De vervulling van Gods beloften

Spreker

J.H. Meinema

Date
Dec. 18, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters.! Fijn om vanmorgen bij u te mogen zijn en samen gevoed te worden door het woord van God.

! Ik wil graag met jullie lezen een stukje uit Psalm 105. Uit het Oude Testament, zoals we dat dan noemen.

Maar ook het Oude Testament is geweldig. Het is de basis van het Nieuwe Testament, zou je kunnen zeggen. En de geschriften, de profeten, de psalmen, alles getuigd.

Geveugd toch ook van de Heere God natuurlijk, maar ook van Jezus Christus, die wij ook vanmorgen ja toch centraal willen stellen.

Ik lees vanaf vers 1. Psalm 105. Loof de Heere, roept zijn naam aan.

Maakt zijn daden bekend onder de volken. Zing voor hem. Zing psalmen voor hem.

Spreek aandachtig van al zijn wonderen. Beroem u in zijn heilige naam. Laat het hart van wie de Heere zoeken zich verblijden.

Vraag naar de Heere en zijn kracht. Zoek zijn aangezicht voortdurend. Denk aan zijn wonderen die hij gedaan heeft.

Aan zijn tekenen en de oordelen van zijn mond. Nakomelingen van Abraham zijn dienaar, kinderen van Jacob zijn uitverkorenen. Hij is de Heere onze God.

Zijn oordelen gaan over heel de aarde. Hij denkt aan zijn verbond voor eeuwig. Aan de belofte die hij gedaan heeft tot in duizend generaties.

Aan het verbond dat hij met Abraham gesloten heeft. En zijn eed aan Isaac. Voor Jacob heeft hij het vastgesteld als een verordening.

Voor Israël als een eeuwig verbond. Door te zeggen, ik zal u het land Cana aangeven. Het gebied dat uw erfelijk bezit is. Toen zij met weinig mensen waren, ja met weinigen en vreemdelingen daarin.

En zij van volk naar volk zwierven. Van het ene koninkrijk naar het andere volk. Liet hij geen mens toe hen te onderdrukken. Ook bestrafte hij koningen omwille van hen.

En hij zei, raak mijn gezalfden niet aan. Doe mijn profeten geen kwaad. Hij riep een hongersnood over het land af.

Hij liet het volledig aan brood ontbreken. Hij zond een man voor hen uit. Jozef werd als slaaf verkocht. Men drukte zijn voeten vast in de boeien.

Hij zelf kwam in de ijzers. Tot de tijd dat zijn woord uitkwam, heeft hij de belofte van de heren hem gelouterd. De koning stuurde boden en liet hem vrij.

De heerser van de volken liet hem los. Hij stelde hem aan tot heer over zijn huis. Tot heerser over al zijn bezit. Om zijn vorsten zijn wil op te leggen.

En zijn oudsten wijsheid te leren. Daarna kwam Israël in Egypte. Jacob verbleef als vreemdeling in het land van Gam. Hij deed zijn volk zeer toenemen.

En maakte het machtiger dan zijn tegenstanders. Hij veranderde hun hart, zodat zij hun volk haten. En zijn dienaren listig behandelde.

Hij zond Mozes, zijn dienaar. Hij zond de Aaron, die hij verkozen had. Zij verrichten onder hen de tekenen die hij bevolen had.

De wonderen in het land van Gam. Dan sla ik een stukje over. Dan ga ik verder bij vers 42. Want hij dacht aan zijn heilig woord.

Aan Abraham, zijn dienaar. Zo leidde hij zijn volk uit met vreugde. Zijn uitverkorenen met gejuich. Hij gaf hun de landen van de heidenvolken.

Zo namen zij een bezit waarvoor de volken hadden gezwoegd. Opdat zij zich aan zijn verordeningen zouden houden. En zijn wetten in acht zouden nemen.

Halleluja. De Heer Jezus Christus, die is aangekondigd door de profeten wat betreft zijn geboorte.

En niet alleen dat, hij is ook aangekondigd wat betreft zijn lijden en sterven wat hij heeft volbracht. Op het kruishout van Golgotha.

In deze tijd denken we daar toch in het bijzonder aan. De Heer Jezus heeft, nadat hij was opgewekt uit de doden, heeft hij gesproken met zijn discipelen waar hij aan verscheen.

En hij heeft met hen gepraat. En hij heeft zijn handen laten zien. Hij heeft de wonden laten zien. En hij heeft gezegd, dit zijn de woorden die ik tot u sprak toen ik nog bij u was.

Dat alles vervuld moest worden wat over mij geschreven staat in de wet van Mozes. En in de profeten. En in de psalmen.

Dus met andere woorden, het hele Oude Testament. Alle woorden, alle boeken die daarin zijn vervat. Die hebben gesproken en spreken ook vandaag nog over de Heer Jezus Christus.

De Zoon van God. Daarmee weten we ook dat God alle aandacht wil vestigen op zijn Zoon. En natuurlijk is de Heer Jezus Christus ook God, maar God is geopenbaard in het vlees.

Hij is vlees geworden. En hij heeft onder het volk gewoond, het volk Israël. Waarvoor hij ook in eerste instantie kwam. Want hij heeft gezegd, ik ben gekomen.

In de eerste plaats voor de verloren schapen van het huis van Israël. Israël heeft een bijzondere plaats in het plan van God.

Ik wil daar vanmorgen niet uitgebreid bij stilstaan. Ik wil natuurlijk iets delen met u vanuit deze prachtige psalm die we gelezen hebben.

Psalm 105. Misschien niet eens zo'n bekende psalm, maar het is een geweldige psalm. Want het spreekt in overtreffende trap over de grote daden van God in de geschiedenis van Israël.

Het bezinkt de grote daden van God vanaf het moment dat God een verbond had gesloten met Abram die hij geroepen had uit het land Ur der Galdeën.

Daar waar Abram met zijn familie de afgoden gediend had. En op een bijzondere wijze heeft God stellig tegen hem gesproken. Is hij overtuigd geraakt dat er ook een andere God is.

Een levende God. Een God die zich laat kennen door ook mensen te roepen. En we weten uit de Bijbel, zoals Abram ook genoemd wordt, de vader van alle gelovigen.

Dat hij door het geloof is getrokken naar een land waartoe God hem zou brengen. En waartoe God hem had geroepen. God heeft Abram geroepen en heeft een verbond met hem gesloten.

En God die heeft dat verbond door de geschiedenis heen gestand doen zijn. Wonderlijk is ook dat deze psalm, psalm 105, dus begint vanaf de verbondssluiting met Abram tot aan de intocht van het beloofde land Kanaan.

Waar uiteindelijk het volk uit Egypte verlost in dat land is aangekomen. Deze periode wordt onder de loep genomen.

Deze periode beschrijft in eerste instantie de grote en machtige daden van God. Zoals hij die dus uitgewerkt heeft, getoond heeft, gezegd heeft, gesproken heeft, gedaan heeft.

God is de handelende persoon in deze psalm. Het gaat niet in eerste instantie over Abram. Het gaat niet over Jozef. Het gaat niet over Jacob.

Het gaat niet in eerste instantie over Israël. Het gaat niet over wie dan ook. Het gaat over de Heere God zelf. De schepper van hemel en aarde.

Zoals hij beschreven wordt in psalm 104. De psalm die hiervoor staat. Daarin wordt de majesteit van God, de heerlijkheid van God als schepper geprezen.

En worden ook daarin zijn scheppingsdaden als het ware één voor één genoemd. Psalm 105, zoals ik u al zei, spreekt over de daden van God met betrekking tot zijn handelen met het volk, met Abram, met het uitverkoren volk.

Psalm 106 daarin tegen bezinkt. En let wel bezinkt. Zinkt over is een muziekstuk over de ongehoorzaamheid en het afdwalen van het volk Israël.

Hoe kun je daar nu een lied van maken? Maar God heeft het in zijn wijsheid goed geacht dat ook de ongehoorzaamheid en het afdwalen van het volk Israël door de geschiedenis heen, dat ook dat in een lied vervat zou worden.

Dat ook dat bij herhaling naar voren gebracht zou worden. Wonderlijk. Psalm 107, ja het blijkt allemaal bij elkaar te horen.

Psalm 107 daarin tegen, spreekt dan ook weer nadat er is gesproken over de ongehoorzaamheid en het afdwalen en het zich tegen God keren van het volk.

Spreekt deze psalm juist over de mogelijkheid dat mensen vanuit hun zondige situatie, waarin het volk keer op keer verkeerde, dat zij tot God mochten gaan en dat zij in hun stuk benauwdheid werden gebracht en vanuit die benauwdheid, vanuit die angst telkens weer de weg naar boven vonden.

En vanuit hun angst riepen zij tot de heren. En hij hoorde hun en hij verloste hen, staat er dan steeds bij herhaling, uit hun angsten.

Wonderlijk toch dat we ook nu weer zomaar een paar psalmen daar een paar dingen over zeggen, die in een volgorde staan, een aantal hoofdstukken uit de Bijbel, waaruit blijkt dat er een majestueuze, een geweldige auteur, ja dat heeft geschreven.

En die auteur is God zelf. En daarom maakt het ook zo bijzonder dat wij hier vanmorgen bij elkaar zijn en wij verlangend zijn en zoals ik hoop, zoals we vanmorgen doorhengt bij zo'n geweldige tekst uit Deuteronomium 8 bepaald zijn geworden, dat daar staat dat God hen honger liet leiden of dat ze zouden ontdekken dat men niet alleen van brood zou leven, maar alles wat uit de mond van God zou uitgaan.

En toen ik dat zo hoorde, vanmorgen al in de bid stond, maar ook hier op het scherm zag, toen bad ik eigenlijk, heren ik hoop dat er heel veel honger is in deze zaal.

Nee, niet lichamelijk, niet ons dagelijks brood, nee ik bedoel dat er geestelijke honger is. Dat er geestelijke dorst is.

Dat er een diep verlangen in u en in mij is, zoals we hier vanmorgen bij elkaar zijn, naar het woord van God, om daarmee gevoed te worden. Ik vond het overigens wel wonderlijk dat Henk juist deze tekst had uitgekozen, omdat ik daar straks ook iets over wil zeggen, namelijk naar aanleiding van vers 16.

Weet u, deze psalm, die begint om God te loven en te prijzen.

Het is dan ook een lofpsalm met een historisch onderwijzend karakter, maar ook met een vermanend karakter.

En dan moet u niet schrikken als ik het woord vermanen gebruik, dat betekent niet zozeer dat daar iemand staat, dat God daar staat en naar ons toekomt en vanmorgen met een opgeheven vinger, ja ons is even goed bij de lurven wil grijpen.

Nee, daar gaat het niet om. Nee, als God vermaand, dan wil hij ons erbij roepen. Dan wil hij ons bij zichzelf roepen. Dan wil hij ons aan zijn hart drukken.

Dan wil hij ons wakker schudden. Dan wil hij dat wij hongeren naar hem. En dat wij ons willen laten voeden. En dat wij ons willen laten gezeggen.

Let wel, laten gezeggen. Zijn er nog mensen vandaag de dag die zich iets willen laten gezeggen? Zijn er nog kinderen die zich door middel van de ouders iets nog willen laten gezeggen?

Zijn er nog jongeren die zich iets door hun ouders willen laten gezeggen? Zijn er nog christenen vandaag de dag die zich door God iets willen laten gezeggen?

Dat wij antwoorden, ja heren hier ben ik, zegt u het maar. Heren God, ik wil naar u luisteren. Want ik geloof dat u alles overziet, dat u alles weet.

Dat u alles doorgrond, dat u al weet van bij het begin van de afloop. Hoe het zal gaan, dat u ook mijn leven overziet.

Dat u weet hoeveel dagen ik krijg van u. Heren, ik wil mij laten gezeggen door u.

En ik wil mij in dit geval ook laten gezeggen. En samen stemmen met de psalmist, ja met elkaar vanmorgen door te zeggen, loof de heren. Daar worden ze toe formaand, daar worden ze toe opgeroepen.

Om de heren te loven. Zijn naam aan te roepen. Zijn daden bekend te maken. Zingen voor hem, zoals we vanmorgen al gedaan hebben.

Spreek aandachtig van al zijn wonderen. Vers 2. Beroem u in zijn heilige naam. Beroem u niet in uw eigen kracht of in uw eigen kunde of in uw eigen kennis.

Maar beroem u in de heren. Waarom? Om zijn grote daden. Om de grote daden waarin wij als ware vanmorgen terugkijken naar de geschiedenis van Israël.

Hoe God als een herder, als een opperherder met het volk Israël omging. Hoe hij met Abram omging, met Jacob, met Isaac, met al die zonen.

Hoe hij met Jozef omging. Hoe hij met Mozes omging. Hoe hij met Aaron omging, de priester. Hoe hij ging met de Egyptenaren omging. Hoe hij uiteindelijk het volk uitleidde.

Looft hem. Beroem u in zijn machtige daden. In zijn heilige naam. Want wie is als de God van Israël?

Wie is als de God? De schepper van hemel en aarde. Wie is als onze God? Wie is als uw God? Het is zo goed, broeders en zusters.

Om het woord van God met de vinger erbij te lezen. En ik word daarom door geraakt als we dit zomaar een paar versen.

Wat daarin staat als opdracht. Wat dat naar ons toe brengt. Loof de Heer. Roep hem aan. Maak zijn daden bekend. Zing voor hem.

Spreek en dachtig voor hem. Beroem u in hem. In zijn heilige naam. En dan staat er. In vers 4. Vraag naar de Heere en zijn kracht.

Zoek zijn aangezicht voortdurend. Wonderlijk. Als er gesproken wordt over de daden van God.

Dat God aan één. Zijn daden als het ware. In de geschiedenis. In de loop der geschiedenis aan één geregen heeft. En telkens mensen.

Zoals Abraham, Jacob, Isaac. Het volk. Mozes, Jozef. Enzovoort. Iedere keer merkte zij dat God. Zijn hand had in de geschiedenis.

In de dingen die plaatsvonden. En in de dingen die moesten gebeuren. Hij bleek. Alles van tevoren te weten. En telkens weer opnieuw.

Ontdekten ze. Hoe groot en machtig die God was. En dan staat er. Bij wijze van een vermaning.

Bij wijze van een stukje onderwijs. Van de Heere God zelf. Vraag naar de Heere. Zoek zijn aangezicht voortdurend.

Denk aan zijn bonderen. Ik denk Heere God. Uw daden.

Als ik daarnaar kijk. En als ik dat op mij in laat werken. De daden. Die u verricht heeft. Om mij te redden.

Om mij aan uw hart te drukken. Om mij te zoeken. Heere. Dan heb ik geen woorden voor. Heere God.

Hoe kan ik ooit u mijn dank betalen. Het is onmogelijk. Maar Heere God. U heeft dat allemaal gedaan.

U heeft dat laten zien. Opdat ik. In afhankelijkheid. Van u mijn weg zou gaan. Ik vond het zo mooi. Dat. Job heet hij. De vader.

Namens zijn vrouw. Die naam ben ik even kwijt. Maar dat hij zei. Naar aanleiding van dat kleine babytje.

Eva. Zeg ik het goed? Jeva. Hoe afhankelijk zij is. En hoe Job. En zijn vrouw samen ontdekten.

Hoe afhankelijk. Zij zijn. In de opvoeding van. Jeva. Weet u.

Ook zij zijn bepaald. Bij de grote daden van God. De scheppingsdaden. Vergevingsdaden. Zoals God. Jeva. Gemaakt heeft. En je zou bijna overmoedig worden.

En denken. Oh dat hebben wij toch. Kijk. De wereld zegt. Zoals ik een collega een keer tegenkwam. Toen ik nog in. Magazijnbeheerder was. En hij.

Zij geen kinderen konden krijgen. Deze man. Die stond voortdurend bij mij. In het magazijn. En die vroeg mij naar het geloof. En toen. Hij stond daar soms te huilen. Omdat ze geen kindje konden krijgen.

En toen zei ik. Ik zeg. Heb je er wel eens voor gebeden? Hij zei. Bidden. Hij zei. Dat doe ik nooit. Zegt hij. Hij zegt. Ik weet daar niks van. Hij zegt. Dat is toch raar.

Zegt hij. Hij zegt. Hij zegt. Dat moet je toch zelf doen. Ik zeg. Nou. Ik zeg. Vind je het goed als ik voor jou bid? En wat denk je.

Een tijdje later. Komt hij. Blij het magazijn binnen. Huppelend bijna. Hij zegt. Mijn vrouw is zwanger. En ik zeg.

Nou. Dat is geweldig man. Weet je. En ik kon weer met hem spreken. Over het geloof. Uiteindelijk is dat babytje geboren.

Gezond en wel. En hij kwam weer het magazijn binnen. En er stonden een hele hoop collega's. En hij riep. Ik heb een zoon.

En hij stond daar te juichen. En hij zei. Dat heb ik gedaan. Zegt hij. Dat heb ik gedaan. Weet je. En al die collega's. Die klopten hem op zijn schouders.

Geweldig man. Heb jij gedaan. Hij had geen aandacht voor mij. Alleen. Ik kwam hem wat later tegen.

Toen heb ik hem erop aangesproken. Ik zeg. Heb jij dat gedaan? Weet je nog. Dat ik ervoor gebede. En hij was zeer beschaamd.

Hij is eigenlijk een beetje bedroefd weggegaan. Moet ik zeggen. Want hij voelde zich. Degene die het had gedaan. Weet je.

Nee. Zoals Job het zei. Ze werden bepaald. Ze worden bepaald. Wij worden bepaald. Bij de grote daden van God. In dit scheppingswonder.

En dat brengt ons niet. In een soort euforie. Stemming van. Dat hebben wij gedaan. Of dat is. Dat is iets wat wij mensen kunnen. Nee. Het maakte Job. En zijn vrouw.

Heel klein. En afhankelijk. Hebben jullie het gezien? Wat een fijn getuigenis. Dank je wel daarvoor Job. Want zo is het. Dat is eigenlijk exact hetzelfde.

Wat hier in die psalm naar voren komt. De grote daden van God. In de geschiedenis. En het eerste wat ze doen. Is God loven en prijzen. En aanbidden en danken. En roemen in zijn heilige naam.

En vervolgens. De knieën buigen. En zeggen Heere. God in mijn leven. Kan ik niet zonder u. Ik wil naar u vragen. Ik wil vragen naar de Heere.

Niet in eerste instantie naar datgene wat hij allemaal kan geven. Nee. Ik vraag naar de Heere. En dan vervolgens naar zijn kracht. In de Engelse vertaling is het zo vertaald.

Zoek de Heere. Zoek de Heere. Blijf afhankelijk van hem. Zoek zijn aangezicht voortdurend. Dat wil zeggen. Dat wij God.

Als persoon. Mogen erkennen. Als degene die boven alle dingen staat. En ook boven mijn leven. En weet van mijn leven. Weet van mijn pijn. Weet van mijn worstelingen.

Weet van mijn zwakheden. Weet van de weg die ik moet gaan. Of die ik mogelijk nog moet gaan. Hij weet ervan. Maar daarin wil ik vragen.

Heere. Wilt u mij helpen? Wilt u de belangrijkste persoon zijn in mijn leven? Op mijn levensweg?

Heere. Dat u tot uw doel mag komen in mijn leven. Dat u door mijn leven heen verheerlijk wordt. En dan kom ik even terug op dat woordje gezeggen.

Je laten gezeggen. Iets aannemen. Ja en aan. We zeggen als God iets doet. Waarvan wij denken van wat gebeurt er nu?

Want dat gebeurde namelijk met Jozef. Weet u. Het is heel wonderlijk. Als God. Mensen wil beschermen.

Wil bewaren. Voor onheil. Voor strijd. Voor moeite. Dan doet God dat. Dat staat ook in deze psalm. Als u dat leest in vanaf vers 12.

Toen zij met weinige mensen waren. Nou dat slaat op Abraham. Die daar met een klein nomaden volkje door het land Canaan aantrok. Er was nog geen meter grondbewijs.

De grondbewijs van spreken van hem. Dat was voor later bedoeld. Als het volk daarna. Het nageslacht. Maar hij is daar rondgetrokken. Met dat kleine nomaden volkje.

En er staat er ja met weinigen. En ze waren vreemdelingen daarin. Ze kenden eigenlijk niemand. Ze konden ook niet afhankelijk zijn. Van de bevolking daar.

Maar ze leefden in afhankelijkheid van God. En hij liet. Ze lieten zich leiden. En ze trokken daar zo rond. Van het ene koninkrijk. Naar het andere volk.

Maar. Er staat er iets bijzonders. Want. Geloof maar. Dat ook daar gevaren waren. Vijandige volken. Dat ze dachten. Wat moeten die vreemdelingen hier.

Wat is dat voor een volk. Wie is Abraham. Abraham. Geloof maar. Dat Abraham ook. Gemerkt heeft. Dat er naar hem gekeken werd. En dat er strijd op hem afkwam.

En dat er misschien van alles in hem gebeurde. En dat hij. Ja. Zich ook wel. Wel heel. Onzeker heeft kunnen voelen. Daar. In dat land. Waar hij niet thuis hoorde.

En dan staat er. God liet geen mens toe hen te onderdrukken. Ook bestraft hij koningen.

Omwille van hen. En hij zei. Raak mijn gezalfde niet aan. Doe mijn profeten geen kwaad. Abraham was ook een profeet. Abraham was ook een gezalfde.

En als God besloot om ze te beschermen. Dat ze er niet zou overkomen. Geen verdrukking. Dat niemand hen kwaad kon doen. Dan was dat zo.

Maar God blijkt ook op een andere manier te kunnen werken. Hij leidde Abraham. Hij leidde Jacob. Hij leidde Isaac. Maar hij leidde ook Jozef.

Terwijl wij zeggen. Hoe kan dat nou? In vers 16 staat. Hij riep een hongersnood over het land af. Weet u. In deze psalm staat. Wel tot 25 keer.

Het woordje hij. Dat God dus de handelende persoon is. Wat ik u aan het begin zei. En hier staat. Hij. God. riep een hongersnood over het land af.

Over welk land was dat? Ja. Ook over Kanaan. Hij riep een hongersnood af over de toenmalige wereld. En natuurlijk wordt hij gesproken over de geschiedenis.

Het gaat over de geschiedenis van de faro van Egypte. Die een droom had. En waar Jozef bijgeroepen wordt. En Jozef. Die wordt gevraagd om die droom uit te leggen.

En dan zegt hij. Ja dat kan ik niet. Maar de God van de hemel. Die kan het wel. God heeft een boodschap voor u.

En dan wordt het verteld. Wordt uitleg gegeven. En dan zouden er zeven jaren van honger komen. Grote, zware honger. En daar staat hier.

Dat God dat dus gedaan heeft. Wonderlijk. En in die tekst die we vanmorgen hoorden. Waar Henk ons bij bepaalde.

Is dat eigenlijk exact hetzelfde. Daar staat er. God deed het volk honger leiden. Nou.

Is dat. Kun je dan spreken van leiding van God in je leven? Als die verdrukking in je leven brengt.

Als hij dat toelaat. Doet God zulke dingen. Nee dat had ik toch niet verwacht. Nee. En toch staat het hier. En ik geloof het met mijn hele hart.

Dat God zijn hand heeft gehad. In de hongersnood. Die over de toenmalige wereld kwam. Maar God die zag veel verder. En dat is met ons leven exact hetzelfde.

God kan soms iets toelaten in u en in mijn leven. Waardoor wij eigenlijk nog veel afhankelijker zouden moeten worden. Maar we vaak niet afhankelijk zijn.

En proberen het zelf op te lossen. God riep een hongersnood over het land af. Misschien laat God iets toe.

Om u iets te zeggen. En gaan we dan ook. Als wij in zo'n situatie komen. Zeggen we dan ook. Heere God. U mag het zeggen.

Ik weet niet waarom dit is. Waarom dit gebeurt. Maar Heere God. Als u er iets mee te zeggen heeft. Als u er iets mee wil uitwerken. Heere dan ben ik er ook nu.

En weet je hoe dat zie je eigenlijk. In het vervolg. Want dan staat er. Hij liet het volledig aan brood ontbreken. En dan staat er in het letterlijk staat er eigenlijk.

Hij verbrak de staf van brood. Mag ik u eens vragen. Mag ik jou eens vragen vanmorgen. Waar steun jij op in het leven?

Steun je werkelijk op God? Is het zo zoals vers 4 dat zegt. Ik vraag naar de Heere. En naar de sterkte van zijn kracht.

En ik zoek zijn aangezicht voortdurend. Of steun ik op. Nou vul het maar in. Steun ik op mijn salaris.

Steun ik op het mooie warme huis wat ik heb. Mijn bezittingen. Steun ik op mijn kennis. Steun ik op mijn opleiding.

Steun ik op mijn vrouw. Of steun ik op mijn man. Of steun ik op mijn kinderen. Of steun ik op mijn ouders. Wat dan ook. Dat is allemaal niet verkeerd. Maar.

Waar steunen en leunen wij ten diepste op. Weet u als dat iets is. Wat belangrijker wordt dan de Heere God. Dan kan het wel eens zo zijn.

Dat God die staf waarop je steunt. Wat het dan ook maar zijn. Dat hij die staf verbreekt. Dat hij dat wegneemt. Met welk doel.

Dan komt het hart van God weer naar voren. Met welk doel. Om ons naar zich toe te trekken. Om zich bij ons te houden. Er staat.

Hij zond een man voor hen uit. Jozef werd als slaaf verkocht. Men drukte zijn voeten vast in de boeien. Hij zelf kwam in de ijzers.

Tot de tijd dat zijn woord uitkwam. Jozef. Jozef. Ineens komt Jozef hier voorbij. Jozef. Jozef.

Heb ik het nou goed. Hij zond een man voor hen uit. Hij zond dus Jozef voor hen uit.

Jozef. Jozef. Jozef. Jozef. Jozef. Die broers. Die broers. Die halfbroers. Die schurken. Die hadden hem toch in de put gegooid.

Die hebben hem toch verkocht aan de Midianieten. Als slaaf. Die hebben er toch voor gezorgd dat Jozef vastgebonden werd.

en zo met die stoet werd meegevoerd naar Egypte, naar een vreemd land. Jozef, die jongen van rond de 17 jaar moet hij geweest zijn.

Die in die put zat en de ogen van die broers heeft gezien. Die verwijtende ogen, die verwijtende opmerkingen.

Ja, waar zelfs haat uit tevoorschijn kwam. Die hadden het zelfs op zijn leven gemunt. Want het is maar goed dat die ene broer Ruben, die heeft nog gezorgd dat hij verkocht kon worden, geloof ik.

Ik weet het niet helemaal zo. Maar die andere broers, die wilden hem doden. Ze haten hem. Om zijn dromen. Terwijl Jozef eigenlijk nooit een droom heeft uitgelegd.

Hij heeft alleen maar verteld dat hij dromen had gedroomd. En hij vertelde die dromen. Maar hij gaf er geen uitleg aan. Nee, Jacob, maar ook die zonen, die gaven er uitleg aan.

En die werden boos daarover. Weet u? We lezen in de schrift dat als de broers later voor Jozef staan in Egypte, als hij daar onderkoning is geworden.

En hij ze weer naar huis toe stuurt, omdat Benjamin moet komen. En hij dan bij een tweede keer zorgt dat de beker van de koning, dat die in het reisgoed van hen zit.

En dat ze die tegenkomen. En iedere keer dat geld wat ze betaald hadden, dat zit er dan ook in. Jozef, die was heel doelbewust bezig. Ze wisten niet dat Jozef was.

Maar dan slaat hun de angst om het hart bij die broers. En dan zeggen ze, wat heeft God ons nu aangedaan? Die broers die nooit over God spraken.

Die broers waarvan we niet lezen dat ze één keer tot God geroepen hebben. Dat ze één keer gezegd hebben, vraag naar de Heer en de sterkte van zijn kracht.

Dat zien we bij die broers niet. Maar als het dan fout gaat en ze komen in grote benauwdheid, in nood. Dan zeggen ze, wat heeft God ons nu aangedaan? Dan krijgt God de schuld.

En dan zeggen ze, nu worden wij gestraft om datgene wat wij onze broer, dat was ongeveer 25 jaar geleden, wat wij onze broer hebben aangedaan.

Dat geweten, dat was nog springlevend. Ja, zo zie je ook dat in niet alle gezinnen het altijd even goed gaat. En hoe belangrijk het is dat ouders in diepe afhankelijkheid de Heere God zoeken en vragen naar de sterkte van zijn macht, ook in het opvoeden.

Want het gaat in alle gezinnen niet zo geweldig. We zijn diep afhankelijk. Ook in het opvoeden.

En de kinderen, de jongelui, de jeugd, die zijn ook diep afhankelijk van de Heere God. Ten aanzien van hun ouders, hoe ze zich opstellen.

Heel belangrijk. Daar mag je God ook om bidden. Weet u, Die broers die zeggen, wij zagen Jozefs zielsbenauwdheid.

Eigenlijk is dat een ander woord voor diepe angst. Toen Jozef in de put gegooid werd, toen zagen ze zijn angst.

Hij heeft wellicht geschreeuwd, haal me eruit, doe dit mij niet aan. Jozef wist niet wat hem overkwam. Hij werd verkocht als koopwaard.

Hij was niets, maar ook niets waard. In de ogen van zijn eigen broers. Verschrikkelijk moet dat geweest zijn. En dat zien ze, en dat denken ze ineens, dat stond bij hen op hun netvlies.

Zoals Jozef daar in die put zat, en hoe ze hem gegrepen hebben, dat stond op hun netvlies. Ze hebben elke dag met die leugen moeten leven. En ze hebben die leugen in stand moeten houden ten aanzien van vader Jacob.

Wat een schurken. En dan staat hier, hij, God, zomt een man voor hen uit. Hoe is dat nou toch mogelijk?

Ik dacht, dat hebben die schurken gedaan. Die hebben... En mijn verbazing werd nog groter. Daarom is het goed om goed te lezen.

Belangrijk om goed te lezen. Want er staat, hij zomt een man voor hen uit. Voor die broers. Voor het volkje Israël. Voor dat kleine volkje wat er toen was.

De nakomelingen van Jacob. Hij zomt een man... God zomt een man voor hen uit. Toen dacht ik...

Oh... Want ik schrok een beetje van mezelf toen ik zei, dat hebben die schurken gedaan. Die gemene, valse, leugenachtige broers.

En gaat God nou voor iemand, voor die lui, iemand uitzenden? En ineens begreep ik het.

Het sloeg in als een bom. Want toen zag ik daar ineens voor mezelf staan. God zomt een man... voor mij uit.

Een man met een hoofdletter. God zomt... de Heer Jezus... naar deze wereld. Voor mij...

die schurk. Ik was helemaal niet beter dan die broers. Dacht ik. Op een ander vlak misschien, maar...

Als God... Als God... Jozef niet had uitgezonden voor hen... dan zouden deze broers... allemaal omgekomen zijn van de honger. Dan zouden ze het leven niet behouden hebben.

Dan zou Jacob gestorven zijn. Dan zou de belofte opgehouden te hebben te bestaan. Want ze zouden omkomen van de honger. En God die zendt...

nota bene Jozef voor hen uit... om dat volk in het leven te behouden. Het staat in de Bijbel. Ik lees het jullie voor. Jozef...

Jozef die zegt uiteindelijk tegen zijn broers... als hij zich bekend maakt. God heeft mij voor jullie uitgezonden. Zie je dat Jozef...

niet zijn broers... als zender zag... maar dat hij... had ontdekt... in zijn grote benauwdheid...

in zijn angst... in dat alles hem ontvallen was... dat hij ging ontdekken... toen hij in Egypte aankwam... en toen hij vervolgens... in de gevangenis gegooid werd... beschuldigd werd van overspel...

enzovoort, enzovoort. Het ging alleen maar bergafwaard... zou je kunnen zeggen. Uiteindelijk zit hij in de gevangenis. Zijn voeten in de ijzers. In de boeien.

Maar er staat er... iets heel wonderlijks bij... bij die geschiedenis. En de Heere... was met Jozef. Jozef had ontdekt...

dat God... hem niet had verlaten. En dat hoe de weg ook liep... verliep... hij liet zich gezeggen... door de Heere.

Waar haalde hij zijn kracht vandaan? Hij heeft stellig... zoals het hier in Psalm 105 vers 4 staat... hij heeft stellig steeds... naar de Heere gevraagd.

Heere, ik vraag naar u. Heere, ik verwacht niet de kracht van mezelf... maar ik verwacht uw kracht. En dan lezen we hier... God... in Genesis 45 vers 7 en 8...

God heeft mij... voor jullie... uitgezonden. Zie je? Dat klopt. God... hij heeft het eerst niet gezien...

maar uiteindelijk heeft hij het gezien. Hij heeft het begrepen... dat God... zijn hand in zijn leven had. En dat God ook...

de moeilijke dingen gebruikte. De tegenslagen. De angstige momenten. Als alles verbroken werd. Als je alles kwijtraakt. Als je afgewezen wordt.

Zelfs zulke soort momenten. Ja, daarvan ziet hij... God heeft mij... niet verlaten... maar hij heeft mij... voor jullie... schurken.

Wat jullie mij aangedaan... voor jullie heeft hij mij... uitgezonden... om voor jullie... een overblijfsel veilig te stellen... op aarde. En jullie door een grote...

uitredding... in het leven te houden. een man uitgezonden... om leven te geven. Jullie, weliswaar...

jullie hebben kwaad... tegen mij bedacht... zegt hij. 50 vers 20. Maar... Wat heerlijk... als je dat mag ontdekken...

in je leven. Als je zo... een ervaring hebt... met de Heere God... in je leven. Als alles anders loopt... als dat je verwacht... maar dat je kan zeggen...

maar God... heeft dat ten goede gedacht... om te doen... zoals het op deze dag is... een groot volk... in het leven... te behouden. Ja, dat is toch wat.

Nu dan. Broers... wees niet bevreesd. Ja, dat waren ze. Want ze dachten... nu worden wij... een kopje kleiner gemaakt. Dat dachten ze.

En dat was ook... terecht geweest. Maar er staat... Jozef zegt... wees niet bevreesd. Ik zelf zal jullie... en jullie...

kleine kinderen... onderhouden. Wat een man was dat... die Jozef. Nee... wat een God... is God.

En wat deed God... door Jozef heen... dan staat er... zo trooste hij hen. Hij trooste hen. hij ontving...

geen troost... toen hij in de put gegooid werd. Toen hij vastgebonden werd. Toen hij veracht werd. Nee... maar hij trooste hen.

En hij sprak... tot hun hart. Naar hun hart. Daar gaat het God om. Hij wil... harten bereiken. Hij wil...

u. Hij wil mijn. Hij wil... ons hart bereiken. Hij wilde... het hart van die broers bereiken. Hij wilde het hart... van Jacob bereiken... die uiteindelijk...

ook naar Egypte komt. Weet u... we lezen in Romeinen... 8 vers 28... en ik geloof dat dat echt... van toepassing is...

ook op deze verschiedenis. Daar staat... en wij weten... kind van God... dat voor hen die God lief hebben... dat is wel een voorwaarde.

God lief hebben. Als je God lief hebt... dan heb je ook zijn woord lief. En als je zijn woord lief hebt... dan laat je je ook gezeggen...

door God. En dan laat je je sturen... corrigeren. Dan laat je je leiden door God. Wij weten dat... voor hen die God lief hebben... alle dingen meewerken ten goede.

Alle dingen. Net zoals bij Jozef. De hongersnood werkte mee ten goede. Om de belofte van God...

in stand te houden. Als het van Jacob en zijn zonen... en van Jozef... en van wie dan ook... had af moeten hangen... om de beloftige stand te doen... dan had er niets van terecht gekomen. Maar God...

die bleef ze gebruiken... en bleef met hen doorgaan. Hij liet nooit los... het werk wat zijn hand was begonnen. Hij maakte het af. En hij vervulde de belofte...

uiteindelijk in de gaven van zijn zoon. Hij laat alle dingen meewerk... ten goede voor hen die hem lief hebben. Namelijk hen die overeenkomstig... zijn voornemen... geroepen zijn.

Weet u... die broers... Jacob... Jozef... allen werden gelouterd. Zoals we dat lezen... dat staat er ook in vers 19...

tot de tijd dat zijn woord uitkwam... heeft de belofte van de heren... hem, Jozef, gelouterd. Of beproefd... zou je kunnen zeggen. Gereinigd.

Heeft hem doen groeien. Krachtiger laten worden. Omdat hij... naar de heren vroeg. En naar zijn kracht. Weet u... in Jezaja 48 vers 10 staat...

en dan spreekt hij over Israël. Ik heb u gelouterd. Want hij bracht ook het volk in benauwdheid. Maar niet als zilver. Ik heb u beproefd...

in de smeltkroes van de ellende. Dat past toch niet bij God. Ik heb... zegt God... Ik heb jullie beproefd... in de smeltkroes van de ellende.

Heere God... gebruikt u uw ellende. En dan staat er... Waarom heeft God dat gedaan?

Om willen van mij... om willen van mij... doe ik het... want hoe zou mijn naam... ontheiligd worden? Ik zal mijn eer... aan geen ander geven. Daar gaat het om.

Het gaat om Gods plan. Het gaat om Gods naam. Het gaat om de wil van God. de schepper van hemel en aarde. Degene die zich getoond heeft...

in enorme daden... in de geschiedenis van Israël... tot vandaag de dag toe. En nog zal doen. Het gaat om God, broeders en zusters.

En weet u wat het dan alleen nog maar bijzonderder maakt? Dat hij een man... heeft uitgezonden... ook voor jou... voor mij...

voor ons zoals we hier zitten. een man met een hoofdletter. Zijn eigen zoon. Niet Jozef... maar Jezus. Redder...

betekent dat. Redder. Om ons in het leven te behouden. als God uitleg geeft... over zijn liefde. Want God heeft zijn wil en zijn plan.

Maar daarbij... heeft hij u en mij... heeft hij ons... zo ontzettend lief. houdt hij van ons. En dat heeft hij tot uitdrukking gebracht...

in zijn zoon. In de zending van zijn zoon. We lezen in... 1 Johannes 4 vers 8 tot 14. Daar waar God... uitleg geeft over zijn liefde.

Want daar lezen we in vers 8... God is liefde. God is liefde... in zijn wezen. En dan geeft God... zelf uitleg over zijn liefde.

Wij mensen... zijn geneigd om dat uit te leggen... wat de liefde van God dan is. En dan hoor je eigenlijk... alleen maar gemopper. En dan zeggen ze... nou als dat nou liefde is... als dat een God van liefde is...

dan zou hij dit wel doen... of dat wel doen... of zus wel doen... of zo wel doen. En daardoor haken veel mensen af... en dan zeggen ze... ik wil met die God... niks te maken hebben. Maar dat komt omdat ze niet luisteren...

naar dat wat God... heeft uitgelegd... over zijn liefde. Over wie hij is. Over zijn wezen. Want in vers 9 staat... dat hij...

hierin is de liefde van God... aan ons geopenbaard... dat God zijn enige geboren zoon... in de wereld gezonden heeft. Met welk doel? Op dat wij zouden leven door hem.

En vers 10. Hierin is de liefde... niet dat wij God lief gehad hebben... maar dat hij ons heeft lief gehad... en zijn zoon... komt het weer... gezonden heeft...

als een verzoening... voor onze zonden. En in vers 14. En wij hebben aanschouwd... en getuigen... dat de vader de zoon gezonden heeft...

als heiland... voor de wereld. Broeders en zusters... God heeft de man... voor ons...

voor u... voor mij... voor jou... uitgezonden... opdat wij... die dood waren... het leven zouden ontvangen. En wij...

die zondaren waren... verzoening zouden ontvangen. verzoend zouden worden met God. Verzoening... vergeving van zonden... reiniging van zonden...

zouden krijgen. God zond zijn zoon... om het probleem... weg te halen. Tussen ons... en hem. En ten derde...

God heeft zijn zoon gezonden... als een heiland... als een redder... betekent dat... als een heelmaker... voor de hele wereld. Hoe is het mogelijk? Voor de heel...

voor alle schurken... bij elkaar. Niemand uitgezonderd. Paulus die zei... ik ben de grootste... van alle zondaren.

En dan zei hij... dit is een betrouwbaar woord... en alle aanneming waard... dat God... dat Jezus Christus...

in de wereld is gekomen... om zondaren... zalig te maken. om zondaren te redden...

waarbij ik... een eerste plaats in neem... zegt u. Ik heb de gemeente vervolgd. Ik heb God vervolgd. Ik heb... gesteund...

op eigen kracht. Ik heb geleefd... als een... religieus mens. maar mijn leven...

was tot schande van God. Weet u... we zouden ons allemaal... ja, in die zin... zouden we iets kunnen vertellen...

van ons eigen leven. En ik hoop... dat... dat... dat... dat u dit meeneemt... dat jij dit meeneemt... dat God... zijn beloften... van toen...

de belofte aan Abraham gedaan... dat hij die vervuld heeft... en dat hij een deel daarvan nog staat... gaat vervullen... maar dat hij dat vervuld heeft... in zijn Zoon...

de Heer Jezus Christus... door... de man... te zenden... voor u... en voor mij... voor ons... zoals wie zij... dat je hart...

daarin geraakt mag worden... dat je... de troost mag ontvangen... omdat je de woorden... van de Heer Jezus zelf...

als het ware... ter harte mag nemen. Zoals Jozef... voor zijn broers... dan zo heeft de Heer Jezus... ook voor u... en voor mij... voor ons gestaan... en heeft hij gezegd... ik heb dit voor jou gedaan...

hiervoor ben ik... aan het... kijk... Jozef... die... die hield het leven... nog... maar... Jezus... de Redder... stierf aan het kruis...

om voor ons... het levende brood... en het levende water... te worden. En als we daar dan... bij dat kruis staan... dan zeggen we... Jezus...

ik heb nog nooit... zo'n troost ervaren... op het moment... dat ik ontdekte... dat u dat... voor mij... hebt gedaan...

dat u daarom... ook voor mij bent... uitgezonden... door de Vader... en ik hoop zo... dat we... de kerstdagen... natuurlijk leven in Advent...

en we zien uit... naar de wederkomst... van de Heer Jezus... maar ik dacht... ik wil... ja... ik hoorde het net... zo net nog even iets... over een traditionele...

kerstviering... ik dacht nou... dan gaan we gewoon... eens bij het begin... dan gaan we gewoon eens... bij het evangelie... evangelie stilstaan... bij de Heer Jezus... die voor mij...

en voor ons kwam... en mij... het leven heeft gegeven... maar... hou het vast... neem het mee... en... en... en... en begin dan... misschien vandaag...

nog een keer... of misschien elke morgen... de komende week... met de eerste... zes versen... van deze psalm... en zing voor de Heer... loof zijn naam...

beroem u in hem... spreek van zijn grote daden... ja... hij die ons getrokken heeft... uit de duisternis... tot zijn wonderbaar licht... halleluja...

amen... mag ik met u... danken... loof de Heer... mijn ziel... en al wat in mij is...

zijn heilige naam... loof de Heer... mijn ziel... en vergeet niet... één...

van zijn weldaren... loof de Heer... mijn ziel... vanwege de redding...

die wij... die ik... heb gevonden... in uw Zoon... de Heer Jezus... dank u wel... voor hem... dank u wel...

voor elke persoon... die hier zit... want u bent... gezonden... als een heiland... voor de hele wereld... voor ieder mens...

dank u wel... dat het ook... voor ons... geldt... heer... leid ons... gezeg ons... en wij willen...

tegen u zeggen... heren... wij aanvaarden dat... de weg... die u met ons gaat... want... u... maakt af... wat uw hand...

is begonnen... in het leven... van Abraham... maar ook... in ons... in mijn leven... dank u wel... heren... voor uw... grote genade... voor vergeving...

van zonde... voor de kracht... en de hulp... van de heilige geest... in ons leven... voor uw woord... wat een lamp... voor onze voet is...

en een licht... op ons pad... ja... mogen leven... in die verwachting... van uw... spoedige... komst... en dan zullen we u zien...

en dan zullen we... alles begrijpen... dan zullen we... geen vragen meer hebben... maar dan zullen we... alleen maar zeggen... ja... en amen... en dan...

één stuk door... zingen... en roepen... en juichen... halleluja...