Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Het is goed om hier weer te zijn. Het is goed om zoveel nieuwe gezichten te zien.! Zoveel dat ik me volgens mij zelfs weer eventjes opnieuw moet voorstellen.
! Mijn naam is David van Wijk. Ik ben opgegroeid in Huizen. Opgegroeid in de Reddingswerk in Baarnoog. Dus voor velen ook een oude bekende. En vandaag de dag woon ik met mijn gezin in Warring Sveen.
En zet ik mijn fulltime in voor Zichting Israël en de Bijbel. En wat wij doen, ons belangrijkste doel is eigenlijk Gods woord teruggeven aan het Joodse volk.
En wij zeggen met nadruk teruggeven, want tenslotte gebruikte God zijn volk om zijn woord op te laten schrijven. Stuk voor stuk Joodse mannen die de Bijbel opschreven en overleven.
Helaas, vandaag de dag hebben veel Joodse mensen geen Bijbel zelf meer in huis. Zeker geen Nieuw Testament. En dat is waarom wij eigenlijk de wereld overreizen om dat weer aan en terug te geven. En daarom was dit jaar voor ons een bijzonder jaar.
Na corona konden wij voor het eerst er weer op uit. Dus afgelopen juni ben ik samen met mijn broeder naar Peru geweest. Om daar de Spaanstalige Joodse gemeenschap te bereiken. Met Gods woord.
Maar daarnaast ook de vele Israëlische backpackers die er komen. Per jaar gaan er zo'n 75.000 jonge Israëli's de wereld over. Om alles te ontdekken wat de wereld te bieden heeft. En wij verspreiden deze onderhendes.
Het Nieuwe Testament in het moderne Hebraeus. Speciaal voor backpackers met een rits. Klein, licht, stevig. Om die onderhend te verspreiden. En wat ik zo mooi vind. Is wij zijn daar zelf zo'n twee weken geweest om daar onderhend te werken.
Maar we hebben ook lokale gelovigen getraind en toegerust. Om ermee aan de slag te gaan. Dus nu ik al lang weer in Nederland ben. Gaan er nog regelmatig daar Peruaanse broeders en zusters op uit.
De stad in. Om met deze jonge mensen in gesprek te gaan. En hen het evangelie te brengen. We hebben een appgroep. En verschillende van hen zijn Engelse lessen aan het nemen. Om er onder hen op uit te gaan. Veel Peruanen spreken slecht Engels.
Dus het was geweldig om te zien. Een geweldige bemoediging. En afgelopen september was ik voor het eerst in lange tijd ook weer in Israël. Om daar met een aantal broeders aan de slag te gaan. Ook broeders voor wie dat voor het eerst was.
Om hen mee op sleeptouw te nemen. En daar met Israëli's in gesprek te gaan. En wat ik altijd zo geweldig vind is. Welk gesprek we ook hebben. Gods woord geeft altijd antwoord.
We spraken met een oudere vrouw. En die was in tranen. Omdat zij nog niet zo heel lang geleden haar zoon van in de dertig had moeten begraven.
En ze was eigenlijk verschrikkelijk boos op God. Hoe kon hij dat toelaten? En wij mochten haar vertellen dat God zelf haar verdriet en haar pijn kent.
Dat God als geen ander weet hoe het is om zijn eigen zoon te moeten verliezen. Dat hij zelf zijn eigen zoon heeft gegeven. En dat zijn naam Immanuel is.
God met ons. Dat het een God is die haar verdriet ziet en kent. Die haar tranen ziet. En haar wil troosten. En zo is het geweldig hoe Gods woord voor een ieder antwoord geeft.
En vanochtend gaan we eigenlijk terug naar die basis. Om opnieuw het verhaal te bekijken van waarom doen we dit eigenlijk? Waarom reizen wij de wereld over om mensen het evangelie te brengen?
Waarom gaat Tera in Taiwan erop uit? Waarom gaan al die zendelingen erop uit? Waarom gaan evangelisten hier in Nederland erop uit? En waarom, wat doen wij erin?
En waarom brengen wij het evangelie eigenlijk? We gaan terug naar de basis. En het evangelie zelf. Nou, voordat we het erover gaan hebben. Jeroen zei het al even.
En ik zie heel veel kinderen al druk meeschrijven met de vragenlijst. Misschien hebben jullie gehoord in het gebed dat veel ouderen het soms ook best moeilijk vinden om zich op de preek te concentreren.
En dan kunnen jullie je ouders daar een handje bij helpen. Want jullie hebben straks alle vragen goed beantwoord natuurlijk, als je goed nee schrijft. Weet je nou, als je die lijst met vragen straks eens mee naar huis neemt?
Dan mag je thuis een keertje je ouders overhoren. Want zij kunnen de antwoorden niet opschrijven. En kijken of zij de antwoorden dan ook weten als ze thuis komen. Kun je helpen je ouders om ze eens even goed te laten concentreren?
Mag je hen een keertje overhoren in plaats van dat zij thuis jouw huiswerk aan het overhoren zijn? Nou, we gaan naar het evangelie. En om dat te beginnen met wat uitleggen, begin ik hier in Bunschoten.
Ik heb allerlei herinneringen liggen hier in Bunschoten. Dat komt natuurlijk ook omdat ik opgegroeid ben in de reddingsarkt, waar ik met heel veel Bunschoters in contact was. Maar waar ik als eerste bij Bunschoten aan denk, heeft daar helemaal niets mee te maken.
Bij Bunschoten moet ik gelijk aan mijn vrouw denken. Aan de tijd dat zij en ik elkaar net leerde kennen. Mijn vrouw Carina heet ze. We leerden elkaar net kennen.
En dan ben je verliefd en dan vraag je je af of het wederzijds is. Of die ander jou ook wel leuk vindt. En Carina had daar een hele slimme truc voor om dat bij mij te ontdekken. Wat had ze namelijk gedaan?
Ze zou voor de grap met een paar vriendinnen aan een playbackshow meedoen in Bunschoten. Eigenlijk was ze er al veel te oud voor, waren studentenleeftijd. Maar ze deed dat als een geintje. En toch nodigde ze mij uit om mee naartoe te gaan.
Er was hier een Bunschoten. Nou, ik dacht natuurlijk, ja, wat moet ik op zo'n playbackshow? Maar ja, zij nodigt mij uit, dus daar ga ik wel voor mee naartoe. Die playbackshow interesseert me niks.
Maar ik wil wel een avondje met haar daar naartoe. En dat was natuurlijk precies haar bedoeling. Want ze dacht, als ik hem hiermee naartoe neem en als hij dit doet, dan weet ik zeker dat het hem om mij gaat en niet om datgene waar we naartoe gaan.
Dat was precies haar bedoeling. Ze zocht eigenlijk het bewijs dat ik haar echt leuk vond. Nou, dat zijn natuurlijk dingen die je doet als je verliefd bent. Maar ik denk eigenlijk dat het misschien wel voor het hele leven geldt.
Dat we bevestiging zoeken. Dat we bewijzen van liefde zoeken. Dat we bewijzen van liefde van mensen om ons heen nodig hebben. Ik denk dat we daar ten diepste allemaal als mens naar op zoek zijn.
De bevestiging dat er iemand is die van ons houdt. Maar soms, soms kan het eenvoudig de zin, ik hou van jou zijn, om te horen.
Maar soms zoeken we naar meer dan woorden. Soms zoeken we echt naar een bewijs van liefde. En ik denk dat we dat bewijs niet alleen bij mensen zoeken. Dat bewijs zoeken we ook van God.
Wij herkennen allemaal wel die woorden. Als God liefde is, waarom dan dit? Waarom dan dat? En daarachteraan komt dus vaak de vraag aan God om zijn liefde aan ons maar te bewijzen.
Nou, over zo'n bewijs van Gods liefde wil ik het vanochtend met jullie gaan hebben. We gaan een stuk lezen uit Romeinen. Romeinen. En dan lezen we vanaf hoofdstuk 5 vanaf vers 6.
Romeinen 5 vanaf vers 6. En daarin staat eigenlijk precies beschreven hoe God zijn liefde aan ons bewijst.
Romeinen 5 vanaf vers 6. En daar lezen we.
Veel meer dan zullen wij, nu wij gerechtvaardigd zijn door zijn bloed, door hem behouden worden van de toorn. Want als wij toen wij vijanden waren met God verzoend zijn door de dood van zijn zoon, hoeveel te meer zullen wij behouden worden door zijn leven, omdat wij verzoend zijn.
En dit niet alleen, maar wij roemen ook in God door ons Heer Jezus Christus, door wie wij nu de verzoening ontvangen hebben. Nou, misschien is het jullie al opgevallen.
We hebben zojuist gelezen dat God zijn liefde voor ons bevestigt. Hoe laat hij die liefde zien? Doordat Christus, de Heer Jezus, gestorven is voor ons toen wij nog zonders waren.
En dat is goed nieuws, maar dat is ook slecht nieuws. En daar gaan we het vanochtend over hebben. We gaan met het slechte nieuws beginnen vanochtend. Wie zijn die zondaars waar Christus voor gestorven is?
Ze worden in hetzelfde stukje ook wel goddelozen genoemd. Vijanden. Nou, we kunnen ons daar misschien wel wat bij voorstellen. De dictators en de onderdrukkers uit deze wereldgeschiedenis.
We hoeven het journaal maar aan te zetten en we zien de ellende om ons heen. We zien de zondaars om ons heen, wat er allemaal voor verschrikkelijks gebeurt. We kunnen allemaal denk ik wel een rijtje mensen opnoemen, waarvan we zo denken, ja, dat zijn nou echt zondaars.
En inderdaad, die mensen zijn zondaars die je zo in je hoofd naar boven krijgt als ik dat zeg. Maar dat zijn niet de enige zondaars.
In datzelfde hoofdstuk van de Romeinenbrief vertelt Paulus dat door Adam al zijn nakomeling zondaars zijn geworden. De hele mensheid zijn allemaal zondaars.
Ieder mens is een zondaar. En dat is met Adam begonnen. Dus om dat begrip zondaars beter te begrijpen, moeten we letterlijk terug naar het begin. In het begin schiep God de hemel en de aarde.
We kennen allemaal die woorden hoe de Bijbel begint. En als we dan verder lezen, dan lezen we over de schepping en dan ontdekken we dat God op de zesde dag ook de mens schiep.
God had ons niet nodig als mensen, maar toch schiep hij ons. Sterker nog, de hele schepping was geschapen tot Gods eer.
En de mens was daarvan het meeste werk. En nu klinkt dat misschien alsof God ons wel nodig had. Misschien klinkt het zelfs wel een beetje egoïstisch als er staat dat God ons schiep tot zijn eer.
Maar vergelijk het maar eens met een prachtige bloem. Die bloem, die bloem die is prachtig. Wat er ook mee gebeurt, of die nou wel of niet bekeken wordt.
Die bloem heeft het helemaal niet nodig om bekeken te worden. Hij is mooi, ook zonder dat die bekeken wordt. Maar die schoonheid van die bloem, die komt pas volledig tot zijn recht.
Als er iemand is die hem bekijkt, dan komt hij eigenlijk helemaal tot het doel. Degene die naar die bloem kijkt, die kan daarvan genieten.
En zoals het eigenlijk goed is dat iemand de schoonheid van die bloem ziet, zo is het goed dat de grootheid en de eer van God gezien wordt.
Daarmee komt niet alleen Gods grootheid tot zijn recht, ook degene die dat ziet, die Gods grootheid ziet, mag daarvan genieten.
Die mag ervan genieten dat hij of zij in contact staat met zijn schepper. Dus God heeft het niet nodig dat zijn grootheid gezien wordt, maar daarmee komt die grootheid wel tot zijn recht, net als met die bloem.
Maar God gaat nog een stapje verder met de mens die hij gemaakt heeft. Hij wil een relatie hebben met de mens. Hij wil contact hebben met hen. Hij wandelt met Adam en Eva in de Hof van Ede.
God is namelijk niet alleen groot, indrukwekkend, almachtig, alwetend. Nee, God is vooral ook liefde. Ook voor die liefde heeft God ons niet nodig.
Die liefde die is er al tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Dus daar is al complete liefde. Maar ook die schoonheid van Gods liefde, net als die van de bloem, die moet gezien en geproefd worden.
Maar er is een probleem, want liefde moet eigenlijk van twee kanten komen om contact te kunnen hebben. Daarom vroeg God aan de mens een bewijs dat de mens van hem hield.
Een bewijs van liefde. En God vroeg niet iets heel groots of indrukwekkends aan de mens. God had alleen één boom in de hof neergezet. En hij vroeg de mens om daarvan niet te eten.
Zo konden ze laten zien dat ze hem gehoorzaam waren. En de afgesproken straf was, als er wel van die boom gegeten wordt, dan betekent dat de dood.
Dat was de afspraak. Maar de mens wilde dit bewijs van liefde niet aan God geven. Want Adem en Eva weten we allemaal, die aten wel van die boom.
En zo koos de mens tegen God en werd die relatie met God, werd verstoord. Zonde betekent letterlijk je doel missen.
En dat is precies wat er hier gebeurde. De mens miste zijn doel. Namelijk dat contact met God hebben. En daarom, dat was de afspraak, had de mens de dood verdiend.
Dus Adem en Eva werden zondaars. Mensen die hun doel missen. Ze misten het doel van hun relatie met God. Ze waren ook niet langer perfect.
En konden dus ook niet bij een heilig en volmaakt God komen. En het is niet bij Adem en Eva gebleven. We hoeven dan maar de wereldgeschiedenis te kijken.
Of het journaal aan te zetten. Om te zien tot welk kwaad de mens telkens weer in staat is. Maar dat niet alleen. Laten we ook maar eens naar onze eigen levens kijken.
Iedere ouder leert zijn kind. En de kinderen kunnen dat wel beamen, denk ik. Iedere ouder leert zijn kind. Dat stelen, liegen, egoïsme, altijd voor jezelf kiezen.
Dat het dingen zijn die niet goed zijn. Niemand van ons heeft hoeven leren. Hoe hij stiekem een snoepje staal uit de droppelt. Hoe hij een leugentje om best wil deed.
Niemand van ons heeft hoeven leren. Om die grootste koek van de schaal te pakken. En voor jezelf te houden. Nee, we weten denk ik allemaal wel. Van kleins af aan. Precies hoe dat moet.
Dat is wat erin zit bij ons. Dat is waar we allemaal toe geneigd zijn. Om die dingen te doen. En zo zien we ook als we naar onszelf kijken. Dat we allemaal zondaars zijn.
We kiezen allemaal telkens weer dat verkeerde. Nou, ik zei het al in het begin. Ik ken jullie niet allemaal. Ik zie een hoop nieuwe gezichten. Dus ik weet niet hoe die boodschap aankomt.
Misschien denk je wel, ja. Maar met mij is het toch niet zo erg. Ik leef best goed. Gaat best oké. Ik denk dat ik in ieder geval het niet zo slecht doe als mijn buurman.
Als je wist wat die allemaal uitspookt. Maar misschien is dit voor jou helemaal niet nieuw. En denk je juist over jezelf als een grote zondaar.
En dan ben je juist waarschijnlijk bezig om in je leven telkens weer proberen het goede te doen. Om dat beter te doen dan dat je het volgende keer deed. En dan heb ik een waarschuwing en een troost.
Het eerste is dat de heer Jezus niet gestorven is voor heiligen. Hij is niet gestorven voor mensen die hun leven wel aardig goed inrichten.
Hij is niet gestorven voor mensen die hun leven elke dag een stukje beter willen inrichten dan gisteren. De heer Jezus is gestorven voor zondaars.
Voor goddelozen. Voor vijanden. En dat is een waarschuwing. Als je zelf probeert zo goed te leven dat het voor god wel goed genoeg is. Dat is niet waar de heer Jezus voor is gestorven.
Hij is gestorven voor mensen die fouten maken. Voor mensen die het zelf niet redden. Die telkens weer tegen de muur oplopen. En dat is een troost. Als je daar in je eigen leven tegenaan loopt.
Juist daarom is de heer Jezus voor zondaars gestorven. Voor diegenen die het zelf niet redden. Nou waarom was het nou nodig dat er iemand voor zondaars stierf?
Was het niet gewoon genoeg als wij hadden gezegd van nou sorry ik heb het verkeerd gedaan. We hebben er spijt van. Kunnen we nu weer verder gaan? Dat is vaak hoe wij het zelf oplossen. We hebben net gelezen dat we met god verzoend worden door de dood van zijn zoon.
En dat woord verzoening gebruiken we niet zo heel vaak in het Nederlands. We gebruiken het wel eens als twee groepen mensen. Of twee mensen misschien wel zich met elkaar verzoenen.
Dat ze het weer goed maken. Dat ze bijleggen wat er verkeerd is gegaan. Maar heel vaak is het nodig dat als er iets verkeerd gaat dat er ook een prijs wordt betaald.
Stel ik rijd straks na de dienst hier weg met de auto. Draai zo de parkeerplaats af. En rij bij een van jullie de zijkant van de auto in. Pat. Ik denk niet dat diegene er genoegen mee neemt als ik alleen maar zeg.
No joh. Sorry. Laten we ons met elkaar verzoenen. Misschien zul je dat de prijs stellen dat ik me excuses aanbied. Maar dat is natuurlijk niet genoeg als ik net je auto heb beschadigd.
Die schade moet vergoed worden. Dat is rechtvaardig wat er gebeurt. Dan kun je je echt verzoenen als ook de schade betaald wordt. Nou nu is een van de eigenschappen waar God om bewonderd moet worden zijn rechtvaardigheid.
God is volkomen rechtvaardig. Dat is een troost als we vandaag te maken hebben met onrecht. Dat we mogen weten dat ook al gaat hij in dit leven misschien ongestraft.
Dat God de prijs voor elk onrecht zal eisen. Dat die schade die vandaag geleden is ooit moet worden terugbetaald. Dat is een troost. Maar God is wel zo rechtvaardig dat iedereen voor de schade moet betalen.
Of het nu een moordenaar gaat of iemand die een koekje heeft gestolen. Er is geen willekeur. Nou jij moet wel de schade betalen en jij niet. Er moet betaald worden.
En de afspraak die hadden we gehoord. De afspraak met Adam en Eva was dat het gevolg van de zonde, de straf voor de zonde, de dood was.
En die moet iedereen betalen hoe groot of hoe klein de zonde ook. Dat was de afspraak. En God is naast volkomen rechtvaardig ook nog eens volkomen heilig.
En dat is een wat moeilijker woord, maar dat is een van de dingen die dat betekent is dat er geen enkele zonde in zijn buurt mag en kan komen. Ik zal het weer proberen uit te leggen met een vergelijking.
Misschien een beetje oneerbiedig, maar stel je voor je komt net onder de douche vandaan. Je bent helemaal schoongewassen. Je hebt je mooiste kleren aangetrokken. Je mooiste feestkleren.
Een mooie jurk of een mooi pak of wat dan ook. En dan komt er iemand aan van wie je misschien wel heel erg houdt. En die wil je net op dat moment een knuffel geven. Maar diegene zit onder de modder.
En dan zal het je niet zo heel veel uitmaken of dat alleen een klodder modder op zijn neus is. Of dat ze helemaal onder de modder zitten. Maar je bent net helemaal schoon en volkomen.
Meer je mooie kleren aan. Laat ze zich eerst ook maar even wassen en wat moois aantrekken. Voordat ze die knuffel krijgen. Je kan niet op dat moment een knuffel geven met iemand die onder de modder zit.
Nou een klein beetje is het ook zo voor God. Die volkomen heilig en schoon is. En die geen contact kan hebben met dat wat vies is.
Wat dat wat zonde is. Nou dan kun je een moddervlek die kun je eraf wassen. Maar hoe doe je dat met iets wat je verkeerd hebt gedaan? Hoe doe je dat met zonde?
Hoe haal je die weg? Heel veel mensen denken dat ze een zonde wel kunnen terugbetalen door er wat goeds tegenover te zetten. Maar ook dat kan niet. Stel nou voor dat ik iets steel uit de winkel.
Kom voor de rechter te staan in de rechtszaak. En dan kan ik niet tegen de rechter zeggen. Ja het klopt wel dat ik iets heb gestolen. Maar goed ik heb ook mijn buurman zijn tuin helpen doen.
En ik heb koffie geschonken in het bejaardentehuis. Allemaal goede dingen. Kun je dan die keer dat ik heb gestolen niet wegstrepen? Nee een goede rechter zal zeggen. Nee je moet betalen voor wat je verkeerd hebt gedaan.
Hoeveel mooie dingen je er ook tegenover hebt gezet. Een goede daad streept een zonde niet weg. Die zonde blijft eigenlijk op de rekening staan.
En daar moet straf voor betaald worden. Weet je wat er eigenlijk zou moeten gebeuren? We zouden helemaal opnieuw moeten kunnen beginnen. Dat we de straf voor die zonde betalen.
Doordat dit lichaam dood gaat. En we gewoon nog een keertje helemaal opnieuw kunnen beginnen. Dat we het anders kunnen doen. Nou dat is het slechte nieuws.
Het slechte nieuws van wat we net hebben gelezen in Romeinen. Is dat we allemaal zondaars zijn. Dat we allemaal een probleem hebben. Wat opgelost moet worden. En pas als we dit begrijpen.
Dan kunnen we naar het goede nieuws gaan. Daar gaan we nu naartoe. En dat is eigenlijk weer precies diezelfde zin. Is ook het goede nieuws. Christus is gestorven voor zondaars.
Nou waarom is dat het goede nieuws? We snappen allemaal dat als wij zouden sterven. Dat we het niet nog een keertje opnieuw kunnen proberen. Maar wat nu?
Als iemand anders in onze plaats zou sterven. Dat die de straf voor ons zou dragen. Dan zou het voor ons zijn alsof wij helemaal opnieuw kunnen beginnen.
Maar ja. Een ander mens kan dat niet doen. Want die zit met dezelfde schuld als jij en ik. Die die ook moet betalen. De ene gevangene kan niet zeggen van nou.
Ik draag wel jouw straf. Want hij heeft zijn eigen schuld die hij moet betalen. We hebben eigenlijk iemand nodig. Die helemaal geen zonde heeft. Die die eerst waar die eerst zelf voor moet betalen.
En zo'n persoon. Daarvan is er maar één. Eentje in de hele wereldgeschiedenis. Die helemaal zonder zonde was. Die zelf geen schuld had.
Die die hoeft te betalen. En dat is natuurlijk die reëzes zelf. Hij was mens. Maar hij was ook God zelf. En daardoor voorkomen zonder zonde.
En het is die reëzes Christus. Die wilde sterven in onze plaats. Nou dan kennen we allemaal wel verhalen over helden.
Een mooi boek of een goede film. Waar het gaat over mensen die sterven voor een ander. Maar in die verhalen. Moet je maar eens opletten. Die mensen sterven altijd voor onschuldigen.
Of voor iemand die het heel goed heeft gedaan. Voor een ander van wie die veel houdt. Je ziet bijna nooit dat iemand zijn leven geeft voor de slechterik. Of die zijn leven geeft voor zijn vijanden.
Maar dat is precies wat de heer Jezus wel doet. De heer Jezus sterft voor zijn vijanden. Voor degene die niks van hem moeten hebben.
Dus wat doet God? God doet iets wat helemaal niet van ons afhangt. Hij bevestigt zijn liefde voor ons. Hij geeft een bewijs van liefde.
En wat hij doet is niet gebaseerd op hoe slecht wij ons gedragen hebben. Het is ook niet gebaseerd op hoe wij ons voelen. Of hoe wij er misschien over denken.
Nee, de Heere God heeft bewezen dat hij van ons houdt. Dat staat vast. Hij gaf zijn eigen zoon. Hij heeft de eerste stap gezet. Ongeacht wat wij doen.
Maar die daad van Gods liefde. Dat is niet alleen het sterven van de Heere Jezus. Want het stopt niet bij de dood. De Heere Jezus is niet alleen gestorven. Maar hij is ook weer opgestaan.
We hebben gelezen. Want als wij toen wij vijanden waren met God verzoend zijn door de dood van zijn zoon. Hoeveel te meer zullen wij behouden worden door zijn leven.
Omdat wij verzoend zijn. Met andere woorden wat Paulus hier eigenlijk zegt. Is nou als zijn dood nou al zoveel voor ons betekende.
Hoeveel moet zijn opstanding en zijn leven dan wel voor ons betekenen. Nou ik had uitgelegd. De dood van de Heere Jezus is het overnemen van onze straf.
Hij stierf in plaats van ons. Maar hoe weten we nu of dat genoeg was. Hoe weten we nou dat de straf die hij droeg genoeg was om voor onze straf te betalen.
Stel ik heb een gevangenisstraf van van tien jaar gekregen. En iemand neemt die over. Wanneer weet ik of het genoeg was. Wanneer weet ik of de straf volledig betaald is.
Als iemand twee jaar voor mij in de gevangenis heeft gezeten. Terwijl ik tien jaar verdiende. Nou weet ik nog steeds niet of het genoeg was. Pas als iemand na die tien jaar weer vrij komt. weet ik zeker dat die straf voor mij ook betaald is.
Nou hoe weten we nou zeker dat de dood van de Heere Jezus genoeg was voor ons. Als de Heere Jezus dood was gebleven.
Dan hadden we altijd nog getwijfeld. Nou ja was het wel genoeg. Ook voor mij. Maar het opstaan van de Heere Jezus is eigenlijk.
Als het vrijkomen uit de gevangenis. Het laat zien. De straf is betaald. We zijn verzoend door de dood. Maar dat niet alleen.
De opstanding is nog veel meer. Als hij in onze plaats gestorven is. Dan is hij ook in onze plaats opgestaan. Dus het geeft ons de garantie dat het bij de dood niet eindigt.
Maar dat wij opstaan in een nieuw leven met hem. En dat mogen we nu al geestelijk ervaren. Dat is wat moeilijker. Maar we mogen ook weten dat het op een dag echt zal gebeuren.
Dat wij mogen opstaan uit de dood als we gestorven zijn. Met hem. Maar de opstanding van de Heere Jezus betekent nog veel meer. Het betekent ook dat wij vandaag een levende God hebben.
Die ons vandaag hier en nu in de situatie waar wij zijn wil helpen. Stel je voor dat de Heere Jezus niet was opgestaan.
Dan zouden we een dode God aanbidden. Maar nu de Heere Jezus leeft. In de hemel is. Dan de rechterhand van God de Vader. Kan hij ook naar ons luisteren.
Er staat in de Bijbel dat de Heere Jezus voor ons bidt en pleit bij God de Vader. Dat hij weet wat er bij ons gebeurt. En dat hij ook ons wil helpen. We kunnen een relatie hebben met onze schepper.
Hij wil naar ons luisteren. Hij wil betrokken zijn bij ons leven vandaag. Die relatie met Adam, weet je nog, die was verstoord.
Die wordt verzoend door de dood van de Heere Jezus. Het is goed gemaakt. Dus we kunnen eigenlijk gaan doen waarvoor we gemaakt zijn. Dat waar Adam voor bedoeld was. Om een relatie te hebben.
Om een contact te hebben met God. We kunnen gaan genieten van die bloem. Genieten van de schoonheid en de grootheid van God. Door hem de eer te geven. Laat dat eens goed op je inwerken.
De God die zijn liefde bewees. De God die alles voor ons over had. Zelfs zijn eigen zoon. De God die sterker was dan de dood.
En die Heere Jezus deed opstaan. Precies diezelfde God wil vandaag ons met zijn liefde en kracht helpen.
Dat is de God die wij vandaag dienen. Nou is daarmee het verhaal klaar. God heeft zijn liefde bewezen door zijn zoon te laten sterven.
De Heere Jezus is opgestorven en opgestaan in onze plaats en wil ons vandaag helpen. En nu is daarmee eigenlijk alles automatisch in orde voor alle mensen.
Nee. Want dat had ik al eerder gezegd. Een relatie. Als je contact wil hebben met de ander. Als je van elkaar wil houden. Dan vraagt dat iets van twee kanten.
Hoe groot of hoe klein dat ook is. Hoe zit dat in de relatie met God. En daarvoor gaan we even naar een ander stukje uit de Bijbel. Dat staat in Korinthe.
Twee Korinthe 5 vers 9. Jullie kunnen hem nu allemaal zo vinden natuurlijk met het liedje wat we gezongen hebben. Twee Korinthe 5 vers 9. Sorry.
Twee Korinthe 5 vers 19. Vijf vers 19. Gaan we twee versen lezen. Daar staat.
God was het namelijk die in Christus de wereld met zichzelf verzoende en aan hun overtredingen niet toerekende. En hij heeft het woord van de verzoening in ons gelegd.
Wij zijn dan gezanten namens Christus. Alsof God zelf door ons smeekt. Namens Christus smeken wij u. Laat u met God verzoenen.
Nou de eerste woorden daar hebben we het eigenlijk net over gehad. Die kennen we inmiddels. Dat hebben we allemaal net besproken. Dat God in Christus de wereld met zichzelf verzoende.
Dat het de Heer Jezus was die die prijs betaalde voor die schuld. Maar dat was om de relatie met tussen hem en de mens te herstellen.
Maar hier vroeg Paulus er nog iets aan toe. Namens Christus smeekt Paulus iets. Nou dat is op zich al onvoorstelbaar om te bedenken. De God, de schepper van hemel en aarde, de Heer Jezus zelf smeekt iets aan mensen.
Nou smeken doe je normaal als je zelf niks in te brengen hebt. Als je voorkomen van iemand afhankelijk bent, dan smeek je. Als je zelf niks meer te brengen hebt. Maar de Heer Jezus smeekt ons, staat hier.
Niet omdat hij niks te brengen heeft. Maar omdat er iets is wat hij zo ontzettend graag wil. Wat zijn diepste verlangen is. Daarom smeekt hij.
En dat is dat wij ons met hem verzoenen. Dat is de vraag van de Heer Jezus als we dit hele verhaal hebben gehoord.
Zijn vraag aan ons is, als we dit verhaal hebben gehoord. Laat u, laat je met God verzoenen. Dus God vraagt ook een bewijs van liefde.
Hij vraagt niet zoiets, iets groots als hij gedaan heeft. En om dat uit te leggen, neem ik jullie nog één keer mee naar waar ik mee begon.
Ik begon met de playback show waar Carine, mijn vrouw, mij mee naartoe voeg. Zij vroeg om een bewijs van liefde. Een aantal jaar later vroeg ik haar ook om een bewijs van liefde.
Ik naam haar een dagje mee uit naar een kasteel. En daar op de binnenplaats ging ik voor haar op een knie. En ik vroeg haar ten huwelijk. En ik hoefde maar één bewijs van liefde van haar te hebben op dat moment.
Ik had niet veel nodig. Ik vroeg haar niet, zou je dit en dat misschien willen doen en zou je dan met me willen trouwen? Nee, het enige wat ik op dat moment wilde, was dat ze ja zou zeggen.
Toen ik vroeg of zij met mij wilde trouwen. Vanaf mijn kant was het al helemaal duidelijk. En het enige wat ik van haar vroeg was het ja daarop.
In een zekere zin is het ook zo met God. God heeft alles klaargelegd wat er nodig was voor verzoening met hem.
Vandaar dat Paulus ook niet schrijft verzoen u met God. Alsof we er zelf nog wat aan zouden moeten doen. Nee, laat u met God verzoenen. Aan alle voorwaarden is al voldaan.
God heeft de heer Jezus gegeven voor ons toen wij nog vijanden waren. De schuld is betaald. Maar hij vraagt nog maar één bewijs van liefde van ons. En dat is dat we daar ja op zeggen.
Dat we zeggen ja, dank u wel, dat was ook voor mij. Misschien zit je hier wel en kom je altijd met je ouders mee. En vind je eigenlijk dat het wel prima zo gaat.
Het is best gezellig hier en je zit misschien bij de jeugd. Maar weet je, als je ouders ja hebben gezegd tegen God. Dan geldt dat niet automatisch ook voor jou.
Ja, je hebt er een hoop aan. Omdat je van jongs af aan leert wat het betekent wie God is. Maar het ja zeggen moet je zelf doen.
En misschien vraag je je wel af hoe je dat moet doen. Ja zeggen tegen God. Nou, het is heel makkelijk. Je hoeft geen formulier te ondertekenen. Je hoeft niet eerst dit en dat en dat allemaal te weten.
Een bepaald punt bereikt te hebben waarop je ja kunt zeggen. Toen ik aan Carina vroeg wil je met mij trouwen? Was het antwoord ja genoeg. God de Vader en de Heer Jezus vragen aan jou.
Wil je je met mij laten verzoenen? En er is maar één woordje dat genoeg is om daarop te antwoorden. Nou, ik heb al gezegd. God is een levende God.
En dat betekent ook, het maakt niet uit waar je bent. Hoe je dit zegt. Met welke woorden. Je hoeft geen ingewikkelde formules te gebruiken. Het maakt niet uit in welke taal je het zegt.
Ja zeggen kan overal en in elke taal. Je kunt het hier nog gaan doen in dit gebouw. Dat je straks na de dienst iemand aan zijn jasje trekt en zegt van hey.
Ik wil eigenlijk ja zeggen tegen God. Maar ik snap niet zo goed hoe. Wil jij dat met mij doen? Je kunt het straks thuis doen. Waar dan ook.
En met welke woorden maakt niet uit. Maar het enige wat je hoeft te doen is God eenvoudig te vertellen. Dat je weet dat de Heer Jezus ook voor jou is gestorven en opgestaan. En dat je dat gelooft.
En dat je dat wil aannemen. Dat is genoeg. En ik zeg wel, het maakt niet uit waar je het doet. En dat klopt ook. Maar er zit wel een keerzijde aan. We kunnen het zo gemakkelijk uitstellen.
Dat je denkt, ja, maar dat komt wel als ik die leeftijd heb. Weet je, het belangrijke van ja zeggen tegen God is. God vraagt vandaag, vanochtend.
Wil je je met mij laten verzoenen? En als je daar ja op wilt zeggen. Doe het dan vooral zo snel mogelijk. Stel dat niet uit. Maar geef daar vandaag antwoord op.
En ja zeggen is het genoeg. Is genoeg. Maar ja zeggen is ook pas het begin. Toen Karinne ja zei tegen mij was het ook pas het begin.
En ik ben God dankbaar dat het nog maar het begin was. Dat we zoveel mooie dingen samen mogen beleven. Dat we samen door het leven mogen gaan. En dat geldt ook voor ja zeggen tegen God.
Vanaf dat moment mag je je leven met God delen. Je hoeft er nog helemaal niet over na te denken hoe dat precies zou gaan. Waar je tegenaan zou lopen. Wat er misschien wel lastigste zijn. Wat je nog moet leren.
Ja dat zijn dingen die je stap voor stap met God mag gaan ontdekken. Maar ik kan je één garantie geven. Het is geweldig om met God door het leven te gaan. Het geeft je niet altijd een makkelijk leven.
Maar het geeft je wel een anker in je leven. Een fundament waar je telkens op mag terugvallen. Dat God je daarin telkens met je mee gaat. Dat ook in de moeilijke dingen van dit leven.
Het geeft je leven betekenis. Als je weet wie God is. Als je in contact staat met je schepper.
Ik mag weten dat mijn leven voor mijn redder is. Voor de Jezus die alles voor mij heeft over gehad. Dat geeft een doel in mijn leven als ik voor hem leef.
Maar ik weet altijd en overal wat er ook gebeurt. Dat er iemand is die van mij houdt. Met een volmaakte liefde. Waar geen mens bovenuit kan.
En daarvoor hoef ik geen bewijs meer te vragen. Dat bewijs daarvoor heeft God zo'n 2000 jaar geleden al geleverd. En daarmee kom ik ook bij de mensen die misschien al wel ja hebben gezegd.
Als dat zo is. Dan hoop ik niet dat je vanochtend tijdens de preek hebt gedacht. Ja maar dat heb ik allemaal al gedaan. Dat station ben ik al gepasseerd. Ik hoop in de eerste plaats dat het ons er weer bij bepaalt.
Hoe rijk dat evangelie is. Maar als we weten hoe rijk dat evangelie is. Dan geeft het ons vervolgens een verantwoordelijkheid. Om daarvan uit te delen.
We hebben het gelezen. Wij zijn dan gezanten namens Christus. Alsof God zelf door ons smeekt. Namens Christus smeeken wij u. Laat u met God verzoenen.
Beseffen we dat? Dat wij gezanten zijn. Boodschappers van God. En dat zijn niet alleen de zendelingen. Die er ver op uitgestuurd zijn die boodschappers. Wij zijn ieder boodschappers van God.
Op onze eigen plek. Deze tekst is een van de redenen dat ik aan het Joodse volk het evangelie breng. En ik hoop dat veel meer mensen dat belang zullen aanzien.
Maar ik hoop dat we dat evangelie net zo goed brengen aan onze buren, collega's. En als ik zo vanochtend in deze dienst zat na te denken. Dan denk ik ja. Het belangrijkste zendingsgebied zit hier misschien wel tussen ons in.
We hebben het vanochtend veel gehad over de kinderen en over het belang van kinderwerkers. Het belangrijke zendingsgebied zit onder ons. Dat de kinderen hier in de gemeente dit verhaal horen.
Wie de Heer Jezus is. Dat hij ook voor hen is gestorven. En wat aan rijkdom is het als we dat aan hen mogen vertellen. En daarmee wil ik ook gaan afronden.
Jeroen zei het ook al bij de mededelingen. Ik weet niet hoe in ieder eer gekomen is. Maar ik kan me voorstellen dat aan aanleiding van dit verhaal misschien wel vragen boven zijn gekomen.
En als dat zo is blijft er dan niet mee zitten. Spreek iemand aan hier in de gemeente om daar eens over door te praten. Trek iemand zijn jasje als je met vragen zit. Maar ik hoop dat er vooral één ding bij blijft deze ochtend.
God heeft het bewijs van zijn liefde aan ons geleverd. En de vraag is. Wat is jouw antwoord op Gods bewijs van liefde?
Amen. Mag ik jullie nog kort voorgaan in een dankgebed? Trouwe God en Vader.
Heer we willen u loven en prijzen. Wat bent u een groot God. Heer wat heeft u een geweldige liefde gehad. Waar we vanochtend bij stil hebben gestaan. Dat u zo ver wilde gaan. Dat u zelfs uw eigen zoon.
Uw eigen lieveling. Voor ons wilde geven. Heer dat u van uw kant alles heeft klaargezet voor ons. Dat de schuld betaald is.
En dat wij er niks meer aan hoeven doen. Dat wij alleen nog maar ja hoeven zeggen. Heer dank u wel dat u ons ziet zoals we zijn.
Heer dat u weet waar we de fout in gaan. Waar we het verkeerd doen. Heer en dat u toch ondanks dat alles van ons houdt. Heer dat u uw liefde aan ons zondaars hebt bewezen.
Daar willen we u voor loven en prijzen. Heer dat als we daar ja op hebben gezegd. Dat we mogen weten. Dat we nu met u, Jezus, leven. Dat we met u zijn gestorven en opgestaan.
En ons leven met u mogen delen. En zelfs ons leven de eeuwigheid met u mogen doorbrengen. Heer maar ik wil u ook bidden voor een ieder die hier zit. Die dat niet weet.
Die misschien ergens wel in zijn hart weet. Ja ik heb nooit echt ja gezegd daartegen. Heer wilt u diegene dan helpen om daar niet mee te blijven zitten.
Maar vandaag nog dat antwoord aan u te geven. Als ze geloven dat u dat inderdaad ook voor hen heeft gedaan. Heer zo wil ik in het bijzonder zo de jeugd aan u opdragen.
Heer ik wil u danken voor de vele kinderen en jongeren die hier zitten. Heer dat u ook daarin een verantwoordelijkheid aan ons geeft. Heer om hen te vertellen over u.
Heer en daam wil ik hen ook zo aan u opdragen. Zeker in deze tijd waarin er zoveel op en af komt. Heer waar zoveel wordt aangeboden. Wilt u ze helpen om hun leven zo ook aan u te geven.
Ook al is dat misschien soms best lastig. Als er zoveel mensen om je heen het anders doen. Heer maar wilt u ze daar de kracht voor geven. En wilt u ons helpen om daarin naast ze te staan.
Heer zo wil ik u voor een ieder die hier is bidden. En willen u vragen. Wilt u ons zo helpen om dit kostbare evangelie een plek te geven in ons leven.
Misschien voor het eerst. En misschien als we het al gehoord hebben. Om daarvan uit te delen naar onze omgeving. Om het te vertellen. Om het te laten zien naar de mensen om ons heen.
Wat willen we u vragen. Uit genade alleen. In Jezus naam. Amen. Amen.