja? Je koppie moet erbij zijn. Als het alleen maar gevoel is, dus bijvoorbeeld verliefdheid in plaats van agape, zelfopofferende liefde.

Dan heeft het ook geen stevig fundament. Dan is het ook lastig om dat te worden. En andersom, een relatie met verstand, maar zonder liefde.

Ja, bevoel ook allemaal aan, dat wordt hem niet. Dus een goede relatie is zowel een wilsbesluit als een gevoelskwestie. En daar zit hem de arnel.

Want zo is het ook met jouw relatie met God. Als jij het contact, die eerste liefde, niet meer zo voelt, dan is het van belang dat je ook gelooft met je verstand.

Geloof is ook een keuze. Kent u die uitdrukking? Hij is een, en dan volgt er een beroep, bijvoorbeeld een tuinman in hart en nieren.

Nou, dat komt hier vandaan. Wat betekent dat dan? Nou, hij is dat tot in het diepst van zijn wezen. In hart en nieren. Wat moeten wij dan zijn?

Christenen in hart en nieren. Bent u dat? Heeft u dat ervaren in uw leven? Dat u met alles bij de Heer terecht kan.

En dat op momenten dat de hemel van koper lijkt. Op momenten dat je denkt, ik zie het totaal geen actie van God in mijn leven.

Ik vind het ongelooflijk moeilijk. Op die momenten is het juist zo van belang. Koppie erbij. Ja? Weet. Vertrouw erop. Bid ook op die manier.

Heren, ik wil het graag voelen, maar ik vertrouw erop. Ik weet dat u van me houdt en dat u erbij bent. Dat is zo belangrijk. En dat is, in het pastoraat is dat een ongelooflijk waardevol iets.

Dat merk ik aan den lijven. Er zijn heel veel mensen die het contact met God, ja, ik zeg niet helemaal kwijt zijn, maar het moeilijk nog kunnen voelen. Het moeilijk kunnen pakken.

Kunnen merken. Kunnen ervaren. En dan is het zo belangrijk om je hoofd erbij te pakken. En dan gewoon, lees maar gewoon een tekst als deze, waarin bevestigd wordt dat God jouw burg is, jouw beschermer, jouw bevrijder, jouw geneesheer.

Hebben we dat? Lekker in praktijk brengen van de week, hè? Gewoon op momenten, nee, dit is echt heel praktisch, gewoon op momenten dat je denkt van, ja, ik voel het totaal niet. Ik heb er helemaal niks meer mee.

Ja, dan zeg het dan maar gewoon hardop. Net zoals we net deden. Zeg het maar gewoon hardop. Lees het hardop voor uit de Bijbel en daar gaat kracht van uit. Dan merk je dat God erbij is.

Bestendig. betekent altijd. Dus David stelt zich aan zijn heren, stelt zich zijn heren altijd voor ogen.

In het lied, de hele nacht lig ik aan God te denken. Daarbij moest ik denken, ligt u wel eens een nacht wakker over uw relatie met God? Of de relatie van een geliefde met God?

Of het ontbreken daarvan? Dat is echt niet ongezond. Ja, als het elke nacht zo is, dan wordt het tijd om even aan andere zaken te gaan denken.

Maar zo nu en dan kan dat eigenlijk weinig kwaad. Dus, draai het aan de andere kant dus om.

Het is toch heerlijk dat God altijd 24-7 bij ons is. Het ene laatste vers.

Dat is vers 9 en 10. Daarom verheugt zich mijn hart en juicht mijn ziel. Zelfs mijn vlees zal in veiligheid wonen. Want gij geeft mijn ziel niet prijs aan het dodenrijk.

Nog laat gij uw gunstgenoot de groeven zien. Dat begin is echt machtig. Dat is het crescendo van deze psalm.

Daarom verheugt zich mijn hart en juicht mijn ziel. David is er vol van. Zijn hele binnenste is gevuld met vreugde om de aanwezigheid van de Heer.

Kennen wij daar ook iets van? Soms als we een juichend lied zingen of zijn geest voelen bij het vrije gebed.

Dan kunnen we zo vol, zo vervuld met hem zijn dat we haast barsten. Strek je daarnaar uit. In deze wereld is geen echte vreugde te vinden.

Echt niet. In deze wereld is geen echte vreugde te vinden. In de nabijheid van onze Heer God is vreugde tot in eeuwigheid. Veel christenen, ik ben er zelf ook een van, zijn vaak toch best zwaarmoedig.

Ze doen streng en moeilijk. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. En dat er wel God een God van vreugde is. Dat lezen we hier ook weer.

En als je werkelijk doorkrijgt, zoals vanmorgen al getuigd werd, hoeveel God van je hield en houdt, dan kun je toch niet anders dan vreugdevol zingen en dansen.

Ja, Rachel, gaan we dat doen? Zo, en goed. En toch lijkt het er in het laatst gelezen vers echt op dat die zuster met al die kritiek op dit lied gelijk had.

Dat is uit Davids mond toch veel te veel. Hij is toch uiteindelijk ook gewoon gestorven. Oké, op een rijk gezegende leeftijd, maar toch.

En toch heeft de moderne psalmdichter gelijk en dat kan ik jullie bewijzen uit de Bijbel. Als Petrus spreekt op de Pinksterdag, handelingen 2 vanaf 25, dan haalt hij een heel stuk van deze psalm aan en zegt hij dat iedereen daar weet dat David gestorven en begraven is.

Zijn graf is nog onder ons, zegt hij dan. Maar David was behalve koning en dichter ook een profeet. En God had hem beloofd dat de nakomeling van hem op zijn troon zou zitten in Jeruzalem.

Petrus zegt hier zonneklaar dat David in deze psalm in de toekomst heeft gezien en gesproken van de opstanding van onze Heer Jezus Christus, die niet in het graf gebleven is.

Ik vind het altijd heerlijk als Gods woord zichzelf bevestigt en uitlegt. God laat zien dat de dood en de opstanding van zijn zoon niet maar een verschrikkelijke samenloop van omstandigheden was, geen ongeluk dat hem overkwam, maar een al vele eeuwen eerder nauwgezet, vooropgezet plan om ons te redden.

En deze psalmwoorden spreken pakweg duizend jaar voordat het daadwerkelijk gebeurde van het allerbelangrijkste dat ooit in de wereldgeschiedenis zou plaatsvinden.

Als je goed opgelet hebt, dan weet je dat dit een dag is waarop Pasen en Pinksteren op één dag vallen. Tot slot het laatste vers.

Ik zou bijna zeggen, wat wil je nog meer?

Dit kostelijke vers omvat ons hele leven, waarbinnen God ons op het juiste pad houdt en een overvloed van vreugde geeft. Daar staat bij zijn aangezicht.

Dat is belangrijk. Bij zijn aangezicht. Bij Gods aangezicht. Als je God aan kunt kijken, dan is het goed. Dan is het veilig.

Dan is het vertrouwd. En dan zien wij hem lachen. Nou, waarom is dat niet een beetje overdreven? Is dat niet een beetje praten over God alsof je met hem in de zandbak hebt gezeten?

Nou, zeker niet. Ik zeg dat met de grootste mogelijke eerbied. Maar het staat hier wel. Want, die Hebraïusse uitdrukking die hier staat, denk maar aan de priesterlijke zegen, het nummerie.

De heren verheffen zijn aangezicht over u. Dat is dezelfde uitdrukking. Dat betekent dat God je liefhebbend aankijkt.

Hij verheugt zich over zijn kind. Dat is ongelooflijk rijk wat hier staat. God straalt van liefde naar ons toe.

Ja, liefelijkheid. Dat is een woord wat we misschien niet zo vaak meer horen.

Tenminste, wat is het liefelijk? Liefelijkheid, dat is liefde in de praktijk. Liefde betonen aan iemand, van iemand houden, maar dat ook laten zien in je daden.

En dat doet God. Hij bewijst zijn onvoorwaardelijke liefde voor ons in zijn heilige daden. En dat is niet voor maar even, voor dit leven.

Nee, dat is voor eeuwig. Geprezen zij de wonderbare naam van Jezus. Van eeuwigheid tot eeuwigheid. Halleluja. Amen. Geprezen zij de wonderbare naam van Jezus.