Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen gemeente, broeders en zusters. Het is voorrecht om weer hier te mogen staan en iets te delen uit Gods woord. En we hebben eigenlijk net een prachtig lied gezongen.
Een gebed eigenlijk ter inleiding van de woordverkondiging. En vandaag gaan we nadenken over een psalm. En ik werd eigenlijk al gelijk bemoedigd toen we begonnen met het eerste lied over dat de Heer ons licht is en dat we bij hem willen wonen.
Nou, als ik het heb over de Heer is mijn licht, over welke psalm zou ik het dan hebben? Kijken of het een beetje paraat de kennis is. De Heer is mijn licht en mijn heil.
Psalm 27 hoor ik hier. Nou, dat klopt. We gaan vandaag nadenken over psalm 27. En, nou, het is al heel makkelijk want er staat het is een psalm van David.
Dus we weten wie de schrijver is van deze psalm. En we gaan vandaag nadenken over vier levenslessen. Ja, ik ben weer uitgekomen op vier punten, net als de vorige keer.
Maar, ja, ik kon er niet omheen. Maar ik heb vier punten, vier levenslessen gevonden in deze psalm die David ons wil meegeven in tijden van beproeving. In tijden van moeite, verdriet.
En misschien wel ziekte. En van sommigen weet ik in wat voor situatie hij of zij zit. En is het niet een hele makkelijke periode.
Misschien zijn er mensen die net uit een lastige periode, vervelende situatie komen. En die nu weer daaruit zijn. En David wil ons vier lessen meegeven hoe we in tijden van die moeilijkheden, hoe we die kunnen doorstaan.
We gaan beginnen met lezen in vers 1, psalm 27. Een psalm van David. De Heere is mijn licht en mijn heil.
Voor wie zou ik vrezen? De Heere is mijn levenskracht. Voor wie zou ik angst hebben? Toen kwaaddoeners op mij afkwamen om mijn leven te verslinden, mijn tegenstanders en mijn vijanden, strijkelden zij zelf en vielen.
Al belegerde mij een leger, mijn hart zou niet vrezen. Al brak er een oorlog tegen mij uit. Toch vertrouw ik hierop. Eén ding heb ik van de Heere verlangd.
Of als u de mbg lees gevraagd, staat er dan. Dat zal ik zoeken. Dat ik wonen mag in het huis van de Heere. Al de dagen van mijn leven. Om de liefelijkheid van de Heere te aanschouwen en te onderzoeken in zijn tempel.
Want hij doet mij schuilen in zijn hut. In de dagen van onhuil. Hij verbergt mij in het verborgenen van zijn tent. Hij plaatst mij hoog op een rot. Nu heft mijn hoofd zich omhoog.
Boven mij vijanden die mij omringen. Ik zal in zijn tent offers brengen onder geschal van trompetten. Ik zal zingen, ja ik zal psalmen zingen voor de Heere. Hoor Heere mijn stem als ik roep.
Wees mij genadig en antwoord mij. Mijn hart zegt tegen u wat u zelf zegt. Zoek mijn aangezicht. Ik zoek uw aangezicht heren.
Verberg uw aangezicht niet voor mij. Wijs uw dienaar niet af in toorn. U bent mijn hulp geweest. Laat mij niet in de steek en verlaat mij niet. O God van mijn heil. Want mijn vader en mijn moeder hebben mij verlaten.
Maar de Heere zal mij aannemen. Heren leer mij uw weg. Leid mij op een geëffend pad omwille van mijn belagers. Geef mij niet over aan de begeerden van mijn tegenstanders.
Want valse getuigen zijn tegen mij opgestaan. En mensen die briesen van geweld. Als ik toch niet geloofd had dat ik de goedheid van de Heere zou zien in het land van de levende.
En dan doet de HSV een toevoeging. Ik was vergaan. Wacht op de Heere. Wees sterk. En hij zal uw hart sterk maken. Ja, wacht op de Heere.
Psalm 27. Tot zover. We zien dus dat David deze psalm geschreven heeft. En als we kijken naar de situatie waarin hij zich verkeert.
Dan is het niet een al te beste situatie. Want hij heeft het over kwaaddoeners die op hem afkomen. Over tegenstanders.
Over vijanden. Die hem levend willen verslinden. Hij heeft het over dat hij misschien in de steek gelaten wordt. Of dat hij in de steek gelaten wordt.
Dat zijn ouders hem hebben verlaten. Dat er tegenstanders zijn. Dat er valse getuigen zijn. Dat er mensen briezen van geweld. Nou, dat is niet zomaar wat. In wat voor situatie hij verkeert.
En. Ja, ik heb even opgezocht. Wanneer deze psalm precies geschreven is. Want ik kwam er niet uit. En er zijn ook. De meeste verklaringen komen er eigenlijk ook niet uit.
Wanneer deze psalm geschreven is. Maar ik denk dat het er eigenlijk ook niet zozeer toe doet. Maar we weten dus wel. In wat voor situatie zich hij verkeert.
Het is een ernstige situatie. En ik zei het net al. Ik weet niet. Ik weet van sommigen in wat voor situatie hij of zij zich bevindt. Ik weet niet van iedereen. En misschien bevindt u zich wel op een.
In een moeilijke strijd. In een tijd van beproeving. En laat het dan deze psalm. Deze morgen. Een psalm zijn die u sterkt in de heren.
Wat ook boven dit gedeelte staat. Dat we gesterkt mogen worden. En zijn in de heren. Vier levenslessen wil David meegeven.
Ik noem ze even kort. In vers 1 tot en met 3. Vindt u de levensles. Vertrouw op de heren. In vers 4 tot en met 6.
Woon met de heren. De derde. Vinden we in vers 7 tot en met 13. Zoek de heren. En de laatste in vers 14.
Wacht op de heren. Ja. Je zou denken als je in zo'n situatie verkeert.
Dan weet je eigenlijk niet meer. waar je moet beginnen. Dan zou je misschien wel. Verduisterd zijn in je denken. Zou je misschien wel depressief raken. Van. Kijk dan wat er allemaal gebeurt.
Rondom mij. Wat er mij aangedaan wordt. Maar wat doet David in deze psalm. Hij ziet niet om naar zijn omstandigheden. Maar het eerste wat hij doet. Is hij richt zijn blik omhoog.
Hij spreekt een krachtige geloofsgetuigenis uit. Nou als ik naar mijn eigen leven kijk. En in bepaalde situaties. In een bepaalde situatie.
Met verkeer. Dan vind ik het soms wel lastig. Om mijn blik gelijk te richten op hem. En om mijn krachtige geloofsgetuigenis. En mijn vaste vertrouwen in hem. Uit te spreken.
De eerste levensles die David hier geeft. Is vertrouw op de heren. En dat doet hij. Hij zegt. De heren is mijn licht. De heren is mijn levenskracht.
De heren is mijn heil. En door dat te zeggen. Zegt hij. Voor wie zou ik vrezen. Voor wie zou ik angst hebben.
Nou we begonnen vanochtend met het lied. Over dat de heren ons licht is. Hij zegt ook hier David. De heren is mijn licht. Wanneer we in omstandigheden ons verkeren.
Dan kunnen we verstrikt raken in die omstandigheden. En dan kan het duister worden in ons leven. En dan hebben we geen helder zicht meer.
Op wie de heren is. En op de situatie. En we raken als het ware verduisterd in ons verstand. En wat is belangrijk wat we moeten doen.
We moeten ons blik richten op de heren. En zeggen hij is mijn licht. En vanuit het nieuwe testament mogen we weten. Dat de heren Jezus het licht der wereld is. Ik ben het licht der wereld.
Zegt hij. In Johannes 8. Wie mij volgt zal beslist niet in de duisternis wandelen. Maar zal het licht van het leven hebben. Dat is de wetenschap die wij mogen hebben.
Als we hem volgen. Zullen we beslist niet in de duisternis wandelen. Maar zullen we het licht van het leven hebben. We hoeven niet bevreesd te zijn.
We hoeven niet bang te zijn voor de duisternis. Het tweede wat hij zegt. Dat de heren mijn heil is. Of met andere woorden. Hij is mijn redding. Hij is mijn verlossing.
Dat betekent dus dat de overwinning behaald is. De overwinning is zeker. Door het offer van de heren Jezus Christus aan het kruis op Gogota. Waar we ook net van gezongen hebben. Is de overwinning behaald.
Hij heeft de dood. Hij heeft de zonde overwonnen. En als er nou een bepaalde situatie zich voordoet in mijn leven. Dan kan ik mij heel erg laten leiden.
En afleiden door die situatie. Maar wat zegt David hier. De heren is mijn redding. Die situatie doet niets af van mijn redding in Christus.
Van mijn positie in Christus. Mijn positie. Als ik tot geloof ben gekomen. Staat vast. Ik ben geborgen in God. En wat er ook in mijn leven gebeurt.
Ik vertrouw hem. En dat doet niets af van mijn positie in Christus. Dus ik hoef niet te vrezen. En we mogen ook weten vanuit Romeinen 8.
Wij zijn meer dan overwinnaars. Door hem die ons lief gehad heeft. En wie zal ons kunnen scheiden van de liefde van de Heer. Dat is de wetenschap die we mogen hebben. En de derde.
Het derde is. De heren is mijn levenskracht. Dat betekent eigenlijk letterlijk. De heren is de vesting van mijn leven. Nou ik denk dat we allemaal wel het vestingplaatsje naar de vesting kennen.
En als er dan gevaar dreigde vroeger. Dan konden ze dat heel snel zien aankomen. En dan wisten ze in de vesting ben ik veilig. En zo mogen wij dat ook weten. In de Heer Jezus.
In Christus. Ben ik veilig. Hij is de vesting van mijn leven. Ja. Toen David dit schreef.
Was het dus op dat moment in het heden. Dat hij kon getuigen. De heren is te vertrouwen. Maar ja. Hij gaat verder in vers 2.
Want hij kan daar ook van getuigen. Dat dat niet alleen maar in het heden is. Maar ook in het verleden. In vers 2 gaat het over. Toen kwaaddoeners op mij afkwamen.
Om mijn leven te verslinden. Nou misschien moest hij wel denken aan het moment dat Goliath voor hem stond. En dat Goliath met hem spot en zegt van. Kom dan hier.
Dan zal ik je vlees aan de vogels in de lucht geven. De dieren op het veld. Zodat ze je dus levend kunnen verslinden. Misschien dacht hij daar wel aan. En toch zegt hij. Ik vertrouwde toen ook op de heren.
Want zij struikelden zelf en vielen met tegenstanders en vijanden. Is er ook een situatie in ons leven. Als we terugkijken. Dat we nu kunnen zeggen.
Ja de heren is de vertrouwen. Hij is goed. Zijn weg is de beste. Maar goed. Dat is het verleden. En als we Gods woord lezen.
Dan weten we. Dat de heren. In het verleden dezelfde is. In het heden. Het dezelfde is. Maar ook in de toekomst. Wat ons ook gaat gebeuren.
Hij is dezelfde. En hij is ook dan te vertrouwen. Nou lees maar verder. Vers 3. Hij heeft het ook over de toekomst. En hij getuigt ook ervan.
Dat hij ook in de toekomst. Dat hij vertrouwt op de heren. Want hij heeft het over. Al belegerde mij een leger. Dus dat is een onzekerheid. Al belegerde mij een leger.
Al brak er een oorlog tegen mij uit. Mijn hart zou niet vrezen. Ik vertrouw hierop. Wat ons ook gaat gebeuren. We mogen weten.
De heren is te vertrouwen. En misschien denkt u wel. Ja Joël. Je bent een jonge broeder. Je hebt misschien nog niet veel meegemaakt.
Die herkent mijn situatie niet. Maar toch ben ik van overtuigd. Ik zal zo meteen ook iets kort getuigenis geven.
Van wat er in mijn leven gebeurd is. Maar toch ben ik van overtuigd. Dat in wat voor situatie we ons ook verkeren. Dat dit ons geloofsgetuigenis moet zijn.
Door te roepen en aan te roepen. De heren is te vertrouwen. Hij is mijn licht. In het verleden. In het heden. Maar ook in het onzekere in de toekomst. En hij is mijn heil.
Hij is mijn levenskracht. Dat is ons fundament. En als het gaat stormen waar we ook net van gezongen hebben. En als het gaat wankelen in ons leven. Dan is dit ons fundament waar we op staan.
Dat hij te vertrouwen is. We gaan snel verder naar de tweede les. Vers 4 tot en met 6. Woon met de heren.
David gaat verder en die zegt. Er is één ding wat ik van de heren heb verlangd. En dat zal ik zoeken. Dat is zijn focus. We komen dat die twee woorden.
Eén ding. Komen we wel vaker tegen in de Bijbel. En het is op zich wel mooi om dat ook op te zoeken. Of om dat te vergelijken met elkaar. Ik ga niet alle teksten af.
Maar ik heb er twee die ik wil noemen. Als het gaat over één ding. Dat is in Lukas 10. Dat is het verhaal van Maria en Martha. We kennen het denk ik.
Dat Maria zit aan de voeten van de Heer Jezus. En Martha is druk in de weer. En dan zegt de Heer Jezus tegen Maria. Slechts één ding is nodig.
Maria heeft het goede deel uitgekozen. Dat niet van haar zal worden afgenomen. Slechts één ding is nodig. Maria zat op dat moment aan de voeten van de Heer Jezus.
En dat was het belangrijkste wat ze kon doen. Dan maar druk in de weer te zijn. Maar haar focus was de Heer Jezus. Dat was haar ene ding. Ene doel.
Maar ook Paulus heeft het erover. In Filippense 3 vers 14. Dan zegt Paulus. Maar één ding doe ik. Ik vergeet wat achter mij ligt. Maar ik strek me uit naar wat voor is.
En ik strek me uit naar wat voor is. En daardoor jaag ik naar het doel. De prijs van de roeping van God. Die boven is in Christus Jezus. Ook hierin zien we dat Paulus een duidelijke focus heeft.
De Heer Jezus Christus. En de roeping die hij heeft. Ook hier zien we dus bij David. Hij heeft één duidelijk doel voor ogen. Één ding wat hij verlangt.
En wat is dat? Dat ik wonen mag in het huis van de Heer. Nou we hebben daar net ook van gezongen. Door uw genade Vader mogen wij tot u gaan.
Het is zijn genade. Dat wij bij de Heer. Dat wij de Heer mogen naderen. Naar heilig God. En dat we bij hem mogen komen. Dat we bij hem mogen wonen. Sterker nog.
Ik denk dat wij veel rijker zijn dan David. Want wij hebben. Wij. Ons lichaam is een tempel van Gods geest. En Gods geest woont in ons.
Nou David heeft het erover dat hij mag wonen in het huis van de Heer. En als we verder kijken in vers 4, 5 en 6. Dan heeft hij het soms ook over tempel. Of over hut.
Of tent. Het is interessant om dat uit te zoeken. Maar ik hou het even algemeen. Hij verlangt ernaar om in de aanwezigheid.
Om in de nabijheid van de Heer te leven. Dat is wat hij verlangt. Om dicht bij hem te zijn. En dat hij de Heer kon vertrouwen. Wat we in de eerste les hadden gezien. Had alles mee te maken.
Dat hij die intieme omgang had met God. Dat hij in die nabijheid verbleef. En dat hij zo verbonden kon zijn met de Heer.
En zo moet dat ook in ons leven zijn. Ook juist in tijden van proeving. Eigenlijk op elk moment in ons leven. Dat we verlangen om bij hem te wonen. Dicht bij hem te zijn. Zijn woord te lezen.
Zijn woord te openen. En dan gaat het ook verder in vers 4. Om de liefelijkheid van de Heer te aanschouwen. En te onderzoeken in zijn tempel.
Dat we onder de indruk raken van wie God is. Hoe groot en machtig hij is. En dat kunnen we niet vaak genoeg doen.
Onder de indruk raken van wie hij is. We moeten het steeds blijven onderzoeken. Vorige week waren Carmen en ik in de binnentuin over God.
In Voorthuis. Ik weet niet of u het kent. Maar anders dan is het een aanrader voor de mensen die naar Voorthuis. Naar het beloofde land gaan binnenkort. Om daar een uitje van te maken.
Maar je waant je daar als het ware in Israël. En er is een gids die je rondleidt in een soort grot. En die je wijst eigenlijk op de grootheid van God.
Maar uiteindelijk brengt hij ook het evangelie. Heel inzichtelijk en heel visueel wordt dat weergegeven. En ook wat het is als je tot geloof komt. Dat de Heilige Geest door je heen werkt.
En ondanks dat ik het eigenlijk al lang weet. En dat ik tot geloof ben gekomen. Raakte ik op dat moment zo onder de indruk weer van wie God was. En wie hij is. En ik denk dat het daarom ook elke keer weer goed is.
Om te beseffen wie hij is. Om elke keer weer de liefelijkheid van de heren te aanschouwen. En te onderzoeken. Zijn woord te openen. Zijn woord te bestuderen.
En dat niet alleen maar op zondag. Ik vergeet nou een heel belangrijk zinnetje. Niet alleen maar op in het weekend.
Maar al de dagen van mijn leven wil ik in het huis van de heren wonen. Om de liefelijkheid van de heren te aanschouwen. En te onderzoeken. Dan gaat David verder.
Want we weten hij zit dus in die omstandigheden. Hij is begonnen met die geloofsgetuigenis. Maar hij ziet dus niet op zijn omstandigheden. Maar wat gebeurt er?
De heren plaats mij hoog op een rots. Einde van vers 5. En begin vers 6. Nu heft mijn hoofd zich omhoog. Hij kijkt dus niet meer naar zijn omstandigheden.
Maar hij is gefocust alleen maar op de heren. En als we het Nieuwe Testament lezen. Dan weten we wie de rots is.
Ik heb het al verraden. Dat is Christus. Christus is de rots. En nu kwam ik een bijbelstudie tegen. Op de website van de Reddingsark.
Waarin het gaat over Christus de rots. En daar heb ik een citaat van overgenomen. Want ik dacht ja, dit zegt eigenlijk alles.
Wie de rots is. Wie op hem zijn geloof bouwt. Dat wil zeggen op de Heer Jezus. Zal niet beschaamd worden. We weten dat hij ook het fundament is van elke christen.
Iedere geloof gehoord zijn of haar huis te bouwen op de rots. Jezus Christus. Als we in ons leven daadwerkelijk bouwen op hem. Dan kunnen we tegen een stootje. We zijn dan in staat de stormen van het leven te doorstaan.
Omdat hij onze vaste fundament is. Ieder mens krijgt met verdriet. Angsten, pijn, eenzaamheid, zorgen, verdriet. Dat stond er als ik. Te maken. Maar als we ons aan deze vaste rots vast klemmen.
Dan komen we met hem door de stormen heen. In alle moeite is hij dan nabij. Soms misschien op een andere wijze dan wij willen of hoopten. Maar zijn weg is de beste, staat hier.
Wat we net gezongen hebben. Bijzonder. Einde citaat ook. Dat staat gewoon op de website van de Renek Zark. Dus dat is nog na te lezen als u er meer van wil weten.
Waar bouwen we ons huis op? Op Christus de rots. En als we dan onze blik gericht hebben op hem. Dan willen we niets anders dan hem offers brengen.
Geestelijke offers. Ons leven geven en toewijden aan hem. En voor hem zingen. Wat we ook deze morgen gedaan hebben. Maar niet alleen op zondag. Maar elke dag voor hem zingen.
Hem loven, prijzen voor wie hij is. De derde les. De versen 7 tot en met 13. Zoek de heren.
Misschien was het u net al opgevallen tijdens het lezen van de psalm. In de eerste zes versen zien we dus een krachtige geloofsgetuigenis van David.
Maar nu lijkt er opeens een omschakeling in de psalm. Nu lijkt het erop dat hij echt in een bepaalde strijd verwikkeld is. Hij begint in vers 7.
Hoor heren mijn stem als ik roep. Wees mij genadig en antwoord mij. Als het ware een smeekgebed naar de heren toe. Omdat hij in een lastige situatie zit.
Ik zei het net al in het tweede punt. Als we wonen met de heren en ons blik gericht is op hem. En betekent niet dat onze omstandigheden weg zijn. Maar dat we onze focus houden op hem.
Maar nu komt het erop aan. Nu als er strijd in ons leven is. In Davids leven is. Komt het erop aan hoe ons huis gebouwd is. Wat ons vaste fundament is.
Hoe we omgaan met de stormen in ons leven. We zien hier. In vers 9.
Verberg uw aangezicht niet voor mij. Wijs uw dienaar niet af in toorn. Laat mij niet in de steek. Mijn ouders hebben mij verlaten. En er zijn belagers op mijn weg.
In vers 11. Geef mij niet over aan de tegenstanders. Of aan vals getuigen. Of mensen die bries van geweld. Hier zien we dus de situatie waarin David zich verkeert. En de strijd waar hij zich in verwikkeld is.
Nou. In de voorbereiding moest ik denken aan mijn... Hoe ik zou reageren. En hoe ik vaak reageer. En ik moet bekennen. Dat ik het soms wel lastig vind.
Dat ik vaak uitga van mijn eigen inzicht. Wanneer er een beproeving is in mijn leven. Dan denk ik vaak.
Ik los het zelf wel op. Ik kan het zelf wel. En misschien herkent u dat in uw leven. Misschien zijn er anderen.
Misschien reageert u anders. Ik heb een aantal dingen opgeschreven. Misschien begint u wel aan God te twijfelen. Of vertrouwt u niet op uw eigen inzicht.
Maar op het inzicht van andere mensen. Of u geeft toe. Of ik geef toe aan verleidingen. Of we geven toe aan angst.
Aan bezorgdheid. Of paniek. Wat in ons leven is. Maar het kan ook zijn dat we moedeloos worden. Dat we boos worden op God.
Of op andere mensen. Of dat we in isolement raken. Zomaar reacties die wij kunnen hebben in tijden van beproeving. Maar dat is niet het beste.
Dat is niet het goede moet ik zeggen. Zeker niet. Dit moeten we absoluut niet doen. Vers 8.
Mijn hart zegt tegen u wat u zelf zegt. We zien hier. Dat Gods geest.
David getuigd. Overtuigd van. Zoek mijn aangezicht. Zoek het aangezicht van de heren. En als ik in mijn leven kijk.
Dan hoor ik die stem ook vaak. Zoek de heren. Ook juist op dit moment. En vertrouw niet op je eigen inzicht. Want we weten in spreuken 3. Vertrouw niet op je eigen inzicht.
Staat daar ook. Zoek mijn aangezicht. Maar wat doe ik dan? Geef ik daar antwoord op? Of ga ik toch het verwachten van mezelf?
David geeft antwoord op dat wat de geest hem invluistert. Zoek mijn aangezicht. Wat zegt hij? Ik zoek uw aangezicht heren.
Nou. Dan zijn alle problemen voorbij. Zo je denken. Nou. We hebben het net al gelezen. Dan. Dat betekent niet dat de problemen voorbij zijn.
Maar dat je je totale leven overgeeft. En in de hand legt van de heren. Dat we het aan hem overgeven zeggen. Van mezelf kan ik het niet verwachten.
Van anderen niet. En. Als ik me laat. Leiden door mijn boosheid. Of door mijn paniek die ik heb in mijn leven. Dan komt er niks van mij terecht.
Ik moet het van u verwachten. Ik moet u zoeken heren. Ik moet uw aangezicht. Dagelijk zoeken. En juist op dit moment. In tijden van beproeving. Dat antwoord moeten we geven.
Ja. Maar heren. Verberg uw aangezicht niet voor mij. Wijs uw dienaar niet af in toren. Nu zien we die strijd. Waarin hij verwikkeld is. De strijd wat ook in ons denken soms plaats kan vinden.
Ja. Maar heren. Hoe zit het dan als. Of hoe dan verder. En wat doet hij. Hij stelt daar iets tegenover. U bent mijn hulp geweest.
Hij herinnert zich weer aan het feit. Dat de Heere hem een hulp is geweest. Hij ziet op de goedheid van God. Maar dan gaat het verder. De strijd gaat verder. O, maar laat mij niet in de steek.
Verlaat mij niet. En dan zegt hij weer. O God van mijn heil. Hij ziet op Gods grootheid. Hij weet. Mijn fundament is Christus. Ik ben geworteld in hem.
Wat er ook gebeurt. Ik hoef niet te wankelen. Want ik sta vast met stevig. Ik sta stevig vast in de Heere. In Christus. Mijn ouders hebben mij verlaten.
Vers 10. Maar de Heere zal mij aannemen. Zet hij weer wat tegenover. Ja, maar er zijn belagers op mijn weg. Vers 11.
Maar Heere, leer mij uw weg. En dat is een dagelijkse strijd wat je kunt hebben als je in beproeving komt. Het betekent niet dat het makkelijk is.
Maar het betekent wel. Wat is onze focus? En waar zoeken we het? Zoeken we het in onszelf of bij anderen? Of zoeken we het bij de Heere?
En geven we antwoord op de stem van de Heilige Geest die ons invluistert. Zoek de Heere. En dan zien we dat hij aan het einde is van zijn strijd.
Dat zien we in vers 13. We zien in vers 13 eigenlijk als het ware een hernieuwde geloofsgetuigenis.
Hij zegt. Als ik toch niet geloofd had dat ik de goedheid van de Heere zou zien in het land van de levenden. En dan doet de HSV een toevoeging.
Ik was vergaan, staat er. Nou, de meesten lezen misschien ook al MBG. Die kunnen dat niet terugvinden. Nou, ik kan dat ook niet terugvinden in de grondtekst.
Dus ik denk dat de MBG daar juist aan doet. Om dat niet te vertalen. Want David die wilde als het ware eigenlijk niet aan denken. Wat nou als ik niet de goedheid van de Heere had gezien in het land van de levenden.
Ik wilde niet eens aan denken wat er dan van mij terecht gekomen zou zijn. Moet u eraan denken om buiten de hand van God te zijn? Om te leven zonder hem?
Juist in situaties die moeilijk zijn? Ik moet denken aan Psalm 73. Waarin Asaf ziet dat de goddeloze dat allemaal voorspoedig met ze gaat.
En hij denkt van, ja maar het gaat allemaal goed met hen. Ze hebben een leven. Het lijkt alsof het voorspoedig gaat. Totdat hij ziet en hij zegt, totdat ik op hun einde lette.
Wanneer we de Heere niet kennen, dan is ons leven eigenlijk hartstikke leeg. Dan kunnen we die stormen niet doorkomen.
Ja, vanuit ons eigen kracht misschien. Een beetje. Maar uiteindelijk zullen we het niet redden. We hebben de Heere nodig. We moeten hem zoeken.
Als ik toch niet geloofd had dat de goedheid van de Heere zou zien in het land van de levenden. Ik zou er niet over na moeten denken wat er dan zou gebeuren. Ja, ik zei net al dat ik een kort getuigenis wilde geven over wat er in mijn leven gebeurd is.
Want ik heb het al wel eens eerder verteld. Maar gezien deze psalm denk ik dat het mooi is om dat toch ook weer te noemen.
Het is 2,5 jaar geleden toen Carmen en ik naar het ziekenhuis gingen. We zouden daar naartoe gaan vanwege het 12-weken echo.
En we zaten daar in het kamertje van de echoscopist. En ze doet dat apparaat op de buik van Carmen. En binnen een paar seconden zegt ze...
Het is niet goed. Ik moet gelijk met de deur in huis vallen. Het kindje zal niet buiten de buik om gaan leven. Want het schedeltje is niet volgroeid. Nou, daar kom je dan in het ziekenhuis.
We zitten daar. En u kunt voorstellen dat we daar enorm verdrietig over zijn. Dat is een klap die we te verduren krijgen. Die op ons afkomt. En in een paar seconden van dat we nog een kindje mogen verwachten.
En dat het gezond zou zijn. Want dat was de vorige keer dan nog. Toen konden ze alleen nog niet zoveel zien. Maar nu dat er een omschakeling is. Dat het niet goed is. En dat we eigenlijk afscheid moeten gaan nemen van dit kindje.
Want het gaat niet leven buiten de buik om. Nou, dat is een enorme klap die we kregen. En als ik nou weer terugkijk naar deze psalm.
De Heere is mijn licht. De Heere is mijn heil. De Heere is mijn levenskracht. Toen we net wisten dat we een kindje zouden verwachten. Hebben we dat in gebed gebracht en gezegd.
Heren, wil u danken voor het leven dat u geeft. We weten niet hoe het verder gaat. Maar wil het in uw handen leggen. Al zou er een oorlog tegen mij uitbreken.
Ook u bent te vertrouwen, zegt David. Wat er ook gaat gebeuren. We vertrouwen op u. Dat hebben we uitgesproken in gebed naar elkaar toe. Naar de Heere toe. En op het moment dat we dat verslechte nieuws hoorden.
Weet ik nog heel goed wat ik tegen Carmen zei. De Heere is goed. En dat is niet mijn verdienste dat ik dat kon zeggen. Maar dat is zijn genade.
Dat ik dat kon zeggen. De Heere is goed. Ja. Twaalf weken. Dus dat was drie maanden in verwachting. En de gynaecoloog die wist niet wat er dan ook zou gebeuren in de verdere tijd.
Gaat het kindje al in de buik overlijden? Of gaat Carmen de hele zwangerschap uitzitten? We zaten in een hele... Ja. In een situatie die eigenlijk toch wel lastig was.
Heel onzeker. En... Dat ik kon zeggen dat de Heere goed is, betekende niet dat het daarna geen verdriet meer kenden. Dat het met mij goed ging.
Want als we kijken naar die strijd die David net ervoer. Wat hij net had. Dat kende ik ook in mijn leven. En wat was Gods genade in mijn leven?
Hij... De Heilige Geest overtuigde mij. Zoek mijn aangezicht. En ik heb in die periode Gods aangezicht dagelijks gezocht. En ik heb omgang gehad met de Heere.
Ik heb zijn woord bestudeerd. Ik weet nog wel dat ik op een gegeven moment in de psalmen terecht was gekomen. Dat ik dat aan het lezen was. Bij psalm 27 onder andere. En dat ik dat ochtends las.
En dat ik daarna ging altijd een heel stuk wandelen. En dat ik die tekst... Een tekst die me dan in die psalm aansprak. Zoals vers 4 of vers 13. Dat ik dat ging memoriseren.
Eén ding heb ik van de Heere verlangd. Dat zal ik zoeken. Dat ik wonen mag in het huis van de Heere. Al de dagen. En dat ging ik voor mezelf herhalen en memoriseren. En dat heeft mij geholpen om mijn blik te richten op Hem.
En vers 13. Als ik de goedheid van de Heere toch niet gezien had in het land van de levende. Ik was vergaan. Als ik de Heere niet had gekend. Ook in deze situatie.
Nou, daar wil ik niet eens aan denken eigenlijk. Van drie maanden tot bijna negen maanden hebben we moeten wachten. En we waren eigenlijk in de voorbereiding om ons kindje weer terug te geven aan de Heere.
En naar het graf te brengen. Het is een periode geweest dus van een half jaar dat we hebben moeten wachten op de Heere. Dat is de vierde les die David ons wil meegeven.
Vers 14. Wacht op de Heere. En als ik terugkijk op die wachtperiode die Carmen en ik gehad hebben. Dan zeggen we eigenlijk altijd dat dit al een van de mooiste periodes in ons leven geweest is.
Dat het ons gevormd heeft. Dat het ons verfrist heeft. Ons vernieuwd heeft. Dat God ons iets heeft willen leren in deze situatie. En dat die wachtperiode ontzettend waardevol was.
Daarom zegt David. Wacht op de Heere. Hij is het wachten waard. Wees sterk. Blijf elke keer zijn aangezicht zoeken.
Spreek je geloofsgetuigenis uit naar hem. Blijf wachten in gebed. Laat je verlangens en je smekingen met dankzegging bekend worden bij God.
Maar wacht ook in geloof. Spreek dagelijks je rotsvaste vertrouwen uit in hem. En wacht ook in geduld.
Ons geduld wordt misschien op de proef gesteld. Maar uiteindelijk weten we. Gods weg is de beste. Het is niet onze weg. Maar het is zijn weg.
Vier lessen die David ons wil meegeven in tijden van beproeving. Waar zijn we veilig?
In de aanwezigheid van de Heere. Daar willen we, als het goed is, verblijven. Om zijn liefelijkheid te onderzoeken. Te aanschouwen.
Zodat we ons blik gericht houden op hem. In tijden van vreugde. Wanneer het goed gaat met ons. Maar ook in tijden van verdriet.
Amen.