Reining van de Melaatse

Spreker

Auke Stoelinga

Date
Oct. 23, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen iedereen. Hele goede morgen. Ik was het niet van plan, maar gezien de welkom van Henk, die woorden, die refereerde aan de gezondheidssituatie een paar jaar terug.

! Ik had te horen gekregen in het ziekenhuis. Meneer heeft nog één of twee jaar te leven. Het was best wel heftig en het gaat nu hartstikke goed. En wij, dus Thea, mijn vrouw en ik, die kunnen concluderen dat ondanks dat bericht, dat jaar daarna, ongeveer, ik weet niet precies, ons allerbeste jaar geweest is.

Aan de ene kant was het moeilijk, onzeker, je wist niet waar het heen zou gaan. Aan de andere kant, dat we zo intens de nabijheid van de heren ervaren, dat is zo kostbaar was dat, dat is met geen pen te beschrijven.

We hebben thuis een bordje, dat is van mijn ouders. Er zat op een tekst, dag aan dag draagt hij ons. En zo was het. Dag aan dag, ook in de shit, ook met zo'n nabericht, was de heren er.

En dat was geen prestatie, zeg ik er altijd bij, want dat bericht dat kwam. Het volgende moment hadden we toch, ondanks de moeilijkheden, het was dubbel, maar de vrede van de heren in het hart.

En daarom soli deogloria, aan hem, alle eer, en hem wil ik ook volgen, hem wil ik ook dienen, en hem echt de eer geven voor wie hij is. Hij is een god van het nu, van het heden.

En we hebben een heel oud boek, maar dat is actueel. En als we dat oude boek lezen, en we gaan zo meteen een stukje lezen uit Leviticus, zijn oude geschiedenissen, maar dan moeten we altijd in het achterhoofd houden, dat die geschiedenissen staan er niet zomaar, die zijn ons tot voorbeeld gegeven.

Tot voorbeeld. Dus we kunnen leren, bijvoorbeeld aan de hand van de geschiedenissen van Israël, hoe ze dingen gedaan hebben, hoe het soms goed ging, maar ook hoe het fout ging, en dan kunnen we onze les uittrekken. Want het zijn net mensen, dat volk Israël, die zijn net als jullie en ik, met hun eigen nukken, hun eigen aardigheden, zeg ik wel eens, en hun eigen wijsheden. Maar dan kunnen we uit leren hoe het moet, en ook hoe het niet moet.

Want als we het oude testament lezen, dan moeten we ook denken aan wat in Romeinen staat. Dat het al wat geschreven is, is geschreven tot ons onderricht. Dus het staat er niet zomaar, het zijn geschiedenissen die ook nu, ook al is dit een heel oud boek, die ook nu heel actueel zijn.

U moet alleen even zien. En daarom is het goed om de Bijbel te lezen, en om die binnen te lezen, en de heren te vragen, heren, wilt u maar laten zien wat u bedoelt met die oude geschiedenissen, in 2022 of 23 of welke jaar we ook leven.

En het derde, voordat we het zo gaan lezen, als je de Bijbel leest, ook het oude testament, is het altijd goed om te bedenken, staat er misschien iets in over de Heer Jezus? En het antwoord is eigenlijk altijd ja.

Want de Heer Jezus is het vleesgeworden woord van God. Dus het zou heel raar zijn, het is ook niet zo dat als je de Bijbel leest, dat je niks over hem vindt, en ook in de hoofdstukken, of een stuk uit een hoofdstuk, als we het nu gaan lezen zometeen, kunnen we zien wat er over hem geschreven staat.

En dat maakt het mooi, dat vind ik zelf prachtig altijd, dat er zoveel van die geschiedenissen zijn, of in namen, of in plaatsen, of in gebeurtenissen in het oude testament, die spreken van de Heer Jezus.

Hij komt iedere keer weer naar voren, en dat is logisch, want het gaat de hele Bijbel door over hem, vanaf Genesis tot en met de openbaring. Dus we gaan wat lezen, uit Leviticus 14.

Ik word een dagje ouder, dus ik moet ook even de bril erbij pakken. Leviticus 14, vanaf vers 1, dan lees ik de eerste acht versen.

Daar staat, de Heer sprak tot Mozes. De Heer sprak, God sprak, het God wilde. Dit zal de wet voor de Melaatse zijn, ten dagen van zijn reiniging. Hij zal tot de priester gebracht worden, en de priester zal uitgaan buiten de lege plaats.

Wanneer de priester hem, dus die Melaatse, beziet, en het blijkt dat de plaag der Melaatseheid genezen is, van de Melaatse is geweken, dan zal de priester gebieden voor hem die gereinigd moet worden, twee levende, reine vogels te nemen.

Ook zederhout, scharlaken en hisop. De priester zal gebieden de ene vogel te slachten boven een aardepot met levend water. De levende vogel echter zal hij nemen, benevens het zederhout, het scharlaken en de hisop, en hij zal die met de levende vogel dopen in het bloed van de vogel die boven het levende water geslacht is.

En hij zal hem, die van de Melaatseheid gereinigd moet worden, zevenmaal besprenkelen en hem reinigen. En de levende vogel zal hij in het open veld laten wegvliegen.

En hij die gereinigd moet worden, zal zijn kleren wassen, al zijn haar afscheren en zich in water baden. En hij zal rein zijn, in zover. Dit is een geschiedenis uit het Oude Testament, die, als je de geschiedenis goed leest, laat zien dat een Melaatse, ik ga zo wat over Melaatseheid zeggen, dat is een beeld van de zonde, gereinigd wordt en hij doet helemaal niks.

Dus alles wordt gedaan door de priester, die voorziet zelfs in het offer, alles wordt gedaan door de priester. En de priester en het offer, het zijn die wijzen heen naar de Heer Jezus Christus.

En zo is het ook in mijn leven, en ik denk ook in het leven van velen van jullie zo gegaan, als je beseft dat je zelf helemaal niks kunt, vanwege je Melaatseheid, vanwege je zonde, en je beseft dan ook, als je beseft dat je zondig bent, dat je een verlosser nodig hebt, en dan mag je naar de Heer Jezus gaan.

Buiten de lege plaats. Maar het zijn twee, ik kom er zo in detail nog wel een beetje op terug, het zijn twee best wel flinke hoofdstukken die hier staan, hoofdstuk 13 en 14, ik heb ze niet helemaal gelezen, want dan kost het ongeveer 20, 25 minuten, dat zou me wel heel veel van mijn tijd gekost hebben.

Maar hoofdstuk 13, daar staat iets, een aantal dingen in, en hoofdstuk 14 natuurlijk ook, maar als je die hoofdstukken een beetje indeelt, dan valt dat eigenlijk wel weer mee, want hoofdstuk 13, dan wordt het een beetje beter behapbaar, hoofdstuk 13, de eerste 17 versen, dat is eigenlijk een inleiding, en dan krijg je een paar bijzondere situaties, als iemand een, dan moet ik wel even de bril pakken, bijvoorbeeld vers 18, als iemand een zweer had, er waren specifieke instructies voor de priester, vers 24, bij een brandvond, er waren ook weer instructies, of een aangetaste plek, in vers 29, dus het zijn gewoon een aantal situaties, waarin de priester steeds moest kijken, of wanneer iemand, het hoofd van de man kaal was, ik weet niet, zitten hier kale mensen, ik wil het er maar niet over hebben vanochtend, dus er staan ook instructies voor, en dan staat er, er staan ook instructies, hoe te handelen, als het in de kleding zat, want dat kon ook gebeuren, dat is vanaf hoofdstuk 13, vanaf vers 47, dus als je het dan zo een beetje indeelt, dan is het wel beter behapbaar, en hoofdstuk 14, dat is dan de eerste 20 vers, ook zo'n beetje de inleiding, dan gaat het over iemand die arm was,

God was heel genadigd, die voorzag er ook in, die kon wat minder, met wat minder toe voor zijn verzoening, en er staan ook instructies in over, als er later in het land Kanaan zouden zijn, in een huis zich zou openbaren, hoe daar ermee om te gaan, als je dat dan een beetje weet, dan is het dan veel behapbaarder, die hoofdstukken, het is misschien goed, als jullie niks te doen hebben, om eens een keer te lezen, het kost, zei ik net, iets van 20, 25 minuten, op je twee hoofdstukken gelezen, het is wel goed, om dat eens een keer te doen, maar goed, eerst melaatsheid, melaatsheid, zei ik al, is een beeld van de zonde, als je in die tijd, als je melaats was, dan had je ongeveer de ergste, nee niet ongeveer, dan had je de ergste ziekte te pakken, die maar mogelijk was, het was gewoon verschrikkelijk, als je melaats was, want je lichaam, dat teerde gewoon weg, melaatsheid, dat is later gebleken, dat tastte de zenuwen aan, waardoor je, als je een wond aan je voet had ofzo, dan voel je dat niet meer, dan begon het aan de zweren, en op een gegeven moment viel gewoon het teen af, of je vingers vielen af, het zicht kon wegvallen, melaatsheid was een ziekte, die je leven echt verwoeste, dat is ook een kenmerk van de zonde, zonde verwoest ons leven, tweede punt is, dat melaatsheid, dat breidde zich steeds verder uit, het ging steeds verder, dat is ook heel duidelijk met de zonde, bij Adem en Eva zie je dat ze elkaar de schuld geven, bij Kain en Abel, er wordt er al in dood geslagen, verderop lees je over hele oorlogen, in de Bijbel zeg ik, het gaat steeds verder, het wordt steeds erger, en dat gaat tot de dag van vandaag, gaat dat nog steeds zo door, we zijn nu in onze geciviliseerde wereld, in staat om de hele wereld te vernietigen, met een paar atoombommen, dat is een gevolg van de zonde, alles wat recht is, dat is tegenwoordig krom, en alles wat krom is, dat is tegenwoordig wordt recht gepraat, dat is een gevolg van de zonde, melaatsheid, zonde, breidt zich steeds uit, het is verwoestend, er was toen, pas in 1873, is er ontdekt door een noor, in Hansen, wat de oorzaak was van melaatsheid, 1873, dit is ruim voor de jaartelling geschreven, was toen nog geen medicijn, voor zonde is geen medicijn, er is maar één weg, als je een zondaar bent, ik ben de weg, zegt de heer Jezus, de weg via Golgotha, melaatsheid, melaatsheid was ook niet in staat, om zichzelf te reinigen, dat kon gewoon niet, dat kon niet, het was maar één weg, wat ik net zei, dat is naar de priester gehaald, en als je melaats was, dan wist je één ding zeker, je ging sterven, je ging vroegtijdig sterven, het loon van de zonde, is de dood, het gevolg van de zonde, is de dood, het gevolg van melaatsheid, was dood, het gevolg van de zonde, is ook dood, er zijn zo'n paar kenmerken, van melaatsheid, waardoor ik denk, dat het een beeld is, van de zonde, maar de Heerde God, die nam het ook, ontzettend serieus, staan twee hele, best wel lange hoofdstukken, van bijna 60 versen allebei, is dan in de Bijbel, daarover opgetekend, als bij iemand geconstateerd werd, dat die wel eens melaats zou kunnen zijn, dan moest die naar de priester gebracht worden, dat kun je dan hoofdstuk 13 lezen, die priester die bekeek het, en als die een beetje twijfelde, dan werd die persoon een week opgesloten, geïsoleerd, werd die weer bekeken, als de priester twijfelde, werd die weer een week opgesloten, dus dan ging de priester weer kijken, en als die dan constateerde, het is melaatsheid, dan ging die man buiten de lege plaats, dus die werd uit, uit de tentenkamp, uit het dorp zeg maar, gedaan, en die moest buiten de lege plaats, dus dat was best wel heftig, want God nam, het is een wet van God, van de Heer, nam melaatsheid, zeer serieus,

God is heilig, God is rein, en iemand die onrein was, melaatsheid, die moest weg, uit de lege plaats, dat gaat niet samen, met de heiligheid van God, en de onreinheid, was ook met kleding zo, dat werd ook bekeken, door de priester, als die twijfelde, dan werd het een week apart gelegd, en dan keek hij nog eens een keer, als die weer twijfelde, als die dan nog een keer keek, en hij zag dat er toch melaatsheid in zat, het kon zijn dat het verdwenen was, kon zijn dat het toch in zat, als dat het geval was, werd met vuur verbrand, werd met vuur verbrand die kleding, zo ernstig nam God die melaatsheid in die kleding, en ook met een huis, er staan instructies in hoofdstuk 14 voor, als in Canaan woonde, dit, dit, dit speelt nog in de woestijn, er staan al instructies, als in Canaan woonde, een huis, er kon zich ook melaatsheid openbaren, wat moest er gebeuren, dat geeft allemaal de ernst aan, hoe serieus God het neemt, moest eerst het huis leeg worden gehaald, dan ging die priester kijken, en als die dacht, ja het is melaatsheid, dan moest de kalk aan de binnenkant er allemaal afgeschraapt worden, de stenen waar die melaatsheid zich in openbaarde, moesten er uitgehakt worden, er moesten nieuwe stenen in, en dan ging die nou een poosje weer kijken, en als er niks aan de hand was, nou dan was het goed, maar als er weer melaatsheid was gekomen, dan moest het huis afgebroken worden, alles, en werd het op een aparte plek neergeknikkerd, alles, het hout en het steen, zo ernstig nam God die melaatsheid, en zo ernstig is ook zonde,

God neemt zonde zeer serieus, en wij hebben het wel eens over een kleine zonde, of een grote zonde, kijk zonde is je doel missen, als je je doel een klein beetje mist, of je schiet er ver naast, het is allebei ontzettend mis, God neemt zonde zeer serieus, zeer ernstig, en ik denk dat het goed is dat wij ook zonde, zonde noemen, en zeer ernstig nemen, ook in ons persoonlijk leven, en als je dan bedenkt, dat het een ziekte was melaatsheid, die levens verwoeste, die zich steeds verder uitbreide, die tot gevolg had dat je zou sterven, als je dat bedenkt, en dat God het zeer ernstig nam, dan is het toch wel heel bijzonder, als je ook bedenkt, dat God zijn zoon gezonden heeft, Heer Jezus Christus, om mens te worden, om hier te leven, en om onze zonde, als het ware onze melaatsheid, uiteindelijk op hem te leggen, zodat wij vrijuit kunnen gaan, dat is toch wel heel bijzonder, als je dat dan bedenkt, wat een onvoorstelbare liefde spreekt eruit, ja, uit die, wat God voor ons gedaan heeft, het is ook als we naar onszelf kijken, als je beseft, dat zonde ernstig is, serieus is, hoe ga je daarmee om, want we zijn, als het goed is, zijn we opnieuw geboren, maar we hebben nog wel, onze oude natuur bij ons, die ook verkeerde dingen doet, het is heel belangrijk, om te beseffen, hoe ga ik om met zonde, het is heel makkelijk, om te zondigen, maar het is heel verkeerd, om te zondigen, en als je kijkt naar Jozef uit Genesis,

Jozef bij de faro, daar kwam die vrouw, die kwam op een gegeven moment, de vrouw van de faro, en die verleidde hem, en toen zei Jozef, en dat is ontzettend sterk, hoe zou ik zulke, een groot kwaad doen, en zondigen tegen God, en hij vluchtte, hij realiseerde, als ik toegeef, dat is niet goed, en dat is een strijd, en daar hebben we allemaal mee te maken, hij realiseerde zich, dat is een strijd, en als ik toegeef, dan zondig ik, en dan doe ik God enorm veel pijn, en hij zei, hoe zou ik zulke, een groot kwaad doen, en zondigen tegen God, en hij vluchtte, en dat is ook denk ik, voor ons, en voor mij, ook een les, om toe te passen, als we merken dat iets, dat we de verkeerde kant op gaan, achter onze computer, of in contacten met anderen, of weet ik op wat voor manier, besef, dat het een groot kwaad is, zoals Jozef ook zei, en laten we ermee kappen, laten we ermee stoppen, dat is zo belangrijk, zonde is zo ernstig, dat God zijn gegeven heeft, om voor ons te sterven, elke zonde, dat is goed om te beseffen, het tweede is, ik heb dat over melaatsheid nu gezegd, het tweede over de melaatse, dat is dan een beeld van zondaren, van jullie, van mij, zoals we van nature geboren worden, melaatse was onrein, dat kun je lezen in hoofdstuk 13, hij moest ook roepen, onrein, onrein, dat is hoofdstuk 13, vers 49, staat er geloof ik, 46, onrein, onrein, van nature zijn wij allemaal onreins, als we geboren worden, want er zijn nakomelingen van Adem en Eva,

Adem en Eva hebben gezondigd, en uit een zondaar kan alleen, zondaars kan alleen een zondaar voortkomen, in de Nieuw Testament staat, waaruit het vlees voortkomt, is vlees, daar kan niet iets rijns uit voorkomen, dus mijn laatste was onrein, van nature zijn we onrein, en tweede, niet wat mijn laatste gedaan had, maakte hem onrein, maar wat hij was, hij was mijn laatst, en wij zijn van nature, als we geboren worden, onrein, en natuurlijk, als we verkeerde dingen doen, is dat ook niet goed, goed, maar onze natuur, onze ik, zeg maar, zoals we zijn, dat is ook zondig, dat moeten we heel goed beseffen, maar het offer van de Heer Jezus, en dat is weer het goede nieuws, voorziet in beide, voorziet in een oplossing, voor onze zondige natuur, en voorziet in een oplossing, voor onze zonden, zijn bloed reinigt ons, van elke zonde, als wij onze zonden beleiden, hij is getrouwen, rechtvaardig om ons te reinigen, en hij, God ziet ons, als we de Heer Jezus hebben aangenomen, als we onze zonden hebben beleden, we hebben hem aangenomen, als onze persoonlijke verlosser, en zaligmaker, dan ziet God ons, als met hem gestorven, en ook met hem, opgewekt, in een totaal nieuw leven, dus met hem gestorven, met die oude, zondige natuur, en wij worden geacht, om te leven, vanuit die nieuwe, perfecte natuur,

God ziet ons, in Christus aan, een Melaatse, woonde buiten, het legerkamp, een Melaatse, die was onrein, en die woonde, buiten de legerplaats, dat is logisch, want God, ik zei het straks al, God is heilig, en heiligheid, en onreinheid, dat gaat niet samen, maar nou was het goede nieuws, als iemand helemaal Melaats was, en dat staat ook in hoofdstuk 13, als iemand helemaal Melaats was, hoofdstuk 13, vers 13, en de priester beziet hem, en het blijkt, dat de Melaatsheid, zijn gehele lichaam, heeft bedekt, dan zal hij, de aangetaste Rijn verklaren, er zit voor ons, ook een les in, ik heb dat straks, ook al gezegd, maar als wij, beseffen, dat we helemaal Melaat zijn, dat er echt, geen goed is in ons, geen goed is in mij, dan, is er een verlosser, maar zolang wij nog denken, ik ben zo slecht nog niet, als ik me met die of die vergelijk, of met die en die, dan valt het allemaal nog wel mee, maar waar het om gaat, is dat we ons vergelijken, met de Heer Jezus, die volmaakt was, en als we dan, dan zie je altijd, tekortkomen, ik zie aan alle kanten, tekortkomingen bij mezelf, maar als we beseffen, dat we echt niet, anders kunnen, dan zondigen, volkomen Melaat zijn, dan mochten we, mogen we naar de priester, en dan is het mooie, dan ga ik even naar hoofdstuk 14, wat ik gelezen heb, dit was een beetje, omdat het allemaal te veel was, om samen te lezen, er staat in hoofdstuk 14, de Heer sprak tot Mozes, dit zal de wet voor de Melaatse zijn, ten dagen van zijn reiniging, hij zal tot de priester gebracht worden, dat is mooi, die Melaatse, die buiten het legerkamp woonde, die moest naar de priester gebracht worden, en wie deed dat, dat deden meestal reine mensen, ze riepen onreine, onreine stonden op afstand, dat soort dingen, maar als ze volkomen Melaats waren, konden ze dat herkenbaar maken, en dan konden ze door een rein, iemand bij de priester gebracht worden, die ging hem dan inspecteren, en die verklaarde hem, dan gaan we zo nog geloven hebben, verklaarde hem uiteindelijk Rijn, als hij helemaal Melaats was, dat is denk ik ook een prachtig beeld, van ons, als gelovigen, die ongelovigen, wij zijn in die zin rein, dat we de heer Jezus hebben aangenomen, er zijn nog heel veel mensen niet rein, die zijn nog onrein, die de heer Jezus nog niet kennen, maar wij mogen, misschien moeten, moet ik misschien wel zeggen, het is onze taak als getuigen, om onreine mensen, bij de priester te brengen, bij de heer Jezus te brengen, dat is een hele belangrijke taak, gij zult mijn getuige zijn, dat is ook een taak, die we serieus moeten nemen denk ik, ik kan hem minder serieus nemen, dan ben je een slechte getuige, ik kan hem heel serieus nemen, dan ben je een goede getuige, en als wij echt proberen dagelijks, te leven met de heer Jezus Christus, zijn woord lezen, zijn woord overdenken, biddend lezen, doen wat er staat ook, dan kan het niet anders, dat hij ons leven gaat veranderen, en dat we getuige zijn van hem, omdat we iets laten zien, van wie hij is, nou is het mooi, als je dit hoofdstuk zo leest, ik heb dat stukje, klein stukje gelezen, van hoofdstuk 14, als je nou kijkt, naar wat die Melaatse man gedaan heeft, dan is dat 0,0, hij heeft helemaal niks gedaan, wat er gebeurd is, is dat die Melaatse man, die is gebracht bij de priester, en de priester die gaat handelingen doen, en de priester die bracht een offer, maar die Melaatse, het enige wat hij gedaan heeft is, hij is gekomen, en dat is ook wat in de Bijbel staat, komt tot mij, allen die vermoeid en belast zijn, wij kunnen niks doen, om gered te worden, absoluut niks, het is volkomen het werk, van de Heer Jezus Christus, alles is zijn werk, er is echt geen goed in ons, echt niet, en dat is een prachtig beeld vind ik dat, van die man is gebracht daar, heeft helemaal niks gedaan, pas nadat hij rein verklaard is, dan gebeurt er iets, dan moet hij iets doen, dan gaan we zo op kijken, hij heeft helemaal niks gedaan, het is volkomen het werk, van de Heer Jezus Christus, hij heeft het volbracht,

hij heeft alles volbracht, wat nodig was, om ons, zondaren, Melaatse, terug te brengen, aan het hart van de Vader, en daarom ook hem, komt alle lof, en alle dank, en alle eer toe, hij heeft alles volbracht, en hij heeft daar de allerhoogste prijs voor betaald, ook het offer, wat gebracht wordt, we gaan zo over die twee vogeltjes, wel even kijken, dat bracht hij Melaatse niet mee, dat nam die priester mee, dan hoefde hij de Melaatse niet in te voorzien, die deed helemaal niks, dat is allemaal het werk, van de priester, het is allemaal het werk, van de Heer Jezus Christus, en nadat hij dan, die vogeltjes, wat mee gedaan had, er komt er zo nog maar even op, dan verklaarde hij hem Rijn, en dat is ook wel mooi, Melaatse had dus niks gedaan, en dan was die Rijn, op grond van het woord, van de priester, misschien voelde hij er helemaal niks van, misschien wel, dat weet ik niet, maar dat maakt het niet uit, hij was Rijn, op grond van het woord, van de priester, en als wij geloven, met ons hele hart, dat als we onze zonden beleiden, aan hem, en hem toelaten in ons hart, dan mogen we weten, zeker weten, dat we Rijn zijn, dat we een kind van God zijn, daar hoeven we niks voor te doen, sterker nog, daar kunnen we niks voor doen, want als wij denken, ik moet nog iets doen, mijn opa, die kwam heel vroeger, in een hele zware kerk, en dan kwam je heel moeilijk, tot geloof, en mijn opa, zij was een beetje gekscherend, je kunt in die kerk, pas tot geloof komen, als je alle ellende, uit de psalm, of zo zei hij, dat hebt meegemaakt, nou, als wij echt onze zonden hebben beleden, en de heer Jezus hebben toegelaten in ons hart, als onze verlosser, dan mag je zeker weten, dat je een kind van God bent, ik vind zelf altijd een prachtig voorbeeldje, dat is die geschiedenis van het paasga, die kennen jullie wel, het Exodus 12, het volk Israël, wordt daar verlost, en dan krijgen ze instructies van de Heere God, en die moeten ze opvolgen, moeten ze een lam slachten, en dan moeten ze het bloed van het lam strijken aan de deurposten, zo, en als de engel, die dan langskwam, de verderfengel, die zag dan dat bloed, en dan ging die voorbij, en als je dat niet had gedaan, dan stierf de eerstgeborene, nou, moet je even voorstellen, een groot volk, hoeveel, dat laat maar even in het midden, maar een groot volk, zeker honderdduizenden mensen, misschien wel meer, die hadden dan gehoor, hadden geluisterd naar het woord van God, hadden gehoor gegeven aan het woord van God, en dat is op zich eigenlijk best een beetje raar, als je bloed strijkt aan de deur, dan gaat de engel voorbij, dus kun je een beetje raar vinden, en die hebben dat gedaan, en die zaten dan achter die deur, te wachten, wat er zou gaan gebeuren, en het waren allemaal verschillende mensen, misschien mensen met een groot geloof, misschien mensen met een klein geloof, misschien mensen die rillend daar zaten, van zou het wel goed gaan, en anderen misschien vol vertrouwen, maar het criterium was niet, of zij het, daar trillend zaten, of vol vertrouwen zaten, het criterium was, of ze geluisterd hadden, naar het woord van God, en dat bloed, aan de deurpost hadden gestreken, en achter het bloed hadden geschuild, dat was het criterium, en als ze dat hadden gedaan, dan mochten ze zeker weten, en zo ging het ook, dat die verderfengel voorbij gaat, als wij, als ik het overzet naar het Nieuwe Testament, want ook ons paasga is geslacht, de Heer Jezus, als wij schuilen achter zijn bloed, wat ik net allemaal zei, onze zonden hebben beleden natuurlijk, en dan mogen we zeker weten, een kind van God te zijn, het is niet een kwestie van gevoel, maar het is omdat de priester, omdat de Heer het zegt, en dat geeft mij enorm veel rust, altijd,

Thea, mijn vrouw, die kwam uit een kerk, en die had, als het avondmaal was vaak, ja, zal ik deelnemen, het was maar een paar keer per jaar, zal ik deelnemen, zal ik die neelen, ik voel me niet zo goed, ik heb nou niet zo goed gedaan, tuurlijk moet je daar wat mee doen, maar dat is niet de basis van je behouden zijn, we zijn gerechtvaardigd, wij dan, het staat in Romeinen 5, wij dan gerechtvaardigd, door het geloof, hebben, hebben vrede met God, door Jezus Christus onze Heer, dankzij hem, dat is onze rechtvaardiging, en je hebt ook een ander ding, dat begint meteen, nadat je gerechtvaardigd bent, dat heeft te maken met je heiligmaking, met je leven, met je wandel, die kan, ja, die kan niet altijd in overeenstemming zijn, met hoe het zou moeten zijn, het is wel belangrijk dat dat zo is, als je verkeerde dingen hebt gedaan, dan moet je dat beleiden, dan moet je dat oprecht beleiden, wat ik straks ook zei, als we onze zonden beleiden, hij is getrouw, en rechtvaardig om dat te vergeven, maar het zijn twee heel verschillende dingen, je bent gerechtvaardigd, dat is een eenmalige gebeurtenis, en die reiniging, die heiliging, dat is iets wat we telkens weer moeten doen, we moeten telkens weer dat woord lezen, en dan zien we, nee, dat was niet goed, beleiden, de heer brengen, en dan mogen we weer verder, we mogen weten dat het weg is, goed, dan gaan we even naar die geschiedenis, hij zal tot de priester gebracht worden, door reine mensen, en de priester zal uitgaan, buiten de lege plaats, nou, dat is ook wel mooi, de priester een type, een beeld van de heer Jezus Christus, de heer Jezus Christus was in de hemel, en hij is uitgegaan, en dat kun je heel makkelijk zeggen, maar dat gaat ontzettend diep, dat hij die perfect was, die God was, bereid was om mens te worden, naar de aarde te komen, naar deze aarde te komen, waar het een en al zonde was, waar hij niet welkom was, want er was voor hen geen plaats, staat er, toen met Jozef, maar voor hen was geen plaats in de herberg, waar hij niet welkom was, terwijl hij de schepper was, van deze hemel en aarde, wat moet dat voor hem zijn geweest, om hier op aarde te komen, om hier te leven, tenminste mensen die hem niet moesten, en uiteindelijk verworpen te worden, gekruisigd te worden, voor ons, maar hij ging uit, hij was bereid om uit te gaan, voor ons, omdat hij ons op het oog had, vanwege de enorme liefde, die God voor ons heeft, en dat vindt dan plaats, hij ging buiten de lege plaats, vond die reinigingsceremonie plaats, als je kijkt in Hebraïë, 13 geloof ik, en er staat dat de heer Jezus, buiten de lege plaats, voor ons geleden heeft, die, mijn laatste ging uit, de priester ging naar de priester, buiten de lege plaats, de priester die bezag, want het oordeel, of iemand volkomen mijn laatste was, of niet, dat lag bij de priester, dat ligt niet aan ons, dat ligt bij de priester, en wat moest hij dan doen, hij moest hij twee reine, vogeltjes nemen, rein, dat spreekt natuurlijk van de reinheid, van de heer Jezus, en de ene vogel, die moest hij slachten, dat was de eerste vogel, die moest hij slachten, boven een pot met water, dat spreekt van het lijden, en sterven, van de heer Jezus Christus, voor ons, op het kruis van Golgotha, dat is het ene aspect, het andere is, die andere vogel, die moest hij nemen, en die doopte hij dan, in dat water, er zat water, en er zat het bloed in, van die vogeltje, die net geofferd was, ging eronder, en dan liet hij hem vrijgaan, en dan liet hij hem vliegen, en die vogel, die thuis hoorde in de hemel, dat was eigenlijk de thuisplek, in de lucht, thuisplek van de vogel, die ging onder, de doodters waren in, maar die ging ook weer op, met het tekenen van het offer, aan de vleugels, van het bloed en het water, en hij ging terug naar de hemel, waar hij thuis hoorde, dat is een geweldig beeld, denk ik, van de heer Jezus, die, het ene vogeltje voor ons gestorven is, het andere vogeltje, van de heer Jezus, die voor ons is opgewekt, en je ziet deze beide aspecten, die zie je ook in Romeinen ergens staan,

Romeinen 4, daar staat, even kijken hoor, nou het valt er een beetje midden in, maar dat geeft niet ons, die ons geloof vestigen op hem, die Jezus, onze heren, uit de doden opgewekt heeft, dan komt hij, die is overgeleverd, Heer Jezus, om onze overtredingen, dat is één, hij is overgeleverd, om onze overtredingen, hij is aan het kruis gegaan, vanwege onze overtredingen, en opgewekt, opgestaan, dat is dat tweede vogeltje, om onze rechtvaardiging, om ons rechtvaardig, te kunnen maken, bij God de Vader, geweldig is dat, en dan moesten we met dat tweede vogeltje, moesten we ook dat zederhout, dat scharlaken, en het hisop mee, en dat bleef, ging mee het water in, dat bleef in het water, dat vogeltje vlogen weg, maar dat zederhout, hisop, en scharlaken bleef achter, zederhout, dat is van de zeder natuurlijk, en dat is een hele grote boom, en hisop, dat is een heel klein plantje, wat tussen de stenen groeit, en als Salomo een toespraak houdt, over de grootheid van zijn koninkrijk, dan spreekt hij van de seders, tot aan de hisop, en dat wil denk ik ook zeggen, het spreekt eigenlijk van alles, van de natuur, van onze menselijke natuur, dat achter moet blijven, in het graf, het ging met die ene vogel, het water in, maar het bleef daar achter, en die vogel die vloog op, en de rest bleef achter, en dat is scharlaken, scharlaken, dat is een kleur, die koningen vaak droegen, dat spreekt van de wilde, van de pracht, nou alles, het grootste tot het kleinste, van onze menselijke natuur, maar ook de pracht van de wereld, dat blijft achter, in het water, in het graf als het ware, want we zijn opgestaan, het oude is voorbij gegaan, dan zie je het nieuwe, is gekomen, en dan werd die, als dat gebeurd was, dan werd die man besprenkeld, die Melaatse, zeven keer, en dan zei de priester, je bent rein, geweldig, en dan, dan gaat de Melaatse pas wat doen, wat doet die dan, en hij die gereinigd moet worden, 14 vers 8, de viedtik is 14 vers 8, die zal zijn klederen wassen, hij moet zijn kleren wassen, want hij is rein, hij is rein verklaard door de priester, maar zoals de mensen hem zien, dat moet in overeenstemming zijn, met zijn positie, wij zijn gestorven met de heer Jezus, we zijn volmaakt in zijn oog, maar ook onze wandel, moet in overeenstemming, wat mensen van ons zien, moet in overeenstemming zijn, met onze positie, dat is één, en hij zal zijn haar afscheren, dat was eigenlijk nooit de bedoeling in de Bijbel, dat is eigenlijk een verbod, om je haar af te scheren, maar dat spreekt van smaad en schande, denk ik, wij moeten als gelovigen, die gereinigd zijn, bereid zijn, om de smaad van deze wereld te accepteren, zoals Mozes, ook in de tijd, de smaad van Christus, dat nam hij gewoon voor lief, dat vond hij veel beter, dan de rijkdom van Egypte, dan zijn wij ook bereid, om schampere opmerkingen, of blikken, of verwerping misschien, voor lief te nemen, omdat we zicht hebben op de heer Jezus, omdat we dat veel belangrijker vinden, dat is denk ik heel belangrijk, in de praktijk van alle dag, en de derde, hij moest zich in het water baden, met zo'n lied, hij zei het al rein, omdat het woord, dat ik tot u gesproken had, zoiets zei Hanneke, wij moeten ons als gelovigen, die gereinigd zijn, ook iedere keer weer, wassen, zoals hij zich moest wassen, met dat woord, want dat woord, dat gaat heel diep, dat is het woord van God, en dat is levend, en dat is krachtig, en dat wil ons van binnenuit, wil het ons gaan veranderen, en als we van binnenuit veranderd worden, dan gaan we ook aan de buitenkant, dan gaan we andere dingen doen, dan gaan we andere dingen denken, dan gaan we op een andere manier leven, dan gaan we leven, tot zijn eer, want Gods geest wil ons altijd, als we dat woord toepassen op ons leven, dan wil van binnenuit veranderen, het gaat er niet om, dat we dingen doen omdat het moet, het gaat er om, dat we dingen doen omdat de Heer ons, van binnenuit heeft veranderd, nou, hier loopt tegen half twaalf, het priester heeft alles gedaan,

heeft ook voorzien in het offer, de Heer Jezus heeft zichzelf overgegeven, als offer, voor onze zonde, voor mijn zonde, de man die buiten de lege plaats was, die mocht weer in de lege plaats komen, de man die ten dode opgeschreven was, die werd gereinigd, die mocht weer in de gemeenschap met het volk zijn, in contact met het volk, maar ook in contact met God, want in de lege plaats stond ook de tabernakel, waar de hele priesterdienst gehouden werd, enorme ommekeer in het leven van die man, want buiten, mijn laatste heet dat was verwoestend, zei ik straks, dat was enorm erg, hij mocht nu weer in de lege plaats, en dan wou ik tot slot een stukje lezen, uit Lukas 17, jullie kennen dat wel denk ik, want de vraag is, hoe zijn jullie, en hoe ben ik, als ik nou weet, dat ik gereinigd ben, als ik nou weet, dat de Heer Jezus, voor mij, gestorven is aan het kruis, meer had hij niet kunnen doen, dan zijn leven geven, wat doe ik dan, dan lees ik Lukas 17, en het geschieden gedurende, zijn reis, dat is de Heer Jezus, zijn reis, naar Jeruzalem, dat hij dwarsrust naar Maria, en Galilea trok, en toen hij een zeker dorp binnen ging, kwamen hem, tien meelaatse mannen tegemoet, die op een afstand bleven staan, en zij verlieven hun stem, en ze bleven daar staan, want ze waren onrein, dat moest ook, zij verlieven hun stem, en zeiden,

Jezus, meester, heb medelijden met ons, en hij zag hen aan, en zei tot hen, ga heen, toon u aan de priester, zoals in Leviticus, voorgeschreven was, en het geschieden, terwijl ze heen gingen, dat ze gereinigd werden, en een van hen keerde terug, toen hij zag, dat hij genezen was, met luider stem, God verheerlijkende, en hij wierp zich op zijn aangezicht, voor zijn voeten, om hem te danken, hoe, dit is één van de tien, negentig procent, kwam niet terug, naar de Heer Jezus, hoe is dat in onze levens, als wij zijn gereinigd, reinverklaard, door hem, dankzij zijn offer, zijn wij dan mensen, die gewoon onze eigen weg gaan, of zijn wij mensen, die bereid zijn, om ons leven, te geven aan hem, om terug te gaan aan hem, zoals die ene hier ook deed, om aan zijn voeten te vallen, om hem te danken, voor wat hij gedaan heeft, en met hem te leven, om hem te verheerlijken, in ons leven, dat is denk ik een hele belangrijke, en ook een hele praktische vraag, het is zo goed, om te leven, met de Heeren, maar we zijn vaak, soms vaak, zo druk, met allerlei andere dingen, die eigenlijk helemaal niet zo belangrijk zijn, ik was eigenlijk niks van plan, om te zeggen, over mijn medische toestand toen, maar Henk zei er vanochtend wat over, maar toen ik het bericht kreeg, van, meneer, ik denk dat u nog één of twee jaar te leven hebt, toen stond mijn leven op zijn kop, toen stonden alle belangrijke dingen, van een minuut ervoor, die waren helemaal niet belangrijk meer, totaal niet belangrijk meer, was maar één ding belangrijk, dat was mijn relatie, met mijn vrouw, met mijn kinderen natuurlijk, en de mensen die hier dierbaar zijn, en mijn relatie met de Heeren, het is goed om eens te bepalen, wat is nou echt belangrijk in je leven, echt belangrijk, en dan denk ik dat het niet anders kan, dat je uitkomt bij de Heer Jezus, dat het goed is, dat is, we hebben leven gekregen, hij wil ons overvloed geven, we hebben eeuwig leven, dag aan dag draagt hij ons, hij wil elke dag met ons gaan, en wij mogen leven, misschien moet ik zeggen moeten, nou moeten klinkt altijd zo negatief, we mogen ons leven aan hem geven, om de rijdwaarders, en daar wil ik mee eindigen, amen.