Verlossing van ons succes

Spreker

Daniël Douma

Date
Feb. 19, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, lieve broers en zussen. Goed om in jullie midden weer te mogen zijn vanmorgen en met jullie het woord te mogen openen.! Niet alleen vergeving van zonden, maar ook verlossing van ons succes.

Misschien vraag je je af, waarvoor is dat dan nodig? Nou, ik denk dat dit gedeelte ons dat vanmorgen wel duidelijk gaat maken. En dat wil ik met jullie lezen. Uit de HSV lees ik dat voor.

Filipense 3, vanaf vers 1. Verder, mijn broeders, verblijt u in de Heren. Dezelfde dingen aan u te schrijven is mij niet onaangenaam en het geeft u zekerheid.

Let op de honden. Let op de slechte arbeiders. Let op de versnijdenis. Want wij zijn de besnijdenis. Wij die God in de geest dienen en in Christus Jezus roemen en niet op het vlees vertrouwen.

Hoewel ik reden heb om ook op het vlees te vertrouwen. Als iemand anders denkt te kunnen vertrouwen op het vlees, ik nog meer. We sneden op de achtste dag uit het geslacht van Israël.

Van de stam Benjamin. Een Hebraeër uit de Hebraeën. Wat de wet betreft, een fariseer. Wat ijver betreft, een vervolger van de gemeente.

Wat de rechtvaardigheid betreft, die in de wet is, onberispelijk. Maar wat voor mij winst was, dat heb ik om Christus wil als schade beschouwd.

Ja, beslist. Ik beschouw ook alles als schade vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus, mijn Heere. Om wie ik dat alles als schade ervaren heb.

En ik beschouw het als vuiligheid, opdat ik Christus mag winnen. En in hem gevonden wordt. Niet met mijn rechtvaardigheid, die uit de wet is, maar die door het geloof in Christus is.

Namelijk de rechtvaardigheid uit God door middel van het geloof. Opdat ik hem mag kennen. En de kracht van zijn opstanding. En de gemeenschap met zijn lijden.

Doordat ik aan zijn dood gelijkvormig word. Om hoe dan ook te komen tot de opstanding van de doden. Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben.

Maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen. Broeders, ik zelf denk niet dat ik het gegrepen heb.

Maar één ding doe ik. Vergetend wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is. Jaag ik naar het doel. De prijs van de roeping van God. Die van boven is.

In Christus Jezus. Laten wij dan. Voor zover wij geestelijk volwassen zijn. Deze gezindheid hebben. En als u iets anders gezind bent. Ook dat zal God u openbaren.

Maar tot zover wij gekomen zijn. Laten wij naar dezelfde regel wandelen. Laten wij eens gezind zijn. Ja. Filipensen is best een blijmoedige brief.

Begint het ook hier weer mee. Verblijt u in de heren. En dat is in wezen een refrein. Die je door de hele brief heen terug ziet komen. Meerdere keren wordt er opgeroepen.

Om je te verblijden in de heren. En die zin dus ook een hele blijmoedige. Vrolijke brief zou je kunnen zeggen. Terwijl Paulus niet een hele vrolijke omstandigheden zat.

Op dat moment. Hij was gevangen. Hij was in zijn vrijheid beperkt. Maar toch roept hij daar de gelovigen voorop. Toe op. Alleen de brief maakt ook een bepaalde wending hier in het hoofdstuk.

Als hij met een waarschuwing komt. En daar begint hij hier in wezen. Nou ja. Voor het eerst over. In hoofdstuk 1 zegt hij ook al wel iets over deze arbeiders. Maar. Hier waarschuwt hij de gemeente.

En ik wil vanmorgen eigenlijk een beetje langs drie punten zeg maar. Mijn verhaal wat opbouwen. Allereerst. Wat is dan die waarschuwing? Waar waarschuwt hij dan voor? En waarom deze waarschuwing?

En wat betekent dat ook voor ons? En hoe dan wel? Hoe gaan we daarmee om? Dus. Wat is die waarschuwing? Waarom deze waarschuwing?

En hoe dan wel? Want Paulus die begint hier met drie keer let op. Let op. Let op. Let op. Dus dan weet je van oké. Ik moet opletten.

Zag gezegd. Attentie. Drie keer zegt hij. Let op de slechte arbeiders. Let op de versnijdenis. Let op de honden. En dat zijn niet drie waarschuwingen.

Drie verschillende gevaren. Nee dat is één gevaar. Eén gevaar die hij op verschillende manieren zeg maar aanduidt. En waar hij toe oproept om daarvoor op te letten.

Om daarvoor te waken. En waar doelt hij dan op? Nou. De gemeente was op een gegeven moment ontstaan. Mensen kwamen tot geloof. Het evangelie werd verspreid.

En in het begin waren er ook vooral heel veel joden die tot geloof kwamen. En deze hadden de Messias aangenomen als hun redder en verlosser. Maar die bleven ook nog gewoon bij de gebruiken, de tradities, de wetten van Mozes.

Als het ging om de reinheidswetten. Als het ging om bepaalde spijswetten. Als het ging om het besnijden van het jongetje op de achtste dag. Dat die gebruiken die bleven zij houden.

En dat was prima. Maar na verloop van tijd kwamen er op een gegeven moment ook heidenen. Dus mensen die niet tot het Joodse volk behoorden tot geloof. Die namen de Heer Jezus Christus ook aan als hun redder en verlosser.

Maar die hadden die gebruiken niet. Die hadden die gewoontes niet. En toen ontstond op een gegeven moment het gevaar. Dat joden, judaïsten worden ze dan ook wel genoemd.

Die kwamen in de gemeentes waar Paulus bijvoorbeeld was geweest. Waar hij het evangelie met de mensen had gedeeld. En die kwamen daar aan en die zeiden tegen hen van ja inderdaad. Je moet geloven in de Heer Jezus Christus als je redder en verlosser.

Maar. En dan kwam daar wat achteraan. Nu als je daadwerkelijk een daadwerkelijke volgeling wil zijn van de Heer. Van God. Dan is het ook de bedoeling dat je je houdt aan de reinheidsvoorschriften.

Zoals we die hebben overgeleverd gekregen. Als je je houdt aan de spijswetten. Als jongetjes worden besneden. En zo andere voorschriften. En zie maar. Kijk want in het oude testament hadden ze ook nog de teksten om dat te laten zien.

Waardoor. In wezen. De evangelie. Het evangelie. De boodschap van genade. Werd. Ja.

Vermengd. Met wet. Dat kwam erbij. Daar moesten mensen dan ook aan voldoen. En ze wilden dan niet een tekort doen aan de Heer Jezus. Maar er werd wel wat naast gezet.

En als je werkelijk een volgeling wil zijn van de Heer God. Dan. Moet je ook je hier aan houden. En daar. Dat is waar Paulus voor waarschuwt.

En hij doet dat met hele. Ja. Harde woorden. Woorden zouden wij haast zeggen. Hele straffe woorden die hij daarvoor gebruikt. Let op de honden. Let op de versnijdenis.

Nou. Hij gebruikt dat denk ik ook wel wat ironisch. Want honden. Dat was een term die Joden gebruikten. Voor heidenen die onrein waren. Die zich niet hielden aan die reinheidsvoorschriften.

Dat waren honden. Die stonden buiten. Die waren onrein. Nou Paulus die draait het eigenlijk om. Die zegt van nee. Wij zijn niet meer onrein. Nee.

Zij zijn in wezen onrein. Doordat zij deze boodschap komen verkondigen. En ook de versnijdenis. Een woordspeling op besnijdenis. Het uiterlijke kenmerk.

Het zichtbare kenmerk aan een jood. Dat een jongetje op de achtste dag besneden wordt. En dat predikte deze mensen dan ook. Maar hij noemt het een versnijdenis.

In wezen een besnijdenis die mis is gegaan. Die als het ware heeft geleid tot een verminking. Wat niet meer is dan een uiterlijk teken.

Waar het had moeten leiden tot een besnijdenis van het hart. Daadwerkelijke bekering. Een leven vanuit genade. Werd het weer een uiterlijke godsdienst.

Religie in wezen. En hij zei pas daar juist voor op. Dat is het grootste gevaar. Dat is een besnijdenis.

Als je je daar onder plaatst. Als je je laat besnijden op die manier. Die in wezen leidt tot een verminking. Leven onder de wet leidt in wezen tot een verminking.

Omdat het twee dingen kan uitwerken. Als je je gaat houden aan wetten en regels. Als manier om geaccepteerd te kunnen worden voor God.

Dat leidt aan de ene kant misschien tot angst. Of tot hoogmoed. Het leidt tot angst. Als je je probeert te houden aan de wetten en regels.

Aan die voorschriften. En je ontdekt op een gegeven moment dat je niet in staat bent. Om daar aan te voldoen. Dat je tekortschiet. Dat je faalt. En als je dat constateert bij jezelf.

En dan de conclusie eraan verbindt. Van ja maar als ik daar niet voldoen. Dan ben ik dus niet geschikt voor God. Dan kan ik niet bij hem komen.

Dan ben ik onrein. En dan ontstaat er verwijdering. Dan ontstaat er angst. Omdat je niet meer bij God kan komen. Dus dat kan de uitwerking zijn van de wet.

Dat je ziet dat je faalt. Dat je tekortschiet. De andere uitwerking die je kan hebben. Is dat het tot hoogmoed kan leiden. Omdat je merkt van.

Hé dit gaat mij goed af. Ik vind dit fijn. Ik vind dit prettig. Ik voldoen eraan. Het lukt mij om die voorschriften te houden.

Om netjes te leven. Nou heer. Dan moet u mij wel zegenen. En dan ga je eens om je heen kijken. En dan denk je van nou. Oké misschien ben ik niet helemaal volmaakt.

Maar als ik er zo om me heen kijk. Dan is het met mij nog niet zo erg gesteld. Dan doe ik het wel beter in ieder geval. Dan die buurman. Of die buurvrouw.

En dan zijn mijn overtredingen niet meer dan. Nou ja. Een soort parkeerbon zeg maar. Voor een verkeersovertreding. Maar dat andere. Dat overspel. Of moord zeg maar.

Dat is pas echt heel ernstig. Maar dan doe ik het nog best wel goed. En dan worden het dus die. Goede dingen die ik gedaan heb. Waardoor ik geaccepteerd word.

Door God. Waardoor hij mij wel moet zegenen. En zo kan de wet dus leiden tot een. Het leven onder de wet. Tot een verminking.

Een versnijdenis. Omdat het aan de ene kant misschien angstig kan maken. Of hoogmoedig. Tim Keller die zegt dat wel mooi.

Hoe dat het evangelie wat dat betreft alles bij elkaar brengt. De wet en de genade. Waarin we in het evangelie beseffen dat we een grotere zondaar zijn.

Ik weet niet hoe hij precies dat zegt. Maar een grotere zondaar zijn. Dan we ooit hadden kunnen voorstellen. Dat is in wezen wat de wet ons voorhoudt. Maar aan de andere kant ook meer geliefd.

Dan we ooit hadden durven dromen. Dus we zijn een grotere zondaar dan we ooit hadden kunnen voorstellen. Maar ook meer geliefd. Dan we ooit hadden kunnen durven dromen.

Waarom? Omdat God voor ons heeft betaald. In zijn zoon Jezus Christus. Ja zegt Paulus. Zij zijn niet degene die de ware besnijdenis verkondigen.

Nee wij verkondigen de besnijdenis. Daar spreken wij over. Niet omdat we mensen opdragen om zich letterlijk te laten besnijden. Nee maar we spreken over dat waar de besnijdenis daadwerkelijk over gaat.

Zoals hij ook in Romeinen 2 vers 28 zegt. Want niet hij is jood die het in het openbaar is. En niet dat is besnijdenis die in het openbaar in het vlees plaatsvindt.

Het uiterlijke kenmerk dus. Maar hij is jood die het in het verborgen is. En dat is besnijdenis die van het hart is.

Naar de geest. Niet naar de letter. Zijn lof is niet uit mensen. Ja daar heb je hem weer. Zijn lof is niet uit mensen. Van hé ik voldoen eraan.

Zie mij. Nee zijn lof is uit God. Omdat je rechtvaardig verklaard wordt. Wanneer je de Heer Jezus Christus aanneemt als jouw redder en verlosser.

Omdat hij dan naar jou kijkt. En dan ziet hij de Heer Jezus Christus. Volmaakt. Dat is waaronder wij leven.

Dat is de afhankelijkheid waarin we leven. Dat we in afhankelijkheid van zijn geest. Die in je komt wonen. Op het moment dat je de Heer Jezus Christus aanneemt als je redder en verlosser. In afhankelijkheid van zijn geest.

Hem mag gaan dienen. En niet op je eigen vlees vertrouwt. Nou en dan zul je zeggen van oké. Judaïsten. In die dagen. Dat kennen wij vandaag misschien niet meer.

Misschien nog eens een enkeling. Maar ik heb het nog niet meegemaakt. Dat het zo werd verkondigd. In de gemeente. Dat we ons hier aan moeten houden. Om geaccepteerd te worden door God.

Dat we weer onder de wet moeten leven. Maar. Het leven onder de wet. Dat kent vele gezichten. En dat is niet alleen in deze vorm.

En ik denk ook. Dat dat de reden is. Waarom Paulus daar zo. Scherp in zijn bewoording is. En waarom dat ook een terugkerend thema is. In zijn brieven.

Omdat dit in wezen het grootste gevaar is. Voor ons gelovigen. Het grootste gevaar. Om toch ook weer. Onder wetten en regels te gaan leven.

En we daardoor. Los raken van de genade. En dat kan in de kerk ontstaan. Dat we op een gegeven moment. Een. Cultuur met elkaar ontwikkelen.

Een gebruik. Misschien ook een soort vocabulair. Waarin er bepaalde verwachtingen. Aan anderen worden opgelegd. Of misschien wel onuitgesproken.

Misschien dat je. Zelf denkt dat er bepaalde verwachtingen aan jou worden opgelegd. En als je daar maar aan voldoet. Ja dan.

Dan moet het wel goed met jou zitten. Dan ben je goed op weg. Dan zit het goed tussen jou en God. Als je de samenkomst. De trouw bezoekt. Als je. Je tijd neemt voor gebed.

Als je je Bijbel leest. Rooster goed volgt. Dan zit het goed. Tussen jou en God. En dan. Moet hij jou wel zegenen. Zo kan dat ook.

In de gemeente. Onuitgesproken vaak. Ook binnensluiken. In je eigen leven. En pas als jij. Dat. Tegenover God kan zetten.

Als jij. Je gedraagt. Zoals wij dat van een christen verwachten. Hoe dat dan ook maar mogen zijn. Dan merk je dat je vrijmoedig. Naar God kan gaan. Maar als er iets is gebeurd.

Die week. Waar je uit je slof bent geschoten. Of je hebt iets verkeerds gedaan. Op je werk. Dan merk je dat er in een keer. Een soort schroom ontstaat.

En dan moet je daar. In wezen eerst weer wat tegenover zetten. En als je dat voldoende hebt gedaan. Ja dan. Dan kunnen we weer vrijmoedig. Naar God. De vader toe. En dan.

Dan bouwen we in wezen zelf. Een soort. Ja blokkade. En dan. Is het niet meer echt vanuit genade. Nee. Maar vanuit die daden. Waardoor we rechtvaders zijn van God.

Maar. Het is niet alleen in de gemeente. Of in de kerk. Dat. Dat kan plaatsvinden. En dat dat gevaar op de hoek ligt. Dat het. Weer gaat om ons gedrag.

In plaats van. Wie we zijn. Onze identiteit. En dan. En dan. Maar dat vindt. Overal. Plaats. In de hele wereld. Ik denk serieus.

Dat. Waar de Heer Jezus Christus. Niet centraal staat. Daar leeft men onder een wet. En dan misschien niet.

De wetten zoals die in het oude testament staat. Maar. Wat dacht je bijvoorbeeld van. De wet van. Succesvol leven. He. En. In wezen. Een mantra.

Wat continu. Over ons wordt uitgestort. Waar het jou van jongst af aan. Mee krijgt. Zorgen. Dat je een zo goed mogelijke opleiding krijgt. Zo hoog mogelijk geschold.

Ook als dat misschien niet helemaal bij je past. Zodat je een zo goed mogelijke baan kunt vinden. Waar je. Goed geld mee kan verdienen. Zodat je financieel onafhankelijk bent. Zodat je die spullen kan kopen.

Die je wil kopen. Zodat je dat grotere huis kunt krijgen. Zodat je zo vaak op vakantie kan. Zodat je ertoe doet. Zodat je een interessante gesprekspartner bent.

Op feestjes. Toch vaak de eerste vraag die je hoort. Wat doe je? En zo kan dat ook een wet zijn. Ja.

Onuitgesproken leeft. Die verwachtingen. Op ons legt. Waar we aan moeten voldoen. En als we daaraan voldoen. Dan. Ja. Dan doen we ertoe. Dan zijn we van waarde.

Dan kunnen we ons bestaan rechtvaardigen. Dan zijn we een interessant gesprekspartner op een feestje. Maar ook vandaag bijvoorbeeld het fit, gezond en sportief zijn.

Het eeuwige jeugd. Het eeuwige jeugd zeg maar als een soort gezondheidsideaal. Wat continu via allerlei kanalen tot ons komt.

En waar we geketend zijn aan stappentellers. En aan allerlei handige apps. En aan allerlei handige apps. Waar we keurig aan kunnen verantwoorden. Of we de kilometers hebben gemaakt.

Of de. Het aantal calorieën niet hebben overschreden. Zodat we kunnen voldoen aan dat gezondheidsideaal. En dat we fit en gezond en sportief zijn.

En daar bovenop ook nog social media met een onuitputbare stroom aan beelden. Die tot ons komen. Van mensen waardoor je op een gegeven moment denkt van zo.

Die hebben het echt heel goed voor elkaar. Daar kan ik nooit aan tippen. En ook dat legt dan een verwachting aan ons op. Vaak ook weer onbewust.

Dat we denken oké daar moet ik aan voldoen. Dat moet ik halen. Want dan. Rechtvaardig ik mijn bestaan. Dan mag ik er zijn.

Dan ben ik geaccepteerd. En die boodschap. In welke vorm die ook. Tot ons komt. Of dat vanuit een religie is.

Of gewoon vanuit de maatschappij. Vanuit normen en waarden die daar op een gegeven moment ontstaan. Het systeem dus. Dat je moet voldoen aan bepaalde. Ja vereisten.

En dan. Is het goed met jou. Dat. Die gedachten. Dat systeem. Dat staat natuurlijk als je. En dat begrijpt je ook wel. Haaks.

Diametraal tegenover. De boodschap van genade. Van het evangelie. En daarom is Paulus daar zo ontzettend uitgesproken over.

En laat hij dat keer op keer ook weer terugkomen. In zijn onderwijs. Ook in Galaten. Om daarvoor te waarschuwen. Omdat dat. Het grootste gevaar is.

Omdat dat ons juist. Zo ver afwijkt van die genade. Maar als eksters die van glinsterring houden. Zo houden mensen in wezen van wet.

En dat zullen we niet vaak zo zeggen. Maar ik denk dat het onbewust wel zo gaat. Omdat we dan namelijk zelf de controle hebben.

Omdat we dan zelf ons succes kunnen meten. Omdat we dan pasklare antwoorden hebben. En als we dat kunnen afvinken. Zelf in controle zijn. Ja dan moet daar wel wat tegenover staan.

En dan krijg je een transactionele relatie. Met God. Heer ik heb toch dit gedaan. Ik heb mij toch altijd voor u ingezet. Ik ben toch altijd keurig naar de samenkomst gegaan.

Ik heb mijn vrije tijd opgeofferd. En nu overkomt mij dit. Waar heb ik dat aan verdiend? Zo kunnen we van de genade afwijken.

Dus mijn vraag aan u en aan mijzelf vanmorgen. Is leef je uit genade alleen? Leef je werkelijk?

Omdat je gerechtvaardig bent door de Heer Jezus Christus. Is dat de grond waarop je staat als je naar God gaat? Of is daar langzaamaan toch weer wat naast gekomen?

Wat binnengeslopen? Een evangelie plus boodschap. Ja ik geloof in de Heer Jezus Christus. Maar ik moet wel blijven voldoen.

We hebben allemaal misschien redenen. Om op ons vlees te vertrouwen. Zoals Paulus daar hier ook over spreekt. Iets waar jij misschien trots op bent.

Wat jou uniek maakt. Wat jou kenmerkt. Als je jezelf in de spiegel bekijkt. Zeg maar over jezelf denkt. Wat kenmerkt mij? Waar ben ik trots op?

Waar denk je dan aan? Misschien is dat iets. Van dat je kan zeggen van nou. De manier waarop ik ben. Ja opgeklommen. Je kent misschien de uitspraak.

Als je. Voor een dubbeltje geboren bent. Dan word je nooit een kwartje. Maar. Die uitspraak geldt misschien niet voor jou. Want het is jou dan toch gelukt.

Met. Weinig onderwijs misschien. Met weinig scholing. Toch. Je op te klimmen. In het bedrijf waar je werkt. En nu op een positie te zijn.

Een functie te bekleden. Waarmee je vriend en vijand hebt verbaasd. Dat jij. Dat jou dat is gelukt. Misschien jezelf wel hebt verbaasd. Dat je denkt van ja. Dat is mij dan toch gelukt.

Door hard te werken. Door me in te zetten. En daar kan je trots op zijn. Misschien ben je trots op het feit.

Dat je ondernemer bent. Dat je vanuit niets. Toch iets hebt opgezet. En dat je nu een bedrijf hebt. Dat goed loopt. Waar je misschien personeel in dienst hebt.

En dat is kenmerkend voor jou. Dat jij dat voor elkaar hebt gekregen. Ook iets waar je trots op kan zijn. Misschien ben je trots op deze gemeente.

Op hoe goed jullie het met elkaar hebben. Misschien het onderwijs wat hier is. Of gewoon de kwaliteit van de gemeenschap. Ben je daar trots op dat je daar deel van uitmaakt.

Dat je daar bij zit. Misschien ben je trots op de kennis die je hebt. De juiste kennis die je hebt.

Dat jij weet hoe het wel zit. Dat jij daarvoor hebt gestudeerd. Zo zijn er allemaal dingen die ons kenmerken. Die uniek voor ons zijn.

En waar we misschien trots op zijn. En Paulus die had dat ook. Paulus die had ook allerlei eigenschappen. Waar hij in wezen trots op kon zijn. Hij had zoals hij zelf zegt. Hij had de juiste afkomst.

Hij was een Hebraeër uit de Hebraeën. Hij stamde af van Abraham. Hij kwam uit de stam Benjamin. Benjamin. De stam die ook hoorde van de zonen van Jacob.

Die geliefd was. De stam die de eerste koning aan het volk Israël gaf. Sal. De stam die een licht zou zijn voor Juda. Die bij Juda werd gevoegd.

Daar kwam hij vandaan. Hij was besneden op de achtste dag. Hij had de juiste opleiding. Hij had de juiste school doorlopen. Bovendien ook nog ontzettend goed in wat hij deed.

Een fariseer onder de fariseeën. Dus hij was ook binnen zijn beroepsgroep zeg maar. In aanzien. En hij had bovendien ook nog een instelling.

Een gedrevenheid. Waar je ver mee kan komen. In deze wereld. En dat pleitte allemaal voor hem. En bedenk dus dat Paulus het hier heeft over.

De beste versie van zichzelf. Als hij het heeft over het vlees. En wij denken vanuit christelijke kringen vaak.

Bij het vlees. Denken we vaak aan daar waar de zonde in zit. Dat slechte. Dat oude. Maar Paulus heeft het hier in wezen over het beste van zichzelf.

De beste versie van zichzelf. En hij zegt. En als ik dat allemaal bekijk. Al die dingen waar ik vandaan kom. Mijn afkomst. Mijn carrière. Mijn inzet.

Wat ik heb bereikt. Het aanzien dat ik had binnen mijn omgeving. In mijn gemeenschap. In het licht van Christus.

Beschouw ik dat allemaal. Als verlies. Als we gaan boekhouden. Wat eerst op de winst kant stond. Op de balans aan de kant van de winst.

Zijn afkomst. Etcetera. Dat is voor mij. Nu allemaal. Verlies gebleken. In het licht. Van het kennen van Christus.

Beschouw ik het als schade. Zelfs. Als drek. In wezen uitwerpselen. Het is niet meer dan dat.

Het is vuilnis. Het is afval. Als ik het vergelijk. Met het kennen van de Heer Jezus Christus.

In het licht van het kennen van Christus. Verbleken al die prestaties. Al die successen. Al die kwaliteiten. Als ik dat mag. Verduidelijken aan de hand van een voorbeeld.

Stel je voor. Wij houden hier met elkaar. Een schilderwedstrijd. En we gaan allemaal prachtige creaties maken. Van de natuur.

Of wat dan ook. En we gaan dat met elkaar vergelijken. En we zetten die schilderijen hier zo mooi op het podium. En we kijken ernaar. En oh wat mooi zeg. En we hebben het er zo over.

En we vergelijken dat met elkaar. En we hebben het erover. Waarom mijn schilderij mooier is dan dat van jou. Of andersom natuurlijk. En terwijl we daar zo met elkaar over in gesprek zijn.

En aan het discussiëren. En elkaar misschien steeds meer aan het afkraken zijn. Gaat daar achter in een keer de deur open. En komt Rembrandt van Rijn zelf in eigen persoon binnen.

Met achter hem op een wagen de nachtwacht. En die wordt hier naar binnen gereden. En die wordt hier neergezet.

Ja dan verbleken onze schilderijtjes in een keer. Als niet meer dan wat geklieder op papier. In het licht daarvan.

Ja. Stelt het niks voor. Nou zo is het ook. In het licht van het kennen van Christus. Wat wij in eigen kracht.

Vanuit eigen vlees op de mat hebben gelegd. Dat is misschien prachtig als we dat met elkaar vergelijken. Maar in het licht van het kennen van Christus.

Ja. Is het niet meer dan wat geklieder op papier. Ja maar zou iemand zeggen. Ja maar. Het is wel mijn geklieder. En mag ik daar dan niet trots op zijn.

Gunt God mij dat succes dan niet. Nee dat is niet waar het om gaat. Dat is niet de boodschap van vanmorgen. En wat Paulus hier ook bedoelt.

Tuurlijk mag je gepast trots zijn op datgene wat je hebt gedaan. Of het succes wat je hebt gekend. Tuurlijk mag je daar gepast trots op zijn.

Maar. We moeten oppassen dat. Datgene wat het beste van onszelf is. Een struikelblok kan worden voor. Het leven uit genade.

Wanneer dat beste in wezen ons moet rechtvaardigen. Wanneer dat het ticket wordt. De toegang wordt.

Tot onze zekerheid. Tot het naar God gaan. Dan wordt dat een struikelblok. Dan wordt het goede. De vijand van het beste.

En dat zijn vaak de ergste vijanden. Als het goede de vijand wordt van het beste. Het evangelie gaat niet alleen erover dat wij vergeving nodig hebben van onze zonden.

Van al het slechte dat wij hebben gedaan. Dan wordt het evangelie in wezen niet meer van nou. Het ging wel aardig. Oké.

Ik heb wat fouten gemaakt in mijn leven. En daar waar ik tekort ben geschoten. Daarvoor is de Heer Jezus. Om die gaten als het ware op te vullen. Dan wordt het evangelie in wezen niet meer dan een soort kers op de taart.

Van jouw toch al prachtige leven. En God die dan de tekorten aanvult. Nee. Het evangelie zegt. Dat jij er überhaupt niet zou zijn geweest.

Dat hij het fundament is onder jouw bestaan. Dat je niet alleen vergeving van zonden nodig hebt. Maar ook verlossing van jouw succes. Dat Jezus niet de kerst is op jouw taart.

Maar gewoon het wezen van wie jij mag zijn. In wezen jouw hele identiteit vormt en bepaalt.

Daar zit vaak voor ons de moeite waar het schuurt. Dat het goede de vijand wordt van het beste. En Oswald Chambers. Die ik wel eens lees.

Die beschrijft het ook mooi in een van zijn dagboeken. En daar zegt hij op een gegeven moment dit. Het gaat om het opgeven van mijn zelfbeschikkingsrecht.

Van mijn natuurlijke neiging tot onafhankelijkheid en zelfhandhaving. En dat is in wezen waarvoor wij de wet dan gebruiken. Onafhankelijkheid en zelfhandhaving.

Op die punten moet de strijd uitgevochten worden. Het zijn juist de dingen die vanuit een natuurlijk standpunt recht, edel en goed zijn.

Die ons afhouden van het beste dat God geeft. Wanneer dus onze sterke kanten, onze prestaties, onze kwaliteiten een struikelblok worden voor het roemen in hem.

Als ze dat gaan hinderen. En daarom, in dat licht beschouwd, beschouwt Paulus dat dus als schade. Hij zei wat voor mij verdienste was waarvan ik dacht van dat is voor mij winst.

Ja dat wordt een struikelblok voor het kennen van Christus als ik daar op ga staan. En daarom is dat schade. En daarom beschouw ik dat als drek en als afval.

Dus vraag je jezelf eens af. Wie ben je? Wie ben je als jouw kwaliteiten, als jouw succes, als jouw prestaties en niet meer zijn?

Als dat van jou wordt afgenomen. Als je daarvan bent gestript. Verheug je je dan nog in de Heer? Leef je dan nog steeds vanuit het prijzen van de Heer en vanuit die genade?

En voel je je dan nog steeds volwaardig? En geaccepteerd? En geliefd? En volmaakt in hem? Wie ben ik als ik bijvoorbeeld niet meer, als ik mijn stem kwijtraak?

Als ik niet meer kan spreken? Verheug ik mij dan nog steeds in de Heer? Verblijt ik mij dan nog steeds in hem? Ja, ik denk het wel.

En ik hoop het ook. En ik denk daarover na. Maar dan begint het te schuren. Wie ben ik nog als ik niet meer mooi kan zingen?

Bijvoorbeeld. Voor God. Wie ben ik als ik niet meer die kracht heb om mensen te kunnen helpen? En waar ik zo graag mensen help en ondersteun, praktisch of geestelijk.

Maar door ziekte of door ander ongeluk ben ik daartoe niet meer in staat. Of door ouderdom. Wie ben ik dan nog? Wie ben ik als ik niet meer scherp ben in mijn denken?

Als ik merk dat het trager gaat. Als ik merk dat het wat vastloopt. En niet meer die scherpte heb. En die wijsheid en dat inzicht dat ik vroeger had. Verheug ik mij dan nog steeds in de Heer?

Dat besef. Het besef dat... Dat een struikelblok kan zijn. Maar ook het besef dat onze verdiensten. Onze kwaliteiten. Onze successen.

Onze prestaties. Heel betrekkelijk zijn. Heel betrekkelijk om... Nou allereerst omdat het vaak heel tijd gebonden is. En cultuur gebonden. En ik neem alleen al Paulus bijvoorbeeld.

Paulus die zichzelf een fariseer uit de fariseeën noemt. Nou dat was kennelijk iets waarvan je toen kon zeggen zo. Maar ik zou het vandaag niet op mijn LinkedIn durven te zetten.

Een fariseer. Dat is gewoon verworden tot een scheldwoord. Terwijl het in zijn tijd nog een soort... Ja elite. Een prestatie duide.

Heel veel. Heel veel. Dus daarin zie je al hoe dat... In de tijd, in de cultuur... Dat wat wij vandaag voor hoog houden... In een keer op een andere plek in de wereld...

Helemaal niet zo wordt gezien. En besef ook dat... Als we het daar van moeten hebben... Van onze prestaties... Dat het zeer afmattend is. Omdat het namelijk een druk op onszelf legt...

En het... Helemaal de verwachting bij onszelf wordt neergelegd. En wij het zelf dus moeten klaarstomen. En ik denk dat dat ook een reden is waarom...

Veel mensen... Ook tegen een burn-out aanlopen. Omdat ze er niet meer aan kunnen voldoen. Aan die verwachtingen. Die anderen misschien van hen hebben.

Of misschien verwachtingen die ze van zichzelf hebben. Een burn-out is, zoals iemand dat mooi zei... Is niet te druk zijn... Maar te druk om te zijn.

Waar men dan mee bezig is. Maar in die ontdekking... In die ontdekking van... Ja, dat het...

Dat we daar niet... Op basis daarvan rechtvader van God staan. In dat verlies... Wat Paulus hier zo beschrijft. In dat verlies... Als we dat ontdekken. Daarin schuilt juist enorme winst.

Omdat we dan ook kunnen gaan begrijpen... En gaan inzien... Dat we vanuit genade leven. En dat het leven vanuit geloof...

Een totaal ander perspectief biedt. Op onszelf. Op elkaar. Op onze relatie met God. Dat het niet gaat om...

Mijn gedrag. Om... De daden die ik doe. Maar dat het gaat allereerst om mijn identiteit. En dat wil niet eens zeggen... Dat je dan niks meer doet.

Dat je dan passief wordt. Dat je dan achterover gaat liggen. Misschien heeft dat wel tot gevolg... Dat je misschien wel meer gaat doen. Of minder. Daar gaat het niet om.

Maar... De drijfveer. Dat wat erachter zit. De onderliggende geloof. Is totaal anders. En vanuit dat besef...

Mogen we dan... Werken. Onze zaligheid uitwerken. Niet om... Te scoren. Maar vanuit onze identiteit. Vanuit onze nieuw verkregen identiteit...

In de Heer Jezus Christus. En vanuit dat besef... Mogen we ook gaan leren dat... Daar waar we tegen lijden aan lopen... Zoals Paulus dat hier ook beschrijft...

Dat dat... Ook juist mag betekenen... Dat we... De Heer Jezus Christus beter gaan leren kennen. Juist ook in dat lijden. En dat lijden niet verlies alleen is.

En... Je hoopt dat je... Het jezelf bespaard blijft. En je gunt het een ander niet. Maar vanuit het licht van... Het evangelie. Vanuit het kennen...

Van de Heer Jezus Christus. Is ook dat lijden... Wat er aan mag bijdragen. Dat we deel krijgen... Aan het lijden van de Heer Jezus. Deel krijgen aan zijn sterven.

En zo hem beter mogen leren kennen. Altijd in het besef... Van zijn opstandingskracht. Want Paulus zegt dat heel mooi... Vers 10...

Opdat ik hem mag kennen. En dan... Draait hij het in wezen om... Als hij zegt... En de kracht van zijn opstanding... En de gemeenschap met zijn lijden. Wij zouden het misschien andersom...

Verwoorden. Denken van... Gemeenschap met zijn lijden... En dan zijn opstandingskracht. Nee, hij zegt... Dat ik de... Zijn opstanding mag kennen. De kracht van zijn opstanding. En de gemeenschap met zijn lijden.

Met andere woorden... Omdat ik weet... Dat hij is opgestaan. En dat hij leeft. En omdat die kracht... Van zijn geest ook in mij woont. Die opstandingskracht.

Mag ik vanuit die opstandingskracht... Ook dat lijden doormaken. En daarin de Heer Jezus Christus beter leren kennen. Hij zei...

Niet dat ik er al ben. Niet dat ik al volmaakt ben. Maar... Ik zal er komen. En de weg die jij en ik daarvoor moeten afleggen...

Die is niet zeker. We weten niet wat ons overkomt. Paulus wist niet wat hem zou overkomen. Maar de uitkomst is wel zeker. Om hoe dan ook... Te komen tot de opstanding uit de doden.

Die uitkomst stond voor hem vast. Omdat hij... Niet afhankelijk meer was... Van zijn eigen prestaties en succes. Maar leefde vanuit genade.

En daartoe zijn wij geroepen. Geroepen om... Daarin te groeien. Om zo de Heer Jezus Christus... Beter te leren kennen. En ging Paulus van... Het najagen...

Van christenen... Om hem te vervolgen... Naar het najagen van Christus. Om hem beter te leren kennen. En hij zag ruimte voor groei.

Hij zei niet dat ik er al ben. Dus hij zag nog zeker... Ruimtevol ontwikkeling wat dat aan gaat. Deze grote Paulus... Die het evangelie overal bekend maakte.

Hij zag ruimte voor groei. Dus hoeveel te meer ook niet... Wij zelf... Is er ruimte voor groei. Om te groeien in het beter leren... Van de Heer Jezus Christus.

In het groeien om te leven... Vanuit die genade. Om te groeien in die volmaaktheid. Waar we aan de ene kant... Kunnen zeggen... Ja, ik ben volmaakt in Christus.

Hij ziet mij aan in Christus. Er is betaald. En aan de andere kant... Ook het mogen uitpakken. En het mogen ontdekken. En het steeds meer gaan...

Leren van wie hij is. En daarin ook steeds meer groeien... In onze eigen identiteit. En zo... Die volmaaktheid als het ware...

Najagen. Hoe? Door te vergeten wat achter is... En mij uit te strekken naar wat voor is. Jaag ik naar het doel. Vergeten wat achter is. Dus niet meer...

Staand op dat wat mij zekerheid verschafte. Dat betekende niet van... Dat hij zijn verleden helemaal weggooide. En dat jij je verleden helemaal weg moet gooien. Zo van... Dat is er nooit geweest.

En dat is helemaal gewist. Nee, het is ook ons verleden. Het zijn ook onze... De dingen die we hebben gedaan. Die ons hebben gevormd. Tot wie we zijn. Maar het is niet meer...

Een middel... Voor rechtvaardiging. Zo vergetend wat achter is. En mij uitstrekkend... Naar wat voor is. Dus niet meer teruggrijpend op die prestaties.

Maar ook niet meer... Vastzitten... In fouten... Uit het verleden. Die ons zo vaak weer... Als het ware inhalen. Hebben...

Bepaalde zonden die we hebben gedaan. Verkeerde keuzes die we hebben gemaakt. Waar we vergeving voor hebben gevraagd. En waar we na een verloop van tijd...

Toch weer aan herinnerd worden. En daar toch weer... Aan vastzitten als het ware. Ook dat... Achter ons laat het. Waarom? Omdat we weten van...

Het zit hem niet op die prestaties. Het zit hem niet op... Die daden. Nee. Het zit hem erin dat ik rechtvaardig ben... In de Heer Jezus Christus. Zo... Als een hardloper...

Strekt Paulus zich daarnaar uit. En jaagt hij naar het wit. Naar het doelwit. En het zou heel raar zijn... Als wij... Als je een hardloper hier op straat ziet lopen... Die continu... Achterom aan het kijken is.

Dan kom je niet ver. Dan is het... Binnen no time... Dat je ergens onder een auto belandt. Nou dat is in wezen wat wij vaak wel doen... In ons geestelijk leven. Dat we continu nog...

Achterom aan het kijken zijn. Nee. Jagend naar voren. Maar uitstrekkend naar wat voor is. Het kennen van de Heer Jezus Christus. Met als doel...

De prijs van de roeping van God. Namelijk... Die erfenis... Die Hij voor jou heeft klaar liggen. Dat je op een dag bij Hem mag komen... Dat Hij tegen jou zegt... Jij goede, getrouwe slaaf...

Over weinig... Ben je trouw geweest... Over veel zal ik je stellen. Ga in... In het koninkrijk van uw Heer. Dat je die woorden mag horen. Dat je daar...

Naar uitstrekt. Gewoon door... Hoe doen we dat? Door Christus... Na te volgen. Door Hem te... Te bekijken. Door Hem te bestuderen. Door met Hem om te gaan.

Door van Hem te leren. Zodat we ook steeds meer... Op Hem gaan lijken. Mag dat niet alleen... Jouw persoonlijke... Verlangen en ambitie zijn. Maar ook jullie gezamenlijke.

Dat jullie daar als gemeente ook... Eensgezind in zijn. Om dat te volgen. Amen. Kang분 determinoooo Webischer По Chuuren...