Het onvergankelijke zaad

Date
Feb. 19, 2023
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik mag met u nadenken over het woord van God vanmorgen.! Daar ben ik dankbaar voor dat ik dat op mijn leeftijd nog steeds mag en kan doen.! En ik wil u meenemen naar de eerste Petrusbrief eerst.

Als eerste schriftlezing. De eerste Petrusbrief, hoofdstuk 1. Vanaf vers 21. 1 Petrus 1, vanaf vers 21.

Zoekt u het rustig eventjes op. We hebben toch al de tijd het regen buiten. En daar staat, door hem, door de Heer Jezus Christus dus, gelooft u in God, die hem opgewekt heeft uit de doden.

En hem heerlijkheid gegeven heeft, zodat uw geloof en hoop op God gericht zijn. Nu u dan uw zielen gereinigd hebt in de gehoorzaamheid aan de waarheid door de geest, tot ongeveinste broederliefde, heb elkaar vurig lief uit een rein hart.

U die opnieuw geboren bent, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en eeuwig blijvende woord van God. Want alle vlees is gras.

En alle heerlijkheid van de mens is als een bloem in het gras. Het gras verdort en zijn bloem is afgevallen. Maar het woord van de Heer blijft tot in eeuwigheid.

En dit is het woord dat onder u verkondigd is. En dan wil ik u meenemen naar Lukas 8. Hele bekende geschiedenis.

Mijn zin zegt u, ach, die hebben we al zo dikwijls gehoord. Maar ik wil er nog met u over nadenken. Ook in het licht van de tijd waarin wij leven.

hoofdstuk 8, Lukas 8, vers 4 tot 8 en 11 tot 15.

Toen u een grote menigte bijeenkwam en ze van alle steden naar hem toe kwamen, zei hij met een gelijknis.

Een zaaier ging erop uit om zijn zaad te zaaien. En toen hij zaaide, viel het ene deel langs de weg. En het werd vertrapt. En de vogels in de lucht aten het op. En een ander deel viel op de rots.

En toen het opgegroeid was, verdorde het door gebrek aan vocht. En een ander deel viel te midden van de dorens. En de dorens die mij opgroeiden, verstikte het.

En een ander deel viel in goede aarde. En toen het opgegroeid was, bracht het honderdvoudige vrucht voort. Toen hij dit gezegd had, riep hij, wie oren heeft om te horen, laat hij horen.

En dan gaat hij in vers 11 het verder uitleggen aan de discipelen. Dit is de gelijknis. Het zaad is het woord van God. Zij bij wie langs de weg gezaaid wordt, zijn zij die het horen, maar daarna komt de duivel en neemt het woord uit hun hart weg, opdat ze niet geloven en zalig worden.

Zij bij wie op de rots gezaaid wordt, zijn zij die het woord met vreugde ontvangen, wanneer ze het gehoord hebben. Maar deze, die maar voor een bepaalde tijd geloven, hebben geen wortel.

En in een tijd van verzoeking worden zij afvallig. En bij wie het zaad in de dorens valt, dat zijn zij die het hebben gehoord, maar die gaandeweg door de zorgen en de rijkdom en de genietingen van het leven, verstikt worden en geen vrucht draag.

En waar het zaad in de goede aarde valt, dat zijn zij die het woord horen, het in een oprecht en goed hart vasthouden en in volharding vruchten voortbrengen.

Tot zover deze woorden ook van de gelijknis die ons allemaal zo bekend is. Peter spreekt over het onvergankelijke leven, levenverwekkende zaad van het woord van God.

Dit is niet zomaar een woord. Dit is levenverwekkend zaad. Waardoor een mens ook tot geestelijk leven kan komen.

En de Heer Jezus heeft dat zelf ook gezaaid, drie jaren lang. Waardoor mensen tot levend gewaloof kwamen. Maar ook dat de meeste joden het hebben verworpen.

Maar we moeten niet vergeten dat er nog iemand is die zaait, ook Satan zaait. Het zaad van leugens, bedrog, hardheid, liefdeloosheid, moord en doodslag.

Daar begon hij al mee in het paradijs. Want gelijk heeft tot de zondeval. En tot de moord van Kain op zijn broer Abel.

En het is nooit meer gestopt. Het is alleen maar erger en erger geworden. En het bracht de dood en de eeuwige verlorenheid in deze wereld.

Dat is de grote nood vandaag. En ik moet er zo vaak aan denken. Als ik denk aan de oorlog in Oekraïne. Dat er elke dag ook vandaag. Honderden jonge mensen.

Sterven. En hoeveel van hen. Zullen we de Heer Jezus kennen. Wij zingen dit is mijn vreugde auto's in Jezus te zijn.

Maar als ze dat niet zijn. Dan zijn ze voor eeuwig verloren mijn broeder en zusters. Bedenken we dat nog wel eens. Hoeveel dat er vandaag verloren gaan.

En dreigen verloren te gaan. En Peter is zeggen. Alle vlees. Is als gras. En al de heerlijkheid van de mensen.

Is als een bloem in het gras. Oh. Het leven lijkt voor een natuurlijke mens vaak zo mooi. Als een prachtige bloem. En we eten en we drinken.

En we zijn vrolijk. En we vieren carnaval vandaag. Psalm 73 zegt over die natuurlijke mens. Ze hebben tot de dood geen boeien.

Hun kracht is fris. Ze hebben in de wereld rust en vermeerderen hun vermogen. En ze spotten met God. En wat is er vandaag een spotternei.

Wij zongen over de heilige God. Maar wat is er een spotternei. Tegenover de heilige God vandaag. Weet u de psalmist.

U moet het maar eens nalezen. Psalm 73. Hij was er door wat hij zag bij de goddelozen. Hij was gewoon verbitterd in zijn hart. Waarom hebben ze zoveel woordspoed.

En waarom zit het ons zo vaak tegen. En dat geluid horen we ook zo vaak. Totdat. Totdat hij op een einde lette.

Toen zag hij de waarheid. Dat de goddeloze wil zijn als die bloem op het veld. Maar dat vroeg of laat die bloem afvalt.

En wat dan? Wat dan als de bloem valt? Wat dan als een mensenleven eindigt? En Malachi zegt erover.

Aan het einde. Zul je het onderscheid zien. Tussen een rechtvaardige en een goddeloze. Tussen wie God dient.

En wie hem niet dient. Want zie de dag komt. Als een brandende oven. Hebben we nog nood.

Op ons hart. Voor hen die verloren dreigen te gaan. Want die brandende oven gaat komen. Dan gaan de goddelozen.

Naar de poel van vuur. En zijn voor eeuwig verloren. Ben daarom. Maar nooit verbitterd. Nog jaloers.

Op hen. Maar laat de vreugde in je hart maar opwellen. Dit is mijn vreugde. Alto's te zijn in mijn heiland. Jezus is mijn.

Gelukkig is het nog genadetijd. En niemand. Behoeft te sterven als een goddeloze.

Want de zaligmakende genade. Van God is verschenen aan alle mensen. Het is het onvergankelijk levenverwekkende zaad.

Van het evangelie. Van de gekruisigde Christus. Het is het gelezen en gepredikte woord. Van God. Wat in onze harten wordt gezaaid.

Als de Bijbel open gaat. En als het goed is. Zal het leven verwekkend zijn. Waardoor goddelozen tot geloof. Bekering en wedergeboorte komen.

We kijken vanmorgen even. Naar die vier groepen wensen die het zaad ontvangen. En wat het met hen doet. In vers 25 lazen we over het levenverwekkend zaad dat langs de weg viel.

Het is de harde grond. Het zaad kan niet in de grond komen. En daarom pikken de vogels van Satan het weer weg. Voordat het iets kan doen.

Het gaat over mensen die niet open staan. Zelfs vijandig staan. Tegenover het evangelie.

En we ontmoeten ze. En u zult ze ook ontmoeten. Zacharië 7 vers 12 zegt van hem. Zij maakten hun hart als diamant.

Om maar niet te hoeven luisteren. Naar de wet en de woorden. Die de heren van de leger machten door zijn geest gezonden had door de profeten.

Harten als diamant. Oh we komen ze tegen. Helaas. En het is allemaal te vergeefs wat ze horen van het evangelie.

Ze maken het bespottelijk. En onteren God aan mij. Mijn vrouw heeft zo'n ongelovige kapster.

En elke keer als ze daar naartoe gaat. Dan probeert ze met dat evangelie. En dan zegt ze. Ja ik weet wel dat je het me moet vertellen. Maar ik wil dit niet horen. Nu hangt er in de salon.

Een grote foto van een boedebeeld. En mijn vrouw zegt. Nou kan ik niet meer naar haar toe gaan. Ik kan niet daar zijn. Maar ze heeft het gehoord.

Wat is het vreselijk. Als harten van diamant zijn. En mensen God afwijzen. In vers 6 en 13 gaat het over.

Het onvergankelijke gezaad. Wat gezaaid wordt in harten. Die blijkbaar wel voor open staan. Ze ontvangen het met vreugde. En het lijkt ze mooi.

Maar ze hebben vaak. Ze hebben vaak niet in de gaten. Wat dat onder dat laagje grond zit. Rotsen. Stenen. Het is hun verborgen zondige leven.

Waardoor het zaad niet kan wortelen. Ze hebben geen hart. Wat echt ontvankelijk is voor het zaad. En haken ook weer snel af. Want het zaad kon er niet tot ware bekering.

En wedergeboorte brengen. Hoe komt dat dan? Omdat mensen geen opruiming wilden houden. Mensen niet willen breken met hun oude leven.

En dan is het vaak een opwelling. En tijdelijk geloofd. Want als ze tegen zitten. Dat God niet aan hun verlangens voldoet. Dan haken ze af. En ook dan zullen ze sterven zonder hoop en toekomst.

En door de genade van God wordt ook vanmorgen het zaad weer gezaaid. Hier in deze dienst. En als je nog een verhard hart hebt.

En je zit hier en toch nog afgesloten bent voor het zaad van God. Je moest denken aan dat liedje.

Is je deur nog op slot? Doe hem open voor God. Als je nog een leven hebt.

Want wij zien alleen de buitenkant van elkaar. Als je nog een leven hebt met stenen en rotsen. Een leven in zonde. En we ontmoeten zulke mensen.

Jaren zitten ze soms al in een dienst. En het lijkt allemaal mooi. Maar de stenen en de rotsen zijn er nog steeds. Maar als het evangelie vanmorgen klinkt.

Open dan je hart. Voor het zaad. En ik wil zeggen. Voordat het te laat is. Ik was afgelopen week nog in Joël 2.

En het greep me zo aan. Mijn lieve broeders en zusters. Blaas de bezuin op Sion. Sla alarm op mijn heilige berg.

Want de dag van de heren komt. Ja is nabij. Groot is immers de dag van de heren. En zeer onzagwekkend. Wie zal hem kunnen verdragen.

Als die dag komt. Dan kun je hem niet verdragen. Daarom is het zo belangrijk. Met God in het reine te komen. Hier en nu. En vandaag. Want Joël spreekt over de tijd van de grote verdrukking.

En we zien vandaag. Aan de vele teken. Ik hoef ze u niet te noemen. Dat die tijd zo nabij is. O, en ik wil u oproeven.

Ruim toch alles op. Wat een diepe innerlijke bekering. Van je hart in de weg staat. Dan bekeer je met je hele hart.

Tot Christus. Die voor je aan het kruis genageld is. Om de volle losprijs voor je te betalen. Je hoeft zelf niets te betalen.

Hij heeft ervoor betaald. Toen hij daar hing aan het kruis van Golgotha. En dan vaart hem als je verlosser en zaligmaker. Dan zal zijn vergoten bloed.

Je reinigen van alle zonden. Dan heb je iemand die voor je bidt en pleit. Daarbij de troon van de vader. En dan zul je door dat onvergankelijke levenverwekkende zaad.

Opnieuw geboren worden. En verzegeld worden met de heilige geest. En er is niets mooier denkbaar. Niets mooier. Dat leven uit God.

Maar je God op een geweldige wijze. Mag ervaren. En dan ben je naar 1 Korinthe 3.

Gods akker. En zijn eigendom. Bent u al gods akker? Mijn lieve broeders en zustervriend. Bent u al gods akker?

Er staat of valt alles mee. Want dat is het begin van het nieuwe leven. In en met en door Christus. En dan hoor je eigenlijk bij 1 van de 2 volgende groepen.

Want die beide gaan over wedergeboren christenen. En vele van ons, daar ben ik van overtuigd, zijn dat gelukkig. En ze laten ons zien of we een vruchtbaar of een vruchteloos leven hebben.

Van 7 en 14 tonen ons het onvergankelijke zaad wat in goede aarde viel. Het is een van zonde gereinigd leven en nu gods akker. Het zaad ontkiemt, wortelt en we groeien in het geloof.

En het wordt een plantje. En als het goed is in ons leven, groeien we verder door. Zodat we vrucht zullen dragen. Maar de meeste wedergeboren christenen, moet ik helaas zeggen, zijn helaas niet radicaal.

Als ze maar weten dat ze eeuwig leven hebben, dan zijn ze al tevreden. En ze staan daardoor nog open voor het zaad van Satan wat hij zaait in hun leven.

En hij zaait niets anders dan doorns en distels. Het is een beeld van de nog aanwezige zonde.

En een werelds leven. Het is eindelijk een halfslachtig, lauw geestelijk leven. Want vele, vele kinderen van God, breken niet volkomen.

Met hun oude leven. Maar ze voeden het nog steeds. Waardoor het in een geplante woord wel ontkiemd en groeit. Maar die doorns en distels.

Die verhinderen dat het tot rijping komt en tot vruchtdragen komt. Gaandeweg slaas, we gebeuren naar dingen in hun leven die hun geestelijke groei ook belemmeren.

En dan is er de duivel altijd als de kippen bij om wat anders te zaaien. Het zijn hun zorgen. Oh, lieve broeders en zusters, wat kunnen we zorgen hebben.

Wat kunnen we een zorgen hebben. En wat kunnen ze een grote invloed op ons leven hebben. Ze kunnen ons helemaal in beslag nemen. Mensen hebben ons steeds, dat is de tijd van Kari, gevraagd.

Kunnen jullie het wel aan? Gaan jullie er niet onderdoor? Maar wij hebben iets geleerd. Wat we hebben geleerd vanuit het woord.

En wat we hebben geleerd om toe te passen. 1 Peter 5 vers 7 zegt, werpt al uw bekomenis op hem.

Oh, dat is prachtig. En hij zorgt voor je. Weet u, wij zitten vaak met onze zorgen handen vol.

En we gaan ermee naar de heren toe en zeggen, heren, kijk eens. Dit zijn allemaal zorgen, wat moet ik ermee? Wilt u helpen en wilt u uitkomst nemen?

En we nemen ze allemaal weer mee naar huis. Hebben jullie het al geleerd? Mijn lieve broeders en zusters. Werpt al uw zorgen op hem. Dan kom je met lege handen te staan.

En alleen als wij met lege handen staan, kan God iets doen. Zolang wij de dingen vasthouden, kan God niks doen. Als wij het loslaten, gaat hij wat doen.

En als je dat niet doet. En je alleen maar op jezelf en op je zorgen blijft kijken. Die je soms helemaal kunnen overspoelen. Waardoor je niet in de gaten hebt.

Dat er ook dorens en distels groeien. Zul je geen vrucht voortbrengen. Maar nog erger, zegt de Heer Jezus. Als de genietingen van wat de wereld ons te bieden heeft, ons gaat beheersen.

En wat zijn er vandaag? Een genietingen in de wereld. Wat zijn er een verleidingen? Wat zijn er een verzoekingen? Het komt als een vloedgolf op ons af.

Om deel te nemen aan deze wereld. Vanavond met jongeren bijbelstudie. nog wel in deze wereld.

Maar niet van deze wereld. En als we nog wel van deze wereld zijn. Dan vergeet je wat de Bijbel ons leert.

Wat dat zaad wat in ons gezaaid wordt leert. Dat vriendschap met de wereld. vriendschap met God is.

Als je nog vandaag met de wereld. Als je nog vandaag met de wereld meegaat. Dan zorg je ervoor dat er vijandschap komt. Tussen jou en God. God kan het niet verdragen.

En ook dat brengt dorens en distels voort. Jeremia 12 vers 13 zegt het zo treft. Dan heb je tarwe gezaaid.

Je zit in de samenkomst. Tarwe gezaaid. En dorens geoogst. Wat is onze oogst? Als we vandaag in ons hart kijken.

Wat is dan onze oogst? Als we dorens zijn. Dan verstikt je het je geestelijk leven.

Maak je vruchteloos. En je akker brengt alleen maar lege halmen. En stro voor. En 1 Korinther 3 spreekt daarover.

Over christenen. Wiens leven hout, hooi en stro voortbrengt. Als je lege halmen en stro voortbrengt.

Levert dat niets waardevols op voor de heren. En als je werkt door de heren. Door het vuur wordt betroefd. Zal alles verbranden.

En zul je alleen zelf maar als door vuur heen behouden worden. En ik dacht hoe beschamend moest het zijn Bas.

Als je zelf daar voor de heren komt te staan. En dat kan zomaar gebeuren als de bezuin klinkt. Dan word je ineens opgenomen. En kom je voor de heren te staan.

Ik hoop niet dat dat een beeld van ons leven is. Stro. En hooi. En als dat wel zo is.

Dan hoop ik dat je alle doorns en distels. Vandaag nog verwijderd. Vers 8 en 15 tonen ons het verlangen van God.

Want daar vinden we het onvergankelijke zaad dat in een gereinigde grond van Gods akker valt. Het is een beeld van een rein en heilig leven.

Alleen voor hem. Alleen voor hem. En zalig zijn degene. Die zo voor de heren willen leven.

En in volharding vrucht dragen. En er alles voor over hebben. Want dat zijn de mensen. Dat zijn de broeders en zusters in de gemeente.

Die de stenen hebben verwijderd. Die alle last en zonden hebben afgelegd. Die hun zorgen hebben leren werpen op de heren.

En de wereld hebben vaarwel gezegd. En als Satan nog probeert vergankelijk zaad te zaaien. Dan bieden ze zoveel weerstand.

Dat hij geen kans krijgt. Om het te zaaien. En zo. Zo blijft Gods akker.

Rijne. Een heilige grond. Wat alleen nog bestemd is. Voor het onvergankelijke zaad. Van het woord van God.

Dat is het beeld van radicale. Broeders en zusters. Die zich hebben overgegeven. En uitgeleverd aan de heren. Met maar één groot verlangen.

Alleen voor hem te leven. En dan hoef je niet voor naar het zendingsveld. Want waar u woont. En waar u leeft. Is ook een zendingsveld. En zij verlangen.

Om in volharding vrucht te dragen. En zij bergen het woord op in hun hart. Zodat ze niet bezondigen. En daarom moet je Gods woord dagelijks lezen.

En overdenken. Dan wordt er steeds zaad bijgezaaid. En dat nieuwe zaad ontkiemt. En groeit. En draagt ook weer vrucht. En zo wordt Gods akker.

Uw leven vol van vrucht. Dat is het verlangen van God. Voor u in mijn leven. En daardoor wordt God steeds meer verheerlijkd in ons leven.

Het vermeerde van 30 naar 50 naar 100 foutig vrucht dragen. Dat is het ware geestelijke leven. Zoals de Heer Jezus het ons leert.

En dan moest ik denken aan de lied. Neem mijn leven. Laat het Heer. Toegewijd zijt aan uw eer. Toegewijd zijt aan uw eer.

Dan komt er veel vrucht. Dan komt er veel vrucht. En geweldig mooie vrucht. En die heeft de gemeente ook zo nodig. Ik wil er een paar noemen.

Dan zijn we vol van de liefde van God. Die we uitleven naar onze broeders en zusters. Dan hebben we onze broeders en zusters lief. En gaan we niet meer met een grote boog om ze heen.

Dan zeggen we niet als hij er is dan kom ik niet. Dan hebben we onze broeders lief. Want de liefde doet daarnaast nooit geen kwaad.

De meeste van deze is de liefde. Dan cijferen we onszelf weg. En heersen niet meer. Maar gaan we dienen.

De ander dienen in liefde. Dan zijn we barmhartige Samaritanen. Daar hoeven we verder niet uit te wijden. Dat weet u precies. Hoe die was. Dan zijn we vredestichters.

Dan is er vrede en rust in de gemeente. Dan zijn we vergevingsgezind. En nederig van hart.

Dan zijn we rijk in goede werken. Dan zijn we vrijgevig. En bereid samen te delen. Dat is een echt vruchtbaar leven. En hierin zegt de Heer Jezus.

In Johannes 15 wordt mijn vader verheerlijkd. Dat jullie veel vrucht dragen. En mijn discipelen zullen zijn. Dat hangt aan elkaar.

Dat betekent dat we het leven van de Heer Jezus openbaren. En aan de vader tonen. Dat de vader in ons.

Het leven van de Heer Jezus. Dat is een schitterend leven. Een leven uit dankbaarheid. Voor God onze vader.

En voor de Heer Jezus. Voor wat hij op dat kruis van God gedaan. Voor mij. Voor ons heeft gedaan. Toen hij de volle losprijs heeft betaald. En dan is er nog iets.

Dan worden we ook Gods mede-arbeiders. Bent u al een mede-arbeider van God? Paulus was zo'n mede-arbeider. Maar zijn wij ook al mede-arbeiders?

En het is zo geweldig om dat te ervaren. Want wij zaaien dan ook als mede-arbeiders. Dat onvergankelijke zaad van het evangelie van de gekruisigde Christus.

Die kwam om het verloren te zoeken en te redden. En dat gaan wij ook doen. Dat gaan wij ook doen. En het kan zomaar zijn dat je met je buren in contact komt.

En zomaar iets uit de Bijbel aan ze kan doorgeven. En dan gaat het zaad in harten van mensen komen. Van andere mensen.

Oh, misschien zien we dan niet het resultaat. Maar het is zo belangrijk. Het woord van God ook. Tegenover ongelovigen te proclameren. Al is dat je alleen maar Johannes 3 vers 16 proclameert.

Al zo lief heeft God de wereld. Dan zaaien dat woord al in het harten van mensen. En als we zo leven. Zo God verheerlijken in ons leven.

En Christus proclameren. Dan zegt 2 Peter 1 vers 11. Dat ons in rijke mate. In rijke mate de toegang zal worden verleend.

Dan staat de deur wagenwijd open. Tot het eeuwige koninkrijk van onze heren en zaligmaker Jezus Christus. En dan zie je zonder angst of vrees de toekomst tegemoet.

Dan leef je in blijde verwachting. En je verlangt ernaar dat de bezuin spoedig zal klinken. En niet om met stro.

Maar met een leven wat vrucht heeft gedragen. Voor de heren te staan. Loon en kroon te ontvangen. Om hem.

Om hem. Want dan gaat het om. Om hem de heer Jezus Christus. Daarmee te eren en groot te maken. Te zeggen. Heren het was alles. In u en uit u.

En door u. Hem groot te maken. Die de los prijs. Voor ons leven betaald heeft.

Met zijn bloed. Waardoor we zo. In relatie met God. In rust en vrede kunnen leven. En hij komt ons halen.

Als de bezuin klinkt. En ons brengen. Naar onze hemelse bestemming. En daarna zal die brandende toren. Waar Joël over schreef.

Over deze wereld komen. Over een ieder. Die het offer van zijn zoon verworpen heeft.

Wie zal die dag dan kunnen verdragen. Ik ben ineens denk aan het lied. Een heel oud lied. Kom o kom.

Met al uw noden. Vrede wordt u aangebroden. Vlucht dan eer gij sterven moet. Met uw zonde. Aan Jezus voet.

Wijs daarom gewaarschuwd. En kom toch tot die heiland. En toevlangen niet. En wie een oor heeft. Moet luisteren.

Dat wat de geest. Tot de gemeente zegt. Amen. MUZIEK