Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Nou, ik vind het heel bijzonder om in deze dienst te gast te zijn, om maar enkele woorden te kunnen spreken, om te laten zien wie feitelijk het middelpunt mag zijn van deze lied.
! En René en Aad, dat zijn jullie niet? Nee, hoewel het een beetje om jullie zal gaan vandaag, zijn jullie het niet? Want ja, ons middelpunt is iemand anders of iets anders.
Je middelpunt kan bijvoorbeeld dit zijn. Oh, dan moet ik hem even aanzetten, ja. Nee, niet Arjan Lubach. Maar van de week kreeg ik een filmpje toegestuurd van deze meneer, die regelmatig op televisie is.
En hij vertelde over de kracht van een mobieltje op de middelbare school. En dat we dat eigenlijk maar moeten afschaffen. Heel veel ouders zullen daar mee eens zijn. Ik vraag me af überhaupt of de scholieren er zelf mee eens zijn.
Het is wel zo dat bij ons op school hebben we zo'n mobieltas en dan worden ze dan ingestopt en daarachtig aan het begin van de les. En ik sta ook echt bij de deur van, je weet het hè, de mobieltas, daar moet hij in. En als we hem dan in de pauze wel eens vergeten hem eruit te halen, zonder brugklassers hebben dat, binnen dertig seconden weten ze dat ze hun mobieltje niet bij zich hebben.
En dan ben ik dan nog even in het lokaal in de pauze en dan zeg ik altijd tegen hen, hier heb je je leven weer terug. En dan zijn ze heel baar voor het leven dat net hun ontgaan is, maar nu weer teruggekomen is.
Zo belangrijk is dat mobieltje. En ik eerlijk gezegd, ik geloof niet in evolutie, moet ik eerlijk zeggen, maar ik zie wel langzamerhand een soort terugkeer. Vroeger liep je rechtop en dan was je volmaakt als mens, maar ik zie ze tegenwoordig steeds weer terug.
Ja, misschien worden we wel weer apen. Maar goed, wat staat in het midden van je leven? Wat staat centraal? Nou, voor heel veel is dat misschien inderdaad wel het mobieltje.
Kijk maar eens even naar je schermtijd. Dan weet je het eigenlijk wel. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat liever niet meer doe. Voor mezelf. Maar wie of wat is je middelpunt in het leven?
Waar gaat het nou eigenlijk om? En dat kunnen verschillende zaken zijn. Ik heb hier een paar dingen genoemd. Het kan je werk zijn. Zet een groepje mannen bij elkaar in een soort voorstelrondje van een of andere activiteit.
En dan zeggen ze, ik ben Jan Jansen en ik doe. En dan gaat het om het werk. Heel belangrijk is het werk voor de identiteit van de man. Nou, waarschijnlijk ook wel voor de vrouw, maar ik zie het vaak en ik hoor het vaak bij mannen terugkomen.
Maar misschien is het voor de vrouw wat meer het gezin. Mijn kinderen, daar gaat alles om. Mijn leven draait om mijn kinderen. Die zet ik centraal in mijn leven. En als je sportief bent, is het misschien je sport.
Als je een activiteit mag doen in de gemeente of je vindt het heel belangrijk dat je gezien wordt in de dingen die je doet binnen de gemeente. Is het misschien de gemeente die in het midden staat? Het kan natuurlijk inderdaad de sociale media zijn.
Misschien ben je wel een vlogger of een blogger of wat voor dingen ook. Misschien heb je dat allemaal wel. Misschien ook wel dat centraal staat het zoeken naar of het hebben van een partner. Maar wie of wat is jouw middelpunt?
Dus wat houd je nu het meest bezig? Waar gaat je aandacht dan uit? Wat ligt vooraan in je denken? En vraag je dan eens even af, waarom is dat zo?
Hoe komt dat zo? Is het omdat je er zo blij van wordt? Zo gelukkig? Zo tevreden? Om, zoals je dat tegenwoordig zo mooi kan zeggen, omdat je helemaal in balans bent?
Helemaal zen bent? Jij hebt het geluk. En dan heb je het niet. Dan kun je altijd nog een ijsbad nemen. Dan word je ook nog gezond. Allemaal dingen die hype zijn, die modern zijn.
Dingen die we nodig denken te hebben. Maar misschien zijn deze dingen wel belangrijk in je leven, omdat je daarmee het gevoel hebt dat je de controle van je leven in handen kan houden. Terwijl je eigenlijk wel van binnen weet, de dag van morgen is onvoorspelbaar.
Maar het leven is niet maakbaar. Maar het kan ook zijn dat je die dingen in het midden plaatst, juist omdat je heel de controle kwijt bent. En je hebt weer iets nodig om grip te krijgen op je bestaan.
Want je hebt het gevoel dat je overgeleverd bent naar alle omstandigheden en zaken in je leven. En nou is even mijn vraag aan jullie, zijn dit allemaal fouten dingen dit? En wil ik dat nou even benadrukken?
Wil ik benadrukken mobieltje fout is, werkpartner, weet ik veel allemaal. Nee. Allemaal op zichzelf goede dingen als je ze goed gebruikt.
Hoewel sommige sociale media wel per definitie al bij de dingen zetten die niet goed zijn. Maar goed. Maar is er ook iemand of iets gezaghebbend die bepaalt hoe je met die dingen omgaat?
En die mag bepalen hoe je met die dingen omgaat? Want wat je namelijk in het middelpunt plaats van je bestaan, dat doe je omdat je er drie waarheden aan ontleent.
Het geeft je kracht, of je denkt er kracht in te kunnen vinden. Het geeft je een bepaalde vorm van zekerheid, of je denkt dat.
En het geeft je ook richting. Het geeft een soort stuur aan je bestaan. En nu zitten hier gelovigen in het midden, tenminste ga ik er wel vanuit als je in een kerk bent, die zeggen, ja, maar Ronald, leuk, prima, leuk beginnetje, ik weet niet waar je naartoe gil, en ik weet niet wat dit van überhaupt met de doop te maken heeft.
Kom ik nog wel op, hoor. Maar ik mis iets in dit hele rijtje. Waar staat God? Dat zijn echte gelovigen in het midden, hè?
Die zeggen God in het midden. Tenminste, dat denken ze soms. En het zal ook inderdaad wel vaak zo zijn, maar ook misschien wel eens niet. Maar één ding is zeker, God wil wel in het midden staan.
Of je het nu in het midden plaatst, of het nu het centrum van je denken is of niet, God zelf laat vanaf het begin van de Bijbel al zien, dat hij heel graag in het middelpunt van ieders aandacht wil staan.
We gaan daarom een aantal teksten lezen, van Genesis het openbaring, maar ik heb maar dertig minuten, dus we vliegen er doorheen. Maar we gaan vanuit de Bijbel laten zien, dat God heel graag centraal wil staan.
En dat hij ook alles mogelijk maakt, om in het middelpunt van onze aandacht te staan. We gaan naar de eerste tekst. En die staat in Genesis 2, vers 8 en 9.
En daar wordt gesproken over het bestaan van een paradijs, een tuin van Ede, het allereerste begin van de Bijbel, waar God een paradijs schept met twee mensen, Adam en Eva.
En dan staat er, ook plantte de Heere God een hof in Eden, in het oosten, en hij plaatste daar de mens die hij gevormd had. En de Heere God liet allerlei bomen uit de aardbodem opkomen, begeren zwaardig om te zien en goed om van te eten.
Zag er gewoon lekker uit, zeg maar. Ook de boom des levens. En waar stond hij? In het midden van de hof. En de boom van de kennis van goed en kwaad.
Uwiel ik het altijd een beetje riskant vind om als spreker te zeggen precies wat God allemaal wil. Want soms zitten we er ook wel eens gewoon naast.
Maar één ding zie ik wel in de Bijbel terugkomen. Wat belangrijk is, staat in het midden. Of is in het midden daarvan aanwezig.
En hier is sprake van het begin van de Bijbel, het begin van de mensheid, het begin van de schepping. En daar staat een boom des levens in het midden, omdat God de God van leven is en heel graag het goede leven aan mensen wil geven.
Zijn leven, zoals hij dat bedoeld heeft. Om daarin ook volkomen innerlijke vrede en vervulling in te vinden. Iets wat ons leven zo kan bezighouden dat we er tevreden mee zijn.
Dat het goed voor ons is. God wil in het midden staan. En aan het eind van het Bijbel, in het laatste Bijbelboek, openbaring, komt diezelfde boom des levens weer terug en dan staat hij in het paradijs.
En de vruchten daarvan worden dan gegeten door hen die in de strijd van goed en kwaad de overwinning hebben behaald. Het goede hebben gevonden. In God. En tussen deze twee boeken staat jullie levensverhaal, staat mijn levensverhaal, staat ons levensverhaal.
God het verhaal dat God met mensen schrijft. Tussen die twee boeken. En alles vindt daar tussen plaats. Ons hele bestaan. Van de ene boom des levens naar de andere boom des levens.
En dat is een verhaal van geloof. Verhaal van twijfel, van falen, maar ook weer van vallen en weer opstaan. Een verhaal van zekerheid.
Een verhaal van dood, maar ook een verhaal van opstanding. Alles zit tussen die twee bomen des levens in. En waar sta jij nu in dat verhaal? Hoe zie jij zelf in dat grote verhaal, de grote geschiedenis die God met mensen schrijft?
Nou, voor jullie is er vandaag een hoofdstuk met grote letters. Een belangrijk hoofdstuk. Als we verder kijken naar Genesis, en je ziet Gods verhaal met zijn volk, dan ziet hij dat hij één groot verlangen had met betrekking tot het volk, wat ontstaat in Egypte en dan vervolgens naar het goede land mag verhuizen.
Maar dan eerst een aantal plagen en dan mogen ze door de woestijn heen op weg naar het goede land. En ergens onderweg zegt God dit. Ik zal dan, als het trouwens niet klopt, dan moet u even zwaaien, dan weet ik of ik te snel of te langzaam heb geklikt.
Maar ik zal dan te midden van de Israëlieten wonen, te midden van, hè, en ik zal hun tot de God zijn. En zij zullen weten dat ik de Heere hun God ben.
En wat is de Heere hun God? Wat kenmerkt hem? Nu, dit. Die hen uit het land Egypte geleid heeft, op dat, dus met het grote doel, dat ik in hun midden zal wonen.
Weer centraal, hè? Ik ben de Heere hun God. Die God die ons mensen losmaken wil van alles wat ons bindt aan de aarde.
En als je dat mag beleiden die je losgemaakt heeft van alles wat je bindt aan de aarde. Of af en toe nog last ervan heeft. Om ons toch los te maken.
Omdat hij dat goede leven steeds opnieuw wil geven dat in hem is. Alle dingen van de aarde die zijn eigenlijk verbonden aan een soort machthebber. Ik noem hem even een persoon.
En ik geef die persoon een naam. En ik zeg gewoon, die persoon heet de dood. Want u kunt van alles zeker zijn in het leven, of van alles onzeker zijn in het leven. Maar één ding is waar.
We gaan allemaal dood. Kun je niet omheen. Vroeg of laat sterven we allemaal. Als je zegt, ik heb geen zekerheid, ik leef mijn leven wel, het is allemaal goed en wel.
Dan kan ik u toch één zekerheid geven. U gaat een keertje dood. Omdat er een machthebber heerst, die daar nog invloed op kan uitoefenen.
We gaan een keertje dood. Maar, de Heer Jezus kwam om te zeggen dat er leven is. Niet alleen voor, maar ook na de dood.
Omdat hij gezegd heeft, ik ben de weg, de waarheid en het leven. En ik ben de opstanding en het leven. Maar die boodschap was zo tegen het sierenbeen van de machthebbers, van die tijd, dat hij dood moest.
En vervolgens ook aan een kruis werd geslagen. Het is opvallend dat hij dan wordt gekruisigd. En dan, waar wordt hij dan gekruisigd?
In het midden. En terwijl hij zijn kruis droeg, ging hij de stad uit naar de plaats die Schedeplaats genoemd wordt. En in het Hebraeus Gogota. En daar kruisigde zij hem met hem twee anderen.
En met hem twee anderen. Aan elke kant één en Jezus in het midden. Hij werd gekruisigd. Dat is een historisch feit. Ik ben docent leefbeschouwing.
Ik heb die historische feiten ook bestudeerd. En als ik aan de leerlingen vraag in mijn klas. Geloven jullie dat Jezus heeft bestaan? Dan denken sommigen nog dat Jezus een of andere mythische figuur is.
Die nooit heeft bestaan. Maar ook buiten de Bijbel zijn bewijzen te vinden dat hij op zijn minst op aarde heeft geleefd. En daar een aantal jaren heeft rondgezworven.
Zijn prediking heeft gedaan. En dat er daarna ineens een hele grote groep volgelingen kwamen. Die zich christenen noemen. Er is bewijs dat hij daadwerkelijk heeft bestaan.
Maar hij werd gekruisigd. Hij werd gekruisigd omdat hij onder andere heeft gezegd. Wie mij ziet. Die krijgt de beste informatie over God. Wie mij ziet, ziet de Vader.
Je kunt van alles over God denken. Maar de beste informatie over God vind je in hem. En dat was niet voor iedereen aanvaardbaar. Maar wat bijzonder is.
God maakte de kruisiging. En de daarop volgende opstanding. Ook tot een feit dat waar is gebeurd. En vervolgens is dat eigenlijk de doodvonnis voor koning dood.
De macht werd gebroken. We hebben er nog een last van. Maar feitelijk werd daar de macht gebroken van koning dood. En kwam er een nieuwe macht. Waar je je ook aan kan binden.
Maar dat is de macht die vrij maakt. God maakt vrij. Ik zou zeggen de macht van het leven. Zeku genade. En dat is dan de koning die vrede brengt.
Nou juist dit gebeuren. Die dood en de opstanding van Jezus Christus. Brengt ons vandaag tot de doop. Want de doop die zij, René en Aad, vandaag ondergaan.
En ik vind het echt leuk om daar een keer bij te zijn. En ik heb ook echt gedacht hoe gaan ze dat eigenlijk in deze kerk doen. Want ze hebben geen doopvond. En ik dacht echt heb ik het adres wel goed of wat dan ook vanmorgen. Nou er stond verder niks anders bij dan dat we hier zouden zijn.
Ik denk nou dan zal er wel een of ander bad zijn in het midden. En dat staat er ook. Maar die doop dat daar dan in dat water gebeurt. Ja het maakt jullie niet heiliger. Of beter.
En er wordt ook niks afgewassen eigenlijk op dat moment. En het is ook gewoon water. Het komt gewoon uit de kraan. Maar er gebeurt daar wel iets. Want feitelijk door je te laten ondergaan in dat water.
Beleid je dat wat tussen God en jou instond. Waardoor er geen echte intieme relatie met God mogelijk was. En dat wat allemaal tussen jou instond.
Ook nog eens een keer op een hele lange lijst werd geschreven van. Nou hier kun je eigenlijk met deze lijst. Kun je niet werkelijk in relatie met God zijn. Dat die lijst een soort aanklacht. Die werd met Jezus meegekruizigd.
Lees even de tekst. Hij heeft u staat er in Colossense 3. Toen u dood was in de overtredingen. Dat is alles wat je fout hebt gedaan. Waarin je tekort hebt geschoten. Zijn jullie wel eens ergens in tekort geschoten.
Of valt dat nog wel mee. Ja als je ouder werd wordt er steeds meer. Of niet misschien. Ja nou ik heb dagelijks nog de ervaring dat ik af en toe tekort schiet.
In volmaakte liefde. In volmaakte aandacht. In wat dan ook. Maar heel die aanklag van alles waar ik nog tot op vandaag aan tekort schiet. Is aan een kruis genageld. Hier staat het.
Toen u dood was in de overtredingen. Want dat was eigenlijk mijn toestand voor die tijd. Onbesneden zijn naar het vlees. Ga ik u niet verder uitleggen. Maar dat is feitelijk dat je nog dood bent. Dat je samen met hem.
Met Christus. Leeft gemaakt. Door al uw overtredingen. Alles waarin je tekort geschoten bent. Te vergeven. En het handschrift.
Die lijst met al die dingen waarin je tekort geschoten bent. Zonden worden die ook genoemd. Die lijst. Dat tegen ons getuigde. Door die gewoon uit te wissen. Ja.
Vroeger had je nog een schoolbord. En dan kon je wisselen pakken. En dan kon je alles wat erop stond gewoon weer uitwissen. Tegenwoordig heb je een knopje. En dan werkt het net zo. Maar. Dat is het. Wat daar gebeurde. Want al die regels.
En al die overtredingen. En al dat tekortschieten. Was met zijn bepalingen tegen ons gericht. Maar. Hij heeft dat uit het midden weggenomen. Het hoefde niet meer centraal te staan.
Uit het midden weggenomen. Omdat hij iets anders centraal mocht staan. Namelijk. Christus. En alles wat je fout hebt gedaan. En alles waar je in tekort geschoten bent.
Het is weggedaan. Wij mogen werkelijk vrije mensen zijn. Met een nieuwe kracht. Een nieuwe zekerheid. En een nieuwe richting. Hij mag in het midden komen. En dat zie je dan ook na de opstanding gebeuren.
Na de opstanding van Jezus. Want toen het nu avond was. Staat hier. Op de eerste dag van de week. En de deuren van de plaats waar de discipelen bijeen waren. Uit vrees voor de joden gesloten waren.
Kwam Jezus. En hij stond. Waar? Precies op de plek waar hij mag staan. In hun midden. Centraal. En met welke woorden? Vrede zij u.
Als je in Israël op het vliegveld uitstapt. En je ontmoet de eerste de beste Hebraïer. Of Jood. Dan zeggen ze allemaal shalom. Mijn vader hoorde het niet goed.
En die dacht. Het is niet 33 graden. En dan wordt mij gezegd. Ik heb shalom moeten doen. Maar goed. Shalom. Vrede zij u. Je mag volledig in harmonie staan.
En zijn met koning Jezus. Want er is iets bijzonders gebeurd. Hij is sterker dan de dood gebleken. Waardoor de dood niet het laatste woord in ons leven hoeft te hebben.
Want nu de dood niet meer het laatste woord heeft. Komt alles goed. Het is toch heerlijk om dat te beseffen. En als je dan naar het einde van de Bijbel gaat. Weer opnieuw. Dan staat er dat diezelfde Jezus.
Die daar uit de dood is opgestaan. Aan zijn discipelen zei. Vrede zij u. Dat hij uiteindelijk de machthebber van de hele wereld zal zijn. En daar zal zijn. En als heerse zal heerse.
Als een lang. Dat in het midden van de troon is. En die zal hen. De gelovigen wijden. En hen leiden naar de levende waterbronnen. En God zal.
Alle tranen van hun ogen afwissen. En de groep mensen aan wie hij dat daar zegt. Zijn mensen die daar wandelen. In witte kleding.
Ongeveer zoals jullie er nu uitzien. Om van binnen. En van buiten. Mooi. Te mogen zijn. En daar is dan het land. Dat alle zonden de wereld wegdraagt.
En heeft weggedragen. En die ons. De gelovigen. Zal. Zal leiden naar waterbronnen. Om nooit meer dorst te hebben. En tegelijkertijd. En tegelijkertijd.
Zullen al die waterbronnen. Ook alle tranen van de ogen weg was. Wat een geweldig vooruitzicht. Als je het land centraal mag stellen. Hij zit daar in het midden van de troon.
Naar hem gaat alle aandacht uit. Maar goed. Wat betekent dat dan nu? Voor ons? Voor jullie? In het leven? Nu kijk eens naar dit plaatje.
Als je God daar in het middelpunt van je leven plaatsen. Centraal staat. Dan werkt dat als een steen die in het midden van een perfect ronde vijver gooit. En stel dat je de mogelijkheid hebt om het precies in het midden te gooien.
Dat heb je met woorden. Dan kun je dat gewoon voorstellen. Dan kun je die steen daar precies in het midden gooien. En wat gebeurt er dan? Dan komen de golfjes. Die gaan helemaal tot aan de kant. Nu als God in het midden van je leven mag staan.
En dat willen jullie ook beleiden in je getuigenis. Dan heeft dat zijn invloed op al die dingen die eerst in het midden stonden. Dan gaat dat zijn invloed uitoefenen over je taak in de kerk.
Je werk. Je gezin. Je partner. Die partner is trouwens voor jullie wel belangrijk geweest geloof ik. Waardoor je nu hier zit. Heb ik zoiets begrepen. Dus die mocht wel eventjes in het midden staan dan.
Vooruit. Maar als God in het midden staat. Dan gaat dat zijn invloed krijgen op alles. Andersom trouwens ook. Als je je mobieltje weer in het midden zet. Om het even nog eens terug te halen.
Gaat dat ook allemaal de andere dingen beïnvloeden. Inclusief God. Dus wat wil je in het midden van je leven plaatsen? Of wat wil je centraal stellen? Maar hoe doe je dat dan?
Hoe stel je God dan centraal? Moet je daar wat voor doen? Moet je gewoon wekelijks naar de reddingsak komen en zo? En dan ook nog de Bijbelstudies over de Feestje des Heren volgen?
Allemaal goed hè? Prachtige dingen. Ik zou er ook wel bij willen zijn. Ik ken Simon. Nou heb je best wel leuke Bijbelstudies. Hij is zelf ook wel leuk vind ik. Maar goed. Maar is dat wat je dan moet doen?
Moet je een aantal regels gaan volgen? Moet je nu de tien geboden volmaakt gaan houden? Nee want er is iets bijzonders gebeurd. Wat jullie ook mogen beleiden als dopelingen. Christus is in je midden gaan wonen.
Door in je hart plaats te nemen. Paulus zegt het zo. Ik ben nu, zegt hij, met Christus gekruisig en niet meer ik leef. Maar wie leeft nu mij in mijn binnenste?
In mijn midden? In mijn hart? Christus leeft in mij. En voor zover ik nu nog in dit lichaam. Wat hier genoemd wordt vlees. Voor zover ik nu nog in het vlees leef.
Leef ik door het geloof in de Zoon van God. Die wat? Die mij heeft lief gehad. En heel die kruis dood en alles wat daarop volgt heeft ondergaan.
Uit liefde die mij heeft lief gehad en zichzelf voor mij heeft overgegeven. We hoeven geen regels te volgen om hem in het middelpunt te laten staan. Hij is daar al aan. Hij zit daar gewoon al in het middelpunt van ons bestaan.
Hij woont in ons hart. Dichterbij kan hij ook niet komen God. Maar hoe hou je hem in het midden? Moet je daar dan iets voor doen? Nou, bij de laatste rapportvergadering heb ik bij elke vakje waar ik dan als docent iets mag schrijven voor de leerling, naar aanleiding van hun laatste rapport, het volgende geschreven.
En dat is precies de aanwijzing en de aanbeveling die ik jullie wil geven om God in het midden te kunnen houden. Van je denken, van je bestaan. Namelijk dit. Wat je aandacht geeft groeit.
Dus ik zei tegen een aantal kinderen, de hoeveelheid aandacht die je geeft aan jouw games, doet jouw verlangen naar gamen groeien.
Als je nou eens een tijdje probeert de games te vervangen door huiswerk, dan krijgen ze wel een beetje scheefje aan. Hoe daar mijn aandacht nou uitgaat, nou op z'n minst voor een goed cijfer gaat dat wel helpen. Maar waar je aandacht aan geeft, groeit.
Dus wat wil je laten groeien? Ben je ontevreden over je cijfer? Gee je aandacht. Want wat aandacht krijgt, zal ook groeien. Maar zo is het ook in het leven met God. Paulus zegt heel mooi in Colossense 3, zoek de dingen die boven zijn.
En boven, dat is ongeveer de plek waar God gesitueerd wordt. De hemelse dingen. De dingen die te maken hebben met de Bijbel en het geloof. Zoek ze ook. Ga daar je aandacht aan schenken. Dan groeit het. Want je leven is met Christus verborgen in God.
Jij mag met Christus in het middelpunt van Gods aandacht staan. En dat wil God laten groeien in jou. Dus het is ook geen eindstation de doop. Het is een fase waarin je zegt, ik wil laten zien dat hij in mijn midden woont.
Dat hij in mijn hart woont. Dat is niet dat dat vandaag gebeurt. Dat heeft al plaatsgevonden. Je getuigt er alleen van wat er heeft plaatsgevonden. Dat wat van binnen is, komt naar buiten, omdat het van boven is.
Dat verzin ik nu te plekken. Dat vind ik eigenlijk best wel mooi. Wat van binnen is, komt naar buiten, omdat het van boven is. Ja, onthoud dat maar.
Het is de dingen zoeken die boven zijn. Waar God is, is ons leven. In het middelpunt. En ga daar dan je aandacht aan schenken. En dan wil ik eindigen met een gedicht voor jullie.
Dat heb ik op mijn mobieltje staan. Ja. Je kunt hem ook nuttig gebruiken natuurlijk. Hij ligt ook op mijn nachtkastje als wekker natuurlijk.
Maar goed. Gezien, geliefd, gekend. Een gedicht voor jullie. Nu mag je zijn wie je bent. Een mens zoals je bent bedoeld.
Die in alles wat je van binnen voelt, wordt gezien. Geliefd. Gekend. Geen verleden hoef je meer te hinderen.
Vandaag mag je nieuw zijn. Mooi. Dansen tussen spelende kinderen. Niet zo meer verloren. En gekooid.
Nu hoef je niet bang te zijn. Je hart werd verbonden met God. Die zijn geest in jou heeft uitgestort. Tot genezing van al je zielenpijn.
De toekomst gaat nu verder dan de nacht. De nieuwe morgen is in zicht. Je mag genieten van een nieuwe kracht waarin het kwade voor de liefde zwicht.
Ja, nu mag je zijn wie je bent. Een mens vervuld met Gods geest. Vrij. Onbevangen.
Onbevreesd. Voor altijd gezien. Geliefd. En gekend. Amen. Laten we danken. Vader in de hemel, dank u wel dat u in het midden wil zijn.
En in ons midden wil wonen. Dat onze aandacht naar dat middelpunt mag uitgaan. En dat als we u de aandacht geven, dat u het ook laat groeien in ons. Wat u voor ons wil betekenen en voor ons mag betekenen.
U bent de God van genade, liefde en vrede. U heeft alles in orde gemaakt tussen u en ons. Dank u wel dat deze doperlingen dit ook mogen beleiden. Dat René en Aad dit mogen zeggen.
Dat wat in hun leven heeft plaatsgevonden. De verandering. Dat dat naar buiten mag komen in een getuigenis. Ik dank u wel daarvoor. In alle opzichten. Amen.