Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Als ik met de liederen nadenk over wat we gezongen hebben.! Hij is voor ons gestorven.
! De zoon van God die zich voor mij heeft overgegeven.
En mij heeft lief gehad. En dat is eigenlijk ook het avondmaal. Ik weet niet of er dat wel eens opgevallen is. Maar in 1 Korinther 10 is de instelling van het avondmaal en ook in 1 Korinther 11.
Alleen de volgorde van de beker en het brood is verschillend. Eén is dat de Heer Jezus voor onze zonde gestorven is. En het andere gedeelte, dan beginnen we met de beker.
En dan staat er dat wij één verbonden zijn in één lichaam waarvan Hij het hoofd is. En wij de leden. Die verbondenheid. En Hij die voor ons gestorven is.
In die verbondenheid komen we samen. In een verwachting, in een levende hoop die we hebben. En ik wil graag met u twee gedeelten lezen vanmorgen. Het eerste is het Oude Testament.
En bij mij is als ik voorbereid uit het Oude Testament denk ik altijd aan drie dingen. Is het echt gebeurd? Historisch plaatsgevonden? Het is een profetie.
Waar wijst dat dan naartoe? En ten derde heb ik er ook nog wat aan. Een persoonlijke toepassing. Voor u, voor mij. En daarom heb ik al de zegen ontvangen.
Want ja, je bent aan het voorbereiden en je bent erover aan het nadenken. En daarom wil ik graag met u lezen uit Jezaja hoofdstuk 57. We verwachten meestal, althans dat gedenken, want meestal de eerste komst.
En onze broeder zei het al. Ik hou me meer bezig met zijn tweede komst. En dat komt omdat er een moment komt dat hij komt om u en mij te halen.
En dat we naar de plaats gaan die hij voor u en mij bereid heeft. En ik hoop dat u erbij bent. Dat was ook de uitnodiging aan het begin. Dat we hem aan vaart hebben als onze verlosser en zandigmaker.
Dat we zondaren zijn. En dat de straf op de zonde de dood is. Maar de genade en gift van God is ons het eeuwig leven. En als we dat kennen, dan worden we opgetild.
En worden we bevrijd van de zonde. En worden we overgezet in het koninkrijk van de zoon zijn er liefde. En als we dat gaan ervaren, dan hebben we een levende hoop, een levende toekomst.
En daarom is het ook goed om dat met u te delen. Nou het eerste is al een heel bijzonder iets. Ze zeggen wel eens in het oude testament komt eigenlijk de gemeente niet voor.
Dat klopt ook wel. Maar soms dan denk ik wel eens wat is dit toch bijzonder. Hoofdstuk 57 vers 1. Even toepassend ook op deze tijd.
Wij gebruiken de gebedskalender van Opendoors. Ook van de stichting de Ondergrondse Kerk. En dan word je bepaald bij de vervolging.
En wat zie ik hier? De rechtvaardige komt om. En zij geven het over aan hem die rechtvaardig oordeelt.
Vergeef onze zonde. En de Heer zegt ach heren. Ze weten niet wat ze doen. Open hun ogen. Maar we gaan verder.
Er is niemand die het ter harte neemt. Ik hoop dat u het wel ter harte neemt. Maar wat dus ook bijzonder is. De goede tieren mensen worden weggenomen.
Ik heb wel eens gevraagd wat is nou het verschil tussen goedheid en goede tierenheid. En een zondag school onderwijzer zei dat kan ik je wel vertellen. Goedheid is een boterham. En goede tierenheid is een boterham met jam.
Het vult precies aan waar het om praat. En wat zo bijzonder mooi is. Is hier ook de goede tieren mensen worden weggenomen. Dat woordje weggenomen staat in de Griekse vertaling van het oude testament.
De Septuaginta. En daar staat dat woordje harposa. Dat is harpoen. En dat staat ook in 1 Thessalonians 4 vers 13 tot en met 18. Dat de Heer in één moment tijd ons zal wegrukken.
En dat we de Heer tegemoet gaan in de lucht. Om voor altijd met hem te zijn. Historisch heeft dit ook plaatsgevonden.
Daar gaan we straks naartoe. In 2 Kronieken 34 en 35. Maar wat staat er dan? Zonder dat iemand erop let. En ik ben ervan overtuigd. Zelfs voordat de Heer komt en de bazaar klinkt.
En ik ga met mijn autootje weer terug naar huis. Mijn autootje rijdt door. Maar ik ben weg. Uw autootje misschien ook. Dat moet opgemerkt worden.
Maar de mensen gaan weer heen en door. We moeten het weer oppakken. Net zoals dat ze met corona doorgaan. En dat ze de les niet geleerd hebben. God wordt weggezuiverd. En we hebben God niet meer nodig.
De rechtvaardige wordt weggenomen. Voor het onheil. Die grote verdrukking die komt.
Jacobs benauwdheid. Volk van Israël. Het is een toekomst. Maar ik heb vanmorgen gelezen in mijn stille tijd. Dat 2 derde omkomt. 1 derde zal de Heer bewaren.
Behoeden. Er is een gelovig overblijfsel. Ook dat is de les die we mogen leren. En wat staat er dan? En ze zullen rusten op hun slaplaatsen.
Maar daarvoor staat. Zij die uit die verdrukking komen. Zullen in vrede gaan. Hij zal ingaan in de vrede. Zegt vers 2. Ze zullen rusten op hun slaplaatsen.
U kent de tekst toch uit Johannes 14. Ik ga heen om uw plaats te bereiden. En als ik uw plaats bereid heb. Kom ik tot u weder. Om u tot mij te nemen. Op dat gij kunt zijn waar ik ben.
Een ieder die in zijn oprechtheid wandelt. Dat is voor mij een bemoediging. Het is ook een bemoediging.
Want direct daarna. Komt het morele karakter. En het immorele karakter. Wat deze wereld gaat herbergen. Die er al is. En dat gaat door.
Geen schaamte. Verschrikkelijke dingen die plaats zullen vinden. Voor mij de dag van Jacobs benauwdheid. Maar. En dat is zo mooi. Want ik moet u heel eerlijk zeggen.
Ik zat erover na te denken. Moet ik nou op Jezaja 62 doen. Of dit gedeelte. En ik heb hiervoor gekozen. Samen met 2 chronieken 34 en 35.
Maar wat is dat. Dat Jezaja gelukkig zoveel dingen ziet. En zegt er is een toekomst. En hij ziet in Jezaja 62. Een bruiloft.
En hij ziet. Maar ja. Sommige mensen denken er anders over. De ene denkt zus. De andere denkt zo. Ik denk. Nu is mijn relatie met de Heer Jezus als man vrouw.
Maar ik ben ervan overtuigd. Dat straks. Ik bij de bruilichom hoor. Hij is het hoofd. En ik hoor bij het lichaam. En wat is de bruiloft des lands dan.
Ik denk dat de vrouw. Israël is. En dat ik bij de bruilichom hoor. En dat daar een feest is. En dat God zegt. De verlatene. Mag ik weer omringen en omarmen.
En dat is de toekomst. Ook voor Israël. En daarom. Jezaja ziet dat al. En die zegt. We gaan op weg. Naar een bruiloft.
En hij noemt dat in Jezaja 62.4. Builaland. Builaland. In het Engels. Er is ook een lied van gemaakt. En sommige. Vele Engelstalige mensen zeggen wel eens.
Ik ga naar mijn Builaland. Ik ga naar mijn stille tijdkamertje. Waar ik even. In rust met hem. Alleen kan zijn. Samen. Eén. Zijn.
In de stilte. Van mijn hart. Wil ik u ontmoeten Heer. Het is soms gedraaid lastig om stil te zijn. In de hectiek van het leven.
Gebeuren zoveel dingen om ons heen. We worden geconfronteerd met zoveel ellende. Maar het is goed om je Builaland te hebben. Net als de. Ja.
Christenreizen. Was daar een moment. Wat hij. In het. Je kent alleen maar niet Engels. Builaland. Noemt. Rust. Bruiloft. Betekent dat.
Bij hem zijn. Eén zijn. In. En met hem. Tot verheerlijking van zijn naam. Nou. Die verbondenheid.
Met Christus. En bij hem te zijn. Is verreweg het beste. Maar wat is het bijzonder. Dat wij. Aan hem gelijk zullen worden.
Wat een voorrecht. Zonda. Straf op de zonde. De dood. Maar de genade gift. Het eeuwige leven. Heerlijkheid. Bij hem te zijn.
Dat ziet Jezaja. In de toekomst. En hij wordt er ongelofelijk blij van. Maar hij ziet ook de dingen die hier in Jezaja 57 beschreven hebben.
De rechtvaardige komt om. En hij ziet daar. De nood van zijn volk. Dat in ellende komt. Ik ga nu naar 2 Chronique 34.
Want anders ga ik toch nog over Jezaja spreken. Het is goed om dat te erkennen. En te ervaren. En nogmaals. Er zijn verschillende meningen.
Maar we moeten geen heet hoofd hebben. En een koud hart. Wat het is. Is de verbondenheid die ik met Christus heb. Daar gaat het om. En hier is een man.
Josia. Koning. Het bestaat eigenlijk 2 hoofdstukken. Maar ja. En het is goed om ook. Want ik denk dat Jezaja 57.
Ook praktisch heeft plaatsgevonden. Historisch. In het leven van deze koning. Hij was ongelofelijk alleen. Ik weet niet of hier mensen zijn.
Die zich wel eens alleen voelen. Alleen gaande. Alleen staande. Hebben we ons wel eens gerealiseerd. Wat dat soms betekent.
Dat je een klankbord hebt. En dat je klankbord is heengegaan. Of helemaal geen klankbord hebt. Dat is ongelofelijk belangrijk. En Josia was wel getrouwd.
Zou ik later kinderen krijgen. Maar hij voelde zich ongelofelijk alleen. En je zou zeggen in het hoofdstuk daarvoor. Ik moet toch maar even een situatie schetsen hebben.
Hij was allereerst een tijdgenoot van Jeremia. Jeremia was maar 4 jaar ouder dan deze koning Josia. Ze zijn dus als het ware gelijk opgetrokken. En als ik de tijd wil kenschetsen.
Die Josia kende. Dan moet je naar Jeremia lezen. En je zou kunnen zeggen. Dat na deze koning Josia. Juda nog 22 jaar in vrijheid kon leven.
En toen werden ook zij getransporteerd naar Babel. Na. Je zou kunnen zeggen. Dat Juda zou worden weggeleefd. We leven dus in de eindtijd van Juda.
Zoals ik u in de eindtijd leeft. En dat ik zijn komst verwacht. De tweede komst. En dat is die geweldige gebeurtenis waar we het net uit 1 Thessalonians 4 over gehad hebben.
Deze koning was 8 jaar. Zijn vader heeft maar 2 jaar geregeerd. En die werd vermoord. Zijn grootvader was Manasse. Manasse. En Manasse was een koning die niet deed en wat slecht was in de ogen des heren.
Hij heeft. Ook jong werd hij koning. En hij is 55 jaar geregeerd. Maar hij deed wat slecht was in de ogen des heren. Hoofdstuk 33.
Kunt u dat zien in 2 chronieken. Dan vers 10. De heren sprak wel tot Manasse. En tot zijn volk. Maar ze sloegen er geen acht op. God spreekt wel.
Maar mensen slaan er geen acht meer op. En dan gebeurt er iets. Ja vers 12. Dan gaat Manasse. Die wordt weggevoerd met kopere ketenen. En dan krijg je het benauwd.
U kunt dat lezen in vers 12. En hij werd weggevoerd in vers 11. Ook naar Assyrië. En hij werd met haken gevangen genomen.
En naar het Babel. Wat toen nog onder het Assyrische Rijk was. Werd hij daar naartoe vervoerd. En wat ik dan weer zo mooi vind. Is dat God net alle tijden kijkt naar de omkeer.
God wil een herstel. Maar dat herstel kan niet eerder komen dat er een bekering is. Een vraag naar verlossing. En daarom Deuteronomium 30 voor Israël.
Israël is het Israël niet wat God zou verlangen. Ze moeten eerst naar Deuteronomium 30 zich bekeren. En als ze dan zich omkeren. Dan gaat God beginnen.
Dan gaat God aandacht schenken. En dan wordt loami ami. En dan gaan we herstel zien. Daarom.
Daar leefde deze manasse dus in. En hij kwam tot verandering. En dan vind ik het zo bijzonder. Want wat staat er in vers 13 van 2 Kronieken 33.
En in bad tot hem. En hij liet zich door hem verbidden. Hij verhoorde zijn smeekbeden. Bracht hem terug in Jeruzalem. In zijn koninkrijk. Ik heb voor in mijn bijbeltje gezet.
Fluitje voor de heren van de cent. Hij zit in Babel. Weggevoerd met kopere ketenen. En plotseling wordt hij weer teruggebracht. Wie doet dat dan? De Almachtige.
Hij die alles in handen heeft. En dan zie je dus. Toen erkende manasse dat de Heere God is. Dat is een herkenning.
Ook dat kwam in de liederen. Op de prachtige wijze van de roos dacht ik. Wat we gezongen hebben. En dan denk ik. Ach wat is dat toch bijzonder.
Dat wij in hem verbonden zijn. Hij niet eens onze heiland alleen is. Maar ook onze Heer. Dan komt er een ander mens. En dan gaat hij beginnen.
En verandert. En doet wat hij doen kan. En dan komt hij te overlijden. En dan wordt zijn zoon Amon. Twee jaar wordt gedood.
En dat was de vader van Josia. En dan zien we de geschiedenis van Josia. Leef dus in de eindtijd. En waarom? Ja dat kun je dan bemerken. Maar ik ga het met u lezen.
Eerst. En ik neem. Ik sla een aantal versen wel eens over. Ik ga gewoon naar een paar vader. De fase in het leven van Josia. Daar gaan we. Josia was acht jaar.
Toen werd hij koning. Hij regeerde 31 jaar in Jeruzalem. Tel het maar bij elkaar. Dan is hij dus 39. En dan komt hij te overlijden.
Weggenomen. Hij deed. Zater wat juist was in de ogen van de Heer. En ging in de wegen van zijn vader David. En week niet af.
Naar rechts. Of naar links. Nou heb je weer de waarheid. Maar wat is nou de waarheid. Af gaan naar rechts.
En af naar links. Ik ben daar heel de tijd mee bezig geweest. Om erachter te komen. Wat is nou naar rechts afwijken. En naar links. Mag ik het omschrijven.
Heel veel wijze broeders in de Heer hebben een aantal dingen daarin suggesties gedaan. En ik vond er één toch wel heel erg mooi. En ik zou hem u willen delen. De waarheid af gaan naar rechts.
Is dat je de waarheid houdt. Maar de liefde niet vasthoudt. Dat er geen balans is tussen waarheid en liefde. En als je links af gaat. Dan gaat de liefde het voor het zeggen krijgen.
En de waarheid wordt losgelaten. Nou. Ik kan me altijd herinneren van dat liedjes gezongen werden. Ik weet de weg. Heel goed.
Niet links. Niet rechts. Maar altijd. Door. Of kent u dat liedje niet? Ja toch? Ja, ja, ja. Ik wou wel zeggen. Ja.
Ik weet de weg. Heel goed. Niet links. Niet rechts. Waarheid en liefde. Liefde moet gedragen worden. Door geloof.
Of moet geloof gedragen worden door liefde. Daar moet u zo van nadenken. Het antwoord staat in gelaten 5 vers 6. En als ik dat ervaren mag.
Dat mijn geloof door liefde gedragen wordt. Dan kan Gods woord. Zitting krijgen in mijn leven. In mijn leven. En dat vind ik zo bijzonder in dit gedeelte.
Want in het achtste jaar van zijn regering was hij 16 jaar. Er vindt een groeiproces in het leven van deze Josia plaats.
Hij heeft in zijn jonge levensjaren gekozen voor God. Voor de wegen van zijn vader David. Dat is een beslissing die je moet nemen. In een tijd waarin ik weet in Jeremia zijn tijdgenoot.
Hoe verschrikkelijke tijd het is. Dat bijna alle priesters naar huis waren. Omdat ze geen giften kregen. Omdat de tienden niet werden gegeven.
Omdat de offers niet gebracht konden worden. En hier komt een man. Acht jaar oud. Nu 16 jaar. En gaat nadenken. En dan begon hij zijn.
Je zou kunnen zeggen de God van zijn vader David te zoeken. En in het twaalfde jaar. Was hij twintig. Komt fase 1. Komt fase 1.
Wat gaat hij doen? Wel hij heeft best een aantal dingen. En daar moet je voor kiezen in je leven. En dan staat er begon hij Juda en Jeruzalem. Van de offerhoogten.
En de gewijde palen. En de gesneden en gegoten beelden te reinigen. Je kent iemand die op een gegeven moment heeft gezegd.
Ik moet ruimen. Ik zeg wat moet je ruimen? Hij zegt al de rommel die in mijn leven binnengekomen is. En is alles duivels. Hij heeft net als in handelingen. Heeft hij de boel in de fik gestoken.
Wegger. Want ik wou me ook een man die zei. Henri. Ik ben een verkeerde weg gegaan. En ik heb mijn gezin niet opgevoed.
Mijn kinderen hebben niets aan hun vader gehad. Ik heb alles gezet op mijn werk en op het geld. En ik ben tot de ontdekking gekomen dat ik heel veel fouten gemaakt heb. En ik moet opruimen.
Hij zegt hoe kan ik dat het beste doen? Ik zeg zoals de Bijbel dat gewoon zegt. Vraag om vergeving. Maar ook begin bij Jeruzalem. Doe dat bij je kinderen.
En zeg dat maar. Zeg maar dat je door het zakenleven je vrouw en je kinderen tekort gedaan hebt. Dat je als ware, je bent priester, je bent profeet, je bent koning voor je gezin.
Heb je die taken vervuld? En hij heeft het tegen zijn zoons gezegd. Hij heeft gezegd ik heb grove fouten gemaakt. Ik had je onderlinge bijeenkomst niet moeten verzuimen.
Maar het werk was voor mij belangrijker dan die onderlinge bijeenkomst. En mijn broeders en zusters te bezoeken. En samen één te zijn. En hij beleed het.
En hij zei ja jullie zitten nog in mijn huis en ik moet wel verder. Ik ga elke zondag nu naar de gemeente. En ik verwacht. En ik kan het niet dwingen. Maar ik bid er wel voor.
En dat is gewoon gebeurd. Zo kun je iets wat hier staat. Je kunt het wel weggooien. En je begint bij Jeruzalem. Maar hoe is het met ons eigen leven? In de persoonlijke relatie met God.
Dat kwam in de liederen voor mij denk ik ook heel bijzonder naar voren. Hij is onze Heer. Niet alleen onze Heiland. En daarom is het ook goed om dat ons te realiseren.
Het woord genade werd veel gebruikt. Ik weet niet hoor. Of ik dat hier wel eens verteld heb. Heb ik hier wel eens verteld dat genade een beetje overheen komt met een parachute? Of heb ik dat nooit gedaan? Nou, je zult altijd ongetwijfeld wel eens in een vliegtuig gezeten hebben.
Nou stap ik het liefst in een vliegtuig met vier motoren. Hoe dat komt weet ik niet. Maar als er twee uitvallen heb je er nog twee. Maar ik zat in een vliegtuig met twee motoren.
En op een gegeven moment zag ik het al. Ik zat bij het raampje. En toen zag ik een motor in de fik. En aan de andere kant. Ik denk, oh jee. En op een gegeven moment ging het deurtje van de piloot.
Die ging open. En de piloot kwam daarvoor. Een hele rustige man. En die zei, dames en heren. Ik ben de piloot. Maar ik moet u heel eerlijk en duidelijk zeggen. We hebben motorpech.
En we verliezen hoogte. Dat gaat rustig aan. Maar ik wil u vast voorbereiden. Onder uw stoel zit een parachute. Pak die parachute.
En we pakten de parachute. Die deden hem aan. En hij zegt, nu zit er een touwtje aan. Daar niet aan trekken. Daar mag u niet aan trekken. Totdat straks de deuren open gaan.
En dan kunt u aan het touwtje trekken. En plotseling komt de paniek. En de piloot was heel rustig.
En eentje zei, mag ik een vraag stellen? Natuurlijk mag u een vraag stellen. Mag ik een witte parachute? Een ander zei, ik heb hoogtevrees.
Heeft u er een pilletje voor? Dat kan. Ik weet niet hoe u in paniek zou reageren. En de piloot zegt, nee.
Ik kan u maar één ding geven. De parachute. En u bent straks afhankelijk van die parachute. De deur gaat open.
U krijgt een zuigkracht. U gaat eruit. En dan pas aan het touwtje trekken. Nou, dat is gebeurd. Wat is dat touwtje?
Dat is geloof. Dus wij trekken als ik erbuiten ben, geloof. Waar kom ik dan terecht? Ja, daar is de wind voor. En de wind is in de bijbel een beeld van de heilige geest, toch?
Dus wat gebeurt er? Dus wat gebeurt er? U wordt daarheen geleid waar de wind u hebben wil. Dat is een hele duidelijke onzekerheid.
Maar het is wel genade. De parachute heet genade. Het touwtje heet geloof. En de Heer wil u daar brengen waar hij u hebben wil. Dat is leven in afhankelijkheid.
Denk maar eens aan, dat is genade. Overgeleverd zijn aan hem. En daarom is het ook goed om dat te zien dat hier een man is die is gaan leren en in de wegen van zijn vader David is geweest.
En die geweten heeft wat hij heeft moeten ondergaan. Omstandigheden, lijden. Hij kent de geschiedenis van, ik kan u zo'n aantal dingen doen, maar Exodus.
U moet dus Exodus 30 tot en met 33 lezen. Dan zie je hoe dat werkt. Ook een volk dat heel veel weet en de Heer zegt, ik ben er klaar mee.
Ik ben er klaar mee. Ga jij maar met dat hele, ja mag ik het heel eerlijk zeggen, die hele groep ongeregeld goed. Ga jij maar mee. Maar ik niet. Ik ben er klaar mee.
En dan zegt die Heer als al nu niet meegaat. En in die periode zegt dan Mozes, Heer ik wil zo graag uw heerlijkheid zien. Hij heeft behoefte aan de leiding van God zelf.
En dan zegt hij, ik wil u zien. En dan zegt de Heer God, dat kan niet. Maar u moet dat maar eens kijken. Dan zet hij en gaat hij staan op een rots. En dan zegt de Heer, ik ga aan je voorbij.
Maar je kunt me niet zien. Maar wat doet de Heer God? U moet dat maar eens lezen in Exodus 30. Dan zet de Heer God, Mozes die op de rots staat, werkt hij hem en zet hem in de rots.
En dan gaat God voorbij. Dat is dat wij in de rots zijn, in Christus zijn. En dat is zo beveiligd.
Ik ben met Christus verborgen in God. Nou, een betere beveiliging heb je niet. Dat leven, kende Josia.
Want wat gebeurde er? God zegt, en Mozes zegt ook, die gaat een tent van ontmoeting buiten de legerplaats zetten. In dat gedeelte, tot en met 33. En dan zegt de Heer God, ieder die naar die tent wil komen, is welkom.
En u moet het lezen, het is onvoorstelbaar. Iedereen staat voor zijn eigen tentje. Staat bij die deur daar te kijken. En ze zien Mozes voorbij gaan en ze buigen en ze knielen.
Maar ze blijven in hun eigen tentje. Mozes gaat en de Heer daalt neer. En wat staat er dan? Josia week niet van dat tentje.
Hij wilde de ontmoeting. En dat stel ik me voor bij deze Josia. Dat was het verlangen van zijn hart. Dat is het gaan in de stilte.
Dat is Bula leemt. Jezaja, 62 vers 4. Dat is de ontmoeting hebben. In de stilheid en vertrouwen. Zal je sterkte zijn.
Je kracht zijn. En wat gebeurt er dan? Ja, dan bemerk je echt wel wat God wil. Begin bij Jeruzalem. En hij begint. Brak voor de ogen de altaren van de Baals af.
U leest het op een gegeven moment. Lees maar door. En dan staat er in vers 5. De beenderen van de priesters verbrande hij op hun altaren. En zo reinigde hij Juda en Jeruzalem. Ik heb daar in mijn bijbeltje neergezet.
En misschien wilt u het opzoeken. 1 Koningen 13 vers 2. 1 Koningen 13 vers 2. En waarom doe ik dat?
Omdat er een provincie is. Die over een koning gaat. Die Josia heet. Die er nog lang hier was. Hoofdstuk 13. Van 1 Koningen 13.
En wat staat er? En er kwam een man gods. En die moet die geschiedenis van die kalver die is van Jerobeam. Koning van Israël. Moet u maar lezen. Er kwam een man gods vers 1.
Door het woord van de heren. Uit Juda naar Bethel. Terwijl Jerobeam bij het altaar stond. Om een reukoffer te brengen. Hij riep tot het altaar. Door het woord van de heren. En zei altaar altaar.
Zo zegt de heren. Zie in het huis van David. Het zal een zoon geboren worden. Van wie de naam Josia zal zijn. Die zal op u priesters van de hoogte offeren.
Die op u reukoffers brengen. Ja men zal mensenbeenderen op u verbranden. Ik kan wel doorgaan. Maar dat is een vervulling van de provincie. Die honderden jaren daarna plaatsvindt.
En Josia doet dat dus. Vers 5. Dat is fase 1. God gebruikt deze koning.
Terwijl het hele volk eromheen. Nergens aan doet. Gaat hier een koning komen. Die zich roepen weet om datgene te doen wat de heer aan hem gevraagd heeft.
Israël is al lang weggevoerd naar Assyrië. Maar wat doet hij? Dat is fase 2. Kijkt u maar in vers 6. Van 2 kronieken 34. Daar staat.
Dan in het 18e jaar.
Dan moet wat sneller gaan. Want anders red ik het niet. In het 18e jaar van zijn regering. Toen hij. Nou dan is het dus 26 jaar. Dat begrijpt u.
Toen hij het land en het huis gereinigd had. Stuurde hij Savan. De zoon van Asalia. En Maasea. De leider van de stad Joa. De zoon van Joa. De kanselier.
Om het huis van de heren zijn God te herstellen. Dat is fase 3. Het huis van de heren. Ik weet niet hoe het hier is.
Ik heb het idee dat er best wel wat meerdere mensen zijn. Dat de gemeente mag groeien. Dat is een grote genade. Ik heb een dochter die zit in een gemeente van 400.
Maar door de coronatijd zijn er blijkbaar 150 thuisgebleven. Die vinden achter een beeld zitten vaak misschien wel interessanter en leuker. Fijner. En ik zeg.
Wat zijn die 150? Ja, 166. Dat weet ik niet. De oudsherboek al mails gestuurd. Worden niet beantwoord. Appjes gestuurd. Worden niet beantwoord. Eerst drie muziekgroepen. Nu nog maar één. Zomaar.
En we hebben elkaar zo hard nodig. Dus ik ben blij dat u hier zit. Dit is gemeente. Dit is gemeenschapsleven. Dit is het ontmoeten van elkaar. Bewogen zijn met elkaar.
Bidden met elkaar. Bidden voor elkaar. Als je de gemeente lief hebt. Nou, dan ben je met Gods huis bezig. Nou, dat was ze niet. Zo eenzaam.
En wat moet hij doen? Hij moet mensen aan de gang zetten. En hij vraagt naar de hoge priester Hilki aan. En ze gaven al dat geld dat er lag.
Maar het huis was gesloten. Hoe is het met het leven in de gemeente? Ook dat is een fase die ongelooflijk belangrijk is. Als ik de Hebraïe brief zie.
En ik mag een offerander. En ik zie dat het leven in de gemeenschap is. Dat we het huis des heren zullen bezoeken. Dat we onze onderlinge bijeenkomsten.
Niets zullen verzuimen. Zegt de Hebraïe brief. En waarom niet? Vooral als de dag. Welke dag? De dag van Christus nadert. Als de opname van de gemeente aanstaande is.
Dan hebben we elkaar hard nodig. Tenmidden van een wereld. Waarin deze Josia onder andere ook zich alleen kon voelen. Hier hebben we elkaar. En ik weet dat er in veel landen.
Dat ze in eenzaamheid zijn. Mijn broeders en zusters. In vele landen waar vervolging is. Ik heb nogal veel banden. En nauwe banden met China en omgeving.
Als ik dan weet dat je drie maanden in een flat zit. En als je naar beneden wil komen. Je wordt weer gesommeerd om naar boven te komen. En te zeggen. Maar ik heb geen eten meer. Dan had je je mobiel op moeten nemen.
Want we hebben je om een boodschappenlijstje gevraagd. Wanneer was dat dan? Drie maanden. Nou u hebt het in de politiek ziet u wel.
Mensen zijn het zat geworden. En hebben geprotesteerd. Gelukkig is er wat meer openheid. Maar er is controle. Je kunt je ongelooflijk alleen voelen.
Mijn broeders en zusters. In vervolging. Zijn soms zo alleen. Laten we voor hen bidden. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Bid. Breng ze voor de troon.
Zijn er gemeen. En God gaat. En God is bezig. Maar het is fase drie. Gemeente met een hoofdletter G. Dit is avondmaal.
In de grote rijkdom. Van hij is voor mij gestorven. Maar ik ben ook met hem gestorven. Ik ben deel van zijn lichaam. Waarvan hij het hoofd is. En daar mag ik voor bidden. We hebben een prachtige taak.
En we hebben ongelooflijk veel. Mazzel. Dat we hier in vrijheid mogen zijn. Daarom graag uw gebed.
Voor de gemeente in verstrooiing. De gemeente in vervolging. En dan gaat God zijn weg. En alles moet op de rij gezet worden.
Er wordt gesproken over mensen die toezicht houden. Ik denk opzichters. De opzieners. Er moeten uitvoerders komen. Ik denk aan herders. Aan leraren. Oudsten.
Wat is het nodig. Dat we elkaar nodig hebben. Met de gaven en de talenten. Die de Heer u gegeven heeft. Ik ga gauw verder naar fase vier.
Vers veertien. En daar. Ja ik noem het fase. Want er zijn wel meerdere fases. Maar dit vind ik een geweldige belangrijk punt. Het fonds van het woord. Toen hij zei het geld dat in het huis vers veertien van de Heer gebracht was.
De voorzijn haalde. Vond de priester heel keer het wetboek van de Heer. Gegeven door de hand van Mozes. Dat lag er dus 800 jaar. En sommigen hebben er totaal niks van gelezen. Hij vindt het verschrikkelijk.
Hij leest het. En hij leest dat gedurende. En dan komt er in vers 21. Vers 20. Toen gaf de koning de volgende opdracht aan Hilkiah.
Ahikam. De zoon van Safan. En nou alle andere dienaren van de koning. Ga de Heer raadplegen voor mij. En voor wie overgebleven er zijn in Israël.
Die hoorden er dus ook bij. Judah. Dit alle twaalf stammen. Over de woorden van deze boekrol. Want de grimmigheid. En dat is de reden. De grimmigheid van de Heer die over ons is uitgegoten is groot.
Omdat onze vader en het woord van de Heer niet nauwlettend in acht genomen hebben. En dan gaan ze naar Hulda. Een profetes.
En zij zei vers 23. Zo zegt de Heer de God van Israël. Zegt tegen de man die u naar mij heeft toegezegd. Zo zegt de Heer ik ga onheil over deze plaats brengen.
Want je zou denken van ja. Josia is toch goed bezig. Ja Josia is goed bezig. En het volk doet het omdat hij het zegt. Maar komt het vanuit hun eigen hart. Een van de grootste generatie problemen.
Ik ben natuurlijk ook leraar geweest op een school. Gemeenschap. Van een maverhaver en atheneum. Maar ik had vaak het idee. Dat mensen. Hoe moet ik nou zeggen.
Een psycholoog. Van psychiaten zei ze een keer. De jongeren hebben vaak een curling gedrag. Ik denk wat is dat nou weer. Nou ja je kent die marmeren bok wel. En die wordt geschoven.
En die moet naar een hart ergens verder over het ijs heen. En dan zie ik. Ik vind dat het een gekke gewoonte. Maar dan staat zo'n man. Die staat te vegen. Om die blok zo ver mogelijk. Wat doet hij eigenlijk.
Hij haalt de problemen. Die dat blok heeft. Haalt hij weg. Maar jongelaar. Hij moet er in problemen juist komen. Waarom. Omdat door lijden en beproeving je geleerd wordt.
Om sterk te zijn. Bewogen te zijn. Het te ondergaan. Lijden is nodig. Voor onze opvoeding. De natuur zegt het zelf. En wij mogen het leren.
Je koopt er niks voor dat je een voorbeeld bent. Maar het is belangrijk dat je zegt. En hoe ga jij daar nou mee om. Ik heb tegen mijn kinderen wel eens gezegd.
Je moet uitkijken dat je niet op mijn leven sappen gaat leven. Je moet leven vanuit de levenschappen die de heer zelf geeft. Ga alsjeblieft niet naar de kerk van je vader en moeder.
Ga naar een eigen gemeente. Waar je niet de dochter van koers bent. Om jezelf te kunnen zijn. Om te groeien in hem. Want.
Ja je blijft de dochter van koers. Zo zo zo zo zo. Dat is niet best hè. Dat jij de dochter van koers dit zo doet. Nou dat is leuk. Ik was nog leraar ook van ze. Alle kinderen hebben bij mij in school gezeten.
Dus ik had ze nog in de klas ook. Mijn oudste zei. God dank. Ik ben van school af. Hier is het.
Je wordt vaak zo gedirigeerd door omstandigheden van wat mensen van je willen. Jij moet geworteld worden. Opgebouwd in de Heer Jezus Christus.
En dat is het voorbeeld van deze Josia. Hij pakt het wel op. En hij stuurt mensen wel aan. Maar het is wel belangrijk dat we het leren. En dan gebeurt dat dus ook.
En wat zegt die profeet dan? Vers 26. Maar tegen de koning van Juda. Die u gestuurd heeft om de Heer te raadplegen. Tegen hem moet u dit zeggen.
En hier heb ik Jezaja 57. Waar ik mee begonnen ben. Zo zegt de Heer de God van Israël. Wat betreft de woorden die u gehoord hebt. Omdat uw hart week geworden is.
U zich voor het aangezicht van God vernederd hebt. Toen u zijn woorden hoorde. Tegen deze plaats en de inwoners daarvan. En u zich voor mij aangezicht vernederd hebt.
U kleren gescheurd hebt. En voor mijn aangezicht gehuild hebt. Daarom heb ik u ook verhoord. Spreekt de Heer. Zie ik ga u met uw vaderen. Verenigen.
U zult met vrede. In uw graf bijgezet worden. Uw ogen zullen al het onheil. Grote verdrukking. Die ik over deze plaats en over de inwoners ervan ga brengen.
Niet zien. Daarom brachten zij de koning verslag uit. En wat doet die koning? Die zegt. Ik wil dat dat hele volk het gaat weten. En dan roept hij ze bij elkaar.
En staat op een plaats. En vertelt. Hou je aan dat woord. Zoekt hem. En ik moet u echt zeggen. Ik weet uit Jeremia.
Dat het niet gebeurd is. Maar je hebt de gelegenheid. Maak de keuze. En we moeten volwassen worden in Christus. En daarom niet heen en weer.
Geen keurling gedrag. Om de moeilijkheden van onze kinderen weg te halen. Het is zo belangrijk. En dan het vijfde. Kan het nog? Even.
Paasgaan. Hoofdstuk 35. En wat is er gebeurd? Het Pesachfeest is nooit gevierd zoals het had moeten gevierd worden.
Zelfs Salomo niet. En hij doet het. En de centrale plaats is zoals de Heer het doet. En wat staat er dan? Vers 3. En hij zei er tegen de Levite die heel Israël onderwezen.
Die voor de Heer heilig waren. Plaats de heilige ark in het huis. Dat Salomo de zoon van David. De koning van Israël gebouwd heeft. U behoeft die niet meer op uw schouders te dragen.
En toen dacht ik. Hé. Waar stond die ark dan? Waar was Christus dan? Die een symbool van die ark is. Waar was die dan?
Niet waar die behoorde te staan. Maar waar dan wel? Nou dat is de kern. Dien nu de Heer uw God en zijn volk Israël. Op de juiste plaats.
De Heer moet centraal staan. Daar gaat het om. En dat is door te doen overeenkomstig het woord van dat de Heer gegeven is door de hand van Mozes. Hou het woord vast. Hij week nog ter linkerzijde nog ter rechterzijde.
Waarheid en liefde. In balans. In evenwicht. En de waarheid wordt losgelaten. En het is alles.
Je moet allemaal lief hebben. Maar hoe is het met onze liefde tot God. En God huilt. En God huilt. God zegt tegen de verlatenen Jezaja 62.
Ik heb je lief. Ik hou van je. Kom terug. Een boodschap voor ons als gemeente.
Misschien dat u stilgezet bent. En dat u zegt ja. Ik heb te veel dingen in mijn leven toegelaten. En die moet ik opruimen. Laat het dan ook de les zijn die Josia geleerd heeft.
En laten we samen groeien in hem. En ik zou het ontzettend fijn vinden. Als u zegt dat persoonlijke leven met God ken ik niet.
Dan zou ik u willen bidden. Ga in de stilte. Probeer eens 10 minuten je mond dicht te houden. Dat was voor mij heel moeilijk. God heeft me een gave gegeven om makkelijk te kunnen praten.
Maar wat is zwijgen moeilijk? Wat is stil worden moeilijk? Mijn gedachten gaan meteen de loop. Stil.
En de Heer zegt in die stilte. Josia 30 vers 15. In stilheid en vertrouwen. Dat Henri maar ook uw broeders en zusters.
Dat zal je sterkte zijn. En God gaat werken. Dat bied ik jullie allemaal op mezelf toe. In een tijd waarin we kunnen zeggen.
Maranatha. Kom Heer Jezus. Kom spoedig. En de Heer zegt mijn genade is zo groot. Ik wil niet dat iemand verloren is. Zeg het maar.
Laat het maar zien. Christus is Heer. Nou stop ik. Amen. We gaan een moment voor stil gebed hebben. En dan geef ik graag het woord aan de muziekgroep weer terug.
Ja. Ja. Ja. Ja. In de stilte van mijn hart.
In de stilte van mijn hart.
Heer. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.
Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.
Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Houd ons klein, opdat u alleen maar groot mag zijn. Uitgenade, ingenade, doorgenade en tot verheerlijking van uw almachtige naam.
Amen.