Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
...kunnen regelen. Normaal zou ik gesproken hebben bij ons thuis in onze gemeente. We zijn maar een kleine gemeente in Vlaanderen. De meeste gemeenten zijn daar klein. Maar daar gaat binnenkort verandering in komen.
Want we krijgen versterking vanuit de Bijbelschool in Amerongen. Ze gaan in december komen met een hele delegatie. 24 studenten. Dan is onze gemeente ongeveer verdubbeld.
En die gaan erop uit om het evangelie te brengen. Geweldig. Ja, we zijn heel benieuwd. De 20ste december gaan ze komen. Tot en met de 24ste. Ja.
Het is niet eenvoudig om het evangelie in Vlaanderen te brengen. Er is een periode geweest dat er wel degelijk openheid was. Dat is vooral geweest in de eind zestiger jaren, zeventiger jaren, halverwege de tachtiger jaren.
En dan is er eigenlijk stagnatie opgetreden. De mensen zijn zeer moeilijk te bereiken. Er is ooit in de kranten gezegd, de Belgen zijn helemaal los van God.
En zo ervaren we het ook. Nu, er is ook een student die gaat een getuigenis geven. In een dienst. De 4de december komen ze eerst eigenlijk voor een kennismaking bij ons in de dienst.
En er gaan een paar vraagjes gesteld worden. En de laatste vraag is, heb je er al over nagedacht? Of het verantwoord is om na je studie niet naar België te komen?
En die vraag wil ik meteen ook eventjes hier in het midden leggen. Wat een geweldige concentratie van bekwame mensen. En wat een geestelijke armoede in België.
Er zijn christenen die hebben gezegd, we willen van de Bijbelbelt vertrekken. Om in Vlaanderen inderdaad daar een lichtje te zijn van de Heer.
Ik weet niet of jullie van Peter Baan hebben gehoord. Die is, Arjan Baan zegt jullie misschien wel iets, een broer daarvan. Hij is jaren geleden naar Limburg getrokken, Zuid-Limburg, het is nog wel Nederland.
En daar brengt hij het evangelie. Er is ook een gemeente ontstaan, hij is nu weer bij een nieuw project betrokken. Prachtig. Ja. Goed.
Dat was natuurlijk niet alles wat ik te vertellen had. Ik wil graag iets met u delen vanuit het woord van God. Ik vroeg mij af, ik ben dit jaar 50 jaar op de weg met de Heer.
Dat is geen verdienste. Dat is Gods genade. Ik heb dat, meen ik de vorige keer ook, gezegd. Ik heb totaal geen christelijke achtergrond. En wonder boven wonder, ik was 17 jaar.
Nee, ik ben 68. Geen 67, 68. Heeft God mij daar zomaar getrokken? Ik heb de Heer Jezus mogen leren kennen.
Een grote verandering in mijn leven. Maar kort daarop, heb ik, meen ik, gezegd de vorige keer, hoorde ik al spreken van broeder Braaksma. En dat gaf mij een heel degelijk gevoel.
Ik heb die broeder nooit ontmoet. Maar nu vroeg ik mij bij deze voorbereiding af, hoeveel samenkomsten zouden er al doorgegaan zijn in dit huis.
Hoe lang bestaat de gemeente hier? Zodat jullie hier samen komen. Koen. Van 1950. Oef, kijk eens aan. 1950. Dus laten we even voor het gemak zeggen 70.
70 jaar, dat is iets langer. 70 jaar. En laten we voor het gemak zeggen. Mal 50. Juist, precies. Er zitten natuurlijk wiskundigen onder ons.
50 maal 70. Dat is ongeveer 3.500 keer zijn jullie samen geweest. Nou, niet allemaal natuurlijk. 3.500, dat is me wat.
En dan vraag je je af. Wat zouden nu al die bijeenkomsten hebben uitgewerkt? Nou, dat moet je niet onderschatten hoor.
Daar is natuurlijk heel wat van uitgegaan. Gods woord is gepredikt. En het woord dat keert nooit ledig weer. Maar toch kan het wel eens zijn dat je bent samengekomen.
Ja, waarom? Ja, waarom bent u eigenlijk naar hier gekomen vandaag? Misschien best eens een nuttige vraag. Waarom ben ik nou naar hier gekomen? Misschien had u een taak.
Koffie zetten of zo. Nou, dan kan je toch niet wegblijven. Of de schrik dat mensen gaan zeggen. Zeg, waar was jij vorige week? Dan is het ook maar gemakkelijker om toch te komen.
Jongeren misschien verplicht om mee te komen. Door papa en mama. Ja, verantwoordelijkheden. Och ja. Het kan ook sleur zijn. Veel Belgen hoorde ik vroeger zeggen.
Dat is nu veranderd. Ze zeiden, als ik niet naar de kerk geweest ben, dan heb ik geen zondag gehad. Zeiden ze. Vaak zeiden ze. Als ik geen soep heb gehad, dan heb ik geen maaltijd gehad.
Dus dat hoorde er ook bij. En bij de zondag hoorde de dienst. De mis. Ja. Nou goed. Ik moet zeggen. Gewoontes zijn niet altijd slecht hoor.
Die helpen ons soms door zwakkere perioden om toch te volharden. Maar natuurlijk als dat onze enige motivatie is. Dan is het toch een beetje aan de arme kant.
Ja. Jezaja 6. Gaat ons helpen. Om te zien waarom wij samen komen.
Dus dat is eigenlijk mijn thema. Waartoe? Waartoe komen wij samen? Ja. En nu zou je zeggen. Ja maar brave jongen. Nu ben je toch wel verkeerd.
Want je gaat in het oude testament lezen over een nieuw testamentische samenkomst. Ja maar pas op. Pas op. Die Belgen zien het soms helemaal van een andere kant.
Ja. Het gaat hier over de bekende profeet Jezaja. En die krijgt een gezicht van Gods wegen.
Een visioen. En dan ziet hij de tempel. De tempel. Nu de tempel. Dat weten we allemaal. Die is verwoest. In 70 na Christus.
Met de grond gelijk gemaakt. Er is geen steen op de andere gebleven. Zoals de heer Jezus ook al had aangekondigd. Maar. De tempel staat nog altijd overeind.
Het is een andere tempel. Maar het is Gods tempel. En dat is de gemeente van onze heer Jezus Christus. Het is niet het gebouw. Ik vind dat jullie een prachtig gebouw hebben.
Gij zult niet begeren. U is naast een gebouw. Dus wij aanvaarden dat natuurlijk. We zijn blij voor jullie. In België kan ik me niet direct heugen.
Dat er ook zulke panden gevonden zijn. Voor samen te komen. Maar. Dit is gewoon een stenen huis. Maar de gemeente van de heer Jezus.
Is niet een stenen gebouw. Dat zijn Gods kinderen. En de heer Jezus heeft het gezegd. Waar twee of drie in mijn naam vergaderd zijn. Daar ben ik in hun midden.
Weet gij niet dat gij Gods tempel bent. Zegt Paulus in 1 Korinther 3. En in 1 Timotheus 3. Vind ik ook een bijzonder mooie tekst.
In dat verband. Wordt er gezegd. Mocht ik nog uitblijven. Zegt hij tegen zijn medewerker Timotheus. Dan weet gij hoe men zich behoort te gedragen. In het huis.
Van de levende God. Dat is de gemeente. Van de levende God. Dus de gemeente is een tempel. En als wij hier dat visioen zien. Van Jezaja.
Dan kunnen. Ja. Vanaf vers 1 gaan wij zo lezen. Maar. Dan kunnen we daar iets van leren. In verband met ons samenkomen.
Wat is het doel van ons samenkomen. En het eerste wat ik daarover zou willen opmerken. Dat is dat wij een vernieuwde blik krijgen.
Op onze God. Dat is eigenlijk een eerste en belangrijk doel. We komen hier bijeen.
En het is ook plezierig om elkaar te ontmoeten. Van gedachten te kunnen wisselen. Dat is ook heel belangrijk. Maar.
Wat is het belangrijk dat wij in de eerste plaats. Een verlangen hebben. Om de Heere God te ontmoeten. Dat moet onze ingesteldheid zijn.
En dat maakt ook alles anders. Daar zullen we zoiets over zien. Maar. Wanneer we niet met die ingesteldheid komen. Dan lopen we ook het risico. Om kritisch ingesteld te zijn.
Zeg. Zat daar nu ruis op die installatie. Oh nee. Daar heb je die weer. Dat is nu heel ongeestelijk.
Want dat komt hier niet voor. Gelukkig. In Baren. Maar zulke dingen hebben wij wel eens mee te maken. Dat mensen moeite hebben met elkaar. En dat ze elkaar soms eventjes een beetje uit de weg gaan.
Nou. Zoiets. Of dat je zegt. Zou die Belg nu nog lang blijven praten? Want zo komt hij nooit tot zijn doel. Hij heeft nog geen letter gelezen. Uit de Bijbel. Sjonge jonge jonge.
Wat is dat voor een man? Nou. Kijk. Dat zijn menselijke. Indrukken die we opdoen. En die kunnen natuurlijk realistisch zijn. Maar als we nu eeuwigjes iets omhoog kijken.
En de Heere God zien. En als we dat zien deze morgen. Dan gaan wij absoluut gezegend naar huis terug. Want daar gaat het om.
Dat we nader komen tot hem. En ik heb het dus genoemd. Dat eerste punt. Een vernieuwde blik op de Heere. Ik hoop dat jullie de Heere allemaal ook echt kennen. Want dat is natuurlijk ook bekend.
Het wil niet zeggen dat als je in de reddingsark komt. In Baren. En ik weet het. Het is echt crème de la crème. Hier. Dat weet ik allemaal. En toch is dat zelfs geen garantie.
Om werkelijk de Heere toe te behoren. Dat is iets wat God in ons binnenste moet doen. De wedergeboorte moet tot stand komen. Werkelijk een relatie met God.
Bewerkt door de Heilige Geest. En daar moeten we ons hart voor openstellen. Daarvoor moeten we horen naar het woord. Zo is dan het geloof uit het horen. Ja.
Maar wanneer wij de Heere kennen. Dan is het mogelijk dat op een bepaald ogenblik. Een beetje de rechter uitgaat. Koen heeft juist iets gezegd.
Over het belang van bidden. En dan dat we moeten volharden. Het stond in die vertaling een beetje anders. Maar daar kwam het op neer. Dat we moeten volharden in het gebed. De mens is geneigd om te verslappen.
En we kunnen ook in onze relatie met de Heer verslappen. Paulus die had daar een bijzondere zorg over. Hij zegt in 2 Korinthe hoofdstuk 11. Zoals de slang met haar sluwheid Eva verleidde.
Zo was hij bang dat de duivel, de Satan, de mensen van een eenvoudige en louter toewijding van de Heer Jezus zou aftrekken.
En als hij dat kan bewerken, dan heeft hij eigenlijk zijn slag al thuisgehaald. Want dan wordt het religie of gewoonte of iets dergelijks de Heer Jezus op het oog hebben.
Hij is de wijnstok. Wij zijn de ranken. En als wij niet in hem blijven, kunnen we geen vrucht dragen. Maar als we in hem blijven, dragen we zelfs veel vrucht.
Nu laat ons Jezaja dus nemen. Hoofdstuk 6 vers 1 is even zien. 10 voor 11 is het. En ik ben denk ik al 10 minuten onderweg.
Klopt dat? Ja, ja, maar ik wil het wel even in de gaten houden. Goed. Ja, in het jaar dat koning Uzziah stierf, zag ik de Heer zitten op een hoge en verheven troon.
En de zomer van zijn gewaad vulde de tempel. Seraphs stonden boven hem. Ieder had zes vleugels. Met twee bedekte ieder zijn gezicht.
Met twee bedekte hij zijn voeten. En met twee vloog hij. De een riep de ander. Heilig, heilig, heilig is de Heer van de legermachten.
Heel de aarde is vol van zijn heerlijkheid. De deurpinnen in de drempels schudden door de stem van hem die riep.
En het huis vulde zich met rook. Even tot daar. Zoals al gezegd, Jezaja krijgt een visioen.
God opent zijn ogen voor iets dat hij met zijn fysieke ogen niet kon waarnemen. Maar dat is wat God kan doen.
God kan ons een blik geven voor een zicht op zaken die wij normaal gesproken niet kunnen opmerken. En zoals ik al heb aangegeven, wanneer wij in de naam van de heer Jezus samen zijn, en dat is vandaag het geval.
We zijn hier samen in de naam van de heer Jezus. Het is in zijn huis dat we bijeen zijn. Daar wil hij aanwezig zijn. De Heer is hier. Dat heeft hij beloofd.
En God is geen man dat hij liegen zou. Maar om de heren hier te zien, moet er eigenlijk iets bijzonders gebeuren. Moeten onze ogen daar als het ware voor open gaan.
Dus het is wel degelijk mogelijk om deze samenkomst mee te maken. En straks gewoon onveranderd weer naar huis terug te keren. En te zeggen, nou het was gezellig.
Of het heeft te lang geduurd. Of het was er een beetje fris. Of warm. Of warm. Ik weet het niet. Ja. Maar God wil onze ogen openen.
In Hosea staat er een prachtige tekst. Ja, wij willen de heren kennen. En dan staat er, er naar jagen hem te kennen.
En dan staat er, dan komt hij tot ons als de regen. Als de late regen die het land besproeit. We hebben een zeer droge periode gehad.
Natuurlijk deze zomer. En ik heb een paar schaapjes thuis. Nou, ik had ze letterlijk op het droge. Want er viel natuurlijk geen druppel.
En het gras was helemaal dor. En de schapen, die waren niet zo heel tevreden. Die moesten wel bijgevoerd worden. Maar de regen kwam. En na drie dagen zag ik al een groene gloed over de wei.
En ik vond dat geweldig om dat te zien. Nou, dat beeld wordt daardoor Hosea naar voren gebracht. Dat als wij verlangen naar de heren, dat hij dan tot ons komt.
En als dat gebeurt, dan verfris je. Dan verfris je. En dat geldt voor ons individueel. Maar ook collectief.
Wij moeten regelmatig ook als gemeente echter weer bij bepaald worden. We zijn kinderen van God. We zijn een gemeente van de Heer Jezus Christus.
Goed. Wat daar ook belangrijk in is. Weer opnieuw aansluitend bij hetgeen dat Koen gezegd heeft. Dat is dat wij bidden voor de samenkomsten. En ik ga niet de vraag stellen om handen op te steken.
Maar ik zou wel de vraag even in uw midden willen leggen. Hebt u voor deze samenkomst gebeden? U moet niks zeggen. U moet niks zeggen. Maar gewoon beantwoord die vraag eens voor uzelf.
Het kan zo een routine zijn. We hebben het druk met van alles en nog. Oeh ja, opschieten, opschieten. Want we gaan naar de gemeente. En we vergeten te bidden.
Maar dat is belangrijk. Dat dat regelmatig gebeurt. Bidden voor de mensen die de leiding hebben van de dienst. Bidden voor degene die het woord van God mogen doorgeven.
Maar ook bidden voor allerlei andere taken. En voor de ontmoetingen die er onderling zijn. Dat God zich mag openbaren in ons midden. Dat is een belangrijk gebed.
En dat wil de Heer het doen. Nu, Jezaja die krijgt daar die visioen. En wat ziet hij? Hij ziet daar de koning. En tussen haakjes, daar wil ik niet te diep op ingaan nu.
Maar als u Johannes hoofdstuk 12 hierbij neemt. Dan zult u zien dat daar gezegd wordt dat Jezaja de heerlijkheid van de Heer Jezus heeft gezien.
De Heer Jezus in zijn koninklijke waardigheid. Zo zal hij op een dag verschijnen. Maar Jezaja ziet daar dus de Heer.
En hoe ziet hij hem? Hij ziet hem als een koning. En wat opmerkelijk is, dat is dat er staat dat dat gebeurde in het sterfjaar van koning Uzziah. Nu, koning Uzziah, dat is een hele lange tijd een geweldige koning geweest.
Een zeer machtige vorst. Hij heeft 52 jaar lang geregeerd. Wat heel verdrietig is, dat is dat hij op het laatst hoogmoedig werd.
En dat hij de priestelijke dienst naar zichzelf toetrok, wat hij niet mocht. Hij wilde gaan offeren in de tempel. Dat was totaal misplaatst. En de Heer God heeft hem gestraft.
En hij is meelaats geworden tot zijn dood toe. Maar hij is dus wel een goede vorst geweest. Die ook stabiliteit in het land bracht.
Het was moreel niet zo heel goed, geestelijk niet goed onder het volk. Maar toch was er stabiliteit door zijn toedoen. En nu sterft deze koning.
En het volk zal zich hebben afgevraagd, wat gaat er nu weer komen? Als bij ons de regering verandert, dan brengt dat ook een andere wind met zich mee.
Maar daar had dat een veel grotere impact op de gang van zaken in het land, dan dat dat voor ons geldt. Een wisseling van de troon.
Hij stierf. En wat ziet hij daar? Hij ziet daar de Heer God op de troon. En wat is dat geweldig belangrijk? Dat we dat steeds voor ogen houden.
Het is God die regeert. Ik weet niet hoe u de ontwikkelingen in onze maatschappij ervaart. Maar ik vind het zelf al een beetje zorgwekkend.
De dingen die ik zie gebeuren. En daar stel je je allerlei vragen bij. Ook als we denken aan dat spanningsveld daar in Rusland, Oekraïne. Maar wat spookt daar zich allemaal af in Noord-Korea, Zuid-Korea?
Nou, je kan zo eigenlijk nog wel een tijdje doorgaan. En de angst zou op een bepaald ogenblik om je lijf kunnen slaan. Het is goed dat wij gewoon nuchter natuurlijk onder ogen zien in welke wereld dat we leven.
Maar het is veel belangrijker nog dat wij de grote koning zien. En het is niet president Poetin die het wereldgebeuren in zijn hand heeft.
En het is niet Kim Jong-un die dat bestuurt. Maar het is de koning der koningen. Hij zit op de troon.
Ook in openbaring 4 zie je, dan krijgt Johannes een blik. En daar staat een troon in de hemel. En God volvoert zijn plan.
De Heere God wordt niet verrast door de dingen die er op dit ogenblik allemaal gaande zijn in de wereld. En wij zijn mensen en we moeten niet met grote bravour de indruk wekken dat dat ons allemaal niks doet.
En we hebben zojuist een heel gewaagd lied gezongen. Ik vond het een heel mooi lied. Maar ook dat als we in gevangenschap komen, ik weet niet meer precies, ik kende het lied niet.
Maar het kwam erop neer, we gaan vrolijk verder met de Heer. Prachtig. Zulke moedige mensen heb ik altijd al graag ontmoet. Petrus was ook zo iemand.
Al zouden alle u verlaten, ik nooit. Het is een beetje misgegaan met Petrus. Ja. Maar als we de koning zien, dan wordt het allemaal anders.
Elia en Elisa zijn samen. En op een zeker woord is daar een geweldige grote legermacht van de vijand.
En wat wordt er gezegd? Nee, het is Elisa met de knecht denk ik. Elisa met de knecht, ja. En... O, och heren, open toch zijn ogen opdat hij zie.
En toen gingen de ogen open. En toen zag hij daar een geweldige legermacht van engelen. Nou, dat maakt een ontzettend groot verschil. Hij ziet de koning.
God regeert. En wat er ook ging gebeuren, wie ook verder op de troon kwam en hoe die ook zou regeren. God zat op de troon.
En dan staat er op een verheven troon. De zomer vulde zijn gewaad. Vulde zijn gewaad. Vulde de tempel. Seraphs stonden boven hem.
Een soort engelen. Daar wordt wel het een en ander over gezegd in commentaren. Maar we kunnen er eigenlijk weinig van zeggen. Want dit is de enige plaats waar er van Seraphs sprake is.
In ieder geval zijn het engelen die God dienden. Die oog hadden voor de grootheid en de heiligheid van God. Het is alsof ze bijna beschaamd zijn.
Want ze bedekken hun aangezicht en hun voeten. En dan vliegen zij. Maar ze roepen de een tot de ander. Heilig, heilig is de Heer van de legermachten.
Zie je? God is degene die regeert. En alle gezag heeft hij in handen. We lezen ook van die strijd die er op een zeker ogenblik plaatsvindt.
En dat God ingrijpt dat er door één engel 185.000 slachtoffers vallen.
In het leger van Assyrië. 185.000. Eén engel. Eén engel. En er zijn ontelbaar veel engelen.
Nu God staat aan het hoofd van die legermachten. Heel de aarde is van zijn heerlijkheid vol.
De deurpinnen in de drempels schudden door de stem van hem die riep. En het huis vulde zich met rook. Het was een indrukwekkende aanblik die Jezaja hier kreeg.
En je zou ook bijna kunnen zeggen het was ook een beetje een angstaanjagende blik. En hier kom ik misschien eventjes op een netelig punt.
Maar soms ben ik wel eens een beetje bezorgd over het godsbeeld dat er ook gangbaar is onder evangelische christenen. En daar reken ik mezelf bij.
Dus. Maar. Er wordt wel eens gesproken. Ik weet niet of u de term kent van knuffeltheologie. Het wordt allemaal zo heel knus met God.
God begrijpt mij en God aanvaardt mij zoals dat ik ben. Ook al ben ik tientallen jaren onderweg met de Heer en ik heb nog niks bijgeleerd.
Oh God pak mij op mijn schoot. Ik ren als een kind naar hem toe zegt een lied. Ja. En wat zingen wij eigenlijk allemaal van tijd.
Maar het valt mij op dat als God zich in zijn heerlijkheid openbaart in het woord. Of dat nu in het oude testament is of het is in het nieuwe testament. Dan merk je op dat mensen diep onder de indruk zijn.
In openbaring hoofdstuk 1. Daar verschijnt de Heer Jezus in heerlijkheid. Weet u wat er gebeurde met Johannes? Ja, u weet het. Hij viel als dood voor de voeten van de Heer Jezus neer.
En dat laat iets zien van de grote glorie van God. Maar in het oude testament zie je het ook bij de wetgeving. Het volk zegt tegen Mozes spreek jij maar met God.
Maar ze waren eenvoudig bang dat ze het leven zouden laten. Ja. Laatst las ik in Nahum.
Moet u maar eens zien in het eerste hoofdstuk. Iets over wie God is. Nou, als je dat zou zeggen in een samenkomst. Maar je zegt niet dat je het uit Nahum hebt.
Dan zeggen ze, hé, er staat een ketter op de preekstoel. Wat vertelt die allemaal over God? Ik dacht dat God liefde was. Ja, dat is ook zo. Dat is de kortste tekst ongeveer. Op Jezus weende na.
Maar dat staat er ook. Dat God een vreselijk God is. En een wreker is. Wij lezen aan tafel op dit moment eventjes.
We zullen er waarschijnlijk niet tot het einde mee doorgaan. Het boekje van Thomas Akempis. Ik weet niet of het u bekend is. De navolging van Christus.
Nou, ik wil er toch direct al even bij zeggen. Daar staan de gekste dingen in. Het komt heel sterk toch vaak neer op werkheiligheid enzovoorts.
Doorwerken maken we ons voor het stuk aanvaardbaar. Maar die man heeft ook wel heel mooie dingen ontdekt. En ik ben toch geneigd om te denken dat het echt een kind van God is geweest.
Je moet hem ook in zijn tijd plaatsen. Het was voor de reformatie. Maar wat ik daarvan leer uit dat boek.
Dat is de vrees die er bij die man leefde. En bij zijn tijdgenoten. Voor de hel. Vrees voor de hel. Ik weet niet of er hier ooit over de hel gesproken wordt.
Maar daar hoor je ook niet meer veel over. En iemand heeft telles gezegd. Godfried Bommans. De meeste van jullie kennen hem nog wel. Die heeft gezegd. Iets permanent verzwijgen is ook een vorm van indoctrinatie.
Ja, in België begrijpen ze dat in één keer. Maar ik ga het even. Ja. Iets permanent verzwijgen is ook een vorm van indoctrinatie.
Met andere woorden. Als wij nooit over iets specifiek praten. Dan wordt er door de mensen aangenomen dat het ook niet van belang is. En vroeger werd er hel en verdoemenis gepredikt.
En ik denk dat er een overaccent was. Maar in reactie daarop. En zo is nu eenmaal de mens. En dan slaat hij door de andere kant op. En de hel. Ja. Dat past toch niet bij ons beeld van God is liefde.
Dus met andere woorden. We zullen dat zo niet uitspreken. Want we zijn heel orthodox. Tuurlijk de hel bestaat. Maar in de werkelijkheid. Geloven we echt dat er een hel bestaat.
Dat als iemand sterft. Zonder dat hij de Heer Jezus Christus toebehoort. Dat daar een oordeel komt. En een verschrikkelijk oordeel. Maar geloven wij ook dat wij als christenen behouden in Christus.
Voor de rechterstoel van Christus openbaar moeten worden. En dat zichtbaar zal worden. Wat wij in ons christelijk leven allemaal hebben uitgespookt.
Daar is ook sprake van. Nu. In ieder geval. Mijn tweede punt is. Een vernieuwde blik op onszelf.
Dus waartoe komen wij samen? Laten we zeggen hier in de reddingsark. Waartoe komen jullie samen? In de eerste plaats om een vernieuwde blik te krijgen op God.
De Heere weer te zien. En niet zoals wij hem hebben gemaakt. Want als wij een beeld scheppen van God in onze gedachten. Dan zit er een afgod in ons hoofd.
En als er een afgod in ons hoofd zit. Dan heeft dat ongetwijfeld consequenties voor ons leven met die God. In de richtere tijd.
Daar hadden ze allerlei beelden van God. Ongelooflijk. Wat dat tot gevolg had. Nee. We moeten hervormd worden door de vernieuwing van ons denken.
En een blik krijgen op God zoals dat hij is. En wat zijn we toch dankbaar voor dat woord wat we hier in ons midden hebben. Waarin God zich wil openbaren.
En wat zijn we dankbaar bovenal voor ons Heer Jezus Christus. Want wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien. Heeft hij zelf gezegd. We willen God zien.
Werkelijk zoals hij is. En als de grote koning. En dan leven we in deze tijd. En het is allemaal niet eenvoudig. Maar we zijn niet bang. Want we weten, we mogen schuilen bij hem.
Goed. We willen een vernieuwde blik hebben op God. Maar we moeten ook een vernieuwde blik krijgen op onszelf. Ik heb ooit eens een keer, jaren geleden, was me gevraagd om iets over de fariseeën te vertellen.
En ik heb me daarin verdiept toen. En weet u wat me toen opviel? De overeenkomst van hun streven en die van ons.
Hoogst waarschijnlijk betekent het afgescheidene. De fariseeën. Ze wilden zich onttrekken eigenlijk van hoe het volk leefde. Ze wilden zich verdiepen in de wet.
En ze wilden daar consequent naar handelen. En ze wilden dat gaan onderrichten. Nou, dat is eigenlijk precies wat wij ook willen. We zijn deel van deze wereld.
Maar we behoren er niet toe. We zijn eigenlijk vreemdelingen. Dus we zijn in zekere zin afgescheiden. En we willen het woord van God steeds beter leren kennen.
Doordat we op die manier God beter leren kennen. En we willen iets voor de omgeving betekenen. Heel graag. Nou, dat is een prachtig streven. Maar u weet ook waar de fariseeën toe gekomen zijn.
Het is allemaal schijnheiligheid geworden. Ze zaten er totaal naast. En toen de heer Jezus kwam, toen hebben ze de meeste toch van hen gewoon de heer verworpen.
Zo ver kunnen we komen. Dat we ons verdiepen, verdiepen. En theologisch helemaal precies weten hoe het allemaal in elkaar zit. Maar dat we eigenlijk geen hart meer hebben voor God zelf.
Dat is erg. En wat was ook kenmerkend voor die fariseeën. Wit gepleisterde graven. Ze dachten dat ze goed waren. Die ene fariseeën daar in de tempel.
Die tollenaar. En hij dankt, oh dank u God dat ik niet zo ben als die tollenaar. Nou, dat kan diep in ons hart zich vastzetten.
Dat ik denk dat ik beter ben dan de anderen. Het is gewoon helemaal niet waar. De grootste smeerlap hier in deze wereld. Op een of andere manier is er iets van dat leven wat gewoon in mijn hart zit.
Want ik ben een zondaar. Ik ben als het erop aankomt tot alle slechte daden in staat. En als het anders is, dan moet ik zeggen prijs de heer.
God heeft in mijn leven gewerkt. En als ik, dat is misschien een theoretische stelling, maar stel voor dat ik God de rug zou toekeren. Nou, dan kan het nog erger worden in mijn leven als voor mijn bekering.
En soms zie je het ook in Petrus die zegt, dat zijn dan mensen die zijn als een gewassen zeug die terugkeert naar de modderpool. Zo, dat moeten we goed beseffen.
Maar ik kan het me wel, ik kan zeggen ik ben een zondaar. Ik ben een zondaar. Maar dat kan ook zo'n slogan zijn. Wat geen diepgang heeft.
Ben ik het me echt bewust? Er zijn verschillende onder u die mijn boekje hebben gelezen. Wat over mijn leven gaat. En daar heb ik in verteld, in het boekje, dat ik op een keer iemand belogen heb.
En ik was al brave christen. En ik had ook nog een mooie bijbelstudie gegeven. Maar na de bijbelstudie, dus ik zou zeggen pas op als ik u straks aanspreek. Ik kan nooit weten.
Nee, maar ik lach er nu om. Maar dat was echt heel erg. En dat heb ik beschreven hoe dat gekomen is. Het was allemaal, ik had er een prachtige reden voor. Maar toch, ik loog tegenover een broeder.
En ik kwam ermee thuis. En ik zei tegen Marga, mijn vrouw. Oh, ze zegt hoe is het geweest? Ik zeg, ah vreselijk. En toen vertelde ik wat er gebeurd was. En ik zeg, wat moet ik nu toch doen?
Wat moet ik nu toch doen? En weet u wat het onderwerp was van de bijbelstudie? De heilige geest. En dat we de heilige geest niet mogen bedroeven. En na de bijbelstudie lieg ik tegen een broeder.
En mijn vrouw, die gaf het enige juiste antwoord. Je moet die broeder bellen. Nou, dat heb ik dan gedaan. Maar ik zal u zeggen, die hoorn, dat was toen nog een ouderwetse hoorn.
Die was van lood. En toen dacht ik, ik vind het niet moeilijk om te zeggen, ja wij zijn allemaal zondaren. En ik ben een grote zondaren.
Maar om tegen die broeder te zeggen, broeder ik heb iets tegen u te zeggen. Ik heb u belogen. Nou. En dat laat zien hoe beperkt ons zicht is op onze zondigheid.
Nu, ik denk dat dat ook nog een stukje genade van God is. Want als wij ons voortdurend zouden zien in Gods lichten, dat is niet leefbaar. Maar soms moet het wel gebeuren.
En ik zou u willen vragen, wanneer is het voor het laatst geweest dat u voor uzelf er echt bij bepaald bent. Ik ben hier in de fout gegaan. Ik ben een zondaar voor God.
En hebt u het beleden tegenover God? En misschien ook tegenover uw eigen vrouw. Tegenover uw eigen kind. Of tegenover de buurman of weet ik het wat. Belangrijke vraag.
En als dat u in uw haar moet krabben en zeggen. Ja, hoe lang is dat al geleden dat ik nog iets zag van mijn zonde. Dan ga ik u niet veroordelen.
Want zo kan dat gaan. Maar dan hebt u toch een probleem. Dan hebt u toch een probleem. Want naarmate dat we dichter tot God komen, in zijn nabijheid, dan gaan wij zien wie we zijn.
Zolang ik in het donker ben, al zitten mijn kleren helemaal onder de verf spatten of smerig. Je ziet het niet. Maar als ik in het schemer kom, dan langzaam brand, begint het zich af te tekenen.
En als ik onder de lamp ga staan, dan schaam ik mij dood. Kijk wat we verder lezen. Vers 5. Toen, zei ik.
Zie je? Toen. Toen. Toen hij de heren zag. Dat zei hij niet eerder. Maar hij zag daar de heren in zijn heiligheid. En dat rook.
Die indrukwekkende. Dat indrukwekkende beeld. Dat schudden van die drempels. Oh, hij zegt.
Wee mij, want ik verga. Ik ben immers een man met onreine lippen, zegt hij. Ik ben een man van onreine lippen. Waarom zegt hij niet, ik ben een man met een onrein hart?
Ja, dat wist hij ook wel. Maar Jezaja was geroepen als een profeet. Want, ik weet niet, staat het hier in deze vertaling ook boven de roeping van Jezaja?
Nee, dat is beter uitgedrukt hier dan in de NBG. Hier staat Jezaja in ambt van profeet bevestigd. Want hij was het al. Hij was het al. Er zijn vijf hoofdstukken aan vooraf gegaan.
Waar hij optrad als profeet. En toen zei hij, wee u, wee u. Dat heeft hij zes keer gezegd aan het volk. En wat doet hij nu? Nu zegt hij, wee mij.
En een prediker of een profeet die denkt dat hij heiliger is en beter is dan het volk dat hij toespreekt.
Dat is eigenlijk een waardeloze figuur. Daar heb je helemaal niks aan. Bij ons in België zeggen ze met een dikke nek. Zo hè. Dat is zo lelijk.
Dat is zo lelijk. Hoogmoed, het zit in ieder mens. Maar als we dat voeding geven, dan zitten we echt helemaal daarnaast. God wederstaat de hoogmoedige.
Maar de nederige geeft hij genade. En als we dat merken, dat we ons verheffen boven anderen, dan moet er direct een rode lamp gaan branden. En we moeten ons vernederen voor God.
En we moeten zeggen, heer, ik zit er weer helemaal naast. Wee mij. Dat is eigenlijk wat we moeten uitroepen. Ik geloof dat ik dat ook in het boekje heb verwoord.
Als jonge christen, ik kom op een jongere bijeenkomst. Ik ben de inhoud vergeten. Maar één uitspraak van de spreker is me bijgebleven. Wij hebben geen recht.
Het enige recht dat wij hebben, dat is de dood. En dat baseerde hij op Romeinenhoofdstuk 6, vers 10, waar staat...
Help mij eens, ontschiet me ineens even. Het loon dat de zonde geeft... Nee, vers 23, denk ik. Dat is 23.
Hoofdstuk 6, 23. Het loon dat de zonde geeft, dat is de dood. Dus hij zegt, kijk, daar hebben we voor gewerkt. Dus als God ons uitbetaalt, dan is dat de dood.
En alles wat beter is dan de dood, dat is genade. Nou, hij roept, wee mij, want ik verga. Voor Gods heiligheid kunnen wij niet bestaan.
Ik ben immers een man met onreine lippen. Dus als profeet ook die woorden die hij uitsprak, die waren bezoedeld. En die waren niet goed.
Waarom niet? Omdat die uit het hart voortkomen. En wat zegt de heer Jezus? Waar het hart van vol is, daarvan spreekt de mond. En de heer Jezus heeft ook gezegd dat wij zullen geoordeeld worden op basis van wat we gezegd hebben.
Dus er is natuurlijk een verband tussen het zondige hart en onze onreine woorden. En dan zegt hij ook, en ik woon te midden van een volk met onreine lippen.
En hier zie je dat hij plotseling beseft, niet alleen dat hij zelf niet deugt, maar ook ziet hij de mensen rondom hem heen. Hij zegt, het is eigenlijk een varkenstal.
En ik hoor daarbij. En zo staan wij tegenover die heilige God. En dit is ook goed, dat wij, wat er bezig is in de wereld, ook al die veranderingen op allerlei vlak, dat we zien, dit is niet normaal.
Wat er aan het gebeuren is, is niet normaal. Alles wordt op zijn kop gezet. God wordt beroofd van zijn eer. Hij wordt niet meer erkend als de God van de schepping.
Zijn orde wordt aan de kant gegooid. We maken er een grote rotzooi van. En ik ben niet normaal. Dat had u al lang opgemerkt, maar ik ben niet normaal.
Daar zit het woord norm in. De norm is hoe God ons oorspronkelijk geschapen heeft. Zoals Adam en Eva in het paradijs. Dat is de norm. En de heer Jezus is de tweede Adam.
Hij is, dat klinkt even gek, maar hij is normaal. Als mens was de heer Jezus een normaal mens, zoals God het heeft bedoeld. Maar hij was uitblinkend boven 10.000 in vergelijking met ons.
En hij was natuurlijk de zoon van God die als mens hier op aarde kwam. Emmanuel, God met ons. Maar dat is de norm. Zoals de heer Jezus is, dat is de norm.
En alles wat daarvan afwijkt is abnormaal. Dus ik ben abnormaal. Ik ben een zondaar. Ik beantwoord niet aan het doel wat God met mij voor ogen heeft.
En de mensen rondom me heen, precies hetzelfde. En dan moet ik niet met een boze vinger wijzen. En zeggen, met die wil ik niet omgaan. En dat is slecht. En nee, daar gaat het niet om. Want toen de heer Jezus de mensen zag, toen greep hij dat naar de keel.
En hij zag ze en hij zei, ze zijn als schapen zonder herder. Dat is de oorzaak waarom de wereld op dit ogenblik zo verwort. Ze zijn als schapen die geen herder hebben.
En toen begon hij en vele dingen te leren. En de heer Jezus heeft ook gezegd, bid dan de heer van de oogst dat hij arbeiders uitzende in zijn oogst. Maar, kijk, dat is dus ook belangrijk.
Dat als we samen komen, dat we bepaald worden bij wie we zelf zijn. En er zijn misschien dingen in uw leven, sorry dat ik het even zo zeg, maar die gewoon niet deugen.
Die inderdaad God bedroeven. Waar u God de eer mee ontneemt. Waar u misschien uw omgeving mee beschadigt. Maar u ziet het niet. U ziet het niet.
Dat is juist de ellende met de zonde. De zonde verblind een mens. En de boze maakt daar misbruik van. En hij helpt ons nog een handje verder.
En wat belangrijk, dat we dan de houding hebben tegenover God. Doorgrond mij, o God. En ken mijn hart. Toets mij. En ken mijn gedachten.
Zie of bij mij een heilloze weg is. En leid mij op de eeuwige weg. En dat is de heer Jezus. Hij is de eeuwige weg. Dat ik in zijn voetsporen zou treden.
Maar ik zie het misschien niet dat ik ben afgeweken. Wee mij. Een blik op mezelf. Mijn ogen hebben namelijk de koning.
De heren van de legermachten gezien. Maar. Maar. Prachtig. Maar. Als het hierbij blijft. En je gaat als een grote zonda naar huis.
En zegt. Oh dat het zo erg met mij gesteld was. Dat wist ik niet. En zo moet ik voor God verschijnen. Nou dan. Dan ben je reddeloos verloren.
Maar. Staat er. Een van de serafs vloog naar mij toe. En hij had een gloeiende kool in zijn hand. Die hij met een tang van het altaar had genomen.
En daarmee raakte hij mijn mond aan. En zei. Zie. Deze heeft uw lippen aangeraakt. Zo is uw misdaad van u geweken.
En uw zonde verzoend. Verzoening. Verzoening. Wat een geweldig begrip is dat in de Bijbel. En het wordt in het oude testament.
Natuurlijk als het ware aangekondigd. Verzoening. Maar. De verzoening die daar tot stand kwam. Dat was een. Dat was een voorafschaduwing. Van de werkelijke verzoening in Christus.
Bokken en stieren. Zegt de Hebraïe schrijver. Die konden de zonde niet wegnemen. Maar. Hier. Dat altaar. Dat is wel een beeld.
Wat heen wijst naar de heer Jezus. En toen de heer Jezus kwam. Toen heeft Johannes de Doper terecht gezegd. Zie. Het land van God. Dat de zonde van de wereld wegneemt.
En. Misschien zijn er sommigen onder ons. En ik denk dat het eigenlijk voor ons allemaal geldt. En ik sluit me erbij in. Dat wij te weinig onze zonde onder ogen zien.
Maar het kan ook zijn. Dat we door de duivel worden aangeklaagd. Het kan zelfs zijn. Dat de geest van God ons bij een zonde bepaalt. En dat de duivel aankomt.
En dat hij ons begint. Aan te klagen. Openbaring hoofdstuk 12. De aanklager van de broeders. Die hen dag en nacht aanklaagde voor onze God.
Is nedergeworpen. En ze hebben hem overwonnen. Door. Wie weet het. Door het bloed van het lam. Ze hebben hem overwonnen. Door het bloed van het lam.
En door het woord van hun getuigenis. Daardoor is hij overwonnen. Het bloed van Jezus. Reinigt ons van alle zonden. Ja maar John.
Jij weet niet wat ik heb uitgesproken. Zelfs mijn eigen vrouw weet het niet. Het bloed van Jezus. Reinigt ons van alle zonden.
Dus daar zijn die zonden ook bij inbegrepen. Het is heel erg als we zondigen. Maar dat is nog niet het ergste. Het ergste is als we niet willen breken met onze zonden.
Dat is zo erg. Dat is zo erg. Iemand uit onze familie. Is nu ook al overleden. Maar die zei altijd. Boos worden is menselijk.
En boos blijven is duivels. En dat is een waarheid als een koe. Maar zo kunnen we ook zondigen. Paul Jacobus die zegt.
We struikelen alle. In velelei opzicht. Maar struikelen en dan daar blijven liggen. In de modder. En je daar op een bepaald ogenblik gaan thuisvoelen.
Dan is het natuurlijk erg geworden. Maar die kool. Die raakt de lippen aan. En nu. Nu staat er.
Ja. Die hij met een tang. Daarmee raakte hij mijn mond aan. En zei. Zie deze heeft uw lippen aangeraakt. Zo is uw misdaad van u geweken. En uw zonde verzoend.
Paulus zegt in 2 Korinther 5. Wij zijn dan gezanten van Christus. Alsof God door onze mond u vermaande. In naam van Christus vragen wij u.
Laat u met God verzoenen. Het kan zijn dat u helemaal de Heer niet kent. Nou. Laat u met God verzoenen. Maar het kan ook zijn dat u de Heer al jaren kent.
Maar dat er een afstand gekomen is. De zonde maakt scheiding tussen God en ons. Laat u met God verzoenen. Dat is gebiedende wijs.
Hij zegt laat u met God verzoenen. Maar het is leidende vorm. Dat wil zeggen. We kunnen. Hij zegt niet verzoen u met God. Want verzoen u met God. Dat zijn. Dat je het zelf moet bewerken.
Laat u verzoenen. Ga tot de Heer. Beleid uw zonde. Indien we onze zonde beleiden. Hij is getrouw. En rechtvaardig.
Wij zijn ontrouw. Hij is getrouw. Want zichzelf kan hij niet verlogen. Hij is getrouw. En rechtvaardig. De Heer Jezus heeft geleden. Voor mij zonde. Daarom is de Heer rechtvaardig.
Als hij mij ook de zonde vergeeft. En ons te reinigen van alle ongerechtigheid. Ik weet nog. Ik was nog maar pas christen. En een predikant die zei. Is me ook zo'n gevleugeld woord.
Wat bijgebleven. Het is fijn om rein te zijn. Dat vond ik een prachtige. Ik was 17 jaar. Maar dat sprak mij geweldig aan. Het is fijn om rein te zijn.
En het omgekeerde is ook waar. Als je smerig en vuil bent van de zonde. Er is niks ellendiger dan dat. En ik besluit met het laatste. Dus waar naartoe komen wij samen?
Een vernieuwde blik op God. Een vernieuwde blik op ons zelf. En tenslotte een vernieuwd roepingsbesef. Een vernieuwd roepingsbesef.
En mensen. Ik heb het juist al gezegd. Daar zit hier een ongelooflijk potentieel voor mij. Het is nog niet zo'n grote massa mensen. Maar voor Vlaamse begrippen.
Het is al een mooie groep mensen. Maar wat de bekwaamheden dat er hier zijn. Gaven en talenten. Onvoorstelbaar. Dat is echt waar.
Daar zou je van verschieten. Zeggen ze bij ons. Als al die talenten tot ontplooiing zouden komen. En allemaal tot de eer van God zouden worden ingezet.
En er zijn vandaag zoveel mensen. Die gaan naar een gemeente. Omdat ze zich te lekker voelen. Zeggen ze in Holland. Ik voel me er gewoon lekker. Ik vind het prettig. Ik voel gewoon.
Het is gewoon goed dat ik daar ga. Ja, dat is leuk. Maar wat beteken je daar nu? Bij ons was er iemand. Daar hebben we jaren mee samenwerkt. Die zei. Het is in veel gemeenten.
Toelen dans. Van de ene gemeente naar de andere. Nou. En dan valt het je niet meer. Woeps. Dan ga je naar de volgende toe. Dan ga je daar het weidje afgrazen.
En dan naar. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom het verantwoord is dat je naar een andere gemeente gaat. Dat is nu weer een ander onderwerp. Maar wat is je ingesteldheid?
En wij zijn allemaal geroepen. Sommige werkers in de dienst van God die blazen zichzelf op. Dat zijn profeten. En dat zijn apostelen.
En weet ik het wat voor namen dat ze er allemaal op plakken. Nou ze plakken maar een eind weg. Maar het zijn gewoon zondaars die een dienst te verrichten hebben. Maar we hebben allemaal een dienst te verrichten.
Allemaal. Allemaal. God heeft ons gaven gegeven. En wat zie je in die gelijkenis van de heer Jezus. Die met vijf talenten die ging direct aan het werk en die deed daar van alles.
En die met twee talenten deed hetzelfde. En die werd ook op dezelfde manier aangesproken. Wel gedaan. Gij goede en getrouwe slaaf. Ga in tot het feest van uw heer.
Hoeveel talenten dat we hebben. En wat we allemaal. Ik werk al. Van 73 werk ik in België. Nou. Mijn boek dat heet.
En den boer. Ik heet den boer. Den boer hij ploegde voort. Maar weet u hoe ik het eerst wilde noemen. Hoe was het Marga? Oh ze zat te slapen.
Nee. Oké. Geen succes. Geen succes. Maar wel veel zegen. Dat wou ik er eerst. Nou toen heeft een broer gezegd. Nee. Dat is te negatief.
Zei hij. Ik zeg. Hoe moet het dan heten? En den boer hij ploegde voort. Ik zeg. Nou dat is beter. Oké. Maar het is wel zo. Ik heb geen succes gehad. Er zijn prachtige dingen tot stand gekomen.
Maar er zijn dingen ontstaan. En die ook weer afgebroken zijn. Er zijn gemeentes gesticht. En die gemeente die bestaat niet meer. Ongelooflijk. Mensen die ik het evangelie heb uitgelegd.
Ze begeleid. Oh prachtig. Je zag ze groeien. Ik denk nu aan een. Die werd een oudste. Nou. Later. Ongelooflijk zeg. Zoals dat hij tot een zegen was.
Zo werd hij later tot een vloek. Onvoorstelbaar. En dat zijn van die teleurstellende dingen. Maar het gaat helemaal niet om succes. Het gaat erom dat wij trouwe dienaren zijn.
Voor God. En dan heb je die ene met dat ene talent. En die kijkt naar die andere. En die heeft twee talenten. Die heeft vijf talenten. En ik heb er maar één. En die was ontevreden. Nou.
Ik ben maar een vijfde wiel aan de wagen. Nou. Het belangrijkste wat je sowieso kan doen. Dat is wat Koen naar voren gebracht heeft. Volharden in het gebed. Als je dan echt niet weet wat je moet doen.
Ga dan bidden voor de gemeente. In Baren. Reddingsark. Vraag een lijst van onderwerpen. Ga daar maar voor bidden. Maar ik ben er zeker van. Als u dat gaat doen.
Echt God zoeken. Er gaan nog andere talenten boven komen. Maar die ene die stopte dat in de grond. En er zat een soort bitterheid tegenover die meester. Hij zegt.
Ja. Ik weet dat je een hard mens bent. En die maait wat hij niet gezaaid heeft. Nou. Ja. Nou. Had het dan aan de bankiers gegeven.
Dan was er toch in ieder geval rente van gekomen. Als ik even mag vragen. Wat levert uw aanwezigheid hier in de reddingsark op?
Als u hier weg blijft. Draait het dan gewoon door? Of wordt u gemist? Dorcas. Dorcas.
De weduwe. Die begonnen allemaal te huilen. Omdat Dorcas overleden was. Wat deed ze? Met naald en draad. Voor de weduwe. Oh.
Er zijn een velelei genadegaven van God. En ieder diene God naar de genadegaven die hij ontvangen heeft. Sommigen spreken. Anderen dienen.
Met praktische dingen. Ja. Een vernieuwd roepingsbesef. Kijk. Die stem. Daarna hoorde ik de stem van de Heer.
Hij zei. Wie zal ik zenden? Wie zal voor ons gaan? Wie gaat hier de mensen bezoeken die vroeger hier trouw in de reddingsark kwamen.
Maar die niet meer kunnen komen? Wie maakt er een lijstje van? En wie wil die mensen een kaartje sturen? Opzoeken? Een telefoontje doen? Wie wil er helpen?
Het viel me op. Ik ben even naar het toilet geweest. Dat het hier zo prachtig keurig eruit ziet. Ik weet niet wie daarvoor verantwoordelijk is. Maar dat is prachtig. Maar die kan misschien. Die mensen die daar mee bezig zijn.
Die kunnen misschien een handje hulp gebruiken. En het zijn vaak ouderen die zich daarvoor inzetten. Nou. Jongeren. Ah. Hapsa. Steek je handen uit de mouw. Ja.
Daar moet het beginnen. Gewoon. De heer Jezus is niet gekomen om zich te laten dienen. Maar om te dienen. En zijn leven te geven als een losprijs voor velen. De stem van de Heer klinkt.
Wie zal voor ons gaan? En ik ben er zeker van. De oudsten hier in de gemeente. Die vragen zich dat ook af. Wie wil voor? Ook een beetje ons. Met een kleine o.
Maar hier is het met een grote o. Dat hebben de vertalers er. En het wijst op God. Die ook vader, zoon en geest is. En er is nood. Een geweldige nood in deze wereld.
In Vlaanderen is er nog meer nood. Denk ik. Maar. Wie zal voor ons zenden? En dan komt daar die prachtige respons. Dat Jezaja zegt.
Toen zei ik. Zie. Hier ben ik. Zend mij. Nou als dat de uitwerking is. Van mijn overdenking. Van vandaag. Dat u naar huis gaat.
En dat u zegt. Heer. Of misschien nu al. In uw hart. Heer. Hier ben ik. Zend mij.
En waar? Dat is helemaal niet belangrijk. Naar de plaats die God voor u heeft. Nou dan gaat er hier. Echt grote. Ontstuimige kracht.
Van deze prachtige groep. Kinderen van God uit. Een nieuwe blik op de koning. En daar toe komen we samen. Een vernieuwde blik op onszelf.
En op de verlossing. Die we in de Heer Jezus hebben. Onze zonde. En de verzoening. En tenslotte. Een vernieuwd roepingsbesef. Ja. Ik ben een geroepene.
Om te wandelen. In de werken. Die God. Voor ons. Bereid heeft. Ik wil afsluiten.
Met gebed. En misschien kunnen we gaan staan. En als. Degene. Die zeggen. Ja. Ik wil heel graag.
door God echt gezonden worden. Ik wil mijn leven geven. Nou. Bid met mij mee. Vader. Wat een voorrecht.
Om u te mogen kennen. En inderdaad. Ons niet blind te staren. Op deze zondige wereld. Waarin zoveel verdriet is. Maar u te zien.
Als de almachtige koning. De heren der heerscharen. En inderdaad. O God. In onszelf. Kunnen we niet tot u naderen.
Maar in de heer Jezus. Mogen we met vrijmoedigheid gaan. Tot u. Heer. Mogen wij een vernieuwde blik krijgen. Op u. Een vernieuwde blik.
Op onszelf. En op wat de heer Jezus. Aan het kruis. Voor ons heeft volbracht. Maar heren. Ik wil u bidden. Dat ook wij.
Bruikbaar mogen zijn. In uw dienst. Heer. En misschien is er maar één iemand. Die deze morgen. Door uw woord is aangesproken.
Die u op het oog hebt. Voor een bediening. Ik wil u bidden. O God. Spreek. Tot het hart. Van uw kinderen. En wilt u ze.
Inderdaad. Zenden. Want de oogst is groot. Maar arbeiders. Zijn er weinig. Zegent u. Uw kinderen hier. Ik wil u bijzonder bedanken.
Voor deze gemeente. Die al zoveel jaren mag bestaan. En waarin uw woord centraal staat. Waar de heer Jezus de ere plaats heeft. Dank u voor de broeders.
Die hier leiding geven. Maar ook voor alle. Die op een of andere manier. Actief ook. Betrokken zijn. Om de gemeente. Op te bouwen. En tot zegen te zijn.
Heer. We bidden ook voor de omgeving hier. In al die chique villa's hier. Maar daar wonen misschien. Geestelijk. Arme mensen. Ik wil u bidden.
Spreek. Tot de harten. Ook van de mensen hier. In Baren. En de wijde omgeving. Heer. Wij zien uit. Naar uw wedekomst. Wedekomst. Heer Jezus. U.
De koning der koningen. Op een dag. Zult u regeren. U gaat alles nieuw maken. Heer. We zien uit. Naar die. Belofte.
Dat u komen zult. Elk oog zal u zien. O heren. Dank u. Wij zijn rijke mensen. Door uw genade. Amen.