Pottenbakker

Date
Jan. 1, 2023
Time
11:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Nou, daar sta je dan weer. Voor een paar weken terug mocht je afscheid nemen van de gemeente.! Als oudste.

En dan word je dus deze morgen weer bepaald om hier te mogen staan. Allereerst, ik heb vanochtend een berichtje gekregen. En die wil ik graag even aan jullie voorlezen.

En dat is een berichtje van Simon van Groningen. En onze broeder die dus in 31 januari met ons om de vierde dagen een zeven, acht avonden de feesten des Heren gaat behandelen.

Van harte uitgenodigd voor die avond. Maar hij schrijft hier het volgende aan mij. En ook aan u als gemeente. Een nieuw jaar is niet het belangrijkste in ons leven.

Een nieuw leven is het belangrijkste in dit jaar. Mijn gebed voor jou en voor de gemeente is dat je in 2023 mag wandelen met Yeshua.

Oftewel, de Heer Jezus. Hij zal zijn volk redden. Nu zien wij nog niet dat hem alle dingen onderworpen zijn. Maar wij zien Yeshua, Jezus, de overste leidsman en volleinder van het geloof.

Simon. Ik zal hem een groet teruggeven. En wij zien uit naar zijn bijbelstudies. Dan wil ik graag met jullie de bijbel openslaan.

En ik wil graag in eerste instantie beginnen met iets in te leiden als ware. Want we hebben het al gehoord. Hanneke, Herman.

Wat hebben we een jaar achter de rug? Wat is er niet allemaal gebeurd? Wat gaat er nog... Zijn er nog veranderingen op ons afgekomen? Er is zoveel dat heel veel mensen, maar ook wij als christenen, met allerlei vragen rondlopen.

Wat gaat 223 ons brengen? Hoe loopt het af met Oekraïne? Hoe zit het met alle vormen van crisissen waar we mee bepaald worden?

En zo zijn er nog veel meer vragen. Ik heb daar geen antwoord op. Maar dan ga ik naar mijn bijbel. Als ik dan mijn bijbel opensla, dan zie je dat dat boek vol met beloften staat.

We hebben die beloften al gelezen in feite eigenlijk. Door Herman. Maar die vervulling van die beloften die in Gods woord staan, die zijn echt net als bij een overeenkomst onderworpen aan zekere voorwaarden.

Voor ons, natuurlijke en geestelijk leven, zijn die beloften van hele grote waarde. Lees maar eens in Jezaja 64 vers 4.

Daar staat, ja, van oude tijden af heeft men het niet gehoord, heeft men het niet ter oren genomen, en geen oog heeft gezien behalve u.

O God, wat hij doen zal, voor wie op hem wacht. Hoewel deze belofte hele veel geweldige dingen omvat, is de voorwaarde voor die vervulling heel eenvoudig.

Zo eenvoudig, dat een kind dat kan doen. Namelijk, alleen maar te wachten op God.

Ja, wachten is heel eenvoudig. Maar toch is het een bezigheid, of is er eigenlijk geen bezigheid, zo moeilijk als wachten.

Want we zijn gewend, als mensen, om alles te verkrijgen, door er iets voor te doen. Nu worden we stilgezet, en dan moeten we gaan wachten.

Zelfs ten opzichte van eeuwige dingen vraagt men, wat moet ik doen om zalig te worden? Ook zelfs dan komt daarboven wat er in ons zit, van wat moet ik doen?

En dan zegt deze belofte, wacht, wachten op God. Juist daarom is het voor heel veel mensen zo moeilijk, omdat het een genade gaven is, die wij niet verkrijgen door onze werk, door ons doen en laten, maar dat we het vanzelf krijgen, als we ons hart in hem en zijn handen leggen.

Aangaande dat wachten op God, is er een hele wonderlijke onderwijzing in het werk van de pottenbakker. We gaan lezen, Jezaja 64 vers 8, dus hetzelfde hoofdstuk, daar staat in vers 8, Maar nu, heren, u bent ons vader, we zijn het leem, en u bent onze pottenbakker.

Wij zijn allen het werk van uw handen. De Heere God geeft ons vaak aan schouwelijk onderwijs, zowel voor diepe heilswaarde.

Het bijzondere van het werk van de pottenbakker wordt door Jezaja niet beschreven, maar we vinden dat bij een andere profreet, namelijk in Jeremia.

En die kunt u opzoeken, Jeremia 18, vanaf vers 2, sta op en daal af naar het huis van de pottenbakker.

Daar zal ik u mijn woorden doen horen. Zo daalde ik af naar het huis van de pottenbakker, en zie, hij was op de draaischijven een werkstuk aan het maken.

Mislukte de pot, die hij aan het maken was met de klei in de hand van de pottenbakker, dan maakte hij daarvan weer een andere pot, zoals in de ogen van de pottenbakker goed was om te maken.

Toen kwam het woord des heren tot mij. Zou ik met u, met mij, met u persoonlijk, niet kunnen doen, zoals deze pottenbakker doet, huis van Israël, spreekt de Heere.

Zie, zoals de klei in de hand van de pottenbakker is, zo bent u in mijn hand, huis van Israël. Dit stukje is wel heel belangrijk.

Want hierin zien we wat de pottenbakker doet. Nou, als we verder lezen, of doorlezen als waar, in die regel, of als je dus kijkt naar Israël, dan is dat een bergachtig land.

En ik kan me als kind zijnde nog herinneren, dat mijn ouders en mijn grootouders tegen ons zeiden, zondagsmorgens, kom, laat ons opgaan naar het huis des heren.

Opgaan. We wonen in Nederland. In een platland. Allemaal weilanden. Allemaal vlak. En dan zeiden ze, laten we ons opgaan naar het huis des heren.

Dus zondagmorgen naar de kerk. Dat was een heel gewoon gezegde. We horen het haast niet meer. We gaan zondagmorgen op naar de kerk. Nee, we gaan af.

Zoals het hier staat in het verhaal van de pottenbakker. We gaan af naar beneden. Om bij de pottenbakker te komen. Want de pottenbakker werkt met leem en met klei.

En waar zal dan zijn huis staan? Boven op een berg? Of onder bij een rivier? Juist bij een rivier. Onderaan de berg. Naar beneden. Dus we gaan dalen af.

Naar beneden. Naar de pottenbakker. Want hij werkt met klei en leem. En dat is daar te vinden. En niet bovenin. Want het is daar droog. En beneden heb je de rivier.

En die houdt het vochtig. Wil je de rivier? Willen wij ons dus opmaken voor het nieuwe jaar? Laten we dan afdalen. De Heer is er.

En hij doet daar zijn woorden horen. Daar zullen we dus horen en zien wat het zeggen wil op hem te wachten. En tevens aanschouwen van wat hij beloofde te doen aan wie op hem wacht.

Het pottenbakkersbedrijf is ongeveer zo oud als de geschiedenis van de wereld. Het maken van vaten uit leem en klei is een kunst die vrijwel door alle volken is beoefend.

Zelfs door de meest primitieve natuurvolken. Als er door opgravingen schatten uit de oudheid naar boven gebracht worden, komen er steeds aardevaten mee.

Als je bij die opgravingen in Israël kijkt, zie je links en rechts de aardevaten en scherven als het ware voor het oprapen liggen. Ik kan me nog herinneren dat we jaren geleden met een groep vanuit de gemeente naar Israël zijn geweest.

En ik ben helemaal niet zo'n archeologische man of zo'n heel geïnteresseerde man met allerlei scherven en potten. Maar dan liepen we daar te wandelen tussen de huizen door en tussen de historische plekken.

En dan was het allemaal niet maar gebroken stenen die je zag liggen. En dan dacht ik me eigenlijk, wat doe ik daarmee? Maar ik ben dit stukje gaan voorbereiden en gaan lezen en dan gaat het op een hele andere manier op je spreek.

Het maken van die vaten uit leem herinnert ons aan de geschiedenis van de mens zelf. Want er staat immers in Genesis 2 vers 7 De naam waarmee God die mens noemde Adam bevestigt dit, want Adam wil zeggen van de aarde.

De mens uit de aarde voortgebracht is dus inderdaad het werk van Gods handen. Vergelijk het aan het maken van een pottenbakker.

Want gij zijt onze pottenbakker en wij zijn het werk van uw handen. Het komt bij de pottenbakker in alle opzichten aan op het werk van zijn vingers.

Daarmee bewerkt hij het leem en dat wordt rondgedraaid op een schijf die door een spil verbonden is met een andere schijf die door zijn voeten in beweging wordt gebracht.

En voordat de leem echter op de schijf komt, wordt het gekneed, gezuiverd van vreemde bestanddelen. Steentjes, strootjes, glasscherfjes, alles wordt er uitgehaald.

En dan kan de pottenbakker met zijn bekwame vingers er iets van te maken. Een kan, een pot, een vaas, een schotel, een lamp en nog veel meer dingen.

En als dat voorwerp dan gevormd is, wordt het in de zon te drogen gezet. Of bij een zacht vuurtje. En als het dan de nodige vastheid heeft gekregen, dan gaat het in het vuur.

Niet in de vlammen, nee, het gaat in een oven. En die boven het vuur gelegen is, in de hitte. En die werking van die hitte heeft tot doel dat alle waterblaasjes eruit verwijderd worden.

En er een grote hardheid in het vat komt. En ook de grauwe, eentonige leemkleur plaatsmaakt voor een sierlijke glans.

Indien dat leem ontdaan wordt van het water, zand en overtollige bestanddelen. En voortdurend wordt blootgesteld aan warme zonnestralen.

Dan krijgt het ook zijn eigen kleur. En ook zijn eigen klank. Dat is heel bijzonder. Als het, er is juist de kunst van die pottenbakker, om die vaten zo te maken, dat ze door hem het vooruitbestemde kleuren en klank krijgen en hebben.

Kunt u het zich voor u halen? Dat onze Heer God onze schepper is, onze pottenbakker is. Dat ons gemaakt heeft van leem en water en klei.

En dat hij zijn adem heeft ingelaasd in onze neus. En ons ieder zijn eigen plek heeft gegeven. Het eerste wat wij bij deze afdaling leren, dus naar de pottenbakker toe gaan, is dat wij zijn leem zijn.

En dat God onze pottenbakker is. En om dat te herkennen, mijn hoogvoelend ik te verlogenen en God toe te laten om zijn welbehagen met ons, met mij te doen, is al een hele stap voor de mens, voor u en voor mij.

Als God in ons leven komt, begint het kneden. De steentjes van het zonder leven moeten weggedaan worden, tot zelfs de kleinste strootjes.

Ook heeft alleen God het recht om de vorm te bepalen die hij aan het leem geven wil. Niet wij, niet ik, maar God heeft te bepalen welke plaats wij in zijn dienst zullen innemen.

Zelfs het vuur der beproeving, of de over, hebben we te aanvaren, wetende dat het moet dienen tot een hoger eerlijkheid, tot lof en prijs van onze maker.

Er worden zelfs kunstwerken in het huis van de pottenbakker gemaakt. Het is inderdaad van ouds niet gezien en gehoord wat hij doen kan met hen die op hem wacht.

Isaiah 64 vers 4 En in de schrift zegt hij, in 2 Thessaloniciens 1 vers 10, Hij zal wonderbaar worden in allen die geloven, als hij zal gekomen zijn om verheerlijk te worden in zijn heiliging.

Ja, 2022, Romeinen 8 vers 18, Het lijden van de tegenwoordige tijd is niet te waarderen tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaar zal worden.

Hoewel velen zuchten dag aan dag onder de last van hun kwalen, hun gezondheid en altijd maar bezig zijn met zichzelf.

Pas op, ik ben niet beter dan die anderen, maar ook ik heb daar moeite mee. Ook ik ben bezig met zuchten naar mezelf als ware.

Hebben we er dan nooit aan gedacht en staan we er nooit stil bij om dan eens stil te zijn en te luisteren naar de stem van mijn schepper of hun schepper die altijd maar bezig is om ook van hen, van u en van mij een vaas te maken.

Voor zijn dienst, het zij om levend water te dragen voor anderen, het zij om een of andere herwijze hemelse schatten uit te stallen.

En niet alleen bij ongelovigen en zwakken, maar ook in volle gezonde leven draait de schijf van de pottenbakker om ons tot vaten tot ere te vormen, geheiligd en bruikbaar voor de eigenaar.

Voor iedere goede taak bereid en gereed. 2 Timotheus 2 vers 21b Vroeger, daar praten we echt over vroeger, was het heel gebruikelijk dat oosterse vorsten hun schatten uitstallen in de mooiste schalen en vazen.

Zo wil de hemelse meester zijn schatten openbaren in aardevaat, welke door zijn eigen vingers zijn bereid.

Kangen en kruiken om dorstigen het water des levens te brengen. Schotels om hongerige te spijzigen, stoffelijk en geestelijk.

Lampen gevuld met de olie van de geest om licht te verspreiden in deze duistere wereld. Herkent u zichzelf in een van deze vaten, schalen of lampen?

Maar wij hebben deze schat in aardevaten opdat de uitnemendheid der kracht zij van God en niet vanuit ons.

2 Korinther 4 vers 7 Hoe anders zou het in de wereld maar ook bij ons in de gemeente eruit zien als alle christenen in deze wereld eens begonnen te wachten op God.

Zoals het leem in de vingers van de pottenbakker. We gaan veel te weinig naar het huis van de pottenbakker. Ja, we gaan op naar de gemeente.

we gaan op naar de kerk. We gaan ook af naar het huis van de pottenbakker. Omdat hij ons leem kan bewerken. We gaan veel te weinig toe om daar te leren want dat leren we daar hoe hij werkt en hoe hij het leem van zijn van hoe hij het leem geen andere roeping heeft dan zijn het werk van zijn handen heeft overgegeven en toe te vertrouwen.

Dus met andere woorden dat we ontleven elke dag weer in zijn hand leggen. En hij ons kan vormen zoals hij dat wil. En pas op onze hoogmoed staat elke keer op het hoekje van de deur om te zorgen dat we denken wij kunnen het wel en wij zijn belangrijk.

Nee dat is onze Heerde God. Maar hoe anders zou het voor u ze en voor mij in ons christenleven eruit zien als ook deze kostelijke les verstaan wordt en geloofd wordt dat de hemelse pottenbakker een verdorven zondig vat nog eens overmaakt.

Misschien hebt u het als een vat van de Heer als christen meermalen verdorven. In het woordenboek staat daarvoor slecht zondig boozadig eer vergeten en overige dingen.

in het afgelopen jaar. U zit moedeloos erneer diep ongelukkig door wat er geschiet is maar ga dan nog eens af naar het huis van de pottenbakker.

Zie zijn werk op de schijven en hoor de woorden van God voor u en het vat dat hij maakte werd verdorven als leem in de hand van de pottenbakker.

Toen maakte hij daarvan weer een ander vat gelijk als het recht was in de ogen van de pottenbakker te maken. Jeremia 18 vers 4 Welke troost welke bemoediging voor u en voor mij voor hen die verzakt zijn in het geloof en tijdelijk verstrikt worden in de netten van de zonde.

Luister goed God maakt u nog eens over. Stel u daarom opnieuw uw leven als leem in zijn handen.

Ook voor mij en voor u geldt het woord vanouds heeft men het niet gehoord nog met oren vernomen en geen oog heeft gezien behalve gij o God wat wat hij doen zal die die op hem wacht.

Amen.