God liefhebben en onze naaste als onszelf

Spreker

Oscar Lohuis

Date
Oct. 23, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ja, een heel goede morgen. Fijn om u te zien. Ik moet altijd even nadenken waar ik naartoe kijk vanaf deze plek. Fijn om bij jullie te mogen zijn.

! Mijn vrouw is ook meegekomen. Dat is omdat wij zo meteen door moeten naar Schiphol, omdat ik vanmiddag vertrek naar India. Daar zal ik aan het eind nog iets meer over vertellen. Maar ze was hier nog nooit geweest, dus dit is mijn vrouw.

Het is fijn om jullie weer te ontmoeten. Ik wil twee gedeeltes met jullie lezen. Uit Matthäus, hoofdstuk 22 en uit Handelingen 2.

Matthäus 22. En we willen nadenken over God liefhebben en onze naaste liefhebben als onszelf. Daar willen we vanmorgen met elkaar over nadenken.

En dat is natuurlijk de samenvatting van de hele wet. Dat is eigenlijk waar het helemaal om draait in onze dienst aan God en waar het helemaal om draait in het leven. Eigenlijk een megagroot thema deze morgen. Hem liefhebben en onze naaste liefhebben als onszelf.

Matthäus 22 vanaf vers 34. Toen de farisee gehoord hadden dat hij, dat is Jezus, de sadducee de mond had gesnoerd, kwamen zij bijeen.

En een van hen, een wetgeleerde, vroeg om hem te verzoeken, Meester, wat is het grote gebod in de wet? En Jezus zei tegen hem, U zult de Heer uw God liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand.

Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de wet en de profeten.

En dan lezen we elkaar over de vroege gemeente in de handelingen hoofdstuk 2. Een heel bekend gedeelte natuurlijk, maar Ik denk dat we hier geïllustreerd zien Waar het om draait in de wet.

Hier aan deze twee geboden hangt heel de wet en de profeten. En als de geest wordt uitgestort, dan wordt door de geest ook de wet in het hart van de gelovigen gelegd. Dus het feest van de geest is het feest van de wet.

En we zien dan ook dat mensen van binnenuit naar Gods wil gaan leven. En ik begin even bij vers 41. Het is een heel bekend gedeelte.

Na de preek van Petrus lezen wij over het ontstaan van die vroege gemeente. Wat eigenlijk een groepering was binnen het Jodendom. Handelingen 2 vers 41. Zijn u die zijn woord met vreugde aannamen werden gedoopt.

En ongeveer 3000 zielen werden er op die dag aan hen toegevoegd. Hij zijn volharden in de leer van de apostelen. En in de gemeenschap, in het breken van het brood en in de gebeden.

En er kwam vrees over iedereen. En er werden veel wonderen en tekenen door de apostelen gedaan. En alle die geloofden waren bijeen en hadden alle dingen gemeenschappelijk. En ze verkochten hun bezittingen en eigendommen en verdeelden die onder allen naar dat ieder nodig had.

En ze bleven dagelijks eensgezind in de tempel bijeenkomen. En terwijl ze van huis tot huis brood braken, namen zij gezamenlijk voedsel tot zich met vreugde en in eenvoud van hart.

En ze herloofden God. En vonden genade bij heel het volk. En de heren voegden dagelijks mensen die zalig werden aan de gemeente toe. En als we nog even verder lezen in hoofdstuk 4.

Dan is er ook weer een beschrijving van de vroege gemeente. Waarin we ook zien dat ze echt voor elkaar zorgen en ook aan elkaar uitdelen. Hoofdstuk 4 vers 32.

En de menigte van hen die geloofden was één van hart en één van ziel. En niemand zei dat iets van wat hij bezat van hemzelf was, maar ze hadden alles gemeenschappelijk.

En de apostelen legden met grote kracht getuigenis af van de opstanding van de Heer Jezus. En er was grote genade over hen allen. Want er was ook niemand onder hen die gebrek leed, want allen die landerijen of huizen bezaten, verkochten die.

En brachten de opbrengst van het verkochten en legden die aan de voeten van de apostelen. En aan ieder werd uitgedeeld naar dat men nodig had. En Jozes die door de apostelen ook Barnabas genoemd werd, wat vertaald betekent een zoon van vertroosting, een leviet afkomstig uit Cyprus.

Had een akker en verkocht die en bracht het geld en legde het aan de voeten van de apostelen. Tot zover. Er zijn twee dingen die gewoon de boventoon voeren in het hart van een christen.

En dat is ten eerste de Heere God liefhebben en ten tweede de Heer naaste liefhebben. Het eerste is dat je besef hebt gekregen van de Heere God.

Dat je in het evangelie hebt gehoord en dat de Heilige Geest zo heeft gewerkt, dat je bent te gaan begrijpen wat Christus voor je heeft gedaan aan het kruis.

En dat je hart geraakt is door de liefde van God. Dat je geproefd en gesmaakt hebt dat de Heere goed is. Dat staat ergens in de Bijbel, in de Tenach en Petrus haalt het ook aan in zijn brief.

Dat je geproefd en gesmaakt hebt dat de Heere goed is. Dat zijn genade je hart heeft geraakt. En dat je dus Hem bent gaan leren kennen. Wat de zangleister vertelde over die Bijbelstudie van Leander en dat je dan zo geraakt wordt door de alwetendheid van God.

En dat Hij een relatie met jou wil. Dat is de zoekende liefde van de Heere God. Hij zoekt ons op. Hij zegt Adam waar ben je? Terwijl Adam van hem wegloopt, reikt hij toch uit naar Adam die van hem wegloopt.

Terwijl Adam voor hem wegschuilt, is het God die toch Adam roept van achter zijn schuilplaats. En wil dat Hij tevoorschijn komt. En de Heere God zoekt de relatie met de mens.

De mens zoekt God niet, maar God zoekt de mens, zegt de Bijbel. Er is niemand die God zoekt, maar God is een zoekende God en heeft zondaars lief. En dat heeft Hij bewezen door zijn Zoon te geven aan het kruis.

En als je dan door de Heilige Geest, want dat gebeurde natuurlijk ook op die eerste Pinksterdag. Dat Petrus heeft daar Christus gepredikt. Hij heeft Jezus gepredikt. De Messias van Israël.

De Christus, de Gezalfde. En dat wordt op zo'n manier gedaan, dat het hart van de hoorders inderdaad diep getroffen wordt. Ze werden diep getroffen. En ze kregen met de ogen van hun verstand, met de ogen van hun hart, kregen ze zicht op de Heer Jezus.

Dat is de wedergeboorte. Je was blind, maar je gaat zien. En je hoort het woord van God. Je hoort het evangelie. En je wordt daartoe getrokken.

En je komt tot Christus. En dan proef je de liefde van God. Dan proef je de genade van God. En dan begint je hart te aanbidden. En dan krijg je ook zoiets in je leven van, ja die relatie met hem, dat is gewoon het allergrootste in mijn leven.

De relatie met God. Daarom zijn we vanmorgen ook bij elkaar gekomen. Daarom openen we zijn woord. Daarom wil je ook in je Bijbel lezen. Daarom, er is iets veel groters in je leven gekomen dan dat je tot dan toe had gekend.

De relatie met God overstijgt alles zo gigantisch. Ik kan me herinneren dat ik in het ziekenhuis in Harderwijk de hal binnenliep. En dat ik een broeder uit een gemeente in Ermelo tegenkwam.

Niet onze eigen gemeente uit Harderwijk, maar een andere gemeente in Ermelo waar ik ook wel eens mag voorgaan met het woord. En zijn vrouw lag in het ziekenhuis daar. En zijn vrouw was best wel ernstig ziek.

Was best wel moeilijk. Maar deze broeder, ik heb je even zo'n gesprekje in de hal van het ziekenhuis. En toen zei hij tegen mij van ja, het is moeilijk, maar gewoon dat leven met de Heere God.

De relatie met de Heere God. Hij zei toen tegen mij in die omstandigheden waarin zij zich bevonden. Dat overstijgt alles zo gigantisch. En ik vond dat zo'n mooi woord. Dat ben ik nooit vergeten.

Zelfs als je vrouw ernstig ziek is. De relatie met God is zo'n troost. Is zo geweldig. Dat maakt alles zo totaal anders. Als je hem leert kennen, dan besef je dat hij de meest aantrekkelijke is.

Hij is de allermooiste. Heb je zo wel eens nagedacht over God? Zijn heiligheid betekent, hij is wonderbaar. Hij is wonderschoon.

Alle schoonheid in de schepping is afgeleid van zijn schoonheid. De aarde is vol van zijn heerlijkheid. Alle schoonheid, al het mooie wat er is. Alles wat jij mooi vindt, alles wat jouw hart kan raken vanwege de schoonheid daarvan, is ten diepste een afstraling, een afspiegeling van de schoonheid van onze God.

En dat betekent dat hij gewoon de meest aantrekkelijke is. Het probleem van de mens is dat we vooral andere dingen willen. Maar die dingen kunnen het hart nooit tevreden stellen.

Alle andere dingen van het leven kunnen ons nooit echt rust en vrede van binnen geven. Maar hij wel. Weet je, als we hem lief hebben boven alle andere dingen.

En als we beseffen dat het gaat niet om een lang en gelukkig leven. Het gaat niet om succes in het leven. Het gaat niet vooral om rijkdom. Het gaat niet vooral om gezondheid.

Het gaat niet erom dat we een probleemloos of een strijdloos of een vlekkeloos leven hebben. Maar waar het om gaat is dat we God kennen. Dat maakt dat je dan je leven veel meer kan relativeren.

Dat je veel ontspannener in het leven staat. En dat is het liefhebben van de Heere God. Dat is het eerste. Dat is de verwulling van de wet. God liefhebben. Dat hij de liefde van ons hart is.

Dat we hem liefhebben boven alles en iedereen. Met ons verstand, met ons hart, met onze kracht. Met heel onze ziel. Dat we aan hem verknocht zijn geraakt.

Dat we naar hem verlangen. We verlangen naar God hebben. Dat is waar het om draait. Want hij is God en niemand is zoals hij. En er is overvloed van vreugde bij zijn aangezicht.

Dat staat in Psalm 16 en dat citeert Petrus ook op die eerste Pinksterdag. Dat is wat Petrus citeert als hij Christus predikt op die eerste Pinksterdag.

Er is overvloed van vreugde bij zijn aangezicht. In zijn tegenwoordigheid. Als je naar hem kijkt. Als je in hem verblijt. Als je beseft wie hij is.

En dat is onze relatie met God. Dat is wat verandert als je tot geloof komt. Dan komt de Heer in je leven binnen. En dan word je nogmaals geraakt door zijn liefde.

God is liefde. En dan besef je. Tot in het diepst van je wezen. Dat je geliefd bent door hem. En ieder van ons heeft het nodig om dat te weten.

Weet je. Ik heb wel eens begrepen uit de psychologie. Dat men zegt in de psychologie. Voor een mens om goed te kunnen functioneren zijn twee dingen heel erg belangrijk. Ten eerste. Dat je weet dat je bemind bent.

Dat je geliefd bent. En ten tweede dat je van waarde bent. En dat je van betekenis bent. En als een mens diep van binnen voelt en denkt.

Ik ben niet geliefd. En als je denkt. Ik ben waardeloos. Of als je respectloos bent behandeld.

Waardoor je eigen waarde als het ware. Of het idee van je waarde is aangetast. Dan gaat het slechter met je. En je wordt depressief als je alsmaar jezelf op de kop geeft.

En jezelf waardeloos vindt. En jezelf beschuldigt. En jezelf afkraakt van binnen. Dan kan je niet goed functioneren. En ik denk dat als we God leren kennen.

Dat is in mijn ervaring ook echt geweest. Dat toen ik de Heere God leren kennen als tiener. Dat er zo'n oceaan van liefde mijn hart binnenkwam. Dat ik gewoon diep van binnen tot in het diepste van mijn wezen wist.

Hij ziet mij. Hij kent mij. Hij heeft mij op het oog. En hij houdt van mij. God. De schepper van hemel en aarde. De God van de Bijbel. De eeuwige God.

De almachtige. God kent mij en heeft mij lief. En ik ben van waarde inderdaad in zijn ogen. Dat heeft mijn leven totaal veranderd. Dat heeft vanaf dat moment zo'n rust en vrede gegeven.

En dat is. En dan ga je hem lief hebben natuurlijk. Dan ga je van hem houden. En dat is door Jezus. Dat God ons zo kan lief hebben. Dat hij ons niet de zonden toerekent.

Maar dat hij ze van ons weg doet. Zover het oosten is verwijderd van het westen. Dat hij ons de zonden niet in rekening brengt. Omdat Christus die zonden heeft gedragen. Dus dit is het eerste.

Het eerste wat de vervulling is van de wet. Dat je God gaat lief hebben. Maar we zijn niet geroepen tot een geestelijk leven. waarin het alleen maar draait om onze eigen persoonlijke relatie met God.

De gerichtheid op God. Mondt vanzelf uit. In een gerichtheid op onze medemens. Het gaat niet alleen maar om mijn persoonlijke wandel met God.

Ik denk sowieso dat we af moeten van dat individualistische denken. Wij zijn echt door onze cultuur sinds de tijd van de verlichting.

Sinds de tijd van het moderne denken. Dat dat nu een paar honderd eeuwen in onze leefwereld. In de westerse wereld. Dominant is geworden. Zijn wij zo ontzettend gewend geraakt aan het denken aan onszelf als individu.

De zelfbeschikking van de mens. Kwam helemaal hoog in het vizier te staan. Werd hoog in het vaandel getrokken. Ieder mens moet zelf beschikken. En zelf beslissen. En jezelf zijn.

En dat zelf dat begint nu dramatische radicale vormen aan te nemen. Ik denk dat de zelfbeschikking van de mensen in onze cultuur. Tot de meest bizarre ontwikkelingen leidt. Van hoe mensen denken over het leven.

De grondslag daarvan is zelfbeschikking. Dat is allemaal zelf. Maar wij als christenen denken soms ook zo. Alleen maar wij of ik en mijn relatie met God.

Maar in de Bijbel komen we veel meer tegen. Dat je leeft met elkaar. Het collectieve. Je hoort bij elkaar.

Je bent samen lichaam van Christus. Je bent samen gemeente. En dan zien we ook dat. Je zou het eigenlijk zo kunnen illustreren.

Dat de verticale balk van het kruis en de horizontale balk van het kruis horen bij elkaar. Hou dat beeld maar vast. Dat is ook wat er dus gebeurde in die ontmoeting met die schriftgeleerde van de Heer Jezus.

We hebben het gelezen in Matthäus 22. Er kwam een wetgeleerde naar Jezus en dan staat er om hem te verzoeken. En die vroeg aan Jezus wat is het grote gebod in de wet.

En Jezus antwoordde hem om de Heer God lief te hebben met heel je hart, met heel je ziel en met heel je verstand. Nou deze wetgeleerde die zal dat hebben beaamd. Want dat heeft Jezus niet als eerste gezegd. Maar dat komt natuurlijk al uitgebreid naar voren in de tenag.

In de wet en de profeten. In de Bijbel die Jezus had en die de apostelen hadden. Dus deze wetgeleerde die kende ook de wet en die zal hebben gedacht ja dat is een goed antwoord. Maar daarna zegt Jezus iets en met één woordje houdt Jezus deze man een spiegel voor.

Met één woordje. Want dan zegt Jezus namelijk het tweede. En dan zegt Jezus hieraan gelijk. Of eigenlijk twee woordjes.

Hieraan gelijk. Daarmee houdt hem een spiegel voor. Het tweede is u zult u naast de lief hebben als uzelf. Want wat was namelijk het geval bij deze wetgeleerde? Hij kende zijn Bijbel. Hij wilde weten of Jezus wel orthodox was.

Want de Sadduceën waren een beetje liberaal en de Fariseeën waren orthodox. Jezus en Paulus en de apostelen hoorden bij de Fariseeën, niet bij de Sadduceën. Dus dat wil deze wetgeleerde even weten of hij wel bij hen hoort als Fariseeën.

En dat hoort hij inderdaad. Hij is recht in de leer. Maar je kunt recht in de leer zijn. En toch vereindig van hart. Want deze man kwam naar Jezus om te vragen of hij wel recht in de leer was.

Maar hij deed dat om hem te verzoeken. Dus hij deed dat om hem ergens op te kunnen pakken. Hij deed dat om hem te laten struikelen. Om hem een aanstoot te geven zodat hij zou vallen.

En dat betekent dus dat het hart van deze wetgeleerde, ook al had hij zijn mond vol van de rechte leer, ook al had hij zijn mond vol van wat de Bijbel zegt.

En hij wist wat de Bijbel leerde. Maar hij had niet zijn naaste lief als zichzelf. Want hij was onvriendelijk naar Jezus toe. En daarom houdt Jezus hem met die twee woordjes.

Het tweede hier aan gelijk is dat je je naaste lief hebt als jezelf. Met andere woorden, beste vriend, hoe is het met jouw liefde voor mij?

Hoe is het met je liefde voor je naaste? En dat is eigenlijk het tweede waar ik vanmorgen wat meer over wil zeggen. Dat als er geestelijke opwekking ontstaat, zoals in de handelingen twee gebeurde en zoals we in die vroege gemeente zien.

Dan zien we dat automatisch mensen elkaar van harte gaan lief hebben. Ik was ook heel blij met wat je deelde, Dioeke. Dioeke, Dioeke, wat je deelde.

Want dat sluit perfect aan bij deze preek. Wat jullie daar doen. Dat is christen zijn. Dat is waar we toegeroepen zijn. We moeten oppassen dat we niet terechtkomen in een te spiritueel leven.

In een te verheven leven van ik en mijn relatie met God. En dat we altijd in de kerk zitten. Om alleen maar zelf bemoedigd te worden in onze eigen relatie met God. Want je ziet hier in de vroege gemeente dat het gemeenteleven dat ontstaat is heel praktisch.

Heeft heel veel te maken met alle dag. Heeft veel meer te maken dan alleen met de spiritualiteit die er was op de momenten dat ze bij elkaar kwamen. Het geestelijke leven. Kijk, er was natuurlijk ook echt respect voor de Heer God.

Er kwam vrees over iedereen. En ze loofden God. En ze waren zo blij met de Heer Jezus. En ze verdiepten zich in het onderwijs van de apostelen. Weet je wel, ze wilden meer van dat woord van God.

Ze wilden groeien in hun kennis van God. Hun relatie met God. Maar je ziet dat het vanzelf uitmond in op een hele natuurlijke manier. Niet georganiseerd. Niet omdat ze een visie en beleidsplan hebben geschreven.

Maar door de geest geleid mond het uit. In een geweldige manier van samenleven met elkaar. Waarin er echt oprecht gezorgd wordt voor elkaar. En waarin ze uiting geven aan de liefde voor elkaar.

Hoe kan je het zeggen? Iemand heeft het een keertje zo gezegd. Dat opwekking verbindt ons aan God. En aan onze naasten.

Opwekking betekent dat er diepe bewogenheid ontstaat voor de noden van anderen. Opwekking betekent dat er een verlangen in ons hart groeit. Om de wonden van andere mensen te helpen genezen.

Dat is geestelijke opwekking. Heb ik mijn naaste lief als mijzelf? Laat me nog een voorbeeld geven.

Ik heb afgelopen vrijdag een huwelijk mogen inzegenen. En ik heb toen ook gesproken over 1 Corinthe 13. En ik heb me in de voorbereiding op die dienst.

Heb ik me nog eens wat verdiept in dat hoofdstuk. En toen dacht ik. Ja het is natuurlijk een heel bekend hoofdstuk. Al zou ik met de talen van mensen en engelen spreken. Maar ik had de liefde niet.

Ik was als klinkend koper of een schallende symbaal. En ik zou kunnen profiteren en heel veel kunnen weten. En geloven om bergen te verzetten.

En mijn bezittingen uitdelen voor de armen. Maar ik had de liefde niet. Het baatte mij niets. En dan die hele beschrijving van de liefde. En toen heb ik gezegd. Vrijdag.

En dat wil ik nu ook zeggen. Het is natuurlijk een heel bekend hoofdstuk. Maar het is ook wel een beetje een mysterieus hoofdstuk. Heeft u dat niet ook? Want er wordt namelijk notabene gesproken over hele goede dingen.

Hele goede dingen worden genoemd in die eerste verse. Zoals dat je goed kan spreken. En er staat ook in de Bijbel dat als iemand een goed woord brengt. Dat is als gouden appelen op zilveren schalen.

Dus het is heel goed om een goed woord te brengen. En daarmee dien je ook je naasten. En profiteren is natuurlijk ook tot zegen.

En dat is iets goeds. En kennis is ook belangrijk. En geloof is ook belangrijk. En er staat notabene. Als ik mijn bezittingen zou uitdelen tot levensonderhoud van de armen.

Nou dat is toch geweldig. Dat komen we ook in de handelingen 2 en de handelingen 4 tegen. Als ik mijn bezittingen zou uitdelen aan de armen. Maar had de liefde niet. Maar dat is toch gek. Want dat is toch liefde als je je bezittingen uitdeelt aan de armen.

Daar heb ik het net over gehaald. Dat is toch liefde als je dat doet. Hoe kan het dan dat je dat kan doen. Dat je dus wel je bezittingen, om het daar maar even bij te houden. Je bezittingen uitdeelt aan de armen.

En geen liefde hebt. En dan is de vraag, wat is liefde dan wel? En dan is onze moderne cultuur geneigd om te zeggen, liefde is als je het voelt voor een ander.

Dat is het Hollywood, sentimentele, romantische beeld van wat het betekent om liefde te hebben. Zeker ook in relaties en in huwelijk en seksualiteit. Je houdt van een ander als je verliefd bent op een ander.

Maar dat is niet wat Paulus bedoelt. Zo van, je kunt wel je bezittingen uitdelen aan een ander, maar als je geen gevoelens van liefde voor die ander hebt, dan baat het helemaal niks. Dat is niet wat hij bedoelt. Dat is modern denken over de liefde.

Snapt u dat ik heb gezegd van, het is een beetje mysterieus wat Paulus hier zegt. Maar wat bedoelt hij dan wel? En toen dacht ik, ja, ik denk dat het dit is.

Je kunt je bezittingen uitdelen aan een ander. En je kunt geweldig mooi spreken voor anderen en kennis delen met anderen en al die dingen doen.

Maar in dat alles nog steeds op jezelf gericht zijn. Je kunt deze goede dingen willen doen. Maar eigenlijk niet ten diepste de ander lief hebben als jezelf.

Want je doet die goede dingen om er zelf beter van te worden. Dat was het probleem bij Ananias en Safira. Dat is het contrast tussen handelingen 4 en handelingen 5.

Ananias en Safira deelden ook hun bezittingen uit voor de armen. Maar ze deden dat omdat ze de eer wilden die Barnebas, die daarvoor genoemd wordt, ook kreeg waarschijnlijk.

Of die werd genoemd dat hij dat gedaan had. Een akker had verkocht en dat had gegeven voor de armen. Dus de conclusie is, het gaat niet alleen om wat wij doen. Maar het gaat ook om waarom we het doen.

En vanuit welke motivatie doen we het. En nu komen we bij de kern. Je kunt dus goede dingen doen. Maar de vraag is, heb je je naast lief als jezelf? En dat is een hele ontdekkende vraag deze morgen.

Dat is echt een spiegel ook voor ons. Zoals Jezus ook die spiegel voorhield aan die wetsgeleerden, houdt hij vanmorgen een spiegel voor voor ons. En dat is voor ons allemaal, ook voor mezelf, is dat natuurlijk heel belangrijk om over na te denken.

Heb ik mij naast lief als mijzelf? Dat betekent ten diepste, wil ik werkelijk van binnenuit het goede voor de ander, zoals ik wil dat het goede ook aan mij geschonken wordt. Wil ik werkelijk diep van binnen, dat zoals ik zou willen dat anderen met mij omgaan, dat ik ook met anderen omga.

Is er werkelijk van binnen een bewogenheid met de nood van de ander? Of ben ik ook met het doen van goede dingen ten diepste bezig om mijn eigen noden, omdat daarin voorzien wordt.

Begrijp je? Dat gaat heel diep. Je kunt deze dingen doen, maar als je ten diepste niet echt je bekommert om de noden van je medemens, dan is wat je doet, zoals Ananias en Zafira deden, als een schallende symbaal.

Dan wordt er even een tik op die symbaal gegeven, maar je hoort even een geluid en het is al heel snel weer weg. Maar wat de vroege gemeente deed, waar echt oprechte bewogenheid was voor de medemens, dat heeft een impact tot op de dag van vandaag, zoals we dat in de Bijbel tegenkomen.

Je naaste liefhebben als jezelf. In negatieve zin is dat een spreekwoord in onze taal. Zoals u niet wilt dat u geschiet, doe dat ook een ander niet.

Maar dat is negatief gesteld. Maar het komt van het positieve van wat Jezus heeft gezegd. De gouden regel. Zoals je wil dat anderen aan jou doen, doe dat ook aan anderen.

Als jij wilt dat anderen jou met respect behandelen, behandel dan anderen met respect. En dat is werkelijk waar het om draait in het christenleven. Weet u, ik zat ook echt na te denken in de aanloop naar deze dienst over wat Jezus heeft gezegd.

Hieraan zullen alle weten dat jullie mijn discipelen zijn, als jullie liefde hebben onder elkaar. Belangrijker dan hoe geweldig de diensten verlopen. Belangrijker dan wat hier op het podium gebeurt.

Belangrijker dan alle activiteiten en wat er allemaal georganiseerd wordt in de gemeente. Het allerbelangrijkste is gewoon de sfeer die er heerst. En in tijden van opwekking zijn de harten van de mensen zo diep geraakt door de liefde van God.

En is de liefde van God zo in de harten van de gelovigen uitgestort. Dat er echt een hele diepe oprechte bewogenheid is voor elkaar. En dat je elkaar dient in de gezindheid van Jezus met de liefde van Jezus.

En dat is zo praktisch als het maar kan zijn. Dat heeft te maken met het dagelijks leven. Dat is de weg van de Heer. Ik kom er steeds meer achter. Dat Jezus een Joodse rabbi is geweest.

Die heeft geleerd hoe wij zullen leven. In het Jodendom draait het veel meer om de praktijk dan in het Christendom. En ik denk dat we daarin kunnen leren van het Jodendom. Jezus was een Joodse rabbijn.

Die de wet heeft uitgelegd. De Torah. En die leefregels van God heeft onderwezen zoals die bedoeld waren door de Heer God. Hij sloot aan bij Mozes.

Hij legde de wet nog veel duidelijker uit dan Mozes dat ooit had gedaan. Hij heeft de werkelijke scherpte en eisen en diepte van de wet uitgelegd. Hij is gekomen om de wet te vervullen. Ook in die zin dat hij de werkelijke betekenis van de wet aan het licht heeft gebracht.

En als wij zeggen dat we volgelingen van Jezus zijn, dan betekent dat dat we zijn onderwijs serieus moeten nemen. Ga heen, maak alle volkeren tot mijn leerlingen. We zijn leerlingen van Jezus. Doopt hen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest en leert hen onderhouden.

Alles wat ik u bevolen heb. Wij leren om gehoorzaam te zijn aan wat Jezus heeft bevolen. En dat heeft alles te maken met de praktijk van ons dagelijks leven. Ik kan me herinneren dat er een broeder was uit de kerk in Emmeloord waar wij 13 jaar hebben gewoond.

En waar wij voorgangers echtpaar zijn geweest. En deze broeder die zat altijd al in de kerk ook toen wij daar kwamen. En hij had een bedrijf.

En daar was hij druk mee bezig. En hij had mij beloofd om... Hij heeft een hoveniersbedrijf. En hij had mij beloofd om een keertje iets in onze tuin te komen doen. Maar dat gebeurde niet.

En toen was het een paar jaar later dat ineens deze broeder bij mij aanklopte. En zei, luister, ik heb jou een paar jaar geleden een belofte gegeven. Dat ik iets in je tuin zou doen.

Maar ik heb dat niet gedaan. Maar hij zegt, ik ben kort geleden, ben ik zo door God aangeraakt. Ik bedoel, hij was echt tot een vernieuwing gekomen. Hij was gewoon opnieuw vervuld met de Heilige Geest.

Hij was gewoon tot bekering gekomen. Hij had beseft dat hij jarenlang voor zijn bedrijf had geleefd. En voor zijn eigen rijkdom had geleefd. En alsmaar meer en meer en meer wilde. En dat hij daarmee zijn vrouw had verwaarloosd.

En dat hij zijn kinderen had verwaarloosd. En dat hij eigenlijk alleen maar als naamchristen of als een traditionele kerkganger in de kerk zat op zondagmorgen. Hij zat altijd in de kerk, maar zijn hart was er niet bij.

En hij was echt tot verandering gekomen. Hij was door God in zijn nekvel gegrepen. En toen was hij naar me toegekomen en hij had gezegd, ik wil mijn belofte naar jou toe inlossen.

Nou, dat is een teken van opwekking. Dat is opwekking. En hoe mooi is dat? Dat is wat we zien in die vroege gemeente. Hoe mooi is dit?

Ze bleven bij elkaar komen in de tempel en ook in het huis. Ze braken het brood. Ze namen gezamenlijk voedsel tot zich. Ze loofden God en vonden genade bij heel het volk.

En ze zorgden voor elkaar. Ik denk ook dat als er één iets is waar mensen in onze geïndividualiseerde maatschappij aan leiden, is het eenzaamheid. Er is zoveel eenzaamheid.

Er is in de coronatijd, of kort, ik weet niet wanneer dat was, ik geloof dat dat dit, dat was denk ik dit voorjaar ergens. Ja, dat was dit voorjaar. Kort na het einde van corona is er een onderzoek naar buiten gekomen over hoe studenten in Nederland zich voelen.

De getallen waren schrikbarend. Misschien heb ik dat zelfs al een keer eerder vanaf deze plek gezegd. Maar er is echt veel psychische nood onder studenten. Veel studenten lijden.

Er zijn zelfs veel studenten die gewoon, ik geloof dat zelfs drie kwart van de studenten min of meer worstelt met psychische klachten in ons land.

En er is natuurlijk heel veel sociale activiteit onder studenten. En toch geloof ik dat er ook veel eenzaamheid is. En dat eenzaamheid ook een oorzaak is van psychische problemen.

Vanwege dat enorme geïndividualiseerde in onze samenleving. En ik denk dat wij als gemeente van Christus, dat als wat ik vanmorgen probeer duidelijk te maken, als dat gestalte krijgt in ons leven, dan denk ik dat dat de gemeente een plek is waar mensen bijgevoegd worden en zich veel minder eenzaam gaan voelen.

Omdat er van hart tot hart contact is met elkaar. En dat je door de geest geleid in staat bent om echt betekenisvolle relaties met elkaar op te bouwen. En dat je beseft, we horen bij elkaar.

We dienen samen de Heer. We volgen Hem tezamen. We zijn familie van God. We zijn huisgezin van God. We zijn broers en zussen van elkaar. We gaan voor elkaar door het vuur.

We zijn met elkaar verbonden. We helpen elkaar. We steunen elkaar. We staan er niet alleen voor. En dat is hoe de gemeente is bedoeld. Ik wil nog een voorbeeld geven uit het leven van Casper ten Boom. Dit vind ik zo mooi.

En ik wil het u eigenlijk voorlezen uit dit boekje van Corrie ten Boom. Dat is geschreven over haar vader. Dat heet Vader ten Boom. Ik vind het een van de meest gave boekjes die ik ooit heb gelezen.

En Casper ten Boom is voor mij persoonlijk een heel groot voorbeeld van hoe hij heeft geleefd. Luister naar deze woorden. Er staat er als titeltje boven failliet?

Nee. Dat was mijn eerste gedachte toen ik uit bed sprong. Dit schrijft Corrie dus. Wat een nachtmerrie. Die hele nacht had ik de rekening voor ogen gehad die de volgende dag moest worden betaald. De directeur van de bank had gezegd dat hij nog maar één week kon wachten.

Maar het geld was er niet. Niet in contanten en niet op de bank. Heer, zend alsjeblieft veel mensen om een horloge te kopen. Die dag opende vader de deur voor een heer die ik nog nooit had gezien.

Van achter mijn werkbank kon ik een deel van hun gesprek volgen. Ik heb een goed horloge nodig zei de heer. Deze meneer. Vader had een overtuigende wijze om een goed horloge aan te bevelen.

Dit is een horloge van een van de beste fabrieken. Het staal is van de allerbeste kwaliteit. U kunt er zeker van zijn dat het goed loopt. Het is een horloge waar u jarenlang plezier van zult hebben.

En ik zag dat deze meneer geld uit zijn portefeuille haalde. Contant. Wat heerlijk. Ik was er zeker van dat het genoeg zou zijn om de rekening te betalen. De man aarzelde even.

Wat zei hij tegen vader? Ik leunde wat voorover om het te kunnen horen. Ik had een goede horlogemaker van Houten. Hij is enige weken geleden gestorven en zijn zoon zette de zaak nu voort.

Die jongeman is geen goede horlogemaker. Ik kocht een horloge bij hem maar het loopt niet goed. Ik ben er al drie keer mee bij hem geweest. Mag ik het even zien?

vroeg vader. Hij opende het horloge nam zijn vergrootglas uit zijn zak en deed er kort iets aan. Uw horloge is heel goed. Het was een kleine afwijking die ik gemakkelijk in orde kon brengen.

Geeft u mij het horloge maar weer terug dat ik u zojuist heb verkocht. De jongen van Houten is een zeer goede horlogemaker. U kunt hem vertrouwen. De man keek verbaasd maar hij gaf het pas gekochte horloge terug aan vader en vader gaf hem zijn geld terug.

Hoe kon vader dat doen? Waarom? Was hij de rekening vergeten die betaald moest worden? Vader opende de deur voor de klant en boog op zijn gebruikelijke hoffelijke wijze.

Vader waarom hebt u dat gedaan? Vroeg ik ongeduldig. Luister eens kind. Je weet dat ik het evangelie heb gebracht bij de begrafenis van Van Houten.

Wat zou die jongeman wel niet denken als hij hoort dat een van zijn beste klanten naar Ten Boom was gegaan? Geloof je dat daardoor de naam van de heer geëerd zou worden? Corrie? Het is gezegend en ongezegend geld.

Ik weet dat je aan die rekening denkt die betaald moet worden. Maar vertrouw op de heren. Diezelfde avond corrigeert zij een artikel dat haar vader schreef voor een blad van horlogemakers in Nederland over een horloge dat de keizer van Oostenrijk had laten maken.

Maar de keizer van Oostenrijk had afstand moeten doen van de troon en kon het horloge niet meer betalen. Dit was een van de allerduurste horloges van de hele wereld. Daar schreef haar vader een artikel over. Dat kwam kort daarna in dat blad.

Er was een andere man uit Nederland die dat artikel las. Die kwam naar de winkel van Ten Boom. Die kocht via Ten Boom dat horloge en ging naar Zwitserland om het op te halen.

Kocht daar nog veel meer horloges die enorm duur waren. En heel veel provisie alle provisie van al die verkochte horloges kwam naar de zaak van vader Ten Boom.

En als gevolg daarvan kon Corrie naar Zwitserland gaan om het vak van horlogemaker te leren. Er kwam kort daarna veel meer geld binnen dan ze ooit hadden gedacht. Maar dit is christen zijn.

Het gaat erom dat we het christelijke leven leiden in onze gezinnen in onze bedrijven in onze vriendschappen in onze gemeente in onze buurt in al onze relaties.

En God geven dat wij mensen mogen zijn die echt Hem lief hebben boven alles. Dat we inderdaad zeggen vanmorgen heren. De relatie met u overstijgt alles zo gigantisch.

Dank u wel dat u mij lief hebt. Maar dat er vanuit dat besef van zijn liefde vanuit die doop met liefde die door de Heilige Geest in ons hart plaatsvindt dat we echt oprecht bewogen zijn met onze medemens.

En aan een ander doen wat we zou willen dat de ander aan ons doet. Dat we net zo geven om het welzijn van de ander als dat we geven om het welzijn van onszelf. Dan zijn we waarlijk volgelingen van Jezus.

Geprezen zij zijn naam. Laten we samen bidden. Heren wij willen u zo danken voor uw woord.

Uw woord is scherp. Uw woord is levend. Uw woord is krachtig. We willen u zo danken dat u ons verandert. Dat door de Geest die in ons woont dat we hervormd mogen worden naar het beeld van uw Zoon de Heer Jezus Christus.

We bidden u dat u ons wilt vergeven onze zelfgerichtheid onze ons egoïsme ons ons zo bezig zijn met onszelf.

We danken u dat u door uw genade ons daarvan bevrijdt. En dat we heer dat we gewoon ja in de vrijheid mogen komen van het van het grote gebod.

Dat we in de vrijheid van de wet mogen komen de vervulling van de wet door de liefde. Dat we bevrijd mogen worden van die gebondenheid aan onszelf. En dat we liefdevolle mensen mogen worden.

We bidden u dat u ons meer het voorbeeld van vader ten boom en Corrie ten boom het voorbeeld van vele anderen om ons heen die ons inspireren om onzelfzuchtig te leven.

Heer wilt u dat geven dat we die ambitie zullen hebben. Dat we zullen begrijpen dat de liefde het allergrootste is. Zo blijven dan geloof op en liefde.

Maar de meeste van deze is de liefde. Dat we het kinderlijke afleggen. Toen ik een kind was dacht ik als een kind overlegde ik als een kind en handelde ik als een kind. Maar nu hebben we het kinderlijke afgelegd.

Dat zelfgerichte hebben we afgelegd. Heer wilt u dat geven dat we als volwassen mannen en vrouwen die lief hebben door het leven zullen gaan.

We danken u Jezus dat u ons heeft liefgehad. We danken u dat u uw leven voor ons heeft neergelegd in de dood. Dat u zelfs ons heeft liefgehad tot in de dood voor ons aan het kruis bent gestorven.

U zelf heeft opgeofferd voor ons. En dat bidden we Heer dat anderen ook aan ons zullen zien dat we discipelen van u zijn omdat ook wij zelfopofferende liefde, akkperliefde, dienende liefde tonen aan onze medemens.

Wilt u daar deze gemeente mee zegenen? Wilt u ons ieder van ons zegenen? Ook in het bijzonder in onze huwelijken en gezinnen dat ook in onze huizen de liefde van Jezus overvloedig mag heersen.

Dat bidden we uit genade uit genade om Christus wil. Amen. Amen.