Het Lam in de Tempel

Date
April 2, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal, shalom. Wat een vrijheid hier ineens, hè.! Ik hoef niet meer in mijn hok.!

Als je de hele Bijbel hebt en je doet hem in het midden open, dan heb je de psalmen. Als je nog gezangen en psalmen achterin hebt, berijmd, dan wordt het anders. Maar, psalm 119.

Zullen we in zijn heel lezen, of? Het is eigenlijk best wel heel bijzonder, hè, dat de langste psalm van de Bijbel over het woord gaat.

Dat is natuurlijk niet zonder reden. Dat God, de Bijbelschrijver, er staat geen naam boven, boven psalm 119.

Dus dat blijft gissen natuurlijk, wie die psalm geschreven heeft. Maar het is in ieder geval iemand voor wie het woord van God ontzettend belangrijk was. En eigenlijk vind je in die psalm natuurlijk de stem van degene die het woord is.

In de psalmen vind je eigenlijk natuurlijk bijna altijd de stem van de Messias. En deze psalm is dat eigenlijk ook. En we gaan lezen vanaf vers 81. Vanaf vers 81 tot en met 112.

Psalm 119, vanaf vers 81 tot en met 112. Het is een alfabetische psalm, hè, achter de acht versen.

Daar staat bij vers 81 een kaf en dan zo verder een aantal letters van het Hebreeuwse alfabet. Het is een alfabetische psalm van de alfa en de omega.

Mooi bordje hebben jullie hier hangen. Alfa en omega, oftewel de alef, de taf. In het Hebreeuws. En ja, dat is de heer Jezus. Ik ben de alfa en de omega. Ik ben de alef en de taf.

Ik ben het begin en het einde. De eerste en de laatste. Die vind je dus in deze psalm ook terug. Mijn ziel is bezweken van verlangen naar uw heil. Op uw woord heb ik gehoopt.

Mijn ogen zijn bezweken van verlangen naar uw belofte. Terwijl ik zei, wanneer zult u mij troosten? Want ik ben geworden als een leren zak in de rook. Maar uw verordeningen heb ik niet vergeten.

Hoe was het de dagen van uw dienaar? Wanneer zult u gericht oefenen over mijn vervolgers? De hoogmoedigen hebben kuilen voor mij gegraven. En dat is niet overeenkomstig uw wet.

Al uw geboden zijn betrouwbaar. Met leugen vervolgen ze mij. Help mij. Ze hebben mij op de aarde bijna vernietigd. Maar ik heb uw bevelen niet verlaten.

Maak me levend overeenkomstig uw goede tierenheid. Dan zal ik het getuigenis van uw mond in acht nemen. Voor eeuwig ik ben. Staat uw woord vast in de hemel.

Uw trouw duurt van generatie op generatie. U hebt de aardige grondvest, zodat ze blijft staan. Volgens uw bepalingen blijven ze ook nog heden staan, want ze zijn alle uw dienaren.

Als uw wet niet mijn bron van blijdschap geweest was, dan was ik in mijn ellende vergaan. Ik zal u bevelen voor eeuwig niet vergeten, want daardoor hebt u mij levend gemaakt.

Ik ben de uwe. Verlos mij, want ik heb u bevelen gezocht. Goddelozen hebben op mij geloerd om mij om te brengen. Ik let op uw getuigenissen.

Aan alles, hoe volmaakt ook, heb ik een einde gezien, maar alleen uw gebod is onbegrensd. Hoe lief heb ik uw wet. Hij is heel de dag mijn overdenking.

Uw geboden maken mij wijzer dan mijn vijanden, want zij zijn vooral voor eeuwig bij mij. Ik ben verstandiger dan al mijn leraren, want uw getuigenissen zijn mij tot overdenking.

Ik heb meer inzicht dan de ouderen, omdat ik uw bevelen in acht genomen heb. Ik heb mijn voeten weerhouden van alle slechte paden, omdat ik mij aan uw woord zal houden.

Ik ben niet afgeweken van uw bepalingen, want u hebt mij onderwezen. Hoe zoet zijn uw woorden voor mijn gehemelte, zoeter dan honing voor mijn mond. Door uw bevelen krijg ik inzicht, daarom haat ik elk leugenpad.

Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad. Ik heb gezworen en ik zal het gestand doen, ik zal uw rechtvaardige bepalingen in acht nemen. Ik ben ten zeerste verdrukt, ik ben, maak me levend overeenkomstig uw woord.

Aanvaard toch, ik ben, de vrijwillige gaven van mijn mond en leer mij uw bepalingen. Mijn leven is voortdurend in gevaar, toch vergeet ik uw wet niet.

De goddelozen hebben voor mij in strik gezet, toch ben ik van uw bevelen niet afgedwaald. Uw getuigenissen heb ik voor eeuwig in erfelijk bezit genomen, want ze zijn de vreugde van mijn hart.

Ik heb mijn hart geneigd om overeenkomstig uw verordeningen te handelen, voor eeuwig, tot het einde toe. En nu gaan we naar Lukas 2. Lukas 2 Vanaf vers 40 Lukas 2 vanaf vers 40

En zo gingen zijn ouders, in ieder geval sowieso Jozef, iedere keer, drie keer per jaar dus, naar Jeruzalem.

En ook dit keer gaan ze dan. Vaak hebben we het idee van, nou ja, toen ging de heer Jezus voor het eerst, maar daar geloof ik helemaal niets van. Hij is al die tijd mee geweest, hoewel, we weten natuurlijk niet precies vanaf welke leeftijd, Maar hij zal ongetwijfeld iedere keer opnieuw mee geweest zijn.

En nu is hij dan 12 jaar en gaat hij dan weer naar Jeruzalem. Naar de plaats die God verkozen had.

Toen hij 12 jaar was en ze naar de gewoonte van het feest naar Jeruzalem gegaan waren. Vaak wordt dan gedacht dat hij dan daar was voor zijn Bar Mitzchwa.

Maar dat is maar de grote vraag. Het is zeer waarschijnlijk dat Bar Mitzchwa in de tijd van de Bijbel nog niet plaatsvond. Dat de jongen op 12, 13 jarige leeftijd als zoon van de wet werd geaccepteerd en gezien.

Dat is waarschijnlijk pas later in de middeleeuwen in de traditie ontstaan, dat Bar Mitzchwa. Het gaat er ook niet om. Het ging dat hij dus, toen hij 12 jaar was, naar het feest in Jeruzalem gaat.

Voor ons is dat in onze Bijbel dan de tweede keer dat hij in de tempel komt. Natuurlijk, ik heb al gezegd, waarschijnlijk is hij meer keer geweest. Maar de eerste keer, lezen we ook in Lukas, maar dan in het begin, dat hij aan de heren wordt voorgesteld.

Als hij op de 41ste dag daar in de tempel verschijnt. En nu is hij 12 jaar. En ze zijn naar de gewoonte van het feest naar Jeruzalem gegaan.

En dan al die tijd is hij daar geweest. En natuurlijk, voor die tijd heeft hij dat ook gezien. Maar hij heeft nu, iedere keer opnieuw ook weer gezien, dat daar de lammer geslacht werden.

Een eindeloze stroom lammeren werd geslacht op het tempelplein. Want dat was de plek waar ze geslacht moesten worden. Op het tempelplein. Op de plaats die de heren verkozen had.

Daar heeft hij al die lammeren zien slachten. Wat moet dat voor hem geweest zijn? Hij die wist, die besefte, die geloofde, dat uiteindelijk die lammeren een beeld van hem waren. Hij die het lam van God is.

Dat de zonde der wereld wegneemt. We kunnen ons dat nauwelijks voorstellen wat dat voor hem betekent heeft. Hij daar als 12-jarige jongen, een tiener zeg maar. Dat hij daar dan dat allemaal heeft gezien en doorleeft.

Hij wist dat hij door de vader was uitgekozen om dat lam te zijn. Waar het Johannes-Evangelie natuurlijk mee begint.

Zie het lam van God dat de zonde der wereld wegneemt. En de volgende dag zegt Johannes nog een keer. Zie het lam van God. Het is heel bijzonder dat in dat Johannes-Evangelie dat lam zo nadrukkelijk ook iedere keer opnieuw naar voren komt.

In de zin van dat uiteindelijk ook als hij daar dan aan het kruis hangt. Dat ook dan alleen in het Johannes-Evangelie wordt weergegeven en geen been van hem zal gebroken worden.

Zoals bij dat lam, dat paaslam ook inderdaad niet mocht gebeuren. De heer Jezus is het lam van God. En inderdaad dat lam dat moet je in huis genomen hebben. Dat moet je jezelf toegeeigend hebben.

Als degene die voor jou stierf. Maar ook prijs de Heer opgestaan is van tussen de donen uit. Want er zijn twee dingen die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het is zo belangrijk om te geloven in de gekruisigde.

Ja wat meer is de opgewekte. Die nu aan de rechterhand van de vader is en die ook voor ons pleit. Goede vrijdag en paas zijn wat dat betreft onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Indien je met een mond beleidt de Heer Jezus en met uw hart gelooft dat God hem uit de doden heeft opgewekt. Dan zult u zalig worden. Als je niet in de opstanding gelooft.

Dan leert de schrift dat je dan niet behouden bent. Dan kan je geloven in een gekruisigde heiland. Maar als je niet gelooft in een opgestane heiland is er geen heil.

Geen redding. Geen verlossing. Het is natuurlijk heel bijzonder om te zien dat juist ook in het boek Handelingen na die opstanding. Dat die opstanding ook iedere keer opnieuw weer zo nadrukkelijk wordt verkondigd.

Dat is ook het probleem met de Sadduzeeën en de leiders van het volk. Die niet accepteren dat er een opstanding zou zijn. En iedere keer opnieuw hebben de apostelen en ook later Paulus daarmee te maken.

Omdat ze die opstanding verkondigden. En wat zijn er ook vandaag velen. Ook helaas onder de christenen die niet meer in een opstanding geloven. In een lichamelijke opstanding tussen de doden uit.

Soms is het zo van ja nou ja de Heer Jezus hij leeft voort in de gedachten of in de harten van zijn volgelingen. En dat is dan een zogenaamde opstanding.

Maar het gaat om een letterlijke opstanding. Het graf is leeg. En de troon op de hemel en de rechterhand van de vader is gevuld. Wachtend totdat hij terugkomt.

Hij ging op naar Jeruzalem. En is daar tijdens dat feest in Jeruzalem geweest. In de tempel. En toen die dagen tot een einde doorgebracht hadden.

Bleef het kind Jezus. Terwijl zij terugkeerden in Jeruzalem achter. Zonder dat Jozef en zijn moeder het wisten. Uiteindelijk duurde dat feest acht dagen. Zeven dagen plus één dag.

Waarop een bijzondere samenkomst gehouden moest worden. En die dagen hebben ze tot het einde toe doorgebracht. Hebben ze misschien in die tussentijd wel in Bethlehem gelogeerd. En iedere keer opnieuw weer terug naar de tempel.

Naar de plaats die God verkozen had. Dat weten we niet precies. Maar in ieder geval. Ze bleven daar die hele periode. Die door God was voorgeschreven.

En toen bleef het kind Jezus. In Jeruzalem. Het is opmerkelijk. In het gedeelte wat we samen hebben gelezen. Kom je twee keer het woordje kind tegen. En in het Grieks zijn er twee verschillende woorden.

En dat woord wat hier staat. Pais. Dat is een woord wat niet alleen kind betekent. Als kind wordt vertaald. Maar ook als knecht. Vanmorgen zijn we ermee begonnen met die dienaar.

Trouwens in de psalm hebben we het ook twee keer over die dienaar gelezen. Die psalmist zegt ik ben uw dienaar. Maar het is wat betreft de Heer Jezus. Hij was inderdaad het kind. Maar hij was ook de knecht.

Dat woordje. Dat Griekse woordje. Dat kom je tegen onder andere in de geschiedenis. In het Nieuwe Testament. Dat woord kind of knecht wordt gebruikt voor Israël.

Uw knecht Israël. Het is Zacharias die dat in zijn lofzang noemt. U hebt uw knecht Israël. Dat Griekse woordje. Wat ook met kind wordt vertaald.

En het wordt vertaald ook in de geschiedenis van David. David was de knecht. Het is een hele bijzondere relatie. Dat je zowel een kind bent als een knecht. En dat is met de Heer Jezus natuurlijk zo.

Hij was een kind. Een mens. En hij was meteen knecht. Hij was de knecht van God. Hij bleef in Jeruzalem zonder dat zijn vader en moeder het wisten.

Zijn vader en moeder gingen met het hele gezelschap. Vanuit wat uit het noorden gekomen was. Trokken ze natuurlijk richting Nazareth. In de tussentijd vielen er allemaal mensen af. Die dan weer in die plaats en die daartussen lagen.

Hun huis hadden. Maar we zien eigenlijk meteen dat de Heer Jezus niet wereldvreemd was. Hij leefde gewoon onder de mensen. Want zij dachten dat hij bij het reisgezelschap was.

Het was niet zo dat ze hem constant aan de hand hielden. Maar hij verbleef gewoon onder de mensen. Hij was kind met de kinderen. En zodoende gingen zij dus weg.

Op reis. En uiteindelijk. Na een dag. Gaan ze hem zoeken onder de familieleden en de kennissen uit Nazareth en omgeving. En dat vinden ze hem niet.

Tjonge. Dat is wat. Ik denk dat er onder ons zijn die ook wel eens zoiets meegemaakt hebben dat je je kind kwijt was. Of heb je dat nooit meegemaakt als je kinderen hebt. Dan heb je ook het voorrecht dat je ze wel een keer kwijt geweest bent.

En wat kan dat dan paniek zijn dan ineens. Wij waren een keer op een braderie. Het was onze jongste dochter nog maar. Een jaar of vier, vijf geloof ik. En in de braderie waren ze kwijt geraakt.

Nou dan is het wel even zoeken waar ze was en waar ze zat. Ze zat op het politiebureau. Want een politieagent die had haar meegenomen naar het politiebureau.

Wat een opluchting is dat dan. Dat je ze dan weer ziet. Nou Jozef en Maria zaten natuurlijk ook goed in de rats. Ze waren hun dag van Jeruzalem verwijderd.

En dan ontdekken ze dat hij er niet is. Ja en dan gaan ze terug. Dus dan moeten ze nog een dag terug. Dus een dag heen, een dag terug. En dan staat er aan het gebeuren dat ze hem na drie dagen in de tempel vonden.

Soms wordt dan gezegd van ja ze zijn drie dagen aan het zoeken geweest in Jeruzalem. Nee het is na drie dagen. Ze zijn een dag heen, een dag terug. Op de derde dag vonden ze hem in de tempel.

Terwijl hij daar ten midden van de leraars zat. Naar hen luisterde en vragen aan hen stelde. De heer Jezus zit daar in de tempel.

Als je de evangelie leest zie je dat hij ook heel vaak in de tempel komt. Ook later. En ze opmerken trouwens dat hij vlak voor zijn lijden en sterven heel veel in de tempel is.

Vandaag is het dan wat wij dan noemen palmzondag. Hosanna, Hosanna. De koning komt. Hij ging op de ezel over de olijfberg naar Jeruzalem. Ging naar de tempel binnen.

En in die week komt hij regelmatig in de tempel. En s'nachts verblijft hij dan staat er op de olijfberg. Iedere keer in de tempel. En hij onderweest daar het volk.

Dus dat is zeg maar 31 jaar nadat we hier in Lukas 2 lezen. Is hij dan iedere keer opnieuw in die tempel. Nu is hij ook in de tempel. Nu is hij daar.

En hij stelt vragen aan de leraars. En hij luistert naar hen. Daarom hebben we natuurlijk ook die psalm met elkaar gelezen.

Die psalm 119. Want daar staat het in dat stukje van 97 tot en met 100. Daar zien we de heer Jezus.

En hier zien we de heer Jezus. Tenmidden van de leraars zit hij daar. En hij stelt vragen. En dan staat er dat alle die hem hoorden stonden versteld van zijn verstand en antwoorden.

Het was heel bijzonder. Om deze jongen daar in het midden van die grijze oude bestudeerde mannen te zien zitten.

En die hen vragen stelde en die antwoorden gaf. Wat is dat geweldig. Hij is degene die daar als het lam van God zich presenteerde als iemand die heel dicht bij het woord leefde.

Psalm 119 ten voeten uit zou je kunnen zeggen. Hij is degene die daar dan door zijn vader en moeder gevonden wordt.

En toen ze hem zagen stonden ze versteld en zijn moeder zei tegen hem. Kind waarom hebt u ons dit aangedaan? Zie uw vader en uw moeder hebben u met angst gezocht. Kind.

Ander woord in het Grieks. Dat betekent een hele innere relatie. Hij was van haar. Hij was uit haar voortgekomen. Geboren uit de maagd Maria. Hoe bijzonder moet dat geweest zijn.

En dat ze hem kwijt was. En nu vindt ze hem daar. Op de plaats die God uitgekozen heeft. Uw vader en ik hebben u met pijn, met angst gezocht.

Uw vader en ik. En dan is de tegenstelling met wat hij dan gaat zeggen. Dan zegt hij vers 49. Waarom hebt u mij gezocht? Wist u niet dat ik moet zijn in de dingen van mijn vader?

Waarom hebt u mij gezocht? Wist u niet? En dat woord je weten in het Grieks.

Dat heeft ook de betekenis van kijken. Heb je het nooit gezien? Heb je het nooit opgemerkt? Dat ik moet zijn in de dingen van mijn vader?

Hij moet heel bijzonder geweest zijn. Aan de een kant was hij gewoon een kind onder de kinderen. En aan de andere kant was hij heel bijzonder. Want hij leefde heel intens met zijn vader in de hemel.

Wist u niet dat ik moet zijn? En dat woordje moet in het Grieks. Dat is het wat wel gezegd wordt. Het goddelijke moet. Het kan niet anders. Dat is hetzelfde woordje wat je tegenvond in Johannes hoofdstuk 4.

En hij moest door Samaria gaan. Dat was Gods plan. En al die dingen die moesten zo gebeuren. Hij moest, de Messias moest sterven om uiteindelijk zijn heerlijkheid te kunnen ingaan.

Dat moest, dat stond vast. Dat is bij God bepaald. Wist u niet dat ik moet zijn in de dingen van mijn vader? In dat wat van mijn vader is.

De Engelse vertaling zegt in de hoven van mijn vader. Dus zeg maar de voorhoven. Maar een beetje vrij vertaald. Zat gewoon echt dingen. Al datgene wat met de vader te maken heeft. Daar moet ik mee bezig zijn, zegt hij.

En ze begrepen het woord niet dat hij tot hen sprak. Ze hadden het niet in de gaten. Het drong niet tot hen door. Die extra dimensie als het ware. Dat bijzondere kind wat hun was toevertrouwd.

En dan staat er, hij ging met hen mee. En kwam in Nazareth. En was hun onderdanig. En dat vond ik eigenlijk zo bijzonder toen ik dat las. En daar kunnen we vandaag heel van leren.

Hij ging met hen mee. En kwam in Nazareth. En was hun onderdanig. Hij was onderdanig aan een vader en een moeder die zondaren waren.

Die onvolmaakt waren. En aan die onvolmaakten was hij onderdanig. Jozef en Maria waren gewoon mensen zoals wij.

Met hun tekortkomingen. En met die broers en zussen. En met die broers en zussen die er ook nog in dat gezin waren. Zal er ook best wel eens wat aan de hand geweest zijn.

Maar hij was hun onderdanig. Dat was zijn houding. Hij was onderdanig aan de onvolmaakten.

En ik denk dat we daar vandaag heel veel van kunnen leren. Want ik moet zeggen. Want ik moet zeggen als ik zo om me heen kijk in de samenleving. Waar is de onderdanigheid? De onderdanigheid is heel ver te zoeken in onze samenleving.

In de wereld. Sinds het corona gebeuren. En sinds al datgene wat er ook nu op dit moment in ons land speelt.

Waar is de onderdanigheid? Ja maar de overheid doet dit verkeerd. En de overheid doet dat verkeerd. En mijn buurman doet dit. En mijn buurvrouw doet dat. Ja maar de Bijbel leert dat wij als christenen.

In navolging van de Heer Jezus. Inderdaad onderdanig moeten zijn. Het is de Bijbel die ons heel nadrukkelijk voorhoudt. Dat we aan de overheid onderdanig moeten zijn. En zelfs gehoorzaam moeten zijn.

Dat is wat de Bijbel van ons vraagt. Wij zijn anders dan de mensen om ons heen. Want het is belangrijk dat wij als christenen laten zien dat wij anders zijn. Ook in die houding.

Ten opzichte van de overheid. En van degene die over ons gesteld zijn. En op die overheid is misschien best wel een heleboel aan te merken. Van wat allemaal verkeerd gaat.

En wat allemaal veel beter kan. Maar toch zegt God wees onderdanig. Als Paulus in de Timotius brief. En in de Titus brief.

En Peters in zijn brief daarover spreekt. Dan gaat het over een overheid in die dagen. Nou die ook wel wat op aan te merken. Was de Romeinse overheid. En die Joodse overheid waarschijnlijk voor degene die in het land waren.

Maar het is belangrijk om onderdanig te zijn. Als we om ons heen kijken. Dan is dat ver te zoeken.

De wetten die we moeten gehoorzamen. worden aan de laars gelapt. Vanmorgen reden we voorbij een touring car.

En ik kon dat niet zien. Want ik zit achter het stuur. Maar mijn vrouw zegt. En de chauffeur die zat zo. Op zijn mobieltje te kijken. En hoeveel zie je dat niet.

Dan zeg je. Ja nou ja. Maar mij kon niks overkomen. Maar het mag niet. Het is niet volgens de wet. En dat is onderdanig zijn. Het zijn onwaarschijnlijk hele kleine dingen.

Onderdanig zijn op dat gebied. Niet met je mobieltje op de fiets in je hand. Niet met je mobieltje in de auto. Maar zo zijn er natuurlijk heel veel dingen. God vraagt van ons onderdanigheid.

Omdat de Heer Jezus degene is die ons daar tot een voorbeeld is. Hij was onderdanig nogmaals aan mensen die een heleboel fouten maakten waarschijnlijk.

Zijn vader en zijn moeder. Maar hij was onderdanig omdat de Bijbel zegt. Eer uw vader en uw moeder. Wees onderdanig. Dus wat dat betreft.

Een hoop om over na te denken. Een hoop om toe te passen. In het leven van vandaag. In deze wereld die steeds meer zichzelf laat gelden.

De mensen willen steeds meer zelf het voor het zeggen hebben. Mijn mening is het belangrijkste. Zoals ik het zie zo is het. Maar laten we leren om onderdanig te zijn.

En dat staat ook in de tegenwoordige tijden in het Grieks. Dat wil zeggen hij was constant onderdanig. Niet zomaar een bepaald momentje. Maar het was gewoon zijn levenshouding.

Onderdanig aan zijn vader en aan zijn moeder. En hij nam toe in wijsheid. En in grootte.

En in genade bij God. En de mensen. Hij groeide op. En hij werd steeds wijzer. Hij nam toe in wijsheid.

Daar begint het mee. Het is heel belangrijk. In de spreuken wordt dat heel nadrukkelijk. Ook iedere keer opnieuw weer benadrukt. Benadrukt. Hoe belangrijk is die wijsheid. En vrezen des heren is het begin van de wijsheid.

En ook daarin is het voor ons een belangrijke les. Toenemen in wijsheid. En hoe worden we wijs? Door het woord van God. Niet door wat je allemaal op internet tegenkomt.

En in de sociale media. Dan krijgen we een heleboel informatie. Maar of je er wijzen van wordt. Dat betwijfeld ten eerste. Hier worden we wijs van. Van het woord. En zoals we begonnen met psalm 119.

God vindt dat woord zo belangrijk. Dat het de kern van de Bijbel is. De langste psalm is gewijd aan het woord. En spreekt natuurlijk van de Heer Jezus.

Die het woord is. Hij nam toe in wijsheid. En in grootte. Verschil van inzicht over. Is dat nou qua leeftijd? Of qua lengte?

Allebei. Denk ik dat het zo is. En hij nam toe in genade bij God. En bij de mensen. Hij nam toe in genade. Want is dat geweldig.

Dat dat ook voor ons mag gelden. Dat God wil dat wij toenemen ook. In genade. En in geloof. En in wijsheid.

De spreukendichter. Daar wil ik mee eindigen. De spreukendichter die zegt. In hoofdstuk 3. Vanaf vers 1.

Mijn zoon. Vergeet mijn onderricht niet. En laat je hart mijn geboden in acht nemen. Want lengte van dagen en jaren van leven en vrede zullen ze voor jou vermeerderen.

Mogen goede tierenheid en trouw jou niet verlaten. Bind ze om je hals. Schrijf ze op de tafel van je hart. Vind gunst en goed verstand in de ogen van God en mens.

Andere vertaling zegt. Bind ze om je hals. Schrijf ze op de tafel van je hart. Zo vind je gunst. En goed verstand in de ogen van God en mens. Vertrouw op ik ben met heel je hart.

En steun op je eigen inzicht niet. Ken hem in al je wegen. Dan zal hij je paden recht maken. Wees niet wijs. In je eigen ogen.

Vrees ik ben. En keer je af. Van het kwade. Dat mogen we doen. Door de genade van de heren. Om in onze omgeving. De plaats waar God ons gebruikt.

En waar God ons gesteld heeft. Tot een voorbeeld te zijn. Een voorbeeld. Niet omdat we beter zijn. Maar omdat we anders zijn. Omdat we de Heer Jezus hebben leren kennen.

En met hem willen leven. En hij is degene die ons leven wil bepalen. Van dag tot dag. Van uur tot uur. Van moment tot moment. Tot het moment dat hij komt.

En wat zien we daarnaar uit. Het lam. Dat geslacht is. En dat opgestaan is van tussen de doden uit. En aan de rechterhand van de vader is. En wacht. Tot zijn vijanden gemaakt worden.

Tot een voetbank. Voor zijn voet. Om uiteindelijk zijn koninkrijk op te richten. Wat zie ik daarnaar uit. Naar dat moment. Dat dat koninkrijk van de Heer Jezus. Opgericht gaat worden in deze wereld. Waar er vrede en recht.

En gerechtigheid gedaan zal worden. Ze kijken naar wat er allemaal in de wereld gebeurt. Denk me aan de oorlog van Oekraïne. Ik had de vorige keer ook gezegd. Dat ik daar natuurlijk heel dichtbij betrokken ben. Vanwege mijn reizen daarnaartoe.

En het feit dat we dan een Oekraïnse moeder in huis hebben gehad. Die acht maanden bij ons thuis geweest. Die woont gelukkig nu zelfstandig. Maar in ieder geval. Iedere dag opnieuw krijg ik nog informatie uit Oekraïne.

En gisteren waren mijn broeder en zuster. Die dan voor Islende Bijbel daar werken. In Garkov. Nou dat is een stad. Dat weet je. In het oosten van het land. En hij vertelde dat hij daar. In een Messiaanse gemeente was.

En tijdens de samenkomst ging drie keer het luchtalarm af. En onder die omstandigheden hou je dan een samenkomst. Terwijl je niet weet of er ieder moment een raket kan inslaan.

Of een drone zijn lading bij jou lost. En vandaag gingen ze dan naar Poltava. Om daar ook nog weer gelovigen te ontmoeten. En te bemoedigen. En te helpen.

En wat is het dan? Een geweldig vooruitzicht. Dat er eenmaal een einde komt aan al die oorlopen. Wat Oekraïne betreft hebben we er ook totaal geen zicht op. Of hoe lang dat nog gaat duren.

Maar als je kijkt in Jemen. Daar horen we niet zoveel meer van. Maar dat is ook al jarenlang. Waar mensen in een gigantische ellende zitten. Door die oorlog. Syrië. O mensen wat zou het geweldig zijn als de Heer terugkomt.

Om zijn rijk op te richten. En om als de vredevorst. Vanaf de troon van David te regeren. Totdat inderdaad de nieuwe hemel. En de nieuwe aarde er zullen zijn.

Wat een geweldige toekomst. Glorie voor de naam van de Heer Jezus. Amen. We gaan nog samen danken. Liefdevolle Vader.

Dank u wel dat we zo vanmorgen. Rondom uw woord bij elkaar kunnen zijn. Heren wat zijn we bevoorrecht. Want er zijn er zoveel in deze wereld. Dat zijn er honderden miljoenen.

Die die vrijheid niet hebben. Die vervolgd worden omdat ze uw naam beleiden. Die het huis uitgetrapt worden door familieleden.

Als men tot de ontdekking komt dat ze in u geloven. Mensen die in gevangenissen opgesloten zijn. In werkkampen. Zonder uitzicht op vrijheid.

Heren wat hebben wij het dan ontzettend goed. Maar wat kunnen wij van die broeders en zusters veel leren. Van hun volharding. Van hun moed om door te gaan.

We bidden voor ze heren. Dat u ze bemoedigt en sterkt. En steunt. We danken u dat u ons vanuit uw woord. Vanmorgen hebt laten zien. Heer Jezus wie u bent.

Toen u twaalf jaar oud was. Daar in die tempel. In Jeruzalem. Heren wat moet dat bijzonder geweest zijn. Ook voor de mensen. Die daar om u heen waren. En versteld stonden.

Over wat u zei. En wat u vroeg. Want wat is het geweldig heren. Dat we mogen weten dat u. Als kind. Uiteindelijk volwassen bent geworden.

En dat u zo'n. 31 jaar later. Weer in die tempel was. Vlak voor uw lijden. En sterven op het kruis. Heren we nu danken.

Dat u die weg wilde gaan. Dat u er vrijwillig voor gekozen hebt. Om aan uw vader gehoorzaam te zijn. En dat u voor ons de straf wilde dragen. Die wij hebben verdiend.

We nu danken. Dat u opgestaan bent. Van tussen de doden uit. Dat u leeft. Tot in alle eeuwigheid. En dat u onze hoop. En verwachting bent. Dat we uit mogen zien.

Naar uw komst. In deze turbulente wereld. Een wereld. Waar zo ontzettend veel. Aan de hand is. Waar zoveel leed is. Door allerlei.

Oorlogen. Doordat mensen. Opgesloten zijn. Omdat er een regime is. Waar men geen eigen mening mag hebben. We willen u danken. Dat u wilt zijn. Die plaatsen waar natuurrampen hebben plaatsgevonden.

Zoals die orkanen daar ook in. In de Verenigde Staten. Maar ook overstromingen. En droogte. En. O heren. Wat is er ontzettend veel. Ellende op deze wereld.

Maar we danken u. Dat we hoop hebben. En dat we een verwachting mogen koesteren. Dat u komt. Dat u een plan hebt met deze wereld. En dat u dat uitvoert.

En dat u ook ons daarvoor gebruiken wilt. Ook op de plaats waar u ons gesteld hebt. Met de mogelijkheden die we hebben. Wilt u ons gebruiken heren.

Ook in deze tijd. Juist ook misschien in deze tijd. Om tot een kanaal van uw zegen te zijn. Om tot een licht te zijn. Tot een zou te zijn. Leer ons om onderdanig te zijn.

Zoals u onderdanig was. Heer Jezus. Aan uw ouders. Mensen die hun gebreken hadden. Hun tekortkomingen. Maar u onderwierp u. En leer ons.

Om dat ook te doen. Ten aanzien van de overheid. Ten aanzien van. Allerlei mensen die over ons. Gesteld zijn. Om de weg te gaan. De weg van u.

We bidden voor uw volk Israël. U weet ook wat daar allemaal speelt. En we bidden. Heer bijzonder voor onze broeders en zusters. Ook daar. Wilt u ze sterken en bemoedigen. Wilt u ze kracht geven. We bidden ook voor.

De situatie in Oekraïne. U weet wat er allemaal aan de hand is heren. En we bidden. Mag toch een einde komen. Aan dat bloedvergieten daar. Naar de mens gesproken. U ziet dat er niet best uit.

Maar we weten dat bij u alle dingen mogelijk zijn. En we willen u danken dat u wilt werken. Zowel in Rusland. In het Kremlin. Als ook in Oekraïne. Omdat men tot bezinning zal komen.

Heren we leggen het zo voor u neer. En we danken dat u ons allemaal kent. U weet wat we nodig hebben. Ook in onze ziekte. In onze moeite. In de dingen die.

Ja we graag anders zouden zien. Heren wilt u geven dat we ons. In dat alles aan u mogen toevertrouwen. En in alles ons oog op u gericht mogen houden.

Wetende dat u beloofd hebt dat u komt. En we bidden ja heren. Kom spoedig. Maranatha. Halleluja. Amen. Amen. *** *** *** *** *** *** ***